เรียนความรัก

ความรักที่ได้เรียนรู้วันนี้ = ได้เรียนรู้จากหนังเรื่อง (500) Days of Summer + ใช้เวลาตรึกตรองเอง
   ความรักโดยส่วนใหญ่เริ่มมาจากการประทับใจในรูปร่างภายนอกก่อนใช่หรือไม่ คนเราชอบคนอื่นโดยอาศัยจากความน่ารักที่เราชอบจากการแสดงท่าทาง เครื่องแต่งกาย น้ำเสียงของเขาหรือไม่ ความรักเกิดขึ้นโดยอาศัยสิ่งเหล่านี้มากน้อยแค่ไหน หากไม่มีสิ่งเหล่านี้เลย ความรัก (ในเชิงกามารมณ์) จะสามารถเกิดขึ้นได้หรือไม่
   ความรัก ความหลง แตกต่างกันมากน้อยแค่ไหน เขาบอกว่าเราจะรักคนคนหนึ่งเมื่อได้รู้จักเขา ฉันว่าบางครั้งเราก็สามารถรักคนคนหนึ่งได้โดยที่ไม่รู้จักกันก็ได้ แต่มันคงเป็นได้เพียงความรักที่เกิดมาจากการจินตนาการของเราเองเสียเป็นส่วนใหญ่ คิดว่าเขาน่าจะเป็นอย่างนั้นอย่างนี้ บางครั้งก็ดูจากละครแล้วเอาบุคลิกตัวละครที่ชอบมาใส่ให้คนที่เรารู้สึกชอบก็มี แล้วในที่สุดก็คิดว่าชอบ หรือ รักเขา ? หนังเรื่อง (500) Days of Summer ทำให้รู้สึกว่าแม้เราจะสามารถได้อยู่กับคนที่สวย เราชอบความสวยของเขา มันเหมือนเป็นปาฏิหาริย์ที่เขามาชอบเรา แต่เมื่ออยู่ในโลกของความจริง หลายๆ สิ่งมันไม่ได้เป็นเช่นนั้น คนที่เราคิดว่าเราสามารถชอบหรือรักเขาได้เสมอ ก็ไม่ได้หมายความว่า เราจะสามารถอยู่กับเขาได้ตลอดไป เมื่อมันไม่ใช่ (อาจจะสำหรับฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเท่านั้นก็ได้) มันก็ไม่ใช่ สุดท้ายคนที่เจ็บคือฝ่ายที่รักมากกว่า ใช่ไหม?
   แม้ว่ามันจะเจ็บ แต่ฉันคิดว่ามันก็คงทำให้เราได้เรียนรู้และเข้าใจ "ธรรมดาของความรัก" มากขึ้นนะ ความรักเป็นสิ่งที่ซับซ้อนและไร้เหตุผลที่สุด คนเราบางคนฉลาด เก่งมากมาย ก็สามารถที่จะโง่ให้กับความรักที่บางครั้งช่างดูง่ายดายในสายตาคนทั่วไป หากคิดที่จะรัก ก็ต้องเตรียมใจที่จะเจ็บไว้ด้วย ฉันว่า นี่คือธรรมดาของความรักข้อหนึ่ง
   ความรักที่คิดว่าน่าจะเวิร์คกว่าแบบแรก คือ การที่ไม่ใช่เพียงหลงรักเขาข้างเดียว หรือรักเขาในจินตนาการที่เราสร้างขึ้นมาหรือเลือกที่จะมองเห็นเฉพาะสิ่งดีๆ เท่านั้น แต่เป็นความรักที่เกิดมาจากการเรียนรู้ และยอมรับกันและกันอย่างแท้จริง (ความรักแบบนี้จะอาศัยภายนอกมากน้อยแค่ไหนนะ?) มีหนังเกาหลีเรื่องหนึ่ง ชื่อ Personal Taste ตัวละครที่เป็นเพื่อนและแฟนเก่าของนางเอกทรยศนางเอกโดยแอบคบกัน และสุดท้ายก่อนงานแต่งงานของทั้งคู่หนึ่งวัน แฟนเก่าคนนี้เพิ่งมาบอกเลิกนางเอก แต่ภายหลังเกิดอุปสรรคทำให้งานแต่งล่ม เจ้าสาวซึ่งเป็นเพื่อนนางเอกรู้สึกผิดหวังในการกระทำของเจ้าบ่าว และสุดท้ายทั้งคู่ตัดสินใจเลิกกัน ผู้หญิงได้บอกเหตุผลที่มาคบกับผู้ชายว่าเป็นเพราะเธอชอบเขาจากการที่นางเอกมาเล่าเรื่องของเขา (ผู้ชาย) ให้ตนฟังบ่อยๆ ซึ่งล้วนเป็นเรื่องที่พูดถึงเขาในทางที่ดีทั้งสิ้น ทำให้เธอชอบเขาจากคำพูดของนางเอกไปโดยไม่รู้ตัว แต่เมื่อได้มารู้จักเขา เธอกลับพบว่ามันไม่ใช่อย่างที่เธอได้ยินมา เธอรักเขาจากจินตนาการ (ของนางเอก) ไม่ใช่จากตัวเขาเอง แม้พล็อตเรื่องตรงนี้ มันจะฟังดูไม่น่าจะเกิดขึ้นได้ในชีวิตจริง แต่ฉันคิดว่า ในจิตสำนึกของใครหลายๆ คน เมื่อจะชอบหรือรักใครซักคน ก็คงมีแนวโน้มที่สร้างภาพในจินตนาการของคนที่เราจะชอบไว้บ้างแน่ หากแต่เมื่อได้รู้จักตัวจริง จะมีซักกี่คนที่เรารู้สึกว่าเราเข้ากับเขาได้จริงๆ เรารับเขาในแบบที่เขาเป็นเขาได้ และเขาก็รับเราในแบบที่เราอยากจะเป็นได้ เรื่องแบบนี้ ฉันก็ไม่สามารถตอบได้แน่นอนอะไรหรอกนะ เพราะตัวเองก็ไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อน มากสุดก็เป็นเพียงการเฝ้ามองและแอบชอบเขาอยู่ข้างเดียว บางที อาจจะต้องยืมคำที่เคยๆ ได้ยินมา ที่เขาว่ากันว่า เมื่อเราโตขึ้น หรือแก่ตัวลง เงื่อนไขต่างๆ จะลดลง เราจะเห็นโลกมากขึ้น และจะรับมือกับอะไรๆ ได้อย่างมีความสุขมากขึ้น เรืองความรักก็อาจเป็นเรื่องหนึ่งที่อยู่ในขอบข่ายนี้ (มั้ง)
   ไม่ว่าสุดท้ายแล้ว ความรักจะมาในรูปแบบไหน มาแบบไม่ทันตั้งตัว มาแล้วทำให้เรามีความสุข หรือมาแล้ววกกลับไปเหลือความทุกข์ไว้ให้เรา ฉันคิดว่า มนุษย์เราก็ยังคงต้องการความรักกันอยู่

----เกลียดความรักที่ทำให้เราต้องเสียใจ แต่ยังค้นยังคอยจะหามันเรื่อยไป เจ็บไม่จำทั้งๆ ที่รู้ สุดท้ายที่รออยู่คืออะไร ? ----

เรียนความรัก

ความคิดเห็น