Love of Idear ปิ๊งรักหนุ่มวิศวะ [END]

ตอนที่ 2 : Chapter 01 : เปิดเทอมวันแรก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,972
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    16 ม.ค. 61

ณ มหาลัย P

“แกๆ ยัยเดียร์! ได้ยินฉันมั้ยเนี้ย นังเพื่อนบ้าเอาแต่นั่งเหม่ออยู่ได้ อาจารย์สอนเสร็จตั้งนานแล้ว เดี๋ยวก็ไม่มีโต๊ะนั่งกินข้าวอีกหรอก”

นี่ฉันปล่อยให้ยัยมารุเพื่อนสุดที่รักตะโกนจนปากนางจะฉีกถึงหูอยู่นานแล้วหรอ นางถึงบ่นออกมาเป็นชุดขนาดนี้

“โทษๆ แก เครียดนิดหน่อยว่ะ”

“เครียดอะไรของมึงว่ะชะนี” กระเทยผู้น่ารักและสวยไสยของกลุ่มฉัน ถามขึ้นมาด้วยความเผือก

“นี่ยัยกิตติ มึงคิดว่าอย่างยัยเดียร์จะเครียดเรื่องอะไรได้ ถ้าไม่ใช่เรื่องเงิน”

ใช่เลยที่ยัยมารุพูดถูกทุกอย่างในชีวิตฉันไม่คิดว่าจะมีเรื่องอะไรมาทำให้ฉันเครียดได้อีกแล้ว นอกจากเรื่องเงิน เงิน และเงิน!!

“หยาบคายมากแก!! ดูปากกระเทยนะคะ คริส-ตี้ โนกิตติ ยูโน้? แล้วกูก็รู้ว่าเพื่อนเราเนี้ยเครียดเรื่องเงิน แต่มันเรื่องเงินอะไร” ฉันละเกลียดยัยคริสตี้จริงๆ จำเป็นต้องจีบปากจีบคอพูดออกมาขนาดนี้มั้ย ฮ่าๆ

“มึงก็รู้ใช่มั้ยว่านี่ปี 4 แล้ว ต้องจ่ายค่าอะไรตั้งมากมาย ค่าชีท ค่าทำโปรเจ็ค ค่าสมัครสอบ แล้วไหนจะยังค่าทริปที่พวกมึงบังคับกูนักหนา ว่าก่อนจบเราจะต้องไปเที่ยวด้วยกัน และอีกอย่างนี่ขนาดเปิดเทอมวันแรกกูโดนค่าชีทไปแล้ว 540 นะ แล้วเมื่อเช้ากูก็ตื่นสาย พี่วินแม่งโกงกูไปอีก 30 บาท กูจ่าย 50 บอกยังไม่มีเงินทอน” ฉันแจกแจงให้เพื่อนทั้งสองฟังอย่างละเอียด

“แย่ว่ะเงินแค่ไม่กี่บาทก็ยังจะเอาอีกเนาะ”

“เออ! ใช่มั้ย ถ้าเจออีกกูจะให้มึงไปทวงตังคืน” ดีใจว่ะอย่างน้อยยัยคริสยังเห็นด้วยกับฉัน

“ยัง...ยังกล้าพูดอีก กูว่ามึงนั้นแหละแค่ 30 บาท มึงให้พี่เขาไปเถอะ วันนี้ทั้งวันพี่เขาอาจจะได้แค่ 50 บาทจากมึงก็ได้ใครจะไปรู้ แล้วอีกอย่างนะในบัญชีมึงมีจะเป็นล้าน ยังไม่พออีกหรอว่ะ มึงจะมีเงินเก็บเท่าไหร่ถึงจะพอใจ”

“อ้าวนังกระเทย 30 บาท ก็ซื้อข้าวได้จานนึงป่าวว่ะ แล้วมึงก็รู้ว่ายัยเดียร์มีความฝันอะไรของมันตั้งมากมาย ให้มันมีเงินเก็บเยอะๆ ก็ดีแล้วไม่ใช่หรอ” ยัยมารุเถียงแทนฉัน

“ก็ใช่ แต่กูเชื่อเทอมนี้มึงเสียเงินไม่ถึง 50,000 หรอกน่า” เป็นกระเทยนี่พูดมาก เถียงเก่งอย่างยัยคริสตี้ทุกคนมั้ย?? ฉันอยากจะรู้

ปกติค่าใช้จ่ายต่อเทอมที่ผ่านๆ มาของฉันจะไม่เกิน 50,000 ไม่รวมค่าเทอม โดยค่าห้องบวกค่ากินตกเดือนละไม่เกิน  10,000 เพราะฉันพยายามเซฟเงินตัวเองให้ได้มากที่สุด ถามว่าบ้านฉันรวยมั้ย ก็ไม่ถึงกับรวย แต่ก็ไม่ได้ยากจน เพียงแต่ฉันอยากหาเงินด้วยตัวเอง ฉันเลยทำงานพิเศษอยู่ที่ร้านค๊อฟฟี่ช็อปหน้ามหาลัย ทำมาตั้งแต่อยู่ปี 2 ตอนนี้สนิทกับพี่เจ้าของร้านจนกลายเป็นน้องสาวไปแล้ว

“แต่มันทำงานเก็บเงินเอง มันเหนื่อยนะเว้ย”

ยัยมารุก็เถียงแทนฉันตลอด อย่างว่าแหละเนาะ ยัยนี่เป็นเพื่อนสนิทฉันตั้งแต่เรียนมัธยมต้น แต่กับยัยคริสตี้เพิ่งมารู้จักกันตอนปี 1 เห็นเถียงกันแบบนี้แต่เราสามคนก็รักกันมาก ถ้ามีใครมาระรานคนในกลุ่มพวกฉันก็สู้เต็มที่

“พอเถอะ พวกมึงเลิกเถียงกันได้แล้ว ไหนบอกจะไปกินข้าวไม่ใช่หรอ” ฉันฟังพวกมันเถียงกันได้สักพักแล้ว ถ้าไม่รีบห้ามคงเถียงกันอีกยาว

“เออๆ ไป รีบไปกินข้าว ตอนบ่ายเรียนอีกคาบแล้วจะได้กลับไปพัก นี่ขนาดเรียนวันแรกกูยังเหนื่อยขนาดนี้นะ ตอนทำโปรเจ็คคุณมึงเอ้ย กระเทยจะตายก็คราวนี้แหละ”

 “ฮ่าๆ มึงก็เก่ง สู้ตายซิค่ะ” ฉันบอกนังคริสตี้ มันเป็นกระเทยขี้บ่น ขี้เม้าส์ และขี้วีน ใครเจอฤทธิ์นางเข้าไป วิ่งหนีแทบจะไม่ทัน

 “แต่เก่งไม่เท่าพวกมึงไง อย่าทิ้งกูแล้วกัน ใครทิ้งกูขอให้ไม่มีสามี!!” บางทีฉันก็คิดว่ายัยคริสตี้มันน่าโดนกระทืบนะ ไม่รู้ว่านางรอดมาถึงตอนนี้ได้ยังไง

 “อ้าวยัยนี่ ปากเสีย! ใช่ซิมึงเต๊าะเด็กได้แล้วนี่” ยัยมารุก็ด่ากลับทันที ส่วนข่าวนางเต๊าะเด็กก็ดังไปทั้งคณะอยู่เหมือนกัน วันนี้เพื่อนๆ ในสาขาก็มาแซวนางเยอะอยู่

 “แน่นอนค่ะ คนสวยซะอย่าง ทำอะไรก็มีหนุ่มๆ มารุมล้อม”

 “ไม่ใช่มึงไปล่อลวงเด็กยังไม่บรรลุนิติภาวะนะ เสี่ยงติดคุกนะมึง”

 “อร๊ายย ชัดอัพ ณ บัดนาวค่ะคุณมึง”

ระหว่างทางที่เดินไปโรงอาหารยัยมารุกับยัยคริสตี้ก็เถียงกันไปตลอดทาง ชีวิตในรั้วมหาลัยของฉันมีสีสันเพราะพวกมันทั้งสองคนนี่แหละ


คาบบ่าย

14.40 น.

“วันนี้พอแค่นี้คะนิสิต เจอกันคาบหน้า”

“จบซะทีแก ฉันนั่งฟังอาจารย์แม่จนจะหลับอยู่แล้ว” ยัยคริสตี้บ่นออกมา

“ไม่ใช่แกหลับไปแล้วหรอ” ฉันบอกมันออกไป มีใครสงสัยมั้ยทำไมยัยคริสตี้ถึงเรียกแกว่า อาจารย์แม่ เพราะแกเป็นอาจารย์ที่เข้มงวด เจ้าระเบียบ และเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาโปรเจ็คของนาง

“ย่ะ แม่คนขยัน แล้วนี่แกไปทำงานร้านพี่น้ำเลยรึป่าว” ได้ยินแล้วก็เซ็ง

“ไม่อ่ะ เมื่อเช้าที่เครียดก็เพราะเรื่องนี้ด้วย พี่น้ำไปเที่ยวยังไม่กลับ ถือเป็นวันซวยของฉันเลย มีแต่จ่ายออก ไม่มีเงินเข้า” ฉันบ่นออกมา

“อ้าวแล้วพี่น้ำกลับมาวันไหนอะเดียร์” มารุถามฉันด้วยความเป็นห่วง

ปกติเลิกเรียนแล้วฉันก็ไปทำงานที่ร้านพี่น้ำตลอดเลย มีครั้งนึงที่ฉันจำได้ว่าบ้านพี่น้ำมีปัญหา ปิดร้านกระทันหัน ฉันถึงกับเครียดลงกระเพาะ เพราะไม่ได้ทำงาน แต่ครั้งนี้ดีหน่อยที่รู้ล่วงหน้าเลยปรับสภาพได้ ฉันนี่มันบ้าบอเนาะแค่ไม่ได้ทำงาน ไม่ได้เงิน ถึงกับเครียดลงกระเพาะ ฮ่าๆ

“อีก 2 วันถึงจะกลับ ช่วงนี้ฉันต้องยิ่งประหยัดเลย”

“เคๆ 2 วันต่อจากนี้ดูแลตัวเองดีๆ นะมึง อย่าให้เครียดลงกระเพาะอีก”

“ใช่เลยแก อย่าพึ่งรีบตายก่อนจะได้สามีนะจ้ะ” นังกระเทยนี่มันยังไง แช่งไม่ให้มีผัวอยู่ได้

“เออ!! กูไม่ตายง่ายๆ หรอก ถ้ายังไม่เจอพ่อของลูก”

“อิอิ สรุปตอนนี้เราสามคมว่าง ไปเดินห้างกันมั้ยแก” ยัยคริสตี้ชวน

“ไหนมึงบอกเหนื่อย จะรีบกลับไปพักไง” ฉันถามกลับไป

“มันจะไปเหนื่อยอะไร น้องนางสุดที่รักไปรอสวีทกะมันที่ห้างแล้ว” มารุพูดออกมาพร้อมกับเอาโทรศัพท์ให้ฉันดู

Pat Check in @Cinema

​                      

ถูกใจ 1026

Pat เจอกันครับที่รัก <3 @Kristy

ดูความคิดเห็นทั้งหมด 982 รายการ

Snow ทำไมพี่ภัทรทำกับเค้าแบบนี้ TT

Topping หวานไม่แคร์สื่ออีกแล้วนะมึง

Non.T อยากหวานแบบเขาก็บอก @Topping

Pat จัดให้สักดอกซิไอ้นนท์ 55 @Non.T

Kristy เดี๋ยวเค้าตามไปนะที่ร้ากก ขอชวนเพื่อนด้วยได้ป่าว <3 @Pat

Poppy เสียดายพี่ภัทร ชั้นรักเค้า @UGeen

Pat ได้ครับ จุ้บๆ @Kristy

UGeen ชั้นรักมากกว่า น้ำตาตกใน Y_Y @Poppy


“ว้าว ไม่ธรรมดานะย่ะ ถ้าพวกฉันไปนี่จะเป็นก้างชิ้นโตของแกรึป่าว” ฉันแซวยัยคริสตี้ดูแล้วนางก็เขินอยู่นะ

“ก้าง เกิง อะไร ดูกันหลายๆ คนสนุกดีนี่เห็นเป็นเพื่อนสนิทหรอกนะถึงได้ชวน ฟรีด้วยนะจะบอกให้” นางก็ตอบแบบเขินๆ

เห็นนางสวยๆ แบบนี้ แต่นี่ก็แฟนคนแรกของนางนะจ้ะ กลุ่มฉันมียัยคริสตี้นี่แหละที่มีแฟนคนแรก แล้วก็พึ่งมีเมื่อตอนปิดเทอมที่ผ่านมา นางไลน์มาเม้าส์ให้พวกฉันฟังใหญ่เลย ฉันดีใจกับนางมากจริงๆ ที่เจอรักแท้ยอมรับในตัวมันได้ แล้วยังบอกทิ้งท้ายว่าให้รีบหาก่อนจบปี 4 ไม่งั้นพวกฉันโสดมีลูกไม่ทันใช้อย่างมันแน่ๆ??

“น้องเขาเปย์มึงขนาดนี้เลยหรอ มึงทำยาเสน่ห์ใส่น้องเขาใช่มั้ย ตอบ!!” ยัยมารุก็แซว ฉันว่าเพื่อนเราก็ออกจะสวยนะ ไสยๆ ด้วย ฮ่าๆ

“เออ กูทำ ดีกว่าพวกมึงหาให้ได้ก่อนเถอะ เชอะ :(” นางงอนว่ะทุกคน พึ่งรู้ว่ากระเทยงอนแล้วน่ารักขนาดนี้

“แล้วสรุปเอาไงอะมารุ แกจะไปป่าว” ฉันถามเพราะถ้าไป ก็จะได้รีบไปแล้วรีบกลับหอพัก วันนี้ฉันก็เหนื่อยเหมือนกัน ถึงจะไม่ค่อยได้ทำอะไรมากก็เหอะ

“ไปห้าง แต่คงไม่ไปดูหนังกับแกนะยัยคริส เชิญสวีทกันตามสบายเลยย่ะ เราไปเดินหาซื้อของใช้กันเนาะเดียร์” ยัยมารุตอบฉัน

“ย่ะ ฉันจะสวีทกะน้องภัทรเต็มที่เลย แต่ขากลับพวกแกต้องกลับกันเองนะถ้าไม่ดูหนังกับฉัน แกกลับกันได้ใช่มั้ย” ยัยคริสตี้บอกด้วยความเป็นห่วง แล้วทำไมนางถึงพูดแบบนั้นอะหรอ เพราะนางมีรถขับอยู่คนเดียว อยู่คอนโดราคาแพงที่ไกลจากมหาลัยเล็กน้อย ส่วนฉันกับยัยมารุอยู่คอนโดราคาปานกลางหน้ามหาลัย เวลาไปมหาลัย ยัยคริสจะแวะรับฉันกับมารุตลอด แต่เมื่อเช้าเป็นเหตุสุดวิสัยที่ฉันไม่ได้มากับพวกมันเพราะตื่นสาย

“ได้ดิ สบายมากแต่ถ้าแกเป็นห่วง จ่ายค่าแท็กซี่ให้ฉันซิ” ฉันตอบระหว่างที่เราเดินไปขึ้นรถยัยคริส

“ยัยขี้งก สวยก็ไม่สวยแล้วยังจะงกอีก” นางว่าฉันว่ะ

“จ้า แม่คนสวยและรวยมากกกก” ฮ่าๆ ยัยมารุตอบแทนฉัน ไม่ได้ประชดเลยจริงๆ นะ??



--------------------------------------------------------------------------------------

ตอนแรกมาแล้ววววว ฝากคอมเม้นติชมกันด้วยน้าา ไรท์จะได้ปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้นค่า

ที่มารูปภาพ : https://movie.mthai.com/movie-news/104783.html

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

72 ความคิดเห็น

  1. #48 แฟนอี้ฟาน (@thitimachaisri) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:58
    ขี้งกแต่มีเงินเก็บเปงล้าน5555555
    #48
    1
    • #48-1 Tomorrowland (@sureerat2539) (จากตอนที่ 2)
      25 กุมภาพันธ์ 2561 / 09:55
      เพราะงกจริงๆ ค่ะไม่งกทำไม่ได้นะเนี้ย 555
      #48-1