คัดลอกลิงก์เเล้ว

ทีมพ่อบ้านตัวร้าย กับแก๊งเมียตัวแสบ

โดย Yurin-Got7

เมื่อแก๊งเมียสุดแสบ อยาก "โสดแซ่บ" แบบชั่วคราวซักคืน แต่จะหนีเหล่าสามีไปได้ยังไง?? ...ติดตามได้ที่นี่ ที่เดียว!!!!

ยอดวิวรวม

2,126

ยอดวิวเดือนนี้

18

ยอดวิวรวม


2,126

ความคิดเห็น


13

คนติดตาม


56
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  9 พ.ค. 60 / 02:11 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
นิยายเรื่องนี้ได้แรงบันดานใจตอนไปอ่านสตอรี่ของน้องคนนึงแต่จำชื่อไม่ได้ค่ะ 
เจ้าของทวงได้นะคะ555555


เป็นเรื่องสั้นๆไม่กี่ตอนจบ 
มีแพลนว่าถ้าฟีดแบคดีอาจจะแต่งแบบยาวๆ ตั้งแต่ตอนจีบกันใหม่ๆ


ผู้แต่งเอามาปรับเนื้อหาสนองNeed ตัวเอง ชอบก็อ่าน ไม่ชอบก็ข้ามปายยยยย!!!!!

โปรดอ่านตัวละครกันก่อนเพื่อความเข้าใจได้ง่ายขึ้นเนาะ...








สมาคมพ่อบ้าน

 


เจบี / แจบอม
นักศึกษาปี 4 ประธานวิศวะ 
 ด้วยพันธะสัญญาระหว่างครอบครัว  ทำให้ต้องหมั้นกับลูกชายของเพื่อนพ่อ 
แต่ไม่เป็นไร ในเมื่อคนที่เขาจะต้องหมั้นและแต่งงานด้วย คือคนที่เขาจองไว้แล้วตั้งแต่เด็ก  
นิสัย : ออกจะโหดตามหน้าตา แต่ถ้าเมีย?อ้อนเมื่อไหร่  ตาาายจ่ะ  ความหงความโหดไร๊  ไม่มี๊!!!!!!







มาร์ค ต้วน อี๋เอิน
นักศึกษาปี 4 
เดือน/ประธานคณะแพทย์  
ตกหลุมรักแมวน้อยแก้มป่อง  ตามจีบมาตั้งแต่น้องยังไม่จบม.6 จนตอนนี้เป็นแมวน้อยของคณะวิศวะ ปี1
ด้วยความที่แมวน้อยของเขาทั้งน่ารัก แสบ ซน โดนใจผู้ชาย ให้เข้ามาจีบเป็นว่าเล่น 
ถึงแม้มาร์คจะประกาศให้รู้โดยทั่วกันแล้วว่า แมววิศวะตัวนี้เป็นของเขา แต่ก็ยังมีทั้งชายทั้งหญิง
ตุ๊ด เกย์ กะเทย มาคอยป้วนเปี้ยน
กลัวว่าจะโดนแย่ง เลยรวบหัวรวบหางจับแต่งงานมันซะเลย!!!! แต่น้องยังไม่อยากแต่งเลยต้องหมั้นไว้ก่อน
ประคบประหงมดูแลภรรยาตัวน้อยดีมากๆ  แต่ถ้าแมวน้อยดื้อหรือซนเกินขอบเขต  
จากเทวดา จะกลายเป็นซาตานนะจ๊ะ




หวัง แจ๊คสัน
นักศึกษาปี 4 รองประธานคณะบริหาร
คืนนั้นเมา แล้วก็ได้เมียเลยในวันนั้นแบบงงๆ!!!!
แต่ไม่เป็นไร ในเมื่อเมียคนนี้คือคนเดียวกันที่เขาหมายตาไว้มาก่อน????
ถือว่าโชคเข้าข้างละกัน ไม่ต้องเสียเวลาจีบเป็นแฟน  เป็นเมียเลย!!!

ถึงเมียคนนี้จะปากร้ายไปหน่อย (ไม่หน่อยมั๊งแจ๊ค!!!)
แต่หวัง แจ๊คสันถือคติที่ว่า  ปากร้ายมา หวังจับกด!!!!!





แก๊งเมียตัวแสบ



จินยอง/ปาร์ค จินยอง
ปี2 อักษรศาสตร์
ยังไม่ทันได้มีเมียเลย  ต้องไปเป็นเมียคนอื่นซะงั้น!!!!
ก็นึกว่าเขาคนนั้นจะลืมไปแล้วซะอีกว่าตอนเป็นเด็กเคยสัญญาอะไรกับเขาไว้

คอยดูเถอะ เขาจะเป็นเมียที่ขี้ยั่วและขี้อ่อย  จะทำให้คลั่งให้ตายเลยคอยดู!!!!
โทษฐานที่ทำให้รอมาตั้งนาน




แบมแบม / กันต์พิมุกต์ ภูวกุล

ปี 1 วิศวะ

ก็คนมันหน้าตาดีอ่ะนะ เป็นธรรมดาที่จะมีแต่คนมาจีบ ทั้งชายหญิงตุ๊ดแต๋ว เกย์กะเทย

แต่เป็นคาสโนว่าอยู่ดีๆ ทำไมกุมาตกม้าตายเพราะไอ้พี่หมอมันได้วะ ????
มึงนี่ก็ทนเหลือเกิ๊นน ตามจีบมาได้เป็นปี  พอกูตกลงคบด้วยนี่ได้ใจใหญ่ 
ไปขอกูกับแม่กูเรียบร๊อย  มึงถามกูยั๊ง!!!!  

นิสัย: ดื้อ กวนตีน แสบ ซน ขี้ยั่ว เจ้าเล่ห์




แตง /ชเว ยองแจ 
 
ปี2 ดุริยางค์ศาสตร์

อ่อยก็แล้ว อะไรก็แล้ว ยังไม่สนใจ 
งั้นกูมอมเหล้าแม่งเลย จบ!!!!

เป็นคนพูดตรงๆ  แต่พอเป็นเรื่องของคนนั้นทีไร แตงไปไม่เป็นทุกที
ดีนะเพื่อนวางแผนให้  ไม่งั้นไม่ได้หร๊อก ผัวอ่ะ!!!



  

หมี/คิม ยูคยอม
ปี1 นิติศาสตร์
เฮ่อออ เป็นคนกลางนี่มันลำบากจริงเลยว๊อยยย!!!!!
 
นี่ถ้าครอบครัวเขาไม่เป็นทนายประจำตระกูลของไอ้พี่มันทั้ง3 และไม่ได้เป็นเพื่อนสนิทกับไอ้แบม 
 กูจะไม่ต้องมาปวดหัวกับชีวิตครอบครัวพวกมึงเลยเนี่ยยยยย
อิแก๊งเมียก็ชอบหนีผัวไปเที่ยวกันละเกิ๊นนน     อิแก๊งพ่อบ้านนี่ก็ขู่กูกันจั๊งงงงง

 "ถ้าบรรดาเมียพวกกูหนีเที่ยวแล้วมึงไม่บอก   พวกกูจะเลิกจ้างบ้านมึง!!!!"

อะไรของพวกเมิ๊งกันเนี่ยยยย!!!!!!!!


เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 9 พ.ค. 60 / 02:11

บันทึกเป็น Favorite


เมื่อบรรดาเมียอยากออกไปแรด!!!!!







 "พีจินยอง พี่ยองแจ กุอยากออกไปแรดอ่ะ  คืนนี้เราแอบหนีไปหลีหญิงกันดีป๊ะ!!!!"

หนุ่มตาโตตัวเล็กสุดเอ่ยขึ้นกลางวงสนทนายามบ่ายหลังจากเรียนเสร็จและหมดวิชาเรียนแล้ว ก่อนรอเหล่าสามีมารับกลับก็นั่งเมาธ์กันฆ่าเวลาไป

"ผัวมึงหล่ะแบม"  จินยองหนุ่มตาเรียวปากอวบอิ่ม พี่ใหญ่ของแก๊งเอ่ยถาม

"เห็นบอกว่าวันนี้ไปประชุมคณะกับสา(มี)พวกเจ้ไม่ใช่เร๊อะ"

"ไอ้พี่แจ๊คไม่เห็นมันบอกอะไรนะ" ยองแจ หนุ่มน้อยตาตี่อีกคนเอ่ยบอก

"พี่แจบอมก็ไม่เห็นพูดไรเหมือนกัน"

"สงสัยเดี๋ยวคงบอกแหล่ะมั้ง" 

"แล้วนี่นึกไงมึงถึงอยากแรดวะ"

"โหว พี่  เราไม่ได้เที่ยวกันมาตั้งนานแล้วนะเว่ย ตั้งแต่มีผัวกันเป็นตัวเป็นตนเนี่ย"

"แฟนก็พอมั้งมึง  ถึงแม้จะทำตัวเหมือนผัวจริงๆก็เถอะ" ยองแจเอ่ยขึ้นหน้าเซ็งๆใส่แบมแบม
 
"เออ ก็นั่นแหล่ะ กูอยากไปเต้น กินเหล้าเคล้านารีไรเงี๊ยะ  อยากย้อนไปตอนที่ยังไม่มีไอ้มาร์คอ่ะ" แบมแบมบอกพร้อมกับสีหน้าเคลิ้มฝันถึงบรรยากาศที่จะไปในคืนนี้

"แหมมมม เรียกผัวว่าไอ้เชียวนะมึง  ลับหลังนี่เก่งจริ๊งงง  ทีต่อหน้านี่อ่อนระทวยยยยเชียวนะมึง" จินยองพูดพลางนึกไปถึงตอนแบมแบมอยู่ต่อหน้ามาร์คก็เห็นแต่เรียก พี่มาร์คอย่างโน้น พี่มาร์คอย่างนี้ แบมอย่างนั้น  ละมุนกันเหลือเกิ๊นน

"เจ้อย่าพูดชื่อมันเด่ะ เดี๋ยวมาจริงๆ เสียวสันหลังวาบๆอยู่เนี่ย" แบมพูดพลางหันไปมองข้างหลังอย่างระแวง

"กลัวผัวเหรอมึง" ยองแจแซวขึ้นมาบ้าง

"ใคร๊ ใครกลัวผัว ไม่มี๊" แบมแบมพูดทำตาโตปฏิเสธแล้วส่ายหน้าจริงจัง

"แถวบ้านกูเรียกลน  เสียงสูงไปนะมึง"

"ไม่ได้กลัวเว่ย  เขาเรียกแค่เกรงใจ"

"หราาา /หราาาา" ยองแจและจินยองประสานเสียงกันอย่างพร้อมเพรียง

"แล้วไง  สรุปคืนนี้ไปกันป๊ะ" แบมแบมเร่งเร้าเมื่อดูนาฬิกาก็พบว่าใกล้เวลาที่สา(มี) ของพวกเขาจะมารับกลับแล้ว

"จะไปยังไงอ่ะ เดี๋ยวพี่แจ๊คมันก็ต้องลากกูไปด้วยแน่ๆอ่ะ"

"เออ นั่นดิ่ พี่แจบอมไม่ปล่อยกูไว้ห้องแน่ๆอ่ะ"

"ก็สร้างเรื่องแยกกันเด่ะ ไม่เห็นยาก"

"ยังไงวะ/ยังไงอ่ะ"

"อืม....แกล้งป่วยไง!!!! ดีม๊ะ"

"มึงจะบ้าเหรอ!!!   ป่วยห่าไรพร้อมกันทั้ง3คน"

"ก็...บอกไปว่าเรา3คนไปกินข้าวด้วยกัน  แล้วท้องเสียแค่เนี๊ยะก็จบ"

"เออออ ว่ะ  ไอ้แบมแม่ง เรื่องชั่วๆนี่ฉลาดว่ะ"

"เออ  คิดได้ไงวะ  เหี้ยจริงๆ ปรบมือให้"

"กูจะถือว่านั่นคือคำชม" แบมแบมยิ้มพยักหน้ารับคำชมอย่างภูมิใจ

รอไม่นานทั้ง3ก็ได้ยินเสียงรถยนต์ของเหล่าสาทั้งหลายขับเรียงเข้ามาจอดใกล้ๆกัน  แบมแบมจึงหันไปกระซิบบอกเวลานัดพบ

"เห้ย  4 ทุ่มเจอกันหน้าร้าน เอาให้เนียนนะเว่ย เอาล่ะ แสดงบทคนป่วย 3 2 1 แอคชั่น!!" 
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
..
.

ตอนที่ 2  ปฏิบัติการหนีผัวเที่ยว!!!!


"ลูกแมวของพี่หมอ   เป็นไงบ้างครับ" มาร์คเอ่ยถามลูกแมวน้อยที่ขดตัวในผ้าห่มเป็นก้อนจนเขาอยากจะจับมากอดไว้แน่นๆ  ถ้าไม่ติดกลัวว่าแมวน้อยของเขาที่กำลังนอนซมเพราะป่วยอยู่จะอาการหนักขึ้น

"แบมปวดท้องอ่ะ  ปวดมากๆเลยอ่ะ" คนตัวเล็กที่แกล้งนอนป่วยบนเตียง เอ่ยเสียงอ่อนแรงที่สุดเท่าที่จะทำได้พร้อมกับทำเสียงและสีหน้าให้น่าสงสารที่สุด 

"ไปโรงพยาบาลดีกว่ามั๊ย พี่เป็นห่วงจริงๆนะ ประชุมคณะก็ยังไม่รู้เลยว่าจะเลิกกี่โมง อาจจะเลิกดึก หรืออาจจะต้องนอนค้างที่มหาลัยด้วย  พี่ว่าไปนอนโรงพยาบาลซักคืนเถอะ"

"เฮ๊ย ไม่ๆๆๆๆ ไม่เอาๆ " คนที่นอนอยู่ถึงกับสะดุ้งลุกขึ้นนั่ง ทั้งยกมือทั้งส่ายหน้าให้มั่วไปหมดโดยลืมไปว่าตัวเองกำลังแกล้งปวดท้องอยู่   จะให้ไปได้ไงเล่า ก็กูไม่ได้ป่วยจริงๆนิว๊อยย!!  

"หืม?  ทำไมหล่ะ แล้วนี่หายปวดท้องแล้วเหรอ"

"อ่ะ โอ๊ยย ปวดด ปวดท้องอยู่ แต่ว่ากู เอ้ย! แบมไม่อยากไปโรงบาลอ่ะ แบมไม่อยากอยู่คนเดียว มึง เอ้ย!! พี่มาร์คไปประชุมเหอะไม่ต้องห่วง  แบมก็กินยาไปแล้ว เดี๋ยวก็หาย " 
พูดไปก็ทำหน้าตาน่าสงสารไปด้วยเสียงอ่อยๆ จนมาร์คต้องถอนหายใจเบาๆกับความดื้อของคนบนเตียง 

"ถ้างั้นพี่ไปประชุมก่อนนะ แล้วจะรีบกลับมา ถ้าไม่ไหวให้รีบโทรหาพี่เลยนะ เข้าใจมั๊ย หายไวไวนะครับแมวน้อยของพี่มาร์ค" คนตัวโตเอ่ยพร้อมทั้งลูบหัวคนตัวเล็กที่(แกล้ง)ป่วย แล้วจุ๊บไปที่หน้าผากตามด้วยแก้มป่องทั้ง2ข้างอย่างหมั่นเขี้ยว ก่อนจะเดินออกจากห้องไปโดยที่ไม่รู้เลยว่าแมวน้อยตัวแสบของเขากระโดดชูแขนไปมาอย่างบ้าคลั่งเพราะดีใจที่แผนการหนีผัวไปเที่ยวครั้งนี้สำเร็จ???ไปด้วยดี

"Yessss   หู๊ววว เก่งจริงๆเลยกูเนี่ย แสดงเลิศมากกก55555555 อิเจ้2คนนั้นเป็นไงกันบ้างวะนั่น"









"จินยอง ไปหาหมอดีมั๊ย พี่ว่าไปนอนโรงพยาบาลซักคืนก็ดีนะ พี่จะได้ไม่ต้องเป็นห่วง ประชุมเสร็จแล้วพี่จะตามไป"
แจบอมที่มองอาการน่าเป็นห่วงของจินยองเอ่ยบอกอย่างจริงจังเพราะวันนี้เขาต้องไปประชุมคณะและคิดว่าคงจะเลิกดึกแน่ๆ หรืออาจจะต้องค้างคืนเพื่อทำงานเอกสารด้วย  เพราะการประชุมครั้งนี้สำคัญมากๆ มีคณะอาจารย์และประธานคณะของมหาลัยอื่นมาร่วมประชุมการแข่งขันกีฬามหาลัยอาเซี่ยน ซึ่งมหาลัยของเขาเป็นเจ้าภาพ งานหนักและเยอะมากจนพวกเขาและประธานคณะคนอื่นๆต่างก็ทำงานกันหัวหมุนไปหมด

"ไม่เป็นไร เขาอยากอยู่ที่นี่ อยากนอนบนเตียงพี่บี เขาไม่อยากไปนอนที่อื่น เขากลัว" 
คนตัวเล็กเอ่ยเสียงอ้อนๆพร้อมทั้งส่งสายตาที่ใครเห็นก็อดสงสารไม่ได้  

"แต่ตัวเองป่วยนะ  พี่กลัวว่าจะเป็นหนักกว่านี้ ถ้าตอนที่พี่ไม่อยู่แล้วเกิดอาการหนักขึ้นมากกว่าเดิมพี่จะทำยังไง ฮึ๊?" 

"เขาไม่เป็นไรหรอกน่าาา  กินยาไปแล้ว ตอนนี้ก็ไม่ค่อยปวดท้องมากแล้วด้วย ไม่ต้องเป็นห่วงเขานะ  เขาจะรอตัวเองกลับมานอนกอดเขาไง" จินยองเอ่ยพร้อมทั้งทำท่าฝืนยิ้มอย่างอ่อนแรง??

"เฮ่อออ  งั้นนอนพักเยอะๆนะ แล้วพี่จะรีบกลับมาหานะครับเด็กดี"

"อื้ม  เขาจะรอตัวเองนะ ไม่ต้องรีบนะครับ ขับรถช้าๆนะ  เขาเป็นห่วง"

"ครับ  พักผ่อนเยอะๆนะ เด็กดีของพี่"  แจบอมดึงผ้าห่มขึ้นแล้วจูบหน้าผากคนตัวเล็กกว่าอย่างอ่อนโยนก่อนจะเดินออกไปเพื่อประชุมที่มหาลัย 

พอจินยองได้ยินเสียงประตูปิดไปแล้วก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกที่แผนการผ่านไปได้ด้วยดี??

"เฮ่ออออ รอดแล้วกู"  จินยองพ่นลมถอนหายใจอย่างโล่งอก  แต่ก็รู้สึกผิดที่ต้องโกหกคนรัก

"เขาขอโทษนะ แต่เขาอยากไปเที่ยวจริงๆ  เดี๋ยวจะไถ่โทษ ให้วันหลัง คิคิคิ"










"แจ ไหวมั๊ย  ฉันเป็นห่วงจริงๆนะ ไปหาหมอเหอะ"  แจ๊คสันขมวดคิ้วยุ่ง เมื่อเมียจอมดื้อด้านของเขาที่นั่งพิงหัวเตียงอย่างอ่อนแรง ไม่ยอมไปหาหมอทั้งที่อาการป่วยน่าเป็นห่วงขนาดนี้

"ก็บอกว่าไม่ไปไง จะอะไรนักหนาเนี่ย  ขอนอนอยู่บนเตียงนี่แหล่ะเดี๋ยวก็หาย ยาก็กินไปแล้ว  นายจะไปประชุมก็ไปเหอะ ไม่ต้องห่วงหรอก"  ยองแจเอ่ยเสียงอ่อนอย่างหงุดหงิด เพราะแจ๊คสันคอยแต่จะให้ไปโรงพยาบาลบ้าง ไปหาหมอบ้าง ถามมาเป็นชั่วโมงละ มึงจะให้กูไปได้ไง  ก็กูไม่ได้ป่วยจริงๆนี่โว๊ย  ขืนไปมึงก็รู้ดิ่ว่ากูแกล้งป่วย แผนได้แตกกันพอดี

"จะไม่ให้ห่วงได้ยังไง  เมียทั้งคนนะ"

"ก็เป็นแค่เมียที่มึงก็ไม่ได้อยากได้ซักหน่อย"  

ยองแจอดที่จะเอ่ยประชดอย่างน้อยใจไม่ได้  เพราะที่ได้แจ๊คสันมาอยู่กับตัวเองในตอนนี้เพราะแผนมอมเหล้าในคืนนั้นของพวกแบมแบมกับจินยองที่รู้ว่าเขาชอบแจ๊คสันมานาน แต่แจ๊คสันก็ไม่เคยมองยองแจเลย  จนต้องยอมเสี่ยงเสียตัวในคืนนั้นเพื่อแลกกับการได้แจ๊คสันมา  โดยที่เจ้าตัวไม่รู้เลยว่า คนอย่างแจ๊คสันไม่ได้สุภาพบุรุษขนาดที่จะมารับผิดชอบกับเรื่องแบบนี้ แต่ที่ออกปากรับผิดชอบยองแจ ก็เพราะอยากได้เจ้าตัวมานานแล้วตั้งหาก!!!

"พูดแบบนี้อีกแล้วนะ  จะทะเลาะกับฉันก็ให้หายป่วยซะก่อน " แจ๊คสันเดินไปลูบแก้มของคนบนเตียงเมื่อเห็นว่ายองแจก้มหน้าซึมไป

"นี่ถ้าไม่ป่วยจะจับลงโทษกดลงเตียงซะให้เข็ด" อดไม่ได้ที่จะกดจูบปากอิ่มของยองแจที่เริ่มเบะเหมือนจะร้องให้อยู่รอมร่อ  ยองแจหน่ะทำปากร้ายไปงั้นแหล่ะ ปากดีแต่ขี้น้อยใจ

"จำไว้นะยองแจ คนอย่างฉันไม่เคยเมาจนไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรลงไปบ้าง  ฉันรู้ว่าวันนั้นฉันคิดอะไรอยู่และอยากจะทำอะไร  ถึงนายไม่มอมเหล้าฉัน   ฉันก็จะเอานายเป็นเมียฉันอยู่ดี " 

แจ๊คสันพูดแค่นั้นก่อนจะจูบที่ริมฝีปากของยองแจที่ตาโตอ้าปากค้างเมื่อได้รู้ว่าแจ๊คสันที่เขาคิดว่าเมาจนไม่ได้สติในคืนนั้น 
รู้เรื่องทุกอย่าง  

"หึ  แล้วจะรีบกลับมาหานะเมีย" 

แจ๊คสันยิ้มขำสีหน้าของเมียตัวเองก่อนจะเดินออกไปเพื่อไปประชุมแทนไอ้วีประธานคณะที่ทะเลาะกับเมียจนต้องให้เขาที่เป็นรองประธานไปประชุมแทน

"เชี่ยยย  รู้ทุกอย่างแล้วก็ยังเอากูเป็นเมียเนี่ยนะ!!!   แล้วแผนคืนนี้มันจะรู้มั๊ยวะ  สัสเอ๊ยยย กูลางสังหรณ์ไม่ดีเลย"
ยองแจตัวสั่นขนลุกไปทั้งตัวเพราะกลัวว่าแผนจะแตก.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.



ตอนที่ 3  ได้เวลาไปแรด  เอ๊ย!!! ไปแดนซ์...




22.15 น.

"เมื่อไหร่อิ2เจ้มันจะมาวะ  นานไปละ   หรือพวกมันโดนจับได้วะ  โอ๊ยยย จะรอดกันมั้ยวะเนี่ยยยย"

แบมแบมที่มายืนรอจินยองและยองแจหน้าผับมาพักใหญ่แล้วกระวนกระวายที่อีก2คนยังไม่มา กังวลว่าแผนจะแตกหรือเปล่า  แล้วถ้าแผนแตกจริงๆ กุจะทำไงดีวะ  มาหน้าร้านแล้วด้วยเหอะประเด็น  โอ๊ยยย เมื่อไหร่จะมากันซักทีโว้ยยยย!!

RRRRrrrr
"เชี่ย!!!  ใครวะ"   เสียงโทรศัพท์ของแบมแบมดังขึ้นทำให้เจ้าตัวตกใจกลัวว่ามาร์คจะโทรมาหรือเปล่า

"โหล  ไอ้ห่ายูค กุตกใจหมด นึกว่าไอ้มาร์คโทมา" แบมแบมโล่งอกที่คนโทรมาไม่ใช่มาร์คแต่เป็นยูคยอมเพื่อนสนิทของเขาเอง

"แค่กุโทรมามึงจะตกใจทำห่าไร?...เอ๊ะ!! หรือว่า..ไม่นะ ไม่...นี่พวกมึงหนีผัวเที่ยวกันอีกแล้วเร๊อะ!!!!!"  

"มึงอย่าบอกพวกเจ้านายมึงนะ ไม่งั้นกุจะเลิกคบมึง!!!" 

"กูนี่แหล่ะจะเลิกคบพวกมึงแล้ว!!!  โว๊ยยยย พวกมึงสร้างปัญหาให้กูอีกแล้วรู้มั๊ยเนี่ยยยย"  เสียงโหยหวนของยูคยอมทำให้แบมแบมต้องเอาโทรศัพท์ออกห่างจากหูก่อนที่หูเขาจะดับ 

"เออน่าา  ช่วยเพื่อนไม่ได้ไง๊  มึงก็รู้ว่าพวกกูไม่ได้ออกมาเที่ยวนานแล้วนะเว่ย  ถึงมาแม่งก็ไม่ได้กินได้เล่นเต็มที่เพราะพวกเจ้านายมึงนั่นแหล่ะ"

"ฮื๊อออออ  ทำไมชีวิตกูต้องมาวุ่นวายเพราะพวกมึงด้วยเนี่ยยย!!!   ไม่รู้โว๊ยย กูไม่รู้อะไรทั้งนั้น ติ๊ด"
ยูคยอมกดวางสายทันทีเพราะไม่อยากรับรู้เรื่องน่าปวดหัวอีกแล้ว

"ไอ้แบม แฮกๆๆ มาแล้วโว้ยย" จินยองและยองแจวิ่งลงมาจากแท๊กซี่แล้วรีบไปหาหนุ่มตัวเล็กอีกคนที่ผ่อนลงหายใจออกมาอย่างโล่งอกที่สิ่งที่คิอกลัวไว้ไม่ได้เกิดขึ้น

"ทำไมมาช้ากันจังวะ  นี่คิดว่าโดนจับได้กันแล้วนะเนี่ย"

"โอ๊ยยย นี่ก็รีบสุดๆแล้วเนี่ย  จะเข้าไปได้ยัง " 

"ก็ไปดิ่รอไรหล่ะจ้าาาา  โอ๊ยยย  ตื่นเต้นๆๆๆๆ" 

หนุ่มน้อยทั้ง3กระดี้กระด้าเดินกอดคอเข้าไปข้างในกันทันที ด้วยอารมณ์ลั้ลลา
บรรยากาศภายในร้านมีผู้คนเต็มทั้งลานหน้าเวทีที่กำลังเต้นกันอย่างเมามันส์เพราะเพลงที่ดีเจกำลังสแคลชแผ่นอยู่นั้น เป็นเพลงที่มีจังหวะเบสหนักๆ เร้าอารมณ์นักแดนซ์ทั้งหลาย  และนั่นทำให้แบมแบมที่ชอบแนวนี้อยู่แล้วเต้นไปตามทางจนมีแต่สายตาจ้องมองหนุ่มน้อยทั้ง3ที่มีใบหน้าน่ารัก สวย แซ่บ แสนซน ทั้งหมดนั้นรวมอยู่ด้วยกันในสายตาของพวกผู้ชาย   และใบหน้าที่ละอ่อนแต่ซ่อนความหล่อร้ายไว้แบบคาสโนว่า  ในสายตาของพวกผู้หญิง ตุ๊ดแต๋วทั้งหลาย  

ทั้ง3 เขามานั่งโซนวีไอพีที่มีโซฟาหันหน้าไปทางเวทีของดีเจพอดี  ทำให้เห็นถึงบรรยากาศที่พวกเขายอมเสี่ยงชีวิต?? เพื่อที่จะได้มานั่งปลดปล่อยอารมณ์ที่รอการปลดปล่อยมานาน หลังจากที่เหล่าบรรดาสามี? คอยแต่จะห้ามไม่ให้พวกเขามา  หรือถ้ามาก็ต้องมีสาแต่ละคนติดตามมาด้วย  ซึ่งนั่นมันทำให้หมดสนุกเพราะจะแอ่วสาวก็ทำไม่ได้ จะกินเหล้าก็ให้กินแต่แป๊บซี่  โถ่ะ!!  ชีวิตหลังมีผัวทำไมมันเศร้าได้ขนาดนี้!!

"วันนี้กูจะแด๊นซ์ให้ลืมผัวเลยโว้ยยยย" แบมแบมที่ตอนนี้อารมณ์มาเต็มและไม่มีทีท่าวะจะดรอปลงอย่างแน่นอน ตะโกนแข่งกับเสียงเพลงที่ดังอยู่ภายในร้านอย่างร่าเริง

"อิแบม  มึงแน่ใจนะว่าผัวมึงจะไม่รู้แน่ๆอ่ะ"   จินยองเอ่ยออกมาอย่างไม่สบายใจ  เขารู้สึกว่ามันง่ายเกินไปอ่ะ  ทางมันสะดวกเกินไป  บรรยากาสโคตรม่น่าไว้ใจเลยห่าเอ๊ย

"ก็เออดิ่  ระดับกูแล้ว ไม่มีคำว่าพลาดดดด" แบมแบมพูดด้วยท่าทางมั่นใจ??  ถึงจะรู้สึกถึงลางสังหรณ์แปลกๆ  แต่ คงไม่มีไรหรอกม๊างงง

"ถ้าผัวกูรู้ มันเอากูตายแน่ๆอ่ะ" ยองแจพูดขึ้นมาบ้างพลางคิดไปว่าถ้าไอ้พี่แจ๊คมันรู้ว่ากูโกหกเพื่อมาเที่ยวผับ ชีวิตกู  จบอยู่คาอกมันบนเตียงแน่ๆ!! 


"พวกมึงจะกลัวอะไร๊   ผัวพวกมึงก็ไปกับผัวกู ไม่ได้อยู่ซั๊กหน่อย   จะว่าไปพวกเรานี่ก็เก่งเน๊าะ  หลอกนิดๆหน่อยๆก็เชื่อ วะ555555+" 

"เออว่ะ 5555 ตอนแรกกูคิดว่าไอ้พี่แจ๊คมันจะจับได้ซะอีก แต่เสื_กเชื่อกูง่ายๆซะงั้น.....แต่มันก็จะง่ายไปนะบางที"

"กุเริ่มเสียวสันหลังละ" 

จินยองที่ตอนแรกก็เบาใจที่แจบอมเชื่อเรื่องที่ตนเองโกหก  แต่พอคิดไปคิดมา เขาว่าอะไรๆมันดูง่ายเกินไปแปลกๆ ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้  ไอ้พวกพ่อบ้านมันฉลาดกันจะตายไป รู้ทันแม่รรรงงทุกเรื่อง ยิ่งพี่บีของเขานี่ แค่เขาอ้าปากก็เห็นลิ้นไก่ละ  แล้วทำไมวันนี้ ไอ้3ตัวนั้นมันกลับเชื่อพวกเขาง่ายๆวะ  กุว่าเริ่มไม่ชอบมาพากลละ


"เฮ้ย!!  พี่มาร์คโทรมา!!!  เดี๋ยวกูไปรับแป๊บ"  แบมแบมเอ่ยขึ้นอย่างตกใจที่จู่ๆมาร์คก็โทรมา  รีบเดินหนีออกไปเพื่อหาที่เงียบๆคุย

"แบม เป็นไงบ้างดีขึ้นรึ๊ยังครับ" มาร์คถามแบมแบมด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงจนแบมแบมแอบรู้สึกผิดนิดหน่อยที่โกหก

"ยังเลยอ่ะมาร์คคค  แบมปวดหัว แค่ลุกขึ้นนั่งยังไม่ไหวเลยอ่ะ" ถึงจะรู้สึกผิด แต่ในเมื่อมันมาถึงขั้นนี้แล้ว ต้องเอาให้สุดๆ

"เฮ่อออ  พี่คงได้กลับพรุุ่งนี้เช้าอ่ะ เพราะงานเอกสารเรื่องกีฬาของมอที่ต้องจัดการมีเยอะมาก  ดูแลตัวเองดีๆนะ  เสร็จงานแล้วจะรีบกลับไปหานะครับ" มาร์คบอกแค่นั้นก่อนจะตัดสายไป  แบมกดวางสายแล้วจึงเข้าไปนั่งที่เดิม


"ว่าไงมั่งมึง" ยองแจถามอย่างร้อนรนเพราะกลัวว่าจะถูกจับได้

"พวกมันกลับพรุ่งนี้เช้าว่ะ  ก๊ากกก  5555555555555+" 

แบมแบมหัวเราะอย่างดีใจเพราะไม่ต้องกังวลอีกแล้วว่าคืนนี้จะกลับไปทันที่มาร์คจะกลับห้องหรือเปล่า

"จิงดิ่!!!"

"จะรออะไรหล่ะ  งั้นเราก็ไปแรด เอ๊ย!!  ไปเต้นให้มันส์กันเลยสิโว๊ยยยยย 555555+ "
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.






เราง่วงอ่ะพวกเทอ  โรงเรียนเราเปิดเทอมแล้ว  งานสอนเราเริ่มเยอะแล้ว  แต่จะพยายามมาอัพให้เรื่อยๆ สั้นไปบ้างอย่าว่ากันเนาะ  

อันนี้คือภาพต้นแบบที่เอามาแต่งฟิค  ขออนุญาติเจ้าละเน้อออ





































เท่านี้ก่อนเนาะในวันนี้ หุหุหุ


 















Talk .... เทอๆ  เม้นให้แอดเหมียวกันด้วยเน้อออ  กราบบบบบบ ขอบพระคุณ (-/\-)

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Yurin-Got7 จากทั้งหมด 5 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

13 ความคิดเห็น

  1. #13 Beam
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 11:31

    มาต่อเถอะ...

    #13
    0
  2. วันที่ 18 ธันวาคม 2560 / 19:06
    อยากอ่านจังเยย มาต่อได้มั้ยค๊าาา 
    #12
    0
  3. วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 11:07
    ต่อน้าไรท์อยากอ่านแร้วอ่ะ
    ไรท์หายไปไหนค่ะ TT
    #11
    0
  4. #10 AbC
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2559 / 15:26
    ขำอ่ะ แสบๆกันทั้งนั้น5555555
    #10
    0
  5. #9 Subakisan (@Subakisan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2559 / 22:10
    มีความร้ายกาจ...
    #9
    0
  6. #8 Pugkard Piyamaporn (@pugkard25) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 19:24
    รออออออ
    #8
    0
  7. #7 Gure no Hana (@nongbuy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2559 / 02:23
    ต่อเถอะได้โปรด
    #7
    0
  8. #6 MVJN (@MarkNate) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 16:58
    ต่อ....
    #6
    0
  9. #5 Pbn123456 (@Pbn123456) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 14:28
    รออยู่นะคะ 555
    #5
    0
  10. #4 Took
    วันที่ 31 ตุลาคม 2559 / 12:00
    กลัวว่าบรรดาสามีก็จะหนีเที่ยวแล้วไปจ๊ะเอ๋กันที่ผับ นี่ได้ฮาแตกแน่
    #4
    0
  11. #3 Subakisan (@Subakisan) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 11:39
    ระวังโดนจับได้นะ อิอิ
    #3
    0
  12. วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 08:21
    ขำยูคเเป็นคนกลลางนี่ทำตัวลำบากจริงๆ ไหนจะเพื่อนไหนจจะงานอดทนนะลูก5555
    #2
    0
  13. วันที่ 30 ตุลาคม 2559 / 00:43
    น้องยูคช่างน่าสงสาร 555
    #1
    0