Love of Idear ปิ๊งรักหนุ่มวิศวะ [END]

ตอนที่ 32 : Chapter 30 : ห้องหอรอรัก NC 18+

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,808
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    18 มี.ค. 61

- I-dear Talk -

“ที่รักครับ” หื้ม? เรียกแบบนี้ทำฉันเขินเลยปกติก็เรียกแทนตัวเองแค่เดียร์กับริช พอแต่งงานเข้าหน่อยแล้วเปลี่ยนสรรพนามการเรียกเลย

“ว่าไงค่ะคุณสามี” พูดเองก็เขินเองอะฉันบ้าไปแล้ว >///<

“เค้าเมื่อย เค้าเหนื่อย ปวดเนื้อปวดตัวไปหมดเลย” อ่าจะอ้อนให้นวดให้ใช่มั้ยล่ะ

มีครั้งหนึ่งที่ริชลงแลปกลับมาถึงห้องฉันที่รอกินข้าวพร้อมกันเค้าก็บ่นว่าปวดแขนปวดไหล่เยอะมากเหมือนคุณป้าขี้วีนเลย ฉันเลยนวดให้เค้าตอนแรกริชก็เกรงใจไม่อยากให้ฉันเมื่อยที่ต้องนวดให้เค้าไปด้วยแต่สุดท้ายก็ยอมเพราะมันสบายจริงๆ สบายและเพลินจนเค้าเผลอหลับไปเลยฮ่าๆ

“ถ้าจะให้นวดให้ครั้งนี้ต้องมีค่าจ้างแล้วนะ เดียร์ไม่นวดให้ฟรีๆ หรอกนะจะบอกให้” ฉันพูดล้อเล่นกับเค้าพร้อมกับที่ตัวเองก็ลุกจากโต๊ะเครื่องแป้งที่ฉันกำลังจะถอดกิ๊บบนหัวไปหาริชที่เตียงเพื่อจะนวดให้บอกเลยว่าสงสารริชมากด้วยความที่เค้าตั้งใจกับงานนี้อยากให้มันออกมาดีที่สุดเค้าก็เลยพยายามทำอะไรด้วยตัวเองแล้สุดท้ายก็มาเหนื่อยแบบนี้

“ได้ครับมีค่าจ้างให้ อยากได้อะไรยกให้หมดเลยทั้งตัวและหัวใจ” ริชโหมดเสี่ยวขั้นสุด -///-

“แหวะ! เลี่ยนจังไม่มีใครบอกเลยนะว่าอยากได้” ฉันตอบกลับไปพร้อมกับยิ้มให้เค้า

“อยากได้หรือไม่อยากได้ไม่รู้อะแต่ริชจะยัดเยียดให้เองใครจะทำไม??” ตอบออกมาได้หน้าตากวนมากแถมเหมือนตัวร้ายด้วย

“ไหนเมื่อยตรงไหนคะ” ฉันที่เดินไปถึงเตียงนอนที่ริชนั่งอยู่ถามขึ้นจะได้นวดได้ถูดจุด

“ปวดไหล่กับต้นคอครับ แขนก็ด้วยแต่ให้เดียร์นวดไหล่กับต้นคอให้ก่อนดีกว่า” ริชตอบออกมา

“ปวดไหล่กับต้นคอมากเลยหรอ” ฉันถามและกำลังจะเดินไปขึ้นเตียงซ้อนอยู่ด้านหลังของริชแต่ริชจับข้อมือดึงฉันไว้ก่อน

“ครับ แต่เดียร์นั่งข้างหน้าริชนะริชจะได้ช่วยถอดกิ๊บให้ด้วย” นั่งข้างหน้าริช? ก็ต้องหันหน้าเข้าหากันใช่มั้ย? ทำไมฉันยังรู้สึกเขินๆ เหมือนวันแรกที่เราคบกันอยู่อีกอะแต่ดูริชสิดูชิวๆ เลย :( แต่ฉันก็ทำตามที่ริชบอกอยู่ดี ฉันก้าวขาขึ้นไปบนเตียงไปนั่งอยู่ระหว่างขาทั้งสองข้างของริชด้วยความที่กระโปรงชุดแต่งงานค่อนข้างยาวแต่ยังดีที่ไม่ได้รัดแต่ก็ยังทำให้ฉันนั่งไม่ถนัดอยู่ดี

“เดียร์ขอเปลี่ยนชุดก่อนได้มั้ยมันนั่งไม่ถนัดเลยอะ” ฉันพูดขอริชออกไป

“ถ้าเดียร์เอาขาคร่อมตัวริชเลยได้มั้ยครับ จะได้ไม่ต้องลุกไปเปลี่ยนให้สียเวลาลำบากหลายรอบด้วย”

เอาขาฉันคร่อมตัวริช? ท่าทางจะดูล่อแหลมเกินไปมั้ยเนี่ย....แต่ฉันก็ยอมทำเพื่อสามีสุดที่รักอยู่ดี

ฉันนั่งแบบที่ริชบอกพอจัดท่าทางการนั่งได้แล้วก็เอื้อมมือทั้งสองข้างของตัวเองไปนวดที่ไหล่และต้นคอให้เค้า บางทีก็รู้สึกว่าเหมือนฉันกำลังโอบริชไว้และถ้าจะคิดลึกขึ้นไปอีกก็เหมือนเราสองคนกำลังทำ....เรื่องนั้นอะ

“เขินหรอหน้าแดงเชียว” ริชยื่นหน้าเข้ามากระซิบที่ข้างหูฉันใกล้ๆ จากที่คิดว่าตัวเองแอบคิดถึงเรื่องอย่างนั้นแล้วหน้าแดงอยู่แล้วก็ยิ่งแดงเข้าไปใหญ่

“ใครบอก? ถ้าเขินจะกล้านั่งแบบนี้หรอ” ทำไมเดี๋ยวนี้ฉันกล้าพูดกับริช กล้าสู้กับเค้าขนาดนี้ ไปเอาความมั่นใจมาจากไหนว่ะฉัน

“อื้ม...ไม่เขินก็ไม่เขิน ฟอดๆ...” ริชพูดจบก็หอมแก้มฉันทั้งสองข้าง แค่ปากที่ไวอย่างเดียวไม่พอตอนนี้มือเค้าก็ไวพอกันที่ไปวนเวียนอยู่ที่ด้านหลังของฉันไหนอกจะช้วยถอดกิ๊บติดผมให้ทำไมถอดไปได้ไม่ถึงห้าตัวมือริชก็ย้ายไปอยู่ที่อื่นแล้วล่ะ

“หายเมื่อยรึยัง” จากที่มือริชเลื่อยไปทั่วตัวฉันเลยถามออกไปวันนี้เหนื่อยมาทั้งวันจะได้ลุกไปอาบน้ำนอนพักกันสักที

“หายแล้วขอบคุณนะครับ จุ๊บ...จ๊วบ” อือขอบคุณอย่างเดียวก็พอไม่เห็นต้องจูบกันเลย

“อือ ริช จ๊วบ” ฉันยังไม่ทันได้พูดอะไรเค้าก็จูบดูดริมฝีปากของฉันจนเกิดเสียงและชาหนึบไปหมด

“ริชรู้ว่าเดียร์เหนื่อย แต่ริชขอได้มั้ยครับริชอยากมีเจ้าตัวเล็กไวๆ ป๊าม้าพ่อแม่ก็รออยู่” เดี๋ยวๆ ป๊ากับม้าฉันรู้ว่าท่านอยากได้หลานไวๆ แต่พ่อแม่ฉันไปเกี่ยวอะไรด้วย

“ใครบอกว่าพ่อกับแม่อยากได้หลานไวๆ” ฉันถามริชกลับไป ขี้ตู่เอาพ่อกับแม่ฉันมาอ้างมากกว่า

“พ่อกับแม่เดียร์บอกริชเองท่านแอบมากระซิบ จริงๆ นะริชไม่ได้โกหกโดยเฉพาะแม่บอกว่าเดียร์ไข่ตกพอดีให้ริชรีบปั๊มเผื่อเราจะได้เจ้าตัวเล็กคืนนี้เลย…ทนหน่อยนะครับหรือถ้าเดียร์เหนื่อยก็หลับไปเลยเดี๋ยวริชทำเอง” ทำไมกลายเป็นแบบนี้ไปได้ล่ะ แม่หักหลังฉันอะไปบอกริชแบบนั้นฉันก็แย่สิ T^T

“กะ...ก็ได้แต่...ริชก็รอใช่มั้ยว่าถึงเราจะเคยๆ กันแล้ว.....แต่เดียร์ก็ยังเขินๆ อยู่ดี >///<” ฉันพูดพร้อมกับก้มหน้าหนีสายตาของริชที่มองมา

“ฮะๆ รู้ครับและริชอยากให้เดียร์รู้ไว้....ว่ามันเป็นเรื่องธรรมชาติของคนสองคนที่รักกันและเราก็แต่งงานกันแล้ว เพราะฉะนั้นไม่ต้องรู้สึกเขินอายปล่อยให้มันเป็นไปตามความรู้สึก เราคือคนๆ เดียวกันแล้วนะ เดียร์อยากได้อะไรเรียกร้องกับริชได้เต็มที่เลย...นะครับ” ริชพูดเสียงอ่อนหวานพร้อมกับมาคลอเคลียแถวแก้มและต้นคอของฉัน....

ไม่ให้ใจอ่อนได้ไงอะ....ก็เป็นซะอย่างเนี้ย!

ตัด NC

 -----------------------------------------------------------------------------

มาแล้วววว ขอโทษที่มาช้านะคะช่วงนี้ยุ่งกับโปรเจ็คจริงๆ แก้แล้วแก้อีก อย่าพึ่งทิ้งกันไปไหนน้า

ติดตามอ่าน NC ที่เว็บเดิมนะคะ ยังไม่ติดเหรียญและกุญแจรีบไปอ่านก่อนติดน้า ให้เวลาหนึ่งวันค่ะ 555

ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนะคะ ฝากคอมเม้นท์ติ-ชม กดไลค์กันด้วยค่ะ เยิฟๆ♥

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

72 ความคิดเห็น