ราชันจอมเวท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 254,519 Views

  • 1,076 Comments

  • 4,581 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    496

    Overall
    254,519

ตอนที่ 28 : อสูรไซคอป (ตอน 1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9133
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    7 ส.ค. 59

วินช่วยแอลฟ่าวางอาวุธทั้งหมดลงบนโต๊ะไม้ขนาดใหญ่ ออนก้าและมิชเชลต่างยืนจ้องอาวุธสีดำเป็นเงาบนโต๊ะอย่างตาเป็นประกาย

 “มันสวยมากแอลฟ่า ข้าขอบใจเจ้ามาก” ออนก้ากระโดดกอดหญิงสาวผมทองเมื่อเธอเห็นอาวุธชิ้นใหม่มันเป็นถุงมือสีดำที่มีปลอกคลุมแขนท่อนบน(Gauntlets) หลังมือติดดาบสีดำ 3 เล่มยาว 10 นิ้วดูไปแล้วคล้ายกับเล็บสัตว์มากกว่าดาบ ปลอกถุงมือส่วนที่หุ้มท่อนแขนข้างซ้ายมีรูปหัวเสือสีทอง ส่วนข้างขวาเป็นรูปหมาป่า ทั้งคู่มีดวงตาเป็นลูกแก้วธาตุสีดำ ออนก้ายกมันขึ้นพิจารณาอย่างละเอียดพบว่าผู้สร้างใส่ความตั้งใจลงในอาวุธอย่างเต็มเปี่ยม

หญิงสาวผมสีน้ำตาลลองสวมถุงมือโลหะอันใหม่แล้วพบว่านอกจากมันจะมีน้ำหนักเบาและกระชับมือแล้ว อาวุธใหม่สีดำของเธอทำให้มือทั้งสองของเธอเป็นอิสระสามารถหยิบจับสิ่งอื่นได้ไม่เหมือนตอนที่ใช้กาต้า ออนก้าพุ่งไปยังต้นไม้ขนาดไม่ใหญ่ที่อยู่ไม่ไกลนัก เพียงการฟาดฟันไม่กี่ครั้งทำให้ต้นไม้นั้นโค่นลงอย่างง่ายดาย โดยที่คนทั้งสามที่ยืนดูอยู่มองไม่ทันด้วยซ้ำว่าเธอเหวี่ยงแขนผ่านต้นไม้ตรงหน้ากี่ครั้ง

“เจ้าจะตั้งชื่อมันว่าอะไร” แอลฟ่าถามขึ้น

ออนก้าคิดอยู่นานก่อนจะเอ่ยชื่อหนึ่งขึ้นมา “<กงเล็บเสือดำ>

“มันเป็นชื่อที่เหมาะมาก” วินชม

 

“เหมาะมือมาก ข้าชอบมาก ขอบใจจริงๆแอลฟ่า ท่านวิน” มิชเชลหยิบดาบคู่สีดำที่น้ำหนักเบากว่าดาบเล่มเดิมของเธอเล็กน้อยขึ้นมาพิจารณา มันเป็นดาบที่มีคมเพียงด้านเดียว ใบดาบตรงบางเฉียบ มีความกว้างเพียง 3 เซนติเมตร ใบดาบยาว 70 เซนติเมตร โกร่งดาบสีทองมีลูกแก้วธาตุสีดำขนาดเล็กติดอยู่ถูกสร้างขึ้นอย่างปราณีต เหนือโกร่งดาบขึ้นไปเล็กน้อยมีรูปมังกรสีทองขนาดเล็กที่เป็นสัญลักษณ์ของผู้สร้างปรากฎอยู่บนใบดาบ มิชเชลกอดดาบสีดำล้วนที่ดูไปแล้วเหมือนดาบธรรมดาเพียงคู่หนึ่ง

“มันสามารถทำให้ข้าออกดาบได้เร็วขึ้นกว่าเก่าเสียอีก” เธอเอ่ยชมหลังการร่ายรำดาบคู่อย่างรวดเร็วความงดงามที่แฝงไปด้วยพลังทำให้ได้รับเสียงปรบมือจากผู้ชมทั้งสาม

“ข้าจะให้ชื่อกับมันว่า <มังกรร่ายรำ>” มิชเชลเอ่ยขึ้นโดยที่ไม่ต้องมีใครถาม

 

ส่วนอาวุธของแอลฟ่าเป็นดาบสองคมยาว 1 เมตร มันเป็นดาบที่ทำจากอกามันเทียมเล่มแรกที่เธอตีได้สำเร็จ จริงๆแล้วเธออยากได้ดาบที่ใหญ่กว่านี้สักหน่อย รวมถึงโล่อันใหม่แต่หลายวันที่ผ่านมาเธอทดลองหลอมอดามันเทียมหลายต่อหลายครั้ง ทำให้มีแร่เหลือพอสำหรับสร้างอาวุธได้เพียงเท่านี้ น่าเสียดายที่อดามันเทียมที่ถูกผสมด้วยลูกแก้วธาตุแล้วไม่สามารถทำให้มันกลับมาเป็นแร่บริสุทธิได้อีก

ชิ้นสุดท้ายเป็นคทาสีทองที่มีแถบสีเงินเส้นเล็กๆบิดวนเป็นเกลียวตลอดความยาว 150 เซนติเมตรของมัน ส่วนปลายเป็นวงกลมที่มี 4 แฉกคล้ายฟักทองแต่ละกลีบฝังลูกแก้วอสูรฝั่งละธาตุ วินบอกแอลฟ่าว่ามันสามารถช่วยเพิ่มมานาให้เขาได้เล็กน้อย ลูกแก้วทั้งสี่ลูกยังสามารถเพิ่มความรุนแรงของแต่ละเวทที่เขาใช้ได้ระดับหนึ่ง เหนือลูกฟักทองมีใบดาบขนาดเล็กติดอยู่ ส่วนโคนของคทาเป็นโลหะทรงกลมติดอยู่

“ทำไมท่านวินใช้อาวุธที่ไม่มีคมแบบนี้ละคะ” ออนก้าสงสัย

“ใครบอกเจ้าว่ามันไม่คม ลองดูที่ปลายเล็กๆนี่สิ” วินทำหน้ายียวนก่อนชี้ให้หญิงสาวผมสีน้ำตาลดูปลายคทาที่มีดาบขนาดเล็กติดอยู่ เมื่อเห็นหญิงสาวทำแก้มป่องเขาจึงพูดต่อ

“เจ้าก็รู้ว่าอาวุธที่แท้จริงของข้าคือเวทมนต์ ดาบที่เคยใช้นั้นบัดนี้แทบไม่ได้ฟาดมันใส่ศัตรูเลย ที่ข้าใช้คทายาวเนื่องด้วยข้าต้องการสิ่งที่ป้องกันอันตรายในระยะประชิตได้บ้าง” หลังชายหนุ่มอธิบาย หญิงสาวทั้งสามตรงหน้าไม่ได้บ่งบอกว่าเข้าใจเลยสักนิดเดียว “อีกอย่างต่อจากนี้ไปข้าจะบอกคนอื่นว่าเวทมนต์ที่ข้าใช้นั้นมาจากเป็นพลังมาจากคทาวิเศษอันนี้” วินพูดจบปรากฎรอยยิ้มที่มุมปากของเขา

 

“อาวุธที่เสริมด้วยลูกแก้วธาตุสีดำจะทำให้พวกเจ้าสามารถล้มศัตรูที่มีขั้นสูงกว่าได้อย่างง่ายดาย” วินยิ้มกว้าง

อดามันเทียมไม่สามารถหลอมรวมกับลูกแก้วหรือลูกแก้วอสูรได้ชายหนุ่มจึงทดลองทำลูกแก้วธาตุให้เป็นธาตุกลางแล้วเสริมเวทความมืดที่ช่วยเพิ่มพลังโจมตี มันทำให้อาวุธเหล่านี้มีพลังโจมตีเพิ่มขึ้นแม้ว่าเวทแห่งความมืดจะเพิ่มพลังโจมตีให้อาวุธได้น้อยกว่าการใช้ลูกแก้วธาตุเล็กน้อย ข้อดีของมันคือสามารถใช้กับสัตว์และสัตว์อสูรทุกธาตุ โดยไม่ต้องสลับอาวุธไปมาบวกกับอาวุธที่ทำจากอดามันเทียมนั้นมีความทนทานและคมที่มากกว่าแร่ประเภทอื่นหลายเท่าทำให้อาวุธสีดำที่แอลฟ่าตีขึ้นนั้นทรงพลังกว่าอาวุธที่ผลิตจากไวเบรเนียมเสริมลูกแก้วธาตุเป็นอย่างมาก

-------------------------------------

กลุ่มชายหญิงทั้งสี่เดินทางมาถึงป่าโปร่งที่เต็มไปด้วยต้นไม้ใหญ่คล้ายสนสามใบเป็นจำนวนมาก พวกเขาข้ามเขาลูกใหญ่ที่วินฝึกซ้อมมาตลอด 6 เดือนภูเขาที่เคยเต็มไปด้วยสัตว์ร้ายขั้นสูงบัดนี้กลับเหลือเพียงซากของพวกมันกระจัดกระจายอยู่ทุกที่ กลุ่มของวินต้องเดินครึ่งค่อนวันจึงจะพบสัตว์ชั้นสูงสักตัว ป่าโปร่งแห่งนี้เป็นส่วนที่ลึกที่สุดของผืนป่าขนาดใหญ่มันเป็นรอยต่อระหว่างประเทศเมนโดซ่ากับประเทศขนาดใหญ่อย่างซาโมนิค ป่าแห่งนี้มีขนาดใหญ่กว่าครึ่งของประเทศเมนโดซ่าเสียอีก

หลังจากทั้งสี่เข้าเขตป่าสนพันปีสัตว์ร้ายขั้นสูงจำนวนมากก็เริ่มแห่แหนออกมาต้อนรับพวกเขาอีกครั้ง สัตว์กลุ่มแรกที่พวกเขาพบเป็นเต่าขนาดใหญ่กว่า 2 เมตรที่มีกระดองเป็นเหล็กพวกมันมีจำนวนกว่า 20 ตัว สามสาวได้โอกาสทดสอบอาวุธใหม่หลังจาก 7 วันที่ผ่านมาพวกเขาพบเพียงสัตว์ขั้นยอดฝีมือระดับปลายเสียเป็นส่วนใหญ่

หญิงสาวทั้งสามพุ่งออกไปหาฝูงเต่าหลังเหล็กตามรูปแบบที่ฝึกซ้อมกันเสมอๆ อาวุธสีดำในมือทะลวงผ่านกระดองเหล็กของพวกมันอย่างง่ายดาย หากเป็นอาวุธที่ทำจากแร่ชนิดอื่นคงเป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชนะเต่ากระดองเหล็กพวกนี้ กระดองที่แข็งกว่าเหล็กกล้ารวมถึงความเร็วที่มากกว่าเต่าทั่วไปได้ไม่ได้ช่วยให้มันได้เปรียบกลุ่มหญิงสาวแม้แต่น้อย เพียงเวลาไม่นานเต่ากระดองเหล็กทั้งฝูงถูกหญิงสาว 3 คนฆ่าตายจนหมดสิ้น

“พวกเจ้าเก่งมาก ด้วยระดับที่ต่ำกว่ามากแต่สามารถเอาชนะเต่าเหล็กขั้นจอมทัพได้โดยง่าย” ชายหนุ่มยืนดูฝีมือหญิงสาวทั้ง 3 ตลอดเวลาเอ่ยชม ขณะนี้ออนก้าและแอลฟ่าอยู่ในขั้นขุนพลระดับต้น ส่วนมิชเชลอยู่ในช่วงปลายของขั้นยอดฝีมือ

“เป็นเพราะดาบที่แอลฟ่าตีให้ใหม่ต่างหาก” ออนก้ายิ้มเล็กๆ

กลุ่มของวินเดินทางเข้าป่าสนพันปีมาได้เกือบ 10 วันระหว่างทางมีสัตว์และสัตว์อสูรขั้นสูงจำนวนมาก แต่ 2 วันที่ผ่านมาพวกเขากลับไม่พบสัตว์เหล่านั้นแม้แต่ตัวเดียว

“แปลกมากบริเวณนี้น่าจะเป็นใจกลางป่าสนพันปีแต่กลับไม่มีสัตว์ขั้นสูงเลย” วินพูดกับกลุ่มหญิงสาว

“ต้นไม้แถวก็นี้โล่งเตียนผิดปกติ” มิชเชลพูดขึ้น

“ข้ามีความรู้สึกแปลกๆที่พูดไม่ถูก มันเหมือนมีแรงกดดันจากสัตว์ขั้นสูงมาก” ออนก้าที่มีประสาทรวดเร็วเอ่ย

“ข้าก็เช่นกัน มันเป็นรังสีฆ่าฟันจากสัตว์ขั้นสูงที่ไม่เคยเจอมาก่อน” แอลฟ่ารู้สึกหวาดๆ

ทั้งหมดเข้าสู่พื้นที่โล่งเตียนเมื่อหญิงสาวกึ่งมนุษย์เตือนพวกเขาระมัดระวังตัวมากขึ้น ทันใดนั้นเองพื้นที่ด้านหน้าเริ่มสั่นสะเทือน หนอนขนาดใหญ่จำนวนมากโผล่ขึ้นมาจากใต้ดิน ตัวที่เล็กสุดในกลุ่มมีเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 30 เซนติเมตร ขนาดใหญ่สุดที่อยู่ตรงกลางมีขนาดเกือบ 1 เมตร

“น่าแปลก ถึงแม้สัตว์อสูรบางพวกจะอยู่กันเป็นฝูงแต่ข้าไม่ค่อยเห็นมันอยู่เป็นกลุ่มใหญ่แบบนี้ เจ้าพวกนี้เหมือนก็อบลินที่มีหัวหน้ารายล้อมไปด้วยสัตว์อสูรจำนวนมาก” มิชเชลพูด

            ยังไม่มีคำตอบจากปากใครหนอนเหล่านั้นเริ่มโจมตีกลุ่มคนทั้ง 4 แม้ลำตัวของพวกมันจะบอบบางกว่าเต่ากระดองเหล็กมากแต่ที่น่ากลัวกว่าคือความเร็วของมันและหนอนเหล่านี้สามารถมุดดินได้ การโจมตีจากใต้ดินทำให้ยากต่อการป้องกัน หญิงสาวทั้งสามพยายามรวมกลุ่มกันโจมตีหนอนที่ดูเหมือนจำนวนมันจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แอลฟ่าขว้างโล่ของตนออกไปเหมือนบูมเมอแรงโล่ขนาดใหญ่ที่หมุนอย่างเร็วขอบของโล่ถูกเธอดับแปลงเล็กน้อยทำให้คมโล่ตัดผ่านร่างหนอนหลายสิบตัว

วินชี้คทาสีทองในมือไปยังฝูงหนอนบังเกิดนกไฟขนาดใหญ่หลายตัวบินเข้าหาพวกมัน หลังจากเขาขึ้นสู่ขั้นจอมทัพประสิทธิภาพการใช้เวทมนต์ของชายหนุ่มเพิ่มขึ้นหลายเท่าตัว หนอนจำนวนมหาศาลเริ่มลดจำนวนลงอย่างรวดเร็ว เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงคนทั้ง 4 สามารถกำจัดหนอนยักษ์นับพันตัวได้สำเร็จ

วินรักษาบาดแผลอันเกิดจากการต่อสู้เมื่อครู่ให้หญิงสาวทั้ง 3 พวกเขายังไม่ทันได้หยุดพัก พื้นดินด้านหน้าเริ่มสั่นสะเทือน เสียงอันดังสนั่นเหมือนมีสัตว์ขนาดยักษ์กำลังเดินเข้ามา ตามด้วยเสียงโค่นของต้นไม้ที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ร่างอันใหญ่โตที่มีความสูงกว่า 7 เมตรเริ่มปรากฎให้เห็นเหนือยอดไม้ห่างออกไปไม่ไกลนัก สิ่งที่ทุกคนเห็นคือหัวของยักษ์ขนาดใหญ่ที่มีดวงตาขนาดใหญ่อยู่กลางหน้าผากเพียงตาเดียว มันมีเขาขนาดใหญ่หนึ่งเขาอยู่บนหัว เจ้ายักษ์มองมายังจุดที่คนทั้งสี่ยืนอยู่มันสแยะยิ้มจนเห็นฟันแหลมคมอยู่เต็มปาก เมื่อมันเข้ามาใกล้ๆพวกเขาเห็นว่ายักษ์ตนนี้มีแขนซ้าย 2 ข้างแต่มีแขนขวาเพียงข้างเดียว ด้วยร่างกายขนาดใหญ่ทำให้ทุกครั้งที่มันก้าวเดินจะทำให้แผ่นดินสะเทือน

            “พวกกก จ้าววว ฆ่า ลูกกกก น้องงง ข้า จ้าววว ต้องงง ตายยย”


------------------------------------------------------------------------------------------

ต้องขออภัยด้วยครับ 2 วันที่ผ่านมากลับดึกทั้ง 2 วันเลยไม่ได้ลงตอนต่อให้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #1010 matesumate (@matesumate) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 17 กันยายน 2560 / 22:49
    จ้าว ฆ่า ลูก น้อง ข้า ต้องตาย ฟังดูไม่น่ากลัวกลับกลายเปนตลกซะงั้น
    #1010
    0
  2. #995 g0oouj11 (@g0oouj11) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 10 กันยายน 2560 / 03:23
    ไซคลอปเนี่ยนะ
    #995
    0
  3. #936 deknoomza (@deknoomza) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 13:02
    สัตว์ประาดหรทอผีเนี่ยเสียงยานเชียว
    #936
    0
  4. #415 กระรอกน้อย (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2559 / 05:12
    เนื้อเรื่องสนุกสนาน สำนวนราบรื่น อ่านเพลินมากจ้า
    #415
    0
  5. #194 phairatw (@phairatw) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 18:20
    ขอบคุณครับ
    #194
    0
  6. #118 รามิเรส (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 16:11
    ขอบคุนคับ
    #118
    0
  7. #117 Pokpakw (@Pokpakw) (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2559 / 09:20
    ไม่เป็นไรครับ ตามกันไป
    #117
    0