The Grudge 2

ข้าพเจ้าไม่ได้เป็นแฟนพันธุ์แท้จูออน แค่ติดตามดูมา 2 ภาค (รวมถึงจูออนฝรั่งภาคแรกด้วย) ..พอมีจูออนฝรั่งภาค 2 ก็เลยต้องไปวัดความแตกต่างกันซะหน่อย

ข้าพเจ้าและผู้ชักชวน เดินทางไปที่โรงหนังในเวลาหัวค่ำ ผู้ชักชวนบอกข้าพเจ้าว่า มันมีรอบ 3 ทุ่ม 10 นาที ..ซึ่งเราก็ตกลง

ข้าพเจ้าเป่ายิงชุบแล้วแพ้ จึงต้องเป็นตัวแทนไปซื้อตั๋ว ..เนื่องด้วยว่าเป็นคนไม่เก่งภาษาอังกฤษเลยแม้แต่น้อย การออกเสียงว่า The Grudge จึงออกจะลำบากซะหน่อย ขืนพูดผิดก็อาจจะอายขายขี้หน้าไปถึงวงตระกูลได้ ..ข้าพเจ้าจึงเลือกบอกชื่อเป็นภาษาไทย  "โคตรผีดุ"  (บางทีก็เรียกผิดเป็น ผีโคตรดุ  หรือไม่ก็ ผีดุโคตร(ๆๆๆ)  ก็มี)

ข้าพเจ้าบอกผู้ชักชวนว่า ได้รอบ 2 ทุ่ม ทำให้ผู้ชักชวนถึงกับงง เพราะคิดว่าไม่มีรอบนี้แน่นอน ข้าพเจ้าก็เลยด่าไปเล็กน้อยในทำนองว่า งี่เง่าว่ะ

หลังจากหาอะไรใส่ท้องเรียบร้อยแล้ว ก็ถึงเวลา 2 ทุ่ม ข้าพเจ้าขึ้นลิฟมาชั้นโรงหนัง ผู้ชักชวนบอกว่าเอาตั๋วมาดูสิ ว่าโรงไหน.. ข้าพเจ้าหยิบตั๋วออกมาจากระเป๋า แล้วก็ต้องตกใจสุดขีด เพราะว่า มันไม่ใช่ตั๋วเรื่อง The Grudge  แต่กลายเป็นตั๋วเรื่องเป็นชู้กับผีแทน .. ผู้ชักชวนบอกข้าพเจ้าในทำนองว่า "บอกแล้วไง ว่ารอบ 2 ทุ่มไม่มี"  ซึ่งข้าพเจ้าก็ต้องก้มหน้ายอมรับผิดว่าไม่ได้ดูให้ดีก่อนว่าไม่ใช่ตั๋วเรื่องที่ต้องการ

ข้าพเจ้าหน้าด้านเอาตั๋วไปเปลี่ยน พร้อมกับยอมรับสายตาเบื่อหน่ายของพนักงาน หลังจากนั้นก็ยังเหลือเวลาอีก 1 ชั่วโมง 10 นาที

ในที่สุดก็ได้เข้าโรงได้อย่างที่ต้องการ ข้าพเจ้าและผู้ชักชวนสร้างความหลอนให้แก่กันด้วยการหวาดผวากันเอง ไม่รู้เพราะอะไร ข้าพเจ้าและผู้ชักชวนก็เกิดกลัวผี ขึ้นมาทั้งที่ไม่มีปรากฏการณ์ว่าจะเป็นเช่นนี้มาก่อนในชีวิต .. อาจจะเป็นเพราะตุ๊กตาโตชิโอะ ที่ตั้งอยู่ระหว่างทางเดิน หรือไม่ก็เพราะโรงหนังแทบจะร้าง มีคนเพียง 10 กว่าคนเท่านั้น  หรือจะเพราะอะไรก็ตามแต่ แต่ข้าพเจ้าก็หวาดกลัวไปล่วงหน้าแล้ว..

The Grudge 2 นี่ไม่เหมือน จูออน 2  มากเท่าที่คิด เพราะมีการเพิ่มตัวละครและฉากใหม่ๆ เข้าไปมากขึ้น สร้างความรู้สึกว่าเป็นหนังฮอร์ลีวู๊ดได้อย่างชัดเจน มีการไขความลับเกี่ยวกับแม่ของโตชิโอะ (ข้าพเจ้าจำชื่อเธอไมได้สักทีสิน่า) มากขึ้น  ฉากหลอนๆ ก็มีให้เห็นได้ทั้งเรื่อง

ข้าพเจ้าคิดว่า The Grudge 2 นี่ทำได้ดีในระดับหนึ่ง แต่ก็ไม่ดีมาก .. เรียกได้ว่ากลางๆ ไม่โดนเด่น  และข้าพเจ้าคิดว่า จูออน 2  ดีกว่าอยู่นิดหน่อย.. 

แต่ยังไง ผีสาวไร้กระดูก และ โตชิโอะ ก็ยังเป็นที่ชื่นชอบของข้าพเจ้าอยู่ดี ...ความน่ากลัวของเธอและลูกก็คือ การไม่มีวันแพ้!!