What's up



 



< click to read the article >

 
      สวัสดีทุกคนที่เข้ามาเยี่ยมไอดีของเพลงแมลง ก่อนเลื่อนลงมาอ่านข้อความก็คงจะพบกับรูปภาพ แล้วก็เพลงที่มีความหมายมาก ดังนั้นจึงขอถือโอกาสนี้พูดถึงปัญหายิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่โลกเคยเผชิญมา ซึ่งพวกเราเพิกเฉยกับสัญญาณเตือนของมันมาหลายทศวรรษ


เมื่อต้นไม้ต้นสุดท้ายถูกโค่นลง

ปลาตัวสุดท้ายถูกจับไป

และแม่น้ำสายสุดท้ายกลายเป็นพิษ

เมื่อเวลานั้นผองเราจึงรู้ซึ้ง

ว่าคนกินเงินตราไม่ได้

- Cree Indian Proverb

      หลายคนคงตระหนักแล้วถึงการเปลี่ยนแปลงของสภาพอากาศ และเราทุกคนต่างถูกแดดแผดเผา กังวลว่าจะมีสิ่งปนเปื้อนติดมากับสิ่งที่กินหรือไม่ ทุกสิ่งทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็ว รู้ตัวอีกที มันแทบจะสายจนเกินไป

      ในขณะที่เราฝันถึงชีวิตที่ดีกว่า ความสะดวกสบาย และการประสบความสำเร็จ เราทุกคนเรียกมันว่าความฝัน แต่ยังมีฝันหนึ่งที่เราควรหวังร่วมกัน นั่นคือการสร้างโลกที่ดีขึ้น แม้ว่าในทางปฏิบัติ จะไม่มีใครสามารถเยียวยาโลกใบนี้ได้ หรือสร้างสิ่งใดที่ยิ่งใหญ่เทียบเท่าธรรมชาติมาทดแทน แต่ได้โปรดจงฝัน และตระหนักว่า ด้วยมือที่อาจดูเล็กจ้อยของเรา สามารถร่วมกันหยุดเคราะห์กรรมครั้งนี้ได้ โดยไม่ต้องรอประกาศใดจากรัฐบาล


      ขยะพลาสติกเป็นปัญหาอันดับแรก ๆ และคุกคามระบบนิเวศอย่างมากโดยเฉพาะทางทะเล 30% ของเต่าทะเลมีขยะพลาสติกอยู่ในท้อง (เช่นเดียวกับ 70% ของนกทะเล) และขยะพลาสติกก็สลายตัวเป็นไมโครพลาสติก ซึ่งสัตว์ทะเลกินเข้าไป ความจริงเหล่านี้คงไม่น่าหวาดกลัวเท่าไร ถ้าหากเราไม่รู้ว่ามีขยะพลาสติกกี่ตันถูกทิ้งลงทะเลต่อวัน แต่มันเป็นจำนวนมหาศาล บรรจุภัณฑ์พลาสติกที่เราใช้ในหนึ่งวัน สมมติว่าสามชิ้น คือ ขวดน้ำ หลอด และถุงพลาสติก (แต่ความจริงมีมากกว่านี้แน่ เพราะส่วนมากไม่ได้เอาขวดน้ำใช้แล้วไปกรอกกลับมาดื่มอีก) ประชากรไทยมี 70 ล้านคน ในหนึ่งวันขยะพลาสติกถูกผลิตภายในประเทศ 21 ล้านชิ้น ลองคิดภาพว่าคูณไปอีกเป็นตัวเลขของหนึ่งปี และลองขยายไปอีกว่านี่เป็นตัวเลขของทั่วโลก และลองย้อนกลับมาดูว่าเราใช้พลาสติกหนึ่งชิ้น เฉลี่ยแล้วแค่ 15 นาที แต่มันต้องใช้เวลาถึงสองร้อยปีในการย่อยสลาย

      เป็นความจริงที่น่ากลัวทีเดียว


 
 

      ไม่จำเป็นต้องพยายามจินตนาการถึงชีวิตในอนาคต เราคงเข้าใจกันดีแล้วถึงความรู้สึกของการถูกแผดเผา การที่ต้องหาเงินอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อที่จะซื้ออาหาร และจ่ายค่าที่พักที่ติดแอร์เย็น มันเป็นการยากเกินไปที่เราจะกลับไปปลิดผลไม้ออกมาจากขั้ว กินพืชผักตามธรรมชาติ และระเหเร่ร่อนไปอย่างคนในยุคหิน การปฏิวัติเกษตรกรรม การปฏิวัติอุตสาหกรรม ได้เผยปากหลุมพรางของมันที่กลืนกินมนุษยชาติให้ได้เห็นแล้ว และในขณะนี้ เรากำลังปฏิวัติเทคโนโลยี แน่นอนว่ามันเป็นความหวังที่จะทำให้มนุษยชาติอยู่รอดได้ในอนาคต หรือแม้แต่การเสาะแสวงหาดาวดวงอื่น แต่ทั้งหมดนี้เอาแน่เอานอนไม่ได้ อะโพคาลิปส์ที่แท้จริงไม่ได้เป็นเหมือนในหนังฮอลลีวูด แต่มันคือการตายช้า ๆ อย่างทรมานของโลกและชีวิต...เมื่อนั้น แม่น้ำทุกสายคงกลายเป็นพิษ และอากาศก็คงสกปรกกว่านี้เป็นร้อยเท่า
 


      ขอบคุณมากหากคุณอ่านประกาศนี้มาจนจะจบ อย่างน้อยขอให้มันเป็นแรงบันดาลใจเล็ก ๆ ที่จะเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตก็ยังดี เรา - เพลงแมลง – คิดว่ามันถึงเวลาแล้วที่คนควรทบทวนคำว่า คุณธรรม/ศีลธรรม ใหม่ โดยใช้มุมความคิดของการเปลี่ยนแปลงอย่างเลวร้ายทางสภาพแวดล้อมมาเกี่ยวข้อง




 

   Top Friends
BFF?
เพื่อนทั้งหมด
18

Andy Ryu