Repeat love ห้ามยังไงไม่ให้รักคุณ!

ตอนที่ 3 : EP02: ดัชมิลค์ไซส์บิ๊ก [Loading100%] -รีไรท์-

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 32877
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 214 ครั้ง
    8 ส.ค. 59

(ถ้าเจอคำผิดแจ้งบี้หน่อยนะคะรีดเดอร์ที่รักกกก)

EP02

ดัชมิลค์ไซส์บิ๊ก

 

“ไอ้โรคจิต”

By Mew.


Peat talks.

ผมบิดตัวเพื่อไล่ความเมื่อยจากการนั่งงอเข่าอยู่ในชั้นประหยัด แอบเซ็งนิดหน่อยเพราะตั๋วแบบเฟิร์สคลาสถูกจองเต็มหมด ไม่ใช่ผมติดหรูหรืออะไรทั้งนั้นแหละแต่มันเป็นเพราะเก้าอี้ของคลาสนี้เหมือนทำมาให้คนตัวเล็กนั่งไม่ใช่ผู้ชายตัวโตอย่างผม... แค่ขยับขาหัวเข่าก็กระแทกเบาะจนคนที่นั่งด้านหน้าจะลุกมาด่าพ่ออยู่แล้ว

 

เมื่อเงยหน้าขึ้นไปมองสัญญาณคาดเข็มขัดนิรภัยก็เห็นว่ามันดับจึงปลดเข็มขัดก่อนจะเดินมาเข้าห้องน้ำซึ่งอยู่ทางโซนด้านหน้า

 

ตึง!

 

เสียงเหมือนเครื่องบินกระแทกกับอะไรสักอย่างดังขึ้นพร้อมๆ กับแรงเหวี่ยงในขณะที่ทำธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อยพอดี ผมรีบใช้มือทั้งสองข้างดันผนังห้องน้ำเพื่อพยุงร่างตัวเองเอาไว้

 

ก๊อก ก๊อก!

 

"ผู้โดยสารคะ! กรุณากลับไปที่นั่งด้วยค่ะ" แอร์โฮสเตสเคาะประตูห้องน้ำแรงๆ "ตอนนี้เรากำลังเข้าสู่ช่วงสภาพอากาศแปรปรวนค่ะ!"

 

"ครับ จะออกไปเดี๋ยวนี้ครับ" ผมตะโกนบอก พอเหตุการณ์เริ่มปกติจึงปลดล็อกประตูออกมาด้านนอก

 

'Ladies and gentlemen, we are experiencing some turbulence...'

 

ประกาศจากสจ๊วตเรื่องเครื่องบินกำลังตกหลุมอากาศทำเอาผมรีบก้าวเท้ามาตามทางเดินเพื่อจะกลับที่นั่งเพราะรู้ดีว่ามันอันตรายมากแค่ไหน

 

ตึงตึง! ตึง!

 

"ว้าย!" ผู้หญิงหลายคนร้องประสานเสียงกันขณะที่เครื่องบินกระแทกขึ้นลงอย่างแรงจนผมเสียหลักถลาเข้าไปหาเก้าอี้โดยสารตัวหนึ่ง

 

"โอ๊ะ!" ผมร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อตะปบเข้ากับก้อนเนื้อหยุ่นมือ ใบหน้าที่กำลังหลับพริ้มอยู่เบิกตาโพลงขึ้นมาทันที ระยะห่างระหว่างใบหน้าของเราใกล้จนลมหายใจเป่ารดกัน เธอค่อยๆ หลุบสายตาลงต่ำ... ผมเองก็เพิ่งรู้ตัวเหมือนกันว่านอกจากจะจับอะไรที่ไม่สมควรแล้วหัวเข่ายังแทรกอยู่ตรงหว่างขาของเธอด้วย

 

ท่ายากแล้วไงไอ้พีท!

 

"ไอ้โรคจิต!" เสียงแหลมเล็กกรีดร้องออกมาก่อนจะยกมือขึ้นฟาด

 

เพี้ยะ!

 

ใบหน้าของผมหันไปตามแรงตบ สถานการณ์มันน่าจะดีขึ้นเพราะเธอได้ระบายอารมณ์โกรธแต่เปล่าเลย! มือเล็กระดมทุบตีผมพลางหวีดร้องจนแสบแก้วหู

 

"เอามือออกไปเดี๋ยวนี้!"

 

"ออกแล้วๆ!" ผมรีบชักมือกลับพลางยืดตัวขึ้น "มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด..."

 

"ตายซะเถอะ!" ผมยังพูดไม่ทันจบเธอก็ตะโกนออกมาดังลั่นแล้วปลดเข็มขัดนิรภัยออก ร่างบางถลาเข้ามากระชากคอเสื้อของผมส่วนมืออีกข้างเงื้อขึ้นเตรียมตบ... ดูเหมือนเธอจะขาดสติซะแล้ว!

 

ตึงตึง! ตึง!

 

เครื่องบินเหวี่ยงขึ้นลงแรงขึ้น ร่างของผมถลาไปด้านหน้าก่อนจะเสียหลักล้มลงทับร่างของผู้หญิงคนนั้นเต็มแรงและมือก็คว้าเข้ากับดัชมิลค์ไซส์บิ๊กนั่นอีกครั้ง

 

เออ... ให้มันได้แบบนี้สิวะ!

 

"กรี๊ดดด!"

 

"เกิดอะไรขึ้นคะผู้โดยสาร!" แอร์โฮสเตสสองคนซึ่งเพิ่งวิ่งมาถึงชะงักมองเราทั้งคู่อย่างตกใจ "ผะ... ผู้โดยสารมาอยู่ตรงนี้ได้ยังไง ตอนนี้เรายังไม่อนุญาตให้ลุกจากที่นั่งนะคะ"

 

ผมรีบดันตัวเองขึ้นมายืนเต็มความสูงกำลังจะอ้าปากอธิบายแต่ผู้หญิงตัวเล็กกลับรีบตะเกียกตะกายไปกอดแขนแอร์โฮสเตสคนหนึ่งเอาไว้แน่น

 

"ไอ้ผู้ชายคนนี้มันเป็นโรคจิตค่ะ! ฉันนอนหลับอยู่ดีๆ ก็มาจับนม!" ดวงตากลมโตเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา ท่าทางโมโหปนตื่นกลัวช่วยเสริมให้คำพูดของเธอดูมีน้ำหนักขึ้น

 

"เปล่าครับ" ผมรีบปฏิเสธ "มันเป็นเรื่องเข้าใจผิด"

 

"เข้าใจผิดบ้าอะไร นายขยำนมฉันแบบเนี้ย!" พูดไม่พอเธอยังทำท่าขยำมันจริงๆ อีก... ผู้หญิงคนนี้เพี้ยนไปแล้วหรือยังไงเนี่ย!

 

"ผู้โดยสารกรุณากลับไปนั่งที่ก่อน..."

 

ติ๊ง!

 

แอร์โฮสเตสยังพูดไม่ทันจบสัญญาณคาดเข็มขัดนิรภัยก็ดังขึ้นอีกครั้ง แสดงให้เห็นว่าผ่านช่วงสภาพอากาศแปรปรวนเรียบร้อยแล้ว

 

"ผมไม่ได้ตั้งใจจะลวนลามเธอ" ผมอธิบายให้แอร์โฮสเตสฟังพลางชี้มือขึ้นไปตรงสัญญาณไฟคาดเข็มนิรภัยที่เพิ่งดับไป "เมื่อกี้เครื่องบินบินผ่านสภาพอากาศแปรปรวน ผมกำลังจะเดินกลับที่นั่งแต่เครื่องดันตกหลุมอากาศซะก่อนเลยสะดุดไป... นั่นแหละ"

 

ผมจงใจละคำพูดเอาไว้เพราะกลัวผู้หญิงคนนี้จะคุ้มคลั่งหนักกว่าเดิม

 

"ฉันไม่เชื่อ!" เธอขู่ฟ่อราวกับลูกแมว "คอยดูนะ ลงจากเครื่องไปฉันจะให้คุณแอร์โฮสเตสจับนายส่งตำรวจ!"

 

"เรื่องจริงค่ะน้อง" หญิงวัยกลางคนที่นั่งด้านข้างเธอแทรกขึ้นมาด้วยสีหน้าอิหลักอิเหลื่อ "น้องผู้ชายเขาเดินมาดีๆ นั่นแหละเพียงแต่เครื่องมันเหวี่ยงเลยเสียหลักไปหาหนู"

 

"ชัดแล้วใช่ไหม" ผมก้มลงไปมองผู้หญิงตัวเล็กที่ทำหน้าเตรียมพร้อมจะขย้ำอย่างโมโหนิดๆ เรื่องนี้ผมเป็นคนผิดก็รู้ดีเพียงแต่มันเป็นอุบัติเหตุ... ถ้าเธอจะยอมเข้าใจและเลิกถลึงตาประนามผมสักทีก็คงดีไม่น้อย

 

"ถ้าเป็นเรื่องเข้าใจผิดกันก็ขอเชิญกลับที่นั่งด้วยค่ะ" แอร์โฮสเตสที่ดูมีอายุมากสุดผายมือไปยังเก้าอี้ด้วยใบหน้านิ่งสนิท "ขอความกรุณาไม่รบกวนผู้โดยสารท่านอื่นนะคะ"

 

ผมจ้องหน้าเธออยู่ครู่เดียวก็เบี่ยงตัวเดินหนีมายังเก้าอี้โดยสารของตัวเอง เริ่มรู้สึกเซ็งนิดๆ ที่การเดินทางชักจะไม่ราบรื่น... ก็หวังว่าคงไม่มีเรื่องบ้าบออะไรเกิดขึ้นอีกหรอกนะ

End talks.

------

ฉันเดินมาต่อแถวเพื่อผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองอย่างหงุดหงิด เหตุการณ์บนเครื่องบินยังคงตามมาหลอกหลอน จะให้ฉันเชื่อได้ยังไงว่ามันเป็นอุบัติเหตุในเมื่อเขาขยำซะเต็มมือขนาดนั้น!

 

เกิดมาจากท้องแม่แค่เฉียดใกล้หน้าอกยังไม่มีผู้ชายคนไหนได้ทำเลย เสียแรงที่ตอนแรกฉันมองว่าเขาน่าหลงไหล...

 

ปึ้ก!

 

"โอ๊ย!" ฉันอุทานออกมาเสียงดังเมื่อถูกใครสักคนกระแทกเข้าทางด้านหลังอย่างแรง พอหันกลับไปมองก็พบว่าเป็นนักท่องเที่ยวชาวจีนที่เจอในห้องน้ำก่อนจะมาต่อคิว

 

ถึงอยากตะโกนด่าแค่ไหนก็ทำไม่ได้เพราะเธอเดินห่างออกไปไกลแล้ว จึงได้แต่ถอนหายใจอย่างเซ็งในอารมณ์ก่อนจะเดินเข้าเคาน์เตอร์ซึ่งมีเจ้าหน้าที่ผู้หญิงประจำอยู่ เธอจ้องหน้าฉันเขม็งขณะที่มือก็หยิบพาสปอร์ตไปเปิดดู ดวงตาดุวาวโรจน์ขึ้นมาอยู่ครู่หนึ่ง

 

“ฮาว เมนี่ เพอเซิน อิน ยัว กรุ๊ป (How many persons in your group?)” เธอถามฉันด้วยสำเนียงแปร่งๆ โดยที่มือยังคงสอดคั่นหน้าหนังสือเดินทางเอาไว้ 

 

ปกติภาษาอังกฤษของฉันก็ง่อยกระรอกอยู่แล้ว มาเจอสำเนียงแบบนี้... จะไปเหลืออะไรเล่า!

 

“อะเกนพลีส (Again please.)”

 

“ดู ยู ทราเวล อะโลน? (Do you travel alone?)เธอพยายามพูดช้าๆ แต่คราวนี้ฉันฉันจับคำว่าอะโลนได้!... ถามว่ามาคนเดียวหรือเปล่าแน่นอน!

 

“เยส! (Yes!)” ฉันพยักหน้า นึกครึ้มใจว่าตัวเองก็เก่งเหมือนกันที่สามารถตอบคำถามได้แต่ต้องชะงักเมื่อเธอรีบโบกมือเรียกผู้ชายอีกคนเข้ามาหา ทั้งคู่คุยกันด้วยภาษาเกาหลีอยู่ครู่หนึ่งเจ้าหน้าที่ผู้ชายก็หันมาทำหน้าดุใส่ฉัน

 

“คัม วิท มี! (Come with me!)” เขากวักมือเรียก ฉันไม่แน่ใจเหมือนกันว่ามันกำลังเกิดอะไรขึ้นแต่พอตามเข้ามาในห้องๆ หนึ่งที่มีคนหลายชาตินั่งกระจายตัวกันอยู่บนเก้าอี้ก็เริ่มรู้สึกแปลกเพราะทุกคนล้วนมีท่าทางเครียดขึง!

 

เอ่อ...” ฉันพยายามจะถามว่าทำไมต้องมาอยู่ที่นี่แต่นึกคำถามเป็นภาษาอังกฤษไม่ออก เจ้าหน้าที่เหลือบสายตามองครู่หนึ่งจึงชี้มือไปยังเก้าอี้ว่างๆ ข้างผู้ชายท่าทางภูมิฐานก่อนจะเดินหนีโดยไม่เหลียวแลกันสักนิด เมื่อไม่รู้จะทำยังไงฉันจึงทรุดตัวลงไปนั่งข้างเขา สังเกตลักษณะอยู่พักหนึ่งจึงเริ่มบทสนทนา “ขอโทษนะคะ พี่เป็นคนไทยหรือเปล่า”

 

“ครับ” เขาตอบสั้นๆ ท่าทางเซ็งจัด

 

“แล้วที่นี่ที่ไหนคะ”

 

“ห้องเย็นไงครับน้อง” ท่าทางอ้อนแอ้นที่แสดงออกทำให้ฉันรู้ได้เองโดยอัตโนมัติว่าเขาไม่น่าจะแมน “ไม่เคยได้ยินเหรอ?”

 

คำว่า ‘ห้องเย็น’ ทำฉันนึกถึงห้องเก็บเนื้อสัตว์ในโรงงานที่เคยไปเป็นล่ามอยู่ช่วงหนึ่ง แต่... มันก็คงจะคนละความหมายกันแน่ๆ

 

“ไม่รู้จักค่ะ เขาพาเรามาที่นี่ทำไมคะ”

 

“เราไม่ผ่านด่านตรวจไง ท่าทางเหมือนพวกจะลักลอบเข้ามาทำงานมั้ง!” น้ำเสียงเขาเหวี่ยงมากตอนเห็นเจ้าหน้าที่เดินตูดบิดผ่านเข้าไปในห้องกระจก “ครั้งนี้พี่มาเกาหลีเป็นรอบที่ห้าแล้ว ปกติก็ผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองได้ไม่มีปัญหาแท้ๆ!

 

“แล้วทำไมคราวนี้ไม่ผ่านล่ะคะ” ฉันกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่เริ่มมองเห็นหายนะลางๆ ถ้าไม่ผ่านด่านตรวจคนเข้าเมืองแสดงว่าฉันอาจจะถูกส่งกลับประเทศไทยไงยังไม่ทันได้ออกไปเหยียบพื้นดินก็ต้องโดนเนรเทศแบบนี้มันโคตรไม่แฟร์เลย ใครจะรับผิดชอบเงินค่าตั๋วเครื่องบิน กับค่าที่พักเล่า!

 

“พาสปอร์ตเล่มเก่าหายเลยไปทำใหม่” คำตอบของเขาทำเอาฉันต้องยกมือขึ้นกุมขมับ แบบนี้เองสินะถึงโดนเรียกเข้าห้องเย็นเป็นเพราะพาสปอร์ตของฉันสะอาดหมดจดไม่มีร่องรอยการออกนอกประเทศมาก่อนนี่เอง

 

ฉันกำลังจะขอคำปรึกษาจากผู้เชี่ยวชาญด้านการมาเกาหลีถึงห้าครั้งแต่กลับโดนสะกิดต้นแขน พอหันมองเจ้าหน้าที่หน้าดุคนเดิมซึ่งเพิ่งเดินผ่านเมื่อสักครู่ก็พบว่าเขาชี้มือเข้าไปในห้องกระจก

 

“พี่หนูทำยังไงดีอ่ะ” ฉันถามอย่างร้อนรน

 

“เจ้าหน้าที่จะให้เซ็นอะไรก็อย่าเซ็นแล้วกัน มันเป็นใบส่งกลับประเทศ!”เขาทันได้แนะนำเพียงเท่านั้นเจ้าหน้าที่ก็ทำเสียงฮึ่มฮั่มในลำคอ ฉันจึงต้องจำใจเดินเข้าห้องกระจกที่มีผู้ชายตัวอ้วนพุงพลุ้ยนั่งทำหน้าขรึมรออยู่

 

Thailand?” เขาพูดเสียงดังพลางเปิดพาสปอร์ตของฉันด้วยท่าทางข่มขวัญ

 

Yes.

 

Do you plan to work here? (วางแผนมาทำงานที่นี่หรือเปล่า?)” ดวงตาเรียวเล็กตามแบบฉบับคนเกาหลีหรี่มองอย่างจับผิด ฉันฟังที่เขาพูดไม่ทันแต่คำว่า ‘เวิร์ค’ ประกอบกับเรื่องเล่าของพี่ผู้ชายทำให้ฉันพอเดาได้... เจ้าหน้าที่น่าจะกำลังถามว่าฉันมาทำงานที่นี่หรือเปล่า

 

“โน!” ฉันรีบบอกเป็นภาษาอังกฤษสำเนียงไทย นึกศัพท์คำว่านักท่องเที่ยวไม่ออกจึงพูดสิ่งแรกที่คิดได้แทน “ทราเวล”

 

Alone? (คนเดียว?)” ดูเหมือนเขาจะรู้ว่าฉันไม่สันทัดภาษาอังกฤษจึงเลือกถามด้วยคำพื้นฐานระดับเด็กอนุบาล แต่มันดันเป็นศัพท์ง่ายที่ทำให้ฉันโดนลากเข้ามาในนี้ไง... คราวนี้จะไม่พลาดตอบโง่ๆ อีกแล้ว!

 

“โน ไอ คัม วิท มายบอยเฟรนด์” ฉันโมเมตอบไปด้วยใบหน้ามั่นใจว่ามากับแฟนแต่เจ้าหน้าที่กลับหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งขึ้นมา สัญญาณเตือนภัยดังขึ้นในสมองของฉันอย่างฉับพลัน ไม่เอา!... มันต้องไม่เป็นแบบนี้สิ ฉันจะโดนส่งกลับประเทศไม่ได้ “วี วิล ซี เดอะ คอนเสิร์ต... ซิงเกอร์”

 

ฉันพยายามจะอธิบายว่ามาตามติ่งนักร้องเกาหลีด้วยภาษาอังกฤษแบบงูๆ ปลาๆ แต่เขาไม่ยอมฟัง เมื่อเห็นท่าไม่ดีจึงหันออกไปมองนอกผนังกระจกกะว่าจะขอให้พี่ผู้ชายคนเมื่อสักครู่ช่วยแอ๊บเป็นแฟนหลอกๆ ให้แต่เก้าอี้ของเขากลับถูกแทนที่ด้วยผู้ชายร่างสูงโย่งซึ่งเพิ่งจะลวนลามฉันบนเครื่องบิน

 

“ฮี อีส มาย บอยเฟรนด์!” ฉันตะโกนเสียงดังลั่นจนเจ้าหน้าที่ตกใจแล้วลุกจากเก้าอี้วิ่งออกไปกระชากแขนเขา

 

“เฮ้ยอะไรเนี่ย” เขาโวยวายเสียงดังแต่ฉันกลับยกมือขึ้นจุ๊ปาก

 

“ช่วยฉันหน่อย” ฉันเงยหน้าขึ้นไปสบเข้ากับดวงตาคม พยายามทำแววตาน่าสงสารที่สุดในชีวิต

 

“ช่วยอะไร? อย่าบอกนะว่าเธอลักลอบเข้ามาทำงาน...” เขาหรี่ตามองฉันอย่างไม่ไว้ใจ “รีบพูดมาเลย อย่ามาทำเป็นสนิทสนมเดี๋ยวฉันจะซวยไปด้วย”

 

“ช่วยเป็นแฟนฉันที!

---------------------------------------

Loading100%

กรีดร้องงง! ได้ข่าวว่าก่อนหน้านี้ไปตบเขาซะหน้าหันเลยด้วยนะมิวมิว=..=

แบบนี้คนหล่อเขาจะยอมช่วยเธอเหรอ5555

เอาซิ! งานนี้จะรอดหรือจะโดนเตะโด่งกลับประเทศไทยทั้งคู่... มันคือความลุ้นระทึก

 

งอแงๆ จะเอาโหวตจะเอาคอมเม้นนน

ปล้นๆ ส่งคอมเม้นมาซะดีๆ=..=

ไม่สะดวกเม้นฝากกดโหวตให้หน่อยนะกั๊บ

ช่วงนี้โดนแกล้งโหวตต่ำจนงงเลยยย


ขอแปะหน้าคนหล่อแต่หื่นทีซิ อิอิ


#คอมเม้นเป็นกำลังใจให้เค้าด้วยน้า

รักนะชุ้บๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 214 ครั้ง

9,486 ความคิดเห็น

เจ้าของบทความปิดแสดงความคิดเห็น
  1. #8752 April MB (@9852147) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2559 / 02:50
    พี่บี้ หลงใหล เขียนอย่างนี้ค่า ??
    #8752
    0
  2. #8675 มูตี้ (@mutiie13) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 13:44
    ^_____^
    #8675
    0
  3. #8382 onnyonly (@pepofun) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 17:53
    ลองเข้ามาอ่านดู ทำไมเราเขินหว่า
    #8382
    0
  4. #8053 parqabpor (@950624pche) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2559 / 22:37
    ดัชมิลค์ไซส์บิ๊ก 5555555555555 ไม่อยากจะบอกว่าเหมาะกับอิมเมจน้องซองโซจริงๆค่ะ
    #8053
    0
  5. #7845 k_zxxus_ (@ononeikiumi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 22:03
    มิวร้ายอ่าา ขอเป็นแฟนเลยหรอ พีทจะช่วยมั้ยน้า5555555
    #7845
    0
  6. #7812 BB oi (@miyabijungds2mm) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2559 / 07:03
    เอาง่ายๆเลย
    #7812
    0
  7. #7613 goldpaddy (@goldpaddy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2559 / 15:37
    โอ้ย ช่วยเป็นแฟนชั้นที... ????????????????????
    #7613
    0
  8. #7315 Patty...Patto (@soiampat) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 กันยายน 2559 / 21:57
    เด๋วนี้เข้มขนาดนี้เลยหรอคะ ปีก่อนถ้าจองตั๋วเครื่องบินแบบไปกลับ ใบจองโรงแรมยืนยันว่ามีที่พัก ระบุวันพัก สอดคล้องกันก็ผ่านฉลุยเลยนะ
    #7315
    0
  9. #6009 tddxdzt (@talagoddalagyyyy) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 13 กันยายน 2559 / 07:31
    งุ้ยยยย มีการอ้างว่ามากับแฟนอ่ะะะะ
    #6009
    0
  10. #5804 ♡พี่นัตตี้♡ (@ty094655336) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 08:43
    เขิลลลลลล
    #5804
    0
  11. #4960 tagoloei (@tagoloei) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 สิงหาคม 2559 / 08:16
    โอ้ยยย ร้ายนะเรา55555
    #4960
    0
  12. #4813 พัด (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 20:14
    ก็อยากอ่านนนนนนน ต่อ มากกกกกก
    #4813
    0
  13. #3799 fandefsoul (@pppcheeze) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 11:28
    โอ้วมายก็อดดดด555555555 ฮีอีสมาสบอยเฟรนด์ >_<
    #3799
    0
  14. #2608 Vor@vit Jessica (@voravitjessica) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2559 / 23:19
    ฉ่ำมงไปอีกยัยมิว
    #2608
    0
  15. #1261 Sweet_Tissue (@punchnarak) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 17:34
    มีความเขิล 555
    #1261
    0
  16. #1077 Deep-Down (@Deep-Down) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 19:55
    นั่นไง ไปว่าเค้าโรคจิต แล้วตัวเองก็ต้องมาขอความช่วยเหลือจากเค้า แบบนี้โดนทวงหนี้บุญคุณแน่ๆ
    #1077
    0
  17. #1047 sansoan (@sansoan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 08:28
    เม้นเป็นอยู่จ้า แต่กดโหวต กดอยู่นะจ้า แล้วจะกดอีกได้ตอนไหนละ ป้าอ่านนิยายวัยรุ่น ป้าทำไม่ค่อยเป็นนะ 😆





    #1047
    0
  18. #959 ☆tbyyshipper☆ (@ttaebbaek) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 17:49
    วรั้ยยย ยัยหนูมิวววว
    #959
    0
  19. วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 20:56
    เห้ยยยย ยอมนาง คือเมื่อกี๊ก็ไปด่าเขา แต่สุดท้ายก็มาขอให้เขาช่วยเป็นแฟน ฮือออ น่ารักกก
    #877
    0
  20. #872 ปลานึ่งตากแห้ง (@soonmee) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 19:39
    ป๊าดดดดดดดดดดดด ขอกันง่าย ๆ เป็นเลยลูกเพื่อไม่ให้กลับประเทศ
    #872
    0
  21. วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 16:26
    ดูนาง....ความน่าอิจฉานี่มันคืออัลไล!!!! ถ้ามิไปเกาหลีมิจะท-//สัญญาณขาดหาย
    #810
    1
  22. #772 บัวสีขาว (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 07:33
    ฮานางเอก55555555555555
    #772
    0
  23. #766 saranglove (@devilshine) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 04:11
    แล้วทำไมพี่พีทเข้าห้องเย็นล่ะ นางน่าจะเก่งอยุ่นาาาา
    #766
    0
  24. #765 saranglove (@devilshine) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 04:10
    แล้วทำไมพี่พีทเข้าห้องเย็นล่ะ นางน่าจะเก่งอยุ่นาาาา
    #765
    0
  25. #764 ฟาราบี้ (@Farahv) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 23:34
    he is my boyfriend! ชัดเจนมั้ยพีท555555555555 5555555555555555
    #764
    0