คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [OS][Luda x ???] #HappyLUDADay [OS][Luda x ???] #HappyLUDADay | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้






♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥

# H A P P Y L U D A D A Y

♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥





"สุขสันต์วันเกิดนะลูดาน้อย" - ซอลอา


"HBD. นะพี่มีความสุขมากๆ นะ" - อึนซอ


"ร่างกายแข็งแรงนะลูดา เป็นเพื่อนกันไปเรื่อยๆ เนาะ" - ดาวอน


"ไปร้องเกะกันนนน!!!" - ซูบิน


"พี่ วันเกิดพี่ลูดานะทำไมต้องไปเกะ" - ดายอง


"ฉลองวันเกิดให้ตัวเล็กของเรา เย้~~" - ซวนอี๋


"ไม่มีของขวัญให้นะคะ มีแต่ใจให้พี่ค่ะ" - ซองโซ


"พี่สาวของหนู น่ารักๆ ขึ้นตลอดไปนะคะ" - ยอรึม


"ของขวัญวันเกิดพี่ ป่ะหนูจะพาพี่ไปฝึกร้องเพลง" - ยอนจอง


"ออนนี่~ ไปจีนกันหนูจะพาออนนี่เที่ยวเป็นของขวัญวันเกิด" - มิกิ


"มา พี่จะฝึกเราแร็ปเอง" - เอ็กซี่


"...........????..........." - โบนา









 


ค่ะ!! เนื่องในวันเกิดเปี๊ยกน้อยของเรา ไรท์จึงกำเนิดฟิคสั้นเรื่องนี้ขึ้น...
ญxญ เช่นเดิมจ้า หากท่านผู้อ่านท่านใดรับไม่ได้ กดตัว x ออกไดเลยจ้า
แนวน่ารักใสๆ สไตล์คุณหนูลูดาผู้น่ารักค่ะ

♥ ด้วยรักจากผู้แต่ง ♥

เนื้อเรื่อง อัปเดต 10 มี.ค. 61 / 18:25












C O S M I C ' S     P A R T
(ยกเว้นลูดา)


     "พวกยู~ จำได้ไหมวันนี้วันเกิดใคร" เสียงใสๆ ของแม่พระของวงเอ่ยขึ้นท่ามกลางสมาชิกในห้องนั่งเล่นตอนนี้


"จำได้สิ จะลืมได้ไง"


"งั้นเรามาแบ่งหน้าทีกันเถอะ แล้วไปซื้อของตามที่ฉันจดให้ในกระดาษ"


"จ้ะ แม่"


"อึนซอ เดะทุบใครแม่แก"


"แต่พี่ซอลเป็นคนอายุเยอะสุดในวงนะ ก็ต้องเป็นแม่สิ" 




โป๊ก!!!!!




     "พี่เอ็กซี่ ตีหัวซอทำไมง่ะ!" อึนซอเอามือขึ้นกุมศีรษะตรงที่โดนตีไปเมื่อกี้อย่างโอดครวญ


"ก็แกหาว่าซอลอาแก่สุดเลยต้องเป็นแม่"


"ไม่จริงรึไงเล่า"


"ไม่จริงโว้ย มันผิดตรงที่แกบอกว่าซอลอาเป็นแม่เพราะแก่สุด ต้องบอกว่าซอลอาน่ะแก่สุดต้องเป็นคุณทวดสิ"





โป๊ก!!!!!!!!





     "ชู โซ จอง!!!!" เสียงซอลอาตะหวาดลั่นห้องพร้อมวิ่งไล่ตีคนกวนอย่างแร็ปเปอร์สาวของวงเอ็กซี่ เพื่อนๆ ในวงที่เห็นพากันหัวเราะลั่นจนร่างเล็กที่ทุกคนคาดว่านอนเล่นเกมอยู่ในห้องเดินออกมาด้วยสีหน้าที่งัวเงียเหมือนคนพึ่งตื่น


"เอะอะเสียงดังอะไรกันคะ ฉันนอนไม่หลับ"


"โอ้~~ เปี๊ยกน้อยของเราตื่นแล้ว" ซวนอี๋เดินไปกอดร่างเล็กแน่นจนคนโดนกอดทำหน้าทำตาดูอึดอัด


"ซวนอี๋ แกกอดลูดาแน่นไปแล้ว ดูทำหน้า โอ๋ๆ มาๆ กอดกับพี่ก็ได้มา" โบนาเดินไปกระชากตัวลูดาออกจากอ้อมกอดของเพื่อนสนิทแล้วเอามากอดแนบอกของตัวเอง


"แหม่~ หลอกแต๊ะอั๋งน้องก็บอกดีๆ โบนา" 


"เงียบปากไปเอ็กซี่"


"อ้าว ไอ้นี่วอนโดนตีนมาๆ มาให้เอ็กซี่คนนี้เตะซะดีๆ"


"พอ เลิกตีกัน แล้วไปซื้อของได้แล้ว!!" ซอลอาตะโกนสั่งจนทุกคนหงอยลงทันตายกเว้นก็แต่ลูดาที่กำลังนั่งทำหน้างงภายในอ้อมกอดของซูบินและซวนอี๋บวกด้วยโบนาที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมตัวเองถึงต้องมานั่งเฉยๆ ให้สาวคนนี้กอดด้วยก็ไม่รู้



"ลูดา ป่ะเดี๋ยวพี่พาเที่ยว"

"ไปไหนอ่ะพี่ซอลอา"

"ไปที่ที่ลูดาอยากไป ตัวเล็กอยากไปไหนล่ะคะเดี๋ยวพี่พาไปหมดเลย"

"จริงเปล่า... งั้นฉันขอไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะคะคิดออกแล้วจะมาบอกอีกทีนะ" 

"จ้า"





          ร่างเล็กลุกจากอ้อมกอดของปลาหมึกทั้งสามคนแล้วเดินเข้าห้องไปเหลือเพียงบุคคลอีกสิบสองหน่อที่นั่งซุบซิบๆ กันอยู่

     ซอลอาแบ่งหน้าที่ให้สองทีม ดังนี้...


             #ทีมซื้อของ นำทีมโดยเอ็กซี่ ประกอบไปด้วยลูกทีมตัวป่วน ยอนจอง ซูบิน ดาวอน มิกิ และยอรึม


             #ทีมพาลูดาเที่ยวเพื่อถ่วงเวลา นำทีมโดยซอลอา ประกอบไปด้วยลูกทีมที่พอจะรู้เรื่อง โบนา ดายอง ซองโซ อึนซอ
และ ซวนอี๋



"เอาล่ะ ทีมซื้อของไปซื้อของมาจัดเตรียมกันได้แล้ว"


"Let's gooooooooooo!!!!"



          เมื่อทีมซื้อของพากันออกไปจนหมดแล้วก็เหลือแต่ทีมพาร่างเล็กที่กำลังอาบน้ำอยู่ออกไปเที่ยวเพื่อนถ่วงเวลาไว้ ทั้งหกคนกำลังนั่งใช้ความพยายามในการคิดว่าคนอย่างลูดาที่ไม่ชอบออกไปไหนอยู่แต่ในบ้านนั่งๆ นอนๆ ฟังเพลง เล่นเกมอยู่ทั้งวัน บางวันก็อ่านหนังสือแต่ส่วนมากก็เล่นเกมแหละ ทั้งหกคนพยายามคิดอยู่ว่าจะพาไปไหนดี สวนสนุก? สวนน้ำ? สวนสัตว์? ฮงแด? ที่ไหนที่คนอย่างลูดาจะไปทั้งหกคนคิดไม่ออกเลย....




"เสร็จแล้วจ้า อ้าว... แล้วที่เหลือไปไหนกันอ่ะ" ร่างเล็กเอ่ยถามทันทีที่ออกมาจากห้องแล้วไม่เจอพวกเอ็กซี่อยู่


"โดนผู้จัดการเรียกไปทำธุระข้างนอกน่ะ ว่าแต่ตัวเล็กคิดได้ยังคะว่าจะไปเที่ยวไหนดี"


"ไปสวนสนุกกัน!!"


"วันนี้อากาศร้อน ใส่หมวกด้วยล่ะเดี๋ยวเป็นลมแดด" โบนาเดินเอาหมวกมาสวมให้ลูดาด้วยความเป็นห่วง


"ป่ะ พี่เมเนเจอร์รอที่รถแล้วป่านนี้ร้อนจนละลายไปแล้วมั้ง"



     ซอลอาเดินนำคนอื่นๆ ลงไปที่รถที่จอดรออยู่ด้านล่างหอพัก เมื่อลงมาถึงก็เจอเมเนเจอร์เอาพัดลมขนาดจิ๋วเป่าอัดหน้าอยู่ ด้วยความที่วันนี้อากาศค่อนข้างร้อน ทั้งหมดจึงไม่พูดพร่ำทำเพลงอะไรรีบวิ่งขึ้นรถเพื่อไปตากแอร์เย็นๆ ทันที








ด้ า น ที ม ค น ซื้ อ ข อ ง








"ย๊า!! ห้ามซื้อของอย่างอื่นสิโว้ยยยยยย" เสียงคำรามของหัวหน้าทีมอย่างเอ็กซี่ตะโกนบอกคนอื่นๆ ที่เดินดูแต่ของของตัวเองจนดูเหมือนจะลืมจุดประสงค์หลักไปแล้ว 


     ยอนจองเดินดูเครื่องดื่มเพื่อสุขภาพ ซูบินก็เดินเกาะแขนยอนจองไปเรื่อยๆ และเหมือนยอนจองจะดูรำคาญนิดๆ มิกิก็พายอรึมไปเดินดูตุ๊กตาตรงโซนที่วางขาย 

จะมีก็แค่ดาวอนที่ดูจะปกติที่สุดแล้ว เดินดูของตามลิสที่ต้องซื้อจนตอนนี้ของที่ต้องการครบแล้วเรียบร้อยเตรียมจ่าย เอ็กซี่ได้แต่กล่าวชูฮกความเป็นคนปกติของดาวอนอยู่ในใจวนหลายรอบ



เมื่อจ่ายเงินด้วยบัตรเครดิตของซอลอาเสร็จเรียบร้อยก็ได้เวลาไปตามลากตัวป่วนทั้งสี่มาขึ้นรถเพื่อกลับหอพักไปทำอาหารและจัดเตรียมของตกแต่งต่างๆ ภายในห้อง



"ออนนี่ ตอนนี้กี่โมงแล้วคะ" ดาวอนเอ่ยถามกับเมเนเจอร์ออนนี่ที่กำลังนั่งไถหน้าจอไอแพดดูตารางงานของสาวๆ ทั้งสิบสามคนอยู่


"เราออกมาตั้งแต่ตอน9 โมงเกือบ10 ใช่มั้ย"


"ใช่ๆ"


"งั้นตอนนี้เราก็เสียเวลากับซุปเปอร์มาร์เก็ตรวมๆ 3 ชั่วโมงแล้วค่ะ" เมเนเจอร์ออนนี่ตอบดาวอนที่ตอนนี้นั่งสติหลุดลอยไปแล้วเรียบร้อยเมื่อได้ยินเวลาที่เสียไปกับการซื้อของ







โป๊ก! โป๊ก!! โป๊ก!!! โป๊ก!!!!






"ฉันบอกแล้วใช่มั้ยว่าห้ามเถลไถลตอนซื้อของ!!!" เอ็กซี่เขกศีรษะคนป่วนทั้งสี่ที่ตอนนี้นั่งเอามือกุมจุดที่โดนเขกอยู่


"นี่ถ้าไม่ได้ดาวอนช่วยเดินดูตามลิสที่ซอลอาจดมาให้นะ ป่านนี้ก็ไม่ได้ซื้อของกันหรอก"


"ขอโทษษษ ก็ข้างในของขายมันเยอะแล้วมีแต่ของที่อยากได้อ่าาา" 


"อยากได้ก็มาวันอื่นสิโว้ย ถ้าซอลอารู้ว่าเราใช้เวลาขนาดนี้ในการซื้อของนะ..."





     ครืดๆ ครืดๆ ครืดๆ




"โหลๆ เอ็กซี่พูดค่ะ"


'ว่าไง ได้ของครบยัง'


"เรียบร้อยๆ ดาวอนเดินซื้อคนเดียวครบเลย"


'เอ้า แล้วพวกที่เหลือทำไมไม่ช่วย'


"ก็มัวแต่เดินดูอย่างอื่นน่ะสิ เลยต้องให้ดาวอนช่วยดูคนเดียวฉันก็แค่เดินตามดูว่าขาดอะไรมั้ย"


'เอาเถอะๆ อีก 5 ชั่วโมงจะพาลูดากลับแล้วนะ'


"โอเคๆ 5 ชั่วโมงนะ จะรีบทำงานให้เสร็จนะจ๊ะ"



     เอ็กซี่วางสายจากพี่ใหญ่ที่สั่งให้พวกเธอมาซื้อของแล้วหันไปทำตาเขียวใส่สี่หน่อที่ตีกันเรื่องความผิดของคนที่ทำให้เสียเวลาตั้ง 3 ชั่วโมงอยู่


"ไม่ต้องเถียงกันเลย พวกแกผิดกันทั้งหมดนั่นแหละกลับถึงหอเมื่อไหร่พวกแกสี่คนต้องทำความสะอาดกันด่วนๆ เดี๋ยวฉันกับดาวอนจะเป็นคนช่วยกันตกแต่งเอง"


"ออนนี่ ช่วยพวกเราตกแต่งกับทำอาหารหน่อยได้มั้ยคะ" ดาวอนที่ตั้งสติได้แล้วเอ่ยถามกับเมเนเจอร์ออนนี่อีกครั้ง ก็ได้คำตอบโดยการพยักหน้ากลับมาให้


"โอเคตามนี้นะทุกคน เรามีเวลาไม่มาก ภายใน 5 ชั่วโมงต้องทำทุกอย่างเสร็จ"


"โอ้ววววววววว!!" ทั้งห้าคนประสานเสียงเพื่อความฮึกเหิมในการทำหน้าที่ที่พี่ใหญ่มอบหมายมาให้






ที ม พ า ลู ด า เ ที่ ย ว






"ออนนี่~ ไปเล่นอันนั้นกัน!" ดายองลากลูดาไปเล่นเครื่องเล่นภายในสวนสนุกตั้งแต่เข้ามาด้านในก็พากันไปซื้อที่คาดศีรษะรูปต่างๆ แล้วก็พากันไปหาอาหารกินกันตอนสายๆ 


"ดายองนี่ทำตามหน้าที่ดีเนอะ ฮ่าๆ"


"แล้วพี่โบนาไม่ไปเล่นกับน้องๆ หรอคะ" ซองโซเอ่ยถามคนเป็นพี่พลางมองด้านหน้าที่มีดายอง อึนซอ และซวนอี๋ประกบข้างพี่สาวตัวเล็กอยู่


"ไม่ดีกว่า พี่ว่าพี่แค่ได้เห็นรอยยิ้มสนุกๆ แบบนั้นของยัยนั่นพี่ก็โอเคแล้ว"


"อุแหวะ!! พระเอกเวอร์~" 


"เดี๋ยวต่อยปากแตกหรอกซอลอา"


"มันจะดูจริงจังมากถ้าแกไม่พูดไปยิ้มไป เพราะมันทำให้แกเหมือนคนโรคจิตอ่ะ" 


"แต่ฉันว่าพี่โบนาก็ดูโรคจิตอยู่แล้วนะคะ เล่นมองพี่เค้าแบบนั้นตลอดตั้งแต่เข้ามาในสวนสนุกแล้ว" ซองโซพูดกับพี่ใหญ่ทั้งสองหัวเราะชอบใจแต่โบนาดันไม่แยแสมองไปด้านหน้าที่มีแผ่นหลังเล็กๆ เดินเล่นสนุกอยู่กับเหล่าเพื่อนตัวแสบ



"อิโบ ฉันได้ยินมาว่าตอนเย็นๆ จะมีขบวนพาเหรดเดินกันตรงลานน้ำพุ" ซอลอาเอ่ยขึ้นมาทำลายความเงียบท่ามกลางโลกสีชมพูของนักแสดงสาว


"อือฮึ"


"แกไม่พาลูดาไปดูหรอ"


"ก็อยาก แต่ไม่กล้าชวน"


"ทำไมพี่โบนาป๊อดแบบนี้คะ" ซองโซเอ่ยขำๆ จนโบนาที่ได้ยินหันมาทำตาเขียวใส่


"มองน้องแบบนั้นทำไมอิโบ ก็แกไม่กล้าชวนแสดงว่าแกป๊อด"


"ป๊อดบ้านเอ็ง"


"งั้นพี่ก็ไปชวนพี่ลูดาเลยสิคะ"


"เอ้อ ไปก็ได้โว้ย!"






B O N A ' S P A R T


     ฉันเดินจ้ำอ้าวไปข้างหน้าเพื่อตามให้ทันร่างเล็กที่กำลังเดินไปซื้อไอติมอยู่โดยมีอีกสามหน่อประกบตัวไม่ปล่อย ประเคนให้ทั้งขนม ของเล่น น้ำ หมากฝรั่ง ถุกก็อปแก็ปกลัวอาเจียน ยาดมยาหม่องเผื่อเป็นลมแดด พัดลมขนาดเล็กกันร้อน ฉันก็ไม่เข้าใจพวกมันเหมือนกันอะไรจะประคบประหงมปานนั้น ทำอย่างกับลูดาเป็นเด็กที่กำลังจะจบอนุบาลแต่ตัวยังเล็กเท่าหลักกิโลที่ยังสร้างไม่เสร็จ 

(อย่าบอกลูดานะว่าฉันแอบแซะ //ซุบซิบๆ)


"ตัวเล็กคะ" ร่างสูงสะกิดที่หัวไหล่ของคนตัวเล็กกว่าเพื่อดึงความสนใจจากไอติมในมือเล็กๆ นั่น


"หืม?" คนตรงหน้าขานรับแล้วเงยหน้าชายตามองมาที่ฉันทันทีที่รู้ว่าใครสะกิด




อ่ะเฮือก!! อย่าชายตามองขึ้นมาแบบนั้นสิโว้ย หัวใจยิ่งไม่แข็งแรงเวลาอยู่ใกล้ๆแบบนี้




"คืองี้.. เอ่อ... ตอนเย็นก่อนกลับหอพัก.... เราไปดูเอ่อ..."


"จะชวนฉันไปดูขบวนพาเหรดใช่มะ" ฉันยังพูดไม่ทันจบร่างเล็กก็แทรกขึ้นมา แถมรู้ด้วยนะว่าฉันเดินมาทักเพราะอะไร


"อื้อ! เอาสิฉันก็อยากดูเหมือนกันตอนแรกก็ชวนพวกดายองดูแล้วนะ แต่เหมือนพวกนั้นจะอยากไปเล่นอย่างอื่นต่อน่ะฉันก็เลยไม่รู้จะดูกับใครดี"


"ขอ.. เข้าใจแล้วล่ะงั้นตอนเย็นไปลานน้ำพุพร้อมกันนะ"


"ค่ะ" ลูดาตอบกลับพร้อมรอยยิ้มที่เห็นทีไรใจก็ไม่ชินสักที




     ฉันเดินกลับมาหาซอลอาที่นั่งกินไอติมข้างๆ ซองโซอยู่ด้วยความสุขแต่ไม่แสดงออก...



"หน้าบานมาแบบนี้ น้องตอบตกลงรึไงยะ"


"แน่นอน ฉันยังพูดไม่จบลูดาก็แทรกมาว่ารู้เรื่องขบวนพาเหรดแล้ว"


"อ๋าาาาา แสดงว่าพี่ลูดาชวนพวกดายองแล้วแต่ดายองอยากเล่นอย่างอื่นอยู่เลยพาพี่ซวนอี๋กับอึนซอไปเล่นด้วยสินะพี่ลูดาเลยไม่มีใครไปดูด้วย แล้วพอพี่โบนาไปทักพี่ลูดาก็เลยรู้สินะ"


"มีญาณทิพย์หรอซองโซอ่า..." ฉันทำท่าทางเอามือลูบแขนตัวเองเหมือนขนลุกซู่ที่ซองโซเล่าเหมือนอยู่ในเหตุการณ์ด้วย


"อ่ะ แสดงว่าน้องเดาถูก ฮ่าๆๆๆ"


"ก็มันเป็นแผนพี่ซอลอานี่คะ ทำไมฉันเดาไม่ถูก"


พอฉันได้ยินว่าเป็นแผนของซอลอา ฉันก็เลยหันสายตาไปมองตัวต้นคิดด้วยใบหน้านิ่งๆ แต่ในใจนี่ยิ่งกว่าคำขอบคุณที่ทำให้ฉันได้อยู่กับตัวเล็กสองต่อสอง


"อะไร มองแบบนี้แสดงว่าไม่อยากอยู่กับลูดาล่ะสิ" ดูมันมีความถือไพ่เหนือกว่า เอาสิ๊~ ใครจะแน่กว่ากัน....


"อ๊ะขอบคุณเพื่อนรักที่ทำให้ฉันได้อยู่กับลูดาสองต่อสองนะจ๊ะ จุ้บๆ"


"อี๋~ ไปไกลๆ เลยนะยะ"


"ทำเป็นรังเกียจทีตอนเป็นเด็กฝึกไม่เห็นเป็นแบบนี้นะ"


"ฮ่าๆ พี่โบก็ไปแกล้งพี่ซอลอาเค้า"



ฉันและอีกสองคนหัวเราะให้กันแล้วเดินไปรวมกลุ่มกับพวกดายองที่กำลังเอ้อระเหยลอยชายเดินเล่นกับลูดาอยู่ เหมือนทั้งหมดจะลืมเวลากลับหอพักไปแล้วล่ะ.....



B O N A ' S E N D.








ที ม ซื้ อ ข อ ง 







          ทั้งห้าคนถึงหอพักแล้วก็รีบบึ่งเข้าห้องจัดเตรียมของตกแต่งงานทันทีโดยไม่ปริปากพูดอะไรกันเลย จนมีเหตุการณ์เฮฮาเกิดขึ้น..




เพล้ง!!!! 




"ไอ้ซูบินโว้ยยยยยยยยยยยยย บอกแล้วว่าถ้าหยิบไม่ถึงไม่ต้องหยิ๊บบบบบบบ ฮรืออออแก้วฉัน..." เสียงเอ็กซี่โอดครวญกับเศษแก้วที่เพื่อนตัวแสบเขย่งตัวหยิบให้แต่ก็หยิบไม่ถึงจนมันร่วงลงมาแตกดังเพล้งต่อหน้าต่อตา


"ตี้~ เค้าขอโทษษษษษษ เดี๋ยวเค้าซื้อให้ใหม่นะ"


"ไม่ได้ แก้วนี้มีใบเดียวในโลก!!"


"เวอร์แล้วพี่ มันไม่ได้มีใบเดียวในโลกสักหน่อย ฉันก็เห็นวางขายทั่วไปอยู่นะ" ยอนจองทำหน้างงกับคำว่ามีใบเดียวในโลก


"ที่มันมีใบเดียวก็เพราะพี่ซอลอาซื้อล่ะสิ ใช่มะ" 


"ดาวอน แกรู้เรอะ"


"เรื่องแค่นี้ ปิดทำไมชอบซอลอาก็บอกไปสิคะ" ดาวอนที่กำลังติดของตกแต่งงานวันเกิดเอ่ยขึ้นทำเอาคนที่เหลือได้ยินกันไปทั่วห้อง



"นั่นแน่~~ ทำไมพี่ตี้ถึงชอบพี่ซอลอาหรอ ฉันสังเกตมานานแล้วนะพี่"


"อุ้ย... นี่แกดูออกด้วยหรอ"


"เห็นมะ ขนาดน้องเล็กยังดูออก ทำไมพี่ถึงไม่บอกสักทีล่ะ"


"อยากให้โฟกัสเรื่องงานน่ะ"


"ทอแหลม อุ๊ปส์!"


"ย๊าาา!!!!!!! ดาวอนพี่เป็นพี่เธอนะ"

"พี่สองปีไม่นับ" ดาวอนกับเอ็กซี่กำลังต่อปากต่อคำกันอย่างเมามันส์ 


               ตัดภาพไปที่มักเน่ไลน์ + คนแก่ไลน์อีกหนึ่งคนกำลังนั่งตกแต่งจานอาหารและช่วยกันตกแต่งการ์ดวันเกิดอยู่




"พี่ซูบินคะ.. เกะกะค่ะ" ยอนจองเอ่ยบอกคนเป็นพี่ถึงความในใจออกไปแต่ดูเหมือนคนคนนั้นจะไม่สะทกสะท้านสักนิด


"หืม อะไรเกะกะหรอคะ?" ทำหน้าซื่อๆ ถามกลับไปงั้นแหละ


"พี่ซูบินแหละค่ะ เกะกะ"


"หมี ทำไมดูหงุดหงิด"


"ก็พี่ซูบินขวางทางงานไม่เสร็จสักที"


"เอาน่าๆ งั้นพี่ซูบินมาช่วยฉันตกแต่งการ์ดดีกว่าค่ะ" มิกิเรียกซูบินให้มาช่วยตกแต่งการ์ด อีกฝ่ายจึงยอมปล่อยหมีขาวเดินมาช่วยงานทันที


"ฉันรู้นะว่าพี่ชอบยอนจอง แต่โดนพูดขนาดนั้นไม่โกรธบ้างหรอคะ"


"ไม่หรอก พี่ว่าแบบนี้แหละน่ารักดี"


"โรคจิตป้ะพี่"


"บ้าบอ... พี่ก็ชอบของพี่แบบนี้แหละว่าแต่เราเถอะชอบลูดาหนิ" ซูบินยิงคำถามใส่มิกิเพื่อเบี่ยงประเด็นจากตัวเอง


"อื้ม ก็ชอบแต่พี่เค้าไม่ได้ชอบฉันหรอกคนที่เค้าชอบน่ะ พี่โบนานู่น"


     พอมิกิบอกแบบนั้นซูบินถึงกับนิ่งไปชั่วขณะ ความลับที่ไม่มีใครรู้นอกจากเด็กสาวชาวจีนคนนี้ขนาดตัวเองที่เป็นเพื่อนกับคนตัวเล็กยังไม่รู้เรื่องนี้เลย และเชื่อว่าก็ไม่มีใครรู้เหมือนกันนอกจากมิกิ


"แล้ว เรารู้ได้ยังไง"

"ก็พี่ลูดามาระบายให้ฉันฟังบ่อยๆ น่ะ เรื่องพี่โบนาไปโปรยสเน่ห์ใส่คนนู้นบ้าง คนนี้บ้าง อ่อยคนอื่นโดยที่เจ้าตัวไม่รู้เรื่องแล้วก็เรื่องบลาๆๆๆๆ อีกเยอะแยะสารพัดเลยค่ะ"

"โอ้โห... แล้วเรารู้มั้ยว่าโบนาก็ชอบลูดาน่ะ"

"รู้สิคะ ฉันถึงพยายามตัดใจจากพี่ลูดาอยู่ รู้และพยายามท่องในใจว่าเราก็เป็นได้แค่น้องสาวเท่านั้นแหละค่ะ"


     ซูบินเห็นท่าไม่ดีเหมือนมิกิจะร้องไห้เลยรีบเปลี่ยนเรื่องเพื่อทำให้บรรยากาศที่ดูอึมครึ้มนี้ดีขึ้นกว่าเก่า แต่มิกิก็บอกไม่เป็นไรและยิ้มรับทุกสถานการณ์เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นจนทำให้เจ้าตัวรู้ผิดที่ทำให้น้องสาวเล่าเรื่องแบบนี้






3 ชั่ ว โ ม ง ผ่ า น ไ ป





"เย้ เสร็จสักที ที่เหลือก็แค่รอให้ทีมพาลูดาเที่ยวกลับมาสินะ" ดาวอนเอ่ยขึ้นมาท่ามกลางความเหนื่อยล้าในการทำงานวันนี้ทั้งๆ ที่ไม่ได้เป็นงานที่หนักหนาอะไร แต่ก็เหนื่อยพอตัวถึงจะทำด้วยใจก็เถอะ


"อีก20 นาทีทีมนั้นจะพาลูดากลับมาแล้วนะ ตอนนี้ก็จะ5 โมงเล้ว ถ้าดูขบวนพาเหรดอีกก็จะใช้เวลาเดินทางจากสวนสนุกมาถึงหอพักได้ประมาณ30 นาที พวกเธอทำงานเสร็จก่อนเวลาตั้ง1ั่วโมงแหนะ" เมเนเจอร์เอ่ยบอกกับพวกตัวแสบทั้งหลายที่ตอนนี้นั่งเอาแรงอยู่หน้าทีวี


ครืดๆ ครืดๆ


"ฮัลโหลเอ็กซี่พูดค่า"


'เสร็จรึยัง ทางนี้กำลังพาลูดากลับนะ'


"เสร็จแล้วๆ พากลับมาได้เลย"


'โอเคๆ แต่ขอพาลูดาดูขบวนพาเหรดก่อนนะ พวกเธอก็นั่งพักไปก่อนถ้าใกล้ถึงแล้วฉันจะบอกให้จุดเทียนนะ'


"รับแซ่บ!!"


     เอ็กซี่วางสายจากซอลอาแล้วหันมาสนใจทีวีตรงหน้าต่อ รายการกำลังฉายไม่รีบดูไม่ได้ขี้เกียจไปดูย้อนหลังจนดายองต้องเอ่ยถามว่าเมื่อไหร่อีกกลุ่มจะกลับมาเอ็กซี่ก็บอกแค่ว่าอีก1 ชั่วโมง



"ฉันจะออกไปซื้อของใกล้ๆ มีใครฝากซื้ออะไรมั้ย"


"มีๆ แต่ฉันไปด้วยดีกว่าไปคนเดียวมันอันตราย" มิกิลุกจากโซฟาแล้วเดินไปหยิบกระเป๋าเงินที่โต๊ะก่อนจะพาดายองเดินออกไป



"ดาวอน เธอว่าโบนาจะกล้าบอกรักลูดามั้ย" ซูบินเอ่ยถามขฯะที่ตากำลังจ้องมองทีวีอยู่

"ไม่รู้สิคะ แต่คนป๊อดแบบพี่โบนาคงไม่กล้าหรอกค่ะ"

"ถามแต่เรื่องคนอื่น ว่าแต่พี่เถอะค่ะ"

"หืม?"

"เมื่อไหร่พี่จะกล้าบอกรักยอนจองหรอคะ"


     ซูบินที่ได้ยินดาวอนถามดังนั้นก็สำลักน้ำทันทีก่อนจะรีบหาทิชชู่มาเช็ดน้ำที่หก ส่วนเอ็กซี่ก็ทำท่าทางบี๋ไปแล้วเรียบร้อย


"เธอรู้ได้ไง จำได้ว่าฉันไม่เคยบอกใครนะ"


"พี่ดูออกง่ายจะตายไม่รู้สิแปลก เนอะพี่เอ็กซี่"


"ใช่ แกอ่ะดูออกง่าย นึกยังไงไปชอบไอ้หมีซื่อบื้อแบบนั้นเนี่ย"


"เรื่องของฉันสิ ว่าแต่ตัวเองเถอะเมื่อไหร่จะกล้าบอกรักพี่ใหญ่ห๊ะ"


"โว้ยยยยยยยยยยย ทำไมชอบวกมาเรื่องฉันเนี่ย"


     ดาวอนนั่งมองพี่ๆ ทั้งสองกำลังเถียงกันอยู่จนเอือมระอาจึงหันหน้ากลับไปทางทีวีเพื่อกดหาช่องดูเรื่อยเปื่อยรออีกกลุ่มหนึ่งพาเพื่อนตัวเล็กกลับมา






L U D A ' S P A R T.

     ฉันเดินเล่นกับพวกดายองในสวนสนุกแห่งนี้มาร่วม5-6 ชั่วโมงได้ ทั้งที่ไม่ได้มีอะไรให้เล่นอีกแล้วแต่ฉันก็ยังอยู่ได้ตั้งหลายชั่วโมง ฉันเหลือบตาไปมองพี่โบนาที่กำลังพูดคุยหัวเราะกับพี่ซอลอาแล้วก็ซองโซอย่างสนุกสนาน ตัดภาพมาที่ดายอง อึนซอ แล้วก็พี่ซวนอี๋ พาฉันเดินไปนู่นไปนี่เหมือนเด็กๆ


"พี่ลูดา มาตรงนี้ๆ จุดนี้เห็นขบวนพาเหรดชัดนะ" ดายองโบกมือเรียกฉันหยอยๆ ฉันจึงต้องเดินไปที่จุดนั้น

"ไหนบอกไม่ดูไง"

"ใครบอกว่าฉันจะดู ฉันแค่มาหาทำเลให้พี่เฉยๆ เดี๋ยวเค้าจะมีจุดพลุด้วยตรงนี้เห็นชัดสุดแล้ว"

"แล้วเธอจะไปเล่นอะไรต่อล่ะ เล่นจนจะครบแล้วนะ"

"ชิงช้าสวรรค์ไงพี่ พวกพี่ซอลอาก็ไปนะแต่พี่โบนาบอกจะมายืนดูขบวนพาเหรดเป็นเพื่อนพี่อ่ะ ฉันไปก่อนนะใกล้คิวฉันแล้วอีกไม่กี่นาทีขบวนก็มาแล้วล่ะเจอกันหน้าทางเข้านะคะบ๊ะบาย"

พูดจบดายองก็วิ่งออกไปเลยทิ้งให้ฉันยืนอยู่ตรงนี้คนเดียวแต่พอฉันมองไปฝั่งตรงข้ามก็เจอกับคนป๊อดกำลังเดินมาด้วยใบหน้าที่ดูสงบ เห็นแล้วสบายใจที่มีเค้าอยู่ใกล้ๆ


"อ่ะ พี่กลัวเธอจะร้อนเกินไปเลยซื้อเจลลี่โยเกิร์ตมาให้กินคลายร้อน" พี๋โบนายื่นโยเกิร์ตมาให้ฉันอันหนึ่ง

"ขอบคุณนะคะ"

.
.
.
.
.
.
.
.

     และแล้วก็เกิดอาการเดธแอร์ขึ้นฉันหันไปมองคนข้างๆ ก็เห็นว่าเค้ากำลังมองลงมาที่ฉันพอดี


"พี่มองฉันทำไมหรอคะ"

"อ่ะ... เอ่อ.. ไม่มีอะไรหรอก นั่นขบวนมาแล้ว" ฉันมองตามนิ้วที่คนตัวสูงกว่าชี้ไปอีกทางหนึ่ง

"เย้ ขบวนมาแล้ว ถ่ายรูปกันมั้ยคะพี่โบนา"

"หืม? ให้พี่ถ่ายให้หรอเอาสิคะ" ฉันยื่นโทรศัพท์ไปให้อีกคนก่อนจะทำท่าทางถ่ายรูปตามปกติ

"พี่ว่า เรามาดูขบวนกันเถอะ เราต้องกลับหอก่อน1 ทุ่มนะ" พี่โบนามองนาฬิกาในโทรศัพท์ฉันก่อนจะยื่นมาคืนให้ฉันเก็บไว้ดีๆ 



เราสองคนยืนดูขบวนพาเหรดที่เริ่มเดินกันมาสักพักแล้ว คนก็เริ่มเยอะแล้วเช่นกันฉันก้มลงมองที่มือตัวเองซึ่งโดนอีกคนจับไว้พร้อมกับพาฉันออกมาจากที่ที่คนเยอะๆ แบบนั้นเพราะกลัวฉันจะอึดอัดจนตอนนี้เราสองคนยืนอยู่ด้านหลังของกลุ่มคนที่มาดูขบวนพาเหรด


"พี่โบนาคะ เรามาถ่ายรูปกันเถอะ" พี่โบนาหยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาก่อนที่ฉันจะค่อยๆ เอาหน้าเข้าไปในเฟรมกล้อง อีกคนนับหนึ่งถึงสามพร้อมกดถ่ายแต่ไม่รู้อะไรนำพาฉันให้เข้าไปเขย่งเท้าหอมแก้มพี่เค้าสะอย่างนั้น


"อ๊ะ..." 


"ขอบคุณสำหรับวันนี้นะคะ" พูดจบฉันก็รีบวิ่งหนีไปตรงจุดที่นัดกับพวกดายองไว้ทิ้งให้อีกคนยืนงงอยู่กับที่ก่อนจะค่อยๆ ตั้งสติแล้วเดินตามหลังฉันมาพร้อมใบหน้าที่ดูจะมีความสุข



L U D A ' S E N D.


.
.
.
05 : 00 PM
.
.
.



ห อ พั ก C O S M I C ' S






ครืดๆ ครืดๆ ครืดๆ 



ซอลอา : กำลังจะเลี้ยวเอารถจอดนะ เตรียมตัวได้เลย




"ทุกคน เตรียมตัวได้แล้วทีมพาเที่ยวกลับมาแล้วล่ะ"

     เอ็กซี่บอกให้ทุกคนเตรียมของต่างๆ นำเค้กออกมาจุดเทียนเรียบร้อย ปิดไฟเตรียมเซอร์ไพร้ส์เต็มที่ ดาวอนเป็นคนถือเค้กเพราะถ้าให้คนอื่นถือมีหวังล่มแน่ๆ มิกิเป็นคนจุดเทียน ซูบิน ยอนจอง ดายอง เตรียมดึงกระดาษพลุ



ตื๊ดๆ.. 



เสียงกดรหัสผ่านเข้าประตูดังขึ้นเพียงแป๊บเดียวก็พบกับการก้าวขาเข้ามาภายในห้องของคนอื่นๆ ยกเว้นลูดาที่กำลังยืนคุยกับโบนาอยู่ก่อนจะพึ่งรู้ตัวแล้วค่อยๆ เดินเข้ามาภายในห้องพร้อมโบนา



ปุ้ง! ปุ้ง!! ปุ้ง!!!


เซงอิลชุกฮาฮัมนิดะ♪♫

เซงอิลชุกฮาฮัมนิดะ♪♫

ซารังฮานึน ลูดา♥ ชี♪♫

เซงอิลชุกฮาฮัมนิดะ♪♫


คนตัวเล็กชะงักไปพักหนึ่งก็มีน้ำใสๆ ไหลรินลงมาจากหางตาก่อนจะปล่อยโฮด้วยความสุขที่เพื่อนๆ อุตส่าห์จัดงานฉลองวันเกิดให้ขนาดนี้



"เอ้า ร้องไห้ทำไมวันนี้วันเกิดเธอนะลูดายา.." พี่ใหญ่เดินมากอดปลอบพลางลูบหัวปอยๆ


"ฉะ... ฉันไม่คิดว่า.. ทุกคนจะเซอร์ไพร้ส์ฉันแบบนี้"


"เลิกร้องก่อน มาอธิษฐานแล้วก็เป่าเทียนได้แล้วสงสารดาวอนเค้านะถือตั้งนานฮ่าๆ"


ลูดาเดินไปใกล้ๆ เค้กก่อนจะยกมือขึ้นอธิษฐานแล้วเป่าเทียนจนดับทั้งหมด



"เย้ๆ พี่ลูดาแก่ไปอีกปีแล้วจ้า" ดาวอนเอ่ยออกมาท่ามกลางใบหน้ายิ้มแย้มของทุกคน


"นั่นปากหรอดายองอ่า..." ยอรึมยกมือขึ้นตบปากดายองเบาๆ ก่อนจะโดนอีกฝ่ายกอดรัดฟัดเหวี่ยง


"สุขสันต์วันเกิดนะลูดาน้อย" - ซอลอา


"HBD. นะพี่มีความสุขมากๆ นะ" - อึนซอ


"ร่างกายแข็งแรงนะลูดา เป็นเพื่อนกันไปเรื่อยๆ เนาะ" - ดาวอน


"ไปร้องเกะกันนนน!!!" - ซูบิน


"พี่ วันเกิดพี่ลูดานะทำไมต้องไปเกะ" - ดายอง


"ฉลองวันเกิดให้ตัวเล็กของเรา เย้~~" - ซวนอี๋


"ไม่มีของขวัญให้นะคะ มีแต่ใจให้พี่ค่ะ" - ซองโซ


"พี่สาวของหนู น่ารักๆ ขึ้นตลอดไปนะคะ" - ยอรึม


"ของขวัญวันเกิดพี่ ป่ะหนูจะพาพี่ไปฝึกร้องเพลง" - ยอนจอง


"ออนนี่~ ไปจีนกันหนูจะพาออนนี่เที่ยวเป็นของขวัญวันเกิด" - มิกิ


"มา พี่จะฝึกเราแร็ปเอง" - เอ็กซี่


     ทุกคนร่วมอวยพรวันเกิดให้ร่างเล็กกันหมดยกเว้นคนตัวสูงอีกคนที่ไม่ยอมเอ่ยอะไรออกมาเลย ทำเอาเจ้าตัวทำหน้างอไปเล็กน้อย


"เอ้า! นี่ก็เงียบจังเลย ไม่คิดจะบอกอะไรน้องหน่อยหรอหืม?" ซอลอาเดินเข้ามาตบหลังโบนาเบาๆ ก่อนจะพยักหน้าให้เข้าไปคุยกับคนตัวเล็กตรงๆ



"เอ่อ... ลูดา... พ่ไม่มีอะไรจะให้เราหรอกนะสุขสันต์วันเกิดมีความสุขมากๆ ร่างกายแข็งแรงนะ อย่าเล่นเกมดึกนักล่ะ สุดท้ายนี้พี่มีอะไรจะบอกเราด้วยนะ" โบนาเงียบไปอึดใจหนึ่งทำเอาทุกคนลุ้นไปกับคำสารภาพของคนขี้ป๊อด




"เป็นแฟนกับพี่นะคะ"



"ฮู้วววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว!!!" ทุกคนพากันส่งเสียงร้องออกมาจนขนาดเมเนเจอร์ยังต้องเอามืออุดหูด้วยความรำคาญ


"กว่าจะกล้าบอกเนาะไอ้นี่ ป๊อดตั้งนาน"


"อย่าแซ็วดิเขินเป็นนะเว้ย"


"ลูดา จะให้คำตอบพี่เค้าว่าไงล่ะคะ หืม??" ซอลอาเจ้าเดิมเดินมาเกาะไหล่ร่างเล็กก่อนจะเอ่ยถามแล้วส่งสายตาไปให้คนสารภาพรักในงาน


"อืม... กว่าจะยอมบอกนะคะปล่อยให้ฉันรอพี่ตั้งนานแหนะ"


"หืม?? แบบนี้แสดงว่าตกลงสินะ"


"ค่ะ เป็นแฟนกันนะคะพี่โบนา" ลูดาส่งยิ้มเล็กๆ พร้อมคำตอบที่ทำเอาหัวใจของร่างสูงเต้นไม่เป็นจังหวะพร้อมสั่นระริกๆ เหมือนคนกำลังจะอกแตกตายคาห้องนั่งเล่นตรงนั้นเลย


"ในที่สุดอิโบคนป๊อดก็สมหวังแล้วววว!!" เอ็กซี่เดินมากอดคอเพื่อนรักพร้อมส่ายไปมา


"เดี๋ยวตบด้วยหลังมือไอ้นี่"


"เอาล่ะ ไหนๆ ก็วันนี้วันเกิดลูดา บวกกับวันที่โบนาสละโสดเรามาฉลองกันเถอะ"


"เย้!!!!!!!" 




ครืดๆ ครืดๆ

โบนา : ขอบคุณที่ตอบรับความรู้สึกพี่นะคะ รักนะยัยหนูของพี่ #เปี๊ยกเดย์



     ลูดาที่กำลังนั่งยิ้มให้กับโทรศัพท์อยู่ก็โดนคนอื่นๆ เอาเค้กมาป้ายจมูก ป้ายแก้มกันสนุกสนานทำสะเหมือนลูดาไม่ใช่เจ้าของงานงั้นแหละ แต่พอหันหน้าไปมองคนที่แอบขำน้อยๆ ก็รีบบึ่งเอาเค้กไปป้ายจมูกโด่งเป็นสันนั้นทันที




"แกล้งพี่ทำไมอ่ะ"

"ก็เห็นหัวเราะดีนัก หมั่นไส้"

"มาให้พี่ป้ายคืนเดี๋ยวนี้เลยนะ"

"ไม่หรอก แบร่!" 



ทั้งสองคนก็เล่นกันสนุกจนเหมือนลืมไปว่าโลกนี้ไม่ได้มีกันแค่สองคน ทำเอาคนอื่นๆ หมั่นไส้เล็กน้อยแต่ก็ยอมให้ทั้งสองวันหนึ่งล่ะนะ...











_____________________________________________

ฮูเร่!!! มาช้า(หลายวันโฮก)ดีกว่าไม่มานะจ๊ะ..
สุขสันต์วันเกิดเปี๊ยกน้อยมีความสุขมั่กๆ สุขภาพร่างกายแข็งๆ ดูแลตัวเองดีๆ เนอะเหนื่อยก็พักบ้าง
อูจองคอยเป็นกำลังใจให้เสมอเนอะ มีครอบครัวอยู่ข้างๆ ด้วย รักนะลูดาของอูจอง♥

180306

#เปี๊ยกเดย์

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Annieผู้รักยูจองIOI จากทั้งหมด 9 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น