ราชันจอมเวท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 254,359 Views

  • 1,076 Comments

  • 4,580 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    336

    Overall
    254,359

ตอนที่ 10 : ฝึกหนัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14247
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 88 ครั้ง
    17 ก.ค. 59

            หลังอาหารเย็นวินพาออนก้าออกไปเดินเล่นตลาดก่อนกลับไปยังห้องพักในตอนหัวค่ำ ห้องพักขนาดเล็กที่มีเตียงเพียงหลังเดียว แม้ว่าหลายวันที่ผ่านมาทั้งสองเคยนอนด้วยกันในป่า แต่ความรู้สึกของการนอนด้วยกัน 2 คนบนเตียงเล็กๆเช่นนี้ความรู้สึกแปลกๆในใจเกิดขึ้นกับคนทั้งสอง

            “นายท่านนอนบนเตียงเถอะค่ะ ข้าจะนอนที่พื้นเอง” ออนก้าในชุดนอนยาวพูด

            “ไม่ได้ เจ้าเป็นผู้หญิงต้องนอนบนเตียงนี่”

            “ข้าเป็นเพียงเลือดผสมที่ต่ำต้อย นายท่านช่วยข้ามาถือเป็นพระคุณยิ่งแล้ว”

“ตอนนี้เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้ว ห้ามพูดแบบนี้กับข้าอีก” วินดึงออนก้ามานั่งข้างๆ “เรานอนด้วยกันบนนี้แหละ” ชายหนุ่มสรุป

วินที่ตอนนี้กำลังนอนยังลืมตาโพลง หัวใจเขาเต้นไม่เป็นจังหวะ (ข้าเป็นอะไรไปเนี่ย) เขาหันไปมองหน้าออนก้าที่หลับไปแล้ว ก่อนที่หันหลังให้เธอ ขณะที่กำลังจะหลับเขารู้สึกว่ามีแขนเล็กๆมาโอบตัวเขา หลังของเขาสัมผัสก้อนเนื้อนุ่มๆของเธอ ฉับพลันเลือดในกายเขาพุ่งพล่าน

“อรุณสวัสดิ์นายท่าน หลับสบายดีไหมคะ” ออนก้าตื่นมาในตอนเช้าเห็นวินนั่งอยู่ที่โต๊ะเล็กๆ

“สวัสดีออนก้า ก็สบายดีนะ” วินยิ้มเจื่อนๆ แต่ขอบตาของเขากลับดำคล้ำเหมือนไม่ได้นอนทั้งคืน

 

“นายท่านคะ จากนี้ไปท่านจะเอายังไงต่อ” จู่ๆ หญิงสาวก็ถามขึ้น

“ข้าเคยคิดว่าอยากจะเดินทางรอบโลก ข้าอยากผจญภัยไปทั่ว เจ้าจะไปกับข้าด้วยไหม”

“นายท่านไปไหน ข้าขอไปด้วยทุกที่”

“ตอนนี้ข้าอยากจะแข็งแกร่งกว่านี้ ข้าอยากให้เจ้าฝึกใช้อาวุธด้วย” วินพูดด้วยความมุ่งมั่น

หลังอาหารเช้าแล้ววินพาออนก้าไปยังร้านตีอาวุธเจสัน

“สวัสดี เจ้าเองรึ มีอะไรให้ข้าช่วย” เจสันจำวินได้เพราะไม่มีคนมาขายลูกแก้วธาตุจำนวนมากเช่นนี้มาก่อน

“สวัสดีครับลุงเจสัน ข้าอยากให้ท่านแนะนำอาวุธให้เธอ” วินดันหญิงสาวร่างเล็กไปด้านหน้า

“อืม...ขั้นฝึกหัด ระดับ 3 รึ เจ้าเคยฝึกอาวุธมาก่อนหรือไม่” เจสันถามขณะที่เขาเดินนำทั้งคู่ไปหลังร้านซึ่งเป็นลานกว้างมีหุ่นไม้สำหรับซ้อมดาบก่อนหันไปถามออนก้า

“ข้าเคยฝึกใช้ดาบแต่รู้สึกว่ามันใหญ่ไม่ถนัดมือ”

“ข้ามีอาวุธให้เจ้าทดลองหลายอย่างลองใช้กับหุ่นไม้นั่นดู ถ้าเน้นการป้องกันสามารถใช้ดาบกับโล่ได้ ถ้าเจ้าแข็งแรงพออาจใช้ดาบใหญ่ 2 มือ ขวาน หรือคฑายาวมันจะเน้นพลังโจมตี หอกหรือทวน เน้นพลังและความเร็ว ธนูหรือหน้าไม้สำหรับโจมตีระยะไกล ถ้าเจ้ามีความเร็วข้าแนะนำมีด กริช หรือดาบเล็กคมเดียว” เจสันร่ายยาวหยิบอาวุธหลายอย่างมาวางไว้บนโต๊ะ ออนก้าหยิบอาวุธหลายชิ้นไปลองฟันหุ่นไม้ พวกดาบใหญ่และหอกเธอใช้อย่างเก้ๆกังๆ จากนั้นเธอหันมาหยิบดาบโค้งใบเล็กที่มีคมเพียงด้านเดียวมาลองกวัดแกว่งดู จากนั้นจึงพุ่งไปยังหุ่นไม้อย่างรวดเร็วจนวินและเจสันต่างตกใจในความเร็วของเธอ ออนก้าเดินกลับมาหยิบมีดสั้นก่อนจะพุ่งตัวไปหาหุ่นไม้อีกครั้ง

“เจ้ามีความเร็วสูงมาก ข้าคิดว่ามีดสั้นคู่เหมาะสมกับเจ้า” เจสันพูดขณะรับมือสั้นคืนจากมือของเธอ ออนก้าแสดงอาการลังเลก่อนชี้ไปยังอาวุธที่แขวนอยู่บนผนังไม้ มันมี 3 ใบมีดคล้ายกงเล็บสัตว์ ด้ามจับแนวขวางแทนที่จะเป็นด้ามตรงเหมือนดาบ เมื่ออยู่ในมือมันดูเหมือนกงเล็บมากกว่าดาบ

“กาต้า” เจสันพูดก่อนหยิบอาวุธคู่นั้นมาให้ออนก้าทดลอง ถึงมันจะหลวมเล็กน้อยแต่เธอสามารถใช้มันได้อย่างคล่องแคล่วราวกับเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเธอ

“อันนี้เหมาะกับข้า” ออนก้าหันมาบอกวิน พร้อมยิ้มจนเห็นเขี้ยวน้อยๆของเธอ

“ข้าจะสร้างอันใหม่ให้เหมาะกับขนาดของมือเจ้า เจ้าอยากได้แบบใส่ธาตุหรือเปล่าละ” เจสันถามขณะทะยอยเก็บอาวุธที่เหลือกลับเข้าที่

“อาวุธที่ใส่ลูกแก้วธาตุใช้ได้นานแค่ไหนครับลุงเจสัน” วินถามอย่างใคร่รู้

“6 เดือนถึง 1 ปี ขึ้นอยู่กับขั้นของลูกแก้วที่ใส่ลงไป”

“ลูกแก้วแต่ละขั้นมันแตกต่างกันอย่างไร” ชายหนุ่มถามอย่างใคร่รู้

“เมื่อใช้อาวุธเสริมธาตุกับสัตว์ที่แพ้ต่อธาตุที่ใช้ จะมีความแรงเพิ่มขึ้น 20 เปอร์เซ็นต์ในลูกแก้วธาตุขั้นฝึกหัด ความแรงจะเพิ่มขึ้น 5 เปอร์เซ็นต์ในแต่ละขั้นที่เพิ่มขึ้น ในทางกลับกันหากใช้กับสัตว์ที่ข่มอาวุธธาตุจะทำให้ความแรงลดลง 60 เปอร์เซ็นต์ในลูกแก้วธาตุขั้นฝึกหัด” เจสันอธิบายละเอียด

“อาวุธธาตุที่หมดพลังแล้วทำให้มีพลังคืนมาได้ไหมครับ” วินถามต่อ

“ไม่ได้ ไม่มีใครต้องการอาวุธธาตุที่หมดพลังแล้ว ถึงแม้จะขายในราคาถูก ต้องเอามาหลอมใหม่เพียงอย่างเดียว”

“ข้าจะขอซื้อท่าจะคิดเท่าไร” วินยิ้มกว้าง

“ถ้าเจ้าอยากได้ข้าคิดครึ่งหนึ่งของราคาของดาบธรรมดา”

“ท่านช่วยทำกาต้าหลอมรวมกับลูกแก้วธาตุดินนี่ และข้าขอซื้อดาบธาตุอันนี้” วินหยิบลูกแก้วธาตุดินขั้นชาวบ้านที่เพิ่งได้มาวันก่อนให้เจสันพร้อมกับเลือกดาบสองคมเล่มหนึ่งที่ดูเป็นมันวาวกว่าดาบเล่มอื่น ใบดาบกว้าง 1.5 นิ้ว ยาว 20 นิ้ว ตรงกลางเป็นร่องยาว โกร่งดาบเรียบตรงกลางประดับด้วยพลอยสีแดง ด้ามจับทำด้วยเขาสัตว์สีดำ สามารถถือได้ด้วยมือเดียว โคนดาบมีรอยสลักเล็กๆว่า ธาตุไฟ ขั้นยอดฝีมือ

“เจ้าตาแหลมมากดาบเล่มนี้ทำจากเหล็กกล้ามิธริล เป็นฝีมือของอาจารย์ของข้า ข้าเลยเก็บไว้เป็นที่ระลึก แต่ถ้าเจ้าอยากได้ข้าจะขายให้ในราคา 1 เหรียญทอง 50 เหรียญเงิน ส่วนกาต้า 50 เหรียญเงิน อีก 2 วันมารับของได้” วินจ่ายเงินค่าอาวุธแล้วพาออนก้ากลับห้อง

 

“ข้าไม่เข้าใจนายท่านเอาดาบที่หมดพลังธาตุมาทำอะไร” เมื่อเดินออกจากร้านของเจสันออนก้าที่ทำหน้ายุ่งตั้งแต่อยู่ในร้านถามขึ้น วินยิ้มให้โดยที่ชายหนุ่มไม่ตอบอะไร

เมื่อทั้งคู่กลับถึงห้องพักวินหยิบดาบที่เพิ่งซื้อออกจากแหวน เขาถือดาบด้วยมือขวาจากนั้นจึงค่อยๆปล่อยพลังเวทไฟเข้าไปในดาบ ดาบสีเงินวาวกลับมีออร่าสีแดงปรากฎ มันกลับเป็นดาบธาตุไฟอีกครั้ง

“ว้าว...นายท่านสุดยอดไปเลย” ออนก้าเผลอโดดกอดวินก่อนที่จะผละออก ตอนนี้ทั้งคู่หน้าแดงก่ำ

“ข้าอยากใช้เวทมนต์แบบนายท่านบ้างจัง” ออนก้าพูดเสียงออดอ้อน


“สงสัยจะมีเพียงข้าเท่านั้นที่สามารถใช้เวทมาต์ได้” วินพูดออกมาอย่างเหน็ดเหนื่อยหลังสอนให้ออนก้าใช้เวทมนต์ขึ้นพื้นฐานอยู่หลายวัน คนในโลกใบนี้ไม่มีดวงจิตแห่งเวทย์ทำให้ไม่มีมานาในร่างกายจึงไม่สามารถใช้เวทมนต์ได้

 

2 วันผ่านไปทั้งคู่กลับไปยังร้านขายอาวุธของเจสันอีกครั้ง เพื่อรับอาวุธชิ้นใหม่ของออนก้า

หลังจากวินเปลี่ยนธาตุของกาต้าเป็นธาตุไฟก่อนที่เขาจะพาเธอไปซ้อมมือกับสัตว์ในระดับต่ำกว่าเธอเล็กน้อย

 

หมูป่าขนเม่น ธาตุดิน

ขั้นฝึกหัด ระดับ 1

 

ออนก้าทดลองใช้กาต้าฟันลมเพียงไม่นานเธอก็เริ่มชินกับอาวุธของเธอ เหมือนใช้กงเล็บของเธอเอง ด้วยความเร็วและสัญชาติญาณนักล่าของกึ่งเสือ เธอสังหารสัตว์เหล่านั้นได้โดยไม่ยากนัก ในวันนั้นชายหนุ่มพาหญิงกึ่งเสือออกล่าสัตว์ขั้นฝึกหัดกว่า 10 ตัว วันต่อมาวินให้เลื่อนระดับสัตว์ที่เธอต้องสู้ให้อยู่ในระดับเดียวกับเธอ

 

หมาจิ้งจอกแดง ธาตุดิน

ขั้นฝึกหัด ระดับ 3

 

หมาจิ้งจอกแดงเป็นสัตว์ที่ฉลาดเละเร็ว มันหลบการโจมตีของออนก้าได้บางครั้ง แต่ด้วยที่มันเป็นธาตุดินทำให้กาต้าธาตุไฟสร้างบาดแผลให้มันมากยึ่งขึ้น ออก้าหอบเล็กน้อยหลังกำจัดหมาจิ้งจอกตัวแรกได้

“หลังจากเข้าโจมตีแล้วอย่างหยุดรอดูผลงาน ถ้ามีโอกาสให้โจมตีต่อเนื่องหรือมองการสวนกลับของศัตรู” วินที่ยืนดูการต่อสู้จึงสามารถเห็นข้อบกพร่องบางอย่างของเธอ

“ค่ะนายท่าน” เมื่อได้รับคำชี้แนะเล็กๆน้อยๆออนก้าเริ่มต่อสู้ได้เป็นธรรมชาติยิ่งขึ้น

ตลอด 2 เดือนที่ผ่านมาวินพาออนก้าเข้าสู้กับสัตว์ในป่าเกือบทุกวัน เนื่องจากสัตว์ระดับสูงอยู่ในป่าค่อนข้างลึก ทั้งคู่ตัดสินใจจะพักภายในป่าแทนการกลับไปพักที่โรงแรมในเมืองพวกเขาจะกลับเข้าเมืองก็ต่อเมื่อต้องการขายชิ้นส่วนสัตว์ในแหวนมิติเท่านั้น วินจะคอยสนับสนุนการต่อสู้ของออนก้า เขาจะเข้าช่วยกรณีที่เห็นว่าเธอเสียเปรียบ ชายหนุ่มใช้เวลาส่วนใหญ่ในการฝึกเวทสายอื่นรวมถึงเวทขั้นกลางตามหนังสือเวทมนต์ขั้นพื้นฐาน

 

กึ่งมนุษย์ เสือ หมาป่า

ขั้นชาวบ้าน ระดับ 1

 

“ออนก้า ทักษะของเจ้าคืออะไร” วินที่ตรวจสอบระดับของออนก้าถามขึ้นเมื่อพบว่าเธอเลื่อนขั้นแล้ว

เพิ่มความเร็ว และเพิ่มพละกำลัง ค่ะนายท่าน” ออนก้าตอบอย่างเหน็ดเหนื่อยหลังจบการต่อสู้กับนกอีมูยัก ธาตุลม ที่ระดับสูงกว่าเธอ 2 ระดับด้วยกาต้าธาตุดิน สัตว์ธาตุลมเป็นสัตว์ที่มีความเร็วสูงถึงแม้ว่ามันจะมีขนาดใหญ่โต ในตอนนี้เธอสามารถล้มมันได้ไม่ยากนัก เพราะได้การสนับสนุนเล็กน้อยจากวิน

นอกจากวินจะให้ออนก้าฝึกทักษะต่อสู่แบบเดี่ยวแล้ว ทั้งสองยังฝึกการต่อสู้เป็นทีม พวกเขาเข้ากันได้ดีด้วยความสามารถของออนก้า บวกการฝึกฝนอย่างหนักของเธอ ร่วมกับการแนะนำของวินทำให้ทักษะการต่อสู้ของเธอพัฒนาอย่างก้าวกระโดด



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 88 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #913 แค่คนผ่านมา (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 08:18
    รูปร่างอาวุธที่อธิบายมานี่มัน claw(กรงเล็บ) ชัดๆ ไม่ใช้กาต้า กาต้ามีลักษณะเป็นใบดาบที่มีด้ามจับคล้ายสนับมือ หรืออาจจะเป็นสนับติดใบดาบ แต่ที่อธิบายมานี้กรงเล็บชัดๆ มั่วละ

    #913
    1
  2. #836 SAOW (@Sunako_333) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 15:21
    ขอบคุณค่ะะ
    #836
    0
  3. #460 jasweem (@jasweem) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 00:58
    ขอบคุณครับ
    #460
    0
  4. วันที่ 14 กันยายน 2559 / 23:35
    มีโอกาสฝึกให้เก่งๆ เตรียมพร้อมทุกสถานการณ์
    #269
    0
  5. #244 Thestoryofme (@Thestoryof01) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 02:13
    ฉากที่ในห้องยามค่ำคืนไมสั้นจัง เสียดายยย 555
    #244
    0
  6. #175 phairatw (@phairatw) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 21:47
    ขอบคุณครับ
    #175
    0
  7. #162 ตามนั้น (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2559 / 22:55
    ยักษ์ เขียนอย่างนี้รึป่าว
    #162
    0
  8. #66 สายลม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 07:13
    ขอบคถณครับ
    #66
    0
  9. #59 negiharem (@negiharem) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 00:25
    เรื่อยๆ แบบนี้ก็ดีแฮะผมชอบ เรื่องเครียดๆ เอาไว้ทีหลัง
    ไว้อ่านครายเครียดได้ดีมาก
    #29 
    ออกทะเล ???
    ออกยังไงครับ อธิบายที ผมไม่เห็นมันจะออกทะเลตรงไหน
    โลกที่อันตรายเต็มไปด้วยมอนเตอร์ ตายแล้วตายเลยไม่ใช้เกมส์ที่โหลดเซฟได้หรือเกิดใหม่ได้
    ต้องค่อยๆ เป็น ค่อยๆ ไปนี่แหละถูกแล้ว 
    #59
    0
  10. #29 Santhaigame (@Santhaigame) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 20:23
    เริ่มออกทะเลแล้ว
    #29
    0
  11. #17 Pokpakw (@Pokpakw) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2559 / 17:01
    ค่อยเป็นค่อยไป จะได้แข็งแกร่ง
    #17
    0