เมื่อเร็ว ๆ นี้หมอกค้นคำว่าฮิบาริ ฮารุไปเรื่อย
แล้วก็ได้เจอกับการ์ตูนเรื่องหนึ่ง...
blood+!!!!!!!!!!
แปลไทยก็...เลือดบวก แปลว่า ตัวการ์ตูนทุกตัวในเรื่องนี้เป็นเอดส์!!!!!!!!!!!
no ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อย่าเพิ่งบ้าจี้เชื่อหมอกอย่างน้าน!!!!!!
แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับปีศาจดูดเลือดจ้า
ตัวเอกเป็นสาวสวย มั่น แต่แอบเศร้า ชื่อ ซายะ
ตัวเธอนั่นแหละเป็นปีศาจดูดเลือด! สามารถสร้างซูวาเรีย (ประมาณบอดีการ์ดประจำตัวที่จงรักภักดีแบบสุด ๆ!) โดยการมอบเลือดให้
ซูวาเรียของซายะคือ...ฮาจิสุดหล่อ ขรึม เท่ห์ แล้วก็ปกป้องซายะแบบสุดชีวิต!
คำพูดติดปากของฮาจิ คือ "ถ้านั่นเป็นความปรารถนาของซายะล่ะก็..." ทั้งที่หลายครั้งฮาจิเจ็บปวดกับการตัดสินใจของซายะ แต่เพราะความที่เป็นซูวาเรีย มีหน้าที่ต้องทำตามความปรารถนาของซายะ จึงต้องพูดคำนี้เสมอ...
ซายะกับฮาจิเจอกันมาตั้งนานแล้ว! เจอตั้งแต่ฮาจิยังเป็นเด็ก ฮาจิถูกซื้อตัวมาเพื่อเป็นเจ้าบ่าวของซายะ! (กรี๊ดมั้ยล่ะ!)
ซายะไม่รู้หรอกว่าตัวเองเป็นปีศาจดูดเลือด แถมไม่โตขึ้นเลย เวลาของเธอหยุดนิ่ง ในขณะที่ฮาจิเติบโตไปเรื่อย ๆ กลายเป็นหนุ่มหล่อที่สูงกว่าซายะไปซะแล้ว
รูปจากอดีตอันแสนไกล
รูปนี้ซายะพูดประมาณว่า "ทั้งที่หัวใจของฮาจิกับฉันเต้นไปพร้อม ๆ กัน แต่ทำไม...เวลาของเราถึงต่างกัน..."
กรี๊ด! กรี๊ดแบบแอบเศร้านะเนี่ย!
วันหนึ่งก็เกิดเรื่อง ซายะในสมัยแรกที่พบฮาจิเอาแต่ใจตัวเองนิดหน่อย อยากได้ดอกลิลลี่สีแดงให้คุณพ่อที่เลี้ยงเธอมา ฮาจิเลยปีนลงไปเอาให้ แต่ก้าวพลาด ตกลงมาจากหน้าผา! ตาย! ซายะเสียใจมาก เลยป้อนเลือดของตัวเองให้ฮาจิผ่านทางจูบ
ดอกลิลลี่แดงต้นเหตุ
จากวันนั้นเป็นต้นมา...ฮาจิก็กลายเป็นซูวาเรีย (ปีศาจดูเลือดนั่นแหละ แต่มีหน้าที่พิเศษคือปกป้องคนที่มอบเลือดให้) ให้ซายะ มีหน้าที่ปกป้องซายะ คอยติดตามทุกฝีก้าว
"ฉัน...เป็นคนหยุดเวลาของฮาจิไว้"
"ผมไม่เสียใจเลย ที่ได้เป็นซูวาเรียของคุณ"
>////////////<
ซายะต้องต่อสู้กับน้องสาวฝาแฝดของตัวเองที่ชื่อดีว่า เพราะซายะเป็นคนปล่อยดีว่าออกจากที่คุมขังโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ ทำให้คุณพ่อที่รักและทุกคนในคฤหาสถ์ต้องตาย!
การแก้แค้น และการฆ่าล้างช่างยาวนานเหลือเกิน...จะไม่ให้นานได้ไง ในเมื่อซายะตื่นขึ้นมาได้แค่ 1-2 ปีก็ต้องเข้าสู่สภาวะจำศีล 30 ปี! ระหว่างที่ซายะหลับ ฮาจิก็ต้องออกท่องเที่ยวไปเรื่อย ๆ...โดยคิดถึงซายะอยู่เสมอ...
"ระหว่างคุณหลับ...ผมท่องเที่ยวไปทั่ว...หินทุกก้อน เสียงเดิน...ผมรู้สึกได้ว่าคุณอยู่กับผมตลอดเวลา...ผมรู้สึกได้ถึงคุณ"
ซายะตื่นขึ้นมาอีกครั้งที่โอกินาว่า และอาศัยอยู่ในครอบครัวทหารอเมริกันเก่าที่เคยรบในสงครามเวียดนาม กับไคและริคุ สองคนนี้เป็นเด็กกำพร้าทั้งคู่
แต่ซายะกลับจำฮาจิไม่ได้...
ฮาจิเลย...ไม่เคยยิ้มเลย...
จูบสะท้านโลก! ฮาจิป้อนเลือดของตัวเองให้ซายะ เพื่อฟื้นพลังปีศาจดูดเลือดให้ซายะ!
ซายะต้องพบกับความเจ็บปวดอีกครั้งเพราะดีว่า...เธอทำลายทุกอย่างที่ซายะมี...ริคุ คุณพ่อ... เธอให้อภัยพวกปีศาจดูดเลือดไม่ได้ เลยตกลงออกตามล่าดีว่าเพื่อกำจัด!
ระหว่างนั้น...ความทรงจำเกี่ยวกับฮาจิก็ค่อย ๆ ฟื้นขึ้นมา...ทีละนิด ๆ...
ซายะ : "ฮาจิ...จำสัญญาของพวกเราได้มั้ย?"
ฮาจิ : "อือ..."
ซายะ : "ถ้าฉันกำจัดดีว่าได้..."
คำพูดนั้นเลื่อนลอยหายไปกับสายลม แต่ฮาจิจำสัญญานั้นได้ดี...
"ถ้าฉันกำจัดดีว่าได้...ช่วย...ฆ่าฉันด้วย...ฮาจิ...พวกเราไม่สมควรมีชีวิตอยู่ ทั้งฉัน...ทั้งดีว่า..."
ฮาจิไม่เคยบอกว่ารักซายะ และซายะก็ให้ความสำคัญกับไคที่เป็นเหมือนพี่ชายมากกว่า
แต่ฮาจิก็เลือกที่จะอยู่ข้าง ๆ ซายะตลอดเวลา...เขาไม่แสดงสีหน้าอะไรเลย แต่ความจริง...ก็แอบเจ็บสินะ ที่ซายะไม่เคยคิดกับเขามากไปกว่าซูวาเรียเลย...
เป็นซูวาเรียที่แตะอั๋งเจ้านายมากที่สุดในเรื่อง
555555555555+
เนื้อเรื่องมีให้กรี๊ดอีก เมื่อซูวาเรียของดีว่า ซึ่งเป็นศัตรูของซายะ ชื่อ โซโลมอน ดันมาหลงรักซายะ! รักหมดหัวใจ! ทำให้ฮาจิแอบหึง! 555555+
"เจ้าสาวของผมคือคุณคนเดียว ซายะ"
>////////////<
แต่ไม่ต้องห่วง สุดท้ายโซโลมอนก็ปกป้องซายะในฐานะซูวาเรียต่างสายเลือดของซายะ จนตัวเองตาย...
ฮาจิหมดคู่แข่งแล้ว เย้!
ยัง ยังไม่จบ พอกำจัดดีว่าได้ ฮาจิก็สารภาพรักกับซายะ และขอให้ซายะมีชีวิตอยู่ต่อไป! ฉากนี้แหละกรี๊ดสุด!
"ผมขอทำตามความปรารถนาของผมบ้าง... มีชีวิตอยู่ต่อไปนะ ซายะ..."
นึกว่าจะแฮปปี้เอนดิ้ง เปล่าเลย เพราะดันมีปีศาจดูดเลือดตัวใหญ่เหลืออยู่อีกตัว! ฮาจิเลยเอาดาบปักซะ ตึกถล่มลงมา ฮาจิหันกลับมาบอกซายะว่า
"อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด ผม...รักคุณ"
แล้วก็หายไปกับซากตึกถล่ม
ฮาจิหายตัวไป ไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย...
ส่วนซายะก็กำลังจะเข้าสู่ภาวะจำศีลอีกรอบ...
ไคซึ่งเปรียบเสมือนเป็นพี่ชายของซายะพูดว่า
"ถ้าหมอนั่นอยากโผล่มาก็มาเองแหละ"
ซายะเศร้าไปเลย
ตอนจบซายะก็หลับใหลไปอีกครั้ง...บนแผ่นหลังของไค...ผู้ชายที่รักเธอ...รักเหมือน ๆ กับที่ฮาจิรักเธอ...(แต่ขอโทษ ตอนจบฮาจิชนะเฟ้ย! ไคเอามือออกไปห่าง ๆ ซายะเลย!)
อีก 30 ปี...ฮาจิจะกลับมาหาซายะหรือเปล่า...
...ไม่มีใครรู้...
พอเพลงจบขึ้นปุ๊บ น้ำตาคลอเลยอ่ะ
สงสารฮาจิเฟ้ย!!!!!!!!!!!
โหย แอบรักซายะมาเกือบ 100 ปีแล้วมั้งพี่! ตอนจบอุตส่าห์ได้บอกรัก แต่ก็ไม่ได้อยู่ด้วยกัน!
แต่ก็ชอบคู่นี้มากเลยอ่ะ แบบว่า...เป็นความรักที่ยาวนานและลึกซึ้งมาก ๆ...
รูปตอนจบ ถ้าดูตั้งแต่ต้นเรื่องจนจบจะรู้สึกได้เลยว่า...เป็นภาพที่เหงามาก ๆ เพราะคนสองคนที่เคยอยู่ด้วยกันเสมอ ตอนนี้กลับไม่รู้ว่า...จะได้กลับมาเจอกันอีกหรือเปล่า...
...เฝ้ารอ...ว่าเราจะได้เดินด้วยกันอีก...
...นะ...ฮาจิ...
เมื่อฉันหลับแล้วตื่นขึ้นมา ฮาจิก็มักจะอยู่ข้าง ๆ ฉันเสมอ... แต่...ในช่วงเวลาที่ฉันหลับใหล... ในช่วงเวลาที่ยาวนานนั้น...
เธอใช้ชีวิตอย่างไรกันฮาจิ? ฉัน...ทำให้เธอเหงาหรือเปล่า?
ถ้าตื่นขึ้นมาอีกครั้งแล้วไม่พบฮาจิ... ถ้าเป็นอย่างนั้น... ฉัน...
ชีวิตนิรันด์...อาจจะไร้ความหมายก็ได้นะ...ฮาจิ...
เศร้าอ่า T-T
ใครชอบการ์ตูนแนวดราม่านิด ๆ เครียดทั้งเรื่องไม่มีหัวเราะเลย แต่ลึกซึ้งและหวั่นไหวไปกับความรักที่ผู้ชายคนหนึ่งมีให้ผู้หญิงคนหนึ่งตลอดชีวิตที่ใช้มายาวนาน แนะนำให้ดูเรื่องนี้!
blood+ !!!!!!!!!
ฝากไว้พิจารณาด้วยนะคร้าบ
และสุดท้าย...
ตามสไตล์หมอกมันต้องแอบมี 1886 ฮิบาริ ฮารุเฟ้ย!
5555555555555555+
เปลี่ยนฮิบาริเป็นฮาจิ เปลี่ยนฮารุเป็นซายะซะ!
ฮิบาริ : "ฉันไม่เคยเสียใจเลย...ที่ได้เป็นซูวาเรียของเธอ...ฮารุ"
กรี๊ด!!!!!!!! >///////////////<
ฮารุ : "ฮะ...ฮิบาริซัง..."
ฮารุ : "ฮาฮิ ฮารุซาบซึ้ง ห้ามเปลี่ยนคำพูดนะคะ!"
ฮารุน่าร้ากกกกกกกกกกกก 5555555555+
ส่วนคุณโซโลมอน ศัตรูหัวใจของฮาจิขอมอบให้...
มุคุโร่คุงคร้าบ! 555555555+
มุคุโร่ : "กรุณาหลีกทางด้วยครับ ฮิบาริ เคียวยะ ต่อไปผมจะเป็นซูวาเรียของฮารุจังเอง"
กรี๊ด!!!!!!!!!!! >//////////<
ใช้รูปนี้ติดต่อกันมา 2 บล็อกแล้ว! แต่คนมันชอบอ่า!
บ้ามาพอสมควรแล้ว
ไปก่อนดีกว่า 5555555555555+
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น...ฉัน...รักเธอ
ความคิดเห็น
โครตเศร้าาาเลยย
T0T
โฮกอ่ะ!เดีั๋ยวจะหาดูนะค่ะ^^
เคยเห็นนน
แต่ไม่ได้อ่านนนน ไว้จะลองหาอ่านบ้างครับ!!!
ดราม่าล่ะ เศร้าๆแบบนี้ล่ะปลิ้มมม
ว่าแต่พี่หมอกครับ ในไหมในตอนสุดท้ายมันเปลี่ยนเรื่องกระทันหันล่ะขอรับ!!
แอบขำหน้าฮารุตอนจบ ฮ่าๆๆ
บ้าฮิบาริ ฮารุขนานแท้เลยนะ ไม่เว้นสักบล๊อก