ราชันจอมเวท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 254,489 Views

  • 1,076 Comments

  • 4,580 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    466

    Overall
    254,489

ตอนที่ 1 : โรงเรียนเวทมนต์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21940
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 100 ครั้ง
    9 ก.ค. 59

สายลมพัดเอื่อยๆ หลังมื้ออาหารเที่ยงทำให้หลายคนหาวปากกว้าง นี่ใช่ไหมที่เขาเรียกกันว่า หนังท้องตึงหนังตาหย่อน ในขณะที่เด็กหลายคนพยายามข่มตาไม่ให้หลับ แต่ยังมีชายเด็กเส้นผมและดวงตาสีน้ำทะเล ผิวขาวหน้าตาธรรมดาคนหนึ่งกำลังสับปะหงก วิน อายุ 13 ปี(เวทพื้นฐานเวทน้ำ) จู่ๆสายลมเอื่อยๆที่ชวนให้เขาหลับก็กลับปลุกเขาขึ้น “เพียะ” เสียงเวทลมของครูโรซี่ ฟาดหน้าเขาหนึ่งครั้งทำให้เขาตกใจยืนขึ้น “วิน มาครับ” เมื่อเขามองไปรอบๆได้พบกับเพื่อนๆในชั้นเรียนที่นั่งหัวเราะ หลายคนเอามือกุมที่ท้อง หลายคนมีน้ำตาไหลออกมา

“วิน เมื่อไรเธอจะเลิกหลับในชั่วโมงเวทพื้นฐานที่ฉันสอนซะที” ครูโรซี่บ่นอย่างละอา

“ขอโทษครับ”

“ใครบอกครูได้บ้างเวทพื้นฐานมีอะไรบ้าง” ครูโรซี่เริ่มสอนต่อ

“เวทพื้นฐานมีเวท ดิน น้ำ ลม ไฟ และยังมีเวทแสงกับเวทความมืดเป็นเวทเสริมด้วยครับ” เด็กหนุ่มที่นั่งอยู่แถวหน้าตอบฉะฉาน

“แล้วรู้ไหมทำไมเราควรพัฒนาเวทพื้นฐานของตัวเองแทนที่จะเป็นเวทอื่น” ครูโรซี่ถามต่อ

“เพราะเวทพื้นฐานเป็นเวทที่เราใช้ได้แรงที่สุดครับ” เด็กคนเดิมตอบ

“เก่งมากชาล”

“ครูคะแล้วเราสามารถใช้เวทอื่นที่ไม่ใช่เวทพื้นฐานได้ไหมคะ” เด็กสาวที่นั่งติดกันถาม

“ใช้ได้จะ แต่ขึ้นอยู่กับความสามารถของแต่ละคนนะ ถ้าเราเรียนเวทชั้นกลางแล้วจะสามารถเลือกเรียนเวทสายอื่นได้อีกหนึ่งสาย ซึ่งคนส่วนมากจะเลือกเรียน เวทแสงเพื่อการรักษา หรือเวทความมืดเพื่อการเสริมกำลัง” ครูโรซี่อธิบาย

“มีใครเคยใช้เวทได้ครบทุกสายไหมครับ” เด็กหนุ่มคนหนึ่งยกมือถาม

“ในอดีตเตยมีราชาอเล็กซ์ ธอร์ ผู้ยิ่งใหญ่พระองค์สามารถใช้เวทได้ทุกสาย แต่ปัจจุบันยังไม่มี”

“หลังจากจบวิชานี้จะมีการทดสอบการใช้เวทของพวกเธอ ให้ไปรวมตัวกันที่สนามด้านหลังโรงเรียน” ครูโรซี่บอกก่อนที่จะเดินออกจากห้อง

ขณะนี้เด็กทุกคนยืนเรียงหน้ากระดาน 2 แถวโดยหันหน้าเข้าหากันระยะห่างกันประมาณ 3 เมตร “ทุกคนแบมือมาไว้ด้านหน้าของตัวเอง แล้วสร้างเวทพื้นฐานของตัวเองให้ใหญ่ที่สุดที่จะทำได้แล้วถือค้างไว้ ครูจะเดินไปตรวจสอบ” โดยปกติแล้วมนุษย์จะเริ่มใช้เวทได้เมื่ออายุ 10 ขวบ

“ดีมากชาล พยายามได้ดีแอนนา” ครูลูอี่ที่เดินตรวจแถวเวทเด็กได้ให้กำลังใจเด็กแต่ละคน

“ยอดเยี่ยมมากคูลลี่” ครูลูอี่แปลกใจเมื่อพบว่าเด็กหญิงสามารถสร้างเวทไฟของเธอได้ใหญ่เป็น 2 เท่าของเด็กคนอื่นและเมื่อเดินมาถึงวิน “นายต้องฝึกมากกว่านี้นะวิน” ครูลูอี่พูดเมื่อพบว่าวินสร้างเวทน้ำได้ขนาดเพียงลูกปิงปอง

 

หลังเลิกเรียนเด็กทุกคนรวมถึงวินกำลังเดินกลับบ้านทันใดนั้น “โครม” ได้มีดินนินเล็กๆโผล่ขึ้นมาตรงเท้าวินที่เดินอยู่บนพื้นดินทำให้เขาล้มคว่ำ จากนั้นมีเสียงหัวเราะของกลุ่มเด็กที่เดินตามหลังมา

“ฮ่าๆๆ อายุ 13 แล้วยังร่ายเวทได้เท่ากับเด็ก 10 ขวบ” เสียงจากกลุ่มเด็กเกเร

“ฉันจะฟ้องครูพวกนายใช้เวทมนต์แกล้งวิน” คูลลี่เด็กสาวผมทองชี้หน้ากลุ่มเด็กเกเร วินมักจะถูกเด็กกลุ่มนี้รังแกเสมอมาเพราะนิสัยที่ไม่สู้คนของเขา

“เป็นไงบ้างวิน นายต้องเข้มแข็งนะ จงจำไว้ มีแต่ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะอยู่รอด” เด็กสาวผมทองเข้ามาช่วยพยุงวิน คูลลี่ อายุ 13 ปี(เวทพื้นฐาน เวทไฟ)

“ขอบใจนะคูลลี่ ฉันมันไม่ดีเองที่อ่อนแอ ซ้ำยังเรียนไม่เก่งอีก” วินเดินคอตก วินที่ไม่สู้คนมักถูกเด็กเกเรกลุ่มนี้รังแกมาแต่ไหนแต่ไร

“นายต้องทำได้ เพื่อตัวนายเอง และคนที่รัก” คูลลี่ให้กำลังใจก่อนที่จะคิดได้และรีบวิ่งจากไปอย่างอายๆ หลังจากวันนั้นวินและคูลลี่ เริ่มสนิทกันมากขึ้น และมักชวนกันเข้าห้องสมุดบ่อยๆ

 

6 เดือนต่อมา

“เวทเป็นสิ่งที่ต้องฝึกฝน ยิ่งฝึกมากเท่าไรร่างกายยิ่งสร้างมานาได้มากขึ้น” ครูโรซี่

“ครูช่วยอธิบายเพิ่มหน่อยสิครับ” วินทำหน้างง

“ได้จะ นอกจากกำลังกายแล้วคนเราทุกคนจะมีพลังชนิดหนึ่งในร่างเรียกว่า มานา ถ้าเราเดินหรือวิ่งนานๆ เราจะเหนื่อยเพราะกำลังกายลดลง เช่นเดียวกันถ้าเราใช้เวทมนต์มากๆ มานาก็ลดลง เราจะต้องหยุดพักถึงมานาถึงจะเพิ่มขึ้นมาใหม่ ส่วนเวทแต่ละขั้นก็ใช้มานาไม่เท่ากันเวทขั้นต้นใช้มานาเล็กน้อย เวทขึ้นสูงใช้มานาจำนวนมาก การฝึกใช้เวทบ่อยๆทำให้ร่างกายมีมานาเพิ่มขึ้นเหมือนกับการออกกำลังกายบ่อยๆทำให้เราแข็งแรงและวิ่งได้นานขึ้นนั่นเอง” ครูโรซี่อธิบายยาว

“ถ้าเราฝืนใช้เวทจะมีผลเสียไหมครับ” วินถามต่อ

“วันนี้เธอขยันเรียนดีมาก ถ้าเราฝืนใช้เวทในขณะที่มานาหมดเราอาจเป็นลม หมดสติ หรืออาจตายได้ถ้าฝืนใช้เวทใหญ่ที่เกินกำลังมากๆ” ครูโรซี่มองหน้าเด็กชายดวงตาสีฟ้าตรงหน้า

“ครูโรซี่ครับ ผมเคยเห็นนักเวทเก่งๆบางคนมีคฑามันมีประโยชน์อย่างไรครับ” เด็กชายคนหนึ่งถามขึ้นตามด้วยเสียงฮือฮาของผู้อยากรู้หลายคน

“คฑาที่เธอถามมันสามารถสะสมและกักเก็บพลังเวทของผู้ใช้ได้ ทำให้เมื่อใช้เวทจะสามารถดึงพลังเวทจากคฑามาเพิ่มพลังให้ตนเองได้ ที่ไม่ค่อยเห็นใครใช้กันเพราะลูกแก้วหรือไม้ที่สามารถกักเก็บพลังเวทได้นั้นเป็นสิ่งที่หายากมากจ่ะ” ครูลูซี่อธิบาย

“บ่ายวันนี้จะมีการทดสอบการใช้เวทของพวกเธออีกครั้ง หลังจากอาหารเที่ยงแล้วให้ไปรวมตัวกันที่สนามด้านหลังโรงเรียน” ครูโรซี่บอกก่อนที่จะเดินออกจากห้อง

 

เมื่อเด็กทุกคนมารวมตัวกันแล้วก็พบครูลูอี่ที่มารออยู่แล้ว “ครูจะบอกทุกคนเช่นเดิมถ้ารู้สึกว่าเหนื่อยมากก็อย่าฝืน เพราะจะเป็นอันตรายกับตัวเอง” ด้วยเวลาเพียง 6 เดือนเด็กหลายคนสามารถสร้างเวทของตนให้ใหญ่ขึ้นกว่าแต่ก่อนเล็กน้อยยกเว้นวินที่สร้างความประหลาดใจให้ครูลูอี่ “ครั้งนี้เธอทำได้ดีมากวิน” ครูลูอี่ชมเมื่อพบว่าวินสามารถสร้างเวทให้ใหญ่ขึ้นกว่าเดิมและทำได้ดีกว่าเด็กหลายคนด้วยซ้ำ


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 100 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #868 Wang_jiaying (@Wang_jiaying) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 06:36
    ไรท์เธอทำเราค้างมากกกกกกกกกกกกกกกก
    รีบกลับมาต่อนะกำลังมันส์เลยอ่ะ
    //งอแง
    #868
    0
  2. #816 0891561255 (@0891561255) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 12:25
    สนุกมากขอบคุณครับ

    #816
    0
  3. #808 abeja2 (@abeja) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2560 / 18:10
    ใจจ้า
    #808
    0
  4. #481 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 / 02:13
    ขอบคุณครับ
    #481
    0
  5. #450 jasweem (@jasweem) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 23:46
    ติดตามครับ
    #450
    0
  6. #345 Hadem (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 21:48
    ติดตามครับ
    #345
    0
  7. #344 Hadem (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2559 / 21:48
    ติดตามครับ
    #344
    0
  8. #51 negiharem (@negiharem) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 23:32
    ติดตามครับ
    #51
    0
  9. #49 สายลม (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 22:50
    ติดตามครับ
    #49
    0
  10. #22 Santhaigame (@Santhaigame) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 19:05
    ความรักเป็นบ่อเกิดแห่งปราฎิหาร
    #22
    0