ราชันจอมเวท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 254,409 Views

  • 1,076 Comments

  • 4,580 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    386

    Overall
    254,409

ตอนที่ 110 : ความพินาศ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2980
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    28 เม.ย. 60

ภาพบ้านเรือนที่ถูกไฟไหม้เหลือเพียงซากปรักหักพังมีให้เห็นอยู่ทั่วไป ลองก้าเมืองหลวงของประเทศกาลองที่เคยยิ่งใหญ่ในอดีตบัดนี้เหลือเพียงเศษซากอันเป็นผลเนื่องมาจากสงครามครั้งรุนแรงที่สุดที่พวกเขาเคยพบเจอ ถนนที่เคยกว้างขวางภายในเมืองใหญ่แห่งนี้เต็มไปด้วยซากศพของทหาร ชาวบ้านที่มีทั้งเด็กและคนแก่ พวกมันไม่เว้นแม้แต่ผู้หญิงและเด็ก

สิ่งก่อสร้างเพียงอย่างเดียวที่ยังคงเหลือให้เห็นอยู่คือพระราชวังขนาดใหญ่ที่อยู่ใจกลางเมือง แม้ว่าตัวพระราชวังจะยังคงอยู่แต่สภาพโดยรอบกลับเต็มไปด้วยศพทหารนับพัน สภาพศพมากกว่าครึ่งถูกไฟเผาจนเหลือให้เห็นเพียงเถ้ากระดูก บางศพก็เหมือนถูกของหนักทับจนมีสภาพแหลกเหลว ความเสียหายจากวงเวทชนิดต่างๆมีให้เห็นอยู่ทั่วไป

ภายในท้องพระโรงขนาดใหญ่

“เป็นเพราะความปรีชาของพระองค์ที่อนุญาตให้ทหารปล้นและยึดครองเสบียงและผู้หญิงได้ ทำให้ทหารของเรามีกำลังใจและสามารถเข้ายึดเมืองแห่งนี้ได้ด้วยความรวดเร็ว” ชายร่างเล็กผิวขาวหน้าตาออกไปทางเพศที่สาม ท่าทางกระตุ้งกระติ้งกำลังเยินยอราชาของตน

เจฟฟี่ แม่ทัพใหญ่ของอาณาจักรโบเนีย เขามีความสูงเพียง 160 เซนติเมตร ผิวขาวผมและดวงตาสีแดงเพลิง หน้าตาคมคาย แม้ว่าเขาจะเป็นคนร่างเล็กแต่ความสามารถทางด้านเวทมนต์ของแม่ทัพที่มีจิตใจเป็นหญิงผู้นี้เป็นที่ยอมรับของทหารทุกคน เขาอยู่ในระดับขุนพลจอมเวท ขั้นที่สูง นอกจากจะสามารถใช้เวทมนต์ได้ถึง 4 ชนิดแล้วสติปัญญาของแม่ทัพผู้นี้นับว่าไม่เป็นสองรองใคร การที่เมืองลองก้าถูกตีแตกอย่างรวดเร็วส่วนหนึ่งล้วนเป็นแผนการของแม่ทัพเจฟฟี่

“ข้าขอยกความชอบในครั้งนี้ให้กับเจ้าเจฟฟี่ หากไม่ใช่เพราะแผนที่ให้ทหารปลอมตัวเข้ามาเป็นผู้อพยพเราคงไม่สามารถตีเมืองแห่งนี้ได้อย่างง่ายดาย ฮ่า ฮ่า” ราชาแกรนเวียร์หัวเราะชอบใจ

-----------------------------------------------------

เมืองลานิมาร์

ในวันนี้ร้านอาวุธชื่อดังได้ปิดอย่างกระทันหันจนเจนและแจนนี่ลูกจ้างทั้งสองคนต้องบอกกล่าวกับลูกค้ากันอย่างพัลวัน

“วันนี้เราจะเปิดให้รับอาวุธเพียงอย่างเดียวนะคะ ท่านใดที่ต้องการจะสร้างอาวุธกรุณาติดต่อกลับมาวันหลัง” เสียงของหญิงสาวทั้งสองประกาศบอกลูกค้าเป็นระยะๆ

เสียงเอะอะโวยวายเพราะความไม่พอใจของลูกค้าอารมณ์ร้อนหลายคนดังขึ้นพวกเขาเดินทางไกลมาจากต่างเมืองเพื่อจะสั่งทำอาวุธให้กับตนเองตามคำบอกกล่าวของผู้ใกล้ชิด แต่กลับถูกปฎิเสธซ้ำยังไม่รู้เวลาที่สามารถกลับมาติดต่อได้แน่นอน

“ข้าต้องการสั่งทำอาวุธเดี๋ยวนี้”

 

“ไปเรียกช่างทำอาวุธออกมาคุยกับข้า”

 

“ข้าเป็นลูกพ่อค้าใหญ่ในเมืองหลวง พวกเจ้าต้องการเงินเท่าไรว่ามา อย่ามาทำให้ข้าเสียเวลา”

 

หญิงสาวทั้งสองพยายามเกลี้ยกล่อมลูกค้าอารมณ์ร้อนหลายคน ความวุ่นวายส่อเค้าว่าจะเป็นเรื่องราวใหญ่โตทันใดนั้นเองขบวนทหารม้าหลายสิบนายนำโดยแอนโทนี่แม่ทัพใหญ่แห่งลานิมาร์ กลางขบวนมีรถม้าหรูหราที่ชาวเมืองทุกคนต่างรู้ดีว่ามันเป็นรถม้าของเจ้าเมืองแห่งนี้

เจ้าเมืองร่างเล็กเดินตรงเข้าไปในบ้านที่เป็นที่พักของหญิงสาวทั้งสามในขณะที่แม่ทัพร่างใหญ่ตรงไปยังร้านตีอาวุธที่กำลังวุ่นวาย

“มีเรื่องอะไรกัน” เสียงกังวาลดังขึ้นจากผู้มาใหม่

คนที่กำลังโต้แย้งกันภายในต่างหันกลับมามองชายร่างใหญ่ในชุดเต็มยศ

“ท่านแม่ทัพแอนโทนี่ นายหญิงขอหยุดตีอาวุธชั่วคราวแต่คนเหล่านี้กลับไม่ฟัง” เป็นเจนที่กล่าวทักทายและฟ้องแม่ทัพร่างใหญ่

ทุกคนในเมืองนี้ต่างรู้ดีว่าทั้งเจ้าเมืองและแม่ทัพใหญ่ต่างสนิทสนมกับแอลฟ่าเป็นอย่างยิ่ง เนื่องจากอาวุธที่เธอสร้างขึ้นให้ทั้งคู่ล้วนเป็นที่พึงพอใจกับคนทั้งสองเป็นอย่างยิ่งทำให้ไม่มีใครกล้าก่อความวุ่นวายในร้านแห่งนี้

“วันนี้เป็นวันที่มิชเชลญาติของน้องแอลฟ่าของข้าคลอดลูก ถือว่าเห็นแก่ข้าพวกท่านกลับไปก่อน เรื่องอาวุธของพวกเจ้าข้าจะพูดกับน้องแอลฟ่าให้” แม่ทัพใหญ่พูดเรียบๆ หลังจากได้อาวุธคู่กายที่ดีเยี่ยมจากแอลฟ่าเขาได้เรียกหญิงสาวว่าน้องสาวมาตลอด

 

“อุแว้...อุแว้.....”

ทันทีที่เจ้าเมืองร่างเล็กเดินเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ข้างร้านตีอาวุธ เสียงทารกน้อยร้องดังเหมือนเป็นการต้อนรับเพียงไม่นานเสียงทารกน้อยก็เงียบลง มิชเชลเพิ่งจะคลอดเด็กน้อยตอนเช้ามืด เมื่อเจ้าเมืองได้ข่าวเขารีบเดินทางมาเยี่ยมในทันที

“ท่านเจ้าเมืองนี่เอง คิดว่าใครมา” แอลฟ่ายิ้มร่าออกมาต้อนรับที่หน้าประตู

“ข้ามาแสดงความยินดีกับเจ้าและครอบครัว เจ้าหลานชายนี่หน้าตาหล่อเหมือนพ่อแฮะ” เจ้าเมืองร่างเล็กชโงกหน้ามองเด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนมิชเชล

“ขอบคุณสำหรับความกรุณาค่ะท่าน” มิชเชลก้มหัวเล็กน้อย

“โอ้โห ท่านเจ้าเมืองเอาอะไรมาด้วยมากมาย” แอลฟ่ามองไปยังทหารที่กำลังถือสิ่งของต่างๆมาวางกองไว้เป็นจำนวนมาก

“ชิ้นนี้ของข้า นั่นเป็นของแม่ทัพใหญ่ และคนอื่นๆที่ฝากข้ามาเยี่ยมหลาน” เจ้าเมืองสาธยาย

“ข้าต้องขอบคุณท่านและฝากขอบคุณทุกท่านที่เอ็นดูลูกน้อยของข้า” มิชเชลกล่าว

“ไหนๆข้าขอดูหลานของข้าหน่อย” เสียงแม่ทัพใหญ่ดังตามหลังมา

 “เจ้าหนูนี่ชื่ออะไรรึ หน้าตาหล่อนะเนี่ย” แม่ทัพใหญ่ก้มมองเด็กน้อยที่จ้องมองตาแป๋ว

“ข้าคิดว่าจะรอให้ท่านวินเป็นคนตั้งชื่อลูก” มิชเชลกล่าวในขณะที่หญิงสาวสองคนพยักหน้าเป็นการเห็นด้วย

ผู้มาเยือนทั้งสองคนพูดคุยกับเจ้าของบ้านไม่นานก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงร้องของเด็กน้อยที่กำลังหิวนมคนทั้งสองจึงขอตัวกลับ

“มิชเชลมาดูสิของใช้เด็กเยอะแยะเลย” แอลฟ่าหยิบจับสิ่งของที่เจ้าเมืองนำมาให้ด้วยความดีใจและตื่นเต้นราวกับเด็กได้ของเล่นใหม่

“ของพวกนี้เค้าเอามาให้หลานหรือให้เจ้ากันแน่” ออนก้าเย้า

“แหมก็มันน่ารักนิ เตียงเด็กหลังนี้ก็สวย ชุดพวกนี้ก็น่ารัก” แอลฟ่านำชุดเด็กมาทาบกับตัวเองแล้วก้มมอง ตามมาด้วยเสียงหัวเราะของหญิงสาวทั้งสาม

------------------------------------------------

หลังจากชายหนุ่มเผาทำลายวิญญาณธาตุทั้งหมดแล้วเขาใช้เวลาอีก 3 วันเต็มๆในการเลาะเกล็ดขนาดใหญ่ของมังกร ด้วยพลังเวทขั้นจอมราชันทำให้ชายหนุ่มสามารถเลาะเกล็ดมังกรออกจากหนังของมันได้โดยไม่ยากเย็นนัก หลังจากเก็บเกล็ดขนาดใหญ่ทั้งหมดลงไปในแหวนมิติแล้ว

ชายหนุ่มหยิบลูกแก้วอสูรที่เป็นของแม่มังกรขึ้นมาดูด้วยความแปลกใจ เขาเคยเห็นลูกแก้วอสูรมามากมายแต่ชายหนุ่มเพิ่งเคยเห็นลูกแก้วอสูรขั้นตำนานเป็นครั้งแรก ขนาดและรูปร่างของมันไม่ต่างจากลูกแก้วอสูรทั้งไปนักเพียงแต่ลูกแก้วอสูรในมือของชายหนุ่มเป็นสีรุ้ง วินเก็บลูกแก้วสีรุ้งไว้ในแหวนมิติก่อนจะนั่งลงเพื่อกินอาหารเย็น

เงื่อนไขของการใช้ประตูมิติระหว่างดวงดาวนั้นค่อนข้างเป็นที่กวนใจของชายหนุ่ม เพราะเวทมนต์ประตูมิติที่สามารถเดินทางระหว่างดวงดาวได้นั้นสามารถใช้ได้เพียงอาทิตย์ละครั้งเดียวเท่านั้น นอกจากนั้นหากเขาใช้ประตูมิติเพื่อเดินทางภายในดวงดาวแล้วยังต้องรออีก 7 วันเช่นกันจึงจะเปิดใช้ประตูมิติระหว่างดวงดาวได้

วินนั่งกินอาหารเย็นที่ออนก้าเตรียมไว้ให้เมื่อหลายวันก่อน เขายังคงต้องอยู่ที่นี่อีก 3 วันจึงจะเดินทางกลับไปยังดวงดาวอันเป็นบ้านเกิดของตนได้ ชายหนุ่มต้องการไปดูสถานการณ์ก่อนจึงตัดสินใจว่าจะทำอย่างไรกับครอบครัวเขาในตอนนี้

ถ้าเป็นไปได้เขาอยากจะให้พ่อและแม่ของเขาย้ายมาอยู่กับหญิงสาวทั้งสามเป็นการชั่วคราวก่อนจนกว่าสงครามจะสิ้นสุดลง

เมื่อครบกำหนดเงื่อนไขการเปิดประตูเวทมิติ วินรีบออกเดินทางตั้งแต่ท้องฟ้ายังไม่สว่าง ประตูเวทมนต์สีทองขนาดใหญ่ส่องแสงเจิดจ้าอยู่ด้านหน้าของชายหนุ่ม วินก้าวเท้าเข้าไปในวงเวทที่มีลวดลายสลับซับซ้อนด้วยใจระทึก

ชายหนุ่มผมสีฟ้ากำลังยืนอยู่ที่หมู่บ้านแห่งหนึ่งที่เต็มไปด้วยซากปรักหักพัง ด้านหน้าของชายหนุ่มเป็นสถานที่ที่เคยมีบ้านหลังเล็กๆตั้งอยู่ แต่บัดนี้บ้านไม้หลังเล็กแห่งนี้กลายเป็นเศษซากเหมือนกับบ้านหลังอื่นที่อยู่ข้างเคียง บ้านทั้งหมดในหมู่บ้านแห่งนี้ถ้าไม่ถล่มเพราะแรงของเวทมนต์ขนาดใหญ่ก็ถูกไฟไหม้จนเหลือแต่เสาไม้ที่ดำเป็นถ่าน

ดวงตาที่แดงก่ำสองแก้มของเขาอาบไปด้วยหยาดน้ำใสๆ ชายหนุ่มขบฟันดังกรอดๆ มือทั้งสองกำแน่นจนแขนทั้งคู่สั่นจนเห็นได้ชัด

“อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก”

ตูมมมมมมมม!

เสียงกู่ตะโกนก้องพร้อมกับพลังเวทที่ระเบิดออกอย่างรุนแรงจนรัศมีกว่า 500 เมตรรอบกายของเขากลายเป็นโล่งเตียน

“พ่อ แม่ ข้ามาช้าไปหรือ...”



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #801 ErictiesE (@ErictiesE) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 04:14
    แก้ไขหรืออธบายเพิ่มด้วย  ตอนนี้  ..พระเอกผมเปลี่ยนสี หรือไม่เปลี่ยน...กันแน่ครับ  
    #801
    0
  2. #798 hitpoint (@hitpoint) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 14:35
    มันผมสีฟ้าหลือผมสีเงิน. งงงง
    #798
    0
  3. #665 KakakukoY2016 (@KakakukoY2016) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 15:12
    ไม่ค่อยชอบตอนนี้เลย(ความเห็นสวนตัว)พวกนางเหมือนจะไปมีใจให้แม่ทัพอะไรนั้นอ่ะ
    #665
    0
  4. #653 tople55 (@tople55) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 22:31
    รอ.....
    #653
    0
  5. #650 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 22:40
    สนุกดีครับ
    #650
    0
  6. #649 Sorn Pjs (@adisorn44y) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 04:13
    เข้าดาร์กโหมดเลย สนุกดี
    #649
    0
  7. #648 เอกเองครับ (@kujaku01) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 22:28
    อ้าว อาจหนีไปที่อื่นก็ได้มั้ง
    #648
    0
  8. #647 tople55 (@tople55) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 21:38
    ร อ ออ
    #647
    0
  9. #646 Thank You (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 29 เมษายน 2560 / 18:03
    ขอบคุณครับ
    #646
    0
  10. #645 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 18:28
    ค้างสิครับ
    ขอบคุณครับ
    #645
    0
  11. #644 Nazarynn (@Nazarynn) (จากตอนที่ 110)
    วันที่ 28 เมษายน 2560 / 18:20
    อื้อหืมมม ได้เวลาอาละวาดดด
    #644
    0