ราชันจอมเวท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 254,539 Views

  • 1,076 Comments

  • 4,580 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    516

    Overall
    254,539

ตอนที่ 142 : ราชาองค์ใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2858
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    20 ก.ย. 60

วันรุ่งขึ้นแม้จะสายแล้วแต่บรรยากาศภายในเมืองใหญ่ยังคงเงียบงัน กำแพงเมืองด้านที่เกิดความวุ่นวายเมื่อวานพังหายไปทั้งแถบ บ้านเรือนประมาณหนึ่งในสี่พังถล่มด้วยฝีมือของจอมปีศาจ ชาวบ้านกว่าครึ่งพากันหลบหนีหายนะครั้งใหญ่ตั้งแต่เมื่อวาน ครึ่งนึงของที่เหลือกลายเป็นศพที่ไม่สามารถระบุได้เพราะเหลือเพียงเศษชิ้นส่วนที่กระจัดกระจายอยู่เต็มเมือง

วินนำทหารทั้งหมดเดินเข้าไปในเมืองเขาเห็นทหารและชาวบ้านส่วนหนึ่งกำลังช่วยกันเก็บกวาดสิ่งที่จอมปีศาจเหลือทิ้งไว้ แม้จะเห็นศัตรูเดินเข้ามาในเมืองแต่ในเวลานี้ทหารเหล่านั้นกลับไม่มีจิตใจที่จะสู้พวกเขาและชาวบ้านขยับตัวออกห่างจากวินและทหารของเขา

“ข้าเพียงต้องการช่วยฟื้นฟูเมืองนี้” ชายหนุ่มพูดออกไปด้วยเสียงอันราบเรียบแต่ด้วยเวทกระจายเสียงทำให้คนทั้งหมดภายในเมืองได้ยิน เขาสั่งให้ทหารส่วนหนึ่งช่วยชาวเมืองเก็บกวาดส่วนตัวเขาพร้อมทหารไม่กี่ร้อยคนยังคงมุ่งหน้าไปยังปราสาทหลังใหญ่ใจกลางเมือง

วินและทหารเดินเข้าไปภายในพระราชวังอันใหญ่โตโดยปราศจากคนขัดขวาง อันที่จริงในตอนนี้พระราชวังแห่งนี้ไม่มีคนเฝ้าเลยด้วยซ้ำ สนามหญ้าและทุ่งดอกไม้หน้าพระราชวังเต็มไปด้วยรอยเท้าคนที่เหยียบย่ำจะเละเทะเหมือนกับมีจราจลเกิดขึ้น ณ ที่แห่งนี้

ชายหนุ่มหยุดยืนอยู่หน้าประตูบานใหญ่ทางเข้าปราสาทหลังงาม ตัวประตูไม้ขนาดใหญ่ถูกเวทมนต์ฉีกขาด ภายในโถงกว้างมีคราบเลือดกระจายเป็นแห่งๆ กำแพงสีขาวนวลถูกย้อมเป็นสีแดงฉาน ศพทหารและคนในชุดขุนนางหลายศพนอนตายระเกะระกะตลอดเส้นทาง

วินถอนหายใจอย่างละอาให้กับขุนนางของประเทศที่เคยยิ่งใหญ่กว่าประเทศข้างเคียง แต่เมื่อมีเหตุร้ายเกิดขึ้นพวกเขากลับปล้นชิงทรัพย์สมบัติกันเองหนำซ้ำยังปล้นเงินในคลังของประเทศไปจนหมดสิ้น เพียงแค่วันเดียวทรัพย์สมบัติในคลังถูกขโมยไปจนสิ้นแม้กระทั่งเสบียงอาหารในคลังหลวงยังถูกขุนนางเหล่านี้ขนไปกว่าครึ่ง

ชายหนุ่มให้ทหารของเขาเฝ้าหน้าคลังจากนั้นจึงเก็บเสบียงที่เหลือไว้ในแหวนมิติของเขา เขารู้ดีว่าถ้าไม่ทำเช่นนี้หากชาวบ้านรู้ว่าในคลังหลวงยังมีเสบียงหลงเหลืออยู่เมืองแห่งนี้อาจเกิดความวุ่นวายจากการแย่งชิงเสบียงอีกครั้งก็เป็นได้

วินสั่งให้แม่ทัพวอริคและทหารทั้งหมดช่วยกันดูแลความเรียบร้อยภายในเมืองซิลเวอร์เรียแห่งนี้ก่อนที่เขาจะเปิดประตูมิติเพื่อกลับไปยังนครเซฟเพื่อเตรียมการบางอย่าง

 

หนึ่งปีผ่านไป

วินเปิดประตูมิติเพื่อกลับมายังเมืองซิลเวอร์เรียอีกครั้ง หลังจากเขายึดครองโบเนียได้เมื่อปีที่แล้ว วินใช้เวลาอีกเพียง 2 วันในการสยบประเทศพันธมิตรเก่าของโบเนียโดยการเข้าตีกองทัพกองบาหนึ่งในสามของพันธมิตรโบเนีย ส่วนอีก 2 ประเทศขอยอมแพ้และยอมเป็นเมืองขึ้นของโมเนแดตโดยไม่มีเงื่อนไขใดๆหลังจากได้ข่าวการเอาชนะโบเนียและกองบาได้ในเวลาอันสั้น

ข่าวการสังหารจอมปีศาจโดยวินได้แพร่กระจายออกไปหลังจากนั้นเพียงไม่กี่วันชาวเมืองที่เคยย้ายหนีได้ทยอยกลับมายังเมืองบ้านเกิดของตน วินและทหารรวมทั้งชาวเมืองซิลเวอร์เรียช่วยกันฟื้นฟูบ้านเมืองที่เสียหาย สิ่งเหล่านี้ทำให้ชาวเมืองทั้งหมดยอมรับในตัวผู้ปกครองคนใหม่ในเวลาอันสั้น

องค์ชายวินในตอนนี้กลายเป็นราชาวินไปแล้วเนื่องจากราชาเฒ่าโยเซฟสละบังลังก์ให้เขาด้วยเหตุผลต้องการพักผ่อนเนื่องจากอายุมาก แม้จะได้รับการทัดทานจากเหล่าขุนนางรวมทั้งองค์ชายผู้เป็นบุตรบุญธรรมก็ตาม

ราชาหนุ่มผนวกเอาโบเนียเข้าเป็นประเทศเดียวกันกับโมเนแดตโดยยังคงใช้นครเซฟเป็นเมืองหลวงตามเดิม วินทำการขยายนครเซฟให้ใหญ่กว่าเดิมโดยเขาใช้เวทดินทำลายกำแพงเดิมแล้วสร้างกำแพงที่แข็งแรงกว่าเดิมนั่นทำให้นครเซฟในปัจจุบันมีขนาดใหญ่กว่าเดิมกว่าเท่าตัว

วินใช้หลักการปกครองอันเป็นธรรมเฉกเช่นเดียวกับราชาโยเซฟ ไม่มีการกดขี่ข่มเหงประชากรโดยการเรียกเก็บภาษีที่แพงเกินไป การเป็นพันธมิตรกับประเทศข้างเคียงทำให้การค้าของโมเนแดตเจริญรุ่งเรืองกว่าก่อนมากนัก

ประเทศโมเนแดตในปัจจุบันยิ่งใหญ่กว่าเดิมหลายเท่า ทุกประเทศไม่ว่าใหญ่หรือเล็กโดยรอบต่างให้ความเคารพยำเกรงราชาหนุ่ม วินพัฒนาเมืองต่างๆจนชาวบ้านมีความเป็นอยู่ดีขึ้นกว่าแต่ก่อน

เช่นเดียวกับอดีตราชา เสนาฟาสิรานขอเกษียณตัวเองแล้วกลับไปใช้ชีวิตบันปลายอย่างเรียบง่าย อดีตเสนาเฒ่าไม่มีลูกหลานเขาจึงใช้บ้านหลังใหญ่ของตนเปิดเป็นโรงเรียนสอนหนังสือให้เด็กๆในเมือง

แม่ทัพวอริคได้รับแต่งตั้งให้เป็นเจ้าเมืองดูแลเมืองซิลเวอร์เรีย ส่วนแม่ทัพอูลานได้เลื่อนตำแหน่งเป็นเสนาบดีแทนฟาสิราน

 

ราชาหนุ่มเดินเข้าไปในห้องรับรองขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยผู้คนที่เขาคุ้นเคย เขาหยุดเท้าหลังจากก้าวเข้าไปได้เพียงสองสามก้าวชายหนุ่มนั่งยองแล้วกางแขนออกสายตาทั้งคู่จับจ้องไปยังเด็กชายตัวเล็กที่กำลังเล่นซนอยู่กับหนวกยาวสีขาวของอดีตองค์ราชา เด็กน้อยผมสีฟ้าปล่อยมือจากหนวดยาวก่อนจะวิ่งเตาะแตะไปหาผู้เป็นพ่อ

ชายหนุ่มคว้าตัวเด็กน้อยที่มีอายุได้ 2 ขวบครึ่งแล้วโยนขึ้นสองสามหน เสียงเล็กๆของอลันหัวเราะเอิ๊กอ๊ากอย่างสนุกสนาน

ตลอดเวลาที่ผ่านมาวินเดินทางไปยังเมืองต่างๆเพื่อพัฒนาเมืองเหล่านั้นด้วยตัวเอง ครอบครัวใหญ่ของเขามักติดตามไปอยู่เสมอๆ ทั้งหมดเป็นความคิดของราชาหนุ่ม ทุกคนในครอบครัวต่างเห็นด้วยเพราะนอกจากครอบครัวจะได้อยู่ใกล้ชิดกันแล้วทุกคนยังได้ท่องเที่ยวในสถานที่ตางๆอีกด้วย

“พวกเจ้าตัดสินใจแน่แล้วรึ” วินวางลูกชายตัวน้อยลงกับพื้นก่อนจะหันไปมองภรรยาทั้งสอง

“พวกข้าคิดดีแล้ว” แอลฟ่าตอบกลับอย่างแน่วแน่

“ข้าคงคิดถึงพวกเจ้าแน่ๆ” หญิงวัยกลางคนผมสีฟ้าพูดเสียงอ่อน เขาลูบหัวหญิงสาวกึ่งมนุษย์ทั้งสองคนอย่างอ่อนโยน ตลอดเวลาที่ผ่านมาทุกคนที่นี่ต่างยอนรับในออนก้าและแอลฟ่า

“ท่านแม่ลืมแล้วหรือว่าข้าสามารถพาท่านไปหาพวกเธอได้ทุกเมื่อ” วินยืนยืดอก ในตอนนี้ชายหนุ่มสามารถเปิดประตูมิติเพื่อไปไหนมาไหนได้ตลอดเวลาที่ต้องการ ส่วนการเปิดประตูมิติระหว่างโลกเขาสามารถใช้ได้วันละครั้งจากเดิมที่ใช้ได้อาทิตย์ละครั้งเดียว

 

วินก้าวออกจากประตูมิติเป็นคนสุดท้ายหลังจากคนทั้งหมดในห้องผ่านช่องประตูนี้มาหมดแล้ว ชายหนุ่มมองไปรอบๆบ้านสองชั้นที่ภรรยาทั้งสามคนเคยอยู่ก่อนที่พวกเขาจะย้ายไปยังโลกเดิมเพื่อค้นหาพ่อและแม่ของเขา

บ้านสองชั้นในตอนนี้มีขนาดใหญ่กว่าเดิมหลายเท่าเนื่องจากก่อนหน้านี้แอลฟ่าได้ซื้อที่เพิ่มและสร้างบ้านใหม่ที่ใหญ่และหรูหรากว่าเดิม เพื่อไว้ต้อนรับคนในครอบครัวที่เดินทางไปมาระหว่างโลกทั้งสอง ภายในบ้านถูกดูแลอย่างดีจากเจนและแจนนี่สองพี่น้องที่เคยช่วยงานอยู่ที่ร้านตีเหล็กของแอลฟ่า

“สวัสดีค่ะนายท่านทุกคน” เสียงหญิงสาวสองคนประสานเสียงกันทักทายกลุ่มคนที่ปรากฎตัวอยู่ภายในบ้าน สาเหตุที่พวกเธอไม่รู้สึกแปลกใจกับเหตุการณ์ดังกล่าวเพราะที่ผ่านมาพวกเธอตกใจกับเหตุการณ์นี้มาแล้วนับสิบครั้ง ตลอดเวลาที่ผ่านมาพวกเขาไปๆมาๆระหว่างโลกทั้งสองอยู่บ่อยครั้ง

“สวัสดีเจน แจนนี่ ที่นี่เรียบร้อยดีใช่ไหม” แอลฟ่าที่สนิทกับหญิงสาวทั้งสองมากที่สุดทักทาย

“ทุกอย่างเรียบร้อยดีค่ะ ยกเว้นก็แต่...” เจนตอบเสียงของเธอเบาลงเรื่อยๆ

“มีปัญหาอะไรรึ” วินหันกลับมาถามอย่างเป็นห่วง

“ทุกๆวันพวกลูกค้าของท่านแอลฟ่าพากันมาถามว่าเมื่อไรท่านแอลฟ่าจะกลับมาตีอาวุธอีกครั้ง” เจนตอบ

“เร็วๆนี้แหละ เพราะข้ากับออนก้าตัดสินใจว่าจะกลับมาอยู่บ้านหลังนี้ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป” แอลฟ่าพูดยิ้มๆ

เสียงเจ้าหนึ่งถึงสี่เห่าต้อนรับการกลับมาของเจ้านายของพวกมันทันทีที่ทุกคนก้าวออกจากประตูมิติ อลันน้อยดิ้นลงจากอ้อมอกมิชเชลแล้ววิ่งเตาะแตะไปยังคอกที่พวกมันอยู่โดยมีมิชเชลและคนทั้งหมดเดินตามมาติดๆ

“ดูเหมือนอลันจะคิดถึงเจ้าขนฟูพวกนั้นมากกว่าใครๆ” ผู้เป็นปู่เอ่ยแซวท่ามกลางเสียงหัวเราะของคนในครอบครัว

อลันมุดรั้วไม้เข้าไปหาสัตว์ทั้งสี่อย่างคล่องแคล่วผิดกับอายุ เด็กน้อยพยายามกระโดดขึ้นจับตัวหมาใหญ่ เจ้าสี่เหมือนจะรู้ใจมันหมอบลงตรงหน้าก่อนจะหันมาเลียหน้าเจ้านายตัวน้อยอย่างคิดถึง อลันพยายามปีนป่ายขึ้นไปบนร่างของมันแล้วทิ้งตัวนอนแผ่บนขนปุยนุ่มอย่างสบายใจ

“ข้าอยากเดินทางผจญภัยบ้างแล้วสิ” เสียงราชาเฒ่ากระเซ้าชายชราด้านข้างผู้เป็นตาของวิน

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ถ้าท่านไปข้าจะไปด้วยกับท่าน” ไลก้าผู้เป็นตาของวินหัวเราะเสียงดัง

หลายวันผ่านไปวินกลับมายังนครเซฟเพียงคนเดียวเขายังมีภาระเกี่ยวกับการปกครองประเทศต้องทำอีกมากมาย โดยที่คนอื่นในครอบครัวขออยู่เที่ยวต่อในโลกอีกใบหนึ่ง แอลฟ่าเริ่มตีอาวุธอีกครั้งโดยมีออนก้าเป็นผู้ช่วย

 

วินและครอบครัวยังคงเดินทางไปมาระหว่างโลกทั้งสองตลอดเวลานั่นทำให้ออนก้า แอลฟ่า และตัวเขาเองไม่รู้สึกห่างเหินกันแม้จะอยู่ต่างโลกกันก็ตาม

 

----------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

8 ความคิดเห็น

  1. #1039 Parbhup313 (@Parbhup313) (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 17:01
    ภาค สอง พระเอก อลัน น้อย ชิมิ ชิมิ
    #1039
    0
  2. #1037 สนุกมาก (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 16:40
    สนุกมาก
    #1037
    0
  3. #1030 DianaLV (@DianaLV) (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 13:07
    จะว่าไปมีใครลืมเพื่อนสมัยเด็กตอนที่ก่อนพระเอกจะไปอีกโลกบ้าง
    #1030
    0
  4. #1025 Thank You (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 11:07
    ขอบคุณครับ
    #1025
    0
  5. #1016 Nazarynn (@Nazarynn) (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 08:09
    อย่าพึ่งจบนะๆๆ ขอติดตามดูอีกหน่อย
    #1016
    0
  6. #1015 joelamtan (@joelamtan) (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 08:01
    ขอบคุณครับ
    #1015
    0
  7. #1014 msasa55556 (@msasa55556) (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 08:00
    เอาอีกๆๆๆ
    #1014
    0
  8. #1013 NΦi® (@kob7586) (จากตอนที่ 142)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 07:58
    จบแล้วหรา
    #1013
    0