ราชันจอมเวท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 254,473 Views

  • 1,076 Comments

  • 4,580 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    450

    Overall
    254,473

ตอนที่ 104 : มังกรสองหัว (ตอน 1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2780
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    29 มี.ค. 60

วินออกมาถึงปากถ้ำเขาขึ้นบินด้วยความเร็ว ทิศทางคือชายป่าบริเวณชายเขาที่แอนดี้พูดถึง แม้จะเรียกว่าชายป่าแต่พื้นที่บริเวณนี้กลับเต็มไปด้วยหิมะ เขาตัดสินใจที่จะใช้พื้นที่แห่งนี้เพื่อพักผ่อนโดยการสร้างเนินสูงจากเวทหินเพื่อเป็นที่ตั้งบ้านหินสองชั้นของเขา

จากการบอกเล่าของแอนดี้พื้นที่บริเวณนี้เป็นที่ปลอดจากสัตว์ร้าย เนื่องจากมันถูกหิมะหนาและนุ่มปกคลุมอยู่การเดินผ่านพื้นที่แห่งนี้เป็นเรื่องเป็นไปได้ยากมาก หิมะหนากว่าหนึ่งเมตรจะทำให้ผู้ที่เดินอยู่เหนือมันจมลงใต้หิมะทันที วินไม่ได้กลัวสัตว์ร้ายแต่เขาต้องการที่ที่สงบเงียบเพื่อนอนหลับเอาแรง

วินไม่รู้สึกเป็นห่วงทหารเหล่านั้นเพราะในตอนนี้พวกเขามีทั้งเสบียงและยา สิ่งที่ทหารเหล่านั้นต้องทำในตอนนี้คือรอเวลาให้ฤดูหนาวผ่านพ้นไปเพื่อที่พวกเขาจะได้เดินทางกลับเมืองได้อย่างปลอดภัย

--------------------------------------------------

เช้าวันใหม่มาเยือนแอนดี้และหน่วยลาดตระเวณตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่น ในตอนนี้ทหารที่ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อยกว่าครึ่งหายเป็นปกติแล้ว พวกที่บาดเจ็บสาหัสมีอาการดีกว่าวันก่อนเป็นอย่างมาก

“มีใครเห็นท่านวินบ้างไหม” แอนดี้ส่งเสียงถามลูกน้อยในขณะที่สายตาของเขาก็มองไปรอบๆ

“ไม่เห็นครับท่าน” เสียงทหารส่วนใหญ่ตอบเป็นเสียงเดียวกัน

แอนดี้และลูกน้องอีก 4 คนเดินลัดเลาะไปตามทางเดินแคบๆ เพื่อออกไปยังปากถ้ำแห่งนี้ เขาพบว่ากับดักทั้งหมดยังอยู่ในสภาพดี ทุกคนต่างส่งสัยว่าชายหนุ่มผมสีฟ้าเดินผ่านกับดักเหล่านี้โดยไม่ได้รับอันตรายได้อย่างไร

เมื่อออกมาถึงปากถ้ำทุกคนมองหาชายหนุ่มไปจนทั่ว เช้าวันนี้ไม่มีหิมะตกลงมาเขามองเห็นรอยเท้าคนที่เดินออกจากถ้ำ รอยเท้าสิ้นสุดที่ปากถ้ำและมันก็สูญหายไปอย่างไร้ร่อยรอย

ทหารทุกคนรู้สึกขนลุกซู่ไม่ใช่เพราะความหนาวเหน็บของอากาศแต่เป็นเพราะรอยเท้าที่เขาเห็นตรงหน้า เจ้าของรอยเท้าจะไปจากที่นี่ได้มีเพียงวิธีเดียวคือบินขึ้นฟ้าเท่านั้น

ในตอนนี้ทหารทุกคนต่างเชื่อเหมือนกันว่าชายหนุ่มที่พวกเขาพบเมื่อวานนี้เป็นเทพเจ้าลงมาช่วยเหลือพวกเขา

ในความเป็นจริงแล้วพวกเขาโชคดีที่วินบังเอิญมาเจอมิเช่นนั้นหากไม่อดตายก็อาจจะต้องเป็นอาหารของสัตว์ที่อยู่บริเวณนี้ก็เป็นได้

                ----------------------------------------------------------

            วินมุ่งหน้าไปยังยอดเขาสูงซึ่งเป็นจุดที่แอนดี้บอกไว้ว่าน่าจะเป็นบริเวณที่มีเสียงเหมือนฟ้าผ่า สาเหตุของการละลายของน้ำแข็งบนภูเขาแห่งนี้

            ตลอดทางชายหนุ่มเริ่มเห็นสัตว์ขั้นสูงออกมาหากินอย่างประปรายเนื่องจากพื้นที่บริเวณนี้เริ่มมีสีเขียวของพืชพรรณอย่างหนาแน่น ต้นไม้ทั้งเล็กใหญ่แข่งกันผลิใบและออกดอกราวกับบริเวณนี้เป็นฤดูใบไม้ผลิ

            วินมองไปยังสัตว์หน้าตาแปลกๆที่เขาไม่เคยพบเห็นมาก่อนในทวีปทั้งสองก่อนหน้านี้ สัตว์ส่วนใหญ่ของที่นี่มีขนสีขาวหนา วินคิดจะนำขนสีขาวของสัตว์เหล่านี้กลับไปฝากภรรยาทั้งสามคนของเขา

            วิหควายุตัวใหญ่บินโฉบลงไปใกล้ๆฝูงหมีสีขาวทั้ง 5 ตัว มันสะบัดปีกสีดำทมึนอย่างแรง ขนนกธาตุลมยาวครึ่งเมตรพุ่งทะลุคอหมีเหล่านั้นอย่างแม่นยำ โดยที่เขาไม่ต้องควบคุมเหมือนหอกธาตุเมื่อครั้งก่อน หมีสีขาวขั้นราชาสูงเกือบ 3 เมตรทั้ง 5 ตัวล้มลงสิ้นใจในทันที

            ชายหนุ่มรู้สึกทึ่งเล็กน้อยในพลังของตนเองที่มีเพิ่มขึ้นมากกว่าเก่ามากนัก

            วินใช้เวทลมในการชำแระขนสีขาวของหมีเหล่านี้ เขาใช้เวลาเพียงไม่นานก็สามารถจัดการกับร่างทั้งห้าอย่างเรียบร้อย วินเก็บเนื้อของพวกมันเข้าไว้ในแหวนมิติก่อนที่จะออกเดินทางต่อไป

            ชายหนุ่มบินขึ้นไปบนยอดภูเขาสูง เมื่อขึ้นถึงยอดเขา วินพบว่าเขาสูงแห่งนี้ประกอบไปด้วยเทือกเขาจำนวนมากที่เรียงตัวกันอย่างสลับซับซ้อน ยอดเขาส่วนใหญ่ถูกปกคลุมด้วยหิมะสีขาวโพลน มีเพียงยอดเขาสูงด้านหน้าสุดเท่านั้นที่ยังคงมีต้นไม้ชนิดต่างๆขึ้นจนเป็นสีเขียวไปทั่วทั้งภูเขา

            วินสังเกตุเห็นแสงสีฟ้าที่แลบแปลบปลาบอยู่บริเวณใกล้ยอดเขาแห่งนี้ ดูไปแล้วราวกับว่าบริเวณแห่งนั้นมีฟ้าผ่าตลอดเวลา ความรุนแรงของสายฟ้าบริเวณนั้นทำให้พื้นที่โดยรอบของยอดเขาไหม้เกรียมจนเป็นสีดำ ความร้อนยังคงแผ่ลงมาเบื้องล่างตลอดเวลา ความร้อนเหล่านี้ไม่สูงมากจึงทำให้พืชและสัตว์บริเวณนี้สามารถอยู่ได้ เขาสันนิฐานว่านี่อาจเป็นสาเหตุของการละลายของหิมะจำนวนมากบนภูเขาแห่งนี้

           

            หลังจากค้นหาที่มาของประกายสายฟ้ามาพักใหญ่ วินได้พบกับตัวต้นเรื่องของความวุ่นวายต่างๆของมืองแห่งนี้ เขากำลังจ้องมองอสูรสูงราว 5 เมตร มันเดินด้วยสี่ขาหน้าตาเหมือนกับมังกรยุโรป แต่มีสองหัว ปีกขนาดเล็กบ่งบอกว่ามังกรสองหัวสีน้ำตาลตัวนี้ยังเป็นเพียงลูกมังกรที่ยังโตไม่เต็มที่ แม้ว่าจะเป็นเพียงลูกมังกรแต่มันกลับอยู่ในขั้นเทพ ระดับกลาง

            ชายหนุ่มรู้สึกขนลุกซู่เมื่อตรวจสอบขั้นของมังกร ลูกมังกรร่างใหญ่อยู่ถึงขั้นเทพแล้วแม่มันจะอยู่ในขั้นใด วินยังคงคิดเรื่อยเปื่อยก่อนที่เสียงกรนที่ดังอื้ออึงจะปลุกสติของเขาให้กลับมาอีกครั้ง เสียงกรนที่ดังบ่งบอกว่ามันกำลังหลับสนิท

            ถึงแม้ว่ามังกรร่างใหญ่จะกำลังหลับสนิทแต่พลังเวทสายฟ้ากลับส่องแสงแปลบปลาบออกมาจากปากของมันทุกครั้งที่มันกรน

            นี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุดที่หาได้ยากยิ่งหากต้องการกำจัดมังกรร้ายตัวนี้ มันกำลังหลับสนิทดังนั้นการปกป้องตัวเองจึงกลายเป็นศูนย์

            วิหควายุตัวใหญ่สีดำบินตรงไปยังร่างที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจ ชายหนุ่มตั้งใจให้นกธาตุลมเข้าตัดคอทั้งสองของมังกรที่กำลังหลับสนิท

            ก่อนที่วิหควายุจะสัมผัสคอมังกร นกยักษ์ธาตุลมได้กระทบเข้ากับบางอย่างที่มองไม่เห็นทำให้ความตั้งใจของชายหนุ่มต้องผิดหวัง ร่างของวิหควายุแฉลบออกด้านข้างก่อนที่มันจะถึงร่างของมังกรเพียงไม่ถึงหนึ่งเมตร

            มังกรร่างใหญ่ตื่นขึ้นทันที ในตอนนี้มันรู้แล้วว่ามีบางคนลอบทำร้ายมันในขณะที่มันหลับอยู่

            วินกางเวทมนต์ตรวจสอบในทันที เขาจึงได้รู้ว่ามังกรตัวนี้ใช้เวทมนต์ได้ 2 ชนิด นอกจากเวทสายฟ้าแล้วมันยังสามารถสร้างเกราะจากธาตุมืดได้อีกด้วย ธาตุความมืดที่ปกติแล้ววินจะใช้เพิ่มพลังให้กับหญิงสาวทั้งสามในกรณ๊ที่พวกเธอร่วมต่อสู้กับสัตว์ร้ายแต่มังกรตัวนี้กลับใช้มันในอีกรูปแบบหนึ่ง

            โดยไม่รอให้ชายหนุ่มตั้งตัวหัวข้างหนึ่งมังกรยิงลำแสงสีม่วงที่อัดแน่นไปด้วยสายฟ้า วินเบียงตัวหลบแต่ประกายสายฟ้ารอบๆลำแสงยังคงพุ่งเข้าหาร่างของชายหนุ่ม แม้ว่ามันจะไม่สามารถทะลุเกราะของเขาได้แต่ความรุนแรงของมันส่งผลให้เขารู้สึกตัวชาไปครู่หนึ่ง

            ชายหนุ่มรีบร่อนลงพื้นดินเขาปักคทาสีดำลงบนพื้นดินในทันที มังกรยังคงยิงลำแสงสีม่วงออกมาจากปากของมัน

            ในครั้งนี้ชายหนุ่มตั้งใจที่จะไม่หลบสายฟ้า เขาขยายเกราะธาตุให้มันกว้างกว่าเดิมอีก 3 เท่า สายฟ้าที่พุ่งเข้าหาเกราะธาตุแล้วไหลลงพื้นดินโดยมีคทาสีดำเป็นสื่อ ชายหนุ่มยิ้มมุมปากเล็กน้อย เมื่อสายฟ้าทั้งหมดที่ไหลผ่านเกราะธาตุพุ่งเข้าหาคทาสีดำแล้วไหลลงพื้นดิน

            คทาโลหะเป็นสื่อนำสายฟ้าให้ไหลลงสู่พื้นดินทำให้สายฟ้าที่อันตรายไม่สามารถทำอะไรชายหนุ่มผมสีฟ้าได้เลย

            มังกรร่างใหญ่จ้องมองอย่างไม่เข้าใจ สายฟ้าที่มันภูมิใจว่าแม้แต่สัตว์ขั้นสูงก็ไม่อาจทนทานต่อพลังสายฟ้าของมันได้กลับไม่สามารถทำอันตรายมนุษย์ตัวเล็กๆที่อยู่ตรงหน้าของมันได้

            ถึงกระนั้นมังกรก็คือมังกร มันคือสายพันธุ์ที่อยู่เหนือสัตว์ทุกชนิด มันจึงคิดว่าด้วยพละกำลังอันมหาศาลของมันก็เพียงพอที่จะกำจัดมนุษย์ผมสีฟ้าคนนี้ได้ มันพุ่งเข้าหาชายหนุ่ม กงเล็บขนาดใหญ่ที่แหลมคมตะปบใส่มนุษย์ตรงหน้าอย่างแม่นยำ

            วินตกใจเล็กน้อยเขาไม่คิดว่าด้วยขนาดตัวที่ใหญ่ของมันจะสามารถเคลื่อนที่ได้ด้วยความเร็วขนาดนี้ได้ ชายหนุ่มพยายามเบียงตัวหลบแต่ด้วยขนาดอุ้งเท้ามังกรที่ใหญ่โตเขาจึงไม่สามารถหลบมันพ้น

            ตูมมมม!!

            เสียงดังสนั่นของพื้นดินที่ถูกแรงอันมหาศาลของมังกรฟาดลงบนพื้น เศษหิน ดิน และฝุ่นฟุ้งกระจายไปจนทั่ว เมื่อฝุ่นจางลงมังกรร่างใหญ่ยืนมองผลงานของตัวเองแต่มันกลับไม่พบร่างของชายหนุ่มในหลุมดินที่ลึกเกือบหนึ่งเมตร

            แม้ว่าวินจะหลบไม่พ้นแต่เกราะธาตุของชายหนุ่มที่ถูกขยายออกในวินาทีก่อนที่อุ้งเท้ามังกรจะกระทบลงบนตัวของเขาทำให้เขาถูกกระแทกออกไปด้านข้างอย่างแรง

            วินไม่ได้รับบาดเจ็บเนื่องจากเกราะธาตุของเขาช่วยปกป้องเขาเอาไว้ ชายหนุ่มบินอ้อมไปด้านหลังของมังกรเพื่อหาจังหวะโจมตีอีกครั้ง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. #594 Thank You (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 19:00
    ขอบคุณครับ
    #594
    0
  2. #593 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 104)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 21:18
    ขอบคุณครับ
    #593
    0