พันธสัญญาร้ายนายยมทูต

ตอนที่ 9 : ไล่ล่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 330
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    28 ส.ค. 60

วันรุ่งขึ้น เวลา7.30น.

"แอโร่ทำอะไรอยู่เสร็จยัง" ชั้นหันไปตะโกนบอกแอโร่ที่ตอนนี้กำลังยืนทำบ้าอะไรอยู่ไม่รู้ ขมวดคิ้มสะด้วยคิดว่าหล่อมากเหรอ เห็นทำอยู่ตั้งนานละ-_-
"อะ..อืม" แอโร่หันมาทางชั้นพร้อมสะดุ้งนิดหน่อยอะไรของเขาเนี่ย(ไรต์ก็ไม่รู้เหมือนกัน^^)
"ไปกันเถอะ" แอโร่เดินเข้ามาคว้าข้อมือชั้นไปจับเอาไว้ พร้อมกับออกตัวเดินไปอย่างรีบร้อน
"อะไรของนายเนี่ยแอโร่ เราไปโรงเรียนไม่สายหรอกไม่ต้องรีบขนาดนี้ก็ได้" ชั้นพูดออกไปเมื่อรู้สึกว่าแอโร่จะเดินเร็วเกินไปแล้ว แต่เขาก็ไม่ฟังอะไรชั้นเลยแถมยังเพิ่มความเร็วมากขึ้นสะอีก
"นี่! แอโร่!!" โอ๊ย!! นี่ขาชั้นจะพันกันอยู่แล้วนะ แต่ดู ดูมันยังไม่ยอมหยุดอีก
"มีอะไรแอโร่ทำไมต้องรีบด้วย" เขาไม่ยอมตอบชั้น เออ! ให้มันได้อย่างนี้สิ
"...." เขาก็ยังคงเงียบไม่ยอมบอกอะไร แถมยังเพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อยๆ
"โอ๊ย! ถ้าจะเร็วขนาดนี้ไม่วิ่งไปเลยละ" และเหมือนเขาจะเพิ่งนึกออก เมื่อได้ยินชั้นพูด ตอนนี้สีหน้าเขาดูจริงจังมาก
"แอโร่บอกชั้นสักหน่อยก็ยังดีนะ" และในที่สุดเขาก็สามารถรับรุ้ได้ถึงความอยากรู้ของชั้น
"ไม่ปลอดภัย ต้องรีบไปที่คนพลุกพล่าน" พอชั้นบอกว่านิดหน่อยก็มานิดหน่อยจริงๆแฮะ แต่ก็ยังดีที่เขายังยอมบอก ต้องรีบไปที่คนพลุกพล่านเหรอ คงหมายถึงโรงเรียนมั่งเพราะคนมันก็เยอะอยู่เหมือนกัน
"บ้าเอ้ย!! มาได้แค่นี้จริงๆเหรอวะ!!!" จู่ๆแอโร่ก็สบถบางอย่างออกมา อะไรเนี่ยชั้นงงนะ

ตูม!!!!!!!

เห้ย อะไรจู่ๆตรงที่เราอยู่เมื่อกี้ดันเกิดระเบิดสะงั้น โชคดีที่แอโร่โดดขึ้นมาอยู่บนกำแพงได้ทัน ไม่งั้นชั้นเละแน่(แอโร่มันอึดอยู่แล้ว..น่าจะนะ) ชั้นลองมองขึ้นไปข้างบน ชั้นก็เห็นอะไรก็ไม่รู้มี9หางอยู่ข้างหลังน่าจะเป็นผู้หญิง ชั้นได้ทันสังเกตุแค่นั้นแหละ แอโร่ก็เริ่มออกตัววิ่งไปบนกำแพงทัน โว้ย! กลังตกนะเว้ย วิ่งมาได้บนกำแพง แต่เมื่อชั้นลองชะเง้อหน้าไปมองด้านหลังที่โดนระเบิดเมื่อครู่และอะไรก็ไม่รู้สักอย่างที่ตามมา ก็ทำให้ชั้นระลึกได้ว่าถึงต่อให้ตกก็ยังดีกว่าพวกข้่างหลังนั่น!
"แอโร่! แอโร่นั่นอะไรน่ะ" นั่นสิ นั่นตัวอะไรเกิดมาไม่เคยพบเคยเห็น
"จิ้งจอก9หาง" ก็ว่าละว่าทำไมถึงไม่เคยเห็น
"ตายแน่ๆงานนี้" แต่ท่าทางของแอโร่ที่แสดงออกมา มันหมายความว่าเขาไม่คิดงั้นนะ
"หึ แค่ปีศาจชั้นตํ่า" ชั้นตํ่า9หางเนี่ยนะ แล้วเขาแยกตรงไหนละชั้นตํ่า หือ เหมือนเห็นอะไรลอยมาทางพวกเรานะ?

ตูม!!!! ตูม!! ตูม!!

นั่นไงไม่ทันขาดคำมาเป็นชุด แต่แอโร่ก็หลบทันอยู่ดีนั่นแหละ ก็นะก็เขามันเก่งนี่น่า แต่จู่ๆภาพตรงหน้าชั้นก็เปลี่ยไปเป็นอีกที่หนึ่ง พอลองหันกับไปมองก็พบว่าเราก็ยังอยู่ที่เดิมแต่ไกลออกมาหน่อย
"อยู่ตรงนี้นะ" แอโร่วางชั้นลงไว้ใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่สามารถใช้เป็นที่หลบได้ และเขาก็ทำท่าจะเดินออกไป
"นายจะไปไหน" แต่ชั้นคว้าข้อมือไว้ก่อน
"เดียวก็กลับมาแล้วละ ไม่ต้องห่วง" ก็รู่นะว่าเขาเก่ง แต่มันก็อดห่วงไม่ได้นี่น่า แต่ทำไงได้ละ ชั้นก็ต้องปล่อยมือออกอยู่ดี พอรู้ตัวอีกทีแอโร่ก็ไปยืนอยู่ข้างหน้าของยัยจิ้งจอกสาวนั่นแล้ว

ตูม!!!

ศึกระหว่างยมทูตและจิ้งจอกได้เริ่มขึ้น ชั้นเห็นแอโร่เรียกเคียวคู่ใจออกพร้อมกับตวัดไปที่หน้าของยัยนั่น แต่มันดันหลับได้เลยไปบาดที่หน้าเลือดออกนิดหน่อยพร้อมกับผมที่ขาดหลุดออกมา ดูเหมือนยัยนุ่นจะไม่ค่อยพอใจเท่าไหรนะ เละพยายามอัดพลังเข้าไปเต็มที่เลย

แกร๊ก!!

แต่แล้วจู่ๆชั้นก็ได้ยินเสียงที่ดังขึ้นมาใกล้ๆหู พอลองหันกลับไปมองข้างหน้าก็ปรากฏเป็นภาพของจิ้งจอกตัวเล็กๆตัวหนึ่ง จิ้งจอกปกตินี่น่า หลงทางจากครอบครัวมาเหรอ? นั่นคือความคิดแรกที่พุ่งเข้ามาในสมอง อยู่แถวนี้มันอันตรายด้วยสิ ชั้นเลยพยายามเอื้อมมือไปคว้าเจ้าจิ้งจอกนั่นแล้วพาออกไปให้ไกลๆ แต่ก่อนที่มือชั้นจะเอื้อมไปถึงจากจิ้งจอกที่เมื่อกี้ตัวเล็กๆกลับกลายเป็นว่าตัวมันเริ่มขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เขี้ยวและเล็บที่เริ่มงอกยาวขึ้นอย่างน่ากลัว นํ้าลายที่ไหลยืด(อี๋ สกปรก) นัยน์ตาสีแดงฉาน ทุกอย่างที่เป็นมัน มันดูน่ากลัวไปหมด

กร๊าก!!!!!

มันคำรามออกมาเสียงดังลั่น

"กรื๊ดดดดดด!!!" และแน่นอนว่าทุกเรื่องต้องเป็นนั่นคือการกรื๊ดยังไงละ มันเริ่มอย่างกรายเข้ามาใกล้ชั้นขึ้นเรื่อยๆ เรื่อยๆ และ!!







**********************************************************************
เอาแล้วไงไนท์ของเรา จะเป็นอะไรมากไหมนะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

6 ความคิดเห็น