ราชันจอมเวท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 254,331 Views

  • 1,076 Comments

  • 4,582 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    308

    Overall
    254,331

ตอนที่ 31 : เทพฮีฟีทัส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8517
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    11 ส.ค. 59

วินเดินดูร้านค้าสองข้างทางอย่างไม่รีบร้อน จำนวนร้านค้าในเมืองนี้มีมากกว่าหลายเมืองที่เขาผ่านมานอกจากจำนวนร้านค้าที่นี่จะมีจำนวนมากแล้วทุกร้านยังมีขนาดใหญ่กว่าที่เคยเห็น วินซื้อเสื้อผ้าใหม่ 5-6 ชุด จากนั้นจึงแวะซื้อผัก ผลไม้หน้าตาแปลกๆจำนวนมาก หลังจากเดินไปอีกครู่ใหญ่มีหญิงสาวหน้าสวยออกมาขวางทางเขาไว้

“สวัสดีค่ะนายท่าน ข้าอยากให้ลองชิมไวน์ของร้านข้าดู” หญิงสาวหุ่นสะโอดสะองนำไวน์สีเข้มมาให้เขาชิม

“รสชาดดีมาก” วินเอ่ยชมหลังชิมน้ำองุ่นสีแดงเข้มไปเพียงเล็กน้อย มันทำให้ทั่วร่างรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาทันที กลิ่นหอมละมุนยังคงอบอวลทั่วปากหลังกลืนลงคอแล้ว

“ราคาขวดละ 50 เหรียญเงินนายท่านจะรับกี่ขวดดีคะ”

“ข้าเอาแบบนั้น 5 ถัง” ชายหนุ่มชี้ไปที่ถังไวน์ขนาดใหญ่

“ทั้งหมด 50 เหรียญทองคะ ขอบพระคุณนายท่านมาก” หญิงสาวรับเงินหลังวินใส่ไวน์ทั้ง 5 ถังไว้ในแหวนของเขา

วินเดินอีกไม่นานเขาได้มาถึงลานกว้างที่มีบ่อน้ำพุอยู่ตรงกลาง ใต้ต้นไม้ใหญ่รอบบ่อน้ำพุมีเก้าอี้แบบมีพนักพิงวางอยู่หลายตัว ชายหนุ่มทิ้งตัวลงบนเก้าอี้สายลมโชยเบาๆทำให้เขาเคลิ้มหลับไป

-------------------------------------

หลังจากหญิงสาวทั้ง 3 ขายของมีค่าในแหวนได้มาหลายพันเหรียญทอง พวกเธอซื้ออาหารแห้งและเครื่องปรุงจำนวนมากจากร้านค้าขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง มันเพียงพอสำหรับคน 10 คนใช้ชีวิตได้ถึง 1 ปี จากนั้นพวกเธอพากันไปยังร้านขายเสื้อผ้า ไม่ว่ายุคไหนหญิงสาวกับการช๊อปปิ้งเป็นสิ่งคู่กันเสมอ หญิงสาวทั้ง 3 ช่วยกันเลือกเสื้อผ้าอย่างสนุกสนาน

“ชุดนี้เหมาะกับเจ้ามากออนก้า” มิชเชลชมหลังทั้งสามเดินออกมาจากห้องลองชุดด้านหลัง

“เจ้าเองก็เลือกชุดได้เก่งเช่นกันมิชเชล” ออนก้าชมกลับ

“พวกเจ้าสวยมากจริงๆ” แอลฟ่าเดินออกมาคนสุดท้ายชมหญิงตรงหน้า

“ท่านทั้งสามสวมชุดไหนก็สวย” เจ้าของร้านเอ่ยชมหลังลูกค้ากลุ่มนี้เลือกเสื้อผ้าไว้คนละหลายชุด

“แย่แล้ว....เลยเวลานัดกับท่านวินมานานแล้ว” มิชเชลนึกได้

สามสาวรีบออกจากร้านขายเสื้อผ้าหลังจากได้ซื้อชุดคนละไม่ต่ำกว่า 10 ชุดส่วนมากเป็นชุดลำรอง และชุดนอน ออนก้าและแอลฟ่าได้ซื้อชุดนอนบางเฉียบที่เจ้าของร้านแนะนำให้อีกด้วย

หญิงสาวทั้ง 3 เร่งรีบไปยังจุดนัดพบหลังจากพวกเธอเลือกซื้อเสื้อผ้าจนเลยเวลานัด

 

ชายหนุ่มสะดุ้งตื่นหลังเขางีบหลับไปได้ครู่ใหญ่ เขารู้สึกเป็นห่วงหญิงสาวทั้งสาม หลังเลยเวลานัดมานาน ระหว่างนั้นเขาเห็นทหารจำนวนมากวิ่งผ่านไป ชายหนุ่มคิดถึงเหตุการณ์ที่เมืองแซนติโกยิ่งทำให้ชายหนุ่มยิ่งร้อนรน “หวังว่าจะไม่เกิดอะไรขึ้นกับพวกเจ้า”

“ท่านน้าข้าขอถาม ทำไมทหารถึงออกมามากมายอย่างนี้” วินถามอย่างร้อนใจ มิชเชลเคยบอกว่าประเทศส่วนใหญ่จะมีความสัมพันธ์อันดีต่อกัน มักจะมีประกาศจับคนร้ายข้ามแดนเสมอ อาจเป็นไปได้ว่าการเคลื่อนไหวของทหารเหล่านี้อาจเพราะการมาถึงของพวกเขาก็เป็นได้

“ได้ยินว่ามีสัตว์ร้ายจำนวนมากบุกหลายหมู่บ้านของเมืองลองฮีลที่อยู่ทางตอนเหนือของเวโลน่า องค์ราชาจึงมีรับสั่งให้ทหารเดินทางไปสนับสนุน ข้าอยู่ที่นี่มาหลายสิบปีเพิ่งมีครั้งนี้แหละที่สัตว์อสูรบุกหมู่บ้านหลายต่อหลายครั้ง” ชายวัยกลางคนตอบวินอย่างเป็นกังวล

“ขอบคุณท่านน้า” วินถอนใจอย่างโล่งอก เขาสงสัยว่าเรื่องสัตว์ขั้นสูงที่บุกรุกหมู่บ้านอาจมีสาเหตุมาจากอสูรที่เขาตามหา

 

“ขอโทษคะท่านวิน พวกข้าเลือกเสื้อผ้านานไปหน่อย” ออนก้าเสียงอ่อย สามสาวหน้าสลดเมื่อเห็นชายหนุ่มทำหน้าเครียด

“ไม่เป็นไรข้าแค่รู้สึกเป็นห่วงพวกเจ้า ได้ของครบกันไหม” ชายหนุ่มถอนหายใจอย่างโล่งใจ จากนั้นเขาลูบผมออนก้าเบาๆ

“ครบค่ะ” สามสาวตอบพร้อมกัน

“หลังอาหารเที่ยงเราจะออกเดินทางทันที” วินเดินนำหญิงสาวทั้งสามไปยังร้านอาหารขนาดใหญ่ที่เขาสำรวจไว้ล่วงหน้า

 

ในตอนบ่ายกลุ่มของวินออกเดินทางมุ่งสู่ภูเขาสูงทางเหนือ เป็นทิศทางเดียวกันที่กองทัพของเวโรน่าเดินทางไป วินตัดสินใจเลี่ยงเส้นทางโดยใช้ทางสายเล็กๆที่ไกลกว่าเล็กน้อย ระหว่างทางพวกเขาพบสัตว์ขั้นสูงจำนวนมาก อาจเพราะกองทัพเวโรน่ากว่า 8,000 คนที่ห่างออกไปประมาณ 1 กิโลเมตรทำให้สัตว์ร้ายต่างหลบออกจากเส้นทางกองทัพมาทางกลุ่มของพวกเขา

“พวกเราจะไปที่ไหนต่อคะท่านวิน” มิชเชลถามขึ้นเมื่อเห็นวินมุ่งหน้าขึ้นเหนือเหมือนตัดสินใจมาก่อนหน้าแล้ว

“ข้าได้ยินว่าหมู่บ้านทางเหนือมีสัตว์อสูรขั้นสูงจำนวนมากบุกโจมตี ข้าไม่แน่ใจว่านั้นจะเป็นเพราะอสูรร้ายเหมือนกับเหตุการณ์เมื่อครั้งที่ก็อบลินบุกหมู่บ้านหรือเปล่า”

---------------------------------

แอลฟ่าเหวี่ยงดาบเล่มใหม่ที่มิชเชลเก็บมาจากไซคอป ดาบ 2 คมเล่มใหญ่ทำจากโลหะสีเขียวที่ไม่เคยเห็น มันเคยเป็นดาบของอลันเชียร์มาก่อน ใบดาบคมกริบกว้าง 30 เซนติเมตร ยาว 140 เซนติเมตร โกร่งดาบด้านหนึ่งสลักคำว่า <ฮีฟีสทัส> ส่วนอีกด้านสลักคำว่า <ดาบศักดิ์สิทธิ์> <Holy Sword Excalibur> กลางโกร่งดาบมีลูกแก้วติดอยู่สองลูก ลูกแรกเป็นสีดำ อีกลูกหนึ่งเป็นลูกแก้วใส ดาบเล่มนี้แม้จะมีขนาดใหญ่แต่กลับหนักเพียง 20 กิโลกรัม ถึงกระนั้นหากเป็นผู้อื่นคงเป็นเรื่องยากที่จะกวัดแกว่งดาบขนาดใหญ่เช่นนี้ สำหรับแอลฟ่าแล้วเธอสามารถถือได้ด้วยมือเพียงข้างเดียว ดาบใหญ่พุ่งคมเข้าหานกอินทรีใหญ่ยัก 2 ตัวที่โฉบเข้ามาอย่างมุ่งร้าย หญิงสาวฟันปีกนกตัวแรกจนมันถลากไปชนกับต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลนัก โดยไม่หันมองผลงานเธอตวัดดาบใหญ่ผ่านปีกของนกตัวที่สองโฉบตามตัวแรกลงมา นกปีกขาดตัวที่สองถลาไปแน่นิ่งไกลกว่านกตัวแรก แอลฟ่ารู้สึกผิดหวังนิดหน่อยกับประสิทธิภาพของอาวุธสีเขียวในมือของเธอ

 

ตามที่วินได้ฟังจากอลันเชียร์ เทพฮีฟีสทัส เป็นเทพเจ้าผู้สร้างอาวุธ ท่านได้สร้างอาวุธไว้เป็นจำนวนมากส่วนมากเป็นอาวุธขั้นธรรมดาที่สร้างขึ้นจากแร่ไวเบรเนียม ในจำนวนนั้นมีประมาณ 10 เปอร์เซนต์ ที่สร้างด้วยอดามันเทียม ส่วนดาบศักดิ์สิทธิ์เป็นอาวุธขั้นพิเศษมันถูกสร้างไว้ไม่เกิน 20 ชิ้นด้วยโลหะชนิดพิเศษที่ไม่มีในโลก นอกจากนั้นยังมีอาวุธขั้นเทพที่เทพฮีฟีสทัสสร้างไว้เพียง 7 ชิ้น อาวุธเทพเหล่านั้นอยู่ในความครอบครอบของเทพผู้ดูแลโลกทั้ง 6 ส่วนชิ้นสุดท้ายสูญหายไปพร้อมกับเทพฮีฟีสทัสเมื่อหลายร้อยปีก่อน มีความเป็นไปได้ว่ามันอยู่ที่ใดสักแห่งบนโลกนี้ ด้วยอาณุภาพของอาวุธเทพไม่เพียงทำให้ผู้ครอบมันสามารถครองโลกได้ มันยังทำให้ผู้นั้นมีอำนาจทัดเทียมเทพเจ้าทั้ง 6 ได้อีกด้วย

ดาบศักดิ์สิทธิ์ทำจากโลหะผสมชนิดพิเศษ เทพฮีฟีสทัสเป็นผู้สร้างดาบเล่มนี้ขึ้นเป็นพิเศษเพื่อมอบให้กับอลันเชียร์ผู้รับใช้ของเขา มันเป็นดาบที่ไม่มีวันเสียหาย มีความคมสูงมาก น้ำหนักเบากว่าแร่อดามันเทียมกว่าครึ่ง ลูกแก้วสีดำที่โกร่งดาบสามารถกักเก็บและปลดปล่อยพลังเวทได้

“ท่านอลันเชียร์บอกหรือเปล่าว่าลูกแก้วใสมีไว้ทำไม” แอลฟ่าถามอย่างสงสัย

“ดวงจิตของท่านอลันเชียร์หมดพลังก่อนที่จะพูดถึงลูกแก้วใส” วินส่ายหน้าช้าๆ

 

“โอ้โห บ้านสวยมาก” หญิงสาวทั้งสามสำรวจบ้านหิน 2 ชั้นด้วยความตื่นเต้น หลังจากวินนำมันออกมาจากสายรัดข้อมืออันหนึ่ง

“ท่านวินซื้อบ้านหลังใหม่ทำไมละคะ” ออนก้าทำหน้าสงสัย

“ข้าได้ยินมาว่าทางตอนเหนือของหมู่บ้านลองฮีลเป็นสถานที่ที่มีลมแรง ข้าเกรงว่าบ้านไม้ของเราอาจไม่ปลอดภัยพอ”

“คิดว่าเพราะข้าขอเสียอีก” แอลฟ่าเบะปาก

“ลูกกรงเหล่านี้ดูเกะกะ ข้าคิดว่าควรจะเอามันออก” ออนก้าเสนอ

เมื่อทุกคนเห็นด้วยแอลฟ่าอาสาที่จะนำรั้วและกรงเหล็กออก เธอใช้ดาบเล่มใหญ่สีเขียวตัดลูกกรงเหล็กอย่างง่ายดาย

“ถ้าท่านอลันเชียร์รู้ว่าเจ้านำดาบของเขามาใช้งานแบบนี้คงโกรธน่าดู” เมื่อสิ้นเสียงชายหนุ่ม คนทั้งสามหัวเราะขึ้นพร้อมๆกัน

วินวางลูกแก้วสีเขียว 4 ลูกไว้ทั้งมุมของบ้าน มันคือลูกแก้วอสูรธาตุลมที่วินผนึกเกราะเวทธาตุลมไว้ ลูกแก้วทั้ง 4 สร้างเกราะธาตุลมที่มองไม่เห็นครอบบ้านทั้งหลังไว้ เวทลมสีเขียวเป็นขั้นที่สองของธาตุลม มันมีความแข็งแรงกว่าธาตุลมที่โปรงแสงหลายเท่า


ช่วงวันแม่ขอหยุด 3 วันครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

7 ความคิดเห็น

  1. #1047 [BenMore'Sako] (@BenMoreSako) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 17:51
    ถ้าเม้นส์ติเรื่องนิสัยคาแร็กเตอร์ตัวละคร หรือโคลงเรื่องในนิยายเราจะไม่แปลกใจ...

    แต่เม้นส์พวกตรรกะความเป็นจริง (จากนิยายที่เคยอ่านหรือเรื่องจริงๆไม่ใช่นิยาย) น้ำหนักดาบมั่งล่ะ ความแข็งแกร่งระดับขั้นมั่งล่ะ... ทำอย่างกับตัวเองเคยไปโลกแฟนตาซี แหม่... ต่อให้เสกก้อนหินเป็นผลไม้กินได้เราก็ไม่สงสัยเลย ก็มันนิยายแฟนตาซี แล้วมันก็ไม่จำเป็นต้องเหมือนเรื่องอื่น

    ถ้าอยากหาเหตุผลหรือสาระ แนะนำไปอ่านหนังสือวิทย์ เคมี ฟิสิกซ์ นิยายแต่งจนจบก็ดีมากแล้ว เรานี่แทบกราบคนแต่งเลยด้วยซ้ำ มันจะมีนิยายหมวดนี้ซักกี่เรื่องหลังปี 56 เป็นต้นมาจะแต่งจบ
    #1047
    0
  2. #917 อ่านแก้เซ็ง (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 20:38
    ดาบหนักเพียงแค่ 20 กิโลกรัม!!!! ถถถ+ ถ้านี้เรียก''แค่'' ผมก็อยากรู้นะว่าดาบหนักสำหรับท่านนี่กี่กิโลกรัม เขียนนิยายก็หาข้อมูลก็หาข้อมูลให้ละเอียดหน่อยก็ดีนะครับ หรือถ้าจะให้ดาบหนักแบบนี้มีคนใช้ปกติ ก็ควรมีเขียนบอกเพื่ออ้างอิงว่ามันมีแรงเยอะแบบจอมยุทธ์นะ เพราะคนปกติต่อให้ยกขึ้นก็ตั้งดาบขึ้นตรงได้ยากมาก
    #917
    1
    • #917-1 g0oouj11 (@g0oouj11) (จากตอนที่ 31)
      10 กันยายน 2560 / 05:52
      ท่านไม่ได้อ่านเหรอครับว่าดาบเล่มเก่าของแอลฟ่าหนักเท่าไหร่ และโ่ล่ที่ถืออีกข้างหนักเท่าไหร่ และเพราะความที่หนักขนาดนั้นพระเอกเราเลยให้นางถือดาบเล่มนั้นเพราะคนอื่นคงจะแบกน้ำหนักไม่ไหว (ลองคำนวนดูเล่นๆครับว่าตอนเเอลฟ่าอยู่ขั้นฝึกหัดนางยกของหนัก 500 โลได้สบาย ปัจจุบันนางอยู่ขั้นขุนพลไปแล้ว สเตตัสนางจะขนาดไหน ให้เดาเล่นๆ 20 โลสำหรับนางคงจะพอๆกับเราถือกิ่งไม้เท่านิ้วก้อยละมั้งครับ)
      #917-1
  3. #196 phairatw (@phairatw) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 18:33
    ขอบคุณครับ
    #196
    0
  4. #134 negiharem (@negiharem) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 01:16
    #134
    0
  5. #128 k99 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2559 / 18:17
    ขอบคุณครับให้เต็ม 100 ทุกตอน
    #128
    0
  6. #126 toy (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2559 / 22:23
    ขอบคุณครับ
    #126
    0
  7. #125 ปกเงิน& (@2000sakda) (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2559 / 21:47
    ขอบคุณคับ
    #125
    0