คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Venom x Eddie] Dream into Real

โดย Meyer Rux

เวน่อมก็แค่ทหารธรรมดาที่มีคนรัก...และกำลังจะมีครอบครัว

ยอดวิวรวม

1,001

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


1,001

ความคิดเห็น


5

คนติดตาม


44
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  16 ต.ค. 61 / 22:45 น.
นิยาย [Venom x Eddie] Dream into Real [Venom x Eddie] Dream into Real | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 16 ต.ค. 61 / 22:45


"เอ็ดดี้ๆ ผมถอดเสื้อไม่ได้อ่ะ!"

"เอ็ดดี้ๆ ผมติดกระดุมไม่เป็นฮะ!"

     เสียงเจื้อยแจ้วเรียกร้องหาผู้เป็นแม่ของตนดังระงมไปทั่วห้องเช่าเล็ก ขาสั้นป้อมสองคู่วิ่งวุ่นไปตามห้องต่างๆเข้าออกจนชวนเวียนหัว ชายร่างสมส่วนตามมาตรฐานเดินเข้ามาในห้องเล็กของเด็กชายทั้งสองคนแล้วคุกเข่าช่วยจัดเสื้อผ้าตามคำร้องขอ

"ไงเว็ดดี้ ไงเอเดน วันนี้ดื้อกับหม่ามี๊รึเปล่าหืมเจ้าสองแสบ?" เสียงทุ้มใหญ่ดังขึ้นจากหน้าประตูบ้านในขณะที่เอ็ดดี้กำลังติดกระดุมเม็ดสุดท้ายให้แก่เอเดน

"เอเดน! เดี๋ยว!!!" เสียงใสของนักข่าวหนุ่มเอ่ยปรามลูกชายคนเล็กของตนที่วิ่งไปหาสามีของเขาทั้งๆที่เขายังติดกระดุมให้ไม่เสร็จ

"แด๊ดดี้เวน่อมกลับมาแล้วๆ!" ร่างของเด็กทั้งสองพุ่งตรงเข้าไปหาเวน่อมแล้วกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันหลังจากไม่ได้เจอกันร่วมสองอาทิตย์เศษๆ

"กลับมาแล้ว ดื้อกับหม่ามี๊รึเปล่าหืม?" คิ้วโก่งสีเข้มถูกเลิ่กขึ้นเพื่อแสดงอาการสงสัย แม้ในใจจะรู้คำตอบของเจ้าสองแสบอยู่แล้วแต่ก็ไม่วายอยากถาม มุมปากกระตุกขึ้นยิ้มขำเมื่อได้รับคำตอบอย่างที่คาดการณ์ไว้ในใจ

"ไม่ดื้อนะ! เว็ดดี้กับเอเดนไม่ดื้อกับหม่ามี๊เลยนะ" แก้มกลมของเว็ดดี้ทำให้เวน่อมอดใจไม่ไหวฟัดไปหนักๆทั้งสองข้างจนก้อนนิ่มแทบจะช้ำเพราะรอยหนวดตำ

"พอเลยๆ ทั้งสองคนแต่งตัวให้เสร็จแล้วไปดูการ์ตูนรอหม่ามี๊ทำมื้อเย็นก่อนนะครับ ส่วนแด๊ดดี้ก็ไปอาบน้ำได้แล้ว เหม็นเหงื่อจะแย่" ว่าแล้วก็เบะปากประกอบให้สมจริง ท่าทางเหล่านั้นดูน่ารักในสายตาของเวน่อมเกินจะทานทน เดินเข้าไปจุ๊บปากเมียสุดรักซักสองถึงสามทีให้หายคิดถึง

"หยุดเลย ลูกมองอยู่นะ!" เอ็ดดี้เหวใส่แก้เขินเมื่อเห็นลูกทั้งสองแอบยิ้มหัวเราะคิกคักมองมาทางตน ดันหลังชายร่างหมีให้เข้าห้องนอนไปอาบน้ำไล่กลิ่นเหงื่อให้สบายตัวแล้วตรงดิ่งเข้าสู่ห้องครัวเพื่อจัดเตรียมอาหารสำหรับมื้อเย็นต่อ





     เนื้อบดที่อยู่บนกระทะส่งกลิ่นหอมไปทั่วห้องอาศัยชวนให้ท้องของร่างสูงใหญ่โอดครวญด้วยความหิว เมื่อเท้าสองข้างสืบเข้ามาถึงห้องครัวก็เห็นภาพอันชวนมองของภรรยาตน แผ่นหลังกว้างที่เทียบกับของเขาแล้วดูเล็กไปถนัดตากำลังขยับไปมาระหว่างกระทะทอดเนื้อกับหม้อสตูลเดือดปุดๆ เวน่อมไม่รอช้าตรงเข้ากอดเอวบางจากทางด้านหลังด้วยความคิดถึงอย่างเต็มรัก

"คิดถึงจัง ไม่ได้เจอตั้งสองอาทิตย์แหนะ" กลีบปากหนาซุกไซร้ไปตามซอกคอขาวเนียน ตอหนวดแข็งกระด้างเสียดสีไปมาทำให้เอ็ดดี้ต้องหดคอหนี

"คิดถึงนายเหมือนกันแต่เวน่อม...ฉันทำอาหารไม่ถนัด ปล่อยก่อนได้มั้ย?" มือหยาบเล็กน้อยพยายามแกะลำแขนใหญ่ออกจากเอวของตนแต่ดูจะไร้ผล

"เฮ้อ ที่รัก คุณช่วยไปอุ้มเด็กๆมาทีได้มั้ย? ผมทำของโปรดคุณเสร็จแล้ว เราจะได้ทานข้าวกันสักที" เอ็ดดี้เลือกที่จะใช้ไม้ตายหลังจากที่ทำอย่างไรเวน่อมก็ไม่ยอมปล่อยเขาสักที ทุกครั้งที่แทนอีกฝ่ายด้วยที่รักและแทนตัวเองด้วยผมมันมักจะได้ผลเสมอเพราะเวน่อมชอบมัน

"ตามบัญชาเลยคนสวย" หอมแก้มหนักๆให้หนวดตำเล่นอีกทีนึงก่อนจะไปอุ้มสองแสบที่หัวเราะเอิ๊กอ๊ากอยู่หน้าทีวีมานั่งกินข้าวที่ห้องครัว เอ็ดดี้ได้แต่ส่ายหัวในความเด็กของพ่อลูกแล้วจัดจานให้ทั้งสามคน

     มื้อค่ำในวันนั้นจบด้วยเสียงของเวน่อมที่เล่าเรื่องงานของตนให้เด็กๆฟังในรูปแบบของหนังบู๊แอคชั่น คนตัวสูงเหยียบสองเมตรรับหน้าที่พาเด็กๆทั้งสองเข้านอน ปล่อยให้เอ็ดดี้ล้างจานชิวๆไป



"ที่รัก...ผมหิว" เสียงทุ้มเข้มของเวน่อมเอ่ยอ้อนภรรยาของตนด้วยเสียงที่อ่อนลงกว่าปกติ

"คุณเพิ่งจะกินมื้อค่ำไปเมื่อ 20นาทีที่แล้วเวน่อม" กลอกตาไปมาอย่างเบื่อหน่ายในความกระเพาะใหญ่ของสามีตน

     เวน่อมขำเล็กน้อยแล้วลุกจากเตียงมาช่วยอีกคนเช็ดผมที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะเครื่องแป้ง ใบหน้าคมหล่อที่ใครเห็นก็ต้องหลงซุกเข้ากับซอกคอเนียน สูดดมกลิ่นหอมเข้าเต็มปอดพลางขบเม้มให้เกิดรอยแดง

"ผมหิวคุณต่างหาก" ว่าจบก็ลงไปซุกดังเดิม ร้อนเอ็ดดี้ต้องผลักหัวอีกคนออกอย่างรำคาญในหนวดเคราบนใบหน้าของสามี

"นายจะกินฉันได้ก็ต่อเมื่อนายโกนหนวดแหลมๆของนายออกให้เกลี้ยง" เอ็ดดี้ยื่นคำขาด

"งั้นนายก็โกนให้ฉันสิ" แขนสองข้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามจัดการอุ้มคนสูง 175เซนขึ้นมาชิดกับเอวสอบของตน เดินมุ่งตรงสู่ห้องอาบน้ำแล้ววางอีกคนไว้กับเค้าท์เตอร์ล้างหน้า

"ถามจริง?"

"แน่นอน"

     เมื่อได้รับคำตอบ มือเล็กไม่รอช้าล้างหน้าให้อีกคนแล้วป้ายครีมทันที ทุกการกระทำของเอ็ดดี้ตกอยู่ในสายตาของเวน่อม ดวงตาคมลอบมองใบหน้าของฝ่ายตรงข้าม หน้าเรียวคมประดับด้วยดวงตาคล้ายกวาง จมูกโด่งเป็นสันดูดื้อรั้นไม่แพ้ลูกๆของพวกเขา กลีบปากไม่หนาไม่บางจนเกินไปชวนลิ้มรสทุกครั้งที่จ้องมอง แก้มนิ่มที่ดูจะกลมขึ้นหลังจากมีลูกมาด้วยกันแล้วถึงสองคน คิ้วเรียวสวยได้รูปกำลังขมวดมุ่นอย่างขัดใจในหนวดเคราของเขา ใบหน้านี้ไม่ว่าจะผ่านไปกี่ปีเวน่อมก็ไม่เคยเบื่อเลยที่จะมอง



ใบหน้าที่เป็นของคนรักของเขา



ใบหน้าที่เป็นต้นแบบของลูกๆ



ใบหน้าที่ทำให้เขาตกหลุมรักซ้ำๆ



     รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่อีกคนนำผ้ามาเช็ดตามกรอบหน้าของเขา มือสากจากการทำงานอย่างหนักจับเข้าที่มือข้างซ้ายของคนรัก ประทับจูบลงที่นิ้วนางที่ประดับด้วยแหวนสีเงินเรียบคู่กับเขา มืออีกข้างของคนรักเขาลูบไปตามกรอบหน้าคมที่ไร้ซึ่งหนวดเคราเช่นเดิมอย่างโหยหา

"คุณไม่อยู่ตั้งสองอาทิตย์ ผมคิดถึงจะแย่" จูบเข้าที่ปลายคางแล้วสวมกอดให้หายคิดถึง มือใหญ่ลูบไปตามกลุ่มผมนุ่มไปมาแล้วหอมมันให้ชื่นใจ

"ผมคิดถึงคุณมากกว่า"

"ไม่เชื่อหรอก"

"ให้ผมพิสูจน์สิ" กระตุกยิ้มร้ายพร้อมส่งสายตามีเลศนัย

"พาผมไปที่เตียงสิ" เวน่อมไม่รีรอ กดสะโพกแสนยั่วยวนเข้ากับกึ่งกลางตัวของตนทันที โน้มตัวลงจูบคนรักอย่างเร่าร้อนพยายามเก็บเกี่ยวความหวานให้ได้มากที่สุดแทนความคิดถึง มือใหญ่สองข้างบีบเข้าที่บั้นท้ายกลมแล้วอุ้มอีกคนมุ่งตรงสู่เตียงกว้าง

"พรุ่งนี้ผมจะดูแลลูกเอง เพราะฉะนั้นคืนนี้ครางให้สุดเสียงซะล่ะ"

"นายนี่มันบ้ากามจริงๆเวน่อม อ๊า!"

     ในเวลาต่อมาไม่นานทั้งห้องก็ตกอยู่ในเสียงครางอันเย้ายวนและเสียงเนื้อกระทบกันตลอดคืน สองร่างเกี่ยวรัดกันแนบแน่นหลังจากไม่ได้สัมผัสกันและกันมาร่วมครึ่งเดือน เอ็ดดี้ได้นอนอีกทีก็เช้าในวันถัดมา...






     ใบหน้าคมสันซุกไปตามซอกคอขาวที่เต็มไปด้วยรอยสีกลีบกุหลาบ ชายหนุ่มคิ้วโก่งคมสีเข้ม ดวงตารีคมกริบราวกับมีด จมูกโด่งได้รูปอย่างน่าอิจฉา กลีบปากหนาพอดีอย่างธรรมชาติ สันกรามคมที่มองมุมไหนก็ดูดี ทั้งหมดนี้ดูเข้ากันราวกับพระเจ้าปั้นแต่งอย่างตั้งใจ เวน่อมใช้ท่อนแขนที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามกอดรัดเอวเล็กของคนข้างตัวแล้วจูบซับสลับขบเม้มไปมาตามใบหูของคนรัก

"เอ็ดดี้ที่รักตื่นได้แล้ว" เสียงทุ้มใหญ่ชวนฟังของอีกคนกระซิบชิดใบหูของเอ็ดดี้

"อื้อ ขออีก5นาทีนะเวน่อม"

"นี่จะ 10โมงแล้วนะที่รัก คุณควรตื่นได้แล้ว" ก้านนิ้วยาวถูกส่งไปบิดจมูกรั้นของเอ็ดดี้ไปมา พออีกฝ่ายทำหน้าไม่ชอบใจที่ถูกรบกวนเวน่อมก็หัวเราะหึหึในลำคอ

"โอเคๆ ตื่นก็ได้" ลุกขึ้นจากเตียงแล้วมุ่งตรงสู่ห้องน้ำพร้อมกับลากอีกคนไปแปรงฟันด้วยกัน ทำอาหาร ทานข้าว ดูหนังด้วยกันจนพอใจเอ็ดดี้จึงนึกเรื่องสำคัญออก

"เวน่อม ฉันว่าฉันควรไปหาแดน" ชายที่นั่งอยู่ข้างกายเอ็ดดี้ทำหน้าไม่พอใจเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร

"ไปทำไม?"

"ฉันมีเรื่องจะให้เขาช่วยนิดหน่อย" ยักไหล่เบะปากไม่สนใจในน้ำเสียงขุ่นมัวของอีกคนแล้วลุกขึ้นไปแต่งตัวทันทีไม่รอฟังคำอนุญาตของอีกฝ่าย

"ก็ได้ ตามใจนาย"





     เอ็ดดี้ไปหาแดนที่บ้านของแอนมาแล้วและทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาคิด บอกตามตรงว่าเขาตกใจไม่น้อยกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตนแต่ความดีใจมันมีมากกว่า แดนและแอนร่วมกันแสดงความยินดีกับเขา แน่นอนว่าเวน่อมยังไม่รู้เรื่องนี้ เอ็ดดี้ตั้งใจว่าจะปิดเอาไว้ก่อนและจะบอกอีกฝ่ายต่อเมื่อถึงบ้านซึ่งเพื่อนทั้งสองของเขาให้ความร่วมมืออย่างดี

"สรุปนายให้แดนช่วยอะไร? ก่อนกลับฉันเห็นแอนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ใส่นายเป็นว่าเล่น แถมสองคนนั้นยังหัวเราะคิกคักหลังจากมองหน้าฉันอีก" เสียงของเวน่อมดูค่อนข้างหงุดหงิดหลังจากเขาไม่ยอมบอกสักทีว่าไปหาแดนทำไม เอ็ดดี้ได้แต่ยิ้มไม่ตอบอะไรจนกระทั่งถึงห้อง แต่นั่นดูจะทำให้เวน่อมหัวเสียไม่น้อยจนดันเขาชิดกำแพงเสียงดังตึง!

"เฮ้! เบาๆหน่อยสิ มันเจ็บนะ"

"นายก็บอกฉันสักทีสิว่านายไปหาเจ้านั่นทำไม"

"นายว่าห้องนี้มันเล็กไปรึเปล่าสำหรับสามคน?" เอ็ดดี้ไม่ตอบแต่เลือกที่จะมองไปรอบๆห้องแทน

"นายหมายความว่าไง?" เวน่อมมองอีกคนอย่างไม่เข้าใจ

"ฉันว่าเราควรหาห้องที่ใหญ่กว่านี้ถ้าเราจะมีสมาชิกในบ้านเพิ่มมาอีกสักคน" เอ็ดดี้ยิ้ม

"ฉันไม่เข้าใจเอ็ดดี้ นายกำลังจะสื่ออะไร?"

"เราควรหาที่อยู่ใหม่สำหรับลูกของเรา เวน่อม" เอ็ดดี้ยิ้มกว้างรอดูปฏิกิริยาของอีกคน ผลที่ออกมาทำให้เอ็ดดี้ภูมิใจไม่น้อย



...เวน่อมช็อคไปแล้ว...



     เวน่อมนิ่งอึ้งกับสิ่งที่ตนเองได้ยิน เขากำลังจะมีสมาชิกเพิ่มในครอบครัวและเขากำลังจะเป็นพ่อคน! แน่นอนว่าเขาตกใจและสงสัยว่าได้ไงแต่ความดีใจและตื้นตันใจมันมีมากกว่า

"พระเจ้า! นี่ฉันกำลังจะเป็นแด๊ดดี้?!"

"ฮ่าๆ ใช่! นายกำลังจะเป็นแด๊ดดี้และฉันกำลังจะเป็นหม่ามี๊"

"พระเจ้า! นี่มันวิเศษสุดๆไปเลย" ดูเหมือนว่าร่างสูงจะดีใจมากจริงๆ เขาอุ้มเอ็ดดี้จนตัวลอยแล้วหมุนไปมา กอดรัดฟัดเหวี่ยงหอมแก้มซ้ำๆจนทำให้ร่างบางอดไม่ได้ที่จะระเบิดหัวเราะออกมา

"เราควรหาห้องใหม่สำหรับลูก...หรือเราควรซื้อบ้าน?!" คนตัวใหญ่วางเอ็ดดี้ลงแล้วทำท่าขบคิด

"ก่อนอื่นเราต้องมีชื่อลูกสิ!" เวน่อมพูดกับตัวเอง

"ซิมไบโอตดีมั้ย? ฉันว่าน่ารักดี" ร่างสูงขอความเห็นจากเอ็ดดี้

"ชื่ออะไรของนายน่ะ? แปลกชะมัด ฉันจะไม่ให้ลูกชื่อนั้นแน่ๆ" ว่าแล้วก็แสร้งทำใบหน้าแหยงกับชื่อแปลกๆที่เวน่อมตั้งให้กับลูก

"งั้นคุณแม่จะให้ลูกชื่ออะไรล่ะ?"

"เว็ดดี้...ถ้ามีอีกคนจะให้ชื่อเอเดน" เมื่อนึกถึงฝันเมื่อคืนปากเล็กก็คลี่ยิ้มออกมาด้วยความสุข ก้านนิ้วเรียวที่ประดับด้วยแหวนแต่งงานเกลี่ยไปมาที่หน้าท้องของตนอย่างเอ็นดูชีวิตเล็กๆที่กำลังจะออกมาลืมตาดูโลกใน 7เดือนให้หลังต่อจากนี้

"ได้หรอ? มีลูกอีกคนได้หรอ?" เวน่อมยิ้มกว้างด้วยความตื่นเต้นเมื่อนึกถึงภาพอนาคตที่จะมีลูกๆของเขาสองคนวิ่งเล่นไปทั่วบ้าน

"แน่นอน แต่ต้องให้เว็ดดี้โตพอก่อนล่ะ"

"ได้! ตกลง! ฉันจะรอให้เว็ดดี้โตก่อน แล้วต่อจากนั้นเราจะมีเอเดนด้วยกัน"

"ได้สิ ฮ่าๆๆ" มือเล็กถูกส่งไปลูบกลุ่มผมสีปีกกาด้วยความเอ็นดูอย่างอดไม่ได้ ดวงตาสีสนิมสบเข้ากับดวงตาสีนิลกาฬ ราวกับมีแรงดึงดูดให้ทั้งคู่เข้าหากัน กลีบปากร้อนของทั้งสองดูดเม้มกันไปมาจนเกิดเสียง ลิ้นหนาควานไปทั่วโพรงปากของคนรักเพื่อเก็บเกี่ยวความหวานให้ชื่นใจ

"ฉันรักนายเอ็ดดี้ ขอบคุณที่ยอมมาเป็นแม่ของลูก ขอบคุณที่ยอมเป็นคนรัก ขอบคุณที่เข้ามาเปลี่ยนโลกทั้งใบของฉัน ขอบคุณจริงๆเอ็ดดี้"

"ขอบคุณนายเหมือนกันที่เป็นทุกอย่างให้ฉัน ฉันไม่รู้จะขอบคุณยังไงให้สมกับความรักของนาย แต่ฉันอยากบอกนายแค่ว่า...ฉันก็รักนายเวน่อม"

"แค่นั้นก็เพียงพอแล้วที่รักของฉัน"





___________________________________________

เป็นยังไงกันบ้างคะ? ครอบครัวนี้อบอุ่น น่ารักดีรึเปล่า ฝากติชมเป็นกำลังใจให้เราด้วยนะคะ เราจะนำที่ทุกคนแนะนำเราไปปรับปรุงและพัฒนาไปเรื่อยๆเลยค่าาา



ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Meyer Rux จากทั้งหมด 12 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

5 ความคิดเห็น

  1. #5 Nmoza (@Nmoza) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 21:31

    ชอบบบบบบบ
    #5
    1
    • #5-1 Meyer Rux (@sweet_chadow) (จากตอนที่ 1)
      30 ตุลาคม 2561 / 16:13
      ดีใจที่ชอบนะคะ^^
      #5-1
  2. วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 16:10

    จะมีต่อไหมคะไรท์ เรื่องต่อจากนี้ หรือคู่นี้แต่อีกเรื่อง รอน้าาา สู้ๆนะคะ (รอขุ่นแม่เอ็ดดี้มีลูกเพิ่มอีก สักครึ่งโหลหรือเป็นโหลเลยจะเป็นไรไป--แค่กๆๆ)

    #4
    1
    • 18 ตุลาคม 2561 / 00:30
      มีคนร้องขอภาคต่อมาเยอะมากเลยค่ะ5555 คงต้องรอเราเขียนอีก7เรื่องคู่นี้ให้หมดก่อน ถจะมีภาคต่อได้นะคะ สามารถติดตามรอผลงานได้ทางทวิตเตอร์ #ฟิคเมเยอร์ ได้เลยนะค้าา ขอบคุณสำหรับกำลังใจดีๆนะคะ
      #4-1
  3. วันที่ 17 ตุลาคม 2561 / 16:08

    น่ารักจนต้องกรีดร้องค่ะ อูยยย ลูกดกอยูนา ทำไมต้องตกใจอะน่อม เชื้อนายมันดีนี่ ทำไมบ่อยๆแลเวไม่ท้องสิแปลก555 รักกันนานๆน้า อย่าทะเลาะกันแรงๆบ่อยๆ มีลูกเย้อๆ หล่อๆสวยๆน้า #อย่าเพิ่งกาว

    #3
    1
  4. วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 23:40
    น้ารักกกเเล้ะอบอุ่นมากเลยค่ะ~!!! เเต่งต่ออีกนะคะ หาฟิลเเบบนี้มานานเเล้วค่ะหลังจากไปอ่านตอนลูกคนล่าสุดของสองคนนี้~////
    #2
    3
    • 17 ตุลาคม 2561 / 08:47
      รออออ่านนเลยค่ะ~!!!>/////<555555
      #2-2
    • 17 ตุลาคม 2561 / 10:02
      ไม่นานเกินรอแน่ค่ะ^^
      #2-3
  5. วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 23:27

    น่าร้ากกกกก อบอุ่นมากเลยค่ะ แต่งต่ออีกนะคะ

    #1
    1
    • 16 ตุลาคม 2561 / 23:37
      รอติดตามเรื่องต่อๆไปได้เลยค่าาา อัพติดกันแน่นอนนน
      #1-1