คัดลอกลิงก์เเล้ว

ยัยหมวยซ่า ปะทะ นายตาโปน [Minho x Jinki]

โดย suzakea

ทำไมผมต้องมีเพื่อนและน้องชายดีๆ แบบพวกมันด้วย !!!! ห๊าา ปล.อาจจะมีคำหยาบคายบ้างเพื่อเพิ่มอรรถรสนะคะ เด็กๆ ควรใช้วิจารณญาณมากๆ นะคะ ^__^

ยอดวิวรวม

1,118

ยอดวิวเดือนนี้

1

ยอดวิวรวม


1,118

ความคิดเห็น


13

คนติดตาม


1
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  26 มิ.ย. 54 / 18:23 น.
นิยาย « з µ⻹ [Minho x Jinki] ยัยหมวยซ่า ปะทะ นายตาโปน [Minho x Jinki] | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
    

รูปภาพน่ารักๆ โดย ~*Hoon*~

ยัยหมวยซ่าปากดีจะโดนกำหลาบโดยวิธีใดจากหนุ่มตาโปนของเราต้องลองติดตาม....


เรื่องนี้เคยลงในบอร์ด ชายนี่ไทยแลนด์มาแล้วนะคะ ยังไงก็ฝากติดตามด้วยน๊า หุๆๆ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 26 มิ.ย. 54 / 18:23



[SF]Title:: ยัยหมวยซ่า ปะทะ นายตาโปน

Character:: Minho x Jinki

Auther:: Suzakea




“ไม่เอาโว้ย ไอ้พวกบ้า ไม่เอาๆๆๆๆๆ” เสียงชายหนุ่มตัวอวบหน้าหวานร้องแหกปากโวกเวกโวยวายเสียงดังเมื่อถูกเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดบังคับให้ตัวเองแต่งชุดบ้าๆ พวกนี้

“ไอ้จินกิ มึงแพ้พนันพวกกู มึงต้องทำตามที่พวกกูสั่งดิ” ไอ้เพื่อนตัวเตี้ยที่สุดในกลุ่มมันขู่บังคับให้ทำตามที่พวกมันสั่ง

“มึงสั่งให้กูทำอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่แบบนี้ไม่ได้หรอ” ผมพยายามทำสายตาอ้อนวอนขอร้องพวกมัน แต่..

“ไม่ได้ / ไม่ได้ / ไม่ได้” พวกมันสามตัวร้องตะโกนออกมาพร้อมกันทีเดียว

ไอ้ คนแรกชื่อคิมจงฮยอน เป็นเพื่อนที่เรียนมาตั้งแต่สมัยประถมแล้ว สนิทกับมันที่สุดและมันก็กวนตีนที่สุดในกลุ่มชอบคิดวิธีแผลงๆ มาแกล้งผมได้ตลอดเวลา

คนที่สองชื่อคิมคิบอม หรือเรียกสั้นๆ ว่า คีย์ คนนี้เพิ่งจะมาสนิทกับมันตอนม.ปลายเพราะมันย้ายเข้ามาใหม่ในเทอมสอง ตอนแรกๆ ที่เข้ามานะ ผมอยากบอกว่าหน้าตามันหยิ่งมากๆ แต่พอได้คุยกันแล้วก็รู้ว่าหน้าตามันเป็นแบบนั้นเอง หึๆๆ

ส่วนไอ้คน สุดท้ายนี่ชื่อลีแทมิน น้องชายสุดป่วนของผมเองครับ ร้ายกาจที่สุด แม้กระทั่งพี่ชายแท้ๆ ยังกลั่นแกล้งได้ลงคอ ไอ้น้องเฮงซวย!!!!

และผม คือ ลีจินกิ สุดหล่อ ฮ่าๆๆ หล่อบาดตาบาดใจ หล่อไม่บันยะบันยัง เหอๆๆ หล่อสุดๆ อ่ะ คนอะไรก็ไม่รู้ หล๊อหล่อ คนหล่ออย่างผมก็เป็นธรรมดาที่จะต้องมีคนมากลั่นแกล้ง ก็อย่างเช่นไอ้สามตัวนี้ไงครับที่อิจฉาในความหล่อของผมมันถึงได้ อ๊ากกกกก ทำไมมันต้องทำแบบนี้กับผม แงๆๆ

“มึงมานี่เลย ไอ้จินกิ จะไปไหน” ไอ้จงฮยอนจัดการรวบตัวผมลากให้เข้าไปในห้องซึ่งมีคีย์และแทมิน รออยู่ก่อนหน้านั่นแล้ว

“คีย์ จัดการ” มันเอาอะไรมาครอบหัวผมก็ไม่รู้อ่ะ ดำๆ ยาวๆ ผมทั้งถีบ ทั้งยันไอ้เพื่อนตัวเตี้ยของผมจนสุดแรง แต่แรงมันดันเยอะกว่าผมเนี้ยดิ อ๊ากก ไอ้เตี้ย พ่อแม่ไม่สั่งสอนชอบมารังแกคนอื่น

“มึงหยุดดิ้นเลยนะไอ้จินกิ ถ้ามึงไม่หยุด กูจะให้ไอ้แทคยอนมาปล้ำ” พอได้ยินชื่อไอ้หื่นนั่นปฏิกิริยาการตอบสนองผมหยุดลงทันที

“ได้ผลแหะ รู้งี้กูเอาชื่อมันมาขู่มึงตั้งนานและ ไม่ปล่อยให้มึงมาถีบกูแบบนี้หรอก”

“ไอ้เพื่อนชั่ว”

“ขอบใจ”

“ไอ้เพื่อนเลว”

“แทมิน โทรหาแทคยอนให้ที มีคนจะไปประเคนจินกิให้มันถึงที่เลยว่ะ” ไอ้น้องแสนดีก็ทำตามอย่างว่าง่ายกดหมายเลขโทรศัพท์ทันที

“เฮ๊ย แทมิน พี่ไม่พูดอะไรแล้ว หยุดทุกอย่างเลย พวกแกจะทำอะไรก็ทำไปเลย ฮือๆๆ” สุดท้ายผมก็ต้องโดนรังแกจนได้ใช่มั๊ย แงๆๆ ไอ้สามคนหันหน้ามายิ้มหวานให้กับผมแล้วมันก็เดินเข้ามาจัดการตามใจของพวกมัน

และแล้วการมะลุมมะตุ้มกับร่างกายของผมก็เสร็จสิ้นลง

“ว้าววว!!” พวกมันร้องออกมาพร้อมกันอีกแล้วครับท่าน

“พี่จินกิ พี่สวยจังเลย เหมือนอาหมวยเลยอ่ะ” ไอ้น้องชายปากดีของผมเอ่ยต่อจากนั้น

“แกสวยฉิบหายเลยว่ะ ไอ้จินกิ” ตามด้วยไอ้เพื่อนเตี้ยปากหมา

“ฝีมือ ฉันซะอย่าง โหะๆๆ” แล้วตามด้วยเสียงไอ้คีย์ที่ชื่นชมฝีมือการแต่งหน้าแต่งตัวของตนเอง มันลากผมไปส่องกับกระจก โอ๊ะ ใครอ่ะที่อยู่ในกระจก ทำไมเธอช่างสวยปานนี้

ฮะ เฮ้ย นั่นมันกูนี่หว่า อ๊ากก พวกมันทำอะไรกับผมเนี้ย ทำไมต้องจับผมแต่งตัวแบบนี้ด้วย คนหล่อๆ อย่างผมจะเอาหน้าไปมุดไว้ที่อกใครได้ล่ะเนี้ย เอิ๊กๆๆ

“มึงต้องแต่ง ตัวแบบนี้ไปงานเทศกาล Chinese ที่มหาวิทยาลัย ไอ้จินกิ และห้ามบอกใครว่าแกเป็นผู้ชาย เข้าใจไม๊ ฮ่าๆๆ” เสียงประกาศิตของไอ้เพื่อนเตี้ยปากหมามันประกาศลั่น

“พวกมึงแกล้งกู อ่ะ” ผมยืนมองตัวเองในกระจกอย่างเศร้าสร้อย ดูสภาพตัวเองสิ ชุดกระโปรงสีแดงที่เป็นระบายอ่อนๆ ยาวจนคุลมถึงข้อเท้า เสื้อคอกว้างคว้านเสียลึก มีเกาะอกที่ถูกยัดไอ้ฟองน้ำบ้าๆ นั่นให้เป็นส่วนนูนขึ้นมาบนหน้าอกของผม เฮ้อ ชะตากรรมของคนหล่อจะเป็นไงต่อไปครับเนี้ย

 


ณ มหาวิทยาลัยเอกชน

ใน คืนนี้ทางมหาลัยได้จัดงานประเพณีของชนชาวจีนให้กับพวกนักศึกษาที่อาศัยและมา เรียนกันอยู่ในที่แห่งนี้ ซึ่งนักศึกษาส่วนใหญ่ที่มาเรียนก็จะเป็นคนที่มาจากประเทศจีนทั้งนั้น คงเป็นเพราะชื่อเสียงและความเด่นทางด้านวิชาการของสถาบันแห่งนี้จึงทำให้มี คนจีนให้ความสนใจเป็นอย่างมาก

ระหว่างทางของงานก็จะประกอบไปด้วยบูท ขายของต่างๆ เต็มไปหมด ประชาชนแถวนี้ต่างให้ความสนใจเป็นอย่างมากจึงได้เข้ามาเดินชม เดินหาซื้อของกันอย่างสนุกสนาน

“จินกิ มึงอย่าทำหน้าเป็นหมาหงอยแบบนี้ดิ ไม่สวยเลยนะเฟ้ย” ไอ้จง ปากมึงหรอน่ะ งานมันก็ดูครึกครื้นดีหรอกนะถ้ากูไม่ถูกบังคับให้แต่งตัวแบบนี้กูก็คงครึก ครื้นเหมือนพวกมึงนั่นแหล่ะ

“มึงหุบตูดไปเลย ไอ้เตี้ย”

“แทมิน นัดส่งจินกิให้แทคยอนที่ไหนอ่ะ” ง่ะ ไอ้เตี้ย

“ไอ้คุณจงครับ ผมขอโทษ”

“หึๆ โอ๊ะ คงส่งให้ไม่ได้แล้วล่ะมั๊ง น่ารักขนาดนี้ใครจะกล้าทำร้ายได้ลงคอ เนอะๆ จินกิ เนอะ ฮ่าๆๆ” อย่าให้ถึงทีกูบ้างนะมึง ไอ้เตี้ยยยยยยยย


“จงๆ แทมๆ ทางโน้นมีเวทีประกวดอะไรด้วย ไปดูกันน๊า” คีย์อ้อนไอ้เพื่อนเตี้ย มันพยักหน้าแล้วก็เดินตรงดิ่งไปยังเวทีนั่น

แต่ ระหว่างทางผมแวะซื้อไอติมไม้เสียบที่เป็นรสชาติน้ำหวานต่างๆ กินอย่างเอร็ดอร่อยแล้วค่อย เดินตามพวกมันไป สายตาของไอ้พวกผู้ชายแถวนี้มันมองผมเหมือนผมเป็นตัวประหลาดอ่ะ จะจ้องอะไรนักหนาฟระ กูอายนะโว้ย

“เห๊ย” ผมร้องออกมาเมื่อถูกใครคนหนึ่งวิ่งชนจนเสียหลักแล้วทำให้ไอติมที่ผมกำลัง ดูดๆ แทะๆ อยู่หลุดไปจากมือ อ๊าก ใครฟระมาขัดขวางความสุขของกูเนี้ย

“ขอ โทษนะครับ” ไอ้หมอนั่นมันรีบกล่าวคำขอโทษ และพอผมมองเห็นหน้ามันชัดๆ ก็ต้องตะลึง คนอะไรฟระ ผมว่าผมหล่อแล้วนะ ไอ้หมอนี่หล่อกว่าผมอีกอ่ะ จินกิเอ๋ยแกมีคู่แข่งที่สมน้ำสมเนื้อแล้วล่ะทีนี้ ตาของมันโตกว่าผมเยอะเลยอ่ะ ใบหน้าที่เรียวเล็ก ไม่อ้วนกลมเหมือนของผม จมูกเป็นสัน คนหรือ เทพบุตรฟระ

“ขอโทษแล้วไอติมกูมันจะได้คืนหรือไง” ผมเดือดครับที่มองเห็นแท่งไอติมของผมกองอยู่กับพื้น

“หน้าตาก็ดี แต่พูดจาหมายังอาย” มันบ่นพึมพำๆ แต่ผมได้ยินนะ

“มึงว่ากูปากหมาหรอ”

“แล้วแต่คุณจะคิดนะครับ ไอติมนั่นผมจะชดใช้ให้” หูผึ่งครับ ไอ้หมอนั่นมันบอกจะชดใช้ให้ 555 ลาภปากมาถึงที่ครับ

“5 ไม้ มึงต้องชดใช้กู 5 ไม้”

“ตกลง” มันยื่นเงินให้กับผมแต่พอผมจะยื่นมือไปหยิบมันก็ชักเงินกลับไปหน้าตาเฉย

“เอามาดิวะ”

“เป็นผู้หญิง พูดจาแบบนี้มันฟังดูไม่ดีเลยนะคุณ”

“ก็กูไม่ใช่” แต่ก็หยุดพูดได้แค่นั้นเมื่อนึกถึงคำพูดของไอ้เพื่อนเตี้ยปากหมานั่น

“ห๊ะ อะไรนะ”

“อะ เอ่อ พอดีว่าที่บ้านมีแต่ผู้ชายน่ะ เลยติดพฤติกรรมแบบนี้มา ฮ่าๆๆ” หัวเราะกลบเกลื่อน

“ถึงแบบนั้น คุณก็ไม่ควรจะพูดจาแบบนั้น เพราะคุณเป็นผู้หญิง”

“โอ้ย อะไรเล่า ก็มันชินแบบนี้ มีอะไรป่ะ”

“พูดเพราะๆ กับผมก่อนผมถึงจะชดใช้ค่าไอติมให้คุณ” ง่ะ เอาไอติมมาขู่กูหรอ ไอ้ตาโปน

“ห๊ะ อะไรนะ มึงเป็นคนผิดนะ” เรื่องอะไรผมจะยอม

“งั้น ผมไปล่ะ”

“เฮ้ย อะไรฟระ ไอ้คนขี้โกง” มันเดินไปแล้วอ่า อดเลย ไอติมของผม แงๆๆ ไอ้บ้าๆๆ ไอ้ตาโปน

สุด ท้ายผมก็อดกินไอติมฟรี แถมจะซื้อต่อก็ไม่มีเงินแล้ว กระเป๋าเงินมันดันไปอยู่กับไอ้น้องชายสุดน่ารักนั่น ที่พกไว้ติดตัวก็ซื้อไปหมดแล้ว ผมเดินตามพวกมันสามคนจนถึงเวทีประกวด มันเป็นเวทีประกวด Mr&Miss Chinese ที่จะสรรหาหนุ่มสาวหน้าตาดีขึ้นมาประกวดเพื่อชิงรางวัลกัน ตามจริงผมกะจะลงสมัครนะ แต่ว่าดันต้องมาแต่งตัวบ้าๆ แบบนี้ซะก่อนเลยอดประกวดเลย ถ้าผมประกวดนะ รางวัลต้องตกเป็นของผมแน่นอน เสียดายจังเลยอ่า

งานกำลังจะเริ่มขึ้น คนให้ความสนใจกันมากพอสมควรจึงได้มาหยุดยืนดูกันเสียส่วนใหญ่ พวกเรายืนดูใกล้ๆ ตรงบริเวณขอบเวที ตอนนี้พิธีกรขึ้นมาเปิดการประกวดแล้ว มีทั้งชายหนุ่มหญิงสาวเข้าประกวดกันมากเหมือนกันนะเนี้ย สวยๆ ทั้งนั้น โอยน้ำลายจะไหล

“นี่น้อง จะขึ้นเวทีอยู่แล้วยังจะมายืนอยู่ได้ตรงนี้” มีเสียงผู้หญิงตัวอ้วนกลมคนหนึ่งเดินมาดึงผมให้เข้าไปยังหลังเวที

“ฮะ เฮ้ย อะไรอ่ะ” ผมตกใจร้องออกมาและมองไปยังพวกเพื่อนๆ เพื่อขอความช่วยเหลือ

“อย่าชักช้าได้ไม๊ จะถึงคิวเราอยู่แล้ว” พวกมันมองผมที่ดึงไว้แบบงงๆ แต่ไม่ได้คิดจะช่วยอะไรกันเลยหรือไง ห๊ะ ไอ้พวกบ้า

“เผื่อฟลุค ไอ้จินกิ” ผมอ่านปากของมันได้แบบนี้ อ๊ากกก ไอ้เพื่อนชั่ววววววว

“มาติดหมายเลข”

“ผมไม่ใช่นะครับ พี่เข้าใจอะไรผิดแล้วแน่ๆ” ผมพยายามอธิบายให้พี่ตัวกลมนี่เข้าใจแต่ดูว่าเค้าจะไม่ยอมฟังอะไรผมเลยอ่ะ

“นี่ ก็อีกคน มาติดหมายเลข อะไรกันนักหนาเนี้ย อยากจะประกวดเองก็ดันมาหนี ป๊อดหรือไงกันห๊ะคราวหลังถ้าไม่กล้าก็อย่ามาสมัครสิ ลำบากพวกพี่” ผมมองหน้าของผู้ชายอีกคนที่โดนลากเข้ามาแบบงงๆ เหมือนกันกับผม พอเห็นหน้ามันชัดขึ้น

“แก / คุณ” มันไอ้ตาโปนนั่นนี่นา

“ไปๆ ขึ้นเวทีได้แล้ว” และผมกับมันก็โดนผลักให้ออกมาด้านนอกของเวที เอาแล้วไง โห เต็มเลยครับ ผู้ชมเพียบเลยครับ แสงไฟมันก็ส่องมาทางผมกับมันอ่ะ ตาเริ่มลายแล้วอ่ะ ทำไงดี ตื่นเต้นสิครับท่าน ใจกับมือผมสั่นไปหมดแล้วอ่ะ

ผมกับมันยืนอึ้งอยู่ตรงกลางเวที ไม่รู้ว่าจะทำอะไร มองหน้ากันไป มองหน้ากันมาอยู่ได้สักพัก พี่ๆ ที่อยู่ด้านหลังก็ตะโกนบอก

“เอ้า ยืนทำด๋อยอะไรเล่า เดินออกไปแนะนำตัวสิ อะไรไอ้สองคนนี้” พอได้ยินแค่นั้น ไอ้ตาโปนมันดึงมือของผมให้เดินตามมันไป

“สวัสดีครับ ผม ชเว มินโฮ ครับ” มันหยุดพูดแล้วมองมาที่ผม เป็นเชิงให้ผมพูดสิ

“อะ เอ่อ หนี่ห่าว ผม เอ๊ย ฉัน ลี ลี....” ลีอะไรดีฟระ มองไปข้างล่างเวทีก็พบกับไอ้สามตัวนั่นยิ้มหน้าบานมาให้

“ลี ลีมินกิ ครับ เอ๊ย ค่ะ แหะๆๆ หว่ออ๋ายหนี๋” พูดเสร็จก็ส่งยิ้มหวานไปให้ผู้ชมด้านหน้า งานจีนก็ต้องพูดภาษาจีนแบบนี้สิ ฮ่าๆๆ ฉลาดจริงๆ จินกิเอ๋ย พิธีกรเดินมาทางผมกับไอ้ตาโปน

“สวัสดีครับ คุณมินโฮ และ คุณมินกิ”

“พวกคุณมีความสามารถพิเศษอะไรมาโชว์พวกเรากันครับ” เอาแล้ว ความสามารถพิเศษอะไรเล่า ไม่ได้เตรียมเลยโว้ย

“ผมจะแต่งเนื้อและร้องท่อนแร๊พแบบสดๆ ครับ” โห๊ะ เก่งขนาดนั้นเลยหรอไอ้ตาโปน

และมันก็เริ่มร้องและแร็พแบบสดๆ ให้ได้ฟังกัน มันทำได้จริงๆ ครับ สุดยอดอ่ะ ผู้ชายคนนี้ แล้วผมล่ะจะเอาอะไรไปโชว์แบบมันดี

เสียง ปรบมือดังเกรียวขึ้นเมื่อมันแสดงเสร็จ สาวๆ ชอบกันใหญ่เลย ส่งเสียงกรี๊ดให้มันจนคอแทบระเบิด โห๊ะ เดี๋ยวกูจะโชว์บีบอยบ้างโว้ย ไอ้ตาโปน

“สุดยอดเลยครับ คุณมินโฮ เอาล่ะครับ คราวนี้ก็มาถึงสาวสวยกันบ้าง” ง่ะ สาวสวยหรอ

“เอ่อ ผม เอ๊ย ฉันจะเต้นบีบอยครับ เอ๊ย ค่ะ แหะๆๆ” ทุกคนตะลึงเลยครับ หึๆ คอยดูแล้วกันนะครับทุกๆ คน และผมก็โชว์เสต็ปง่ายๆ ให้ทุกคนดู การแสดงของผมสร้างความตื่นตะลึงให้กับทุกคนได้มากทีเดียว ก็มีที่ไหนที่ผู้หญิงน่ารักๆ แบบผม (ก็ตอนนี้ผมอยู่ในคราบหญิงสาวนี่นา) จะมาโชว์เสต็ปแดนซ์แบบนี้ โชว์ของผมได้แสดงไปเรื่อยๆ จนมาถึงฉากเด็ดที่ผมจะจบ ผมก้มตัวลงแล้วเอามือยันพื้นไว้พร้อมทั้งยกขาทั้งสองข้างขึ้นชี้ฟ้า (ชุดนี้มันเต้นลำบากเหมือนกันแหะ)

“โห!!!!!” เสียงผู้ชมจากด้านล่างร้องออกมาด้วยความชอบใจ

“ปรบ มือให้กับคุณ มินกิด้วยครับ เก่งมากๆ เลยครับ น่าทึ่งนะครับ ผู้หญิงน้อยคนนะครับที่จะมีความร่างกายของแข็งแรงที่ทำได้ขนาดนี้ ขอเสียงปรบมือให้กับเธออีกครั้งครับ” ดูไอ้พิธีกรคนนี้ท่าทางจะถูกใจการเต้นของผมมากๆ เลยล่ะสิ อิๆๆ

แล้วผมกับไอ้ตาโปนก็ถูกนำตัวกลับเข้าไปหลังเวทีเพื่อรอการเรียกตัวครั้งสุดท้ายอีกครั้ง

“จินกิ” ไอ้เพื่อนตัวเตี้ยของผมเรียก

“มึงสุดยอดเลยว่ะ เจ๋งมากๆ กูว่ามึงได้ตำแหน่งชัวร์”

“ได้ก็ดี เงินรางวัลของกูคนเดียวนะ ไม่มีหาร”

“เออๆ ไอ้ขี้งก”

“เอา ล่ะ น้องๆ ขึ้นเวทีอีกรอบได้แล้วค่ะ” พี่ตัวอ้วนกลมเดินมาส่งสัญญาณให้ผู้เข้าประกวดทุคนเตรียมตัวขึ้นไปโชว์ตัว อีกรอบ ระหว่างที่ผมยืนคุยกับไอ้จงอยู่ ผมก็สังเกตเห็นไอ้ตาโปนนั่นคอยมองผมตลอดเลยอ่ะ มองไมฟระ

ตอนนี้ผมมา ยืนอยู่กลางเวลทีกับสาวๆ หมวยๆ สวยๆ ทั้งนั้น เห็นแล้วน้ำลายจะไหลอ่ะ น่ารักๆ ทั้งนั้น โชคดีเป็นบ้าเลยว่ะจินกิ มีสาวๆ ล้อมรอบ

“เอาล่ะ ครับ ช่วงที่ทุกท่านรอคอยก็มาถึงแล้วนะครับ เราจะได้รู้กันแล้วว่าในค่ำคืนนี้ ใครที่จะได้ตำแหน่ง Mr&Miss Chinese ไปครองนะครับ ตอนนี้ผลประกาศอยู่ในมือของผมแล้วครับ เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เราจะประกาศตำแหน่ง Mr Chines ก่อนเลยนะครับ ผู้ที่ได้รับตำแหน่ง Mr Chines ไปครองก็คือ....”

พิธีกรเว้นช่วงไว้ให้ผู้ชมได้ลุ้นกันต่อไป

“หมายเลข 17 คุณชเว มินโฮครับ” ห๊ะ ไอ้ตาโปนได้ งั้นหรอ เชอะ!!! มันออกมายืนอยู่กลางเวทีเพื่อรอรับสายสะพายและรางวัล

“และต่อไปตำแหน่ง Miss Chinese ไปครองในค่ำคืนนี้ได้แก่..........” เว้นอีกตามเคย

“หมายเลข 17 คุณลี มินกิ ครับ”

“เย้ๆๆๆๆๆ” ไอ้สามตัวนั่นแหกปากตะโกนออกมาเสียงดังเลยครับเมื่อผมได้ตำแหน่ง ห๊ะ ผะ ผมได้ตำแหน่ง Miss Chinese เนี้ยน๊า อ๊าก ผมเป็นผู้ชายนะครับ

และ แล้วก็ถึงเวลาที่ต้องรับรางวัลครับ ไอ้ชุดที่ใส่เนี้ยมันเดินลำบากมากๆ เลย ก้าวได้ทีละนิดๆ ผมเดินไปเพื่อจะรับรางวัลแต่ไอ้ส้นรองเท้าที่ใส่อยู่ดันไปตกล่องไม้เวทีน่ะ สิ ผมพยายามดึงรองเท้าออกมาแต่มันไม่ออกจึงใช้แรงเยอะขึ้นจนมันหลุด แต่ว่าผมก็หน้าทิ่มไปตามระเบียบครับ แต่ดีที่มีไอ้ตาโปนนั่นรับไว้ทันจึงทำให้ไม่หน้าทิ่มไป แต่พอยืดตัวได้เต็มความสูงก็ต้องหงายหลังอีกเพราะทรงตัวไม่ดี คราวนี้ไอ้ตาโปนก็เข้ามาช่วยไว้อีกเช่นเคย

ตอนนี้ผมอยู่ในอ้อมกอด ของมันครับ มันจ้องผมราวกับว่าตกหลุมรักก็ไม่ปาน เพราะว่าสายตาของมันช่างหยาดเยิ้มเหมือนเวลาที่ผมไปตามจีบสาวๆ ประมาณนั้น

ตึ่ก ตึ่ก ๆๆๆๆ หัวใจของผมมันก็ดันเต้นเสียแรงเลยเหมือนกันอ่ะ เฮ๊ย นี่ผมเป็นอะไร ผมรีบยันตัวเองขึ้นยืนและให้มั่นคงกว่าเดิมและพิธีมอบรางวัลก็จบลง ผมลงจากเวทีแล้วรีบวิ่งไปหาไอ้สามตัวนั้นทันที

“พี่จินกิ สุดยอดเลยอ่ะ แต่งเป็นหญิงสวยขนาดได้ตำแหน่ง Miss Chinese ไปครอบครองเลยอ่ะ พี่เจ๋งสุดๆ อ่ะ” ไอ้น้องชายมันปากหวานใส่ผมครับ

“ฉลองตำแหน่งหน่อยดิฟระ ไอ้จินกิ”

“เรื่อง เงินกู พวกมึงแหล่ะ ต้องเลี้ยง 555”

“โห ไอ้งก ไม่เลี้ยงโว้ย นี่ฝีมือไอ้คีย์มันนะ ต้องเลี้ยงมันหน่อยดิ”

“ใช่ๆ จินกิต้องเลี้ยงฉัน”

“อะไรไม่โว้ย”

“ถ้าพวกกูไม่จับมึงแต่งมึงจะได้หรอตำแหน่งนี้”

“กูก็จะขึ้นประกวดตำแหน่ง Mr Chines โว้ย ยังไงกูก็ต้องได้ตำแหน่งนี้แน่นอนเพราะกูหล่อ 555”

“แน่ใจหรอมึง ไอ้คนที่ได้นั่นน่ะ หล่อกว่ามึง ดูดีกว่ามึงอีกนะ” ง่ะ ไอ้เพื่อนชั่ว


 



หลัง จากที่ผมได้ตำแหน่ง ผมก็กลับไปใช้ชีวิตเหมือนเด็กหนุ่มธรรมดาคนหนึ่งเหมือนเดิม ทุกอย่างในชิวิตเหมือนเดิม แต่มีบางอย่างที่ไม่เหมือนเดิมนิดหน่อยอ่ะ ผมมักจะเห็นไอ้ตาโปนนั่นมานั่งๆ มองๆ อยู่แถวๆ ทางเข้าออกของมหาวิทยาลัย เหมือนมันคอยใครบางคนเลยอ่ะ

“มันคอยอะไรของมันฟระ” ผมพูดกับตัวเองเบาๆ แล้วก็เดินจากไป

“ไอ้จินกิ!!!!!” ไอ้จงฮยอนเพื่อนตัวเตี้ยและปากหมามันเรียกผมอ่ะ ว๊ากกก ผมไปแล้วนะครับ

“หยุดเลยนะมึง แพ้แล้วหนีหรอไอ้หมวยซ่า”

“เรื่อง อะไรกูจะหยุด” ผมวิ่งหน้าตั้งไปทางตึกเรียน ทำไมผมต้องหนีมันหรอครับ ก็ผมพนันบอลกับมันน่ะสิเมื่อคืน อ๊ะๆ อย่าเพิ่ง่เข้าใจผิดว่าผมจะเล่นพนันแบบเสียเงินนะครับ พวกผมพนันกันเรื่องแต่งตัวถ้าใครแพ้จะต้องแต่งเป็นผู้หญิง แล้วทีมที่ผมเลือกดันแพ้ ผมต้องกลับไปแต่งเป็นอาหมวยแบบนั้นอีกแล้ว เรื่องอะไรหล่ะ ผมไม่ยอมแล้วนะ

“จะไปไหนจินกิ” ว๊ากกกกก ไอ้คีย์มาอยู่ตั้งแต่เมื่อไหร่อ่ะ ผมถูกพวกมันลากเข้าห้องน้ำไปครับ ฮือๆๆ ผมเสร็จพวกมันอีกแล้วใช่ไม๊ แงๆๆ

“ออก มาได้แล้ว ปลอดคน” ผมเดินออกมาด้วยใบหน้าที่เซงกับพวกมันจริงๆ ผมโดนพวกมันจับแต่งเป็นผู้หญิงอีกแล้วอ่ะ มันจะสนุกอะไรกับการจับผมแต่งตัวแบบนี้นักหนาเนี้ย ผมเดินหน้าบึ้งกำลังจะออกไปก็ชนเข้ากับหน้าอกแกร่งของใครบางคน

“โอ๊ะ ขอโทษครับ” ผมเงยหน้ามองก็ต้องตะลึงครับ ไอ้ตาโปนนั่นอ่ะ

“อะ เอ่อ” มันมองหน้าผม แล้ว ก็มองป้ายห้องน้ำเพื่อพิสูจน์ว่าตนเองไม่ได้เข้าห้องน้ำผิด

“แหะๆ พอดีว่า ห้องผู้หญิงมันเต็ม แล้วกูทนไม่ไหวน่ะ”

“หรอครับ” ผมพยักหน้าแล้วรีบก้มหน้าเดินหลบไปอีกทาง แต่ว่ามันดันวิ่งตามผมมาน่ะสิ ไอ้นี่มันอยากมีปัญหากับผมใช่ป่ะ

“เอ่อ คุณ ทานอาหารเช้าหรือยังครับ” ผมหันหน้ากลับไปหามัน

“ปกติไม่ค่อยกินข้าวเช้าน่ะ”

“งั้นหรอครับ แต่อาหารเช้าน่ะมันสำคัญกับร่างกายที่สุดนะครับ”

“แล้วไง”

“ไปทานอาหารเช้ากันนะครับ”

“ห๊ะ อะไรนะ”

“เอ่อ ก็คราวที่แล้วผมค้างค่าชดใช้ไอติมคุณไง ผมรู้สึกผิดยังไงไม่รู้สิ ให้ผมได้ชดใช้นะครับ” มันมาแปลกเฟ้ย คราวที่แล้วยังเบี้ยวดื้อๆ แต่คราวนี้มาบอกว่าจะชดใช้ให้ หึๆ แปลกๆ อ่ะ แต่เอาวะ เพื่อของฟรี

“ก็ได้”

“จริงๆ นะครับ” ดูท่าทางมันจะดีใจเกินไปป่าวเนี้ย ดีใจที่ได้เลี้ยงข้าวผมเนี้ยนะ

“ไอ้จง ไอ้คีย์ มึงจะกินด้วยกันมั๊ย” ผมตะโกนถามไอ้สองคนที่ยังอยู่ในห้องน้ำ

“กิน!!!!” มันตอบอย่างพร้อมเพรียงกันเลยทีเดียว

“จง ฉันว่า มีคนมาหลงเสน่ห์ไอ้หมวยซ่าของเราแล้วแน่นอนเลยอ่ะ”

“ฉันก็ว่างั้นแหล่ะ ฮ่าๆๆ มีเรื่องสนุกๆ มาให้ทำกันอีกแล้ว”

พวก เราทั้งสี่คนเดินมายังโรงอาหารแล้วก็จัดการสั่งอาหารแล้วมานั่งโต๊ะเป็นที่ เรียบร้อย ปกติตอนเช้าผมจะไม่ค่อยกินอะไรเลยสั่งอะไรเบาๆ มากินแทน ไม่ได้กินหนักเหมือนไอ้เพื่อนสองคนนั่น พวกมันเลยได้กินฟรีเหมือนผมเลย ไอ้ตาโปนมันใจป้ำอ่ะ บอกว่าจะเลี้ยงเพื่อนผมด้วย หวานหมูพวกมันสิแบบนี้ หึๆๆ

“แค่นั้นจะอิ่มหรอครับ คุณมินกิ”

“อิ่มดิ ไม่ค่อยหิววะ”

“นี่คุณ เมื่อไหร่คุณจะเลิกพูดจาแบบนั้นสักที ไอ้มึง กู วะ เว้ย เนี้ย เป็นผู้หญิงมันไม่เหมาะสมนะครับ” นั่นมาสอนผมหน้าด้านๆ ซะอีก

“ก็กูชินแบบนี้อ่ะ มีอะไรหรือเปล่า”

“เห้ย ไอ้จินกิ เอ๊ย มินกิ มึงเอ๊ย เธอก็เลิกพูดแบบนั้นดูบ้างสิ จะได้ดูน่ารัก ไม่ใช่ทำตัวเป็นหมวยซ่าแบบนี้ไปวันๆ เปลี่ยนพฤติกรรมได้แล้ว เดี๋ยวก็ไม่มีใครมาจีบไปเป็นแฟนหรอก” ไอ้เตี้ยนั่นพูดซะเหมือนผมเป็นผู้หญิงไปจริงๆ อ่ะ

“กูก็เป็นของกูแบบนี้ มึงจะทำไมห๊ะไอ้เตี้ย”

“เห้ย ไอ้จินกิ คำก็เตี้ยสองคำก็เตี้ย เดี๋ยวกูเตะให้เลยนิ” ไอ้ตาโปนนั่นมองไอ้จงแบบอึ้งเลยครับทีนี้

“อะเอ่อ ฮ่าๆๆ ปกติผมกับจิน เอ๊ย มินกิเนี้ยสนิทกันมากนะครับเลยชอบเผลอหลุดแบบนี้ไปบ่อยๆ แหะๆ” จะอธิบายไปเพื่ออ่ะไรฟระ

“มึงจะอธิบายไปเพื่ออะไร ไอ้จง”

“ดีแล้วล่ะครับ ผมอยากรู้จักคุณให้มากกว่านี้ มินกิ” ผมมองหน้าของมัน อะไรนะอยากรู้จักกูหรอ มึงจะอยากรู้จักไปทำไมฟระ

“เพื่ออะไร”

“ผมชอบคุณ” ห๊ะ ตรงเกินไปไม๊อ่ะ ไอ้ตาโปน

“สุดยอดเลยอ่ะ มินกิ เสน่ห์แกนี่แรงจริงๆ ฮ่าๆๆ” กับผู้ชายเนี้ยน๊ะ อ๊ากกกกก เออว่าแต่ตอนนี้ผมก็อยู่ในร่างของสาวน้อยนี่นา

“อะ อะไรนะ ไอ้ตาโปน” ผมเผลออุทานสรรพนามที่ผมใช้เรียกมันออกไป

“ตะ ตาโปน คุณเรียกผมว่า ไอ้ตาโปนอย่างงั้นหรอ”

“เออ ทำไม มีปัญหาหรอฟระ” หึ่ย กลัวที่หนาย ห๊ะ

“ฮ่าๆ คุณคิดได้ไงเนี้ย ผมตาโปนขนาดนั้นเลยหรอครับ ฮ่า”

“ไม่รู้ตัวบ้างหรือไงล่ะ”

“ไม่เลยครับ แต่คุณก็ทำให้ผมรู้ตัวนี่ไง” มันยิ้มหวานมาให้ผม ไอ้เพื่อนสองตัวของผม พูดอะไรไม่ออกอีกเลยตั้งแต่ไอ้ตาโปนบอกว่าชอบผม

“กูไม่ชอบผู้ชาย” ผมพูดตัดบทสนทนา

“คุณเป็น เลสงั้นหรอครับเนี้ย” ง่ะ

“เห้ย ป่าว กูเป็นผู้ชะ.../ หญิงครับ มินโฮ มินกิเค้าล้อเล่นน่ะ มินกินี่น๊า ไปทำให้มินโฮเค้าตกใจ ชอบเล่นอะไรก็ไม่รู้ ผู้หญิงคนนี้” คีย์พูดตัดหน้าผมเลยอ่ะ แล้วแถมยัดเยียดความเป็นผู้หญิงให้ผมซะงั้น

“อะไรวะ คีย์” พอผมเรียกมัน มันก็หันมาทำตาดุใส่อีกแน่ะ ไอ้คีย์บ้า

“งั้นผมก็จีบเพื่อนคุณได้งั้นสิ” ห๊ะ อะไรนะ

“ได้ครับ พวกผมเปิดทาง 555” เฮ้ย ไอ้เตี้ย ไอ้เพื่อเลว

“กูบอกว่ากูไม่ชอบผู้ชายยยยย”

“ผมจะทำให้คุณชอบเองครับ” ไอ้ตาโปนยิ้มหวานเยิ้มมาทางผม แหวะ จะอ้วกอ่ะ

“ไม่มีวันเฟ้ย” แล้วผมก็รีบลุกไปจากกลุ่มสนทนาตรงนี้

“ปราบพยศมันให้สำเร็จนะครับ พวกผมเอาใจช่วย” มินโฮพยักหน้ายิ้มรับความช่วยเหลือจากเพื่อนๆ ตัวดีของผม


 



ไอ้ เพื่อนบ้า มายุให้มันจีบกู หึ่ยๆ กูเป็นเพศเดียวกับมันนะโว้ย กูทั้งหล่อ ทั้งแมน จะให้ไปมีแฟนที่หล่อกว่า แมนกว่าได้ไงอ่ะ ไม่ยอมหรอก เหอๆๆ ง่ะ นี่ตรูคิดอะไรฟระ

“จินกิ” ใครมาเรียกฟระ

“จินกิจริงๆ ด้วย พี่นึกว่าสาวที่ไหน แต่งแบบนี้น่ารักไปอีกแบบนะครับเนี้ย” ง่ะ ไอ้รุ่นพี่แทคยอนอ่ะ ฟันมาก่อนหน้าเชียวนะแก

“แหะๆ รุ่นพี่”

“ทำไม ช่วงนี้ พี่ไม่ค่อยเจอเราเลย รู้ไม๊ว่าพี่คิดถึงขนาดไหน” มันเดินก้าวเท้าเข้ามาเรื่อยๆ ผมเองก็ก้าวถอยหนีมันไปเรื่อยๆ เช่นกัน อยู่ใกล้เป็นไม่ได้ชอบลวนลามผมอ่ะ ไอ้หมอนี่ มันตามจีบผมมาตั้งแต่ผมอยู่ปีหนึ่งแล้วครับ นี่ผมอยู่ปีสามแล้วมันก็ยังตามไม่เลิกอ่ะ ไอ้จงกับไอ้คีย์ชอบเอาชื่อมาขู่ผมเรื่อยๆ แหล่ะเวลาผมดื้อไม่ฟังพวกมัน

“เอ่อ ผม ผมไม่ค่อยว่างครับ ตอนนี้ก็ไม่ว่าง ผมไปก่อนนะครับ” พูดเสร็จกำลังจะใส่เกียร์หมาเร่งสปีดแต่ดันช้ากว่าไอ้มือกาวของรุ่นพี่ร่าง ยักษ์น่ะสิ อ๊ากกกก

“อยู่คุยกันอีกนิดไม่ได้หรอ พี่คิดถึงเราจะแย่ แล้วเมื่อไหร่จะตกลงปลงใจกับพี่สักทีเนี้ย พี่ตื้อมานานแล้วน๊า เมื่อไหร่จะใจอ่อนสักทีล่ะครับ”

“เอ่อ คือ เอ่อ” สายตาของผมไปเห็นคนที่กำลังเดินมา นั่นมันไอ้ตาโปนนี่นา แวร๊ก รู้วิธีเอาตัวรอดแล้ว 555

“เอ่อคือผมคบกับคนอื่นอยู่ครับ”

“อะไรนะ” ไอ้นั่นตาโตทันทีที่ยินแบบนั้น

“นั่น ไงครับ เค้ากลังเดินมาพอดี” ผมรีบเดินเข้าไปหามันแล้วคล้องแขนของตัวเองกับมัน หึๆ ไอ้รุ่นพี่นั่นตาโตเลยครับ จะได้เลิกยุ่งกับชีวิตผมสักที

“คนนี้ล่ะครับ ตัวจริงของผม ไปนะครับพี่แทคยอน” ผมลากแขนไอ้ตาโปนให้เดินตามมาด้วย มันมองหน้าผมด้วยความงงงวย

“แปลกใจใช่ม๊ะ ว่าทำไมกูถึงพูดครับ เพราะกูเป็นผู้ชายโว้ย โดนไอ้เพื่อนบ้ากูมันหลอกแล้ว”

“งั้นหรอครับ” มันยังยิ้มได้แน่ะ

“ไม่ตกใจเลยหรอฟระ”

“ก็ไม่นี่ครับ” พูดจบแล้วมันก็เอื้อมมือมาดึงวิกผมที่ถูกถักเป็นเปียไว้สองข้างเหมือนอาหมวยทั่วๆ ไป จนหลุดออกจากศีรษะของผม

“เห้ย แกทำอะไรอ่ะ”

“ก็ทำให้คุณเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงไงล่ะ” มะ มันพูดอะไรของมันกันเนี้ย

“ไม่ว่าคุณจะเป็นอะไร ผมคิดว่าคุณก็คือคนที่ใช่สำหรับผมนะ รู้หรือป่าว”

“ห๊ะ บ้าไปแล้วหรือไงแกอ่ะ”

“นี่คุณ จินกิ”

“มึงรู้จักชื่อกูด้วย”

“รู้ เพราะเพื่อนคุณบอกผมหมดแล้วเมื่อตะกี้”

“ไอ้เพื่อนเลว”

“จินกิ ถึงแม้ว่าคุณจะเป็นผู้ชาย ก็ไม่ควรพูดจาแบบนั้น มันไม่น่ารัก”

“ก็กูไม่อยากน่ารักสักหน่อย”

“จินกิ ต่อไปนี้ถ้าคุณพูดคำหยาบอีกอย่าหาว่าผมไม่เตือนนะ ผมจะเปลี่ยนคุณให้ได้คอยดู” มันจ้องหน้าผมจริงจัง

“มึงจะเปลี่ยนกูยังไง”

“ถ้า คุณพูดคำหยาบผมก็จะทำแบบนี้” มันจับท้ายทอยของผมให้แหงนหน้าขึ้นแล้วมันก็ก้มหน้าลงมาหาผม เหมือนมันกำลังจะ จะ ว๊ากกกก จูบครับ มันจูบผมอ่ะ จูบแรกของผมเสียให้กับไอ้ตาโปนหรอเนี้ย แวร๊กกกก

“ไอ้ตาโปน”

“ยังไม่หยุดอีก” มันจับผมทำโทษอีกแล้ว

“อะ.... / ถ้าไม่หยุด เจอหนักกว่านี้แน่” มันขู่ผมอ่า

“................”

“คุณ ต้องฝึกไว้นะครับ ค่อยๆ เป็น ค่อยๆ ไป” ผมมองหน้ามัน โกรธมันอ่ะ มันเป็นใครกันถึงได้กล้ามาทำกับผม และ สั่งผมแบบนี้ กูเกลียดมึงฟระ

“หึ่ย” ผมฮึดฮัดใส่มัน

“ผม ว่าคุณไปเปลี่ยนชุดเถอะนะ” ผมก้มมองสภาพตัวเองที่ตอนนี้ใส่เป็นชุดนักศึกษาหญิงอยู่ ผมรีบทำตามที่มันบอกเปลี่ยนชุดกลับไปตามเดิม พอออกมาจากห้องน้ำก็เห็นมันยืนยิ้มหวานมาให้ผม

“มึงจะยิ้มอะไรนักหนา หวา” มันจัดการดึงผมเข้าไปประกบจูบอีกแล้วอ่ะ

“ผมจะไม่พูดต่อไปแล้ว จะทำเลยนะทีนี้”

“อะ / หืม” ผมเดินลงส้นเท้าออกไปจากห้องน้ำทันที ส่วนมันก็เดินตามมาติดๆ อะไรของมันฟระ

วันนี้ ผมไม่มีอารมณ์ไปนั่งเรียนกับพวกมันแล้วอ่ะ ไอ้เพื่อนเลวสองตัวนั่น ขายผมให้ไอ้ตาโปนนี่เฉยเลยอ่ะ เกลียดมันอ่ะ ไอ้เพื่อนเลววววววว

“จะตามกะ...ฉันไปถึงไหนห๊ะ”

“ตามไปจนกว่าคุณจะใจอ่อน” มันยื่นใบหน้าหล่อๆ มาใกล้ๆ ผม จน...จนผม อายมันน่ะสิ อร๊ากกคนอะไรฟระ หล่อกว่ากูอีก แงๆๆ

“ไม่อ่อนหรอกโว้ย อุ๊บส์” อีกแล้วมันจูบผมอีกแล้วอ่ะ สรุปว่าโวยวายก็ไม่ได้ใช่ไม๊เนี้ย ไอ้ตาโปน

“เอะ อะ อะไรก็จูบ กะ... นายนี่มันพวกวิปริตหรือป่าวเนี้ยห๊ะ”

“ผม เป็นกับคุณคนเดียว” ทำไมแกชอบพูดแบบนี้วะ อายเป็นเหมือนกันนะเฟ้ย ผมรู้สึกว่าตัวเองเหมือนเป็นผู้หญิงที่ถูกเกี้ยวยังไงไม่รู้สิ เหอๆๆ

“แหวะ เสี่ยวอ่ะนาย” มินโฮมันมันยิ้มบางๆ มายังผม

“คุณเริ่มพัฒนาขึ้นแล้วนะ จินกิ” พัฒนา อะไร ผมพัฒนาอะไรงั้นหรอ

“ตรงไหน”

“คุณเริ่มพูดเข้าหูผมแล้วไงครับ”

“หรอ” ผมสะบัดหน้าหนีมัน และมาหยุดยืนอยู่หน้าร้านไอศกรีม โอ้สวรรค์ ผมมองหน้ามันแล้วยิ้มหวานไปให้

“ก็เข้าไปสิครับ”

“นายเลี้ยงนะ”

“ครับ แฟนคนเดียวผมเลี้ยงได้น่า”

“ห๊ะ แฟน อะไร ฉันยังไม่ได้ตกลงกับนายเลยนะ”

“ตกลงไม่ตกลงผมไม่สน ผมรู้ว่าเพื่อนคุณยกให้ผมแล้ว เพราะฉะนั้นคุณเป็นแฟนผมแล้ว” ง่ะ อะไร เผด็จการชะมัดนายตาโปน

“ฉัน ขอสามถ้วยเลยนะ” ผมไม่ได้สนใจฟังคำพูดมันเลยสักนิด พอเข้ามาถึงในร้าน ไอศกรีมหลากหลายเต็มไปหมดพอเห็นเท่านั้นก็วิ่งเข้าใส่เหมือนเด็กๆ เลยผมเนี้ย

“โอเคครับ” ผมยิ้มให้มันไปหนึ่งที ผมจิ้มๆ เลือกลูกที่อยากกินแล้วก็เดินไปนั่งรออย่างมีความสุข สักพักของที่สั่งไว้ก็มา ว้าว น่ากินจัง

“นายไม่กินหรอ”

“ไม่อ่ะ ผมไม่ค่อยชอบเท่าไหร่”

“อร่อยน๊า ลองไม๊” ผมตักไปจ่อตรงปากของมัน แล้วมันก็อ้าปากรอให้ช้อนเข้าไปในปาก

“ฝันไปเถอะ อยากกินก็สั่งเองสิ แบร่ๆ” มันยิ้มให้กับผม


 


ตั้งแต่ วันนั้นจนถึงตอนนี้เป็นเวลานานกว่าหกเดือนแล้ว ที่ชีวิตของผมมีไอ้ตาโปนนี่มาคอยวนเวียนเหมือนเงาตามตัว จะว่าไปมันก็แสนดีนะ ตามใจผมตลอดไม่เคยขัดใจเลยอ่ะ

“ไอ้จินกิ มึงไปง้อมันเลยนะ”

“เรื่องอะไร ฉันไม่ผิดซะหน่อย”

“มึงเนี้ยนะไม่ผิด มึงน่ะผิดเต็มๆ”

“ม่าย ฉันไม่ผิด” หึเรื่องอะไรจะไปง้อ ก็ผมไม่ผิดซะหน่อย มันนั่นแหล่ะที่ผิดเต็มๆ

“ไอ้จินกิ!!!” พวกมันเสียงเข้ม

“อะไร”

“ตาม ใจมึงแล้วกันนะ ถ้าหากว่าคราวนี้มันไปจริงๆ กูว่ามึงนั่นแหล่ะจะมานั่งร้องไห้ขี้มูกโป่ง” ไอ้เพื่อนตัวเตี้ยมันก็ยังปากไม่ดีอยู่เหมือนเดิม

“ไม่มีทาง” ว่าแต่ทำไมหัวใจของผมมันถึงโหวงๆ แบบนี้ล่ะ

“แล้ว มึงอย่ามาร้องไห้ฟูมฟายทีหลังล่ะ ไอ้มินโฮนั่นมันอดทนมากแค่ไหนที่มึงน่ะ ทำตัวเป็นคนไม่มีเหตุผลตั้งกี่ครั้ง แค่คราวนี้มันลองเอาแต่ใจตัวเองบ้าง มึงไม่คิดจะไปง้อมันบ้างเลยหรือไง”

“...........”

“ไอ้เพื่อนงี่เง่า มีคนดีๆ อยู่ในมือแล้วยังปล่อยมันไป มึงโง่มากๆ เลยฟระ”

“แล้วกูต้องทำยังไง”

“ฉันมิวิธี” แล้วคีย์ก็อมยิ้มเจ้าเล่ห์มาทางผม

วิธี ของไอ้คีย์ที่ว่า คือมันจับผมแต่งเป็นอาหมวยให้มาง้อไอ้ตาโปนนั่นอ่ะ ผมเดินมาหยุดอยู่ข้างหลังไอ้คนขี้งอนนั่น ง้อก็ง้อฟระ เห็นความอดทนของมันเมื่อก่อนนะ ถึงได้มาง้ออ่ะ ไม่งั้นไม่ง้อหรอก เชอะ ผมเดินไปนั่งลงตรงหน้าไอ้คนขี้งอน

“ตาโปน หมวยขอโทษน๊า” มันมองหน้าของผมได้แบบนิ่งมากอ่ะ เอ่อแกจะนิ่งไปไหนอ่ะ ผมชักรู้สึกไม่ดีแล้วสิ

“มินโฮ ฉันขอโทษ”

“.................”

“มินโฮ นายอย่าเงียบแบบนี้ดิ ฉันบอกว่า ฉันขอโทษ”

“จินกิ คุณรักผมหรือเปล่า” ง่ะ อีกแล้ว คำถามนี้อีกแล้ว ก็ ไอ้คำถามนี้แหล่ะที่ทำให้ผมกับมันทะเลาะกันจนงอนกันขนาดนี้

“เมื่อไหร่นายจะเลิกถามคำถามนี้สักทีอ่ะ”

“ก็เมื่อคุณตอบผม”

“ฉันก็ยังขอตอบคำนี้ว่า ฉันไม่รู้”

“ไม่เป็นไรจินกิ คราวนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ผมจะถามแบบนี้ ผมรู้แล้วล่ะว่าคำตอบของคุณมันคืออะไร”

“อะไรล่ะ”

“คุณไม่เคยรักผมเลย จินกิ” ง่ะ ทำไมแววตามันถึงได้เจ็บปวดแบบนั้นล่ะ

“มินโฮ”

“จิ นกิ ความอดทนของผมมันคงต่ำน่ะ ในเมื่อผมรักคุณแล้ว ผมก็อยากให้คุณรักผมตอบ ผมอยากจะทนให้มากกว่านี้เพื่อพิสูจน์ตัวเอง แต่ตอนนี้ผมคงทนต่อไปไม่ได้อีกแล้ว ผมขอโทษ” มันจูบผมตรงบริเวณหน้าผาก แล้วก็ลุกขึ้นกำลังจะเดินออกไปจากห้อง แต่เมื่อเห็นดังนั้นหัวใจของผมมันกลับวูบโหวงยังไงไม่รู้สิเมื่อเห็นมันเดิน จากผมไป

“มินโฮ ฉันจะบอกแล้ว ฉันจะบอกความรู้สึกของฉันให้นายฟังแล้วก็ได้”

“.................” มันไม่พูดอะไรแต่หันหน้ากลับมาเพื่อฟังประโยคที่ผมจะพูดออกไป

“ฉัน ไม่รู้ว่า ไอ้ความรู้สึกใจเต้นทุกครั้งที่สัมผัสกับนาย รู้สึกดีทุกครั้งที่นายจูบฉัน รู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่นายกอดฉันไว้ในอ้อมกอดของนาย ทุกอย่างนี้มันเรียกว่า “รัก” หรือป่าวล่ะมินโฮ”

“แล้วคุณคิดว่ามันใช่หรือป่าวล่ะ”

“ฉันเป็นฝ่ายถามนายนะ”

“คุณคนเดียวเท่านั้นที่จะตอบเองได้ คุณคิดว่ามันใช่หรือป่าวล่ะ”

“......................”

“ถ้าคุณคิดว่ามันใช่มันก็ใช่ แต่ถ้าคุณคิดว่ามันไม่ใช่ก็ไม่”

“.......................”

“จินกิ”

“ใช่”

“ช่วยย้ำให้ผมฟังชัดๆ สักครั้งได้ไม๊ จินกิ”

“ใช่”

“ผมไม่ได้หมายถึงคำนี้” ผมมองหน้ามัน ตอนนี้หน้าของตัวเองเริ่มร้อนผ่าวๆ ขึ้นมาเอาดื้อๆ

“ฉันรักนาย มินโฮ” มันยิ้มออกมาจนฟันทั้ง 32 ซี่ของมันออกมาแข่งอวดกันจนเต็มปาก

“ก็แค่เนี้ย” แล้วไอ้เพื่อนสองตัวที่แอบฟังมานานก็ออกมาจากมุมมืด

“อะ อะไรเนี้ย”

“ฉันแนะนำวิธีงอนๆ นี้ให้มินโฮมันลองทำดูน่ะและมันก็ได้ผล 555” ไอ้เพื่อนเตี้ยนั่นพูดออกมา

“ไอ้เพื่อนชั่ว”

“จินกิ!!” ได้ทีดุเชียวนะ ไอ้มินโฮ อร๊ากกก ไอ้บ้าๆๆๆๆ ไอ้เจ้าเล่ห์

“มินโฮอ่ะ นายแกล้งฉัน” ผมเดินสะดีดสะดิ้งออกไปจากห้องนี้ จนมินโฮต้องกลายเป็นฝ่ายง้อไปอีกตามระเบียบ คราวนี้จะงอนนานๆ เลย คอยดู

  

“มินโฮอ่ะ ฉันจะกินรสนั้น” ไหนบอกว่าจะงอนนานๆ ไง จินกิเอ๊ย

“ครับๆ ตามสบายเลยครับจินกิ” ผมยิ้มหวานเมื่อถูกตามใจ

จะ บอกอะไรให้นะผมน่ะ มีความสุขที่สุดเลยเวลาที่มีไอ้หมอนี่อยู่ใกล้ๆ ชอบเวลาที่มันตามใจผม ชอบเวลาที่มันยิ้มชอบใจเวลาที่ผมมีความสุข ผมน่ะ รักไอ้ตาโปนนี่จนได้สินะ ก็มันน่ะช่างเอาใจจะตายไป แล้วแบบนี้จะไม่ให้ผมรักมันได้ยังไงกันล่ะ คนดีๆ แบบนี้ เรื่องอะไรผมจะปล่อยให้หลุดมือ

“จินกิ รางวัลผมล่ะ” มันชี้ๆ ไปที่แก้มของมัน

“เดี๋ยวจัดให้ชุดใหญ่เลย นะมินโฮ แต่ตอนนี้ขอหม่ำก่อนน๊า” มันยิ้มชอบใจกับคำตอบของผมใหญ่เลย

“สัญญาก่อน” มันยกนิ้วก้อยขึ้นมาเพื่อขอคำมั่นสัญญาจากผม

“อืม” ผมยกขึ้นมาเกี่ยวกับมัน ผมสัญญาว่าจะรักนายตาโปนคนนี้คนเดียว

“ปาก เลอะหมดแล้ว” มันเลื่อนใบหน้ามาใกล้ผมมากๆ จนลมหายใจของมันประทะเข้ากับใบหน้าของผม มันจุมพิตตรงบริเวณปากที่มันเลอะ ง่ามันทำให้ผมอายนะรู้ไม๊ และมันก็ไม่ได้หยุดแค่นั้นน่ะสิ มันยังคงสัมผัสลงมาอีกครั้ง และอีกครั้งจนมันเริ่มช่วงชิงลมหายใจของผมไปอีกแล้วตอนนี้ ผมเองก็อดที่จะตอบสนองมันกลับไปไม่ได้เช่นกัน ไอศกรีมตรงหน้าของผมค่อยๆ ละลายไปอย่างช้าๆ เสียดายก็เสียดายนะ แต่ว่า บอกตามตรงนะครับ ผมรู้สึกดีกับรสจูบที่ผมกำลังได้รับจากนายตาโปนคนนี้มากกว่าต่างหาก ^_^

   



The End………


ปล. หนุกไม๊คะ ^__^ ชอบไม่ชอบยังไงบอกด้วยก็จะดีนะคะเผื่อจะได้คำแนะนำมาปรับปรุงในเรื่องต่อๆ ไป หุๆ

ผลงานอื่นๆ ของ suzakea

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

13 ความคิดเห็น

  1. #13 Numwaen
    วันที่ 26 ตุลาคม 2555 / 17:04
    แอร๊ยยย เขิลลล >///
    #13
    0
  2. วันที่ 10 พฤศจิกายน 2554 / 14:56
    >/////< เขิลๆ. ชอบมากมาย จินกิน่าร้าก
    #12
    0
  3. วันที่ 10 พฤศจิกายน 2554 / 14:40
    >/////< เขิลๆ. ชอบมากมาย จินกิน่าร้าก
    #11
    0
  4. วันที่ 25 ตุลาคม 2554 / 19:56
    หนุกมากอ่ะ ชอบๆๆ
    #10
    0
  5. #9 pimmi
    วันที่ 16 ตุลาคม 2554 / 16:57
    ชอบคู่นี้เป็นทุนเดิมอยู่แล้ว



    แต่เรื่องนี้น่ารักมากกกกค่ะ ชอบมาก



    ติดตามค่า
    #9
    0
  6. วันที่ 16 สิงหาคม 2554 / 15:15
     น่ารักมากๆ เลยจ๊ะ เขียนคู่นี้อีกเยอะๆ นะจ๊ะ
    #8
    0
  7. วันที่ 8 สิงหาคม 2554 / 10:55
    สนุกแอนด์น่ารักมั่กมากคู่นี้

    คลิก like ให้เลย
    #7
    0
  8. #6 opps
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2554 / 16:56
    ไรเตอร์ขา แบนเนอร์สวยมาก 555555555+



    (แอบเคลิ้มนิดๆ เอิ๊กๆ)



    สนุกดีค่ะๆ คบกับมินโฮจินกิอ้วนแน่ๆเลย 555+
    #6
    0
  9. วันที่ 24 กรกฎาคม 2554 / 23:58
    หนุกคร้าบบบ

    อ่านไปเขินไป  ฮ่าๆๆ  เขิน  ^///^
    #5
    0
  10. วันที่ 3 กรกฎาคม 2554 / 00:53
    น่ารักมากๆเลย  เขินเลยอ่ะ ><
    #4
    0
  11. วันที่ 2 กรกฎาคม 2554 / 13:49
    น่ารักมากมาย มินโฮน่ารักมาก อยากมีแบบนี้มั่งจัง
    กว่าจะยอมเปลี่ยนนิสัย เอาจูบไปกี่จูบแล้วล่ะจินกิ อิอิ
    มินนิมน่าร๊าก รอติดตามเรื่องต่อไปนะไรเตอร์สู้ๆๆๆๆ
    #3
    0
  12. วันที่ 28 มิถุนายน 2554 / 17:34
    ไรเตอร์หนุกมาก
    เราชอบบบบบ
    น่ารกดี
    แต่งอีกนะ
    จงกับคีย์และแทม จอมวางแผนมาก 5555
    #2
    0
  13. #1 คนเขียน
    วันที่ 26 มิถุนายน 2554 / 19:04
    น่ารักดีอะ ชอบๆ แต่งอีกนะ สู้สู้ ^_^V
    #1
    0