ราชันจอมเวท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 254,409 Views

  • 1,076 Comments

  • 4,580 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    386

    Overall
    254,409

ตอนที่ 120 : การปรากฎตัวของวิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3843
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    17 มิ.ย. 60

เรือเดินสมุทรลำใหญ่เหาะอยู่เหนือยอดไม้ด้วยความเร็ว ภายในเรือลำใหญ่ที่จุคนได้นับร้อยกลับมีผู้โดยสารอยู่เพียงสองคน

นอกจากความประหลาดใจในเรือเหาะของชายหนุ่มผู้ที่กำลังบังคับอยู่ด้านข้างแล้ว คำถามมากมายผุดขึ้นไม่ขาดสายในหัวของแม่ทัพวอริค

ทำไมชายคนนี้ถึงได้ช่วยเหลือเขาออกมาจากซากกำแพง และเขารู้ได้อย่างไรว่าตนสลบอยู่ใต้ซากกำแพง

ทำไมชายคนนี้ถึงสามารถทำให้เรือลำใหญ่บินไปบนท้องฟ้าได้

และทำไมเขาถึงได้มีพลังเวทมหาศาลถึงเพียงนี้

นอกจากนั้นเขายังรู้สึกคุ้นหน้าชายหนุ่มผมสีฟ้าคนนี้เป็นอย่างยิ่ง

“ท่านบอกว่าท่านคือวินเด็กชายที่สูญหายไปเมื่อหลายปีก่อน” ถึงแม้ว่าวินได้บอกไปแล้วว่าตนเป็นใคร แต่วอริคยังถามย้ำในสิ่งที่ตนยังคงสงสัยในขณะที่สายตาของเขาสอดส่ายสำรวจไปทั่วเรือไม้ขนาดใหญ่ที่ดูอย่างไรก็เหมือนเรือเดินสมุทรทั่วไป ต่างกันเพียงเรือลำนี้ไม่ได้กางใบและไม่ได้อยู่บนน้ำแต่มันกลับลอยอยู่ในอากาศราวกับนกยักษ์ที่กำลังโบยบิน

“ข้าเป็นลูกของท่านพ่อวิลสันและท่านแม่ไรวิน” ชายหนุ่มส่งยิ้มให้แม่ทัพร่างเล็กเขารู้สึกประหลาดใจที่แม่ทัพคนนี้สามารถมีชีวิตรอดภายใต้ซากกำแพงที่ทับอยู่ใต้ตัวของเขาอยู่หลายวันจนตัวเขาเองมาพบเข้า ก่อนจะพยักหน้าอย่างช้าๆให้กับชายร่างเล็กตรงหน้า

“ข้านึกออกแล้วเจ้านี่เองคือนักเรียนที่สูญหายไปเมื่อ 8 ปีที่แล้ว” วอริคเล่าต่อว่าก่อนที่เขาจะมาสมัครเป็นทหารร่วมกองทัพ ในช่วงที่วินหายตัวไปเขายังคงเป็นอาจารย์ในโรงเรียนเวทมนต์ที่วินเคยเรียนอยู่ เหตุการณ์ในครั้งนั้นทำให้อาจารย์ในโรงเรียนและชาวบ้านจำนวนมากช่วยกันค้นหาเด็กชายอยู่หลายวัน

ทุกวันเขาและอาจารย์สาวซึ่งเป็นผู้สอนชั้นเรียนของวินไปเยี่ยมพ่อและแม่ของเด็กชายอยู่หลายวัน ทุกๆวันเขาจะเห็นทั้งคู่ในสีหน้าซึมเศร้าในการสูญเสียลูกชายเพียงคนเดียวของพวกตน จึงทำให้เขาจำเรื่องราวในครั้งนั้นได้เป็นอย่างดี

วินตอบคำถามทั่วไปที่วอริคถาม รวมถึงเรื่องที่เขาโจมตีกองทัพของโคเซฟก่อนที่เขาจะเข้าตีเมืองอีสมินเมื่ออาทิตย์ก่อน แต่ชายหนุ่มไม่ได้พูดถึงเรื่องที่เขาผ่านประตูมิติไปยังต่างโลก วอริคเองก็ไม่กล้าถามถึงที่มาของพลังเวทที่ยิ่งใหญ่ของชายผู้นี้เช่นกัน

หลังจากพ้นภูเขาขนาดใหญ่มาได้ครู่หนึ่งวินสังเกตุเห็นแสงวูบวาบของเวทรวมทั้งได้ยินเสียงระเบิดของเวทชนิดต่างๆ ทำให้เขารู้ว่าในตอนนี้พวกเขาใกล้ถึงนครเซฟแล้ว

 

ระหว่างที่ทหารในกองทัพของเจฟฟี่กำลังช่วยกันกางเต้นท์และตั้งค่ายมีทหารคนหนึ่งยืนชี้ท้องฟ้าอยู่กลางค่าย

“เฮ้ย เจ้าเป็นอะไรทำไมไม่ช่วยคนอื่น....” เพื่อนทหารที่ต่อว่าทหารที่ยืนนิ่งชี้นิ้วไปยังยอดไม้ ขณะนั้นเองเขาได้มองไปตามนิ้วของทหารที่ยังยืนนิ่ง สิ่งที่ทำให้ทหารทั้งคู่แข็งค้างคือเรือไม้ลำใหญ่ที่โผล่จากแนวไม้ใหญ่หลังค่าย

แม้โลกแห่งนี้จะเต็มไปด้วยผู้ใช้เวทมนต์แต่ยังไม่มีผู้ใดประดิษฐ์เรือที่สามารถลอยอยู่บนอากาศได้ ทำให้ทหารทุกคนต่างตกตะลึงกับการที่ได้เห็นเรือขนาดใหญ่ลอยอยู่ในอากาศ เสียงวิพากวิจารณ์ต่างๆนานาดังอื้ออึงขึ้นทั่วค่ายทหาร ทหารหลายคนต่างแหงนหน้ามองบนท้องฟ้าในจุดเดียวกัน ในขณะที่มีจำนวนไม่น้อยที่ทรุดกายลงเพราะความหวาดกลัวเรือใหญ่ที่กำลังจะลอยผ่านหัวพวกเขาไป

“นั่นมันอะไรนะ”

“ระ..เรือปีศาจ”

“ใช่..ใช่แน่ๆ ปีศาจ ปีศาจ”

ความสับสนวุ่นวายเกิดขึ้นภายในกองทัพที่เคยเป็นระเบียบของเจฟฟี่ เมื่อไม่สามารถหาเหตุผลให้กับสิ่งที่เห็นตรงหน้าได้ด้วยความกลัวทำให้หลายคนจินตนาการถึงสิ่งเร้นลับที่พวกเขาไม่เคยเห็น

“ข้างนอกเกิดอะไรขึ้น” แม่ทัพใหญ่ส่งเสียงถามทหารยามหน้ากระโจม

“ระ..เรียน ท่านแม่ทัพ เรือ ครับ เรือ” ทหารยามตอบตะกุกตะกัก

“เรืออะไรกัน พูดมาให้ชัดๆ” เจฟฟี่เริ่มหัวเสีย

“เรือเหาะได้ครับท่านแม่ทัพ” ทหารยามชี้ไปยังทิศทางที่เรือลำใหญ่มา

เจฟฟี่ออกจากกระโจมเขาเห็นทหารจำนวนมากต่างชี้นิ้วและพูดคุยถึงเรือลำใหญ่ในแง่มุมต่างๆ แม่ทัพใหญ่จ้องมองไปยังเรือไม้ที่กำลังลอยข้ามหัวเขาไปด้วยความทึ่ง

 

“ข้างหน้านั่นคือนครเซฟ เรามาทันเวลา” วอริคถอนหายใจอย่างโล่งอก

แม้ว่าทั้งคู่จะพูดคุยกันตลอดการเดินทางแต่ในใจของวอริคกลับภาวนาขอให้พวกเขาไปถึงเมืองหลวงให้ทันเวลาจนความเครียดที่สะสมทำให้เขาเผลอกำหมัดแน่นอยู่หลายครั้ง

ตูมมมม!!!

ลูกบอลไฟขนาด 5 เมตรระเบิดขึ้นก่อนที่มันจะปะทะกับท้องเรือที่กำลังลอยลำอยู่ในอากาศ

“เป็นไปไม่ได้” แม่ทัพเจฟฟี่รู้สึกตกใจและแปลกใจที่เวทขั้นกลางของตนไม่สามารถเจาะทะลุเกราะเวทสีขุ่นที่ใช้ป้องกันเรือนั่นได้

บนโลกใบนี้เกราะเวทมีหลายระดับ ยิ่งมันมีระดับสูงเท่าใดมันจะมีความโปร่งใสมากขึ้นเท่านั้น ดังนั้นการที่เวทระดับกลางของเจฟฟี่ไม่สามารถทำลายเกราะเวทระดับต่ำนี้ได้จึงทำให้แม่ทัพใหญ่เผลออุทานออกมาเสียงดัง

เรือเหาะยังคงลอยไปข้างหน้าแต่ความเร็วมันเริ่มลดลงกว่าแต่ก่อนมากเมื่อเข้าใกล้จุดหมาย เรือลำใหญ่ลอยข้ามสนามรบที่ทั้งสองฝ่ายกำลังห้ำหั่นกันอย่างเอาเป็นเอาตาย

ทหารจำนวนมากเผลอจ้องมองเรือใหญ่ที่กำลังลอยผ่านพวกตนไปจนถูกผู้ที่เรียกสติคืนได้ก่อนสังหาร

เรือเหาะลดระดับลงอย่างช้าๆหน้ากำแพงเมืองสีขาวบริเวณที่ถูกทำลายด้วยเวทขนาดใหญ่เมื่อไม่นานมานี้

ราชาเฒ่าโยเซฟ แม่ทัพใหญ่อูลานและทหารเวทบนกำแพง ต่างจ้องมองเรือเหาะลำใหญ่ที่ลอยมาจอดที่หน้ากำแพงเมืองอย่างวิตก

ผู้ที่สามารถทำให้เรือลำใหญ่ลอยได้จะต้องเป็นนักเวทระดับสูงเป็นแน่ ลำพังเพียงกองทัพด้านหน้าพวกเขาก็รับมือแทบจะไม่ไหว หากผู้ที่มากับเรือลำนั้นเป็นศัตรูเมืองทั้งเมืองคงพินาศภายในวันนี้อย่างแน่นอน

ชาวบ้านหลังกำแพงขนาดใหญ่ต่างจับจ้องไปยังเรือที่อยู่บนท้องฟ้าที่มาพร้อมกับแสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์ มันยิ่งทำให้ภาพของเรือเหาะยิ่งดูน่าเกรงขามมากยิ่งขึ้น ทุกคนในนครเซฟที่เห็นเรือใหญ่ลำนี้ล้วนคิดว่าเป็นหนึ่งในกองกำลังที่แข็งแกร่งของศัตรู สายตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวัง

“ข้าอยู่มาจนอายุปูนนี้ไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน” เสียงของชายชราคนหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“ตายแน่ๆ พวกเราต้องตายแน่ๆ”

“พ่อจ๋า แม่จ๋า หนูกลัว”

“พวกเรารีบหนีเร็ว”

ชาวบ้านจำนวนมากเริ่มแตกตื่นกับสิ่งที่พวกเขาได้เห็น ความอลหม่านภายในนครอันยิ่งใหญ่เริ่มเกิดขึ้น ผู้คนต่างหอบลูกจูงหลานวิ่งหนีไปกันคนละทิศละทาง

ตึง!!

เสียงเรือเหาะกระแทกพื้นตอนมันลงจอดดังก้องกังวาลสะกดให้ชาวเมืองที่กำลังแตกตื่นต่างหยุดนิ่ง ผู้ที่กำลังวิจารณ์ในสิ่งที่พวกตนเห็นเงียบลงในทันที

 

“ทุกคนอย่างเพิ่งโจมตี” แม่ทัพใหญ่อูลานตะโกนลั่น เขาจำได้ว่าผู้ที่ปรากฎตัวบริเวณหัวเรือคือวอริคแม่ทัพประจำเมืองอีสมิน

วอริคกระโดดจากกาบเรือมายังกำแพงใหญ่ เขาทำความเคารพอูลานก่อนจะเดินไปคุกเข่าที่หน้าราชาเฒ่า

“ข้าวอริค แม่ทัพใหญ่ประจำเมืองอีสมินพาท่านวินมาช่วยปกป้องนครเซฟจากการโจมตีของพวกโคโบเนีย” วอริครายงานการมาถึงของตนกับราชาโยเซฟ

ราชาเฒ่าพยักหน้าเล็กน้อยเขาถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเห็นว่าผู้ที่มากับเรือเหาะขนาดใหญ่เป็นมิตรไม่ใช่ศัตรู ก่อนจะจ้องไปยังชายหนุ่มผมสีฟ้าที่เหาะมาจากห้องควบคุมเรือที่อยู่ท้ายเรือและมายืนอยู่ข้างวอริคก่อนจะคุกเข่าให้ตน

ไซฟ่อนและนักเวทนับร้อยที่กำลังมุ่งหน้าไปยังช่องว่างขนาดใหญ่ของกำแพงเมืองที่พังทลายหยุดม้าลงอย่างกระทันหัน รองแม่ทัพรู้สึกตกใจกับเรือเหาะขนาดใหญ่ที่ลอยลงมาขวางทางพวกเขา

แม้จะตกใจกับเรือเหาะขนาดใหญ่ที่ตนไม่เคยเป็นแต่รองแม่ทัพร่างใหญ่ยังคงมีสติอยู่กับการรบ คทาสีเงินขนาดใหญ่ที่ส่วนปลายมีลูกบอลที่มีหนานแหลมคมยังคงกวัดแกว่งและสังหารทหารราบที่อยู่รายรอบตัวเขาอย่างไม่ลดละ

 

ในขณะที่ทหารของทั่งสองฝ่ายยังคงสับสนและแตกตื่นกับเรือเหะขนาดใหญ่ที่ลงจอดหน้ากำแพงนครเซฟ เสียงแตรสัญญาณถอยทัพดังขึ้นจากชายป่า แม่ทัพเจฟฟี่สั่งให้ส่งสัญญาณถอยทัพในทันทีหลังจากเรือเหาะผ่านค่ายของเขาไปได้ไม่นาน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

11 ความคิดเห็น

  1. #755 I3lackMooN (@natto01) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2560 / 15:06
    ขอบคุณครับ
    #755
    0
  2. #754 ชัยวุฒิ ทรงวาจา (@bom3z) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 22:29
    ขอคุณครับ
    #754
    0
  3. #753 Nazarynn (@Nazarynn) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 21:41
    แหม กว่าจะมาถึง 555
    #753
    0
  4. #752 Thank You (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 21:00
    ขอบคุณครับ
    #752
    0
  5. #750 Away2016 (@Away2016) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 19:09
    ไรท์ใจร้ายมาทำให้อยากแล้วจากไปถ้าฮือๆๆๆๆๆ
    #750
    0
  6. #749 tople55 (@tople55) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 18:49
    ค้างงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
    #749
    0
  7. #748 vondach3 (@vondach3) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 18:08
    หน้าจะลง 2วัน1 ตอน หรือ 4วัน 2ตอน กำลัง หนุก ค้างเลย
    #748
    0
  8. #747 Mi Kp (@heami) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 16:12
    ค้างอะ
    #747
    0
  9. #746 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 15:43
    สนุกดีครับ
    #746
    0
  10. #745 วายุในดวงใจ (@film-0) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 15:18
    มาอย่างอหลัง แล้วเพื่อนสาวของพระเอกจะออกมาอีกไหมอ่ะ
    #745
    0
  11. #743 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 120)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2560 / 15:02
    ขอบคุณครับ รอ ตอนหน้า ตบเกรียน ยึดเมืองมานนนน
    #743
    0