คัดลอกลิงก์เเล้ว

[ShortFic] [Mina x TWICE] เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป

"ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราจะอยู่ข้างๆ กันแบบนี้. . . ตลอดไปนะ"

ยอดวิวรวม

791

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


791

ความคิดเห็น


3

คนติดตาม


20
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  14 มี.ค. 60 / 01:40 น.
นิยาย [ShortFic] [Mina x TWICE] Ҩ¡ѹʹ [ShortFic] [Mina x TWICE] เราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้


"จำคำพูดพี่ไว้นะ พวกเราจะอยู่ข้างๆ กัน ไม่ว่าเรื่องจะเป็นยังไง เกิดอะไรขึ้นก็แล้วแต่ พวกเราจะอยู่ข้างกันแบบนี้. . . ."


"ตลอดไป"













เนื้อเรื่อง อัปเดต 14 มี.ค. 60 / 01:40












          'TWICE's Mina and GOT7's BamBam Dating rumors spark after allegedly hacked photo surfaces'



     หลังจากที่มีการปล่อยข่าวแบบนี้ออกมา หญิงสาวผู้ที่มีชื่ออยู่ในหัวข้อข่าวนั้นได้แต่นั่งจ้องโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูในมืออย่างเหม่อลอย ในหัวตอนนี้ว่างเปล่าไม่มีอะไรเลยนอกจากพื้นที่สีขาวที่ขาวโพลนเหมือนดั่งกระดาษเอสี่ที่ไม่มีร่องรอยของการขีดเขียนอะไรลงไปเลยแม้แต่นิดเดียว




มินะนั่งเปิดโซเชียลต่างๆ ดูเพื่อเช็คข่าวสารของโลกภายนอก แต่เลื่อนหน้าจอไปได้ไม่เท่าไหร่ก็เจอกับหัวข้อข่าวที่มีชื่อเธอและของรุ่นพี่สมาชิกคนหนึ่งที่อยู่ร่วมค่ายเดียวกันแถมยังมีรูปแนบติดมากับหัวข้อข่าวนั้นด้วย มินะไม่ลังเลที่จะเปิดอ่านจึงจิ้มไปที่หน้าจอเพื่ออ่านข่าวนั้นอย่างชัดๆ 





เนื้อหาข่าวไม่มีอะไรนอกจากเรื่องที่เกี่ยวกับรูปภาพนั่น รูปภาพที่เธอเองก็ไม่รู้ไปถ่ายตอนไหน มินะรู้ตัวเองดีว่าภาพนี้คือการตตัดต่อ แต่เมื่อข่าวหลุดออกมาแบบนี้ก็ได้สร้างกระแสบางอย่างขึ้นมา ทั้งไอจีที่มีคนมาคอมเม้นท์ด่าเธอบ้าง บางคอมเม้นท์นั้นถึงขั้นด่าแรงจนทำให้เธอรู้สึกเสียใจกับข่าวแบบนี้ เธออยากรู้มากว่าใครเป็นคนปล่อยรูปออกมา







                    ก๊อก ก๊อก




"มินะ พี่เข้าไปนะ" เสียงเคาะประตูดังขึ้นทำให้คนในห้องที่นั่งเหม่อลอยสะดุ้งจากภวังค์



"พะ. . พี่มีอะไรคะ"



"พี่จะมาคุยเรื่องข่าวน่ะ เธอคงรู้แล้วใช่ไหม"



"ค่ะ ฉันรู้แล้ว"




"อย่าไปคิดมากนะ เธอก็คงจะรู้อีกเหมือนกันว่านั่นภาพตัดต่อ"



"ค่ะ ฉันรู้ว่าเป็นภาพตัดต่อ แต่ในไอจีตอนนี้. . . "



"พอแล้วมินะ เธออย่าไปคิดมากเลย เค้าก็ได้แค่ด่าเรา ถ้าเธอไม่ไปกังวลกับคำสบประมาทในเรื่องที่ไม่เป็นจริง เธอก็จะผ่านเรื่องนี้ไปได้ แค่เธอมองโลกในแง่ดีเข้าไว้"  คนเป็นพี่พูดพร้อมดึงร่างของคนที่กำลังอ่อนแอในตอนนี้มากอดปลอบเบาๆ



"พี่นายอนคะ ฉันไม่รู้ว่าฉันจะทำยังไงดีอ่ะ ถึงฉันไม่คิด ยังไงมันก็คิดอยู่ดี ฮึก. . "



"โอ๋ๆ ไม่ร้องนะคะคนดี ยิ้มหน่อยสิ"



"ฉันยิ้มไม่ออกแล้วพี่"



"ไม่ออกก็ต้องยิ้ม ไหนยิ้มมมมมม"  ไม่พูดเปล่านายอนยังเอามือไปดึงยืดแก้มของคนน้องเล่นอีก



"เอาน่าๆ ไปกินอะไรก่อนนะ ทุกคนเป็นห่วงเธอนะรู้ไหม"



"แล้วพี่จีฮโยล่ะคะ"



"รายนั้นไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลแล้ว คงได้พักงานซักระยะน่ะ"




"ไปดูแลพี่เค้าเถอะค่ะ ฉันไม่เป็นไร"



"ไม่เป็นไรก็บ้าแล้วมินะ. ..  เธอร้องไห้ใช่ไหม" บุคคลมาใหม่เดินเข้ามาฉุดมินะให้ลุกขึ้นยืน แล้วจับใบหน้าให้หันมามองกันตรงๆ



"พี่ซานะ ฉันไม่เป็นอะไรจริงๆ"


"รู้ว่าโกหกไม่เก่งก็ยังจะบอกว่าตัวเองไม่เป็นอะไร ทั้งที่ข้างในใจเธอบอบช้ำไปแล้ว"



"จองยอนอ่า. .  ปลอบมินะที ฉันจะไปทำอะไรให้มินะกินก่อน"



"โอเคซานะจัง นี่. . . มินะ" จองยอนตอบกลับสาวญี่ปุ่นอีกคนหนึ่ง ก่อนจะกลับมาสนใจคนที่อ่อนแอในตอนนี้แทน



"เธอรู้อะไรไหม พอข่าวแบบนี้ออกมา วันซ์พูดถึงเราว่ายังไง"



"อะไรนะคะ??" มินะทำหน้าไม่เข้าใจ



"นายอน เปิดให้น้องดู"


นายอนทำตามที่อีกคนบอก ก่อนจะเปิดแอพชื่อดังขึ้น แล้วกดเข้าแฮชแท็กที่แฟนคลับกำลังใช้กันอยู่พร้อมกับยื่นโทรศัพท์ไปตรงหน้ามินะ เพื่อให้อีกคนได้อ่านชัดๆ



'สู้ๆ นะมินะออนนี่ พวกเรารักออนนี่เสมอนะคะ'


'ยิ้มเข้าไว้นะมินะจัง วันซ์อยู๋ข้างๆ มินะจังเสมอนะ'


'ไม่ต้องไปคิดมากนะ มันก็แค่ข่าวลวงโลก แค่ข่าวมั่วมินะจังอย่าไปใส่ใจเลยนะ'



'รักมินะจังมากๆๆๆๆ เลยนะ สู้ๆ'



'พวกเราวันซ์จะอยู่ข้างๆ เสมอนะ เรามาผ่านเรื่องราวนี้ไปด้วยกันเถอะ สู้ๆ'



'พวกเรารักรอยยิ้มของพี่นะคะ เพราะฉะนั้นได้โปรดค่ะ ยิ้มเยอะๆ ยิ้มที่ทำให้โลกสดใสของพี่ ช่วยส่งมันมาให้พวกเราอีกนะคะ'




ยังมีข้อความอีกมากมายที่เขียนให้กำลังใจเธอ ทั้งภาษาอังกฤษ ภาษาญี่ปุ่น ภาษาเกาหลี แม้กระทั่งภาษาไทย ถึงแม้มินะจะอ่านภาษาไทยไม่ออก แต่ก็พอรู้ว่าวันซ์ไทยทวิตเรื่องอะไร มีทั้งโพสรูป โพสคลิป โพสภาพกิ๊ฟ และอีกมากมายที่เป็นกำลังใจให้เธอ มินะรู้สึกขอบตาชื้นขึ้นมาด้วยน้ำใสๆ ที่ไหลเอ่อออกมา



"เห็นไหมมินะ ยังมีอีกหลายคนที่คอยเชียร์ คอยให้กำลังใจเธออยู่นะ ฉะนั้นอย่าคิดมากเลย" จองยอนพูดปลอบก่อนจะตบบ่าน้องเบาๆ แล้วพากันจูงมือมินะออกไปรวมตัวกันที่ห้องนั่งเล่น









"พี่มินะะะะะะ~~~  ยิ้มเข้าว้ายยยยยย~~  ดุ๊บอยู่นี่แล้วววว~ ยิ้มสิ ยิ้มมมมมมมม"



"แกจะทำอะไรเนี่ยดาฮยอน"



"ก็จะทำให้พี่มินะยิ้มไง"



"ทำให้ยิ้มได้ แต่แกจะวิ่งชนฉันไม่ได้!!!"



"ฉันขอโทษก็ได้น่าาา พี่นายอน เอ้าพี่มินะ มีคนส่งคลิปนี้มาให้ทางเมลฉันน่ะ" ดาฮยอนเปิดโน๊ตบุ๊คของตัวเองแล้วหันเข้าหาพี่สาวชาวญี่ปุ่นให้ได้ดูคลิปวีดีโอที่คนบางคนส่งมาให้






'ว่าไง~ มินะลูกแม่. . . .'


'โย่ หวัดดีน้องสาวที่น่ารักของพี่'



แค่เปิดคลิปขึ้นมาก็ทำให้มินะเริ่มน้ำตาคลออีกครั้ง มินะนั่งดูคลิปนั้นพร้อมกับสมาชิกในวงที่มารวมกันตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่ทราบ



'พวกเรารู้ข่าวลูกแล้วนะ แม่เชื่อว่านั่นไม่ใช่ข่าวจริงแน่ๆ ทุกคนที่นี่เชื่อว่าลูกจะผ่านเวลาร้ายๆ นี้ไปได้นะลูก'


'น้องรักของพี่ ไม่ได้เจอกันตั้งสองปีแล้วนะ โตเป็นสาวเยอะเลย ดูแลตัวเองดีๆ นะมีอะไรก็บอกเพื่อนๆ ในวงบ้างอย่าเก็บไว้คนเดียว เรายิ่งเป็นคนที่ดูบอบบางอยุ่ ถึงภายนอกจะดูเหมือนไม่เป็นอะไร แต่ในใจของน้องคงกำลังร้องไห้ใช่ไหมล่าา~ เพราะงั้นยิ้มเยอะๆ แฟนคลับน้องชอบมองเวลาน้องยิ้มนะรู้ไหม. . .   พี่จะบอกแค่นี้แหละ พี่รักน้องนะ แม่ก็ด้วย พวกเราทุกคนรักมินะจังมากๆๆๆ เลยนะ สู้ๆ แล้วเราจะผ่านมันไปด้วยกัน'




     ทันทีที่หน้าจอโน๊ตบุ๊คดับไป มินะเริ่มร้องไห้ออกมาอีกครั้งจนทุกคนต้องเข้ามากอดปลอบเพื่อให้มินะหยุดร้องไห้ นายอนเดินหายไปในครัวแล้วออกมาพร้อมแก้วน้ำที่มีน้ำส้มอยู่ในนั้น เธอส่งแก้วให้กับมินะเพื่อให้มินะสดชื่นขึ้นมาบ้าง




"เป็นไงบ้างมินะ ร้องไห้หนักเลยล่ะสิ" ผู้มาใหม่ที่พึ่งเปิดประตูเข้ามาเอ่ยถามขึ้นทันทีที่เห็ฯทุกคนรวามตัวกันอยู่ที่ห้องนั่งเล่น



"พี่จีฮโย ฮึก. . .  ฮือ~"



"โอ๋ๆๆ พี่อยู่นี่แล้ว เป็นไงบ้างล่ะเราน่ะ รู้สึกดีขึ้นบ้างไหม" มินะที่วิ่งเข้ามากอดพร้อมซบใบหน้าลงกับลาดไหล่ของคนพี่ร้องไห้ออกมาอย่างหยุดไม่อยู่อีกแล้วในตอนนี้



เวลานี้เธอแค่ต้องการที่พักพิง ต้องการแค่กำลังใจที่คอยอยู่ข้างๆ เสมอ เธอได้รับมันมาแล้วทั้งจากแฟนคลับ จากคนในครอบครัว และที่สำคัญ กำลังใจจากคนในวงที่เปรียบเสมือนครอบครัวที่สองของเธอ




"เธอจำเพลงที่เราร้องกันได้ไหม เพลงนี้เป็นเพลงที่มีความหมายกับพวกเราตลอดเวลาเลยนะ"



"One in a million
เธอคือหนึ่งในล้านเลยนะ

믿어봐요 그댄 특별한걸
มีดอบวาโย กือแดน ทึกบยอลฮันกอล
เธอน่ะคือสิ่งที่มหัศจรรย์สุดๆแล้ว ดังนั้นช่วยเข้มแข็งเอาไว้นะ'



จีฮโยร้องท่อนฮุคเพลงหนึ่งของวงขึ้นมา ทำให้สใาชิกทุกคนร้องตามกันขึ้นมาบ้าง





''One in a million
เป็นหนึ่งในล้าน

세상에 단 한 사람 뿐인걸
เซซังเอ ดัน ฮัน ซารัม ปุนนินกอล
เป็นหนึ่งเดียวของโลกใบนี้


그대는 masterpiece
กือแดนึน masterpiece
เธอเป็นคนที่สำคัญมากนะ


있는 그대로도 완벽한걸요
อิซนึน กือแดโรโด วันบยอกฮันกอลโย
เธอน่ะคือความสมบูรณ์แบบ


One in a million
หนึ่งในล้านเท่านั้น


믿어요 그댄 특별한걸요
มิดดอโย กือแดน ทึกบยอลฮันกอลโย
เธอน่ะคือสิ่งที่มหัศจรรย์สุดๆแล้ว ฉันเลยเชื่อในตัวเธอมาเสมอไง'





มินะที่ฟังสมาชิกคนอื่นกำลังร้องเพลงนี้ เธอก็คิดทบทวนตัวเองดูว่าควรจะทำยังไงต่อไป จะอยู่ต่อ หรือจะจบความฝันเพียงเท่านี้   สุดท้ายแล้วมินะก็เลือกได้ เธอเลือกที่จะเผชิญหน้ากับอนาคต เธอเลือกที่จะอยู่กับทุกคนต่อไป






"เธอจำไว้นะมินะ" นายอนพูดขึ้นขณะที่ทุกคนกำลังตั้งใจรอฟังคำพูดของพี่ใหญ่







"ไม่ว่าเวลานี้ พรุ่งนี้ มะรืนนี้ หรือวันไหนๆ ไม่ว่าจะกี่เดือนกี่ปีก็ตาม ในฐานะที่ฉันเป็นพี่ใหญ่ของวงนี้ ฉันขอพูดตรงนี้เลยว่า. . "











"ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราทุกคน ทั้งพวกเราทไวซ์ และ วันซ์ที่รักและเชื่อในตัวของพวกเรา จะผ่านไปนานแค่ไหน พวกเราก็จะอยู่ข้างๆ กันเสมอ จะอยู่ด้วยกันแบบนี้ และรักกันแบบนี้ ตลอดไป"





ทุกคนพยักหน้าเห็นด้วยกับคำพูดของพี่ใหญ่ มินะที่เธอเคยพูดอยู่หลายครั้งว่าจะอยู่กับวงตลอดไป เธอที่รักวงนี้มากจึงเลือกที่จะจับมือแล้วเดินไปด้วยกัน เดินไปด้วยกันจนสุดทาง ไม่ว่าทางข้างหน้าจะลำบากขนาดไหน พวกเธอก็จะไม่มีวันปล่อยมือออกจากกันเด็ดขาด ไม่ว่าเป็นสมาชิกในวงเอง หรือสมาชิกในครอบครัว แม้กระทั่งแฟนคลับของพวกเธอ 





มินะที่หยุดร้องไห้แล้วก็ได้ยิ้มออกมาจนเห็นเหงือกสีแดงที่เป็นรอยยิ้มอันเป็นเอกลักษณ์ของเจ้าตัว นั่นจึงทำให้ทุกคนยิ้มตามไปด้วย





"เอาล่ะ เป็นไง สบายใจขึ้นรึยัง" โมโมะที่เดินมากอดมินะถามขึ้น



"สบายใจแล้วค่ะ"




"ถ้าสบายใจขึ้นแล้ว เราก็ไปกินข้าวกันเถอะ ให้ลีดจียืนนานๆ แล้วเหนื่อยแทน"




"แกหาว่าฉันแก่หรอยะดาฮยอน"



"ยังไม่ได้พูดเลยนะ พี่พูดเอง"



"กรี๊ดดดด!!!!  ฉันจะฆ่าแกอีนังดุ๊บ"




"แชงอ่า~ ช่วยดุ๊บด้วยยยย" ดาฮยอนที่วิ่งไปหลบหลังแชยองอ้อนให้คนข้างหน้าเป็นเกราะให้




"พี่เริ่ม พี่ก็ควรจัดการนะคะ เนอะจื่อวี"




"ฮ่าๆ สมควรค่ะ"



"โธ่. . . ไรอ่ะไม่ช่วยกันเลย"



"ไอ้ดุ๊บ มาให้ฉันฆ่าแกซะดีๆ นะยะ!!!!"



"ดุ๊บขอโทษษษษ!!! ดุ๊บผิดไปแล้ววววว"




          มินะมองภาพที่จีฮโยไล่ตีดาฮยอนอยู่นั้นก็หลุดขำออกมาจนทำให้พี่ๆ ที่แอบยืนมองอยู่ยิ้มตามกันไปด้วย จองยอนหันไปหานายอน โมโมะ และซานะ ก็ยิ้มให้กันแล้วเดินไปนั่งข้างๆ มินะทั้งหมด





"ไหนๆ ก็มารวมอยู่ด้วยกันแล้ว มาถ่ายรูปกันดีกว่า"



"ไหนกล้องอ่ะ"



"จื่อไปดูที่ห้องซิ" 



"ทำไมใช้น้อง"



"ไปดูให้พี่หน่อยยย" จองยอนทำท่าทางออดอ้อนให้จื่อวีไปเอากล้องให้



"บรึ๋ยยย~ อย่าทำเป็นแบ๊วไปเลยพี่จองยอน มันไม่เข้าอ่ะ"



"เอ้าไอ้นี่อยากโดนด้วยใช่มะ" จองยอนทำท่าจะลุกไปไฝว้กับน้องเล็กสุด ก็โดนโมโมะฉุดให้นั่งลงแล้วสั่งให้ไปเอากล้องเอง


จองยอนยอมเดินไปหยิบกล้องแต่โดยดี พร้อมกับส่งให้จื่อวีที่แขนยาวกว่า เพื่อให้น้องเป็นคนถ่ายให้






"ทุกคน มาถ่ายรูปกันนนน" ดาฮยอนกับจีฮโยที่ได้ยินเสียงนายอนตะโกนขึ้น ก็รีบวิ่งไปทันที



จื่อวีที่ตั้งกล้องเสร็จแล้วก็รีบวิ่งกลับไปนั่งประจำตำแหน่งทันที





แต่ในระหว่างที่ทุกคนกำลังโพสท่าเตรียมถ่ายนั้น อยู๋ดีๆ กล้องก็ล้มลงไปพร้อมกับเสียงชัตเตอร์ของกล้องดังขึ้น ทำให้ภาพที่ออกมากนั้นช่างเป็นภาพที่อบอุ่นเหมือนครอบครัวเดียวกัน




มินะหยิบเอาภาพออกมาเูก็หัวเราะออกมาจนทุกคนชะเง้อหน้ามามองบ้าง ปรากฏว่าทุกคนก็หัวเราะออกมาเหมือนกัน















          'ฉันจะจำคำของพี่ไว้นะคะ  พี่มินะ ขอบคุณทุกคนที่อยู่ข้างๆ คอยให้กำลังใจฉันเสมอมานะคะ'








คิดในใจแล้วก็ยิ้มออกมา รอยยิ้มที่ทุกคนต่างก็หลงรัก รอยยิ้มที่ทุกคนต่างก็มองว่ามันดูสดใสทุกครั้ง รอยยิ้มที่ยิ้มจนเห็นเหงือกสีแดงนั่น เป็นรอยยิ้มที่แต่ละคนก็ไม่อยากให้มัน'หาย' ไปจากบนใบหน้าที่งดงามนั้นของคนที่ชื่อ


'เมียวอิ มินะ' 



คนนี้หรอกเนอะ ^^





















______________________________________________




ไม่รู้คึกอะไรมาแต่งฟิคเรื่องนี้  อยู่ดีๆ ก็อยากแต่ง  ด้วยความรักที่มีให้วงทไวซ์และตัวมินะเอง  รักมาก เป็นที่เลือกถูกแล้วจริงๆ ที่มาหลงรักวงนี้


นี่เป็นฟิคสั้นเรื่องแรก และเป็นเรื่องแรกที่แต่งของทไวซ์ด้วยค่ะ รู้สึกเหนื่อย แต่งสดด้วยค่ะ ไม่กรองอะไรก่อนเลยค่ะฮ่าๆๆๆ



เป็นกำลังใจให้ทไวซ์กันนะคะ ขอให้เรื่องทุกเรื่องผ่านไปได้ด้วยดีกันค่ะ  นี่แต่งเอาความบันเทิงนะคะ อย่าดราม่าเนอะ ยิ้มเข้าไว้


รอยยิ้มของวันซ์ก็เหมือนหัวใจของสาวๆ นะคะ ^^

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Annieผู้รักยูจองIOI จากทั้งหมด 9 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

3 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 02:29
    มาอ่านช้าอีกแล้วว,_, ภาษาดีมากเยยมีทั้งเศร้าปนฮาจบด้วยอบอุ่น *-*
    #3
    0
  2. #2 --EXOL-- (@09997022078) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 10:01
    ใช่ๆๆ พวกเราคือหนึ่งในล้าน.... และพวกเธอก็คือหนึ่งในล้าน.....สำหรับเรา #วันซ์
    #2
    0
  3. #1 dRomanticz (@dRomanticz) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 มีนาคม 2560 / 02:18
    ขอให้มินะผ่านเรื่องนี้ไปได้ด้วยดี ขอบคุณครับ ที่แต่งให้อ่าน.
    #1
    0