ราชันจอมเวท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 254,341 Views

  • 1,076 Comments

  • 4,581 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    318

    Overall
    254,341

ตอนที่ 13 : สัตว์อสูร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12723
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    27 ก.ค. 59

            คนทั้งสามออกเดินทางตั้งแต่เช้ากระทั่งใกล้เวลาเที่ยง ตลอดเส้นทางมีสัตว์ออกมาก่อกวนพวกเขาไม่มากนัก หญิงสาว 2 คนเดินคุยกันอย่างถูกคอยิ่งกว่าเป็นพี่น้อง เสียงหัวเราะของหญิงสาวดังขึ้นเป็นระยะๆ ทั้งสองพูดถึงเรื่องราวต่างๆของตนให้อีกฝ่ายฟัง จะด้วยต่างเป็นสายเลือดผสม หรือวัยเดียวกันก็ตาม วินแอบยิ้มทุกครั้งที่เห็นทั้งคู่สนิทกันอย่างรวดเร็ว

                               --------------------------------------------------------------------------------------

            แอลฟ่าเป็นลูกสาวของโครฟ่าหัวหน้าหมู่บ้านเอลฟ์ กับเฟย่าหญิงสาวกึ่งมังกรที่สาบสูญ โครฟ่าพบเธอบาดเจ็บสาหัสและหมดสติอยู่ในป่าลึกวันที่เขาออกล่าสัตว์ หลังจากรักษาเฟย่าจนหายแล้วโครฟ่ายังคงดูแลเธอต่อเนื่องจากหญิงสาวความจำเสื่อม ท่ามกลางการต่อต้านอย่างเงียบๆของคนในหมู่บ้านแต่ทั้งคู่ก็แต่งงานกัน

เมื่อแอลฟ่าเกิดคนในหมู่บ้านยกเว้นพ่อและปู่ล้วนไม่ชอบเธอ ยามใดที่เธอออกจากบ้านเธอจะพบสายตาเหยียดหยามจากคนในหมู่บ้าน เด็กในวัยเดียวกันไม่มีผู้ใดคบหากับเธอ ตั้งแต่แอลฟ่าจำความได้เธอไม่มีเพื่อนแม้แต่คนเดียว เฟย่าเริ่มคืนความจำเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา เธอเป็นหัวหน้านักรบเผ่ากึ่งมังกรที่แข็งแกร่ง เธออยู่ในขั้นยอดฝีมือ ระดับ 6 ในเผ่าของเธอมีปัญหาภายใน แม่ของแอลฟ่าตายเมื่อ 4 เดือนก่อน หลังจากผึ้งราชาเริ่มโจมตีหมู่บ้านเอลฟ์เมื่อมีเอลฟ์ถูกผึ้งราชาต่อย เฟย่าเป็นห่วงสามีและอยากให้คนในหมู่บ้านยอมรับจึงร่วมกับกลุ่มนักรบเอลฟ์เพื่อออกล่าผึ้งราชา ปกติผึ้งราชาจะออกล่าเป็นฝูงจึงทำให้ยากต่อการโจมตีพวกมัน เฟย่าจึงเสนอว่าเธอที่มีขั้นสูงที่สุดในหมู่บ้านจะเป็นเหยื่อล่อ เพื่อให้นักรบเอลฟ์คนอื่นโจมตีจากระยะไกล แม้จะได้ขี้ผึ้งราชามาบ้างแต่เธอถูกพิษมากเกินไปทำให้ไม่สามารถรักษาได้ทัน

            แอลฟ่าเองได้เรียนรู้ทักษะการต่อสู้บางอย่างมาจากเฟย่าผู้เป็นแม่ รวมถึงพละกำลังอันมหาศาลเธอก็ได้รับสืบทอดทางสายเลือดจากแม่ของเธอเช่นกันตลอด 4 เดือนที่แอลฟ่าสูญเสียแม่ของเธอไปคนในหมู่บ้านบางคนปฏิบัติกับเธอดีขึ้นกว่าแต่ก่อน กระนั้นการที่ต้องอยู่ในบรรยากาศเดิมๆภายในหมู่บ้านเอลฟ์ทำให้เธอหวนคิดถึงแม่ ทุกครั้งที่เธอหลับตาเธอจะเห็นแววตาของเพื่อนบ้านที่จ้องมายังเธออย่างดูถูก

เมื่อวินและออนก้ามาพักในหมู่บ้านเพียงไม่กี่วัน หลังจากเธอได้รู้จักและสนิทสนมกับออนก้า แอลฟ่าจึงตัดสินใจออกท่องโลกกว้างกับชายหญิงทั้งคู่

              --------------------------------------------------------------------------------------

            “ข้าคิดว่าเราอาจต้องหาที่ตั้งค่ายพักแรมสักหลายวันเพื่อฝึกให้แอลฟ่าให้มีระดับทันข้า” วินหยุดคุยกับสองสาว

“ประการแรกข้าต้องการให้พวกเราต่อสู้ร่วมกัน อีกประการหนึ่งคือ ในอนาคตพวกเราจะต้องพบเจอสัตว์ร้ายขั้นสูงเพิ่มขึ้น จะเป็นการดีถ้าแอลฟ่าสามารถป้องกันตัวเองได้” ชายหนุ่มอธิบายเหตุผล

            “ท่านวินคะ” ออนก้าที่เหมือนอยากจะพูดอะไรแต่ไม่กล้าพูด

            “มีอะไรเจ้าก็บอกมาตรงๆได้เลย”

            “ข้าขอยืมแหวนแห่งพลังชีวิตให้เธอใส่ได้ไหมคะ” ออนก้าพูดเสียงค่อย “แอลฟ่ามีระดับต่างจากข้าไม่มาก ถ้ามีข้าช่วยด้วยอีกแรงแอลฟ่าจะสามารถเลื่อนขั้นได้เร็วขึ้น”

            “นั่นสินะ ทำไมข้าถึงคิดไม่ถึงนะ” วินยิ้มให้ออนก้าพร้อมนำแหวนแห่งพลังชีวิตอีกวงส่งให้แอลฟ่า

 

            คิงคองสีน้ำตาล ธาตุดิน

            ขั้นชาวบ้าน ระดับ 1

 

            ออนก้าและแอลฟ่ากระชับอาวุธของตนในท่าเตรียมพร้อม ด้านหน้าของพวกเธอเป็นลิงใหญ่ตัวหนึ่งที่มีระดับเท่าออนก้า มันพุ่งเข้าหาหญิงสาวทั้งสองทันทีที่เห็นพวกเธอ เสือสาวที่มีความเร็วสูงกว่าขยับตัวหลบไปทางขวาของตน แอลฟ่าตั้งโล่รับแรงปะทะจากลิงที่สูงกว่าเธอเกือบเท่าตัว มันไม่สามารถทำให้เธอถอยหลังได้แม้เพียงก้าว แรงกระแทกนั่นกลับทำให้คิงคองสะท้านไปชั่วขณะ ออนก้าพุ่งกลับเข้าหาลิงยักษ์พร้อมฟันกาต้าเป็นรูปกากบาด

            “โฮกก”

ลิงยักษ์ร้องอย่างเจ็บปวดมันฟาดมือไปยังออนก้าแต่เธอสามารถใช้กาต้ารับมือใหญ่นั้นได้ แอลฟ่าไม่ปล่อยโอกาสแทงดาบไฟของเธอใส่กลางตัวลิงยักทันที เลือดสีแดงจำนวนมากพุ่งตามดาบที่เธอดึงออกมาแล้วแทงมันอีก 2 ครั้งติดๆ ลิงยักเริ่มอ่อนแรงออนก้าแทงกาต้าเข้าจุดตายของมัน ลิงยักล้มลงวินพยักหน้าช้าๆอย่างพอใจ

            “แอลฟ่า หลายครั้งที่เจ้าโจมตีโดยเปล่าประโยชน์ เจ้าต้องเรียนรู้ว่าจุดตายของสัตว์ส่วนใหญ่อยู่ที่คอและหน้าอก” วินเดินมาชี้ไปยังแผลที่หญิงสาวสร้างบนตัวลิงยัก

            คืนนั้นทั้ง 3 เข้านอนในเต็นท์เดียวกันโดยออนก้านอนกลางวินและแอลฟ่านอนขนาบซ้ายขวา ในตอนแรกหญิงสาวผมทองจะแยกออกมานอนเต็นท์ของเธอด้วยความเกรงใจคนทั้งสองแต่ออนก้าขอให้นอนรวมกันโดยอ้างเรื่องความปลอดภัยทำให้วินจนคำพูด อากาศที่หนาวเน็บในเวลากลางคืนทำให้แอลฟ่าและวินต่างนอนกอดสาวกึ่งเสือ แอลฟ่าที่ขยับเบียดออนก้าจนอกของเธอเบียดเข้ากับมือของวินที่กำลังกอดเสือสาว สัตว์ร้ายในตัวของเขาดูเหมือนจะตื่นขึ้นอีกครา

            “อรุณสวัสดิ์คะท่านวิน” สองสาวที่ตื่นพร้อมๆกันออกมาจากเต็นท์พบว่าวินนั่งอยู่ข้างกองไฟอยู่ก่อนแล้ว

            “เมื่อคืนท่านวินนอนไม่หลับหรือคะ” ออนก้าสังเกตเห็นชายหนุ่มที่ไม่สดชื่นถามขึ้น

            “อืม” เขาตอบสั้นๆจากนั้นก็หาวปากกว้าง

            หลายวันต่อมาพวกเขาเดินทางต่อหลังจากแอลฟ่าเลื่อนมาถึงขั้นชาวบ้าน ระดับ3 ซึ่งห่างจากวิน 10 ระดับพอดีเป็นผลให้เธอสามารถรับพลังชีวิตจากสัตว์ที่วินฆ่า ทำให้ทั้งสามสามารถเลื่อนระดับไปได้พร้อมๆกัน เมื่อเดินต่อไปครึ่งวันทั้งสามพบว่าป่าโดยรอบเริ่มแปลกไป จากป่าโปร่งที่มีต้นไม้ไม่ใหญ่นักโดยรอบกลับเริ่มมีต้นไม้ขนาดใหญ่ใบหนาทึบ

            “ท่านวิน ข้ารู้สึกเหมือนมีสัตว์ระดับสูงหลายตัวหลบอยู่บนต้นไม้” ออนก้าแหงนหน้ามองบนต้นไม้ที่ดูไปแล้วไม่มีสิ่งผิดปกติใด

ทั้งสามหยิบอาวุธของตนสายตาสอดส่องหาความผิดปกติบนต้นไม้

 

ลิงม้าลาย 4 แขน สัตว์อสูร ธาตุ (ดิน) (น้ำ) (ลม) (ไฟ)

ขั้นชาวบ้าน ระดับ (7) (8) (9) (10)

 

“สัตว์อสูร” วินชี้ไปยังลิงลายขาวดำเกือบ 10 ตัว พวกมันมีสูงเพียงครึ่งหนึ่งของเขา เดินด้วย 2 ขาแต่ละตัวมี 4 แขนที่น่าแปลกใจคือลิงแต่ละตัวมีธาตุและระดับที่ไม่เหมือนกัน สัตว์อสูรเป็นสัตว์ที่มีธาตุที่หลากหลายและสามารถเลื่อนระดับของตัวเองได้ ลิงอสูรเหล่านั้นโหนต้นไม้ไปมาด้วยความรวดเร็ว

“แบบนี้ไม่ดีแน่ ถอยออกไปที่ป่าโปร่ง” วินบอกสองสาวพร้อมกับก้าวถอยหลังอย่างช้าๆ พวกมันเหมือนจะรู้ มันกระจายตัวล้อมพวกเขาอย่างรวดเร็ว

“เจ้า 2 คนระวังตัวให้ดี ดูมันจะฉลาดกว่าพวกที่เคยเจอ” วินพูดพลางยิงบอลไฟใส่ลิงที่พุ่งมาด้านหน้าโดยไม่สนใจว่ามันจะเป็นธาตุใด ถึงแม้มันจะรวดเร็วแต่ก็ไม่สามารถหลบบอลไฟลูกใหญ่ได้พ้น ลิง 2 ตัวถูกบอลไฟพุ่งใส่อย่างแรง ลิงสี่แขนตัวหนึ่งไหม้เกรียมร่วงลงจากกิ่งต้นไม้ แต่ดูเหมือนว่าเวทไฟที่ร้อนแรงจะไม่สามารถทำอะไรลิงอีกตัวหนึ่งได้ วินตกใจเล็กน้อย ลิงสามตัวกระโจนเข้าหาหญิงสาวทั้งสองที่ยืนอยู่ข้างกัน ออนก้าใช้กาต้าไฟฟันไปยังแขนของมันอย่างคล่องแคล่ว แผลใหญ่ปรากฎขึ้นบนแขนมันส่งเสียงร้องก่อนจะถอยฉากออกไปจากนั้นมีลิงธาตุน้ำพุ่งเข้าหาเธอแทน ทำให้กาต้าธาตุน้ำไม่สามารถทำอะไรมันได้ แอลฟ่าที่อยู่ด้านข้างถูกลิงม้าลายตัวหนึ่งกำลังยื้อโล่ของเธอ ขณะที่อีกตัวเข้าตะปบด้านหลังเธอกลิ้งไปตามแรงเหวี่ยง โล่ใหญ่ในมือถูกกระชากหลุดไป วินเห็นดังนั้นจึงเข้าไปรวบตัวหญิงสาวทั้งคู่มาไว้ข้างกาย เกราะลมทรงโดมถูกกางขึ้นคลุมร่างคนทั้งสามทำให้พวกมันไม่สามารถทำอะไรพวกเขาได้ ลิงทั้งหมดเข้าล้อมพวกเขาเป็นวงกลมโดยที่ยังไม่เข้าโจมตี “อาณาเขตแห่งปฏพี” สิ้นคำร่ายลิงส่วนใหญ่โดยรอบถูกแท่งเสาดินแทงทะลุร่างแต่พวกที่เป็นธาตุดินกลับหลบมันได้ไม่ยากนัก “วงแหวนแห่งไฟ” วงเวทไฟที่มีอาณาเขตพอๆกับอาณาเขตแห่งปฏพีปรากฎขึ้นบริเวณเดิม ลิงธาตุดินที่เหลือต่างล้มลง

“ตอนนี้เรายังไม่พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับพวกมัน นี่ขนาดมันมีขั้นที่ต่ำกว่าข้าแต่พวกมันฉลาดมากทำให้กำจัดยาก” วินตัดสินใจไม่เข้าไปภายในอาณาเขตของสัตว์อสูร เขาพาสองสาวเดินออกไปยังป่าโปร่งเมื่อเก็บลูกแก้วธาตุและชิ้นส่วนของลิงเรียบร้อยแล้ว


แก้ไขย่อหน้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

10 ความคิดเห็น

  1. #575 artba16639 (@artba16639) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 11:54
    เริ่มดีแล้วละครับ ... ติหน่อยนะ คือ เหมือนเนื้อเรื่องไม่ต่อกันยังไงไม่รู้อ่ะ เหมือนดูหนังที่สดุดไม่ต่อเนื่องอะไรประมสนนั้นครับ.....แต่เนื่อหาดีมากครับ
    #575
    0
  2. #466 jasweem (@jasweem) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 17:47
    เนื้อเรื่องพัฒนามากขึ้นเเล้วครับ
    #466
    0
  3. #427 Kurokawa Tamotsu (@kurokawa99) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2559 / 16:20
    +10,000,000 เห็นด้วยมากๆครับ
    #427
    0
  4. #426 Kurokawa Tamotsu (@kurokawa99) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2559 / 16:20
    +10,000,000 เห็นด้วยมากๆครับ
    #426
    0
  5. #336 Xxx (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 กันยายน 2559 / 08:55
    จะไม่สนุกก็เพราะฮาเร็มนี่แหละ หลายเรื่องมากพอมีฮาเร็มบ่อยๆทำให้ความสนุกมันลดลงเหมือนซีนเลิกมันมาแบ่งเนื้อหาซีนบู้ อะไรที่เป็นแฟนตาซีมารวมกับรักๆเลี่ยนๆมันไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่
    #336
    5
    • #336-4 Kurokawa Tamotsu (@kurokawa99) (จากตอนที่ 13)
      10 พฤศจิกายน 2559 / 16:24
      เห็นด้วยมากๆครับ
      #336-4
    • #336-5 TaaLon Swkp (@beamty) (จากตอนที่ 13)
      11 พฤศจิกายน 2559 / 10:44
      บักหยุนนี่ เป็นฮาเร็มที่พล๊อตไกลมาก
      #336-5
  6. #312 Panot Leelangamwongsa (@pocencer) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 14:03
    สำเนียงเริ่มไปแนวจีนๆอีกเรื่องล่ะเหอๆ
    #312
    0
  7. วันที่ 14 กันยายน 2559 / 23:55
    ลูกทีมยังไม่แกร่งพอ
    #271
    0
  8. #178 phairatw (@phairatw) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 22:02
    ขอบคุณครับ
    #178
    0
  9. #69 สายลม (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 09:22
    ขอบคุณครับ
    #69
    0
  10. #33 Pokpakw (@Pokpakw) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2559 / 18:33
    ขอบคุณมากครับ ฆ่าให้หมด ดูดกลืนให้สิ้น
    #33
    0