ตอนที่ 2 : Coincidence 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    13 ต.ค. 61

      



Harry Potter Past


งื้ออออ~~ ตอนนี้ผมถึงฮอกวอตส์แล่วล่ะครับรู้สึกถึงบรรยากาศที่คุ้นเคยมากๆทำให้เหมือนเราได้กลับมาบ้านอีกครั้งหนึ่ง หลังสิ้นสุดเรื่องเลวร้ายมากๆมา ฮา~~~~ มีความสุขจัง แต่ตออนนี้ดูเหมือนว่าผมจะต้องหยุดบรรยายอากาศก่อนน่ะคับ เพราะว่ามีคนโวยวาย 555


"แฮรี่ นายอย่าเพิ่งยืนรับอากาศเป็นพระเอก MV ได้ไม่มาช่วยฉันขนของก่อนเถอะ!! เฮอร์ไมโอนี่ จ้องจะเล่นงานฉันแล้ว เร็วๆ!! เข้า แฮรี่"
"ฮ่าๆๆ มารอนรีบเก็บของกัน"
"เร็วเฃยแฮรี่ เฮอร์ มองเราตาเขียวแล้วเธอจะเล่นงานเราแล้ว แฮรี่!!"

รอนพูดกับผมทั้งที่มือของรอนยังลนลานรีบเก็บขอฃลงจากรถเพราะกลัวเฮอร์ไมโอนี่ เล่นงาน เพราะทำให้เธอโมโหที่รอนาน ฮ่าๆ ผมเลยรีบช่วยรอนเก็บของเพราะกลัวรอนจะลนจนทำของตก ฮ่าๆๆ ในที่สุดก็เก็บของลงมาจากรถไฟจนหมด เฮอร์ไมโอนี่ มองด้วยสายตาที่พร้อมเชือดพวกเรามาก

"นี่!! พวกนายทำอะไรอยู่!! ห้ะ!!"
"เก็บของไงแล้วเธอคิดว่าเราทำอะไรล่ะ คิดว่าฉันปั่นจักรยานหรือไงถือของลงมาเยอะขนาดนี้"รอนตอบ
"ก็ฉันบอกเวลานายก่อนถึงแล้วน่ะรอนว่าให้เตรียมของลงเพราะใกล้จะถึงแล้วนายก็ไม่เตรียมตัว"
"โห้~~ เฮอร์ไมโอนี่ เธอเลิกบ่นเป็นฉันซักทีเถอะ บ่นแต่เช้าเสียบรรยากาศหมด วุ้ย!!"
"นี่...นาย!!!"

ฮ่าๆๆผมยืนดูรอนกับเฮอร์เถียงกันอย่างไม่มีใครยอมแพ้ เฮ้อ ~~ เถียงกันตั้งแต่งครั้งแรกที่เจอกันยันโตมาถึงขนาดนี้แล้วยังไม่เถียงกันอีก

ขณะที่ผมยืนรอรอนกับเฮอร์ไมโอนี่ให้ตายกันไปข้างหนึ่งก่อนสายตาผมดุดกับ ผู้ชายตัวสูง ผมสีบลอนด์ทอง ที่กำลังเดินลงมาจากรถไฟด้วยท่าทีที่ สง่าและมีความเป็นผู้ใหม่สูง ใช่แล้วล่ะผู้ชายที่ผมบรรยายให้ทุกคนฟังอยู่ คือ เดรโก มัลฟอล ตามหลังมาด้วย แพซี่ พาร์กินสัน น่าจะเป็นแฟนหมอนั่นน่ะ เอ้า!!แล้วเราจะไปสนใจเรื่องส่วนตัวของมัลฟอลทำไมมันไม่เกี่ยวกับเราสักหน่อย แต่ยังไงก็ต้องเจอกับหมอนี้อีกปีหนึ่งสิ่น่ะ หึ!! ชีวิตปีสุดท้ายของผมจะเป็นยังไงเนี่ย!! (ร้องไห้ได้ไม่อ่ะ) แต่!!เดี๋ยวมัลฟอลมองมาทางนี้



(ไรท์เอง)~~

"แฮรี่!!นายได้ฉันไม. ฮัลโหลล" เฮอร์
"แฮรี่!!! เห้ย!! ได้ยินไม่เนี่ย"รอน
แต่แฮรี่กลับยืนมองไปทางที่เดรโกกำลังเดินลงจากรถไฟ
เฮอร์กับรอนเลยมองหน้ากันแล้วพากันนับ
1
2
3
"แฮรี่!!!!!!!!!!!!!"~~~••
"ห้ะ!! พวกนายตะโกนใส่หูฉันทำไม่เนี่ย"
"ก็ นายเาแต่มองไปทางนู่นอ่ะ เรียกแล้วก็ไม่ได้ยินเราเลยตะโกนใส่นาย"
"ใช่!! นายมองอะไร แฮรี่ อย่าบอกน่ะนายมองไอ้หัวทองนั่นอ่ะ แฮรี่"
"ป่าวสักหน่อย ฉันไม่ได้มองสักหน่อย"
"หรอ"รอนมองแฮรี่ด้วยสายตาสงสัย
"ใช่!! นี่พวกนายเถียงกันเสร็จแล้วใช่ไม่ งั้นเราไปกันเถอะฉันเริ่มหิวแล้วอ่ะ"
"เออ!! ใช่ฉันก็เริ่มหิวแล้วเหมือนกัน รีบไปเถอะ"
"ตรรกะ"เฮอร์ไมโอนี่ให้ไปพูดใส่รอน
"เอ้า ยัยนี่มาว่าฉันอีก"
"อ่ะ!!! อย่าเพิ่งเถียงกัน เก็บของไปไว้ก่อนเถอะ
ฉันขอล่ะ"แฮรี่พูดขอร้องเพราะสองคนตั้งท่าจะตีกันอีกรอบ
"ก็ได้!! ฉันเห็นแก่นายน่ะแฮรี่ งั้นป่ะ!!"
"ฉันด้วย เห็นแก่นายหิวน่ะแฮรี่ ป่ะ!!"
แล้วทั้งสองก็ออกแรงดึงตัวแฮรี่โดยการจับมือแฮรี่คนล่ะข้างพากันออกแรงดึงตัวแฮรี่ไปที่หอพักและโดยการเถียงกันไปตลอดทาง


(เฮ้อเหนื่อยใจครับทุกคน/แฮรี่)


--------------------------------------------------------------------

 ตัดฉับบ 

ฝากติตามเนื้อเรื่องด้วยน่ะค้าบบ

1 ความคิดเห็น