โอบหัวใจไว้ด้วยรัก

ตอนที่ 4 : ชายแปลกหน้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 194
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    30 มี.ค. 50

           เมื่อปัณฑ์ชนิตกลับมาถึงบ้านก็พบว่ามีคนที่เธอไม่อยากเจออยู่ด้วย นี้วันวันสุดเซ็งสำหรับเธอก็ว่าได้ เธอเลือกที่จะเดินเลยขึ้นห้องนอนไปเลยโดยแกล้งทำเป็นไม่เห็นคนที่นั่งอยู่ในห้องรับแขกถึง4คน

 

            ปัน นั้นเราจะไปไหนนะณิชารีย์ถามขึ้นเมื่อเห็นว่าน้องสาวนั้นกำลังจะเดินผ่านพวกเธอไปเหมือนอากาศ

 

            ขึ้นห้อง พี่นิดมีอะไรรึเปล่าเธอตอบอย่างเสียไม่ได้

 

            วันนี้คุณพ่อกับน้าสุรีย์แล้วก็น้องดาวมาเยี่ยมไม่เจอกกันนานคุณพ่อเขาคิดถึงณิชารีย์บอก

 

            แล้วไง ใครจะไปใครจะมาไม่เกี่ยวกับปันเธอพูดจบก็เดินขึ้นห้องไปเลยแต่ เด็กสาวที่อายุน้อยที่สุดกลับส่งเสียงทักเธอ

 

            สวัสดีค่ะพี่ปัน ดาวไม่ได้เจอพี่ปันตั้งนาน ดาวคิดถึงพี่ปันม๊ากมากค่ะเสียงใสๆบอกออกไปเพราะผู้เป็นมารดาบอกเด็กน้อยว่าเธอยังมีพี่สาวอีกสองคนถึงจะไม่ได้เจอกันบ่อยแต่เด็กสาวก็ดีใจและคิดถึงพี่สาวของตัวเองเสมอ

 

            อย่ามาเรียกฉันว่าพี่เพราะฉันไม่เคยมีน้องเธอบอกจบก็ขึ้นห้องปิดประตูเสียงดังโดยที่ไม่ฟังเสียงพี่สาวที่เรียกเธอ

 

            น้องดาวไม่ต้องตกใจน่ะค่ะสงสัยพี่ปันจะอารมณ์ไม่ดีณิชารีย์ปลอบคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นน้องอีกคน

 

            ค่ะ พี่นิดเด็กสาวตอบ

 

            ดาวมานั่งนี้กับแม่ดีกว่าค่ะมารดาของเด็กน้อยเรียกบุตรสาวให้มานั่งบนตักน้าไม่น่ามาที่นี้เลยค่ะ สงสัยปันจะไม่พอใจน้าเธอบอกเสียงเศร้า

 

            อย่าคิดมาเลยคุณ มันไม่เกี่ยวกับคุณหรอกถ้าจะโทษก็โทษผมเถอะสามีบอกสีหน้าหนักใจที่ดูเหมือนว่าลูกสาวเขานั้นจะไม่ยอมคุยกับเขาเลย

 

            ยัยปันแกก็เป็นอย่างนี้ละคุณพ่อ นี้ดูท่าว่าจะอารมณ์ไม่ดีมาจากข้างนอกเลยพาลคนในบ้านด้วยณิชารีย์บอกบิดาหรือคุณเอกพงศ์เดี๋ยววันนี้นิดทำกับข้าวให้คุณพ่อทานดีกว่า ไปน้องดาวไปช่วยพี่ทำกับข้าวกันณิชารีย์สวนเด็กสาวและเดินเข้าไปในครัว คุณเอกพงศ์สายตานั้นยังมองขึ้นไปข้างบนห้องนอนของลูกสาว เข้าถอนหายใจยาวเพราะไม่ว่าเวลาจะผ่านไปกี่ปีแล้วก็ตามลูกสาวคนนี้ของเขาก็ยังเฉยชากับเขาเสมอต้นเสมอปลาย เวลาไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นอย่างที่หลายคนบอกมีก็แต่ความหมางเมินใส่กันที่เพิ่มมากขึ้นเท่านั้น

            คนที่อยู่ในห้องนั้นเมื่อเปิดประตูได้ก็ปิดประตูดังโครมใหญ่โดยไม่สนว่าใครจะได้ยิน เขามาทำไมเธออยู่อย่างนี้ก็ดีอยู่แล้ว เธอไม่ต้องการความรักความใส่ใจจากใครอีกเพราะตอนที่เธอเรียกร้องและไขว่คว้าวาสิ่งนั้นเขากลับไม่เคยหันมาสนใจเธอด้วยซ้ำ เขาสนใจแต่ความสุขสบายใจของตัวเองโดยไม่เคยคิดถึงใจของเธอสักนิด แล้วตอนนี้จะมาเรียกร้องความคิดถึงความรักจากเธอไม่มีทาง เขาอยู่ส่วนเขากับครอบครัวของเขาก็เห็นว่ามีความสุขดี เธอก็คงเป็นได้แค่ส่วนเกิน ปัณฑ์ชนิตหาล๊อกเก๊ตที่เก็บไว้ในกระเป๋าแต่พบว่าบัดนี้มันไม่อยู่ในกระเป่าแล้ว เธอไม่รู้ว่าไปทำหายไปตั้งแต่เมื่อไร แต่ช่างมันเถอะมันก็เป็นแค่รูปที่บันทึกความทรงจำเท่านั้น ล๊อกเก๊ตที่เธอหาข้างในนั้นเป็นรูปครอบครัวที่ใครเห็นก็รู้สึกถึงความรักความอบอุ่นในครอบครัว เพราะมันเป็นรูปของพ่อแม่พี่สาวและตัวเธอ แต่จะไปสนใจทำไมกับแค่ของที่ไม่มีความหมายเพราะรูปในนั้นมันเป็นแค่อดีตเพราะปัจจุบันมีแต่แต่ครอบครัวคนอื่นและผู้หญิงกับผู้ชายสองคนนั้นก็เป็นคนแปลกหน้าสำหรับเธอไปแล้วในตอนนี้

 

            ทางด้านกฤตานนท์นั้นเมื่อเลิกงานเขาก็ชวนเพื่อรักออกไปท่องราตรีเหมือนทุกวัน แต่ในใจยังหงุดหงิดกับเลขาสาวอยู่

 

            ไม่น่าเชื่อว่าวันนี้คุณชายจะอารมณ์ไม่ดี สาวๆที่ไหนทำอะไรไม่ถูกใจรึเปล่าภูมิวัจน์แซวเพื่อนเพราะตั้งแต่มาถึงเขาเห็นกฤตานนท์นั่งหน้าบอกบุญไม่รับไม่ยิ้มโปรยเสน่ห์ให้สาวๆใจละลายเล่นเหมือนทุกวัน

 

            เปล่า ฉันก็เป็นของฉันอย่างงี้มาตั้งนานแล้วเขาบอกว่าแต่นายเถอะหาวิธีจัดการให้อนาคตน้องเมียให้ยกพี่สาวให้ได้แล้วหรอ ถึงได้มีปากเขากัดคนอื่นอยู่อย่างนี้

 

            อ้าว พูดอย่างงี้เดี๋ยวก็โดนเตะหรอก ฉันยิ่งเครียดๆอยู่วันก่อนเพิ่งไปเจอน้องสาวนิดมาเอง ฉันทักไปนิดเดียวตอกฉันกลับมาแทบไม่ทันภูมิวัจน์บอกอย่างกังวนเพราะใกล้ถึงวันแต่งขึ้นทุกทีแต่ไม่มีทีท่าทีว่าน้องสาวณิชารีย์จะยอมรับและเขาก็กลัวว่าณิชารีย์จะใจอ่อนยอมตามใจน้องสาวอีก

            น้องเขาไม่อยากให้แต่งก็ไม่ต้องแต่งสิว่ะ จะรีบหาห่วงมาคล้องคอทำไมเขาบอกเพื่อน

 

            ถึงฉันมีห่วงมาคล้องคอฉันก็เต็มใจว่ะเขาบอกเพื่อนถึงแม้ว่างานแต่งเขาจะไม่แววว่าอาจจะไม่ได้แต่งก็เถอะ 

            ไม่งั้นนายก็หาคนมาจีบน้องสาวแฟนแกสิ เขาจะได้เลิกหวงพี่สาวสักทีชายหนุ่มออกความคิด

 

            น้องนิดทั้งสวยทั้งแสบ ใครจะกล้าจีบ เห็นภายนอกหวานอย่างนั้นเถอะ ถึงเวลาร้ายใครก็หยุดไม่อยู่หยุดไม่อยู่ภีมวัจน์บอกเพราะตัวเขาเคยโดนมาแล้วเมื่อตอนรู้จักณิชารีย์ใหม่ๆ คำพูดของเพื่อนทำให้เขานึกถึงหน้าเลขาสาวขึ้นมาทันทีสวยแต่ร้ายแกสนใจไหมล่ะ ถือว่าช่วยฉันอีกแรงภีมวัจน์ถามเพื่อน

 

            ไม่ล่ะแกจัดการเรื่องของแกไปคนเดียวเถอะเขาบอกเพื่อนแต่สายตาของเขาในตอนนี้มองไปโต๊ะสาวๆข้างๆนี้แล้ว

 

            ว่าแต่แกเถอะเมื่อไรจะแต่งงานหรือว่ามีแฟนเป็นตัวเป็นตนบ้าง ระวังมีลูกไม่ทันใช้ฉันขอเตือนไว้ก่อน

 

            แกอย่ามาพูดอะไรที่ขนลุกกับฉันเลย แต่งงงแต่งงานอะไรกันฉันยังไม่คิดหรอก อยู่แบบนี้สบายดีแล้ว ไม่อยากเอาห่วงมาคล้องคอเขาบอกพร้อมกับกระดกเหล้าหมดแก้วก่อนจะลุกขึ้นไปหาหญิงสาวที่ส่งสายตาเชิญชวนมาทางเขา

 

            พูดเป็นพูดดีแล้วฉันจะค่อยดูภูมิวัจน์บอกเมื่อเพื่อนลุกขึ้นเดินไปที่โต๊ะข้างๆ

63 ความคิดเห็น