(Tokyo Ghoul) Optional เส้นทางที่ฉันเลือก

ตอนที่ 15 : Hug

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1423
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    24 ก.ค. 60







Ayato  part
.
.
.
.
   หลังจากที่ผมจัดการต่อยเข้าที่ท้องน้อยตามด้วยฟาดสันมือลงที่ต้นคอจนร่างของเธอสลบไปก็จัดการอุ้มร่างนั้นไปยังที่โซฟาจัดท่าให้นอนพิงเบาะดีๆและนิ่มนวล


จึงหันไปจัดการเจ้าพี่งี่เง่าที่กำลังพุ่งมาโจมตีจนลงไปนอนกองกับพี้น หันไปทางเจ้าบันโจโยนกระเป๋าให้กับเจ้านั้นเก็บเจ้าคนหัวดำยัดลงในกระเป๋าแล้วหันตัวกลับเดินไปยังร่างของเมย์ที่นอนอยู่

ผมอุ้มร่างนั้นขึ้นมาอย่างเบาที่สุดและกระชับอ้อมกอเให้แน่นขึ้นเพื่อความปลอดภัยของเธอกระโจนออกนอกหน้าต่างขึ้นไปยังดาดฟ้าของอาคารยืนรอเจ้าพวกนั้น


ผมก้มลงมองใบหน้างามของเธอที่กำลังหลับไหลด้วยดวงตาเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมายส่งผ่านออกมา


ก่อนค่อยๆก้มลงนำริมฝีปากไปจรดกับหน้าผากกลมมนนั้นก่อนผละออกอย่างช้าๆเมื่อเจ้ายาโมริกับยัยนิโคและเจ้าเบือกบันโจขึ้นมา

พวกเรายืนรอให้ยาโมริโทรหาทาทาระเพื่อรายงานภารกิจกับทางฝั่งนั้น


"อายาโตะคุง. จะเอาเด็กคนนั้นไปด้วยหรอฮ้า?" จู่ๆนิโควก็เดินมาหาแล้วถามขึ้น

"เออ"

"ถ้าคุณทาทาระรู้ละก็น-"

"ก็ไม่ต้องบอกก็สิ้นเรื่อง"

"...."

"....."


"สำคัญมากเลยหรอตัวเด็กคนนี้นะ"

"เออ....สำคัญ.  (สำคัญสำหรับชั้น)"


เมื่อจัดแจงทุกอย่างเสร็จพวกผมก็เดินทางกลับไปยังเขตที่อยู่ทันที  เมื่อถึงที่หมายผมก็รีบแยกตัวออกมาอุ้มตัวเธอไปยังห้องจัดแจงวางร่างบางให้นอนลงบนโซฟาแล้วหาผ้าห่มมาห่มให้


ก่อนทรุดตัวลงนั่งบนพื้นข้างๆเธอใช้นิ้วเกลี่ยเส้นผมสีดำที่บดบังใบหน้าออกจึงลุกขึ้นเดินไปยังหน้าห้องเรียกลูกน้องที่ไว้ใจเฝ้าไว้ไม่ให้เธอได้รับอันตราย


แล้วรีบตรงดิ่งไปยังที่ประชุมหลังจากประชุมก็รีบวิ่งตรงดิ่งมายังห้องด้วยความเร็วแล้วไล่ลูกน้องในหน่วยให้ไปไกล


เมื่อเปิดประตูออกก็พบร่างบางของเมย์กำลังนั่งนิ่งอยู่ที่โซฟาตัวเดิมเธอเองได้ยินเสียงเปิดประตูของผมจึงหันมามองแล้วเบือนหน้าหนีไป
.
.
.
Ayata part end
.
.
.
May part


"อา~ มึนหัวจังเลย@_@  เรามา อยู่ที่ไหนเนี่ย?"

   ฉันลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมอาการมึนหัวหน่อยก่อนหันไปสำรวจรอบๆห้องจากสภาพที่เห็นสิ่งที่คิดได้คงเป็นห้องในตึกร้างแน่นอน

ถึงสภาพห้องโดยรวมจะเก่าแต่ก็มีร่องรอยการอาศัยอยู่ของสิ่งมีชีวิตฉันลุกขึ้นนั่งสักพักแล้วเริ่มทบทวนความทรงจำก่อนจะวูบไป
.
.
.
( เอ๊ะ!!!  ถ้าจำไม่ผิดเราได้เจอกับอายาโตะ!! ...แต่หลังจากนั้นก็หลับนี้!! )

  ฉันอุทานขึ้นมาในใจแล้วสรุปได้ว่าอาจถูกอายาโตะพาตัวมาและก็ได้รู้ว่าเขาเป็นกลู..แต่ก็ไม่แปลก

ก็ในเมื่อโทวกะซังเป็นกูลแล้วเขาจะเป็นกูลก็ไม่แปลกละนะถึงจะอึ้งไปอยู่บางก็เถอะ...แต่ว่าพี่ฉันละเป็นไงบ้างเนี้ย!
.
.
.
.

ปัง!!!

 ขณะที่กำลังจมอยู่ในห้วงความคิดก็ได้มีเสียงประตูถูกเปิดดังลั่นจึงทำให้หลุดออกจากภวังค์แล้วหันเหลือบสายตาไปมองผู้มาใหม่

บุคคลที่เข้ามาใหม่นั้นก็คือ อายาโตะ ทันที่ที่เห็นเขาฉันก็รีบหันหน้ากลับแล้วพยายามไม่มองหน้าเขาและทำตัวให้นิ่งที่สุดและพยายามไม่สนใจ

เพราะในเวลานี้ยังไม่พร้อมที่จะสู้หน้าสักเท่าไรนะสิตอนนี้ฉันนั่งหันหลังให้เขาอยู่แต่ก็สัมผัสได้ว่าเขาเดินมาหยุดอยู่หลังฉัน

"ขอโทษ.  เมย์"
.
.
.

 (เมื่อกี้ เขาพูดว่า ขอโทษ หรอ?)

ฉันทำเป็นไม่สนใจในสิ่งที่เขาพูดแต่จริงๆก็นั่งรอฟังสิ่งที่เขาจะพูดอะไรต่ออยู่นั้นแหละ

"ขอโทษที่ฉันทำร้ายเธอ ขอโทษที่ไม่ได้บอกเธอเกี่ยวกับที่ฉันเป็น ขอโทษที่สมัยเด็กฉันพยายามไม่ทำตัวให้สนิทสนมกับเธอในช่วงแรก ขอโทษในทุกเรื่อง.   เพราะฉันกลัว..กลัวว่าเธอจะเกียจฉันแล้วทิ้งฉันไป"
.
.

ฉันสัมผัสเสียงที่เริ่มสั่นเทาและแสดงออกถึงความหวดกลัวถึงไม่มองหน้าแต่ใจก็สัมผัสได้ว่าเขากำลังคงทำหน้าเศร้าอยู่แน่ๆ

ในตอนแรกก็โกรธนะเรื่องที่ทำร้ายฉันแต่พอๆคิดดูเขาก็ทำเพื่อไม่ให้ฉันเข้าไปยุ่งกับเรื่องอันตรายและหลายๆเรื่องเลยละแต่ว่าพอได้ยินยังนี้ก็โกรธไม่ลงเลยสิน้า

สำหรับฉันอายาโตะก็เป็นคนๆหนึ่งที่สำคัญ ไม่อยากให้เขาเสียใจ ไม่อยากให้เขาร้องไห้ มันทำให้รู้สึกไม่สบายใจและเจ็บแปลกๆ อยากให้เขามีแต่เพียงรอยยิ้มเท่านั้น ฉันไม่รู้เลยว่าทำไมอายาโตะถึงสำคัญมากกับฉัน
.
.
.
พวกเราต่างพากันนั่งเงียบกันจนได้ยินเสียงถอนหายใจของเขาแล้วสัมผัสได้ว่าเขากำลังจะลุกแล้วเดินออกไป

ร่างกายไปไวกว่าความคิดเมื่อฉันพุ่งตัวไปกอดเขาจากด้านหลังแล้วกระชับอ้อมกอดใว้แน่นเพื่อให้เขาหยุด

"ขอโทษทำไม...ฉันข้าใจนานดีถ้าเป็นฉันก็จะทำแบบเดียวกันนั่นแหละฉันไม่โกรธหรอกและถ้าเป็นนายฉันพร้อมที่จะยกโทษให้เสมอนะ อายาโตะ"

ร่างสูงชะงักก่อนหันตัวกลับมาแล้วดึงร่างฉันเข้าไปกอดขณะที่ฉันกำลังจะคลายอ้อมกอดจากแผ่นหลังนั้นแล้วเอาหน้าซบลงที่ไหล่บางๆพร้อมพูดชื่อฉันและพูดขอบคุณซ้ำๆ

ฉันระบายยิ้มก่อนโอบกอดร่างสูงกลับแล้วค่อยๆซึบซับไออุ่นจากอกแกร่งนั้นทีละน้อยๆพลางยกมืออันบอบบางของฉันขึ้นมาลูบเส้นผมของเข้าช้าๆเพื่อปลอบประโลมจิตใจ

พวกเรากอดกันนานมากดังนั้นเราจึงตัดสินใจผละออกจากกันแล้วต่างก็กุมมืออีกฝ่ายให้แน่นพร้อมกับส่งยิ้มแห่งความสุขให้กันและกัน


------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------_---------------------------------------------------------------------------

ไรต์มาแล้วววววววว. >∆<
ขอโทษที่เค้าไม่ได้มาอัพสะนาน//วิ่งหลบกระสุนและระเบิด

ขอโทษจริงง้าบแต่เค้ามีเหตุผลนะ
เค้าลืมรหัสผ่านอะตัวเอง 0^0
เค้าพึ่งหาสมุดที่จดรหัสผ่านdek dเค้าเจอเลยมาลงให้หายคิดถึงกันหน่อย55555
เดี๋ยวถ้าว่างจะมาลงตอนไหนให้น้าา~บายย

อย่าลืมคอมเม้นเป็นกำลังด้วยนะจ้าาา
ถ้าผิดพลาดก็ขอโทษด้วย











ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

137 ความคิดเห็น

  1. #135 Sasicha2257 (@Sasicha2257) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 11 ตุลาคม 2561 / 20:08
    ทำไมรูป .... นิ้วมันยาวจังงง ที่แรกเห็นนึกว่ามีสี่นิ้วพอมองดูอีกที..... ห้านิ้วนี้หว่าาา
    #135
    0
  2. #115 ศศริประภา (@kamisamatan) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2560 / 09:59
      ไม่รู้เราคิดไปเองไหมนะ.. ไรท์ใช้คำว่าประมาทเยอะเกินไปอ่ะ.. มันรู้สึกเหมือนว่านางจะประมาททุกรอบอะไรอย่างงี้อ่ะ..  แล้วนักอ่านจะเผลอตัดสินว่าเป็นนิสัยเสียของนางเอา.. แนะนำให้ใช้คำว่า ไม่ทัน หรือ ไม่ได้ตั้งตัว บ้าง แต่โดยรวมสนุกค่ะ
    #115
    1
    • #115-1 starbook (@starbook) (จากตอนที่ 15)
      16 ตุลาคม 2560 / 18:27
      ขอบคุณสำหรับคำแนะนำน้าไรต์จะใช้ไปพัฒนาฝีมือให้ดียิ่งขึ้นนะคะ
      #115-1
  3. #103 19872002Nun (@19872002Nun) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 15:57
    สนุกมากคร้าาต่ออ
    #103
    1
    • #103-1 starbook (@starbook) (จากตอนที่ 15)
      11 ตุลาคม 2560 / 22:35
      ขอบคุณค่า
      #103-1
  4. #102 Yo-ru-garasu (@naotokun) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 12:05
    ในที่สุดไรท์ก็กลับมาสักที~ ฉันรอเธอที่หน้าประตู(?)ทุกวันเลยน้าาา~
    #102
    1
    • #102-1 starbook (@starbook) (จากตอนที่ 15)
      11 ตุลาคม 2560 / 22:35
      ขอบคุณจริงๆที่รอเสมอนะ
      #102-1
  5. #101 powe (@01916) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 10:09
    ในที่สุด
    #101
    1
    • #101-1 starbook (@starbook) (จากตอนที่ 15)
      11 ตุลาคม 2560 / 22:35
      แน่นอนค่า
      #101-1
  6. #98 KaristaTangngern (@KaristaTangngern) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 05:05
    กลับมาสักที
    #98
    1
    • #98-1 starbook (@starbook) (จากตอนที่ 15)
      11 ตุลาคม 2560 / 22:37
      แน่นอนคะ
      #98-1
  7. #96 beniyuki (@loveblackdevil) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 23:00
    ในที่สู้ดดดดT^T~ ก้อมาสักที ข้อหาไรท์หายนานมากรีบๆมาอัพต่อไห้ไวน้อววว
    #96
    1
    • #96-1 starbook (@starbook) (จากตอนที่ 15)
      11 ตุลาคม 2560 / 22:37
      เค้ากลับมาอัพแล้วนะ
      #96-1