ราชันจอมเวท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 254,337 Views

  • 1,076 Comments

  • 4,582 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    314

    Overall
    254,337

ตอนที่ 68 : งานฉลอง (ตอน 1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4547
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    26 ต.ค. 59

บรรยากาศภายในห้องโถงขนาดใหญ่ตกอยู่ในความเงียบงัน ขุนนางทุกคนที่อยู่ในห้องโถงล้วนได้ยินในสิ่งที่ชายหนุ่มพูดอย่างชัดเจน ไม่มีแม้สักคนจะสงสัยหรือปฎิเสธในสิ่งที่ชายหนุ่มเพิ่งพูดออกไปเมื่อครู่

สายตาของขุนนางที่มองมายังคนทั้งสี่จากเคยเคลือบแคลงสงสัยกลับกายเป็นเคารพนับถืออย่างที่สุด ทันทีที่ได้ยินคำพูดจากปากชายหนุ่มขุนนางหลายคนทรุดกายลงไปกองอยู่กับพื้นพรมสีแดงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ในตอนนี้แม่ทัพไจก้าไม่สงสัยในความสามารถของชายหนุ่มเลยแม้แต่น้อย พลังอำนาจของชายหนุ่มผมสีฟ้าที่เขาเองและทหารนับหมื่นต่างเห็นมากับตา ในฐานะของข้าในองค์เทพเจ้าการที่จะมีเวทมนต์รุนแรงเช่นนี้ล้วนไม่ใช่เรื่องแปลกประหลาดอะไร อีกทั้งอาวุธสีดำในมือหญิงสาวสองคนและดาบสีเขียวใสที่แอลฟ่าใช้ ล้วนสร้างจากแร่ที่มนุษย์ไม่มีทางหลอมมันได้ เขาเข้าใจในทันทีว่าเป็นอาวุธที่ถูกสร้างขึ้นด้วยฝีมือของเทพเจ้าอย่างแน่นอน

แม้ว่าราชาไอเซ่นจะไม่ได้เห็นฝีมือของหญิงสาวทั้งสามคนรวมทั้งความสามารถของชายหนุ่มตามที่แม่ทัพใหญ่ไจก้าพูด แต่พระองค์ก็ได้เห็นด้วยตาของพระองค์เองว่านอกเมืองทางทิศตะวันตกมีสายฟ้าจำนวนมากฟาดใส่สัตว์ร้ายที่บุกมาจนพวกมันพินาศ พระองค์จึงเชื่ออย่างสนิทใจว่าเขาต้องเป็นข้าในเทพเจ้าอย่างแน่นอน

วินมองราชาเฒ่าที่กำลังเดินลงมาจากบัลลังก์แล้วมายืนอยู่ด้านหน้าเขา ชายหนุ่มยืนยืดอกเล็กน้อยแต่ท่าทียังคงนิ่งเฉย แล้วสิ่งที่ทุกคนในห้องประชุมใหญ่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น องค์ราชาเฒ่าคุกเข่าลงตรงหน้าชายหนุ่ม เมื่อขุนนางทุกคนเห็นองค์ราชาของตนคุกเขาพวกเขาทั้งหมดจึงทรุดกายหมอบลงแนบพื้น

“พวกท่านทำอะไร ข้าไม่ใช่เทพฮีฟีทัสนะ” วินพูดขึ้นพร้อมกับใช้สองมือประคองราชาเฒ่าให้ลุกขึ้น

“ถึงแม้ว่าท่านจะไม่ใช่เทพฮีฟีทัส แต่อย่างไรเสียข้าก็ต้องทำความเคารพในฐานะตัวแทนแห่งเทพฮีฟีทัสผู้ยิ่งใหญ่” องค์ราชายืนขึ้นพูดอย่างนอบน้อม

มิชเชลตกใจเล็กน้อยเธอไม่คิดว่าวินจะหลอกพวกเขาว่าตนเองเป็นข้าในองค์เทพฮีฟีทัส ในขณะที่แอลฟ่าและออนก้ายืนปิดปากเพื่อกลั้นไม่ให้ตัวเองหัวเราะออกมาเธอทั้งสองขำในทีท่าของแม่ทัพใหญ่และองค์ราชาที่ตกใจกับสิ่งที่วินพูด

“พวกเจ้ารีบไปจัดเตรียมที่พักรับรองแขกระดับสูงไว้ให้พวกท่านทั้งสี่โดยเร็ว พรุ่งนี้เช้าข้าจะทำพิธีสักการะเทพฮีฟีทัส และจัดงานเลี้ยงให้พวกท่านทั้งสี่ในตอนค่ำ” องค์ราชาสั่งงานข้าหลวงอย่างรวดเร็ว แม้ว่างานพิธีทั้งหมดจะจัดขึ้นในวันรุ่งขึ้น แต่ไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับเมืองใหญ่อย่างอากิม่า อาหารในคลังเสบียงของเมืองหลวงมีมากพอเลี้ยงชาวเมืองได้เป็นเดือน เพียงองค์ราชาเอ่ยปากการเตรียมงานเลี้ยงที่ยิ่งใหญ่ล้วนถูกจัดการให้เสร็จภายในไม่กี่ชั่วโมง

 

คนทั้งสี่เดินตามหญิงสาว 2 คนที่นำไปยังที่พักหญิงสาวสองคนในชุดคลุมยาวสีเขียว ทั้งคู่เดินตัวเกร็งด้วยกลัวจะทำอะไรผิดต่อหน้าตัวแทนพระเจ้าทั้งสี่ที่แม้แต่องค์ราชายังต้องคุกเข่าทำความเคารพ พื้นตลอดทางไปยังห้องพักถูกปูด้วยพรมสีน้ำตาล หญิงสาวสองคนเปิดประตูไม้บานใหญ่ให้คนทั้งหมดเดินเข้าไปในห้องนอนขนาดใหญ่

“หากพวกท่านต้องการอะไรเพิ่มเติมกรุณาสั่นกระดิ่งนะคะ” เสียงสั่นๆของหญิงสาวหนึ่งในสองคนดังขึ้น

ทั้งสี่คนมองไปรอบๆห้องนอนขนาดใหญ่ก่อนจะเดินเข้าไปในห้องนอนที่หรูหราห้องนี้ พื้นห้องปูด้วยขนสัตว์สีขาวที่หนานุ่ม ริมกำแพงมีแจกันดอกไม้สีสันสะดุดตาวางเรียงราย กลิ่นอ่อนๆของดอกไม้เหล่านี้สร้างความผ่อนคลายเป็นอย่างมาก เตียงคู่หลังใหญ่สีครีมสองหลังวางห่างกันไม่มากนัก หัวมุมซ้ายของห้องมีโต๊ะเครื่องแป้งที่มีกระจกบานใหญ่ติดอยู่ หน้าต่างบานใหญ่มีผ้าม่านสีเดียวกับเตียงรวบผูกอยู่

“ออนก้า มิเชลดอกไม้เหล่านี้หอมมากเลย เตียงก็สวยและนุ่มมากๆ” แอลฟ่าวิ่งไปรอบๆห้องอย่างตื่นเต้น ดูไปแล้วเหมือนกับเด็กเล็กๆที่ได้เจอกับของเล่นใหม่

“แอลฟ่าสำรวมหน่อยสิ” ออนก้าดึงแขนหญิงสาวที่กำลังกระโดดเล่นอยู่บนเตียง

“ข้าขอไปอาบน้ำก่อนนะ” มิชเชลเดินเลยเตียงทั้งสองหลังก่อนจะเปิดประตูเข้าไปในห้องน้ำขนาดใหญ่ภายในห้องอาบน้ำที่หรูหรามีอ่างอาบน้ำขนาดใหญ่ที่สามารถลงอาบได้หลายคนพร้อมกัน

“ข้าอาบด้วย” ออนก้าและแอลฟ่าลุกขึ้นแล้ววิ่งไปยังห้องน้ำก่อนมิชเชลจะปิดประตู

วินนั่งมองหญิงสาวทั้งสามหยอกล้อกันอย่างมีความสุข เขาชอบช่วงเวลาแบบนี้มากที่สุด เวลาที่คนทั้งหมดได้อยู่ร่วมกัน ทำกิจกรรมร่วมกันท่ามกลางรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของหญิงสาวที่เป็นที่รักของเขา

เวลาผ่านไปครู่ใหญ่ หญิงสาวทั้งสามทยอยออกมาจากห้องอาบน้ำ พวกเธอยังคงหยอกล้อและหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน แต่เมื่อพวกเธอหันไปยังเตียงขนาดใหญ่พบว่าในตอนนี้ชายหนุ่มผมสีฟ้าได้นอนหลับอยู่บนเตียงด้วยความอ่อนล้า

“ท่านวินลุกขึ้นไปอาบน้ำก่อนค่ะ” มิชเชลพยายามดึงมือชายหนุ่มร่างสูงให้ลุกขึ้นจากเตียง

“หือ...ข้าง่วงมากเลย ขอนอนอีกหน่อยนะ” วินส่งเสียงงัวเงียเหมือนกับเด็กน้อยที่กำลังต่อรอง

“ข้าเองมิชเชล” แอลฟ่าใช้สองมือดึงชายหนุ่มจนร่างของเขาลอยตามแรงอันมหาศาลของเธอ ชายหนุ่มยืนขึ้นอย่างงงๆ ในที่สุดเขาจึงยอมเดินไปอาบน้ำอย่างว่าง่ายท่ามกลางเสียงหัวเราะของหญิงสาวสามคน

 

เช้าวันรุ่งขึ้นคนทั้งสี่ตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่น กลิ่นอ่อนๆของดอกไม้ที่อยู่ภายในห้องทำให้พวกเขารู้สึกผ่อนคลายและหลับสนิทตลอดทั้งคืน

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างแผ่วเบา ราวกับผู้เคาะกลัวว่าจะทำเสียงดังจนเป็นการรบกวนเจ้าของห้อง แอลฟ่าเดินไปเปิดประตูไม้ขนาดใหญ่เธอพบกับหญิงสาวสองคนเมื่อวานนี้

“อรุณสวัสดิ์ค่ะ ท่านวิน ท่านออนก้า ท่านแอลฟ่า ท่านมิชเชล” หญิงสาวสองคนเอ่ยขึ้นพร้อมๆกันพวกเธอถอนสายบัวให้กับคนทั้งสี่

“องค์ราชารับสั่งให้พวกข้ามาเชิญท่านทั้งสี่ไปยังห้องโถงใหญ่ค่ะ” หนึ่งในนั้นพูดขึ้น

“รอสักครู่” วินที่กำลังจัดเสื้อผ้าของตนให้เข้าที่ วินแต่งกายในชุดทักซิโด้สีขาวที่ทางพระราชวังจัดหาไว้ให้ หญิงสาวทั้งสามแต่งกายในชุดเดรสยาวสีฟ้าที่หรูหรา

คนทั้งสี่เดินตามหญิงสาวสองคนไปยังห้องโถงเพื่อเข้าพบองค์ราชาอีกครั้ง ในตอนนี้ภายในห้องโถงแห่งนี้เต็มไปด้วยขุนนางน้อยใหญ่จำนวนมาก ยังมีเชื้อพระวงศ์อีกหลายสิบคน ทุกคนต่างยืนรอรับพวกเขาประหนึ่งว่าเขาทั้งสี่เป็นคนสำคัญยิ่ง ทั้งสี่คนเดินผ่านขุนนางเหล่านั้นและไปหยุดอยู่หน้าองค์ราชา บรรดาขุนนางต่างจ้องมองทั้งสี่ด้วยความศรัทธาและเคารพ หลายคนในนี้ได้เห็นถึงพลังเวทมนต์และฝีมือของหญิงสาวในการต่อสู้กับสัตว์ร้ายเมื่อวาน เมื่อเขานึกถึงพลังเวทอันมหาศาลของชายหนุ่มแล้วร่างกายของพวกเขาต้องสั่นสะท้าน

แม่ทัพไจก้ามองหญิงสาวทั้งสามอย่างไม่เชื่อสายตาของตัวเองว่าหญิงสาวแสนสวยสามคนนี้จะเป็นคนเดียวกันกับผู้กล้ามากฝีมือทั้งสามคนในวันก่อน

“ถวายพระพรองค์ราชา” วินและหญิงสาวทั้งสามต่างทำความเคารพในแบบของตน

“นอนหลับสบายดีไหม มีอะไรขาดตกบกพร่องก็บอกข้าได้” องค์ราชากล่าว

“ขุนนางเหล่านี้มาทำอะไรกันแต่เช้า” วินถามองค์ราชาแทนคำตอบ

“พวกเราจะไปสักการะเทพฮีฟีทัสที่ลานกลางเมือง ตอนนี้ทุกอย่างพร้อมแล้วรอเพียงพวกท่านซึ่งเป็นผู้นำในพิธีนี้”

ทหารองครักษ์เดินนำองค์ราชาซึ่งมีวินเดินอยู่ด้านข้าง หญิงสาวทั้งสามเดินตามหลังวิน ด้านหลังของพวกเธอเป็นบรรดาราชวงศ์และขุนนางน้อยใหญ่เดินตามมาเป็นขบวน รถม้าเปิดประทุนจอดรออยู่นอกอาคารหลังใหญ่ คนทั้งสี่ได้รับเกียรตินั่งรถม้าคันเดียวกันกับองค์ราชา รถม้าคันถัดไปเป็นชายหนุ่มอายุน้อย 2 คน เขาทั้งคู่มีอายุเพียง 15 ปีและ 13 ปีตามลำดับทั้งคู่เป็นโอรสของราชาเฒ่า เนื่องจากพระองค์กว่าจะมีลูกก็ตอนอายุมากแล้ว รถม้าค่อยๆเคลื่อนตัวออกจากพระราชวังที่หรูหรา

 

รถม้าม้าหรูหรานับสิบคันวิ่งเรียงรายกันบนถนน สองข้างทางเป็นประชาชนที่รอต้อนรับวีรบุรุษของพวกเขา ท่ามกลางข่าวลือที่แพร่สะพัดตลอดทั้งคืน ว่าคนกลุ่มนี้เป็นผู้ที่เทพฮีฟีทัสส่งมาเพื่อช่วยเหลือเมืองแห่งนี้ให้รอดพ้นจากภัยพิบัติอันใหญ่หลวง สีหน้าของผู้คนล้วนเปี่ยมไปด้วยความสุข คนจำนวนมากเบียดเสียดกันเพื่อต้องการมายืนอยู่ที่แถวหน้า พวกเขาอยากเห็นหน้าวีรบุรุษหนุ่มสาวที่ช่วยเหลือพวกเขา

เสียงไชโยโห่ร้องให้กับเทพฮีฟีทัส องค์ราชา และวีรบุรุษทั้งสี่คน ดังกึกก้องทั่วไปทั้งเมือง ชายหนุ่มผู้ไม่เกรงกลัวแม้สัตว์อสูรขั้นสูงกลับนั่งตัวแข็งทื่ออยู่ข้างองค์ราชา นับตั้งแต่เขาโตมาเป็นเวลาเกือบจะ 20 ปี นี่เป็นครั้งแรกที่ได้รับการสรรเสริญจากคนมากมาย ขณะที่หญิงสาวทั้งสามต่างไม่กล้ามองไปยังสองข้างทางด้วยความเขินอาย

รถม้าทั้งหมดหยุดอยู่บริเวณลานกว้างใจกลางเมือง ราชาเฒ่าลงจากรถแล้วเดินไปยังลานพิธีที่จัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว ผู้ที่เดินเคียงคู่องค์ราชาคือชายหนุ่มร่างสูงผมสีฟ้าในชุดทักซิโด้สีขาวที่งามสง่า หญิงสาวในเมืองต่างมองมาที่ชายหนุ่มผมสีฟ้าด้วยความหลงไหล ส่วนผู้ชายและเด็กต่างจับจ้องมองมายังเขาด้วยความเคารพยำเกรง ผู้ที่เดินตามชายทั้งสองเป็นหญิงสาวร่างเล็กผมสีดำเผ่ามนุษย์ ขนาบข้างด้วยหญิงสาวเลือดผสมสีทองและน้ำตาลฝั่งละคน ทั้งสามคนแต่งกายในชุดเดรสยาวสีน้ำทะเล แม้องค์ชายทั้งสองยังเดินตามมาเป็นลำดับที่สาม เห็นได้ชัดว่าองค์ราชาให้ความสำคัญเป็นอย่างยิ่งกับคนทั้งสี่ของเทพเจ้า

วินมองไปยังเครื่องบวงสวรงที่วางอยู่ด้านหน้ารูปแกะสลักขนาดใหญ่ที่มีทหารนับร้อยนายยืนเฝ้าอยู่โดยรอบ สัตว์หลายร้อยตัวถูกล้มเพื่องานนี้ ทั้งแกะ วัว หมูป่า และนกขนาดใหญ่อีกหลายตัว อีกทั้งอาหารคาว หวาน อีกจำนวนมาก ชายหนุ่มประเมินว่าอาหารเหล่านี้สามารถเลี้ยงคนจำนวนหนึ่งพันคนได้อย่างสบาย แต่สิ่งที่ทำให้ชายหนุ่มและหญิงสาวทั้งสามต้องประหลาดใจคือเครื่องสักการะกองใหญ่ที่อยู่ด้านข้าง

 --------------------------------------------------------------------------------

กลับมาแล้วครับ ขอบคุณทุกท่านที่ติดตาม




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #901 nong134 (@nong134) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 16:26
    ขอบคุณค่ะ
    #901
    0
  2. #704 Chayathat Pruksacheva (@leao) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 01:08
    ขอบคุณครับ :) สนุก
    #704
    0
  3. #393 tigerfish (@tigerfish) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 13:34
    ขอบคุณมากครับ
    #393
    0
  4. #392 akeraim01 (@akeraim01) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2559 / 05:56
    ชอบมาก ติดตามจ้า
    #392
    0
  5. #391 akeraim01 (@akeraim01) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 22:59
    ชอบมาก ติดตามจ้า
    #391
    0
  6. #390 j3est (@j3est) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 21:51
    หายไปนาน
    #390
    0
  7. #389 kamol1122 (@kamol1122) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 19:25
    สนุกดีครับ
    #389
    0
  8. #388 miya (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 19:22
    คุกเข่าร้องได้ดีใจ ยินดีต้อนรับกลับค่ะ โฮนึกว่าเรื่องนี้จะถูกดองซะแล้ววววว
    #388
    0
  9. #387 NessZero (@nesszero) (จากตอนที่ 68)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2559 / 19:10
    ไหนๆจะหลอกชาวบ้าน แล้วก็ แสดงเวท แทนอำนาจเทพไปเลยสิ เชื่อกันหมด เออ ไรเตอร์วางเรื่องอำนาจเทพ เหมือนกับ พวกนิยาย กรีซ หรือเปล่า ที่ถ้ามีคนมานับถือหรือทำพิธีกำจากใจ จะได้พลัง นั้นไปใช้กับตัวเอง ถ้าองค์ไหน ไม่ค่อยได้รับการสักการะบูชา นำนาจน้อยลงไปเรือ่ยๆน่ะ
    #387
    1
    • #387-1 จะอดทนเพื่อขนม (@ss1999) (จากตอนที่ 68)
      27 ตุลาคม 2559 / 18:49
      ไม่ได้วางพลอตไว้แบบนั้นครับ ในเรื่องคงอ้างอิงเทพแค่องค์เดียว(มั้ง)
      #387-1