ตอนที่ 6 : 06 | แค่กลัวหัวใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6259
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    15 ก.ค. 59








ก๊อก ก๊อก


 

แบคฮยอน


 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

แบคฮยอน ไอ้มังคุด

 

ปาร์คชานยอลยืนเคาะห้องของเด็กมังคุดมาประมาณสิบนาทีแล้ว วันนี้เป็นวันพุธวันแรกที่แบคฮยอนจะต้องเรียนทำอาหารกับคยองซูตามที่ตกลงกันเอาไว้ อีกชั่วโมงนึงคยองซูจะเข้ามา แต่ไอ้ตัวแสบก็เหมือนจะยังไม่ตื่น แถมยังล็อคห้องเอาไว้อีกต่างหาก

 

แบคฮยอน เปิดประตู

 

.............

 

ถ้าไม่เปิด.. จะเอากุญแจไขเข้าไปแล้วนะ

 

ชานยอลไม่ค่อยอยากจะใช้วิธีเผด็จการแบบนี้เท่าไหร่นัก เขาอยากให้ความเป็นส่วนตัวกับแบคฮยอนให้มากเท่าที่เจ้าตัวต้องการ

 

แต่ในเมื่อดื้อไม่ยอมมาเปิดประตูให้ตามที่ขอแบบนี้ คงต้องโหดกันหน่อย

 

ลูกกุญแจในมือของชานยอลถูกไขตรงบริเวณลูกบิดประตูเข้าไปอย่างง่ายดาย เขาเปิดประตูออกแล้วพาร่างของตัวเองเข้าไปในห้องใต้หลังคาแคบๆแต่สะอาดสะอ้านของแบคฮยอน ไอ้ลูกหมานอนตะแคงหนุนหมอนอยู่บนเตียง พร้อมกับเอาหมอนอีกใบอุดหูเอาไว้ ทำหน้ายุ่งจนทุกอวัยวะบนใบหน้าแทบจะมากองรวมกันตรงกลาง

 

ชานยอลเห็นว่าแบคฮยอนหรี่ตามองเขานิดหน่อย พอไอ้เด็กนั่นเห็นเขา ก็รีบตะแคงตัวหันหน้าเข้าหาฝาผนังเหมือนไม่รู้เรื่องอะไรทันที

 

แกล้งหลับอีก ไอ้เด็กนี่ ชานยอลเดินไปแล้วคว้าหมอนที่แบคฮยอนใช้อุดหูออก แต่ไอ้ตัวแสบก็ยึดเอาไว้จนสุดแรง ตื่นได้แล้ว คยองซูจะมาแล้วนะ

 

อื้อ! อย่ามายุ่งกับผมได้ไหม!” แบคฮยอนกระชากหมอนเต็มแรงแล้วส่งเสียงออกมาแบบขัดใจ คราวนี้หนักเข้าไปอีก เด็กแสบเลิกผ้าห่มขึ้นคลุมโปงจนโผล่ออกมาแค่กลุ่มผมสีม่วงๆให้ชานยอลได้เห็น

 

วันนี้เรียนทำอาหารไง ตื่นได้แล้ว.. เร็ว ร่างสูงทรุดนั่งลงไปบนเตียงแล้วตบเบาๆลงไปตรงศีรษะของอีกฝ่ายที่โผล่พ้นผ้าห่มออกมา แบคฮยอนส่งเสียงงุ้งงิ้งเหมือนรำคาญเต็มทนแล้วเนียนทำเป็นหลับต่อ อย่าดื้อ.. แบคฮยอน

 

คนที่ยังนอนอยู่บนเตียงขยับตัวนิดหน่อยแล้วนิ่งไป ครู่หนึ่งก็ยอมเลิกผ้าห่มลงแล้วหันมาจ้องหน้าชานยอลที่มองอยู่ก่อนแล้ว หน้าไอ้เด็กมังคุดเป็นรอยยับตามประสาคนเพิ่งตื่น ผมสีม่วงชี้โด่ชี้เด่ แถมตายังบวมอีกต่างหาก

 

พี่.. วันนี้ผมไม่ไปเรียนไม่ได้หรอ

 

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะว่าแบคฮยอนเพิ่งตื่นหรือว่าต้องการจะอ้อน นัยน์ตาเล็กๆของไอ้ตัวดื้อถึงได้ดูออดอ้อนขนาดนี้ ชานยอลกระพริบตาสองสามครั้งเพื่อเรียกสติที่กระเจิงไปนิดหน่อย เขาคิดว่าบางทีตัวเองอาจจะคิดไปเองว่าแบคฮยอนทำลังทำตาเยิ้มใส่เขาอยู่

 

มันก็แค่เพิ่งตื่นนั่นแหละ.. เพิ่งตื่น..

 

พี่.. ได้ยินผมป่าวเนี่ย

 

อ.. เออ ได้ยิน ชานยอลตอบรับคำแล้วเรียกสติของตัวเองกลับมา ไหนลองบอกเหตุผลมาสักข้อสองข้อว่าทำไมถึงอยากหยุดเรียน

 

ไม่อยากเรียนอะ

 

เดี๋ยวเถอะ พูดงี้โกรธได้เลยนะโว้ย ร่างสูงขมวดคิ้วฉับ เป็นคนบอกเองว่าอยากเรียนทำอาหาร พอฉันเรียกครูมาให้ถึงที่เธอก็ดันมาบอกว่าไม่อยากเรียน

 

ไม่อยากเรียนกับครูคนนี้ไง คราวนี้เด็กดื้อยันตัวขึ้นนั่งบนเตียงแล้วจับหมับที่ต้นแขนของเขา เปลี่ยนครูไม่ได้หรอ.. ผมไม่อยากเรียนกับเขาจริงๆนะ

 

ชานยอลแสร้งถอนหายใจพร้อมกับเรดาร์คิดหาเปอร์เซ็นต์ที่กำลังทำงาน เขายังไม่ลืมเรื่องที่วางแผนกับไอ้คยองซูเอาไว้แบบแนบเนียน แถมตอนนี้เบาะแสก็เพียบเลยด้วย

 

เบาะแสข้อแรก.. แบคฮยอนรู้สึกหงุดหงิดที่จะต้องเจอหน้าคยองซู

 

ก็ลองเรียนไปก่อน.. คยองซูไม่ใช่คนเลวร้ายหรอกนะ

 

สำหรับพี่ก็คงไม่ แต่สำหรับผมอะใช่ แบคฮยอนยกมือขึ้นกอดอกแล้วขมวดคิ้ว ผมไม่ได้อยากเรื่องมากนะ เพราะรู้ว่ามาอาศัยบ้านพี่อยู่

 

..............

 

แต่ผมก็ไม่อยากทำอะไรที่มันฝืนใจตัวเองมากไปเหมือนกัน

 

ชานยอลถอนหายใจ จ้องมองหน้าไอ้เด็กแสบที่วันนี้ดูจริงจังกว่าครั้งไหนๆแล้วก็อดจะหนักใจไม่ได้ คยองซูมันไม่ใช่คนเลวร้าย แต่เขาก็ไม่ปฏิเสธหรอกว่าถ้ากับคนไม่สนิทมันจะนิ่งแบบนั้นจริงๆ ชานยอลเองก็อยากจะให้แบคฮยอนลองเปิดใจดูก่อน ถ้าเด็กคนนั้นได้สนิทกับคยองซูมากกว่านี้อีกนิด อะไรๆอาจจะดีขึ้นก็ได้

 

ถ้างั้นวันนี้ลองเรียนก่อนได้ไหม ชานยอลพูดอย่างใจเย็น ลองดูก่อน เปิดใจให้คยองซูหน่อย ฉันเข้าใจอยู่หรอกว่ามันอาจจะนิ่งไปบ้าง

 

.................


 

แต่ถ้าได้ลองสนิทดู มันก็เป็นคนที่น่ารักคนนึงเลยนะ

 



 

 

น่ารักกับผีเถอะปาร์คชานยอล!


 

หูมันต้องสั้นยาวเท่ากันสิ ทำไมข้างนี้กุดแล้วข้างนี้ยาวเฟื้อยขนาดนั้นล่ะ

 

แบคฮยอนลอบทำหน้าเซ็งตอนคุณครูสอนทำอาหารของเขาชี้ที่แอปเปิ้ลซึ่งถูกตัดเป็นรูปกระต่าย อยากจะเถียงกลับไปว่าเพิ่งทำเป็นหนแรกมันจะไปชำนาญเหมือนคนทำมาเป็นปีๆแบบพี่ท่านได้ยังไง แต่สุดท้ายแบคฮยอนก็เลือกที่จะไม่พูด แล้วปอกแอปเปิ้ลให้เป็นกระต่ายต่อไป

 

ดี.. เริ่มเท่ากันแล้ว คยองซูหยิบชิ้นแอปเปิ้ลอันล่าสุดที่แบคฮยอนเพิ่งแกะมันให้เป็นรูปกระต่ายขึ้นดู พัฒนาเร็วเหมือนกันนี่นา

 

อ่า.. ขอบคุณครับ แบคฮยอนส่งยิ้มแหยไปให้อีกฝ่ายที่กำลังแกะแอปเปิ้ลอยู่เช่นเดียวกัน คยองซูแกะมันออกมาได้เนี้ยบแบบไม่มีที่ติ ซึ่งมันก็ควรจะเป็นแบบนั้น

 

ชานยอลบอกเขาว่าคยองซูเรียนจบทางด้านอาหารมาจากต่างประเทศ แต่เพิ่งมารู้ตัวว่าไม่ได้อยากเป็นเชฟ เลยหุ้นกับเพื่อนเปิดร้านกาแฟเล็กๆแทน

 

ชานยอลบอกว่าเธอไม่ชอบฉัน

 

จู่ๆอีกฝ่ายก็พูดออกมาราวกับว่ากำลังคุยเรื่องลมฟ้าอากาศ แบคฮยอนชะงักค้าง เขาหันมองเสี้ยวหน้าของคยองซูที่ไม่ได้แสดงสีหน้าอะไรออกมาตามเดิม เขาบอกพี่แบบนั้นหรอ

 

นึกเคืองไปยังปาร์คชานยอลที่ดันบอกเรื่องที่ไม่สมควรจะบอกกับคยองซูไปเสียแล้ว แล้วอย่างนี้เขากับคยองซูจะมองหน้ากันติดได้ยังไง ชานยอลชอบคิดอะไรตื้นๆแบบนี้ตลอดเลยหรือเปล่าเนี่ย

 

อือ.. แต่อย่าไปโทษมันเลย จริงๆแล้วฉันก็พอจะดูออกตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกันว่าเธอเองไม่ชอบหน้าฉันเท่าไหร่นักหรอก

 

..............

 

เพราะว่า.. ฉันนิ่งเกินไปหรอ

 

แบคฮยอนนิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า เขาหยิบชิ้นแอปเปิ้ลขึ้นมาแกะอีกครั้งแม้สติจะไม่ได้จดจ่ออยู่กับมันเลยแม้แต่นิด ผมว่าพี่นิ่งไปหน่อย.. ผมไม่ชอบอยู่กับอะไรที่มันระเบียบจัดเกินไป

 

ถ้าเป็นเหตุผลนั้น ฉันจะได้ปรับตัวเข้าหาเธอ

 

.............

 

แต่ถ้าเป็นเหตุผลอื่น.. ฉันก็จนปัญญา

 

แบคฮยอนขมวดคิ้ว เขาหันกลับไปมองหน้าคุณครูอีกครั้ง คยองซูยังคงทำหน้านิ่งแบบเดิม ชนิดที่แบคฮยอนไม่สามารถจะเค้นหาความจริงอะไรใดๆจากสีหน้าของอีกฝ่ายได้เลย พี่พูดถึงเรื่องอะไรหรอครับ

 

ตัวเธอเองก็รู้ดีแก่ใจนี่ อีกฝ่ายว่าแล้วคว้าแอปเปิ้ลลูกใหม่ขึ้นมาหั่นเป็นชิ้น แต่ก็ช่างมันเถอะ.. เราคุยกันเรื่องอื่นดีกว่า

 

แบคฮยอนได้แต่สงสัยแคลงใจอยู่แบบนั้น แต่เขาก็ไม่กล้าเซ้าซี้คยองซูให้มากมาย เลยหันกลับมาให้ความสนใจกับแอปเปิ้ลอีกรอบแล้วทำหน้าที่เป็นผู้ฟังที่ดีแทน

 

เคยมีแฟนหรือเปล่า

 

.. เคยครับ ตอนม.ต้น

 

แล้วเป็นไง ทำไมถึงเลิกกัน

 

แบคฮยอนนึกย้อนไปถึงแฟนเก่าของเขาที่คบกันได้ประมาณครึ่งปี เราคบกันแบบงงๆ เลิกกันแบบงงๆ แล้วก็ห่างหายกันมาแบบงงๆ อันที่จริงแล้วแบคฮยอนก็ห่างหายกับเพื่อนทุกคนที่โรงเรียน ก็เลยดูไม่แปลกเท่าไหร่ที่เขาจะห่างหายจากแฟนเก่าของตัวเองไปเช่นเดียวกัน

 

ไม่ได้บอกเลิกหรอกครับ.. แต่พอผมลาออกจากโรงเรียนก็ขาดการติดต่อกันไปเลย

 

แล้วยังชอบเขาอยู่ไหม คยองซูเอ่ยถามออกมาเหมือนไม่จริงจังอีกแล้ว ส่วนแบคฮยอนเองก็ได้แต่ยืนทบทวนตัวเองอยู่ประมาณเกือบนาที ก่อนจะตอบออกไปแบบชัดถ้อยชัดคำ

 

ไม่ครับ.. มันผ่านมาตั้งหลายปีดีดัก ผมแทบจะลืมหน้าเขาไปแล้วด้วยซ้ำ

 

คยองซูไม่ได้ว่าอะไรอีกต่อจากนั้น อีกฝ่ายยื่นแอปเปิ้ลให้แบคฮยอนทำเป็นกระต่ายอีกลูกหนึ่ง เราเงียบกันมากจนได้ยินเสียงมีดกระทบเขียงแบบชัดเจน

 

จนกระทั่งแบคฮยอนรู้สึกว่าเขาไม่อยากปล่อยโอกาสให้เสียเปล่า ไหนๆคยองซูเปิดประเด็นถามเขาเรื่องนี้มาแล้ว เขาก็ขอถามเรื่องที่ค้างคาใจมาตลอดหน่อยก็แล้วกัน

 

แล้วพี่.. กับพี่ชานยอลล่ะครับ

 

...............

 

รักกันได้ยังไงหรอ

 

แบคฮยอนถามออกไปเร็วๆแล้วก้มหน้าก้มตาทำเป็นสนใจกับการหั่นแอปเปิ้ลทั้งที่หัวใจแทบจะกระดอนออกมาจากอก เอาเข้าจริงเขาก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าจะตื่นเต้นไปทำไม แต่วินาทีที่รอคำตอบมันช่างบีบหัวใจจริงๆเลย ..ให้ตายสิ

 

เรียนมาด้วยกันน่ะ คยองซูตอบออกมาแบบง่ายๆสบายๆอีกครั้ง

 

หรอครับ.. แล้วทำไมเลิกกัน

 

เมื่อก่อนฉันกับชานยอล เรารักกันมากเลยนะ

 

.............

 

ไปไหนก็ต้องไปด้วยกันตลอด ตัวติดกันเป็นตังเม ฉันคิดว่าชาตินี้ต้องอยู่ไม่ได้แน่ๆถ้าไม่มีเขา

 

...............

 

แต่สุดท้ายฉันก็หักอกเขา โดยการไปชอบเพื่อนอีกคนหนึ่ง.. เพื่อนในกลุ่มของพวกเรา

 

................

 

คิดแล้วก็ตลกดีเนอะ.. ทั้งที่ตอนนั้นเรารักกันมากขนาดนั้นแท้ๆ

 

แบคฮยอนรู้สึกหงุดหงิดเพิ่มขึ้นมาประมาณสามล้านเท่าตัวเมื่อได้ยินคยองซูพูดแบบนั้น เขาเผลอหั่นลูกแอปเปิ้ลให้เป็นครึ่งซีกแรงเกินไปจนมันกระเด้งกระดอนไปคนละทิศละทาง

 

ย่าห์ ทำอะไรของเธอน่ะ!”

 

รักกันมากเลยงั้นหรอ..

 

รักกันมากเลยใช่ไหม..

 

แบคฮยอน ไปเก็บแอปเปิ้ล-”

 

แล้วมีโอกาสจะรีเทิร์นไหมครับ

 

บยอนแบคฮยอนเลิกให้ความสนใจกับทุกสิ่งทุกอย่างแล้วหันหน้าเข้าประจัญกับคุณครูของตัวเอง แม้กระทั่งคำสั่งที่ว่าให้ไปเก็บแอปเปิ้ลเขาก็ไม่ทำมัน คยองซูนิ่งไปนิดเหมือนจะอึ้งในคำถาม แต่สุดท้ายก็ตอบกลับมาอย่างสบายๆอีกครั้ง

 

อนาคตมันก็ไม่มีอะไรแน่นอนนักหรอก

 

...............

 

เขาอาจจะขอฉันคบอีกรอบก็ได้ ใครจะไปรู้

 

ขอคบอีกรอบ..

 

ปาร์คชานยอลน่ะหรอจะขอคยองซูคบอีกรอบ!

 

แล้วถ้าไม่.. พี่จะเสียใจหรือเปล่าครับ

 

ก็.. ไม่รู้สิ คยองซูยักไหล่ ว่าแต่เธอจะถามเยอะแยะขนาดนี้ไปทำไมกัน

 

“..เปล่าหรอกครับ แค่อยากรู้อยากเห็นตามประสาไปอย่างนั้นเอง

 

แบคฮยอนพยายามสะกดอารมณ์หงุดหงิดให้ลึกลงไป ก่อนจะเผยรอยยิ้มบางๆให้คุณครู เขาเดินไปเก็บแอปเปิ้ลที่เด้งกระเด็นกระดอนไปไกลก่อนจะเดินกลับมาทำแอปเปิ้ลกระต่ายอีกครั้งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

 

โดยที่ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าโดคยองซูลอบขำอย่างบ้าคลั่งในใจมาสักพักหนึ่งแล้ว

 

เจ้าเด็กคนนี้.. มันอ่านง่ายยิ่งกว่าปาร์คชานยอลเสียอีก

 


50%


 



ชานยอลนั่งอยู่บนรถของตัวเองที่สตาร์ทเครื่องไว้ เมื่อครู่เขาเพิ่งกลับมาจากที่ทำงาน ระหว่างขับรถคยองซูก็คาทกมาบอกว่าจะกลับแล้ว ชานยอลเลยอาสาไปส่งอีกฝ่ายที่บ้านเหมือนอย่างทุกครั้ง

 

ไม่นานนักเพื่อนสนิทก็เดินออกมาพร้อมกับเด็กหัวมังคุดที่ทำหน้างอยิ่งกว่าเดิมซึ่งเดินตามหลัง ชานยอลนึกตะหงิดในใจว่าทำไมแบคฮยอนถึงได้หน้าบูดขนาดนั้น และเขาก็เดาเอาเองไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้วว่าสาเหตุต้องมาจากคยองซูเหมือนเดิมแน่ๆ

 

ขนาดให้ทำความรู้จักกันมากขึ้นแล้วนะ..

 

คยองซูเดินมานั่งตรงที่นั่งข้างคนขับ ส่วนแบคฮยอนยังคงยืนทำหน้างออยู่ตรงประตูบ้าน ชานยอลเห็นอย่างนั้นเลยลดกระจกฝั่งข้างคนขับลง

 

มังคุด! ลาพี่เขาหรือยัง!” เขาเอ่ยออกไปด้วยเสียงที่ดังกว่าปกติเพราะแบคฮยอนอยู่ไกล ไอ้ตัวแสบได้ยินก็ขมวดคิ้ว แต่ก็ไม่วายต้องโค้งให้คยองซูอยู่ดีเดี๋ยวมานะแบคฮยอน!”

 

ชานยอลเอ่ยบอกเป็นครั้งสุดท้ายก่อนจะปิดกระจกลงอีกครั้งหนึ่ง ไอ้เด็กแสบยังคงขมวดคิ้วยืนมองรถของเขาอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งชานยอลขับออกมาจนไกลจากสายตาของอีกฝ่ายแล้ว

 

ไงมึง เมื่อยหน้าหรือยัง ร่างสูงเอ่ยแซวไอ้เพื่อนข้างๆที่หยิบลูกอมจากกระเป๋าออกมาแกะเข้าปาก หน้ามันยังนิ่งเหมือนเดิม แต่ดูผ่อนคลายมากกว่าตอนที่เดินออกมากับแบคฮยอนเมื่อครู่หลายเท่า

 

อือ คยองซูครางครืนในลำคอกูทำตามที่มึงบอกแล้วนะ

 

แล้วเป็นไงบ้าง ชานยอลเอ่ยถามอย่างกระตือรือร้น

 

เขากับคยองซูวางแผนกันว่าให้มันลองแย้บๆถามแบคฮยอนเรื่องความรักดู ถ้าเด็กมันถามถึงความสัมพันธ์ของเขากับคยองซู ก็ถือว่าเข้าแผน

 

น้องมันเคยมีแฟนสมัยม.ต้น แต่เลิกติดต่อกันนานแล้ว คยองซูค่อยๆเล่าทีละส่วน พอกูถามเสร็จ น้องมันก็ถามต่อเลยว่ากูกับมึงอะไรยังไงกัน

 

งี้ก็เข้าแผนอะดิวะ ชานยอลยิ้มกว้างที่ทุกอย่างเป็นไปอย่างใจคิด คิดเป็นกี่เปอร์เซ็นต์ครับคุณโด

 

ที่แบคฮยอนเอ่ยถามถึงความสัมพันธ์ของเขากับคยองซูก็น่าจะเป็นสัญญาณที่ดีแล้วว่าไอ้เด็กนั่นกำลังให้ความสนใจกับเรื่องรักๆใคร่ๆของเขาอยู่เหมือนกัน

 

และชานยอลหวังว่าครั้งนี้มันจะกลายเป็นเก้าสิบหรือหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์..

 

 

ศูนย์เปอร์เซ็นต์

 

 

.. แต่คำตอบที่ได้รับมากลับผิดคาด

 

ห้ะ ชานยอลทำหน้าตื่นตกใจ ศูนย์เปอร์เซ็นต์อะไรวะ

 

แต่จะว่าไปมันก็ไม่ได้ศูนย์ซะทีเดียวหรอกว่ะ คยองซูไม่ตอบคำถาม แต่กลับยกมือขึ้นมาถูคางเหมือนใช้ความคิดแทน สมมติว่ามีร้อยเปอร์เซ็นต์ กูขอเทไปฝั่งที่เด็กมันชอบมึงห้าสิบ ส่วนอีกห้าสิบ..

 

...............

 

กูว่ามันเป็นปฏิกิริยาบางอย่างของพวกเด็กหวงของ

 

ชานยอลขมวดคิ้ว ถ้าให้เดาตอนนี้หน้าเขาคงซีดไปหมด ร่างสูงหันไปมองเสี้ยวหน้าของคยองซูที่ดูจริงจังกว่าครั้งไหน ส่วนมือของเขาก็ยังบังคับพวงมาลัยไปด้วย เด็กหวงของอะไรวะ กูงงกว่าเดิมอีก

 

ก็ถ้าเป็นอย่างที่มึงเล่า เรื่องที่ว่าเด็กมันไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ ป้าก็ไม่รัก แถมยังไม่ค่อยมีเพื่อนอีก

 

................

 

จะแปลกอะไรวะถ้ามันจะอยากได้ความสนใจจากใครสักคน

 

ปาร์คชานยอลค่อยๆคิดตามที่เพื่อนพูดไปด้วย

 

จะว่าไปก็จริง.. แบคฮยอนไม่มีพ่อแม่ อยู่กับป้าก็โดนเลี้ยงมาแบบทิ้งๆขว้างๆ เพื่อนก็ดูเหมือนจะมีแค่ลู่หาน ชานยอลไม่เคยเห็นแบคฮยอนพูดถึงเพื่อนคนอื่นๆ หรือทำท่าว่าจะมีเพื่อนคนอื่นๆเลย

 

ก็คงไม่แปลกที่แบคฮยอนจะรู้สึกยินดี เวลามีคนมามอบความหวังดีให้

 

แต่กูก็ไม่สรุปหรอกนะว่ามันจะคิดกับมึงในแง่นั้นอย่างเดียว.. มันอาจจะชอบมึงก็ได้

 

แล้วมึงคิดว่ามันน่าจะเอนเอียงไปฝั่งไหนมากกว่ากัน

 

อืม.. คยองซูทำท่านึกแล้วเอ่ยออกมา ฝั่งหวงของน่าจะมากกว่า

 

นี่ชีวิตกูมันสิ้นหวังขนาดนั้นเลยหรอ

 

พูดอย่างกับว่ามึงจริงจังกับเด็กมันงั้นแหละ คยองซูหัวเราะในลำคอ ดูก็รู้แล้ว.. มึงก็แค่มองว่าน้องมันน่ารักเลยชอบ แต่ยังไม่ได้รักมันซะหน่อย

 

ชานยอลอยากจะปรบมือให้กับความฉลาดของคยองซูจริงๆ สมแล้วที่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่อนุบาลถึงได้มองตาก็รู้ใจกันขนาดนี้

 

เขายังไม่ได้รักแบคฮยอนหรอก.. ออกจะเร็วไปหน่อยสำหรับคนที่เพิ่งจะได้ใช้ชีวิตอยู่ในบ้านหลังเดียวกัน มันเป็นแค่ความรู้สึก ถูกใจ ตั้งแต่แรกพบ จนกระทั่งเริ่มเพิ่มขึ้นกลายเป็นความ ชอบ เสียมากกว่า

 

เด็กมันหวงของเพราะมันไม่เคยได้ วันนี้มันแสดงออกชัดเจนมากว่ากำลังหวงมึง ซึ่งกูก็ไม่สามารถรู้ได้ว่ามันเลยเถิดไปถึงคำว่าหึงหรือยัง

 

...............

 

แต่ของแบบนี้มันต้องใช้เวลาว่ะ

 

ชานยอลก็ไม่ได้คิดต่างไปจากคยองซูเท่าไหร่นัก

 

การจะรักใครสักคนมันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เขาเองก็คิดว่าแบคฮยอนคงยังไม่ได้รู้สึกกับเขาถึงขั้นนั้น มีความเป็นไปได้สูงทีเดียวว่าเด็กคนนั้นแค่รู้สึกหวงและกลัวจะถูกแย่งความรักไป

 

ก็เหมือนกัน..

 

เขาแค่รู้สึกชอบในตัวของแบคฮยอน รวมทั้งความเอ็นดูที่มีให้

 

 

มันก็เพียงแค่นั้นในขณะนี้ และชานยอลเองก็รู้ตัวดี

 

รักแรกพบมันมีจริง แต่น้อยมากเหลือเกิน



 

 

ชานยอลกลับมาถึงบ้านตอนช่วงเย็น


 

วันนี้แม่ไปร้านส่วนพ่อก็ยังอยู่ที่บริษัท ที่จริงแล้วชานยอลก็ค่อนข้างว่างงาน เขาจะเข้าไปทำงานแค่ตอนที่พ่อต้องการเรียกตัวให้ไปทำเท่านั้น หรือถ้าวันไหนที่แม่เรียกให้เข้าไปที่ร้านเขาก็ไป พูดง่ายๆว่าชานยอลมีทั้งสองหน้าที่ ใครอยากเรียกให้เขาไปทำอะไรเขาก็ไปทั้งนั้น

 

แต่นั่นมันก็แค่เมื่อก่อน.. ตอนนี้เขามีหน้าที่ที่สามเพิ่มขึ้นมาแล้ว

 

แบคฮยอนล่ะครับป้า

 

นั่นก็คือหน้าที่ของการเป็นผู้ปกครองไอ้หัวมังคุด

 

อยู่ในครัวน่ะค่ะ เห็นว่ากำลังทำขนมอยู่ ป้านาอึนที่กำลังกวาดพื้นบ้านเอ่ยตอบ คุณชานยอลนั่งรอก่อนนะคะ อีกเดี๋ยวก็คงเสร็จแล้ว

 

ชานยอลนั่งรอที่โซฟาตามคำเชิญชวนจากป้าแม่บ้านแล้วเขาก็เปิดทีวีดูไปด้วย ช่วงเย็นๆมีแต่รายการเด็กซึ่งชานยอลเข้าไม่ถึงนัก แต่เขาก็อดทนดูเพื่อรอให้คนที่อยู่ในครัวเดินออกมาหา

 

แล้วไม่นานเด็กหัวมังคุดก็เดินออกมาจริงๆ พร้อมกับถ้วยขนมคัพเค้กในมือ

 

แบคฮยอนยังคงทำหน้างอแต่น้อยกว่าเมื่อตอนที่อีกฝ่ายเดินออกมาส่งคยองซูหลายเท่า เจ้าตัวเล็กเดินมานั่งลงตรงโซฟาข้างๆเขาแล้ววางคัพเค้กพร้อมช้อนคันเล็กไว้บนโต๊ะ ก่อนจะกอดอกแล้วเอนหลังพิงโซฟา

 

อ้าว.. เอามาแล้วทำไมไม่กิน เดี๋ยวมดก็ขึ้นพอดี

 

เอามาให้พี่นั่นแหละ ร่างเล็กเกาแก้มตอบอ้อมแอ้ม คือ.. จริงๆแล้วผมทำหลายอัน แต่แบ่งมาให้พี่อันนึง

 

ชานยอลอมยิ้มน้อยๆ เขาคว้าขนมคัพเค้กขึ้นมาก่อนจะเอาช้อนตักมันเข้าปาก ..รสชาติไม่แย่เลย แบคฮยอนทำขนมได้ดีทีเดียว เดี๋ยววันไหนเขาคงต้องให้เจ้าเด็กหัวม่วงลองทำอาหารให้ชิมดูบ้างแล้ว

 

อร่อยนะ ได้ทำให้คยองซูชิมหรือยัง

 

อะไรๆก็คยองซูไอ้ตัวเล็กส่งสายตาเหวี่ยงๆมาให้เขาก่อนจะทำเป็นให้ความสนใจกับจอทีวี ผมยังไม่ได้ทำให้เขากินหรอก

 

ชานยอลเลิกคิ้วให้กับอาการหวงของแบบที่คยองซูว่าเอาไว้ เจ้าตัวเผยมุมน่ารักๆแบบนี้ออกมาโดยไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังหวงเพราะกลัวจะมีคนมาดึงความสนใจจากเขาไปหมด

 

แบคฮยอนนิสัยเหมือนเด็ก.. แต่ไม่ได้ถูกเลี้ยงมาแบบเด็กๆเลย

 

ซึ่งชานยอลก็ไม่ค่อยเข้าใจกับความย้อนแย้งเหล่านี้เท่าไหร่นัก

 

แล้วทำไมจะพูดถึงไม่ได้ ก็เขาเป็นคุณครูของเธอ ชานยอลเลิกคิ้วถามทั้งที่รู้คำตอบอยู่เต็มอก แถมยังเป็นครูสอนทำอาหารด้วย ในเมื่อเธอทำอาหาร ก็ควรให้เขาชิมเป็นคนแรกสิ

 

ผมเพิ่งทำเมนูนี้เป็นครั้งแรก ก็อยากให้พี่ได้ชิมมันเป็นคนแรกไม่ได้หรือไง

 

คำพูดเชิงอารมณ์เสียของแบคฮยอนทำเอาชานยอลชะงักไป เขาหันไปมองเจ้าตัวเล็กที่ทำคิ้วตกเหมือนคนหงุดหงิด หากสายตาก็ยังคงจับจ้องกับโทรทัศน์ตรงหน้าอยู่แบบนั้น

 

ไม่ได้รู้ตัวเลยว่าคำพูดน่ารักทำนองนั้นทำให้ใครเขาใจสั่น

 

..ก็อย่าลืมทำให้คยองซูชิมด้วยล่ะ เดี๋ยวมันจะโกรธเอา ชานยอลกระแอมกลบเกลื่อนอาการร้อนที่ใบหน้า เขาจ้วงคัพเค้กรสชาติดีเข้าปากไปอีกคำ ถ้าคยองซูได้ชิมต้องชมจนไม่ขาดปากแน่ที่ลูกศิษย์มีพรสวรรค์ขนาดนี้

 

พี่ ผมถามอะไรอย่างนึงดิแบคฮยอนพูดแล้วทำสีหน้าเหมือนหนักใจในอะไรบางอย่างจนชานยอลต้องเลิกคิ้วตอบรับกลับไป วันแรกที่ผมเจอพี่คยองซู.. พี่เขาบอกว่าเป็นแฟนเก่าของพี่

 

..............

 

มัน.. จริงๆหรอ?

 

คราวนี้ยิ่งชัดเจนเลยว่าแบคฮยอนไม่ได้หึงหวงอะไรเขานักหรอก เด็กมันก็แค่หวงของจริงๆถึงได้ถามออกมาโจ่งแจ้งแบบนี้ ชานยอลหัวเราะในลำคอน้อยๆ เขาพยักหน้ากลับไป อืม เคยเป็นแฟนกันจริงๆ

 

พี่กับพี่คยองซูเนี่ยนะ

 

ทำไมล่ะ ดูไม่น่าจะเข้ากันได้หรอ

 

ใช่ มันดูคนละขั้วแบบไม่น่าจะจูนกันติด แบคฮยอนเอ่ยถามต่อ แล้วตอนไหนอะ มัธยมหรือมหาลัย

 

อนุบาล

 

ห้ะ?!”

 

คราวนี้ชานยอลหัวเราะออกมาแบบไม่ปิดบังเมื่อเห็นสีหน้าตกใจแบบสุดขีดของแบคฮยอน เขาขำน้ำตาแทบเล็ดเมื่อไอ้เด็กแสบตะลึงตาค้างไปแล้ว พ.. พี่ว่าไงนะ

 

ก็เคยเป็นแฟนกันจริงๆ ตอนอนุบาลสอง

 

..............

 

สมัยก่อนบ้านใกล้กันเลยสนิทกัน เรียนอนุบาลที่เดียวกัน รักกันมากชนิดที่ตัวติดกันตลอดเวลา

 

ไปไหนก็ต้องไปด้วยกันตลอด ตัวติดกันเป็นตังเม ฉันคิดว่าชาตินี้ต้องอยู่ไม่ได้แน่ๆถ้าไม่มีเขา

 

แต่พอพักนึงไอ้คยองมันก็ดันไปมีเพื่อนใหม่เป็นหนุ่มที่นั่งโต๊ะติดกันในห้องทานตะวัน จำได้ว่าตอนนั้นฉันร้องไห้ด้วยนะ ชานยอลพูดไปหัวเราะไป แต่หลังจากนั้นเราก็กลับมาเป็นเพื่อนกันอยู่ดีนั่นแหละ

 

แต่สุดท้ายฉันก็หักอกเขา โดยการไปชอบเพื่อนอีกคนหนึ่ง.. เพื่อนในกลุ่มของพวกเรา

 

แบคฮยอนนั่งอ้าปากค้างจนชานยอลต้องจับคางไอ้เด็กแสบให้หุบลง ไอ้ขำน่ะมันก็ขำอยู่หรอก แต่ก็รู้สึกผิดไม่น้อยเลยที่ทำให้อีกคนต้องสับสนขนาดนี้

 

อย่างงี้ก็เท่ากับว่าพี่คยองซูหลอกผมอะดิ

 

ก็ไม่นะ ชานยอลส่ายหัว มันบอกเธอว่าไงล่ะ เคยคบกับฉันใช่ไหม

 

ใช่ เขาบอกว่าพี่กับเขารักกันมาก

 

งั้นก็ไม่ผิดหรอก เพราะตอนอนุบาลสองเรารักกันมาก

 

แบคฮยอนทำท่าเหมือนจะร้องไห้แต่เบนไปทางอึ้งมากกว่า เด็กคนนี้คงนึกโมโหไม่เบาที่รู้ตัวว่ากำลังถูกหลอกแต่ทำอะไรไม่ได้.. แต่ชานยอลพูดจริงๆ ที่จริงแล้วเขากับคยองซูเคยคบกันสมัยอนุบาลสอง พอนึกย้อนไปทีไรก็ขำทุกทีที่คบกับคนอย่างมันไปได้

 

สรุปคือผมไม่ได้โดนหลอก แต่เข้าใจผิดเองหรอ

 

ชานยอลพยักหน้า

 

อะไรอะ.. อย่างนี้ก็แสดงว่าผมถูกแกล้งใช่ไหมแบคฮยอนขมวดคิ้วแล้วทำหน้าเหมือนกำลังหงุดหงิดสุดขีด โอ้ย ผมโกรธแล้วจริงๆด้วยนะเนี่ย!”

 

เอ้า จะโกรธทำไม ยังไม่มีใครเขาทำอะไรเลยไหม” แบคฮยอนคิดไปเองทั้งนั้น ที่จริงแล้วไม่มีใครโกหกอะไรเจ้าหัวม่วงนี่เลยด้วยซ้ำ  อีกอย่าง เรื่องแค่นี้ทำไมต้องโกรธด้วย

 

เขาแกล้งพูดเย้าแหย่จนแบคฮยอนนิ่งไป เด็กแสบทำหน้าเหมือนคนกำลังโมโหแต่ไม่รู้จะตอบโต้ยังไงดี ชานยอลไม่รู้หรอกว่าแบคฮยอนอยากจะตอบออกมาในทำนองไหน แต่แน่นอน.. เด็กคนนี้คงไม่กล้าบอกหรอกว่ากำลังหวง หรือไม่ก็หึงเขาอยู่

 

อย่างนี้ภารกิจต่อไปของชานยอลคงเป็นการสืบหาว่าแท้จริงแล้วแบคฮยอนแค่หวง หรือกำลังหึงเขากันแน่

 

ไม่รู้!” แบคฮยอนลุกขึ้นยืนพรวดพราด ไอ้ตัวแสบหน้าแดงไปหมดอย่างกับลูกตำลึง จนถึงตอนนี้ชานยอลเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าเพราะโมโหหรือเพราะอาย

 

เฮ้ ตอบคำถามก่อน-”

 

ไม่ตอบ!” ไอ้ตัวแสบเอ่ยอย่างหงุดหงิด ผมโกรธพี่แล้ว!”

 

พอขึ้นเสียงใส่เสร็จหนึ่งทีก็เดินกระทืบเท้าปึงปังออกไปจากตัวบ้าน ชานยอลมองตามไอ้เด็กแสบที่คงจะพาตัวเองไปสงบสติอารมณ์ที่ไหนสักที่(แน่นอนว่าไม่ใช่ที่ต้นไม้ต้นใหญ่หลังบ้านซึ่งมีรังผึ้งอยู่) เขายกยิ้มขึ้นมาบางเบาแล้วเอนหลังพิงกับโซฟา

 

แบคฮยอนน่ะน่ารัก.. และเขายังยืนยันคำเดิมว่าเขาชอบแบคฮยอนจริงๆ

 

ชอบที่แบคฮยอนเป็นแบคฮยอน

 

 

ส่วนจะเลื่อนจากความชอบเป็นอย่างอื่นหรือเปล่า คงต้องปล่อยให้เป็นเรื่องของอนาคตต่อไป

 





TALK:

มันก็เป็นแบบนั้นแหละฮะท่านผู้ชม

เราวางเรื่องนี้เอาไว้ประมาณนี้เลยค่ะ ตามหลักความจริงคนเรามันจะรักกันไวขนาดนั้นได้ยังไง พิปาร์คแค่รู้สึกชอบและเอ็นดูน้อง ส่วนน้องก็แค่หวงพี่ ไม่อยากให้พี่เอาความสนใจไปให้คนอื่น(ซึ่งอันนี้เป็นการคาดเดาของคยองซูและชานยอล เราก็ยังไม่ได้มองในมุมของแบคฮยอนเลยเนาะ)

เพราะฉะนั้นเค้าจะไปรักกันอิท่าไหน ต้องรอติดตามนะคะ >< สำหรับใครที่กลัวดราม่า บอกเลยว่ามีแต่ยังอีกยาวไกลค่ะ

ฝากคอมเม้นท์และติดแท็กในทวิตเตอร์กันเยอะๆเหมือนเดิมเลยค่า

น้องมังคุดตอนรู้ความจริง 5555555555555555555555





#น้องมังคุดCB






 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

133 ความคิดเห็น

  1. #2585 KaRToon_HH (@KaRToon_HH) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 09:07
    น้องหวงหรือหึงพี่คะ
    #2585
    0
  2. #2568 PINKLAND (@pinkyariss) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 08:22
    แกล้งน้องอ่ะ 555555
    #2568
    0
  3. #2544 Chankuma (@chansuju151137) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 14:17
    น้องงอแงแล้วพ่อ!!
    #2544
    0
  4. #2511 litterrabbitza (@rabbitza) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 03:00
    5555 หลอกแบคได้
    #2511
    0
  5. #2495 GBright˙ω˙ (@logooo) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 22:46
    ตกลงเข้าใจผิดไปเองหร๊อ55555555
    #2495
    0
  6. #2480 pim pimmi (@pim35225) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 19:14
    555555555555
    #2480
    0
  7. #2399 Hunbears (@hunbears) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 23:58
    ตั้ลล้ากกกกกกกกกกกกก55555
    #2399
    0
  8. #2355 Linseyyy13 (@Linseyyy13) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:39
    รุมกันหลอกน้องใหญ่เลย
    ตอนนี้แค่ชอบ แต่จะเปลี่ยนเป็นรักเมื่อไหร่นะ ><
    #2355
    0
  9. #2319 Chopoom94 (@chompoo3957) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 14:32
    หลอกน้องแล้วได้อะไร? 5555 อนุบาลเชียวนะ นี่ก็คิดตาม 55555
    #2319
    0
  10. #2249 pakh63 (@nu_phakh) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2559 / 12:03
    แฟนเก่าตอนอนุบาล2
    #2249
    0
  11. #2233 somruethai1307 (@somruethai1307) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2559 / 13:46
    ชอบแล้วชิบแล้ว
    #2233
    0
  12. #2215 CBshipper_ (@mygarin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 30 กันยายน 2559 / 02:30
    โอ้ยยย ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เราขำลั่นบ้านเลย ขำแบบไม่ไหวแล้ว ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ปล่อยให้น้องมังคุดดราม่าตั้งนาน เพราะความรักตอนอนุบาลสองของพี่ชานยอลกับพี่คยองซู ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #2215
    0
  13. #2191 phirayajungkook (@phirayajungkook) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 กันยายน 2559 / 16:58
    อิน้องนี่ก้อน่าจะชอบอิพี่แหละ
    #2191
    0
  14. #2093 aonniieeee (@wichuda21) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2559 / 10:44
    โอ้ยยยย โดนหลอกเข้าให้แล้วเจ้ามังคุด 55555555
    #2093
    0
  15. #2087 little daffodil (@wannyrenesmee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2559 / 18:06
    น่ารัก ตลกน้องมังคุดโดนหลอก งอนเลย หวงพี่อะสิ
    #2087
    0
  16. #2083 9mmm (@pannita2212) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 20:18
    โอยยยย

    ขอขำจนกว่าจะหมดลมหายใจ

    ถ55555555555555555
    #2083
    0
  17. #2073 Ppp (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2559 / 19:58
    หวงของกะหึงคนนี่มันใกล้กันนะเกิน

    แบคไม่เคยเจอใครแบบชานยอล ก็หวงเป็นธรรมดา

    แต่จะหึงด้วยมั้ยนะ อิพี่ต้องพิสูจน์ต่อไปนะ

    ไปขุดแฟนตอน ป. 1 มาด้วยเลยไป 5555555555
    #2073
    0
  18. #2056 I'm SonE ... B2utY ...!!! (@0869784579) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2559 / 18:01
    หวงของกับชอบนี่ใกล้เคียงกันเนอะ พี่ชานอ่ะชอบแต่แบคอ่ะยังดูไม่ออก อย่างที่คายองบอกอ่ะเนอะปบคมันไม่เคยมีแบบรี้ไม่แน่อาจจะเป็รแค่แาการเด็กหวงพี่ชาย
    #2056
    0
  19. #2035 Nook Kra (@nongnookpoohza) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 22:53
    จะรักกันยังไงน้าา
    #2035
    0
  20. #1928 nchler (@noonchul) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2559 / 17:45
    ชอบคยองซูอ่ะ ชอบบบ555555555555
    #1928
    0
  21. #1793 Kimji_sag (@Kimji_sag) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2559 / 11:11
    โอยยยยย-พวกตัวร้าย ต้มน้องซะเปื่อย 5555555
    #1793
    0
  22. #1742 fern101fern (@fern101fern) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 22:18
    อนุบาลลลล -บ้า 555555 นี่นึกว่าเอ้อ มหาลัยอะไรงี้
    #1742
    0
  23. #1740 kabodkt (@kabodkt) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 21:46
    ตลกกก ไม่ได้โกหกก็จริงแต่ปล่อยให้น้องมังคุดหัวเหวี่ยงไปแล้วอ่ะ6555555
    #1740
    0
  24. วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 19:24
    ขำอะ 5555555 โอ๊ยย แกล้งน้องอิพวกผี 55?5555555444444
    #1487
    0
  25. #1453 anna96422 (@anna96422) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2559 / 00:43
    คบกันตอนอนุบาล 555555
    #1453
    0