ราชันจอมเวท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 254,533 Views

  • 1,076 Comments

  • 4,580 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    510

    Overall
    254,533

ตอนที่ 44 : เมืองโตบา (ตอน 3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5759
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    1 ก.ย. 59

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก

            แอลฟ่าเปิดประตูห้องออกเธอผงะเล็กน้อย สิ่งที่ทำให้เธอตกใจคือชายรูปร่างสูงใหญ่ 5 คนแต่งกายในชุดเกราะเหล็กแบบเต็มตัว

            “ข้ามาขอพบท่านวินและช่างตีอาวุธ” เสียงชายหนุ่มร่างใหญ่ในชุดเกราะมันวาวดังขึ้น

            “สวัสดีข้าวิน นี่คือออนก้าภรรยาของข้า ส่วนนั่นแอลฟ่าช่างตีอาวุธที่ท่านต้องการพบ พวกท่านคือ...” วินที่เดินตามหลังออนก้าค้อมหัวทักทายก่อนจะแนะนำทุกคน

            “สวัสดีท่านวิน ข้าชื่อแอนโทนี่ เป็นองครักษ์ขององค์ราชาโดมินิคแห่งประเทศริม่า เมื่อวานท่านโคสันรายงานองค์ราชาว่าแอลฟ่าภรรยาของท่านสามารถสร้างอาวุธด้วยแร่ไวเบรเนียมสีทองได้ ข้าได้รับคำสั่งให้พาพวกท่านไปเฝ้าองค์ราชาโปรดเตรียมตัวด้วย” แอนโทนี่พูดจบเขาโค้งหัวเล็กน้อยก่อนจะเดินลงบันไดไป

            “ข้าควรจะไปหรือไม่” แอลฟ่าถามชายหนุ่มหลังจากทหารทั้งหมดลงไปรอด้านล่างแล้ว

            “เมื่อครู่ข้าสังเกตแม่ทัพคนนี้ดูแล้ว เขาไม่มีแววตาดูถูกเหยียดหยามพวกเจ้าแม้แต่น้อย ขุนนางที่นี่คงไม่เหมือนที่แซนติโก” วินเปลี่ยนชุดเป็นชุดที่เขาเคยใส่เข้าเฝ้าราชาแห่งแซนติโก เพราะเป็นชุดเดียวที่เหมาะสมกับการใส่ในงานเช่นนี้

            วินและแอลฟ่าเดินออกจากโรงแรมที่พัก ด้านหน้ามีรถม้าขนาดใหญ่เทียมด้วยม้า 2 ตัว จอดรออยู่ แอนโทนี่เชิญทั้งคู่ขึ้นรถก่อนที่ตนจะตามขึ้นไป สารถีขับรถม้าตรงไปยังวังหลวงขนาดใหญ่ โดยมีทหารม้า 4 คนขี่ม้าขนาบข้าง

            รถม้ามาถึงพระราชวังใหญ่โตหรูหรา แทนที่รถม้าจะจอดหน้าประสาทสีขาวอันใหญ่โต สารถีขับรถม้าให้เลยประสาทนั้นไปแล้วอ้อมไปยังลานกว้างด้านหลังที่มีทหารหลายสิบคนยืนเรียงแถวตลอด 2 ฝั่งของลานกว้าง กลางแถวทหารมีชาย 2 คนยืนเด่นอยู่ หนึ่งในนั้นวินจำได้ว่าเป็นโคสัน ส่วนคนข้างๆเป็นชายหนุ่มร่างใหญ่ หน้าตาคมคายอายุประมาณ 40 ปี เขาอยู่ขั้นจอมทัพระดับต้น สวมชุดเกราะสีเงินแบบเต็มตัว ผ้าคลุมสีแดงตัดกับสีเงินของเกราะปลิวไสว หมวกเหล็กถูกวางอยู่บนโต๊ะขนาดใหญ่ด้านข้าง รถม้าจอดนิ่งก่อนจะถึงแถวทหาร ประตูรถม้าถูกเปิดออกแอนโทนี่เดินนำคนทั้งสองไปยังชาย 2 คน

            “ฝ่าบาท กระหม่อมนำคนทั้งสองมาเข้าเฝ้าตามบัญชาแล้วพะยะค่ะ” แอนโทนี่กำมือขวาทาบอกตนเองเป็นการทำความเคารพก่อนจะรายงาน

“เอ่อ ข้าวิน/แอลฟ่า” วินและแอลฟ่ายืนงงเล็กน้อยก่อนจะทำความเคารพตามอย่างแอนโทนี่

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ตามสบายเลย ข้าโดมินิค ราชาแห่งริม่า ส่วนคนข้างๆ เจ้าคงรู้จักแล้วโคสันเป็นเพื่อนสนิทของข้าเอง” ราชาโดมินิคแนะนำตัวเองอย่างไม่ถือตัว “เจ้าชื่อวินใช่ไหม ข้ารู้สึกประหลาดใจไม่น้อยที่เจ้าอายุไม่มาก แต่กลับมีขั้นสูงกว่าข้า เจ้าสนใจมาเป็นแม่ทัพให้ข้าไหม” องค์ราชาถามวินอย่างตรงไปตรงมาไม่อ้อมค้อม

“ผม...ผมรักความอิสระ และชอบการผจญภัยมากกว่าครับ” วินตอบติดขัด ชายหนุ่มผู้รักอิสระรู้สึกประหม่าเมื่อต้องทำอะไรที่เป็นทางการ

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าแปลกใจไม่น้อยที่เจ้าปฏิเสธ เจ้าเป็นคนแปลกจริงๆ แต่ช่างเถอะ” ราชาโดมินิคถอนใจเล็กน้อย “เจ้าใช่ไหมที่บอกว่าต้องเห็นฝีมือของคนที่จะให้เจ้าตีดาบให้เสียก่อน” เขาหันกลับไปยังหญิงสาว

“เอ่อ...ค่ะ” แอลฟ่าตอบอย่างงงๆ เธอไม่คิดว่าราชาองค์นี้นอกจากจะยังหนุ่มแล้วยังเป็นคนเรียบง่ายและไม่ถือตัวแม้ตัวเธอจะเป็นกึ่งมนุษย์ ซ้ำยังเป็นเพียงเลือดผสม

ราชาโดมินิคปลดผ้าคลุมออกก่อนจะก้าวลงมายังลานกว้าง ทวนยาวสีเงินมีใบทวนยาวทั้งสองด้าน ถูกดึงออกมาจากแหวนวงใหญ่ที่อยู่บนนิ้ว ทวนลักษณะนี้เป็นอาวุธที่กองทัพทั่วไปนิยมใช้กัน เนื่องจากมันสามารถใส่ลูกแก้วธาตุได้ทั้งสองด้าน ทำให้เหมาะกับการสู้กับสัตว์อสูรที่มีครบทั้ง 4 ธาตุได้

ราชาโดมินิคกวัดแกว่งทวนใหญ่ในมืออย่างคล่องแคล่ว

“เจ้าเห็นฝีมือข้าแล้ว เป็นอย่างไรบ้าง” องค์ราชาเก็บหอกยาวก่อนจะรับผ้าเช็ดหน้าจากองครักษ์มาซับเหงื่อที่หน้า

แอลฟ่ามองหน้าโคสันก่อนจะหันกลับมามองวินเมื่อเห็นทั้งสองพยักหน้าเธอครุ่นคิดเล็กน้อยก่อนจะพูดออกไป “พระองค์ใช้หอกได้คล่องแคล่วมากค่ะแต่ พระองค์...เอ่อ...”

            “พูดตามที่เจ้าถัดเถอะข้าไม่ถือสา” องค์ราชาพูดเป็นเชิงอนุญาต

            “แต่ข้ารู้สึกว่าพระองค์รู้สึกลำบากเล็กน้อยเมื่อต้องเปลี่ยนด้านหอก”

            “เจ้าเก่งจริงๆที่สามารถดูออก ถึงแม้หอกยาวจะเป็นอาวุธที่ข้าถนัดที่สุดแต่กลับไม่ชอบที่จะต้องหมุนเพื่อเปลี่ยนธาตุ”

            “เช่นนั้นข้าจะสร้างหอกที่มีใบเพียงด้านเดียวให้พระองค์” แอลฟ่าพูดขึ้น

            “เจ้าจะให้ข้าใช้หอกใบเดียวงั้นรึ” องค์ราชาสงสัยจนคิ้วย่นเข้าหากัน

            “เป็นหอกที่มีใบหอก 4 ใบอยู่ด้านเดียวกันค่ะ” แอลฟ่ายิ้ม

            “ถ้าเจ้าทำได้จริงข้าจะให้เพชร 200 กะรัตแก่เจ้า ข้าต้องบอกไว้ก่อนว่าราคานี้ข้าคาดหวังกับสิ่งที่ข้าจะได้รับไว้สูงนะ” ชายหญิงทั้งคู่ตกใจกับราคาที่องค์ราชาเสนอให้ มันสูงกว่าปกติถึง 5 เท่า

 

            แอลฟ่าขอใช้พื้นที่ภายในโรงหลอมเหล็กในร้านของโคสัน โคสันขออนุญาตที่จะนั่งดูเธอสร้างหอกให้กับองค์ราชา เธออนุญาตให้เข้าดูเพียง 2 คนโดยมีข้อแม้ว่าห้ามถามห้ามส่งเสียงดังรบกวน

            เสียงเหล็กกระทบกันเป็นจังหวะสม่ำเสมอดังขึ้นตลอดบ่าย ถึงแม้คนบริเวณนี้จะคุ้นเคยกับเสียงตีเหล็กร้อนเป็นอย่างดี แต่เสียงตีอาวุธในวันนี้กลับก้องกังวาลต่างกับทุกๆวัน ทั้งที่โรงหลอมขนาดใหญ่ที่มีเตาหลอมอาวุธถึง 5 เตา หากมองเข้าไปจะเห็นว่าวันนี้มีเพียงหญิงสาวร่างเล็กทำงานอยู่หน้าเตาเพียงเตาเดียว ค้อนสีทองบรรจงตีลงบนใบหอกเรียวเล็กที่มีฐานบิดเป็นเกลียวที่วางอยู่บนทั่งสีทองขนาดใหญ่ บนเตาเผามีใบหอกรูปทรงเดียวกันวางอยู่อีก 3 ใบ ค้อนสีทองถูกตีลงบนโลหะสีทองบนทั่งอย่างใส่ใจก่อนจะวางมันกลับลงบนเตาและสลับใบหอกอีกอันหนึ่งขึ้นมาตี เทคนิคต่างๆถูกหยิบยกขึ้นมาใช้ หัวหน้าช่างตีอาวุธที่นั่งดูอยู่ขยับตัวเหมือนอยากจะถามแต่โคสันยกมือขึ้นห้ามไว้ เวลาผ่านไปจนถึงเย็นใบหอกยาวประมาณ 40 เซนติเมตรทั้งสี่ผ่านการหลอม ตี และลับจนเสร็จสิ้น ด้ามหอกยาวประมาณ 180 เซนติเมตรถูกวางอยู่บนโต๊ะขนาดใหญ่ตั้งแต่ช่วงบ่าย เธอเหยียดตัวบิดซ้ายขวาก่อนยกชิ้นส่วนทั้งหมดตรวจสอบทีละชิ้นอย่างพอใจ

            “ท่านโคสัน ข้าจะมาประกอบหอกสามใบในวันพรุ่งนี้” แอลฟ่าเก็บของทั้งหมดลงในแหวนของตนแล้วเดินไปหาชายหนุ่มผมสีฟ้าที่นั่งรออยู่ในห้องรับรอง

-----------------------------------------------

            “ท่านวินเร็วหน่อยสิ ข้ารีบอยู่นะ” แอลฟ่าดึงมือชายหนุ่มผมสีฟ้าที่กำลังเคี้ยวอาหารเช้าอยู่ในโรงแรม ทันทีที่เธอมาถึงร้านของโคสันเธอก็ตรงไปยังโรงหลอมทันที

            เมื่อทั้งสองคนออกไปยังร้านของโคสัน วันนี้จึงเป็นอีกหนึ่งวันที่ออนก้าเดินเล่นภายในเมืองเพียงลำพัง เมื่อวานเธอเอ่ยปากชวนมิชเชลไปหาซื้อของแต่มิชเชลบอกว่าไม่ค่อยสบาย ส่วนโคลิก้าก็อยู่ในห้องของตนเองทั้งสองวัน

            ฟุบ!!

            หอกสีทองเป็นประกายแทงลงบนเหล็กหนาหลายนิ้วที่วางอยู่บนพื้นอย่างง่ายดาย หญิงสาวยกมันขึ้นมาตรวจสอบใบหอกอีกครั้ง

----------------------------------------------------

            “มันเป็นหอกที่สวยงามมากจริงๆ” พระองค์ทดลองกวัดแกว่งหอกยาวอันนี้แล้วรู้สึกว่า แม้มันจะยาวกว่าหอกเงินอันเดิมของพระองค์แต่กลับมีน้ำหนักเบากว่าทำให้สามารถใช้มันได้อย่างคล่องแคล่วกว่าเก่า จากนั้นราชาโดมินิคค่อยๆพิจารณาหอกสีทองในมือ มันเป็นหอกสีทองเป็นมันเงา ปลายหอกมีใบหอกเล็กเรียวยาวประมาณ 40 เซนติเมตรติดอยู่สี่มุม ส่วนโคนของใบหอกทั้งสี่บิดเป็นเกลียวแล้วรวมกันเป็นหนึ่งเดียวกันที่ด้ามหอก ตรงส่วนต่อระหว่างใบหอกกับด้ามหอกมีแผ่นโลหะสีทองขนาดเล็กงุ้มลมเล็กน้อยลักษณะคล้ายโกร่งดาบอยู่ 4 ชิ้น แต่ละชิ้นสามารถถอดได้มันถูกสร้างเพื่อช่วยป้องกันลูกแก้วธาตุถูกกระแทกเสียหาย ต่ำลงมามีรูปนกอินทรีย์สยายปีกสัญลักษณ์ประจำพระองค์ของราชาโดมินิค ใต้นกอินทรีย์มีข้อความเล็กๆสลักติดอยู่ <Longinus Spear>

            “ทีนี้มาดูซิว่าศักยภาพของมันจะคู่ควรกับข้าหรือไม่” องค์ราชาให้ทหารนำแผ่นเหล็กขนาดใหญ่มาวางไว้ด้านหน้า

            ฟุบ!!

            หอกลองกินุสแทงทะลุแผ่นเหล็กกล้าหนาหลายนิ้วไปอย่างง่ายดาย สร้างความตกตะลึงของทหารหลายสิบคนที่ยืนเรียงรายอยู่กลางลานกว้างขนาดใหญ่

            “ข้ารู้ดีว่าไวเบรเนียมสามารถตัดเหล็กกล้าได้ไม่ยาก บอกตรงๆว่าข้าคาดหวังในอาวุธชิ้นนี้ของเจ้าไว้สูงนัก” องค์ราชามีสีหน้าผิดหวังเล็กน้อย

            “พระองค์ลองบิดหอกดูก่อนค่ะ” แอลฟ่าพูดยิ้มๆ เธอไม่มีอาการตกใจในสีหน้าของราชาหนุ่มองค์นี้เลย

            ตูม!!

            ราชาโดมินิคบิดหอกที่ยังคงเสียบคาแผ่นเหล็กหนา ทันทีที่พระองค์บิดหอกเหล็กแผ่นใหญ่แตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยทันที

            “ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้านี่สมเป็นนักตีดาบอัจฉริยะจริงๆ” องค์ราชาหัวเราะเสียงดังหลังพระองค์ตกตะลึงกับภาพตรงหน้าอยู่ครู่หนึ่ง สายตาทหารทุกคนยังคงจับจ้องไปยังหอกลองกินุสสลับกับหญิงผมทองร่างเล็ก ผู้ที่ยืนอยู่ตรงหน้าองค์ราชา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #436 negiharem (@negiharem) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 14:01
    #436
    0
  2. #209 Hardwork Better Nowork (@victor19) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 20:40
    ขอบคุณคับ
    #209
    0
  3. #208 phairatw (@phairatw) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 19:50
    ขอบคุณครับ
    #208
    0
  4. #185 NoPEnTo23 (@NoPEnTo23) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 2 กันยายน 2559 / 08:50
    มะไหร่มิชเชลจะเสร็จท่านวิน สนุกมากคับ^^
    #185
    0
  5. #167 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 44)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 20:25
    สนุกดีครับ
    #167
    0