ราชันจอมเวท

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 254,341 Views

  • 1,076 Comments

  • 4,581 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    318

    Overall
    254,341

ตอนที่ 8 : ออนก้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14625
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 82 ครั้ง
    27 ก.ค. 59

วินที่กำลังจะหลับพลันได้ยินออนก้าทำจมูกฟุดฟิด พวกกึ่งมนุษย์อย่างเธอมีประสาทรับรู้ที่ดีกว่ามนุษย์หลายเท่า

“นายท่านคะ มีตัวอะไรไม่รู้กำลังตรงมาทางนี้” เธอพูดเสียงสั่น

“พวกค้าทาสรึ”

“ไม่น่าจะใช่มันมาตัวเดียวดูเหมือนจะเป็นสัตว์ที่มีขนาดใหญ่มาก” ออนก้าตัวสั่น วินจ้องนิ่งไปยังทิศที่เด็กสาวชี้มือ เวลาผ่านไปไม่กี่อึดใจเขาเห็นสัตว์ร่างใหญ่สูงกว่า 3 เมตรปรากฎกายท่ามกลางแสงจันทร์ มันดูเหมือนหมีสีดำขนาดใหญ่ ที่ปากมีเขี้ยวยาวโผล่ออกมาให้เห็น เมื่อมันเห็นคนทั้งสองมันแยกเขี้ยวคำรามน้ำลายไหลยืด

“โฮกกกก”

วินยิงหอกไฟใส่มันทันทีที่มันปรากฎกายขึ้นตรงหน้า แม้ว่ามันจะเป็นธาตุดินแต่ด้วยระดับที่สูงกว่าเขามากทำให้ความร้อนของไฟสีส้มทำให้มันบาดเจ็บเพียงแค่เล็กน้อย เขาผลักออนก้าที่ยืนสั่นให้ถอยไปอยู่ด้านหลัง จากนั้นจึงร่างเวทใส่หมีร่างยักอีกครั้ง มันพุ่งเข้าหาชายหนุ่มตรงหน้าอย่างรวดเร็ว อุ้งมือขนาดใหญ่ตะปบใส่ชายหนุ่มผมฟ้าจนร่างลอยไปไกล วินมองตามดาบที่ลอยหลุดมือเขาไปไกลก่อนลุกขึ้นอย่างอยากยากลำบาก แขนซ้ายของเขาหักจนผิดรูป หมียักษ์ไม่ได้ตามมาโจมตีเขาแต่กลับหันไปหาเด็กหญิงร่างเล็กที่กำลังยืนสั่นเพราะความกลัว มันเดินเข้าหาเด็กหญิงอย่างเชื่องช้าคงคิดว่าอย่างไรเสียเธอคงหนีมันไม่พ้น วินเห็นเด็กสาวที่เขาเพิ่งช่วยให้รอดจากกลุ่มค้าทาสเมื่อคืนกำลังตกอยู่ในอัตราย ฉับพลันเปลวไฟสีส้มเริ่มปกคลุมทั่วทั้งร่างของเขา ไฟที่ดูร้อนแรงไม่ทำอันตรายกับร่างกายของชายหนุ่มแม้แต่น้อย เขาใช้พลังทั้งหมดยิงหอกไฟที่ดูรุนแรงกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา หอกไฟสีส้มบัดนี้กลายเป็นสีฟ้าที่ดูร้อนแรงกว่าหลายสิบเท่า มันมีลักษณะเหมือนหอกทั่วไปแต่ความรุนแรงมากขนาดพุ่งทะลุร่างใหญ่ของหมีเหมือนพุ่งผ่านก้อนเนื้อนิ่มๆ หมียักล้มลงตายทันที เด็กหญิงตะลึงตาค้างเมื่อเห็นรูขนาดกำปั้นอยู่กลางตัวหมี ควันจางๆลอยออกจากร่างหมีพร้อมกับกลิ่นเนื้อไหม้ที่โชยตามลม เด็กหญิงรีบวิ่งมาดูร่างชายหนุ่มที่บัดนี้หมดสติอยู่บนพื้น

 

วินลืมตาช้าๆ เห็นเด็กหญิงตรงหน้ากำลังร้องไห้ฟูมฟาย

“นายท่าน...ยังไม่ตาย ฮือๆ”

“เป็นห่วงข้ารึ...โอ้ยย” วินดันตัวลุกขึ้นนั่งพร้อมรอยยิ้มเล็กๆบนหน้าขณะก้มลงดูแขนซ้ายของตนที่บิดเบี้ยวผิดรูป ใบหน้ากลับเปลี่ยนเป็นเจ็บปวดทันทีที่เด็กหญิงจับที่แขนซ้ายของเขา

“ขะ...ขอโทษ แขนของนายท่าน” ออนก้าชักมือกลับด้วยความตกใจ วินใช้มือขวาจับบริเวณแขนซ้ายที่หัก ปรากฎแสงสีขาวห่อหุ้มแขนซ้ายที่หัก เพียงครู่เดียวกระดูกที่ผิดรูปเริ่มกลับเข้าที่ บาดแผลใหญ่ที่ต้นแขนเริ่มปิดสนิทลงจนเป็นปกติ

“นายท่านทำแบบนี้ได้อย่างไร” เสือสาวตกใจตาค้าง เหมือนหมีร่างยักกลับมาอีกครั้งหนึ่ง เธอไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เห็น ตั้งแต่ครั้งที่ชายหนุ่มเผากรงขังด้วยมือของเขา หอกไฟที่ออกจากมือชายหนุ่มพุ่งไปสังหารหมีสีดำร่างใหญ่ รวมถึงบาดแผลที่หายอย่างน่ามหัศจรรย์หลังมีแสงสีขาวออกจากมือของเขา อย่างไรเสียทั้งหมดมันก็เป็นเรื่องจริง

“ข้าเรียกว่าเวทมนต์”

“เวทมนต์” คำถามต่างๆพรั่งพรูออกจากปากเด็กหญิงขี้สงสัย

“ข้าอยากให้มันเป็นความลับที่รู้กันแค่เราสองคน”

“ข้าสัญญาค่ะนายท่าน” เด็กหญิงสัญญากับผู้มีพระคุณตรงหน้า ถึงแม้เธอจะพูดไปใครๆคงคิดว่าเธอเป็นบ้า

  --------------------------------------------------------------------------------------

“ท่านพ่อกลับมาแล้ว” เสียงใสของเด็กหญิงวัย 13 ขวบที่วิ่งตรงมาหาชายครึ่งเสือร่างใหญ่

“วันนี้พ่อได้กวางสีเงินตัวใหญ่มาด้วย” ผู้เป็นพ่อเข้าทักทายเด็กหญิงร่างเล็กก่อนที่จะเดินตรงไปยังครัว

“ทำอะไรอยู่หอมเชียว” กึ่งเสือร่างใหญ่โอบกอดภรรยาที่กำลังทำอาหารเย็น

“กลับมาแล้วหรือคะ เหนื่อยไหม” เสียงหญิงสาวเผ่ากึ่งหมาป่าหันมาถามสามี

ทั้งคู่เป็นคู่รักต่างเผ่าพันธุ์ที่ถูกคัดค้านอย่างแรงจากทั้งสองเผ่า ด้วยความรักที่มีต่อกันทั้งคู่จึงตัดสินใจหนีออกมาอยู่บนภูเขาสูงที่ห่างไกล และมีลูกสาวเล็กๆด้วยกันคนหนึ่ง แม้หน้าตาเธอจะเหมือนพ่อแต่เธอกลับมีผิวพรรณและหูที่เหมือนผู้เป็นแม่ วันเวลาแห่งความสุขมักจะผ่านไปอย่างรวดเร็วเสมอ ทั้ง 3 อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขจนกระทั่งวันหนึ่งที่คนในครอบครัวหมาป่าของหญิงสาวตามหาจนพบ เธอเป็นลูกสาวคนเดียวของผู้นำหมู่บ้านหมาป่าขนาดใหญ่ในวันที่สามีพาเธอหนีพ่อของเธอได้ประกาศตามล่าทั้งคู่เนื่องจากความอับอาย

“ออนลี่รีบหนีเร็ว” เสียงชายหนุ่มผู้เป็นสามีตะโกนโหวกเหวกอยู่หน้าบ้าน เขากำลังต่อสู้กับชายกลุ่มหนึ่งที่หน้าคล้ายภรรยาของตน พวกเขามาอยู่ที่นี่ 13 ปีเท่าอายุของลูกสาวตัวน้อยก่อนที่คนของเผ่ากึ่งหมาป่าจะหาตัวพวกเขาเจอ ออนลี่รีบพาลูกสาวซ่อนไว้ในห้องลับที่สร้างไว้มันเป็นห้องลับที่มีทางออกหลายทางทำให้เธอเป็นเพียงคนเดียวที่หนีไปได้

ออนก้ากลับมายังบ้านของตน มันเป็นเวลาหลายวันแล้วหลังจากเธอหลบหนี เมื่อเธอเดินกลับมาถึงบ้านของตนพบเพียงกองเลือดกองใหญ่ที่หน้าบ้านแต่ไม่พบพ่อกับแม่ของเธอ ในความคิดของเธอมีเพียงความสับสนกับเหตการณ์ที่เกิดขึ้น เธอหลอกตัวเองหลายคราว่าทั้งหมดเป็นเพียงแค่ความฝัน หลังจากจมอยู่กับความเศร้าอยู่นาน เธอได้นึกถึงคำพูดของแม่เธอที่คอยเตือนอยู่เสมอว่าถ้าเกิดเหตุร้ายขึ้นให้เดินทางไปยังเมืองใหญ่ที่อยู่ทางตะวันตก (ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตามลูกจะต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป) คำพูดเหล่านี้ดังก้องขึ้นในหัวของเธอ

หลังจากเดินอยู่หลายวันเธอได้พบกับคนกลุ่มหนึ่งที่มาพร้อมรถม้า 3 คันชายคนหนึ่งตรงมาหาเธอและเริ่มทำร้ายเธอจนเธอสลบไป เมื่อรู้สึกตัวพบว่าตัวเองอยู่ภายในกรงขนาดใหญ่บนรถม้าท่ามกลางเด็กกึ่งมนุษย์อีกหลายคนล้วนมีสภาพไม่ต่างกับเธอมากนัก เธอได้ยินว่าคนพวกนี้จะขายเธอเป็นทาส เธอคิดจะหลบหนีแต่หลังจากเห็นว่าเด็กคนหนึ่งถูกฆ่าอย่างทรมานหลังพยายามหลบหนีเธอจีงไม่กล้า จนกระทั่งวันหนึ่งเธอเห็นเด็กชายอายุมากกว่าเธอเล็กน้อยทำลายกรงขังและกำลังจะหลบหนี เธออยากให้เขามาช่วยเธอออกไปด้วยแต่เขาเพียงเดินจากไป ออนก้าปฏิญาณกับตัวเองว่าหากมีใครมาช่วยเธอจะขอเป็นผู้ติดตามเขาตลอดไป

“ท่านพ่อ ท่านแม่ อย่าทิ้งข้าไป อย่าทิ้งข้าไป.....”

  --------------------------------------------------------------------------------------

“ออนก้า ออนก้า” เสียงวินดังขึ้นเขาเขย่าตัวหญิงสาว

“นายท่าน เกิดอะไรขึ้น” หญิงสาวงัวเงียลืมตาขึ้นทั้งที่ยังมีน้ำตาคลอๆ เธอใช้มือบังตายตาจากแสงจ้าของดวงอาทิตย์

“เจ้าฝันร้ายรึ จู่ๆก็ร้องขึ้นเสียงดัง" ชายหนุ่มมีสีหน้าตกใจ 

"...."

"ไม่ต้องกลัวอะไรข้าอยู่ที่นี่กับเจ้า ข้าจะไม่มีวันทิ้งเจ้าไปไหน” วินลูบผมเธอเพื่อปลอบใจ

 --------------------------------------------------------------------------------------

แก้ไขย่อหน้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 82 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #1063 watch012 (@watch012) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 มกราคม 2561 / 22:57
    เรื่องเหมือนกระโดดๆ น่าจะบรรยายเพิ่มอีก อย่างอยู่ๆ แม่ลูกครึ่ง็เรียกนายท่านเฉย ตอนก่อนยังเรียกแค่ท่าน? ไปตกลงเป็นนายบ่าวกันตอนไหนก็ไม่บอก
    #1063
    0
  2. #914 Goddy Crazy Guys (@zee100) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 14:00
    พยายามมองข้ามความไม่สมเหตุผลแล้วนะครับ แต่มีหลายจุดที่อ่านแล้วปวดหัวจริงๆ
    ปรับเรื่องการเล่าเรื่องให้ช้าลงหน่อยแล้วเพิ่มเรื่องความสัมพันธ์ของบุคคลให้มากขึ้นจะดีขึ้น
    ตอนนี้ผมก็ยังไม่รุ้สึกว่าวินสนิทกับสมิทยังไงเลย
    #914
    0
  3. #886 Katana (@hiddenblade) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2560 / 21:23
    ถ้าออก้าเป็น ผช จะช่วยเต็มที่แบบนี้ใหม เหมือนจงใจใส่นางเอกมาแบบใร้เหตุผล
    #886
    0
  4. #859 WayKiimer (@WayKiimer) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 08:41
    น่าจะสิงโตกับหมาป่านะ สปีชีส์ใกล้เคียงกว่า
    #859
    0
  5. #834 SAOW (@Sunako_333) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2560 / 15:10
    หนูวินโตขึ้นเป้นคนที่พึ่งพาได้แล้วสินะะ
    #834
    0
  6. วันที่ 24 มิถุนายน 2560 / 10:47
    ฟัค ชี ๆ
    #773
    0
  7. #567 billydragon292 (@billydragon292) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 00:37
    งงมาก55555 บทตลกอ่ะ
    #567
    0
  8. #546 Luke3139 (@fang3139) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2560 / 15:45
    น่าเบื่อเลยแบบว่าเจออีกแล้ว ไม่ชอบเลยพลอตเรื่องพระเอกเดินทางพร้อมผู้หญิง มันน่าเบื่อ เป็นกลุ่มดีกว่า มันก้สนุกนะแต่เราแค่ไม่ชอบแบบนี้ พอช่วยปุ้บก้เป็นผู้ติดตาม ตแล้วก้แรดต่อ เหอๆ // ไม่ได้ว่านักเขียนนะ แค่ไม่ชอบพลอตแบบนี้มาตั้งแต่แรก แต่สนุกนะ แค่เจอซ้ำๆแล้วมันรู้สึกเอือมๆ ถถถ
    #546
    0
  9. #458 jasweem (@jasweem) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2559 / 00:40
    ขอบคุณครับ
    #458
    0
  10. #386 •shinya• (@ichigi) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2559 / 02:34
    กะปักธงเต็มที่เลย รุ้จักกันไม่ถึงวันเลยนะเฮ้ย
    #386
    0
  11. วันที่ 19 กันยายน 2559 / 22:12
    เหมือนอยู่ๆบอกความลับให้คนพึ่งรู้จักกัน แต่โกหกสมิธที่อยู่ด้วยกันมานาน วอทเดอะฟาค?
    #302
    1
  12. #288 cutehell (@cutehell) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กันยายน 2559 / 10:40
    บทบรรยายการต่อสู้ เว้นๆหน่อยก็ดีนะ พิมติดกันยาวเลย เห็นแล้วขี้เกียดอ่าน เว้นบรรทัดก็ดี เวลาอ่านจะได้สบายตา

    อารมตัวละครต้องพัฒนาอีกนะครับ ยังดูฝืดๆ อ่านแล้วยังรู้สึกเฉยๆอยู่ ไม่มีเอกลักษณ์ของตัวละคร
    #288
    0
  13. วันที่ 14 กันยายน 2559 / 23:29
    #268
    0
  14. #243 Thestoryofme (@Thestoryof01) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 02:01
    เหมือนอายุออนก้าจะผิดรึป่าวครับ
    #243
    0
  15. #173 phairatw (@phairatw) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 กันยายน 2559 / 21:38
    ขอบคุณครับ
    #173
    0
  16. #63 สายลใ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 00:52
    ขอบคุณครับ
    #63
    0
  17. #56 negiharem (@negiharem) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 00:12
    ถ้าจะตัดบท ให้บอกด้วยครับใช้ ---------------- ก็ได้
    ปรับอารมณ์ตามไม่ทัน
    #56
    1
  18. #27 Santhaigame (@Santhaigame) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2559 / 20:13
    ความสมเหตุสมผลเริ่มหายไป ควรใส่รายละเอียดมากกว่านี้หน่อย
    #27
    0
  19. #8 miss Iu (@zxto2500) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2559 / 01:08
    สรุกดีค่ะสู้ๆอย่าพึ่งท้อนะ
    #8
    0
  20. #7 Pokpakw (@Pokpakw) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2559 / 21:49
    ขอบคุณมาก วิน สู้ ต่อไป จงแข็งแกร่งขึ้น
    #7
    0