ราชันจอมเวท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 254,344 Views

  • 1,076 Comments

  • 4,580 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    321

    Overall
    254,344

ตอนที่ 46 : คนทรยศ (ตอน 2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6119
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    5 ก.ย. 59

“นายท่าน ข้าขอโทษ” โคลิก้าพูดกับตัวเองเบาๆ ในมือของเขามีแหวนมิติขนาดต่างๆของคนทั้งสี่ ในตอนที่เขาและมิชเชลช่วยกันทำอาหารกลางวัน เขาแอบใส่ยานอนหลับที่ซื้อมาจากร้านขายยาในเมืองโตบาในขณะที่มิชเชลเผลอ

            โคลิก้าเป็นคนที่ทะเยอทะยานตั้งแต่ครั้งที่เขาอยู่ที่เผ่ากราโกย่า พ่อและแม่ของเขาเป็นนักรบที่มีฝีมือธรรมดา พวกเขาทั้งสองอยู่ในขั้นที่ค่อนข้างต่ำ นั่นทำให้โคลิก้าเองได้รับความสนใจจากเด็กๆในเผ่าไม่มากนัก  แม้เขาจะเป็นผู้ที่สามารถฝึกสัตว์ได้เก่งเป็นอันดับหนึ่งของคนในเผ่า แต่เมื่อเทียบผู้ฝึกสัตว์กับนักรบแล้วผู้คนในเผ่าล้วนให้ความสำคัญกับนักรบมากกว่ามาก นั่นเป็นการสร้างปมด้อยให้กับอัจฉริยะด้านการฝึกสัตว์ ในวันที่พ่อและแม่ของเขาตายเมื่อออกไปล่าสัตว์ เขาได้สัญญากับตัวเองว่าจะทำทุกวิธีให้ตัวเองเก่งขึ้นให้ได้ วันที่คนทั้งสี่เข้ามาให้ความช่วยเหลือภายในหมู่บ้าน สายตาที่โกรธเคืองและเสียใจจับจ้องมายังกลุ่มคนทั้งสี่ โคลิก้าคิดว่าถ้าพวกเขามาถึงเร็วกว่านี้สักหนึ่งเดือนไม่แน่ว่าพ่อและแม่ของเขาคงไม่ต้องมาตาย

            แม้โคลิก้าจะขยันฝึกซ้อมอาวุธสักเพียงใดก็ตาม แต่ฝึมือของเขาไม่ได้ก้าวหน้าไปกว่าเดิมมากนัก

ในวันที่ชายหนุ่มผมสีฟ้ายืนเสกน้ำลงสู่บึงขนาดใหญ่ โคลิก้าเป็นผู้หนึ่งที่แอบยืนมองเขาตลอดวัน ชายหนุ่มผมดำตัดสินใจทันทีที่จะขอติดตามคนผู้นี้เพือขอเรียนรู้วิชาเวทมนต์เพื่อให้เขาได้เก่งขึ้น

เขารู้สึกผิดหวังเมื่อรู้ว่าแท้ที่จริงแล้ววิชาเวทมนต์ที่ชายหนุ่มผมสีฟ้าทำได้เพราะอาวุธแสนวิเศษสีทองที่เรียกว่าคทา เขาจึงวางแผนเพื่อที่จะได้ครอบครองคทาสีทองอันนั้นมาจงได้ วันที่เข้าเมืองวันแรกเขาคิดว่าจะหาซื้อยานอนหลับมาแอบใส่ในอาหารให้คนทั้งสี่กิน เขาต้องคิดหนักเพระไม่มีเงินติดตัวแม้เพียงเหรียญทองแดง แต่แล้วความหวังของเขากลับมาอีกครั้งเมื่อชายหนุ่มผมสีทองมอบเงินให้เขาถึง 5 เหรียญทอง สิ่งแรกที่เขาทำคือซื้อชุดใหม่ให้กับตัวเอง แต่เขาต้องพลาดอีกครั้งหลังจากพบว่าเงินในมือของเขาเหลือเพียงไม่กี่เหรียญทองแดงหลังจากซื้อชุดและชุดเกราะไปเพียงไม่กี่ชุด ชายหนุ่มผิวดำรู้สึกโกรธเจ้านายของเขาเล็กๆว่าทำไมถึงให้เงินเขาน้อยเกินไป

เขาเข้าไปถามร้านขายยาถึงยานอนหลับอย่างแรงสำหรับคน 6 คน แต่มันมีราคาถึงชุดละ 10 เหรียญเงินเขาจึงต้องเดินกลับโรงแรมมือเปล่า

เหมือนสวรรค์เข้าข้างเขาเมื่อมิชเชลที่สนิทกับเขาที่สุดเพราะเธอเรียนรู้การฝึกสัตว์จากเขาทำให้ทั้งสองใกล้ชิดกันเป็นเวลาหลายวัน โคลิก้าคิดว่าบางทีหญิงสาวคนนี้อาจจะแอบชอบในตัวเขาอยู่จึงพยายามหาโอกาสมาอยู่ใกล้ชิดเขา ในวันรุ่งขึ้นเขาจึงขอยืมเงินจากมิชเชลจำนวน 60 เหรียญเงินโดยอ้างว่าจะนำไปซื้อของใช้จำเป็นบางอย่างซึ่งเธอก็ให้แต่โดยดี

หลังจากนั้นอีกหลายวันมิชเชลยังคงทำดีและคอยช่วยเหลือเขาทุกอย่าง โคลิก้ามั่นใจว่ามิชเชลจะต้องแอบชอบเขาอย่างแน่นอน แต่กระนั้นเขาไม่คิดจะบอกแผนการจะขโมยคทารวมถึงสิ่งของต่างๆในแหวนมิติของทุกคนให้เธอรู้ เขาฉลาดพอที่จะทำงานนี้เพียงคนเดียวแม้ว่าเขาจะเริ่มชอบเธอขึ้นมาบ้างก็ตามโคลิก้าคิดว่าหากเขาได้คทานั้นมาเขาจะต้องแข็งแกร่งขึ้นเหมือนอย่างเจ้านายของเขา แน่นอนว่ามิชเชลจะต้องยินยอมที่จะไปกับเขาอย่างแน่นอน

ตลอดเวลาหลายวันหลังจากที่เขาได้ยานอนหลับมา โคลิก้าพยายามหาโอกาสที่จะใส่ยาให้คนทั้งสี่ได้กิน โดยปกติแล้วหน้าที่ทำอาหารทุกมือเป็นหน้าที่ของออนก้า ทำให้เขาไม่มีโอกาสจะใส่ยานอนหลับในอาหารได้ จนกระทั่งวันนี้วันที่เขาพลาดท่าตกลงไปในหลุมดักสัตว์ของแมลงช้าง เขาคิดว่าจะต้องตายกลายเป็นอาหารของมันไปเสียแล้ว โชคยังดีที่มิชเชลช่วยดึงเขาออกมาและพาเขากลับมาพักที่บ้าน นับเป็นโอกาสเหมาะที่จะใช้เวลานี้เพื่อทำอาหารและใส่ยานอนหลับ ด้วยการอ้างว่าทำอาหารเพื่อเลี้ยงทุกคนเป็นการขอบคุณที่ช่วยชีวิตของเขาไว้ เท่านี้ก็ทำให้แผนการของเขาสำเร็จไปได้ด้วยดี

เพื่อเป็นการป้องกันแผนการผิดพลาด เขาจึงใส่ยานอนหลับให้อัลล่าเบิร์ด 2 ตัวกิน เหลือเพียงตัวที่เขาใช้ขี่เพื่อหลบหนี ถึงแม้พวกเขาจะฟื้นขึ้นมาก่อนที่ยาจะหมดฤทธ์ใน 10 ชั่วโมงก็ไม่สามารถจะตามเขาได้ทัน

เมื่อคนทั้งสี่หลับลงบนโต๊ะอาหาร เขาจึงเข้าไปถอดแหวนมิติของทุกคนเก็บไว้ โดยที่ไม่สนใจสายรัดข้อมือของคนทั้งสี่เพราะรู้ว่าถึงเขาจะได้พวกมันไปก็ไม่สามารถนำของภายในสายรัดออกมาได้หากเจ้าของไม่ได้เป็นผู้ปลดล็อกเอง

โคลิก้าเดินมาถอดแหวนของมิชเชลเป็นคนสุดท้าย เขาตั้งใจว่าจะพาหญิงสาวคนนี้ไปกับเขาด้วย เมื่อเขาแข็งแกร่งขึ้นเพราะคทาเวทย์สีทองแล้ว หญิงสาวผู้นี้ย่อมที่จะยอมแต่งงานเป็นภรรยาของเขาแน่นอน

ก่อนที่โคลิก้าจะอุ้มร่างหญิงสาวผมสีดำ เขาต้องตกใจเมื่อมิชเชลลืมตามขึ้นและยืนมองเขาด้วยสายตายเย้ยหยัน

“ท่าน...เจ้า...เจ้าไม่ได้หลับ เจ้าไม่ได้กินอาหารเหล่านี้หรอกรึ” โคลิก้าถามเสียงสั่น

“ข้าไม่ได้กิน หากเจ้ายอมคืนของและขอโทษต่อท่านวิน ข้าเชื่อว่าเขาจะให้อภัยต่อเจ้าแน่นอน” มิชเชลพยายามเกลี้ยกล่อม

“ไม่ ไม่มีทาง ข้าขอถามว่าเจ้าจะไปกับข้าหรือไม่” โคลิก้าหยิบคทาสีทองออกมาถือไว้ในมือแล้วชี้ไปยังหญิงสาวผมดำ

“ข้าไม่มีวันทรยศต่อครอบครัวของข้า” มิชเชลพูดเสียงดัง

ชายหนุ่มผิวดำได้ยินอย่างนั้นจึงรีบวิ่งไปยังอัลล่าเบิร์ดเพื่อที่จะหลบหนี นกสีเทายังไม่ทันพ้นปากประตูโคลิก้าหันไปเห็นชายหนุ่มผมสีฟ้ายืนจ้องมาทางเขาอย่างโกรธเคือง

“หยุดเดี๋ยวนี้!” เสียงตะโกนอย่างเกรี้ยวกราดของวินดังขึ้นน้ำเสียงบ่งบอกว่าเขากำลังโกรธอย่างมาก

อัลล่าเบิร์ดตกใจสะบัดผู้ที่ขี่อยู่บนหลังจนตกกระแทกพื้น ชายหนุ่มผิวดำตะเกียกตะกายลุกขึ้นยืน มือทั้งสองยังคงกำคทาสีทองไว้แน่น ถึงแม้เขาจะไม่เคยใช้คทานี้ หลังจากเขาแอบดูชายหนุ่มเจ้าของคทาใช้งานมานานหลายสิบวันทำให้เขามั่นใจว่าสามารถใช้คทานี้ยิงเวทได้อย่างไม่ยากนัก โคลิก้ายังคงถอยหลังออกไปเรื่อยๆ ด้านหน้าของเขาเป็นชายหนุ่มผมสีฟ้าที่ค่อยๆเดินเข้าหาเขาอย่างช้าๆ

“เจ้าคนทรยศ” วินตะคอกใส่ “เจ้าทำลายความเชื่อใจที่ข้ามีให้”

“ยะ....อย่า เข้า มา นะ” ชายหนุ่มผิวดำยังคงถอยหลังเพื่อรักษาระยะห่างของเขากับชายหนุ่มผมสีฟ้าไว้เท่าเดิม “ข้า...ข้า ไม่อยากทำร้ายท่าน”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าจะทำร้ายข้า ด้วยคทาของข้านี่นะ ถ้าเจ้ากล้าก็ลองทำดู” น้ำเสียงอันแข็งกร้าวของวินทำให้โคลิก้าเริ่มขาสั่นเหงื่อเม็ดใหญ่เริ่มผุดขึ้นเต็มใบหน้าของเขา

@#$%^” โคลิก้าบ่นพึมพัมขณะเดียวกันเขาได้ชี้คทาในมือของเขาไปยังชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า เมื่อเห็นว่าไม่ได้ผล เขาได้เปลี่ยนคำพูดของเขาไปเรื่อยๆ

“เจ้าคนชั่ว” จบประโยควินดีดนิ้วมือเบาๆเพียงหนึ่งครั้ง เสาหินสี่ต้นโผล่ขึ้นมาจากพื้นตรงบริเวณที่ชายผิวดำยืนอยู่ เสาทั้งสี่เบียดกันเสียจนเขาที่อยู่ท่ามกลางเสาเหล่านั้นไม่สามารถขยับตัวได้

โคลิก้ามองคทาสีทองสลับกับชายหนุ่มผมสีฟ้าอย่างงุนงง แท้ที่จริงแล้วเวทมนต์ที่วินใช้ไม่ได้เป็นเพราะคทาสีทองที่เขาถือแต่อย่างใด กว่าเขาจะรู้ตัวก็สายเกินไปเสียแล้ว

“ทะ...ท่าน ระ....รู้ได้ อะ....อย่างไร” โคลิก้าพูดตะกุกตะกัก

“ในเมื่อเจ้าอยากรู้ข้าจะเล่าให้ฟัง” ดวงตาสีฟ้าที่กลายเป็นสีแดงจ้องไปยังผู้ถูกจองจำตรงหน้า

            “เจ้าจำวันแรกที่เราไปถึงเมืองโตบาได้ไหม” วินทบทวนความทรงจำให้โคลิก้า “ข้าเห็นเจ้าเดินออกจากร้านขายยา ด้วยความเป็นห่วงข้าจึงเข้าไปถามเจ้าของร้าน เมื่อเจ้าของร้านบอกว่าเจ้ามาถามถึงยานอนหลับสำหรับคน 5-6 คน ทำให้ข้าเริ่มสงสัยในตัวเจ้า”

            “คะ...แค่ซื้อยานอนหลับ” ชายผิวดำที่ถูกแท่งหินสีน้ำตาลตรึงร่างเอาไว้จนไม่สามารถขยับไปไหนได้เริ่มมีเหงื่อท่วมหน้า

            “ข้าจึงขอให้มิชเชลช่วย ตั้งแต่ให้เธอให้เงินแก่เจ้าพอดีกับค่ายานอนหลับ รวมถึงให้ติดตามดูพฤติกรรมทั้งหมดของเจ้า” ชายหนุ่มผมสีฟ้ายกมุมปากขึ้นอย่างผู้มีชัย

            “หมายความว่า ตลอดเวลาที่ผ่านมาเจ้าไม่ได้มีใจให้ข้าอย่างงั้นรึ”  หนุ่มผิวดำหันไปยังมิชเชลที่ยืนอยู่หลังวิน

            “ใช่” คำตอบเพียงสั้นๆหลุดออกมาจากปากหญิงสาวผมดำ สายตาที่เต็มไปด้วยความแค้นเคืองจ้องไปยังชายหนุ่มที่ถูกขังอยู่ระหว่างแท่งหิน เธอไม่อยากเชื่อว่าชายคนนี้จะทำร้ายผู้มีพระคุณอย่างวินได้ลงคอ เธอไม่ได้รู้สึกผิดที่หลอกตีสนิทกับโคลิก้า หญิงสาวรู้สึกโกรธมากขึ้นเมื่อเธอเห็นอัลล่าเบิร์ดสองตัวนอนจมกองเลือด มิชเชลหันหลังกลับเพื่อไปดูแลหญิงสาวสองคนที่ยังคงฟุบอยู่บนโต๊ะอาหาร

            แท้ที่จริงแล้วสาเหตหนึ่งที่อัลล่าเบิร์ดสะบัดโคลิก้าจนตกจากหลังมันเพราะมันตกใจที่เห็นเขาฆ่านกอีกสองตัวหลังจากเขาวางยานอนหลับมันแล้ว ทำให้นกตัวนี้เริ่มไม่ไว้ใจในตัวของโคลิก้า

            “ข้าสงสัยว่าทำไมเจ้าถึงทำเรื่องแบบนี้ ทั้งที่ข้าและทุกคนล้วนดีกับเจ้า ทุกคนในเผ่าของเจ้ารอดตายจากความหิวโหยก็เพราะข้า”

            “ทุกคน ยกเว้น พ่อและแม่ของข้า หากเจ้ามาถึงหมู่บ้านของข้าเร็วกว่านี้ พ่อและแม่ของข้าคงไม่ตาย”

            “เจ้ามันเกินเยียวยา” ดวงตาสีแดงก่ำยังคงจ้องไปยังร่างที่ถูกตรึงไว้ สายลมบางเบาลอยออกจากปลายมือชายหนุ่ม จากนั้นกลายเป็นใบมีดคมกริบที่มองไม่เห็น

            “อ๊ากกกกกก”

เจ้าของร่างที่ถูกหินตรึงอยู่ร้องลั่น มือสองข้างของเขาตกลงบนพื้นดินทั้งที่ยังกำคทาและแหวนทั้งหมดอยู่ในมือ

            วินก้มเก็บของทั้งหมดก่อนที่เขาจะเดินกลับมายังบ้านสองชั้นหลังใหญ่ เขาสะบัดมือหนึ่งครั้งโดยไม่หันกลับ บอลไฟสีฟ้าพุ่งตรงไปยังชายหนุ่มผิวดำที่ดินรนอยู่กลางแท่งเสาหินทั้งสี่ต้น เวทไฟที่ร้อนแรงเผาทั้งร่างจนกลายเป็นเถ้าถ่านภายในเวลาเพียงไม่นาน

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #1061 วังวณา (@blue_diamond) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 23:07
    คนโง่ ก็มีสมองไว้คิดแต่เรื่องชั่วๆ เรียนไม่เก่ง ก็โทษว่าครูสอนไม่ดี สอบไม่ผ่าน ก็โทษว่าครูกล้ง ไม่บอกเลยข้อสอบ เพื่อนช่วยออกค่ารถให้ ก็ว่าเพื่อนดูถูกว่าตัวเองจน คนโง่+จิตใจมืดบอด = ชั่ว×เลว
    #1061
    0
  2. #1051 astry (@lestroy) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 21:09
    คิดไว้แล้วตัวผู้จะมาเดินทางร่วมกับพระเอกได้ไง เหอะๆ
    #1051
    0
  3. #994 nayloverr02 (@nayloverr02) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 9 กันยายน 2560 / 21:14
    ตัวประกอบใช้แล้วทิ้ง ชัดๆ
    #994
    0
  4. #905 Nopphong Sripattra (@nopphong) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 00:46
    เจ้ามันไม่ควรอยู่ในฮาเร็มข้า. ตายซะ.....ฮ่าๆๆ
    #905
    0
  5. #706 artba16639 (@artba16639) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 19:25
    ตัวนี้ถูกสร้างมาเพื่อฆ่า
    #706
    0
  6. วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 20:15
    ถ้าไม่อ่านจนจบนี่มี่ด่าแน่นอา
    #689
    0
  7. #438 negiharem (@negiharem) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 14:14
    ดีแล้วที่ ฆ่า ถ้าไม่นี่ผมรับไม่ได้จริงๆ 
    #438
    0
  8. #425 f6539932 (@f6539932) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2559 / 09:20
    คนทรยศต้องฆ่าซะ
    #425
    0
  9. #234 ErizMaster (@ErizMaster) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 8 กันยายน 2559 / 23:00
    นึก ว่าจะเป็นพระเอกโง่ให้อภัยละมันซึ้งใจจนน้ำคาเล็ต
    คิคิ
    #234
    0
  10. #227 Hardwork Better Nowork (@victor19) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 23:39
    ขอบคุณคับ
    #227
    0
  11. #226 เดธไนท๋ (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 20:27
    ฆ่าให้ตายๆ (-_-)
    #226
    0
  12. #225 feweer115 (@feweer115) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 20:22
    เอิ่มมมมม ทำไจสั่นอยู่นานเชียว
    #225
    0
  13. #224 Kashiwagi (@Kashiwagi) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 20:16
    เย้ มิชเชลยังเป็นฮาเร็มอยู่
    #224
    0
  14. #223 phairatw (@phairatw) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 19:44
    ขอบคุณครับ
    #223
    0
  15. #222 NopentoBionrod (@NopentoBionrod) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 19:44
    ดีจายยยมิชเชลของป๋ม ^_^
    #222
    0
  16. #219 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 5 กันยายน 2559 / 19:16
    สนุกดีครับ
    #219
    0