ราชันจอมเวท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 254,533 Views

  • 1,076 Comments

  • 4,580 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    510

    Overall
    254,533

ตอนที่ 2 : โลกใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20012
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 96 ครั้ง
    9 ก.ค. 59

“วันนี้เป็นการเรียนวันสุดท้ายของเทอมนี้ ในช่วงที่ปิดเทอมครูอยากให้ทุกคนตั้งใจฝึกฝนเวทของตนให้ชำนาญ” ครูโร่ซี่พูดหน้าชั้นก่อนที่เด็กทุกคนจะแยกย้ายกันกลับบ้านแต่มีเด็ก 2 คนกลับเดินไปยังห้องสมุด

“นายจะยืมหนังสือไปอ่านช่วงปิดเทอมรึวิน” เสียงเล็กๆของคูลลี่ถามขึ้นเมื่อทั้งสองเข้ามาในห้องสมุด

“อืม บ้านฉันอยู่นอกเมืองไม่ค่อยมีเพื่อนเล่นหลังซ้อมเวทแล้วมักจะว่าง” วินพูดพร้อมกับถือหนังสือเล่นหนา 2 เล่มตรงมาที่เจ้าหน้าที่ห้องสมุด

“หืม...เวทมนต์ขั้นพื้นฐาน กับเวทมนต์ชั้นสูง  นายคิดว่าจะอ่านเป็นพันหน้าเหล่านี้จริงๆรึ” เจ้าหน้าที่ห้องสมุดมองหน้าเด็กชายสลับกับเด็กหญิงตรงหน้า ถึงแม้ว่าห้องสมุดแห่งนี้จะมีหนังสือหลายหมื่นเล่มแต่เจ้าหน้าที่คนนี้เชื่อว่าเขาเองรู้จักหนังสือเกือบทั้งหมดของที่นี่ แต่เขารู้สึกไม่คุ้นกับหนังสือเล่มใหญ่ทั้ง 2 เล่มที่เด็กชายถืออยู่ในมือ

“....” ไม่มีคำตอบจากเด็กทั้งสอง

เด็กทั้งสองมาถึงหน้าโรงเรียนก็เป็นเวลาเย็นแล้ว ทั้งสองได้ร่ำลากันและแยกทางกันกลับบ้าน บ้านของวินอยู่นอกเมืองต้องเดินจากโรงเรียนประมาณ 1 ชั่วโมง “เลือกหนังสือนานไปหน่อย ถึงบ้านดึกแน่เลย” วินเดินเลยเมืองออกมาสองข้างทางเป็นป่าโปร่ง สายตาเขาก็เหลือบไปเห็นแสงสีขาวในโพรงไม้ใหญ่ที่อยู่ลึกเข้าไปในป่าประมาณ 200 เมตรเขาจึงเดินไปดูด้วยความอยากรู้อยากเห็นเมื่อเขาชะโงกเข้าไปในโพรงที่สว่างจ้าร่างกายก็เหมือนถูกฉุดเข้าภายใน

“แว๊กกก” ตุบ เสียงวัตถุตกกระทบพื้นหญ้าวินมองไปรอบๆอย่างแปลกใจ

“เจ็บจัง” แปลว่าเราไม่ได้ฝันสินะ เมื่อครู่เขากำลังจะกลับบ้านในตอนค่ำแต่บัดนี้รอบตัวเขากลับกลายเป็นเวลากลางวัน “เกิดอะไรขึ้น” วินขยี้ตาตัวเองอีกครั้งอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเองเขาพยายามมองหาโพรงที่เขามุดเข้ามาเมื่อหาไม่พบจึงเดินดูพื้นที่บริเวณที่เขาตกลงมาพบว่าเขาตกลงมาใกล้กับแม่น้ำสายเล็กๆ น้ำในแม่น้ำใสจนเห็นปลาชนิดต่างๆแหวกว่ายในน้ำ เขาไม่เคยเห็นปลาที่หน้าตาแปลกประหลาดเช่นนี้มาก่อน หลายตัวมีขนาดเล็กปากแหลมยาวของมันเหมือนมีเลื่อยติดอยู่ด้านล่าง เมื่อเขาจ้องปลาเหล่านั้นมีข้อมูลบางอย่างปรากฎขึ้นในหัวของเขา

 

ปลาปากเลื่อย ธาตุน้ำ

ชั้นเริ่มต้น ระดับที่ 3

 

“นี่มันอะไรกัน” วินยืนมองด้วยความงุนงงสักพักเขาเห็นปลาขนาดใหญ่อีกตัวว่ายมามันมีขนาดใหญ่กว่าท่อนขาของเขาหัวเหมือนมีค้อนสีแดงติดอยู่ด้านบน แต่เมื่อเขาจ้องมองไปไม่เห็นข้อมูลเหมือนปลาปากเลื่อย (ทำไมตัวนี้ไม่มีข้อมูล) เขาคิด วินเดินไปเรื่อยๆตามแม่น้ำเพื่อหวังจะพบใครสักคนเพื่อถามข้อมูล ตลอดทางที่เดินวินพบสัตว์ขนาดเล็กที่ไม่เคยเห็นหลายชนิด เขาเดินไปกระทั่งฟ้าเริ่มมืด ท้องก็เริ่มหิว จึงคิดจับปลาเพื่อเป็นอาหาร วินเดินไปริมแม่น้ำเห็นปลาปากเลื่อยว่ายอยู่หลายตัวจึงยื่นมือออกไปข้างหน้า เขาร่ายเวทน้ำรอบปลาตัวนั้นแล้วดึงให้มันลอยขึ้นมาเหมือนลูกบอลน้ำที่ขังปลาอยู่ข้างในนั้น ปลาตัวนั้นหันมาจ้องตาวินเมื่อลูกบอลน้ำลอยเข้ามาหาเขา มันพยายามจะกระโดดออกจากบอลน้ำแต่เหมือนกับมีกำแพงที่มองไม่เห็นขวางตัวมันไว้ เขายื่นมือเข้าไปในบอลน้ำเพื่อจับปลาปากเลื่อย มีหรือมันจะให้จับตัวง่ายๆ มันจึงดิ้นจนปากเลื่อยของมันบาดมือชายหนุ่ม วินตกใจเล็กน้อยจึงโยนปลาโชคร้ายลงบนพื้นดิน ปลาน้อยพยายามดิ้นเพื่อกลับไปยังแม่น้ำวินจึงใช้ท่อนไม้ตีจนมันนิ่ง จากนั้นเขาพยายามจุดไฟโดยใช้ไม้ 2 อันมาถูกกันเขาถูอยู่นานจนมีไฟติดขึ้น (ถ้าใช้เวทไฟได้คงจะดีกว่านี้)เขาคิด เมื่อกินจนอิ่มแล้วพบว่าปากของปลาปากเลื่อยคมกว่าที่เขาคิดจึงเก็บไว้ใช้งาน จากนั้นจึงปีนขึ้นไปนอนบนต้นไม้ใหญ่เพราะคิดว่าน่าจะปลอดภัยกว่าโดยที่ทิ้งกระเป๋าใส่หนังสือเวทขนาดใหญ่ไว้บนพื้นใต้ต้นไม้

เช้าวันต่อมาวินลงมาจากต้นไม้เขาไม่รู้ว่าตนอยู่ส่วนไหนของโลก ไม่รู้ว่าหมู่บ้านหรือเมืองอยู่ที่ใด หรือโลกแห่งนี้อาจมีเขาเป็นมนุษย์เพียงคนเดียว แต่อย่างไรคงต้องใช้ชีวิตอยู่ในสถานที่นี้จึงนั่งลงและเริ่มเปิดหนังสือเล่มหนาขึ้นอย่างช้าๆ จนถึงหน้าที่เขียนว่า เวทไฟขั้นพื้นฐาน จึงค่อยๆอ่านทีละบรรทัด เขาฝึกใช้เวทไฟอยู่ 2 วันในที่สุดก็สามารถเรียกไฟได้ ในครั้งแรกดวงไฟที่ได้มีขนาดเพียงปลายนิ้ว วินดีใจมาก “อย่างน้อยก็ไม่ต้องปั่นไม้จนมือแดง” หลายวันนี้เขาใช้วิธีจับปลาแบบเดิมคือขังมันไว้ในบอลน้ำ จากนั้นจึงโยนให้มันกระแทกพื้นจนตาย วันนี้เรื่องประหลาดใจได้เกิดขึ้นอีกครั้งเมื่องเขามองเห็นข้อมูลของเจ้าปลาหัวเหมือนค้อนทั่งที่หลายวันที่ผ่านมาเขาไม่เคยเห็นข้อมูลของมัน

 

ปลาค้อนแดง ธาตุน้ำ

ชั้นเริ่มต้น ระดับ 7

 

เขาเริ่มรู้แล้วว่าสัตว์ที่เขาไม่เห็นข้อมูลน่าจะเป็นสัตว์ที่มีระดับที่สูงนั่นเอง หลังจากเขาเดินมาตลอดหลายวันเขาได้เห็นควันไฟลึกเข้าไปในป่าประมาณ 100 เมตรวินจึงเดินตามควันไฟไปจนเห็นบ้านไม้หลังเล็กหลังหนึ่ง เจ้าของบ้านสูงอายุกำลังก่อไฟอยู่เขาจึงเดินตรงเข้าไปหา

“ขอโทษครับคุณปู่ ผมอยากรู้ว่าที่นี่ที่ไหน” วินถามชายแก่ที่กำลังมองหน้าเขาอย่างประหลาดใจ

“เจ้ามาอยู่แถวนี้ได้อย่างไร” ชายแก่มองหน้าเด็กชายผมสีน้ำทะเลอย่างสงสัย

“ผมชื่อวิน ผมหลงป่าครับ”

“อ้องั้นรึ ข้าชื่อโจนาธ ที่นี่คือบริเวณชนบทของเมืองฟินทาวน์ ถึงแม้ป่านี้จะไม่มีสัตว์ระดับสูง แต่ข้าไม่อยากเชื่อว่าเด็กชั้นเริ่มต้น ระดับ 2 อย่างเจ้าจะใช้ชีวิตรอดในป่าแห่งนี้ได้” ชายแก่ทำหน้าสงสัย โดยปกติแล้วเด็กวัย  14 ควรมีระดับ 7 เป็นอย่างน้อย แต่เด็กคนนี้มีระดับเท่าเด็ก 10 ขวบ

ท่านปู่โจนาธ เมืองที่อยู่ใกล้ที่สุดไปทางไหนหรือครับ” วินถามอย่างนอบน้อม

“เจ้าจะเข้าเมืองรึ คงต้องเดินตามแม่น้ำกลาสไปทางใต้อีก 3-4 วันนี่ก็ใกล้ค่ำแล้ว คืนนี้นอนที่บ้านข้าก่อนสิ” ชายแก่พูด

“ขอบคุณครับ ผมมีเรื่องจะถามคุณปู่เยอะเลย” จากนั้นวินจึงถามเกี่ยวกับสัตว์หน้าตาประหลาดที่เขาพบ รวมถึงข้อมูลต่างๆที่เขาเห็นเมืองจ้องสัตว์เหล่านั้น อีกทั้งระดับของเขาที่ชายแก่รู้อีกด้วย

“เจ้าไปอยู่ที่ไหนมา ไม่รู้หรอกรึว่าไม่ว่ามนุษย์ สัตว์ พวกกึ่งมนุษย์ กระทั่งสัตว์อสูร ล้วนแบ่งความแข็งแกร่งเหมือนกัน

ความแข็งแกร่ง และทักษะของร่างกายมี 10 ขั้น แต่ละขึ้นมี 10 ระดับ

ขั้นเริ่มต้น           ระดับ 1-10

ขั้นฝึกหัด           ระดับ 1-10

ชั้นชาวบ้าน        ระดับ 1-10

ขั้นทหาร            ระดับ 1-10

ขั้นยอดฝีมือ       ระดับ 1-10

ขั้นขุนพล           ระดับ 1-10

ขั้นจอมทัพ         ระดับ 1-10

ขั้นราชา             ระดับ 1-10

ขั้นเทพ              ระดับ 1-10

ขั้นตำนาน          ระดับ 1-10

ผู้ที่มีระดับสูงกว่าจะรับรู้ถึงระดับคนต่ำกว่าได้แต่คนที่ระดับต่ำจะรับรู้ระดับของผู้มีระดับสูงกว่าได้เพียงไม่เกิน 5 ระดับ ถ้าเราฆ่าสัตว์หรือสัตว์อสูรเราจะทำให้ระดับของเราเพิ่มขึ้น นอกจากนั้นแต่ละคนยังมีทักษะเฉพาะบุคคลเมื่อได้เลื่อนชั้นอีกด้วย”

“เอ๋...แล้วเวทมนต์ละครับ” วินถามต่ออย่างสงสัย

“เวทมนต์อะไรของเจ้า เรื่องนั้นมันมีแค่ในนิยาย เจ้านี่ท่าจะเพี้ยน ฮา ฮา”

โลกที่วินหลงเข้ามาล้วนมีสัตว์ที่เขาไม่เคยพบเห็น ยังมีพวกกึ่งมนุษย์ที่ปู่โจนาธพูดถึงอีก และไม่มีใครสามารถใช้เวทมนต์ได้



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 96 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #827 SAOW (@Sunako_333) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 14:38
    หลงมายุคจอมยุทธป่าวเนี่ยยย ไม่มีใครใช้เวทได้ละ ยังไงล่ะทีนี้
    #827
    0
  2. #817 0891561255 (@0891561255) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 12:29
    ขอบคุณครับ
    #817
    0
  3. #703 Kuro5714 (@salamander555) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2560 / 19:42
    อย่าใช้ชั้นชาวบ้านเลย ดูอ่อนแอไงแปลกๆ
    #703
    0
  4. #572 Mr.kongkang (@kangproject2) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 21:40
    น่าจะเอาชั้น เทพ สลับ กับ ตำนานนะครับ หรือเพิ่มไปอีกระดับ
    -ตำนาน
    -มายา
    -เทพนิยาย
    อะไนแบบนี้น่าจะดูดี
    #572
    1
    • #572-1 โลกสวยก็ไม่ต้องอ่าน (จากตอนที่ 2)
      13 กรกฎาคม 2560 / 23:28
      ไช่ๆผมเห็นด้วยอย่างเช่น

      ไข่

      ลูกไก่

      ไก่โต

      สุดท้ายไก่ทอม
      #572-1
  5. #482 sivakornza (@sivakornza) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2559 / 08:11
    ขอบคุณครับ
    #482
    0
  6. #451 jasweem (@jasweem) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2559 / 23:56
    ดำเนินเนื้อเรื่องเร็วไป
    #451
    0
  7. วันที่ 16 กันยายน 2559 / 13:33
    ดีนะที่มาโลกใหม่ตอนเป็นเด็ก 14
    ถ้ามาตอนอายุมากๆ แล้วมาเริ่มชั้นเริ่มต้นระดับ 1 ใหม่ ปู่แก่คงตกใจน่าดู (ที่เป็นระดับ 2 น่าจะเป็นเพราะฆ่าปลาไปหลายตัว)
    #281
    0
  8. #79 top01tanin (@top01tanin) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2559 / 13:42
    สนุกดีคับ
    #79
    0
  9. #52 สายลม (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2559 / 23:58
    ติดตามครับ
    #52
    0
  10. #23 Santhaigame (@Santhaigame) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 19:36
    วินนายใจเย็นมากๆๆๆๆๆ ไรท์เขียนดีมากนะครับ สู้ๆ
    #23
    0
  11. #12 รามี (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 15:17
    สนุกครับ เขียนดีน่าติดตามมากครับ ขนาดเขียนครั้งแรกนะเนี่ย
    #12
    0
  12. วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 15:13
    พออ่านข้อมูลเบื่องต้น นึกว่าพอเข้ามาในโลกใหม่ทำให้วินใช้เวทไม่ได้ 555555+ แต่สุดท้ายก็มีแค้วินคนเดียวที่ใช้เวทได้
    #11
    0
  13. #1 waraporn1999 (@waraporn1999) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 22:38
    ---รอค่ะ---
    #1
    0