ราชันจอมเวท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 254,539 Views

  • 1,076 Comments

  • 4,580 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    516

    Overall
    254,539

ตอนที่ 41 : ถ้ำแมงมุม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6438
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    26 ส.ค. 59

            หลังจากวินได้อัลล่าเบิร์ดมาเป็นพาหนะในการเดินทางเมื่อหลายวันก่อนทำให้พวกเขาเดินทางเร็วขึ้นกว่าเก่าถึงเท่าตัว กลุ่มของวินมาถึงชายขอบของทุ่งหญ้าโกรย่า ทิวทัศน์ด้านหน้าเปลี่ยนจากทุ่งหญ้าใบยาวเป็นป่าโปร่งอีกครั้ง รอยต่อของพื้นที่ทั้งสองเป็นที่อยู่ของสัตว์ขั้นต่ำ วินเห็นเป็นโอกาสให้โคลิก้าได้พัฒนาฝีมือของตน

คนทั้งห้าลงจากหลังอัลล่าเบิร์ดเพื่อให้มันพักหลังเดินทางมาตลอดทั้งเช้า มิชเชลนำชิ้นเนื้อขนาดใหญ่ออกมาจากแหวนมิติ นกยักษ์เดินผงกหัวเข้าหาอาหารโปรดของพวกมันอย่างอารมณ์ดี วินให้มิชเชลรับหน้าที่ดูแลอาหารของพวกมันทุกมื้อเพื่อให้หญิงสาวเรียนรู้การฝึกสัตว์รวมทั้งนิสัยของพวกมัน

 

โคลิก้าพุ่งหอกของตนไปยังหมาป่าสีน้ำตาลที่อยู่ห่างไป 15 เมตรอย่างแม่นยำหอกสีทองจมหายไปในร่างหมาป่าธาตุดินขนาดตัวไม่ใหญ่นักอย่างง่ายดาย ขายหนุ่มผิวดำรู้สึกทึ่งในอาวุธแสนวิเศษที่นายหญิงของเขาสร้างขึ้นมาให้ ถึงแม้น้ำหนักของมันจะเบาเหมือนหอกไม้ แต่ประสิทธิภาพกลับสูงกว่าหอกเหล็กของพ่อของเขาอย่างลิบลับ “ขนาดอาวุธสีทองยังมีอาณุภาพขนาดนี้ ถ้ามันผลิตจากโลหะสีดำที่นายหญิงทั้งสามใช้จะมีประสิทธิภาพเพียงใด” โคลิก้าพึมพำเบาๆกับตัวเอง ถึงเขาจะไม่รู้ว่าในโลกนี้มีเพียงผู้เดียวที่สามารถหลอมโลหะสีดำอย่างอดามันเทียมได้ แต่โคลิก้ารู้ดีว่านั่นเป็นโลหะที่มีประสิทธิภาพสูงที่สุดที่เขาเคยเห็นมา

ดาบมือเดียวยาว 60 เซนติเมตรสีทองถูกชักออกมาจากฝัก ชายหนุ่มพุ่งตรงไปยังหมาป่าอีกตัวก่อนจะฟันมันตัวขาดสองท่อน หอกบนตัวหมาป่าที่นอนตายจมกองเลือดถูกดึงขึ้นมาอีกครั้งด้วยมือขวา ดาบสีทองที่ถืออยู่เมื่อครู่ถูกสลับไปยังมือซ้ายอย่างคล่องแคล่ว เขาพุ่งหอกออกไปอีกครั้งราวกับไม่กลัวว่ามันจะสูญหายไป เพียงไม่นานมือขวาที่ว่างเปล่ากลับมาถือดาบอีกครั้งก่อนจะฟาดไปยังหมาป่าสองตัวสุดท้าย แม้หมาป่าสีน้ำตาลจะอยู่ขั้นชาวบ้านเช่นเดียวกับเขาการที่จะเอาชนะพวกมัน 5 ตัวด้วยลำพังเพียงคนเดียวเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ ถึงจะเป็นนักรบในชนเผ่าที่อยู่ขั้นทหารยังเป็นไปได้ยาก แต่ด้วยอาวุธอันแสนวิเศษบวกกับการได้เรียนทักษะการต่อสู้จากมิชเชลทำให้ชายหนุ่มผิวดำสามารถทำได้เพียงลำพังถึงจะยังไม่ดีนัก

            การต่อสู้ระหว่างโคลิก้ากับหมาป่าสีน้ำตาลทั้งห้า อยู่ในสายตาสีฟ้าของวินตลอดเวลา เขามักยืนดูอยู่ห่างๆเผื่อว่าเกิดเหตุการณ์คาดไม่ถึงเขาจะเข้าไปช่วยโคลิก้าได้ทัน วินสังเกตเสมอว่าทุกครั้งที่ชายหนุ่มผิวดำต่อสู้กับสัตว์เหล่านี้เขามักจะแสดงสายตาเคียดแค้นอยู่ตลอดเวลา ถึงกระนั้นชายหนุ่มผมสีฟ้าก็ไม่ได้พูดอะไร มีเพียงการแนะนำเล็กๆน้อยๆหลังจากโคลิก้าเสร็จสิ้นภาระกิจเท่านั้น

            ชายหนุ่มผมสีฟ้าชี้คทาไปยังบาดแผลหลายแห่งบนร่างกายของชายหนุ่มผิวดำ แสงสีขาวพุ่งออกจากคทาไปคลุมร่างโคลิก้าเพียงไม่นานบาดแผลทั้งหมดก็หายไป ร่างกายที่เคยเต็มไปด้วยบาดแผลบัดนี้ไม่เหลือแม้แต่รอยขีดข่วน

            โคลิก้าจ้องคทาสีทองในมือของวินอย่างทึ่งๆ ถึงแม้ว่าเขาจะผ่านเหตุการณ์แบบนี้มาแล้วหลายครั้งแต่ทุกครั้งก็ทำให้ชายหนุ่มคนนี้อดทึ่งในความวิเศษของมันไม่ได้ เพราะวินไม่อยากให้ใครรู้ว่าเขาสามารถใช้เวทมนต์ได้จึงบอกลูก้าหัวหน้าชนเผ่ากราโกย่าว่าเวทมนต์ของเขามาจากคทาวิเศษอันนี้ ซึ่งทำให้โคลิก้าเชื่ออย่างนั้นตลอดมา

------------------------------------------------------

            กรี๊ดดดดดด!

            คนทั้งสี่เอามือปิดหูของตนทันทีที่ได้ยินเสียง มันเป็นเสียงของแมงมุมสีน้ำตาลขนาดใหญ่กว่า 2 เมตรกำลังใช้ขาสองข้างของมันถูกันไปมา

            ตูม!!!!

            หอกไฟสีม่วงขนาดใหญ่พุ่งออกจากคทายาวสีทองในมือของชายหนุ่ม พุ่งตรงไปยังกลางลำตัวแมงมุมสีน้ำตาลตัวนั้นก่อนจะระเบิดขึ้นเสียงดังสนั่น ไฟที่ลุกโหมบนร่างหงิกงอของมันทำให้ถ้ำขนาดใหญ่สว่างขึ้นในทันใด

            มิชเชลกำลังดึงดาบสีดำออกจากใยแมงมุมขนาดเท่าเส้นเชือก แม้ดาบอดามันเทียมสามารถตัดมันได้อย่างง่ายดายแต่ด้วยความเหนียวและมีความยืดหยุ่นสูงทำให้ใยที่ถูกดาบตัดขาดแล้วยังสามารถพันดาบจนไม่สามารถดึงออกได้ง่าย

            พรึบ!

            วินยิงลูกบอลไฟขนาดเล็กไปยังใยแมงมุมที่ยึดติดอยู่กับดาบสีดำ

            “คงต้องเปลี่ยนมาใช้อาวุธธาตุไฟ” วินเสนอ

            หญิงสาวทั้งสามเก็บอาวุธของตนก่อนจะเปลี่ยนมาใช้อาวุธชิ้นเดิมที่เคยใช้มาก่อนหน้านี้

            หลังจากฆ่าแมงมุมไปแล้วกว่าร้อยตัว ทั้งหมดยังคงเดินลึกเข้าไปในถ้ำแมงมุมขนาดใหญ่ ถ้ำที่คดเคี้ยวและลึกราวกับไม่มีที่สิ้นสุดคนทั้งสี่เดินเข้ามาลึกหลายกิโลเมตรแล้ว วินเลี่ยงที่จะไปยังอุโมงเล็กๆที่พวกเขาเดินผ่านมาแล้วหลายสิบอุโมง ระหว่างทางมีแมงมุมโผล่ออกมาโจมตีพวกเขาตลอดพวกมันมีตั้งแต่ขั้นทหารที่มีขนาดใหญ่กว่ากำปั้นเล็กน้อย ไปยังขั้นขุนพลที่มีขนาดตัวใหญ่กว่า 2 เมตร แต่พวกมันไม่สามารถทำอันตรายคนทั้งสี่ได้

            คนทั้งสี่เดินอีกพักใหญ่ก็มาถึงห้องกว้างขนาดใหญ่ทั่วทั้งห้องเต็มไปด้วยใยแมงมุมระเกะระกะที่ห่อหุ้มไข่สีขาวขนาดกำปั้น ตรงกลางห้องมีแมงมุม 8 ขาตัวสีน้ำตาลเข้มขาของมันยาวข้างละกว่า 3 เมตรดวงตาสีแดงเพลิง 8 ดวงกลางหลังจับจ้องมายังผู้บุกรุกทั้งสี่

 

            แมงมุมถ้ำสีน้ำตาล สัตว์ ธาตุดิน

            ขั้นราชา ระดับ 3

 

            กรี๊ดดดดด!!!!

            ทั้งหมดใช้มือปิดหูตัวเองอีกครั้ง คลื่นเสียงจากการถูขาของมันเสียดแทงจนไข่แมงมุมที่แขวนอยู่บนเพดานแกว่งไปมา หญิงสาวทั้งสามหน้าตาเหยเกและเริ่มปวดหูมากยิ่งขึ้น หอกไฟพุ่งเขาหามันเหมือนครั้งที่ชายหนุ่มฆ่าลูกแมงมุมขนาด 2 เมตรของมัน

            ตูม!

            ขาขนาดใหญ่ของมันสามารถปัดหอกไฟได้อย่างแม่นยำ แต่ไฟบนหอกนั่นไม่ใช่ไฟทั่วไปมันสามารถสร้างบาดแผลให้กับขาข้างนั้นของมัน เปลวไฟสีม่วงที่ลุกติดกำลังเผาไหม้ขาของมันอย่างต่อเนี่อง

            ฟู่ ฟู่!

            ราชินีแมงมุมพ่นใยของมันมาห่อหุ้มปลายขาของมันไว้ จากนั้นมันหันมายังคนทั้งสี่แล้วพ่นใยที่เหมือนตาข่ายขนาดใหญ่มายังพวกเขา ใยขนาดใหญ่ที่เหนียวและแข็งแรงตรึงร่างกลุ่มคนทั้งสี่เอาไว้ที่ผนัง แอลฟ่าใช้พลังแขนของเธอฉีกใยแมงมุมขนาดใหญ่ออกได้อย่างไม่ยากนัก จากนั้นเธอเริ่มใช้ดาบธาตุไฟฟันใยที่ยึดตัวเธอเข้ากับผนังออกเรื่อยๆ

            ทั่วทั้งร่างของวินในตอนนี้ปกคลุมไปด้วยเปลวไฟสีแดง ใยแมงมุมทั้งหมดบนตัวเขาถูกไฟเผาร่วงลงบนพื้นดิน หอกไฟจำนวนมากพุ่งออกจากคทาของชายหนุ่มอีกครั้ง ราชินีแมงมุมพ่นใยของมันออกมาขวางไว้ ด้วยความร้อนของหอกไฟทำให้มันทะลุผ่านตาข่ายใยแมงมุมได้อย่างง่ายดาย แมงมุมยักษ์กระโดดขึ้นไปเกาะผนังถ้ำทำให้มันรอดจากถูกไฟคลอกอย่างหวุดหวิด

 

            หญิงสาวทั้งสามกำลังสู้กับแมงมุมจำนวนมากที่หลั่งไหลออกมาจากโพลงขนาดต่างๆของห้องขนาดใหญ่ แรงสั่นสะเทือนเมื่อครู่เป็นสิ่งที่เรียกแมงมุมเหล่านี้มา ซากแมงมุมกองทับถมกันเป็นจำนวนมากทำให้ทุกคนเริ่มเคลื่อนไหวลำบากขึ้น

            “กลับไปที่ถ้ำหลัก” สิ้นเสียงชายหนุ่ม นกไฟสีม่วงขนาดพอดีถ้ำบินกรุยทางให้หญิงสาวทั้งสาม ตลอดทางที่มันบินผ่านปรากฎซากเถ้าถ่านแมลง 8 ขาอยู่ตามรายทาง หญิงสาวทั้งสามมารวมตัวกันก่อนจะถอยออกมายังทางเข้าห้องที่ผ่านมาเมื่อครู่ วินตามมาเป็นคนสุดท้ายก่อนจะสร้างเกราะลมสีฟ้าล้อมรอบคนในกลุ่ม

            ลูกบอลไฟขนาดใหญ่พุ่งเข้าไปภายในห้องใหญ่ที่บัดนี้อัดแน่นไปด้วยแมงมุมขนาดต่างๆนับพันนับหมื่นตัว

            ตูม! ตูม! ตูม!!!

            เสียงระเบิดอย่างต่อเนื่องของลูกบอลไฟสร้างความอลหม่านขึ้นภายในห้องราชินีแมงมุม เปลวเพลิงค่อยๆลดความรุนแรงลง กลับเกิดแรงสั่นสะเทือนอันรุนแรงไปทั่วถ้ำ

            “ถ้ำกำลังจะถล่ม วิ่ง!” สิ้นเสียงออนก้าคนทั้งสี่วิ่งไปหน้าถ้ำโดยไม่สนใจห้องใหญ่ด้านหลัง

--------------------------------------------------

ประกาศ!!!

ขอหยุดทุกวันเสาร์และอาทิตย์ครับ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

6 ความคิดเห็น

  1. #205 phairatw (@phairatw) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 19:30
    ขอบคุณครับ
    #205
    0
  2. #160 Revival (@benzza13749) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2559 / 21:08
    เมื่อไรมิชเชลจะเข้าฮาเร้มพี่วินครับ

    สนุกมากครับ
    #160
    0
  3. #157 negiharem (@negiharem) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2559 / 22:32
    #157
    0
  4. #152 wit000 (@wit000) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 22:02
    ขอบคุณครับ
    #152
    0
  5. #151 22710 (@22710) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 20:43
    ขอบคุณครับ
    #151
    0
  6. #150 momonoji (@momonoji) (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2559 / 20:20
    กลัวสคทาโดนขโมยแหะ คนเรามันงมงายกันได้ง่ายๆ


    ขอบคุณสำหรับตอนใหม่ครับ
    #150
    0