ราชันจอมเวท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 254,359 Views

  • 1,076 Comments

  • 4,580 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    336

    Overall
    254,359

ตอนที่ 40 : ผู้ฝึกสัตว์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6538
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    25 ส.ค. 59

ที่ใดมีน้ำที่นั่นย่อมมีชีวิต

7 วันหลังวินเติมน้ำให้บึงน้ำขนาดใหญ่ที่อยู่ไม่ห่างหมู่บ้านของชนเผ่ากราโกย่า พื้นที่โดยรอบบึงเริ่มปรากฎชีวิตใหม่ให้เห็น ต้นอ่อนสีเขียวจำนวนมากแทงขึ้นบนผินดินที่เคยแตกระแหง เสียงนกขนาดเล็กดังเจื้อยแจ้วต้อนรับดวงตะวันที่เพิ่งโผล่พ้นขอบฟ้า

            เมื่อมีเหยื่อมารวมตัวกันมากมาย สัตว์นักล่าเล็กใหญ่จึงตามเข้ามา พื้นที่โดยรอบบึงขนาดใหญ่จึงเต็มไปด้วยชีวิต อาหารที่เคยขาดแคลนบัดนี้เริ่มกลับมาอุดมสมบูรณ์อีกครั้ง

            “ข้าในฐานะผู้นำชนเผ่ากราโกย่า ต้องขอขอบคุณท่านวินเป็นอย่างมากที่ช่วยเหลือชนเผ่าของข้าจนรอดพ้นจากวิกฤติ ข้าละอายใจจริงๆที่พวกข้าไม่มีอะไรจะตอบแทน” ลูก้าหมอบกราบลงหน้าชายหนุ่มผมสีฟ้า

            “ข้ารู้มาว่าชนเผ่าของท่านสามารถฝึกสัตว์ให้เชื่องได้ ข้าอยากเรียนรู้ได้หรือไม่” วินประคองชายแก่ให้ลุกขึ้น

            “วิชาฝึกสัตว์นี้ปกติจะสอนให้เฉพาะกับคนในชนเผ่าเท่านั้น แต่ถ้าท่านวินสนใจในวิชาฝึกสัตว์ข้าก็ยินดีจะสอนให้โดยไม่ปิดบัง ” ลูก้ายืนก้มหน้าพูดอย่างนอบน้อม ก่อนจะหันไปพูดกับลูกชายของตน “โจก้า เจ้าไปตามโคลิก้าให้มาพบข้า”

            “โคลิก้าเป็นหนึ่งในผู้ฝึกสัตว์ที่เก่งที่สุดในชนเผ่าของเรา ข้าจะให้มันเดินทางไปกับท่านเพื่อสอนวิชาฝึกสัตว์” ผู้เฒ่าหัวหน้าหมู่บ้านแนะนำผู้ฝึกสัตว์ที่กำลังคุกเข่าทำความเคารพอยู่ตรงหน้าวิน ลูก้ารู้ว่ากลุ่มของวินจะออกเดินทางไปจากหมู่บ้านของพวกเขาในวันพรุ่งนี้เขาจึงตัดสินใจให้โคลิก้าเด็กหนุ่มกำพร้าออกติดตามผู้มีพระคุณ

 

            มนุษย์

            ขั้นชาวบ้าน ระดับ 5

 

“ตกลง แต่ข้าไม่สามารถปกป้องเจ้าได้ตลอดหรอกนะ” ดวงตาสีฟ้ามองไปยังชายหนุ่มร่างสูงผิวดำ อายุประมาณ 16 ปีที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้า

“ข้าจะไม่เป็นภาระของนายท่านขอรับ”

--------------------------------------

สี่วันหลังกลุ่มของวินออกเดินทางจากหมู่บ้านของชนเผ่ากราโกย่า พวกเขากำลังเข้าสู่ทุ่งหญ้าสีเขียวเหมือนกับที่เคยผ่านมาเมื่อครึ่งเดือนก่อน

            “โฮก!

            สิงโตทุ่งหญ้าสองหัว 7 ตัวกระโจนออกมารายล้อมกลุ่มคนทั้งห้า

            “โคลิก้า เจ้าอยู่นิ่งๆภายในเกราะธาตุลม สัตว์ร้ายเหล่านี้ทำอันตรายอะไรเจ้าไม่ได้หรอก” สิ้นเสียงวิน ชายหนุ่มร่างสูงกำลูกแก้วอสูรธาตุลมจนแน่น

            ตูม ตูม ตูม!!

            หอกน้ำแข็งจำนวนมากพุ่งใส่สิงโตขนาดใหญ่ที่สุด มันสามารถหลบหอกได้หลายเล่ม มีหอกน้ำแข็งเล่มหนึ่งพุ่งถากขาหลังของมันไป แผลที่โดนเหมือนจะไม่รุนแรกแต่หลังจากนั้นไม่นานขาของมันข้างนั้นกลับกลายเป็นน้ำแข็ง สิงโตสองหัวร่างใหญ่ไม่สามารถขยับตัวไปไหนได้อีก หอกน้ำแข็งชุดสุดท้ายพุ่งออกจากคทาสีทองสนิทในมือชายหนุ่มผมสีฟ้า หอกทั้งสี่เล่มพุ่งตรงไปยังหัวสิงโตที่ยืนเป็นเป้านิ่งอย่างแม่นยำ ไม่มีเสียงร้องโอดครวญหลุดออกจากปากสัตว์ร้ายตัวนั้น ทั่วทั้งร่างของมันกลายเป็นรูปปั้นน้ำแข็งในทันทีที่อาวุธเย็นยะเยือบสีฟ้าพุ่งทะลุร่างของมัน หลังจากฆ่าสิงโตตัวแรกไปแล้วหอกน้ำแข็งอีกหลายเล่มพุ่งตรงไปหาสิงโตตัวถัดไป

            หญิงสาวทั้งสามกระจายตัวไปหาสิงโตทุ่งหญ้าสองหัวคนละตัว ออนก้ามีความเร็วสูงสุดพุ่งถึงสิงโตตรงหน้าก่อนใคร เพียงไม่นานกงเล็บเสือดำในมือฟาดฟันสร้างบาดแผลขนาดใหญ่บนตัวสัตว์ร่างใหญ่มากมายจนนับไม่ถ้วน โดยที่มันยังไม่ทันรู้ตัวออนก้าได้กระชากวิญญาณออกจากสิงโตทุ่งหญ้าสองหัวตัวนั้น

ชายผิวดำภายในเกราะธาตุลมยืนอ้าปากค้าง สายตาทั้งคู่ที่เหลือกจนแทบจะหลุดออกมาของเขาจ้องไปยังสิงโตที่ทั้งร่างเต็มไปด้วยเลือดล้มลงโดยที่มันไม่มีโอกาสป้องกันตัวมันเองเลยด้วยซ้ำ เขาทึ่งในฝีมือของหญิงสาวตรงหน้า(ผู้หญิงคนนี้มีฝีมือและความเร็วที่น่ากลัวมาก ข้าจะไม่ทำอะไรให้เธอโกรธเป็นอันขาด)

            โล่เกล็ดมังกรดำของแอลฟ่าหมุนควงออกไปยังสิงโตด้านหน้าของเธอ สิงโตร่างใหญ่เบี่ยงตัวเพื่อหลบโล่สีดำขนาดใหญ่กระนั้นใบดาบที่ขอบโล่ยังสามารถสร้างแผลฉกรรจ์ให้หัวด้านขวาของมัน เมื่อโล่สีดำผ่านตัวมันไปมันพุ่งตัวเข้าหาหญิงสาวร่างเล็กอย่างรวดเร็ว เธอคว้าโล่ที่หมุนกลับมาหาก่อนจะกระแทกใส่สัตว์ร่างใหญ่ตรงหน้า

            ปัง!!

            เสียงทั้งสองประทะกันดังสนั่นเหมือนสัตว์ขนาดใหญ่สองตัววิ่งชนกัน แม้แอลฟ่าจะตัวเล็กกว่ามากแต่กลับกลายเป็นสิงโตสองหัวที่เป็นฝ่ายกระเด็น มันตะเกียกตะกายลุกขึ้นแล้วกระโจนหาหญิงสาวอีกครั้ง

            ตูม!!

            เสียงระเบิดของหอกไฟที่พุ่งผ่านร่างสิงโตสองหัวจนร่างของมันทรุดลง เมื่อเห็นว่าได้เปรียบหญิงผมทองพุ่งเข้าฟันมันด้วยดาบสีเขียวใส หัวทั้งคู่ของมันขาดกระเด็นทันทีที่ใบดาบขนาดใหญ่ฟันผ่านคอของมัน

            มิชเชลกำลังปัดป้องจากการจู่โจมของสิงโตอีกตัวหนึ่ง ถึงแม้เธอจะมีความเร็วแต่ด้วยระดับที่ต่างกันถึง 5 ระดับเธอจึงไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมัน ขณะที่เธอกำลังพลาดพลั้งออนก้าพุ่งเข้ามาช่วยเธอไว้ได้อย่างทันท่วงที เมื่อมีออนก้ามาช่วยสิงโตตัวนั้นก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของทั้งสองอีกต่อไป ทั้งคู่ผลัดกันเข้าโจมตีเพียงไม่นานก็สามารถล้มสัตว์ร่างใหญ่ตัวนี้ได้

            ชายหนุ่มผิวดำร่างสูงกำลังตกตะลึงกับฝีมือของคนทั้งสี่ ถึงเขาจะเคยออกล่าสัตว์ร่วมกับคนในหมู่บ้านหลายครั้งแต่ปกติแล้วพวกเขามักจะไปเป็นกลุ่มใหญ่จำนวนมากกว่า 30 คน ส่วนสัตว์ที่ล่ามักเป็นขั้นต่ำโดยจะเลี่ยงสัตว์ที่เป็นนักล่า เขายืนตาค้างจนลืมตัวเมื่อรู้สึกตัวอีกทีพบว่ามีสิงโตสองหัวตัวหนึ่งย่องเข้ามาด้านข้าง

            โครม!!

            สิงโตตัวนั้นกระโจนใส่ชายหนุ่มผิวดำที่อยู่ไม่ห่างจากมันเท่าไรนัก ก่อนจะถึงตัวเขาไม่มากมันเหมือนชนกับกำแพงสีฟ้าใสทำให้มันกระเด็นกลับไปไกล

            ชายหนุ่มหน้าซีดตัวสั่น เขาทุดตัวลงไปนั่งอยู่บนพื้นหญ้าทั่วทั้งตัวยังคงสั่นเพราะความกลัว ใบหน้าของเขาซุกอยู่กับเข่า สองมือกำลูกแก้วสีเขียวจนแน่นราวกลับว่ากลัวใครจะแย่งมันไป สัตว์ร่างใหญ่ลุกขึ้นและพยายามกระโจนใส่เขาอีกครั้ง หากไม่ได้เกราะธาตุลมขั้นกลางช่วยไว้ร่างของเขาคงแหลกด้วยกงเล็บขนาดใหญ่ของสิงโตตรงหน้า

            ตูม!!

            หอกน้ำแข็งหลายเล่มพุ่งใส่สิงโตสองหัวหน้าชายหนุ่มผมดำรวมถึงพื้นโดยรอบจนเสียงดังสนั่น โคลิก้าเงยหน้าชึ้นช้าๆพบว่าสิงโตตัวนั้นกลายเป็นน้ำแข็งทั้งตัว ชายหนุ่มถอนหายใจอย่างโล่งอก

            “ขะ....ขอบคุณ คะ...ครับ นายท่าน”

 

            หลังจากเหตุการณ์ครั้งนี้วินตัดสินใจให้มิชเชลฝึกอาวุธโคลิก้า นอกจากนั้นแอลฟ่าได้สร้างหอก 2 หัวด้วยไวรเบรเนียมให้ชายหนุ่มไว้ป้องกันตัวอีกด้วย

            “ขอบคุณครับ นายหญิง แต่ข้าอยากได้อาวุธสีดำแบบของพวกท่าน” โคลิก้ารับหอกสีทองจากแอลฟ่าแล้วยกมันพลิกไปมา

            “ตอนนี้ข้าไม่มีอดามันเทียมมากพอที่จะหลอมหอกได้” แอลฟ่าพูดเซ็งๆ เธอมองแววตาชายหนุ่มผิวดำที่รู้สึกผิดหวังเมื่อได้รับอาวุธที่คนทั้งโลกต่างอยากได้มาครอบครอง

 

            กลุ่มของวินเดินทางอีกไม่นานก็ได้พบกับ ฝูงนกตัวใหญ่ประมาณ 30 กว่าตัว

 

อัลล่าเบิร์ด สัตว์ ธาตุลม

ขั้นยอดฝีมือ ระดับ 6

           

            แม้มันจะบินไม่ได้แต่สัตว์ธาตุลมเหล่านี้มีสามารถวิ่งได้เร็วมาก อุ้งเท้าขนาดใหญ่ที่มีกงเล็บทำให้มันสามารถปีนเขาสูง และเดินในป่าได้ดีต่างกับสัตว์เท้ากีบอย่างม้า วินเห็นว่านกเหล่านี้อยู่เพียงขั้นยอดฝีมือจึงยืนอยู่ข้างๆโคลิก้าเพื่อดูหญิงสาวทั้งสามเข้าต่อสู้กับพวกมัน

            “เจ้าบอกว่าสามารถฝึกสัตว์เพื่อใช้ขี่ได้ใช่ไหม” วินถามชายหนุ่มผิวดำที่กำลังอ้าปากค้างขณะที่สายตาจ้องไปยังกลุ่มนกจำนวนมากที่ถูกหญิงสาวสามคนไล่ฆ่าพวกมันไปเรื่อยๆ

            “โคลิก้า!” ข้ากำลังถามเจ้าอยู่

            “ชะ...ใช่ครับนายท่าน”

            แววตาสีฟ้าของชายหนุ่มทอประกายเหมือนเขามีแผนการบางอย่าง เขาเรียกหญิงสาวทั้งสามหลังจากพวกเธอฆ่านกเหล่านั้นไปมากกว่าครึ่ง ทั้งสามกลับมารวมกลุ่มอย่างรวดเร็วขณะที่อัลล่าเบิร์ด 10 กว่าตัวกำลังวิ่งตามมา วินชี้คทาไปยังพวกมันเสาหินจำนวนมากผุดขึ้นมาเป็นเหมือนกรงขังพวกมันเอาไว้

            “ตัวใหญ่ขนาดนี้น่าจะรับน้ำหนัก 2 คนได้ เจ้าไปเลือกไว้สัก 3 ตัวเพื่อไว้ฝึกเป็นสัตว์ขี่ แล้วช่วยสอนมิชเชลให้ฝึกสัตว์เหล่านี้ด้วย” วินหันไปพูดกับชายผิวดำ

            “ครับนายท่าน”

            หลังจากโคลิก้าเลือกอัลล่าเบิร์ดไว้ 3 ตัวแล้ว เขาพามิชเชลไปหาพืช 3 ชนิดคือ เห็ดร่มสีแดง เมล็ดของต้นลิสเปีย และใบของต้นแสงจันทร์ พืชเหล่านี้พบมากในทุ่งหญ้าแห่งนี้ เมื่อได้พืชทั้งสามชนิดเขานำมันมาบดผสมกันแล้วป้อนให้นกยักษ์เหล่านี้กิน เมื่อพวกมันกินแล้วมันจะหลับไป 2 วันจากนั้นมันจะฟื้นขึ้นมา พืชเหล่านี้ทำให้สัตว์ที่กินเข้าไปลืมสัญชาติญาณการต่อสู้จนหมด เมื่อมันฟื้นแล้วโคลิก้าจึงเริ่มสอนให้มันเชื่อฟัง ชายผิวดำใช้เวลาเพียว 5 วันก็สามารถสอนจนอัลล่าเบิร์ด 2 ตัวใช้ขี่ได้ ส่วนอีกตัวที่มิชเชลสอนมันยังไม่เชื่องเท่าที่ควรโคลิก้าจึงรับไปสอนมันต่อ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #958 yukai (@yukai) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2560 / 18:28
    อ๋ออออออออ มันอยู่นี่เอง

    สนุกมากค่ะ
    #958
    0
  2. #943 deknoomza (@deknoomza) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 09:49
    โลภจริงอยู่ด้วยวันเดียวอยากได้อาวุธที่คนทั้งโลกต้องการ
    #943
    0
  3. #813 Ben Benz Benz (@benz115) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 20:02
    โคลิก้า นี่มันโลภจิงๆ เค้าให้ฟรีแล้วดันมาอยากได้ของแพงขึ้นอีก 
    #813
    0
  4. #204 phairatw (@phairatw) (จากตอนที่ 40)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 19:09
    ขอบคุณครับ
    #204
    0