กล่องทองคำ

ครั้ง หนึ่ง ในคืนก่อนวันปีใหม่ ...
คุณพ่อคนหนึ่งทำโทษลูกสาวด้วย ความอารมณ์เสีย
เขาโกรธที่เด็กน้อยเอากระดาษห่อของขวัญสีทอง ซึ่งมีราคาแพงมาก
มาใช้ห่อของขวัญเล่นอย่างสิ้นเปลือง
เขาเข้าใจว่า ลูกสาวแค่พยายามจะตกแต่งบ้านสำหรับวันปีใหม่เท่านั้น

เป็นที่รู้กัน ว่าในช่วงนั้นสภาพเศรษฐกิจไม่ค่อยดีนัก
ใคร ๆ ก็มักจะอารมณ์เสียกับเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ แบบนี้ได้เสมอ

แต่ถึงอย่าง นั้นก็ตาม
ในตอนเช้าวันรุ่งขึ้นเด็กน้อยก็ยังถือกล่องของขวัญที่ห่อด้วย กระดาษสีทองมาให้คุณพ่อ
“กล่องนี้ของพ่อ นะคะ” เด็กน้อยเอ่ยกับพ่ออย่างร่าเริง

คุณพ่อรู้สึก ละอายกับการกระทำของตนเองเมื่อคืนนี้ที่ออกจะรุนแรงเกินไปบ้าง
เขากล่าว ขอบคุณลูกสาวเบา ๆ พร้อมกับค่อย ๆ แกะกล่องของขวัญอย่างระมัดระวัง
ปรากฏ ว่าเป็นกล่องเปล่า ... ไม่มีอะไรอยู่ข้างในเลย

คุณพ่อของเด็กน้อย รู้สึกโกรธขึ้นมาอีก เขาตะโกนถามลูกสาวว่า
“นี่ลูกไม่เคยรู้เหรอว่าเวลาจะให้กล่องของขวัญกับใคร …มันควรจะมีอะไรอยู่ในนั้นบ้างน่ะ”

เด็กน้อยเงยหน้า ขึ้นมองคุณพ่อช้า ๆ เธอสะอึกสะอื้นตอบคุณพ่อของเธอ
“แต่เมื่อคืนหนู… หนูใส่ของขวัญไว้ให้คุณพ่อแล้วนะคะ หนูหอมแก้มคุณพ่อใส่ไว้จนเต็มกล่องเลย”
คุณ พ่อรู้สึกตื้นตันขึ้นมาทันที เขายกตัวลูกสาวขึ้นมาอุ้มไว้แนบอก
แล้วขอ ร้องให้เด็กน้อยให้อภัยที่เขาอารมณ์เสียไปบ้าง

…ที่น่าเศร้าก็คือ หลังจากนั้นไม่นาน เด็กน้อยก็ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต

ต่อมาอีกหลาย ปี ยังมีคนเห็นว่าคุณพ่อคนนี้ยังเก็บกล่องของขวัญสีทองนั้นไว้ที่หัวเตียงอยู่ เสมอ
เมื่อใดที่เขารู้สึกท้อแท้หรือเศร้าใจ เขาจะหยิบกล่องสีทองขึ้นมาเปิด
แล้วจินตนาการว่าเด็กน้อยได้กลับมาหอม แก้มเขาอีกครั้ง

อาจเป็นเพราะเหตุนี้ คุณพ่อจึงยังคงจดจำความรักของลูกสาวที่มีให้เขาอย่างมากมายอยู่เสมอมา
…เหมือน กับว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดของลูกสาวที่เขาสามารถยึดถือเอาไว้ได้
ไม่ใช่ กล่องของขวัญที่ห่อด้วยกระดาษสีทอง หรือกล่องที่ทำจากทองคำแท้ใด ๆ ทั้งนั้น
แต่เป็นความรักอันแสนจริงใจที่ลูกสาว ของเขาได้ฝากเอาไว้จนเต็มกล่องนั่นต่างหาก