พันธสัญญาร้ายนายยมทูต

ตอนที่ 15 : หนึ่งคนที่ตามมา กับอีกภาระที่เพิ่มขึ้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 228
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    28 ก.ย. 60

"เห้ย! นั่นนายคิดจะทำอะไรไนท์น่ะ!!" ผมตกใจทันทีที่อยู่ๆพอผมเดินกลับมากด็เห็นไนท์ยืนกอดกับผู้ชายคนอื่นอยู่ หมอนั่น...แวมไพร์ ผมรีบเดินเข้าไปดึงแขนไนท์ออกจากเขาทันที ผมจ้องหมอนั่นด้วยสายตาไม่ไว้วางใจ เขามองมาที่มือของผมที่ผมพึ่งเดินไปกระฉากไนท์ออกจากมัน ก่อนที่จะเลื่อนมามองหน้าผมด้วยสายตาขวางๆ
"ทำอะไรน่ะคิเสะ ทำไมเมื่อกี้ไม่รีบจัดการยัยนั่นละ" ผมหันไปหาต้นเสียงที่ยืนอยู่ด้านหลังของหมอนี่ สิ่งที่ผมเห็นคือ...ผู้หญิงโรคจิต..เหรอ หมอนั่นหันไปมองผู้หญิงคนเมื่อกี้แต่สายตาของเขาก็เปลียนเป็นเรียนนิ่งไปในทันที
"ขอโทษด้วยครับ...ผมคงฆ่าผู้หญิงคนนี้ไม่ได้" เขาตอบกลับไปเสียงแข็งกระด้าน
"ห๊ะ!! หมายความว่าไง!!" เขาไม่ตอบพลางหันหน้ากลับมาหาผม พร้อมกับกระซิบกับผมว่า "ฝากดวย" ถึงจะยังงงๆอยู่ก็เถอะนะแต่ถ้าดูจากที่หมอนี่พูดแล้ว ผู้หญิงคนนั้นคงคิดจะฆ่าไนท์สินะ ผมเลื่อนสายตาไปมองไนท์ก็พบเข้ากับสายตาที่มองผมตาแป๊วอยู่ก่อนแล้ว ผมจึงยืนสายตากลับมาข้างหน้าและพุ่งเข้าหาผู้หญิงคนนั้นทันที ผมเหลือบสายตาไปเห็นที่หัวไหลของเธอก็พบเข้ากับตราสัญลักษณ์บางอย่างเข้า อย่างนั้นเองสินะหมอนั่นทำพันธสัญญากับยัยนี่นี่เอง แต่สัญลักษณ์นั่นมันยังไม่สมบูรณ์นี่น่าแสดงว่าหมอนั่นก็ดึงพลังออกมาใช้ได้ไม่เต็มที่สินะ ยัยนั่นมองผมด้วยสายตาหวาดๆเมื่อไม่มีใครมาค่อยปกป้องเหมือนเมื่อก่อน ผมหยิบเงินธรรมดาขึ้นมาเล่อมหนึ่งก่อนจะปักเข้าไปตัดขั้วหัวใจของเธอพร้อมกับดึงมีดออกมา ส่งผลให้หยาดโลหิตสีแดงสดไหลออกมาอย่างห้ามไปอยู่ ผมหันกลับไปมองด้านหลังก็เห็นว่านายนั่นกำลังยืนกอดกับไนท์เพื่อไม่ให้ไนท์มองภาพตอนที่ผมฆ่าคน ผมส่งตาขวางไปให้มัน แต่มันก็ยังทำสีหน้าล้อเลียนมาให้ผมเช่นกัน ผมเดินหาบวับไปอยู่ข้างหลังของไนท์หมอนั่นก็ยังไม่ยอมปล่อยไนท์อยู่ดี หมอนี่...โรคจิตรึไงกันคิดจะหลอกแต๊ะอั๋งไนท์รึไง เมื่อเห็นว่ามันกอดไม่ยอมปล่อยสักทีผมเลยดึงไนท์กลับออกมาแต่ดูเหมือนผมจะดึงแรงไปหน่อย เลยทำให้ไนท์เซมาชนกับอกแกร่งของผม
"ไปไนท์ กลับกัน" ผมพูดขึ้นมาก่อนจะดึงข้อมือบไนท์ให้เดินตามผมมา แต่เดินมาได้สักพักไนท์ก็หยุดเดินไป ผมเลยหันไปดูก็เจอต้นเหตุที่ทำให้ไนท์หยุดเดิน เจ้าหมอนั่นกำลังดึงชายเสื้อของไนท์อยู่ (เดียวนะบทคุ้นๆ..นี่มันบทผู้หญิงไม่ใช่เหรอ) 
"?" ไนท์มองหมอนั่นด้วยสีหน้างง หมอนั่นส่งยิ้มมาให้ไนท์ก่อนจะ
"ไปด้วยนะ" เท่านั่นยังไม่พอหมอนั่นยังส่งสายตาอ้อนมาให้ด้วย ผมนี่รู้สึกเลี่ยนแทนเลย









**********************************************************************
แฮ่! มาแย้วววหลังจากที่ห่างหายไป ครั้งนี้ไรท์กลับมาพร้อมกับภาระบางอย่างนั่นก็คือคิเสะของเรานั่นเอง แต่มันไม่ใช่ภาระสำหรับไนท์น่ะสิ แต่มันกลับเป็นภาระของแอโร่พระเอกสุดหล่อของเรานั่นเอง ทำไมน่ะเหรอ หุหุหุ เรื่องนั่นไรท์ให้คิดกันเอาเองนะ^^
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

6 ความคิดเห็น