หัวใจลิขิตรัก (รีอัพ)

ตอนที่ 1 : ตอนที่ยังไม่ได้ตั้งชื่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,855
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 139 ครั้ง
    27 พ.ย. 60

ร่างบางที่เดินลงมาจากด้านบนชะงักเมื่อได้ยินเสียงหัวเราะดังมาจากห้องอาหาร คนที่ตั้งใจว่าจะไปเรียนเลยชะงักเมื่อมารดาเรียกไว้ก่อน

                “เปรมมากินข้าวเช้าก่อนสิวันนี้แม่ทำข้าวต้มของโปรดของลูกเลยนะ”

                “เปรมไม่หิว ไม่อยากกิน แค่เปรมได้ยินเสียงหัวเราะนั่นเปรมก็อิ่มจนอยากจะอ้วกออกมาแล้วล่ะค่ะแม่” น้ำเสียงแข็งตอบมารดากลับ

                “เดี๋ยวนี้ทำไมลูกก้าวร้าวแบบนี้ล่ะอีกอย่างป๊าก็มีเรื่องอยากจะคุยด้วย” คนเป็นแม่บอกลูกสาว

                “แต่เปรมไม่มี ถ้าป๊าจะคุยอะไรก็ให้ไปคุยกับลูกสาวของเขาเถอะค่ะ” บอกจบหญิงสาวก็เดินออกจากบ้านไปทันที ไม่นานก็ได้ยินเสียงสตาร์ตรถและขับออกไปอย่างเร็ว

                หญิงสาวเร่งความเร็วเมื่อรบบนท้องถนนยังไม่มาก มือเล็กกำพวงมาลัยแน่นเมื่อคิดถึงเสียงหัวเราะอย่างมีความสุขมันบาดลึกเข้าไปในหัวใจ เธอเกลียดสองแม่ลูกนั่น เกลียดที่สุด และหาเธอมีโอกาสเธอจะแย่งทุกอย่างที่เคยเป็นของเธอคืนมา นานเท่าไรแล้วที่ต้องทนอยู่ร่วมบ้านกับพวกกาฝากนั่น

 

ป๊าทำแบบนี้กับแม่กับเปรมแบบนี้ได้ยังไง น้ำเสียงผิดหวังของเปรมิกาเอ่ยถามบิดาก่อนจะมองไปยังเด็กสาวที่อายุไล่เลี่ยกับตนเองและผู้หญิงอีกคนด้วยความเกลียดชัง แม้จะเสียใจทว่าเธอก็ไม่ยอมปล่อยให้น้ำตาไหลออกมา

                เปรม อย่าพูดอย่างนั้นกับป๊า ผู้เป็นมารดาบอกกับลูกสาว

                ทำไมเปรมจะพูดไม่ได้ ทำไม่ได้ ในเมื่อป๊าเอานางบำเรอกับลูกของมันมาหยามน้ำใจแม่ขนาดนี้ น้ำเสียงแข็งกร้าวโต้กลับ

                เปรม หยุดพูดจาก้าวร้าวได้แล้ว คุณจาเขาไม่ใช่มารดาพยายมจะอธิบายแต่ลูกสาวกลับไม่ยอมฟัง

                ถ้าป๊าไม่เอาพวกมันสองคนออกจากบ้าน เปรมจะไม่อยู่บ้านนี้ ลูกสาวยื่นคำขาดเพราะเชื่อว่าบิดาจะต้องเลือกตนเอง ไม่ใช่เห็นพวกกาฝากดีกว่าตนเอง

                คุณพาคุณจากับหนูมินไปพักเถอะค่ะ เดี๋ยวพัชจะคุยกับลูกเอง มารดาของหญิงสาวเป็นคนเอ่ยออกมา

                แต่เปรม

                พัชจัดการได้ค่ะ เชื่อพัชนะคะ พัชรีพยักหน้าบอกให้สามีทำตามที่ตนเองบอก เมื่อเหลือกันแค่สองแม่ลูก หญิงวัยกลางคนจึงเดินเข้าไปจะกอดลูกสาวทว่าเด็กสาวกลับเบี่ยงตัวหนีแล้ววิ่งออกไปจากห้องทันที

บ้านที่เคยโอบล้อมด้วยความสุขความรักของบิดามารดาบัดนี้มันไม่เหลืออะไรแล้ว ไม่เหลือ...นับตั้งแต่วันที่แม่ลูกคู่นั้นเหยียบบ้านหลังนี้

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 139 ครั้ง

1,566 ความคิดเห็น