ยัยธรรมดาห้าวหลุดโลก

ตอนที่ 90 : ตอนพิเศษ+บทนำภาคใหม่ชายผมสีขาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1156
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 120 ครั้ง
    14 พ.ค. 62

ตอน อาวุธที่เคยใช้ในเรื่อง ปล.ตอนนี้จะไม่อาวุธที่ยังไม่ปรากฏนะครับ เพราะไม่อยากสปอย จามอ่านเอาเองนะ^^


ชิ้นแรก นาฬิกาที่สนุ๊กชอบใช้เป็นประจำ


ณ ร้านค้าเงาสีขาวสาขาใหญ่เป็นช่วงเวลาก่อนที่สนุ๊กจะเริ่มทำภารกิจซ่อมบำรุง ตรงห้องนั่งเล่นสองสาวหนึ่งสาวน้อยกำลังดูทีวีอยู่ ตอนนี้จี้จังกำลังทำหน้าเศร้าๆ


"เจ้าตาริกอสยังคงทำรายการทีวีได้สนุกเหมือนเดิมเลยนะคะบอส" เนียสจังพูดกับสนุ๊ก ส่วนตาริกอสคือใคร เขาคือพนักงานสมาคมสีขาว ทำงานเกี่ยวกับความบันเทิง


"ก็สนุกดี แต่ว่าของเล่นที่นำเสนอฉันว่ามันไม่ค่อยดีนะ" สนุ๊กกำลังแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับรายที่ดู


"ว่าแต่บอสค่ะ มันสามารถลบบ้านสามชั้นได้เลยนะคะ ยังไม่ดีพออีกเหรอ" เนียสจังตาโตแล้วหันมาถามสนุ๊ก เพราะไม่คิดว่าของเล่นมันจะยังไม่ดีพอ ในขณะนั้นเองจี้จังก็เข้ามาสะกิดเจ้าของร้าน ด้วยใบหน้าออดอ้อน คิ้วอันคมเข้มตกลงมาอย่างเห็นได้ชัด


"มีอะไรเหรอจี้จัง" สนุ๊กหันไปมองตัวของเด็กน้อย แล้วพูดถามขึ้นมา


"คะ-คือเค้าอยากสูงอะ" จี้จังพูดความต้องการของตนออกมา ทำเอาทั้งสองคนช็อกแน่นิ่งไปสักพัก ก่อนที่ เนียสจังจะพูดออกมาอย่างร้อนรนว่า


"ไม่ได้น๊าาา!! ท่านจี้จะโตไม่ด๊ายยยย!! " เนียสจังเข้ามากอดร่างเล็กๆ ของอดีตราชาปีศาจ แล้วพูดห้ามเสียงดัง ขณะที่สนุ๊กเองก็กำลังหาวิธีรับมืออย่างร้อนรน และในขณะนั้นเองทีวีก็ฉายโฆษณานาฬิกา


"ฉันคิดออกแล้ว นาฬิกานี้แหละ" สนุ๊กออกว่าจะทำยังไง แล้วก็สร้างนาฬิกาเงาสีขาวออกมา จากนั้นจี้จังก็มีเงามาครอบด้านหลัง ทำให้ดูเหมือนโตขึ้น เจ้าตัวนั้นดีใจมาก


"เย้ๆ ๆ หนูขอออกไปเดินเล่นก่อนน๊าาา!! " จี้จังดีใจมาก จนอยากออกไปทดสอบนาฬิกา


"จ้าไปดีมาดีอย่าไปนานเกินสามร้อยปีล่ะ" สนุ๊กโบกมือลาเด็กน้อย แล้วพูดเหมือนปกติ จากนั้นเจ้าตัวก็หยิบกระดาษสิบหกแผ่นออกมา


"อะไรเหรอคะบอส!? " เนียสจังที่โบกมือลาด้วยความคิดถึงก็หันมาถามสนุ๊ก


"ฉันต้องไปทำงานแล้วนะ" พูดจบสนุ๊กก็ออกไปทำงานอีกคน ปล่อยให้เนียสจังดูแลร้านแต่เพียงผู้เดียว


อาวุธอื่นๆ คร่าวๆ


หุ่นทหารอังกฤษ ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเล่นเกมสงครามเสมือนจริงของสนุ๊กและเนียสจัง เวลานั้นทั้งสองกำลังว่างไม่มีอะไรทำ ก็เลยไปถางที่เท่ากับจังหวัดเล็กๆ ให้กลายเป็นสนามรบสำหรับหุ่นไม้ของพวกเขา


แหวนแห่งความจริง ที่สนุ๊กใช้ตอนที่ต้นเรื่อง ช่วงงานคัดเลือก พวกเขาสร้างมันขึ้นมาเพื่อจับโกหกกันระหว่างพนักงาน ซึ่งถ้าใครก็โกหกจะโดนช็อตไฟฟ้าเจ็บเล็กน้อย แต่สำหรับคนธรรมดาถึงตาย


ค้อนของริส ค้อนอันนี้จี้จังสร้างขึ้นมาเล่นๆ จากนั้นตัวของเด็กน้อยก็นำมาอวดสนุ๊ก แต่ว่าบอสกลับไม่พอใจเนื่องจากไม่มีชุดสวยๆ ก็เลยใช่ระบบสาวน้อยเวทมนตร์เข้าไป


อาวุธในตำนานของเผ่าปีศาจในตอนแรกของเรื่อง มันคือรูปปั้นไดโนเสาร์ที่จี้จังทำขึ้นมาเล่นๆ แล้วเจ้าตัวอยากให้มันขยับได้ สนุ๊กเลยจัดให้จนกลายเป็นอาวุธในตำนาน


การเจอกันระหว่างสนุ๊กและปอมปอม


ในระหว่างที่สนุ๊กกำลังเดินทางไปหาดินเหนียว เพื่อมาทำของเล่นก็พบเข้ากับ


"ใครเอาลูกหมามาทิ้งไว้ตรงนี้เนี่ย" สนุ๊กกำลังยินมองหมาน้อยเทพอัศนีตัวใหญ่เท่าตักหกชั้นแล้วบ่นออกมา ก่อนจะเก็บมันไปเลี้ยง แล้วตั้งชื่อว่าปอมปอมเพราะเจ้าตัวคิดว่าหน้าตาเหมือนมาพันธุ์ปอม



ปฐมบทภาคหลักที่สาม

ตุ๊ดๆ ๆ!! เสียงมือถือของสนุ๊กดังขึ้น



"ฮะโหล! ริสเหรอมีอะไร" สนุ๊กรับสาย ซึ่งคนที่โทรมาคือริส



"อือๆ ๆ สงครามเหรอ ออ ฮืม!! โอเคๆ เดี๋ยวฉันไปดูให้" สนุ๊กคุยอะไรบางอย่างกับริส จากนั้นก็วางสาย



"ริสนี่ใครเหรอนุ๊กจัง" มิโอะถามขึ้นมาด้วยความสงสัย



"อ่อ สาวน้อยเวทมนตร์ที่ฉันปั้นมากับมือนะ พอดีนางมีปัญหานิดหน่อย ก็เลยจะกลับไปเยี่ยม จะมาด้วยกันไหมล่ะ? " สนุ๊กตอบมิโอะ แล้วชวนเธอไปด้วย เมื่อนางฟ้าได้ยินดังนั้นก็ยิ้มให้ แล้วตอบไปว่า



"เอาสิ!! " มิโอะพูดจบ ก็กลายเป็นหญิงสาวธรรมดา แต่งตัวปกติ ในระหว่างนั้นเองริสก็โทรมาอีกแล้ว


"ว่าไงริส" สนุ๊กรับสาย แล้วตอบกลับไป


"พวกรู้ถึงสาเหตุแล้วค่ะว่าเกิดสงครามได้ยังไง ก็เลยอยากให้คุณเอียไปตรวจสอบหน่อยนะคะ" ริสจังพูดกับสนุ๊ก แล้วทำไม่เจ้าตัวไม่ขอให้ช่วย ก็เพราะว่าสมาคมเงาสีขาวจะไม่เข้ามายุ่งกับสงครามระหว่างเผ่า ถ้าไม่จำเป็น


"แล้วทำไมพวกนั้นถึงทำสงครามกับอาณาจักรของเธอล่ะ" สนุ๊กถามกลับ


"คือว่าพวกเขาอยากรวบอาณาจักรที่มีอาวุธในตำนานนะคะ เพราะไม่กี่วันมานี้มีข่าวลือว่าพบปีศาจสุดแข็งแกร่ง แม้แต่ผู้จัดการของร้านค้าเงาสีขาวยังสู้ไม่ได้ มันมีรูปเหมือนมนุษย์ผู้ชายผมสีขาว ดวงตาสีฟ้าแต่งตัวแปลกๆ ใส่เสื้อสีขาวแขนสั้น กางเกงขายาวสีดำนะคะ" ริสจังบอกถึงสาเหตุในการทำสงคราม ซึ่งทำให้มิโอะมองมายังสนุ๊กด้วยสายตาสงสัย เพราะจากที่เล่ามาปีศาจตนนี้ มีสีผมและสีตาเหมือนกับเจ้าของสมาคมเงาสีขาวเลย


"อะไรยะ! ไม่ใช่ฉัน" สนุ๊กที่เห็นสายตาของท่านรองก็พูดปฏิเสธทันทีว่าไม่ใช่ตน


ณ ส่วนหนึ่งของโลก มีหญิงสาวตัวเล็กยืนมองท้องฟ้า แขนขวาของเธอมีนาฬิกาเรือนใหญ่ติดอยู่

"กลับไปหาบอสดีกว่า อยากกินอมยิ้มแล้ว" เด็กสาวพูดจบก็เลิกมองฟ้า ก่อนจะเดินทางกลับไปยังที่ไหนสักแห่ง


อ่านนิยายแปป สาวจะเข้ามาตามเพื่อนในเกม ดันหลุดเข้าไปในเกมแล้วเป็นลาสบอสเฉย

https://writer.dek-d.com/story/writer/view.php?id=1957221



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 120 ครั้ง

1,040 ความคิดเห็น

  1. #781 MaouSakaki (@MaouSakaki) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 10:15
    พ่อมาตามละ
    #781
    0
  2. #780 Sebastian8845 (@Sebastian8845) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 04:30
    ไดโนเสาร์หรือตุ๊กตาก็อตจิหว่า
    #780
    1
    • #780-1 newnow223 (@newnow223) (จากตอนที่ 90)
      14 พฤษภาคม 2562 / 10:45
      พ่ออยากเจอลูกเป็นเรื่อนธรรมดา
      #780-1
  3. #779 natthayadangsod1 (@natthayadangsod1) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 00:27
    พ่อลูกจะได้เจอกันแล้ว ความชิบหายจะบันเกิดแบบไหนก็ต้องตามลุ้นต่อไป
    #779
    1
    • #779-1 Nanonoop (@Nanonoop) (จากตอนที่ 90)
      14 พฤษภาคม 2562 / 01:34
      ความชิบหายอะไร ความธรรมดาจะมากขึ้นต่างหาก ลืมไปแล้วหรอ2พ่อลูกคู่นี้ธรรมดาจะตาย
      #779-1
  4. #778 M82A1 (@blackmik) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 23:45

    โด แน่ๆๆๆ

    #778
    0
  5. #777 Fikusa (@famedragonoy) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 23:43
    ป๊ะป๋ามาแล้ว!
    #777
    0
  6. #775 Pornsak Tipparad (@mojikung55) (จากตอนที่ 90)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 23:38
    -โดใช่ไหม ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แค่กๆๆ
    #775
    0