ราชันจอมเวท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 254,532 Views

  • 1,076 Comments

  • 4,580 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    509

    Overall
    254,532

ตอนที่ 12 : ผึ้งราชา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13048
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 87 ครั้ง
    19 ก.ค. 59

เช้าวันรุ่งขึ้นวินและออนก้าออกมาจากเต็นท์ของเขาที่กางไว้ข้างๆบ้างเก่าหลังใหญ่ของหัวหน้าหมู่บ้าน หลังจากวินยอมช่วยเหลือหมู่บ้านเอลฟ์จากฝูงผึ้งยักษ์เหล่านี้ ในคราแรกเอลฟ์เฒ่าจะให้เขานอนในบ้านของเขาแต่ชายหนุ่มเห็นว่ามันไม่เหมาะจึงขอกางเต็นท์ด้านนอก

“สวัสดีค่ะท่านวิน ท่านปู่ให้มาเชิญท่านทั้งสอง ไปทานอาหารเช้า” แอลฟ่า ฮาฟเอลฟ์ วัย 13 ผมสีทอง ผิวขาวอมชมพู หน้าตาน่ารัก ใส่ชุดบิกีนี และผ้ารัดอก เธอดูเขินอายเมื่อวินหันมอง

“สวัสดีครับ/ค่ะ แอลฟ่า”

“ข้าขอขอบคุณพวกท่านแทนชาวบ้านทุกคนที่ยอมช่วยเหลือพวกเรา” โครฟ่าคำนับขณะที่วินและออนก้ากำลังทานอาหาร

“ไม่เป็นไรครับ ถ้าเป็นเรื่องที่ข้าพอช่วยได้ข้าก็เต็มใจช่วย” วินลูบผมตัวเองอย่างเขินอาย

จากนั้นไม่นานมีกลุ่มเอลฟ์ 10 กว่าคนเดินเข้ามาในบ้านของหัวหน้าหมู่บ้าน นำโดยยูอินเอลฟ์ชายร่างใหญ่ พวกเขาเป็นกลุ่มที่ถูกพิษผึ้งทหารต่อย ซึ่งตอนนี้แผลที่บวมยุบจนเหลือแต่รอยแดงๆ

“พวกข้าต้องขอบคุณท่านที่ช่วยเหลือ” กลุ่มคนเหล่านั้นคุกเข่าลง

“ไม่เป็นไร มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร” วินประคองเอลฟ์ที่อยู่หน้าสุดให้ลุกขึ้น เอลฟ์คนอื่นจึงลุกขึ้นตาม

“ท่านวินจะออกเดินทางเมื่อใด” เอลฟ์เฒ่าถามหลังจากเอลฟ์กลุ่มนั้นออกจากบ้านไป

“พวกข้าจะออกเดินทางทันที ข้าอยากได้คนนำทางเพียงคนเดียว” วินหันไปมองหน้าออนก้าที่ยืนอยู่ข้างๆ

“ข้าไปเอง” โครฟ่ากระชับหอกและโล่ขึ้นข้างลำตัว

“ข้าขอไปด้วย” แอลฟ่าพูดพร้อมหยิบอาวุธของตน

“ไม่ได้” โครฟ่าบอกลูก

“ข้าต้องการให้ทุกคนรู้ว่าข้าสามารถทำได้” แอลฟ่ามีสีหนาจริงจัง

“ตกลงแต่เจ้าต้องดูแลตัวเองให้ดี” โครฟ่าหันไปเห็นวินพยักหน้าช้าๆจึงยอมลูกสาว

หลังทั้ง 4 ออกจากหมู่บ้านเอลฟ์ประมาณ 1 ชั่วโมงก็พบกับถ้ำขนาดใหญ่โครฟ่าชี้ให้วินดูว่านั่นเป็นรังของผึ้งราชา วินบอกให้ทั้ง 3 คนอยู่ใกล้แม่น้ำที่ห่างจากรังผึ้งประมาณ 250 เมตร ออนก้ากระชับกาต้าธาตุดินในมือ ส่วนโครฟ่าและแอลฟ่าต่างถือดาบเหล็กด้วยมือขวา มือซ้ายถือโล่ขนาดใหญ่ตั้งท่าเตรียมพร้อม

“มันเป็นดาบธาตุดินของข้า ข้าให้เจ้า” วินหันมามองที่แอลฟ่าก่อนจะหยิบดาบเล่มเก่าของเขายื่นให้สาวผมทอง

“เอ่อ...ขอบคุณค่ะ” แอลฟ่ารับดาบเล่มนั้นพร้อมยิ้มให้ชายหนุ่ม

“พวกเจ้าทั้งสามอยู่ตรงนี้ ห้ามออกจากบริเวณนี้เป็นอันขาด หากพวกมันหลุดมาตรงนี้ฝากดูแลออนก้าด้วย แต่ถ้ามีจำนวนมากให้รีบหนีไป” วินสั่งเฉียบขาด

“ค่ะ/ค่ะท่านวิน” สองสาวตอบพร้อมกัน

“ข้าจะไปกับท่านด้วย” โครฟ่าขยับมาหาวิน

“ท่านต้องคอยดูแลสองคนนี้แทนข้า”

“ครับ” โครฟ่าถอยไปยืนคู่หญิงสาวทั้งสอง

“ท่านวินระวังตัวด้วนนะคะ” หญิงสาวผมสีน้ำตาลกว่าอย่างเป็นห่วง

วินเดินตรงไปหน้าถ้ำเมื่อห่างจากปากถ้ำ 100 เมตรเขายิงบอลไฟเข้าไปในถ้ำเพียงครู่เดียวก็มีเสียงอื้ออึงจากภายในถ้ำ

 

ผึ้งราชา ธาตุลม

ขั้นทหาร ระดับ 2

 

ผึ้งราชาที่ขนาดใหญ่กว่าผึ้งทหารเท่าตัวจำนวน 200 ตัวบินออกมาจากถ้ำ วินยื่นดาบไปด้านหน้า “วิหคเพลิง” หลังคำร่ายนกไฟสีแดงปีกกว้าง 5 เมตร บินเข้าหาฝูงผึ้ง วิหคเพลิงเป็นเวทไฟขั้นกลางที่มีพลังทำลายล้างสูงกว่าบอลไฟหลายเท่าตัว แต่ความร้อนของมันกลับทำอันตรายผึ้งราชาได้ไม่มากนัก มีเพียงผึ้งด้านหน้า 4-5 ตัวเท่านั้นที่ร่วงลง “เหมือนมันป้องกันไฟได้แฮะ” เขารำพันกับตัวเอง จากนั้นวินจึงเปลียนดาบของตนให้เป็นดาบธาตุดิน “อาณาเขตแห่งปฏพี” หลังคำร่ายเสาดินปลายแหลมโผล่จากพื้นดินจำนวนมาก ผึ้งราชาหลายสิบตัวในภายในรัศมีวงเวทกว่า 10 เมตรถูกเสาดินสูงเสียบทะลุร่าง เสาดินชุดแล้วชุดเล่าถูกร่ายขึ้นกลางฝูงผึ้งที่กำลังคลั่ง พวกมันเหลืออยู่เพียงสิบว่าตัวที่บินกันอยู่อย่างกระจัดกระจายจากผึ้งจำนวน กว่า 200 วินยิงหอกดินใส่ผึ้งเหล่านั้นจนพวกมันตายหมด ผึ้งจำนวนนี้เป็นเพียงระลอกแรกที่ออกมากำจัดผู้บุกรุก ออนก้าที่สายตาดีกว่ามนุษย์มองเข้าไปในถ้ำที่มืดมิดพบว่ามีผึ้งฝูงใหญ่กว่าที่กำลังออกมา เธอรู้สึกเป็นห่วงเขาจนแสดงอาการกระสับกระส่าย หลังกำจัดผึ้งราชาฝูงแรกหมดวินยืนหอบอย่างเหน็ดเหนื่อย เขามองเห็นฝูงผึ้งชุดใหม่ที่มีมากกว่าเมื่อครู่ถึงกว่าเท่าตัว อาณาเขตแห่งปฏพีถูกร่ายขึ้นอีกครั้งอย่างต่อเนื่อง กำแพงไฟรูปโดมรัศมี 1 เมตรถูกกางปกคลุมร่างกายของเขาในขณะที่ผึ้งเหล่านั้นเริ่มเข้าใกล้ ฝูงผึ้งยักโจมตีใส่โดมไฟอย่างต่อเนื่อง เสาดินยังพุ่งขึ้นใส่พวกมันจนบัดนี้ฝูงผึ้งเหลือเพียงไม่ถึง 100 ตัว ออนก้าเห็นกำแพงไฟของชายหนุ่มเริ่มมีขนาดเล็กลงๆ เธอพุ่งตัวออกไปยังฝูงผึ้งทันทีและเริ่มโจมตีใส่ผึ้งตรงหน้า ในขณะที่สองพ่อลูกยังคงยืนค้างด้วยความตื่นตะลึง ผึ้งหลายตัวเปลี่ยนเป้าหมายมายังหญิงสาวผมสีน้ำตาล แม้เธอจะมีความเร็วสูงแต่จำนวนผึ้งนั้นมีมากเกินไปผึ้งตัวหนึ่งหลบกาต้าเธอได้และแทงเหล็กในใส่แขนของเธอ ถึงจะไม่โดนตรงๆแต่มันได้สร้างบาดแผลเล็กๆให้กับเธอ พิษที่รุนแรงของมันทำให้เธอล้มลงแทบจะทันที โครฟ่าตังสติได้จึงตรงเข้าสังหารผึ้งราชาตัวนั้น แม้เขาจะมีระดับเดียวกันกับผึ้งทหารแต่ดาบในมือเขาเป็นเพียงดาบเหล็กธรรมดาจึงต้องฟันมันหลายครั้งถึงจะฆ่ามันได้ ในขณะที่แอลฟ่าตอนนี้ร่างสั่นทรุดกายลงบนพื้นด้วยความหวาดกลัว

“ออนก้า!!!!!” วินตะโกนอย่างบ้าคลั่งเมื่อเห็นคนที่ตนรักล้มลงต่อหน้า เขาพุ่งตัวอย่างรวดเร็วไปยังเด็กสาว เวทดินบทสุดท้ายที่เขาร่ายมีขนาดใหญ่กว่าเดิมหลายเท่า ฝูงผึ้งทั้งหมดโดยรอบถูกหอกดินนับร้อยนับพันเสียบทะลุร่าง

“ออนก้า เจ้าอย่าเป็นอะไรนะ” วินรีบนำขี้ผึ้งทหารมาทาแผลให้หญิงสาวก่อนจะอุ้มเธอไปวางหน้าแอลฟ่าที่กำลังตกใจจนหน้าซีด

“พ..พิษของผึ้งราชาต้องใช้ขี้ผึ้งราชาที่อยู่ในถ้ำรักษาถึงจะหาย” โครฟ่าพูดอย่างตื่นตระหนกสิ่งที่เขากลัวไม่ใช่ผึ้งทหารแต่กลับเป็นชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงหน้า

“ข้าฝากเจ้าช่วยดูแลเธอด้วย” วินพูดก่อนที่จะพุ่งตัวไปยังถ้ำใหญ่ตรงหน้า ครึ่งชั่วโมงต่อมาเขาออกมาพร้อมกับขี้ผึ้งราชาในมือ ทั่วร่างกายเต็มไปด้วยแผล เมื่อเขาทาขี้ผึ้งราชาบนแขนออนก้าแล้วเขาก็ล้มลง

 

“ที่นี่...ที่ไหน ออนก้า ออนก้า” วินลืมตาขึ้นมีเสียงเพียงแผ่วเบาออกจากปากชายหนุ่ม

“ท่านยังไม่ตาย ท่านทำให้ข้าตกใจอีกแล้ว ฮือ ฮือ” ออนก้าที่นั่งอยู่ข้างๆ โผเข้ากอดด้วยน้ำตานองหน้า

“ข้าได้ยินเสียงสาวน้อยคนหนึ่งกระซิบข้างหูข้าว่าข้าต้องหาย” วินกระเซ้าสาวผมสีน้ำตาล เธอทุบอกเขาเบาๆ ด้วยความเขินอาย

“ท่านหลับไป 3 วันเลยท่านผู้กล้า” เอลฟ์เฒ่าโฟร่ามานั่งข้างๆ

“เกิดอะไรขึ้น ข้ากลับมาได้อย่างไร”

“ท่านล้มลงหลังจากทาขี้ผึ้งให้ท่านออนก้า ข้าจึงทาขี้ผึ้งราชาบนตัวท่านแล้วแบกท่านกลับมา” โครฟ่าเล่า

“แอลฟ่าเป็นคนแบกข้ากลับมา” ออนก้ายิ้มเล็กๆกับหญิงสาวแก้มสีชมพู

“เห็นข้าตัวเล็กๆแบบนี้แต่ข้าก็มีแรงเยอะนะ” สาวผมทองยิ้มเล็กๆ

“พวกข้าได้เก็บชิ้นส่วนผึ้งราชาและลูกแก้วของมันไว้ให้ท่านผู้กล้าแล้ว” ยูอินยื่นแหวนมิติวงหนึ่งให้กับวิน

“พวกข้าต้องขอบคุณท่านวินที่ช่วยให้หมู่บ้านของเราปลอดภัยจากฝูงผึ้งราชา” กลุ่มชาวบ้านนำโดยเอลฟ์เฒ่าคุกเข่าคำนับให้กับชายหนุ่ม

“พวกเจ้าทำแบบนี้ข้าก็เขินแย่สิ” วินก้มลงประคองเอลฟ์เฒ่าก่อนจะลูบหัวตัวเอง

 

“ข้าอยากให้ท่านเก็บเรื่องพลังเวทของข้าไว้เป็นความลับ” วินในท่าทีจริงจังกำลังพูดอยู่กับโครฟ่าขณะที่อยู่กันเพียงลำพัง

“ข้าให้สัญญา” โครฟ่าคำนับ

ในคืนนั้นชาวเอลฟ์ได้จัดงานเลี้ยงฉลองให้กับวินและออนก้า เอลฟ์หนุ่มสาวในหมู่บ้านออกมาเต้นรำกันอย่างคึกคัก

 

หลายวันต่อมา

“พวกท่านจะไปกันแล้วรึ” ฮาฟเอลฟ์สาวจับมือออนก้าพูดเสียงเศร้าๆ ตลอดหลายวันในหมู่บ้านเอลฟ์หญิงสาวทั้งคู่ดูสนิทสนมกันมากอาจเพราะทั้งคู่อยู่ในวัยเดียวกัน หรือต่างก็เป็นสายเลือดที่ไม่บริสุทธิ์ของเผ่าจึงเข้าใจหัวอกกันและกัน

“ท่านวินบอกว่าจะเดินทางวันนี้” เสือสาวพูดเสียงเศร้า

ทั้งคู่กำลังออกเดินทางหลังร่ำลาเอลฟ์เฒ่าและโครฟ่า “ท่านพ่อข้าอยากไปกับท่านวิน” แอลฟ่ามองตาผู้เป็นพ่อด้วยสายตาอ้อนวอน เธอเป็นฮาฟเอลฟ์เนื่องจากแม่ของเธอเป็นกึ่งมังกรที่หายาก ฮาฟเอลฟ์ถือเป็นสายเลือดไม่บริสุทธิ์ที่แม้จะเป็นลูกสาวของหัวหน้าหมู่บ้านแต่คนในหมู่บ้านล้วนไม่ยอมรับ สายเลือดไม่บริสุทธิ์ทุกสายพันธุ์ล้วนไม่ได้รับการยอมรับจากกลุ่มสายเลือดบริสุทธิ์ทั้งหลาย จุดนี้โครฟ่าเข้าใจดี

“ข้าเกรงว่าจะเป็นการรบกวนท่านวิน” โครฟ่ามองหน้าวินอย่างเกรงใจ เขาคิดว่ามนุษย์ที่มีความสามารถพิเศษอย่างวินคงจะไม่ต้อนรับฮาฟเอลฟ์อย่างเธอเช่นกัน

“ข้าจะเป็นคนดูแลเธอเอง” ออนก้ายิ้มอย่างดีใจพลางหันไปเกาะแขนวินเชิงขอร้องแทนแอลฟ่า

“ไม่มีปัญหา ถ้าเจ้าอนุญาตให้เธอไป” วินมองไปยังโครฟ่า

“เช่นนั้นข้าขอฝากลูกสาวของข้าด้วย พวกข้าจะไม่ลืมพระคุณของท่านเลย เจ้าจะต้องช่วยเหลืองานของท่านวินอย่างเต็มความสามารถและต้องเชื่อฟังทุกคำสั่งของท่านวิน” โครฟ่าก้มหัวให้วินก่อนหันไปสั่งลูกสาวตน ทั้ง 3 คนก็ออกเดินทางมุ่งหน้าไปทิศตะวันออกของหมู่บ้าน



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 87 ครั้ง

17 ความคิดเห็น

  1. #1069 pauypauy (@pauypauy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2561 / 16:19
    อ่านได้เรื่อยๆครับ
    #1069
    0
  2. #874 eros41271 (@eros41271) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 23:48
    คือ. อยากรุ้ว่า หมากะแมวปี้กัน ออกลูกหน้าตาเหมือนคนหรอคับ
    #874
    3
    • #874-2 ModenGrif (@ModenGrif) (จากตอนที่ 12)
      20 ตุลาคม 2560 / 23:02
      รู้จักไหมเผ่าบีชอะ
      #874-2
    • #874-3 Alan_Walker (@Alan_Walker) (จากตอนที่ 12)
      19 ธันวาคม 2561 / 12:44
      เสทือนใจกับเม้นนี้
      #874-3
  3. #844 Supakorn Thammawong (@ijhs_aloha) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2560 / 12:19
    เส้นตรงไปนิด และ ฮาเร็มอีกแล้ว555
    #844
    0
  4. #700 แป้ง (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2560 / 05:57
    ฮาเร็มอีกแล้ว อ่านแล้วเพลีย แต่ส่วนอื่นๆ สนุกมากค่ะ ขอบคุณมากที่เขียนมาให้อ่าน แต่เราคงอ่านได้เพียงเท่านี้บาย
    #700
    0
  5. #697 Riris[TH]mamimoza1995 (@lnwmaster) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2560 / 23:50
    ถ้าไม่มีฮาเร็มมันจะสนุกมากนะ ปวดตับเลย
    #697
    0
  6. #634 pamwan (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 เมษายน 2560 / 00:22
    เฮ้อ...อ่านแล้วรุ้สึกเหนื่อยมากค่ะ ทั้งๆที่เพิ่งเริ่มอ่านแท้ๆ แรกๆคิดว่าน่าจะสนุกแต่พอมีเรื่องสาวหูสัตว์ กับฮาเร็มขึ้นมารุ้สึกเหนื่อยมากกๆ อ่านต่อไม่ไหวแล้วค่ะ แต่ก็ขอบคุณที่แต่งนิยายให้อ่านน่ะค่ะ
    #634
    0
  7. #584 kimkup (@kimkup) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 22:10
    อ่านสบายดี555
    #584
    0
  8. #465 jasweem (@jasweem) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 17:34
    .......
    #465
    0
  9. #353 Narin (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 21:50
    ผมอ่านมาจนถึงตอนนี้เนื้อหาข้ามค่อนข้างเยอะมากเลยนะครับ เหมือนผมกำลังนังดูภาพยนต์ที่ เล่นเร็วกว่าปกติ 2 เท่าอยู่เลยครับ แบบผ่านไปอย่างรวดเร็ว อย่างตอนนี้ฉากพระเอกเข้าไปในถ้ำ ก็ไม่เขียนบรรยายเลย ว่าพระเอกเข้าไปในถ้ำเจออะไรบ้าง แล้วระดับขั้นของพระเอก ควรจะบอกทุกครั้งนะครับ ที่พระเอกสู้เสร็จ อย่างตอนพระเอกพา สาวลูกครึ่งเสือฝึกฝน ตั้ง 2 - 3 เดือน ก็ไม่เห็นพูดถึงระดับเลยว่าเลื่อนไปเท่าไหร่แล้ว ผมแนะนำให้คนแต่งนิยายลองอ่านนิยายที่ได้รับความนิยม ของคนจีนดูครับเนื้อหาของนิยายเหล่านั้นค่อนข้างแน่นแทบไม่มีช่องโหว่ที่ทำให้อ่านแล้วรู้สึกว่ามันไม่ใช่เลยแม่แต่น้อย
    #353
    1
  10. วันที่ 19 กันยายน 2559 / 22:19
    เหมือนอะไรๆก้ดูเข้าทางไปหมดน่ะครับ แบบ ฉับ ผ่าน ฉับ ผ่าน
    #303
    0
  11. วันที่ 14 กันยายน 2559 / 23:55
    สู้ต่อไป...
    #270
    0
  12. #246 Thestoryofme (@Thestoryof01) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 02:27
    น่ามีน้ำเยอะขึ้นสักนิดนึง แต่สนุกดีครับ ^^
    #246
    1
    • #246-1 จะอดทนเพื่อขนม (@ss1999) (จากตอนที่ 12)
      12 กันยายน 2559 / 19:32
      จากคำถามทั้ง 3 ตอน
      ขอตอบรวมตรงนี้นะครับรายละเอียดระดับจะมีบอกเรื่อยๆ แต่มีแค่บางตอนครับมากไปเกรงจะเฟ้อ

      ฉากในห้องยามค่ำคืนจะเอาไปพิจารณาครับ

      เรื่องเพิ่มน้ำ เพิ่มเนื้อนี่อยากอยู่ครับ แต่ตอนนี้บทนึงผมแต่ง 3-4 หน้า A4 แล้วใส่น้ำเยอะเกรงว่าจะออกทะเล

      ขอบคุณสำหรับคำติชมครับ
      #246-1
  13. #177 phairatw (@phairatw) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 21:59
    ขอบคุณครับ
    #177
    0
  14. #68 สายลม (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 09:13
    ขอบคุณครับ
    #68
    0
  15. #47 UnKnOwN-sHaDoW (@awko1999) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2559 / 13:36
    พัฒนาได้อีกเยอะ แต่ก็สนุกดีครับ เป็นกำลังใจนะ
    #47
    0
  16. #36 Pra Cha (@nabralyst) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 22:06
    นิยายห่าไร
    #36
    0
  17. #32 Neung P. Chalud (@neungtee01) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 17:16
    รู้สึกมันจะเออ ออ ห่อมกง่ายไปนะ คำพูดอธิบายกันแต่เนื้อเติมน้ำสักนิดคงจะลื่นขึ้น
    #32
    0