คัดลอกลิงก์เเล้ว

Writting Assignment - Why?

โดย Head Phone

ปากกระบอกปืนหันมาทางผม ผมจ้องหน้าผู้ถือมันด้วยแววตาไม่เข้าใจพร้อมกับเอ่ยปากถามเบาๆราวกระซิบ "ทำไม?" ปัง!

ยอดวิวรวม

385

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


385

ความคิดเห็น


8

คนติดตาม


1
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  28 มี.ค. 52 / 21:09 น.
นิยาย Writting Assignment - Why? Writting Assignment - Why? | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้




อันเรื่องนี้ไม่มีอะไรมาก  แค่เรื่องที่อาจารย์ให้เขียนในชั่วโมงเรียนภาษาอังกฤษ  แบบว่ากระผมนั้นเกิดคึกอยากลงขึ้นมาเลยเอามาลงน่ะครับ(สรุปคือมีที่มาที่ไปแบบไร้แก่นสารสิ้นดี)

เอาเป็นว่าใครหลงเข้ามาก็อ่านให้หน่อยนะครับ(คอมเม้นท์ด้วยยิ่งดี/ยังมีความหวังเนาะ)

ไปล่ะครับ  ขอให้สนุก  เพลิดเพลินได้ไม่มากก็น้อย  หรืออย่างน้อยคงพอฆ่าเวลาได้ละมั้งนะ



                                                                                                                            

                                                                                                                            ไอเซอาห์

เนื้อเรื่อง อัปเดต 28 มี.ค. 52 / 21:09


ปากกระบอกปืนชี้มาที่ผม  ผมมองหน้าผู้ถือปืนด้วยความไม่เข้าใจพร้อมด้วยเครื่องหมายคำถามในดวงตาของผม

"ทำไม?"

ปัง!



ย้อนกลับไปเมื่อราวๆ1ชั่วโมงก่อน

เด็กหนุ่มวัยรุ่นคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่บนโซฟาในบ้านเล็กๆหลังหนึ่ง  ดวงตาจ้องมองหน้าจอโทรทัศน์ไม่วางตา

นั่นแหละผม

ผมกำลังดูโทรทัศน์อยู่ที่บ้านเมื่อตอนที่แม่ของผมโทรศัพท์มาหาและบอกให้ผมไปเบิกเงินจำนวนหนึ่งจากธนาคาร  นั่นทำให้ผมต้องลุกขึ้นจากที่สิงสถิตและเดินออกนอกบ้านมุ่งหน้าไปที่ธนาคารไปอย่างเสียไม่ได้  ระหว่างที่ผมกำลังเดินทอดน่องไปบนทางเท้าในเมืองเล็กๆของผมซึ่งมีรถราวิ่งขวักไขว่ไม่มากนัก  ผมก็นึกถึงฉากในหนังที่เพิ่งจะดูมาก่อนออกจากบ้าน  ฉากที่รถไฟระเบิดนั้นมันช่างสุดยอดสะใจดีจริงๆ

ไม่นานนักผมก็เดินทางมาถึงธนาคารได้โดยสวัสดิภาพ  ในขณะที่ผมกำลังจะเดินไปที่เคาน์เตอร์ธนาคารเพื่อแจ้งความจำนงของผมให้แก่พนักงานธนาคารซึ่งนั่งปั้นสีหน้ายิ้มรับแขกตามตำราพนักงานที่ดีซึ่งคงต้มกินกันไปหลายหม้อทำให้จำได้ขึ้นใจขนาดนี้

ทันใดนั้นเอง  ชายในชุดดำคนหนึ่งก็วิ่งเข้ามาในธนาคารก่อนจะชักปืนพกออกมาจากกระเป๋าแล้วลั่นไกขึ้นไปที่เพดาน  เสียงดังของมันทำให้ผู้คนตื่นตระหนกตกใจกันได้ไม่ยาก  รวมทั้งผมด้วย  โจรปล้นธนาคารหันปืนไปทางพนักงานที่เคาน์เตอร์พร้อมกับตะโกนสั่งให้เอาเงินใส่ในกระเป๋ารองเท้ากีฬายี่ห้อไนกี้ซึ่งเขาโยนมันลงบนเคาน์เตอร์  เขาจับเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่งอายุราวๆสิบขวบซึ่งเผอิญยืนอยู่ใกล้ๆเขาไว้เป็นตัวประกัน

ในวินาทีนั้นเองวิญญาณฮีโร่ผู้กอบกู้โลกก็เข้าสิงผม  ผมวิ่งตรงเข้าไปหาโจรปล้นธนาคารก่อนจะเปิดฉากตะลุมบอนกันขึ้น  ในที่สุดผมก็สามารถจับเจ้าโจรคนนี้ไว้ได้  ปืนถูกปัดไถลไปบนพื้นขัดมันของธนาคาร

แต่แล้วเรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น  เมื่อมือเล็กๆมือหนึ่งยื่นมาหยิบปืนกระบอกนั้นขึ้นช้าๆก่อนจะเล็งมาที่ผม  ผู้ถือปืนคือเด็กผู้หญิงซึ่งถูกจับเป็นตัวประกันเมื่อครู่นั่นเอง  ผมมองหน้าเธอด้วยความไม่เข้าใจ  ในขณะที่เธอส่งยิ้มไร้เดียงสาแต่ดูเย็นชามาให้ผม  พร้อมกับกดไกปืนเข้าหาตัวอย่างช้าๆ...

ปัง!









จบละครับ  แค่นี้แหละ  หน้านึงกะอีกหนึ่งกระติ๊ด(จะเอาไรมากกะงานพรีเซนต์หน้าชั้นเรียนละครับพี่น้อง)  ขอบคุณที่อ่านจนจบมาถึงตรงนี้นะครับ  หวังว่าคงจะพอใจกันไม่มากก็น้อยนะครับ

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Head Phone จากทั้งหมด 7 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

8 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 9 สิงหาคม 2552 / 21:25
    ผมชอบภาษา ครับ คุณมี การบรรยาย ที่ดี ครับ อ่านเพลิน
    แต่ถ้า สร้างสถาณการณ์มากกว่านี้ว่า โจรมันปล้นอะไร สถานที่ ธนาคาร เป็นอย่างไร
    ใส่ความน่าสงสารของเด็กผู้หญิงคนนี้
    แล้วจบแบบ ที่คุณจบ


    บรรยาย ความรู้สึกของเด็กผู้ชายคนนนี้ตอนตะลุมบอน กับพวกโจรจะเจ๋งมากๆๆๆ ครับ

    ผมว่า มันจะเป็นการ หักมุม ที่จ้าบบมากๆๆ

    ผมเป็นนักเขียนหน้าใหม่ก็ขอเชิญมาอ่านเรื่องผม ได้ครับผม ผมนามปากกา twistman

    เรื่องของผมได้แก่ chamber / apple / Letter of hikikomori / Endophine
    ครับ ขอบคุณครับผม



    #8
    0
  2. วันที่ 31 พฤษภาคม 2552 / 21:04

    มันจบแล้วอะครับ  จพอักไงดีน้อ(เรื่องสั้นน่ะครับ  แบบว่ามันสั้นนรกแตก)

    #7
    0
  3. วันที่ 27 พฤษภาคม 2552 / 16:08

    อัพเยอะๆนะจะมาอ่าน

    #6
    0
  4. #5 loo
    วันที่ 19 เมษายน 2552 / 18:19
    เออ เข้าใจคิดดี



    แล้วก้สั้นดีด้วย 555+
    #5
    0
  5. วันที่ 8 เมษายน 2552 / 21:50
    ตายละ  ลงไว้ไม่ได้มาดูมีคนอ่านด้วยเฮ้ย=__=

    นึกว่าจะลงตะกร้าเรื่องสั้นที่ถูกลืม(นี่ก็แวะมาเม้นเรื่องอขงตัวเองแก้เครียด)

    อืม  เรื่องยาว...รอต่อไป(แต่งม่ายออก  บอกตรงๆว่าเราไม่มีพรสวรรค์ด้านนี้เอาเสียเลยครับหมอกTwTเสียใจนิดนึง)

    คห.2อย่าเอาอะไรมากเลยครับ  แต่งไปพรีเซนท์หน้าห้อง- -ได้A+ก็ดีใจแทบดิ้นตายละ  แถมจารย์ชมเป็นหางว่าวเลย  (ว้า~ว)  เพราะเป็นคนเดียวที่แต่งแบบเอาตอนจบมาไว้ตอนเริ่ม- -"(เหตุผลพี่แกง่ายสิ้นดี)แต่ก็ดีใจอะ(ยอมรับสารภาพ)เล่นเอาหน้าบานไปทั้งบ่ายเลยแหละ- -(บ้ายอ)  นี่ตูพล่ามไรไปฟะเนี่ย(โดนหมั่นไส้ยังเนี๊ยะ)

    คห.3ขอบคุณที่ชมครับ(คำนับ)
    #4
    0
  6. #3 priim
    วันที่ 3 เมษายน 2552 / 20:57
    เรื่อง สั้น ดีนะ :D
    #3
    0
  7. วันที่ 2 เมษายน 2552 / 11:26

    ไม่เข้าใจ
    รับไม่ได้
    แซ๊ดเกินไป
    คนแต่งจัยร้าย
    ตอนได้ยินเสียงปังตกจัยหมดเลยง่ะ
    แต่ก็ดีนะ เราชอบเรื่องหักมุมแบบนี้แหละ
    เลวาเขียนมันส์ดี
    แต่โดนเพื่อนด่าแบบที่เราเพิ่งพูดไปหระจำ
    จัยร้ายมากๆๆๆๆๆๆๆฮือ ฮือ ฮือ สงสารพระเอก
    (หล่อรึเปล่าล่ะ? ไม่หล่อก็ไม่สงสารก็ได้)

    #2
    0
  8. วันที่ 1 เมษายน 2552 / 21:20

    โอ้ เรื่องสั้น~!!
    เนื่องจากพิมพ์ลงในกล่องเมนต์ในมายไอดีไม่ได้ (เน็ตสุดเห่ย ฮ่าๆ) เลยชะแว้บมาอ่านเรื่องสั้นทั้งสองเรื่องแทน
    คิดถึงจังเยย~~ 
    ว่าแต่ยัยเด็กนี่ร้ายนะเนี่ย *_* เข้าใจคิดจัง 55 ส่วนพระเอกเรื่องนี้มันทำตัวแมนไปป้ะ >O< โลกนี้จะมีคนแบบนี้มั้ยเนี่ย
    ไปอ่านเรื่องโลกสีขาวมาแล้วด้วยจ้า เหมือนจะต่อไปเป็นเรื่องยาวได้ 55

    ยังรอเรื่องยาวต่อไป...>3< ถึงแม้จะเป็นแนวหวานแหวว หรือ แฟนตาซี หรือจูลีนสองก็ตาม 55
    จะเปิดเทอมแล้ว ฮือๆ อีกอาทิตย์เดียว

    เครียด TwT

    #1
    0