Love of Idear ปิ๊งรักหนุ่มวิศวะ [END]

ตอนที่ 24 : Chapter 23 : คนที่ซวยที่สุดคือใคร??

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,766
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    14 ก.พ. 61

- I-dear Talk -

หลังจากที่กลับจากงานเลี้ยงฉันก็มานั่งคุยกับม้าต่อที่ห้องรับแขกของบ้านริชและฉันรู้สึกหายเกร็งไปเลยเพราะม้าทำตัวเป็นกันเองมากห่วงใยฉันเหมือนลูกคนหนึ่งอย่างแท้จริงดูได้จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นที่ม้าโมโหจนไม่ไว้หน้าคุณป้าแม่ของยัยแซนดี้เลย

ม้าขอเบอร์โทรศัพท์ของฉันไว้เผื่อโทรหาเวลาที่ท่านเหงาและเผื่อให้เราสนิทกันมากขึ้นแต่...

“ม้ามีอะไรโทรคุยกับริชก็ได้ รบกวนเดียร์เปล่าๆ” วันนั้นริชพูดแทรกขึ้นมาก่อนที่ฉันจะทันได้ตอบอะไรม้ากลับไป

“โทรหาริชริชก็ไม่ค่อยรับโทรศัพท์ม้าแล้วม้ากับอยากคุยกับหนูเดียร์แต่...รบกวนหนูหรอลูกจริงสิม้าลืมไปเลยว่าหนูทำงานพาร์ทไทม์” ม้าบอกกับริชแล้วก็หันมาถามฉันด้วยสีหน้าเศร้าส้อย

จริงๆ แล้วฉันจะให้เบอร์กับม้าด้วยความเต็มใจและไม่คิดว่าเป็นการรบกวนอะไรถ้าริชไม่พูดแทรกขึ้นมาซะก่อน

“ไม่รบกวนหรอกค่ะ ม้าโทรมาคุยกับหนูตอนค่ำๆ หลังหนูเลิกงานก็ได้” ฉันตอบม้าออกไปท่านก็ยิ้มแย้มทันที

“แต่มันเป็นเวลาพักของเดียร์นะครับม้า ม้าไม่สงสารลูกสะใภ้หรอทำงานมาเหนื่อยๆ” เอ๊ะทำไมริชขัดจังเลยไม่อยากให้ม้าคุยกับฉันหรอ

“ริชนี่ยังไงอย่าคิดว่าม้าดูไม่ออกนะ” ม้าดูออกเรื่องอะไรอะ สองแม่ลูกเค้าคุยอะไรกันบอกหนูบ้างสิ

“ม้าอ่า...เดียร์ก็แฟนริชมั้ยอะ” ฮัลโหล...เถียงอะไรกันอยู่ค่ะช่วยบอกเดียร์ที

“เดียร์ก็ลูกสะใภ้ม้าเหมือนกันริชจะมาหวงเก็บไว้คุยคนเดียว งุ้งๆ งิ้งๆ คนเดียวได้ยังไง แบ่งให้ม้าคุยบ้างสิ!” หื้ม?? นี่อย่าบอกนะว่าที่ริชพูดขัดไม่ยอมให้เบอร์ฉันกับม้าเพราะกลัวว่าฉันไม่มีเวลาให้

แต่จะว่าไปหลังจากที่ตกลงเป็นแฟนกันริชไปรับฉันจากร้านพี่น้ำกลับห้องเราก็นั่งกินข้าวด้วยกันคุยกันตลอดจนยัยคริสกับมารุก็บ่นเหมือนกันว่าพอมีริชอยู่ด้วยตอนกลางคืนฉันไม่ยอมแชทเม้าท์มอยกับพวกมันในไลน์เลย

พอนึกย้อยกลับไปหลังจากกลับจากร้านพี่น้ำมาถึงห้องฉันก็ไม่ได้จับโทรศัพท์จริงๆ ยกเว้นเวลาที่โทรหาพ่อกับแม่หรือริชกลับดึกเพราะต้องไปทำรายงานกลุ่มกับเพื่อนฉันถึงได้ทักแชทไลน์ไปคุยกับยัยมารุและยัย คริส

“ม้าก็คุยกับป๊าสิเดี๋ยวป๊าก็กลับมาแล้ว จู๋จี๋กันไปสิเพราะริชก็จะจู๋จี๋กับเดียร์หมือนกัน” เอิ่มไปพูดอย่างงั้นได้ไงเดี๋ยวม้าก็ว่าหรอก

“อร๊ายยย จู๋จี๋อะไรกัน จู๋จี๋ถึงขั้นไหนห้ะริช” นั้นไงม้าคงโมโห โกรธที่ฉันทำตัวไม่เหมาะสมแน่เลยแต่ฉันสาบานว่าหลังจากที่มีอะไรกับริชวันนั้นฉันก็ไม่ได้นอนกับริชอีกเลย หมายถึงว่าถึงแม้จะนอนหลับเฉยๆ ก็เถอะทุกวันนี้เราแยกห้องกันนอน

“ม้าอย่าโกรธเดียร์นะริชผิดเอง ลูกสะใภ้ของม้าน่ารักมากริชเป็นคนแรกของเดียร์แต่ว่ามันมีเหตุสุดวิสัยนิดหน่อยครับเลย...เคลียร์กันบนเตียง” ริชยอมรับอย่างลูกผู้ชายแถมยังปกป้องฉันอีกด้วย

“ริชทำตัวไม่น่ารักเลย...บอกมม้ามาว่าวันนั้นริชไม่ได้บังคับลูกสะใภ้ม้าใช่มั้ยลูก” แงม้าเข้าสู่โหมดโหดอีกแล้ว

“เอ่อ...บังคับนิดหน่อยครับ” ม้านิ่งอึ้งไปเลยอะ

“คือเดียร์ขอโทษนะคะความจริงก็ไม่ใช่ความผิดริชทั้งหมด” ฉันยกมือไหว้ขอโทษม้าและมันก็ไม่ใช่ความผิดของริชทั้งหมดจริงๆ บางทีฉันว่าฉันก็คงเคลิ้มไปด้วย -///-

“จริงๆ ยุคสมัยมันก็เปลี่ยนไปแล้ว ม้าก็ไม่ควรมาโกรธแต่แค่ไม่อยากให้ริชทำตัวไม่ดีบังคับเอาสิ่งที่หนูเดียร์อุตส่าห์รักษาเพื่อเก็บไว้ให้กับคนที่รักในคืนวันแต่งงานแต่ริชกลับทำลายมัน…”

- End I-dear talk -


- Rich Talk -

พอม้าพูดออกมาแบบนั้นผมยิ่งรู้สึกไม่ดีเลย มันจริงอย่างที่ม้าพูดทุกอย่าง เดียร์อุตส่าห์เก็บไว้ให้คนที่รักซึ่งในอนาคตข้างหน้าผมอาจจะไม่ใช่คนๆ นั้นก็ได้...คนๆ นั้นที่จะอยู่กับเดียร์ในคืนแต่งงาน

“ริชขอโทษ...แต่ม้ารู้ใช่มั้ยว่าริชจริงจังกับเดียร์ ริชไม่เคยพาผู้หญิงคนไหนมาแนะนำให้ม้ากับป๊ารู้จักแต่เดียร์คือคนแรก วันที่ริชโทรบอกม้าครั้งแรกว่าริชมีแฟนแล้วนะม้าพูดกับริชว่ายังไงยังจำได้มั้ยครับ” ผมพูดขอโทษเดียร์ออกไปพร้อมกับมองหน้าเดียร์ที่มีน้ำตาคลออยู่และผมไม่รู้ว่าเดียร์กำลังคิดอะไรอยู่เลย แต่ก็หันไปพูดกับม้าต่อ

‘ม้าริชมีแฟนแล้วนะ’

‘อะไรกันริชแล้วผู้หญิงคนก่อนๆ ไม่ใช่แฟนลูกเลยหรอที่พวกเพื่อนๆ แซวลูกกันอะ ม้าก็ว่าอยู่ว่าทำไมมีแฟนแล้วไม่พามาเจอม้าบ้าง’

‘ฮะๆ ก็ไม่ใช่ไงครับเลยไม่ได้พาไปเจอ แต่คนนี้ใช่แล้วนะเป็นทั้งแฟนแล้วก็จะเป็นแม่ของลูกด้วย’

‘ริชมั่นใจใช่มั้ยว่าจะใช้ชีวิตที่เหลือไปกับผู้หญิงคนนี้’

‘มั่นใจครับ เดียร์เป็นคนที่ทำให้ริชมีความสุขและคอยอยู่เคียงข้างเวลาที่ริชมีปัญหาเสมอ’

‘มั่นใจก็ดีพร้อมแต่งเลยมั้ยม้าอยากมีหลาน’

‘ริชพร้อมแต่เดียร์อย่างน้อยคงอยากเรียนจบก่อน’

‘ย่ะ พ่อคนใจร้อน! ม้าก็ใจร้อนเหมือนกัน! ฮ่าๆ’

“ม้าจำได้ทุกคำพูดและถ้าริชยังจำคำพูดของม้าได้เหมือนกันริชต้องรู้สิว่าม้า...แค่แกล้งพูดให้ริชสำนึกผิดจะได้รักหนูเดียร์มากๆ เพราะม้าบอกแล้วว่าม้าจะไม่ปล่อยหนูเดียร์ให้ไปเป็นลูกสะใภ้คนอื่น :P” เฮ้ยยังงี้ก็ได้หรอครับ

“ม้าเล่นอะไรเนี้ย...เดียร์ร้องไห้แล้วเห็นมั้ย” ผมบอกม้าพร้อมกับหันไปกอดเดียร์เอาไว้

“ม้าให้เวลาเคลียร์กัน ปลอบใจกัน 10 นาทีเดียร์ม้าลงมาคุยด้วยใหม่ขอไปเปลี่ยนชุดก่อน” ม้าทิ้งระเบิดใส่ผมแล้วก็หนีไปเฉยเลย

“ร้องไห้ทำไมครับหื้ม? โกรธริชจริงๆ ใช่มั้ยที่วันนั้นริชทำแบบนั้นแต่ขอร้องอย่าเกลียดริชเลยนะ” ผมพูดบอกเดียร์ออกไป

“ฮึก...ไม่ได้โกรธ...ฮึก...ไม่ได้เกลียดด้วยแค่กลัว…” อืมวันนั้นคงเป็นวันที่น่ากลัวสำหรับเดียร์จริงๆ

“ริชขอโทษนะแต่ริชมั่นใจจริงๆ ว่าเดียร์คือแม่ของลูกยังไงริชก็จะแต่งงานกับเดียร์...เพราะฉะนั้นถ้าเดียร์ยังกลัวเรื่องพวกนั้นอยู่ริชจะไม่ทำอีกริชจะรอจนกว่าเดียร์จะพร้อม”

“อีก 10 ปีก็รอได้หรอ” ห้ะ เอ่อ...10 ปีเลยหรอ

“ครับรอได้เพราะเดียร์คือคนที่ริชรัก” เอาวะ รอก็รอ ให้มันรู้ไปดิว่า 10 ปี กับริชใครมันจะแน่กว่ากัน

“คิคิ เดียร์ก็รักริชนะ...จริงๆ เดียร์ยังพูดไม่จบเดียร์แค่จะบอกว่าเดียร์กลัวม้าไม่ชอบเดียร์กลัวม้าให้เดียร์เลิกกับริชเพราะเดียร์ทำตัวไม่เหมาะสมไม่น่ารัก” ม้าจะรู้ตัวมั้ยว่าทำให้ลูกสะใภ้คิดมาก

“อ่าเขินนะเนี้ยมีคนมาบอกรัก...กลัวได้เลิกกับริชมากเลยหรอ” ผมกอดเดียร์ไว้พร้อมกับโยกตัวไปมา ยัยน่ารักก็พยักหน้าหงึกๆ อยู่กับอกของผม ฮะๆ น่ารักจริงๆ เล้ย!

“ริชไม่กลัวหรอ…ถ้าเราจะต้องเลิกกัน” ยัยน่ารักมีการเงยหน้ามาถามผมด้วยหน้าตาใสซื่ออีก

“จุ๊บๆ ริชไม่กลัวเพราะริชมั่นใจว่ายังไงก็จะไม่เลิกกับเดียร์เด็ดขาด…ถึงม้าจะบอกให้เลิกยังไงริชก็จะไม่เลิก” ผมฉวยโอกาศจุ๊บหน้าผากกับปากจิ้มลิ้มนั้นก่อนจะบอกเดียร์ออกไปให้เดียร์มั่นใจในความรักของผมและจะไม่มีใครมาทำให้เราเลิกกันได้

“แน่ใจ?? แล้วถ้าม้าตัดแกออกจากกองมรดกแกจะเลิกมั้ย” ม้าที่เดินลงมาจากชั้นสองของบ้านหลังจากขึ้นห้องไปเปลี่ยนชุดเสร็จแล้วถามออกมา

“ก็ไม่เลิกเดี๋ยวริชก็จบแล้วหางานทำเองก็ได้ถ้าม้าจะใจร้ายทำกับลูกชายสุดที่รักได้ลงคอขนาดนั้นหรือไม่ก็...เดียร์เลี้ยงดูริชด้วยนะถึงริชจะไม่มีเงินทองอะไรให้เดียร์แต่ริชมีความรักและพร้อมจะปกป้องดูแลเดียร์ตลอดไป” ผมบอกม้าออกไปแล้วหันไปบอกเดียร์

 “แหวะ! ฉันพึ่งรู้ว่าลูกชายฉันเลี่ยนได้ขนาดนี้ J” ม้าอะไม่ต้องมาแซวกันเลย

“แต่...ริชก็รู้ใช่มั้ยว่าความรักมันกินไม่ได้...ใช่มั้ยค่ะม้า :P” ผมรู้ว่าเดียร์พูดเล่นแต่เดียร์หักหลังผมอะทำไมต้องพูดเพราะเข้าข้างม้าด้วยแถมพูดจบยังมีการมายิ้มทะเล้นให้กันอีก

“ฮ่าๆ ใช่ค่ะลูกสาวของม้าเดี๋ยวนี้ความรักอย่างเดียวไม่พอนะอย่างน้อยก็ต้องมีเงินให้ใช้บ้างถ้าแต่งงานกันไปจะกลายเป็นเราเองที่ต้องเหนื่อยกับเรื่องค่าใช้จ่ายภายในครอบครัวเพราะฉะนั้นถ้าม้าตัดริชออกจากกองมรดกเมื่อไหร่หนูเดียร์เขี่ยมันทิ้งเลยนะลูกแล้วเดี๋ยวม้าจะรับหนูมาเป็นลูกบุญธรรมหาคู่ตุนาหงันที่เหมาะสมกับหนูให้เองลูกชายเพื่อนม้าหล่อๆ รวยๆ มีเยอะเลยค่ะ” ม้าพูดจาทำร้ายจิตใจผมมากเดียร์เองก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่สนุกกันมากมั้ยครับ

“เดี๋ยวๆ ม้าไหนบอกอยากมีเดียร์เป็นลูกสะใภ้ไงแล้วจะหาคนอื่นให้ทำไมอีกครับ!” ผมถามม้าออกไปอย่างหาเรื่อง

“ก็ใช่ แต่ก็ไม่ต้องมาเป็นลูกสะใภ้ก็ได้ถ้าม้ารับหนูเดียร์มาเป็นลูกบุญธรรมเลยเดียร์ก็ได้เป็นลูกสาวม้าไปเลยไง…ม้าไม่เข้าใจทำไมม้าจำเป็นต้องง้อริชด้วยจริงมั้ยคะลูกสาวของม้า” ม้าพูดเล่นหรือพูดจริงวะแต่ตอนนี้ผมชักหงุดหงิดคิดจริงๆ แล้วนะ

“จริงค่ะม้า ><” นี่เดียร์ตอบแบบไม่ได้คิดถึงจิตใจผมเลยอะ

“อยากเป็นลูกสาวม้ามากใช่มั้ย…งั้นก็เป็นไปเลยม้าอย่าลืมหาลูกเขยหล่อๆ รวยๆ ที่เหมาะสมและคู่ควรกับเดียร์ด้วยละกัน” หงุดหงิดวะผมพูดจบก็เดินหนีออกมาขึ้นห้องที่ชั้นสองของบ้านเลย

“ริช!/ริช! ไอ้ลูกชายคนนี้นิขี้งอนไปได้ม้าแค่แกล้งเล่นเอง” เรียกชื่อเค้าตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์หรอกงอนแล่ว! L

ก็รู้แหละว่าม้ากับเดียร์แค่แกล้งเล่นแต่มันหงุดหงิดจริงอะ ม้าบอกจะหาผู้ชายหล่อๆ รวยๆ ให้เดียร์งี้ใครจะไปทนได้วะผมก็รักของผมแล้วดูเดียร์ดิก็ยังไปเล่นกับม้าอีก บอกเลยว่าริชคนนี้ขึ้หึงมากเหมือนกันบางทีก็หึงไม่มีเหตุผลด้วยแล้วอีกอย่างจะมีใครเหมาะสมกับเดียร์เท่าผมอีกวะหาให้ตายในโลกนี้ก็หาไม่เจอ เชอะ!

- End Rich Talk -


- I-dear Talk -

ริชงอนจริงอะหลังจากพูดจบก็เดินหนีขึ้นห้องไปเลย ฉันกับม้านี่ได้แต่มองหน้ากันตาปริบๆ แต่ม้าจะดูไม่เดือดเนื้อร้อนใจเท่าฉันสักเท่าไหร่ ท่านยังคงมีรอยยิ้มแล้วพอริชเดินพ้นห้องรับแขกออกไปม้าก็หัวเราะออกมา

“ฮ่าๆ ลูกชายม้านี่มันขี้งอน ขี้หึง ขี้หวงซะจริงๆ หนูเดียร์ไม่ต้องคิดมากนะแปปเดียวเดี๋ยวริชก็หายงอนไปเองแต่รำคาญริชบ้างมั้ยลูก” ม้าถามออกมา

“ค่ะ...เดียร์ไม่เคยรำคาญริชเลย” ฉันตอบออกไปจริงที่ไม่รำคาญแต่ถ้าไม่ให้คิดมากก็คงจะไม่ได้เพราะปกติริชก็ไม่ได้งอนหนักขนาดนี้

“ขอบคุณที่รักริชนะลูก ม้ารู้ว่าริชรักเดียร์มากจริงๆ ริชก็เคยควงๆ ผู้หญิงบ้างตามที่ม้าได้ยินเพื่อนๆ เค้าเล่าให้ฟังแต่ไม่มีใครที่ริชบอกม้าเลยว่าเป็นแฟนหรือพามาให้ม้ารู้จัก เดียร์คือคนแรกจริงๆ” ม้าพูดออกมาด้วยสีหน้าจริงจังมากยิ่งขึ้น

“เดียร์ก็ขอบคุณม้ากับป๊า ขอบคุณริชที่มอบความรักให้กับเดียร์เหมือนกันค่ะ” ฉันบอกม้ากลับไป

“ถ้าอยากขอบคุณม้ากับป๊าจริงๆ ต้องรักริชให้มากๆ นะลูกรักกันจนแต่งงานมาเป็นลูกสะใภ้ของม้าแค่นี้ม้าก็มีความสุขแล้ว” อ่าก็อยากเป็นอยู่นะคะ -///-

“ค่ะ >///<” ฉันตอบออกไปด้วยความเขินอาย

“ม้ามีอีกเรื่องที่อยากถามเดียร์หน่อยลูก” ม้าถามออกมาพร้อมกับมองหน้าฉันยิ้มๆ ที่เห็นฉันเขิน

“ม้ามีอะไรถามมาได้เลยค่ะ” ฉันถามม้ากลับไป

“พ่อแม่ของเดียร์รู้เรื่องที่คบกับริชมั้ยลูก”

อ่าจริงสิฉันยังไม่เคยเล่าให้ฟังใช่มั้ยว่าตอนที่ฉันโทรไปคุยกับพ่อแม่หลังจากคบกับริชได้สามเดือนฉันบอกพ่อกับแม่ไปแล้วท่านสองคนก็ไม่ได้ตกใจหรือแปลกใจอะไร จะแปลกใจก็ตรงที่โตแล้วจนจะเรียนจบปีสี่แต่พึ่งจะมามีแฟนคนแรก

จริงๆ ฉันก็รู้ว่าพ่อกับแม่เป็นห่วงแต่ท่านก็ให้อิสระในการใช้ชีวิตเพราะรู้ว่าลูกก็โตแล้ว แม่พูดกับฉันว่า

‘แม่เป็นห่วงเดียร์มากนะแต่แม่รู้ว่ายังไงเดียร์ก็เลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเองและในอนาคตข้างหน้าเดียร์ก็ต้องมีครอบครัวไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ไปตลอดแต่ขอให้รู้ไว้ว่ายังไงพ่อกับแม่ก็รักลูกเสมอ ถ้ามีโอกาศพาแฟนหนูมาเจอพ่อกับแม่บ้างนะจะหล่อและดีเหมือนพ่อรึป่าว’

คำพูดของแม่วันนั้นทำให้ฉันน้ำตาไหลเลยมันทำให้รู้ว่าพ่อและแม่เป็นคนที่รักเราเข้าใจเราและเชื่อใจเรามากที่สุด หลังจากวันนั้นฉันก็ให้ริชคุยกับพ่อแม่ฉันบ้างเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจที่คบกันอยู่ภายใต้สายตาของผู้ใหญ่ซึ่งพ่อแม่ก็ดูจะปลื้มเค้ามากแต่มาเสียตรงวันเกิดฉันถ้าพ่อแม่รู้ก็คงเสียใจไม่น้อย

“พ่อกับแม่รู้ค่ะว่าคบกันแต่เรื่อง...ที่มี...เอ่อ” ฉันตอบม้ากลับไปแต่พอจะบอกว่าเรื่องที่มีอะไรกับริชพ่อกับแม่ยังไม่รู้

“เรื่องที่มีอะไรกันใช่มั้ยลูก หนูไม่ต้องคิดมากนะม้าไม่โกรธหนูม้าเข้าใจและพวกหนูก็โตกันแล้วและม้าก็เชื่อว่าพ่อกับแม่ของหนูจะไม่โกรธเหมือนกันแต่เรื่องหนึ่งที่ม้าขอเลยคือต้องรู้จักป้องกันนะลูกอย่าพึ่งให้เกิดเรื่องที่จะส่งผลเสียกับหนูถึงแม้ว่าจริงๆ ม้าอยากให้หนูท้องแล้วม้าอยากอุ้มหลานแต่หนูก็ยังเรียนหนังสืออยู่ม้ารักและหวังดีกับหนูนะค่ะ” ม้าพูดออกมาด้วยน้ำเสียงใจดีแต่ก็สั่งสอนในมุมมองของผู้ใหญ่ซึ่งฉันเชื่อและจะปฏิบัติตาม

“ขอบคุณม้ามากนะคะหนูจะไม่ให้เกิดเรื่องแบบนั้นอีก” ฉันบอกม้ากลับไป

“ฮ่าๆ ลูกชายม้าต้องแย่แน่ๆ บางครั้งก็ยอมๆ ริชหน่อยนะลูกแต่แค่ต้องป้องกันเดี๋ยวม้าจะกำชับริชให้อีกที ม้าเข้าใจว่าเรื่องแบบนั้นมันเป็นเรื่องธรรมชาติเอาไว้เพิ่มความรักให้กันด้วย ตอนนี้เรียนอยู่ก็ป้องกันไปก่อน พอเรียนจบแต่งงานก็ค่อยปล่อยจะได้มีเบบี๋มาให้ม้าอุ้มเนาะ” อ้าวทำไมม้าพูดแบบนี้อ่า

“-////-” แงฉันพูดออะไรไม่ออกเลย

“เขินใหญ่เลยลูกสะใภ้ม้าน่ารักจริงๆ ฮ่าๆ แต่ม้ายอมให้จริงๆ นะบางทีหนูอาจจะต้องง้อริชด้วยวิธีนั้นก็ได้ คิคิ” ม้าง่าอย่าพูดแบบนั้นนนน

- End I-dear talk-


--------------------------------------------------------------

14 กุมภาก็แค่วันธรรมดาวันนึง #โสดแล้วพาล แต่งให้งอนกันซะเลย 555555

คอมเม้นท์ติ-ชม กดไลค์ให้เค้าเยอะๆ น้า ขอบคุณที่ติดตามค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

71 ความคิดเห็น

  1. #43 minminexo (@minminexo) (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2561 / 23:33
    ม้าน่ารักอะชอบพี่ริชงอนแล้ว555งอนได้น่ารักมากรอค่ะ
    #43
    0