ตอนที่ 12 : ตกครั้งที่ ๑๑

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21917
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2777 ครั้ง
    6 ก.ค. 62


ตกครั้งที่ ๑๑


            ผมรู้สึกว่าตรัยคุณเป็นคนประเภทเข้าใจไปเอง คิดไปเอง เดิมทีคนประเภทนี้ก็ไม่ได้น่ากลัวอะไรหรอกครับ แต่ตรัยคุณแตกต่างตรงที่เขามีนิสัยเผด็จการ เอาตัวเองเป็นใหญ่ ผมถูกข่มขู่ด้วยสายตาคมกริบว่าถ้าไม่ใส่ ตายแน่



            ผมไม่กลัวตายนะ ผมตายอยู่แล้ว



            แต่ที่ผมกลัวคืองานไม่สำเร็จมากกว่า



            ยมทูตฝึกหัดที่ล้มเหลวตั้งแต่งานแรก ต่อไปในอนาคตจะก้าวหน้าได้ยังไง น่าจะมีแต่ถอยหลังลงคลองเสียมากกว่า



            ผมได้แต่กลืนน้ำลายอึกใหญ่ก่อนจะเก็บเสื้อผ้าไม่น่าใส่เหล่านั้นเข้าไปในถุง



            ตรัยคุณหันไปคุยโทรศัพท์อีกครั้ง บรรยากาศที่แสนกระอักกระอ่วนนี้ทำให้ผมตัดสินใจเดินไปตรงกระจก มองไปยังพื้นที่ด้านล่างแทน ผมขยี้ตาแล้วมองไปที่คนกลุ่มหนึ่ง ท่าเต้นเขาแปลกๆ



            ไฟดูดแน่ๆ



            ไม่ได้การ ผมต้องไปช่วย!



            ตรัยคุณขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อจู่ๆ ไฟก็ดับลง มีเพียงไฟฉุกเฉินนับสิบดวงที่ส่องสว่างขึ้น ปกติแถวนี้เป็นย่านการค้าใจกลางเมือง ไม่น่ามีเหตุหม้อไฟระเบิด



            ลีโอถือปืนเข้ามาด้วยสีหน้าร้อนรน พอเห็นอีกฝ่ายยังปกติดีก็โล่งใจ อดระแวงไม่ได้ว่าอาจมีฝ่ายตรงข้ามอาศัยช่วงชุลมุนมาก่อเหตุ “ระวังให้ดี ใครกล้าบุกมาในผับวะ



            “นนท์หายไปไหน”



            “มึงเอาตัวเองก่อน ค่อยมาตามหาทีหลัง”



            คล้อยหลังคำพูดของลีโอไม่ถึงนาที ไฟทั้งผับก็ส่องสว่างตามปรกติ ที่เป็นสีสันก็ทำงาน เสียงดนตรีและดีเจก็ปฏิบัติหน้าที่ต่อ



            ว่าแต่เด็กเด๋อหายไปไหน?



            ประตูห้องเปิดอีกครั้ง ชายหนุ่มร่างเพรียวเจ้าของเรือนผมสีแดงเพลิงหิ้วคอใครบางคนเข้ามาด้วยสีหน้าปานจะกินเลือดเนื้อคน



            “ตัวการไฟดับ จู่ๆ วิ่งไปสับสวิทต์ลง เด็กมึงบ้าอะไรวะ”



            ตรัยคุณเอ่ยถามเสียงราบเรียบ “ทำแบบนั้นทำไม”



            เด็กหนุ่มร่างเล็กตอบด้วยแววตาใสซื่อ “ผมเห็นหลายคนชักกระตุกครับ น่าจะโดนไฟดูด”



            “แค่ท่าเต้น”



            ยมทูตฝึกหัดผู้ยังไม่เข้าใจวิถีมนุษย์ยิ้มอย่างแห้งแล้ง ก่อนจะนั่งลงเก้าอี้อย่างเงียบๆ อดจะแย้งในใจไม่ได้ว่า เมื่อกี้เหมือนโดนไฟดูดจริงๆ นะ




…………………………………………..



            ตรัยคุณพาผมซ้อนท้ายออกจากผับช่วงหลังเที่ยงคืน จากนั้นก็มาถึงร้านอาหารริมทางร้านหนึ่ง เราต่างก็สั่งของที่ตัวเองอยากกินคนละแบบ ผมใช้เวลาไม่นานก็กินจนหมดเกลี้ยง



            “ผมรู้สึกว่าตัวเองกล้าหาญมาก” ผมมองจานที่ไม่เหลือข้าวสักเมล็ดอย่างภาคภูมิใจ



            ตรัยคุณหรี่ตามองผม ถามอย่างไม่เข้าใจว่า “กินข้าวขาหมูนี่กล้าหาญตรงไหน?



            “รู้ว่าอ้วนแต่ยังกินต่อไงครับ ไม่เรียกว่ากล้าหาญจะเรียกอะไร” คนเรารู้ทั้งรู้ว่ากินแล้วจะอ้วนแต่ก็ยังกิน รู้ผลที่ตามมาขนาดนี้ ผมว่าตัวเองกล้าหาญมากเลยล่ะ ตั้งแต่วันที่ผมโดนตรัยคุณเหน็บว่าเดี๋ยวก็อ้วนขาเบียด ผมถามเพื่อนๆ เจ้าพนักงานฝึกหัดในไลน์กลุ่มแล้วว่าอะไรบ้างที่กินแล้วอ้วน



            กรุณาบอกว่าข้าวขาหมูน่าจะอ้วนมาก มีแต่มันเยิ้มๆ ส่วนมิ่งขวัญบอกกะเพราหมูกรอบล่ะมั้ง อีกหลายๆ ท่านก็ให้ความเห็นแตกต่างกันไป



            แววตาคมกริบของตรัยคุณมองผม เหมือนผมเป็นโรคร้ายที่หมดทางเยียวยา แววตาแบบนี้ผมเห็นบ่อยเวลาไปรับวิญญาณที่โรงพยาบาล



            มองซะเขินเลย



            พออิ่มแล้วผมก็รีบตามไปซ้อนท้าย เสียงคุณป้าเจ้าของร้านตะโกนดังลั่น



            “ไอ้หนู ลืมของลูก กลับมาเอาก่อน”



            ตรัยคุณมองผมผ่านหมวกกันน็อก เขาเปิดตรงกระจกขึ้น ไล่ด้วยสายตาให้ไปเอากลับมาเดี๋ยวนี้ ผมได้แต่ยิ้มอย่างแห้งแล้งกลับไปเอา



            ความจริงผมไม่ได้ลืมหรอก ผมจงใจลืมต่างหาก



            สุดท้ายถุงชุดนอนอันน่าสยองขวัญก็กลับเข้ามาสู่อ้อมอกผมอีกครั้ง ผมรู้เลยว่าสีหน้าผมตอนนี้คงจะสิ้นหวังมากๆ เพราะแววตาของตรัยคุณเหมือนกำลังขำผมอยู่



            “ลืมจริงหรือแกล้ง”



            ผมโกหกไม่ได้ “จริงๆ ก็อยากลืมเอาไว้ครับ”



            “ฉันจ่ายไปแพงนะ”



            ผมมองเขาตาเขียวปั๊ด จากนั้นก้าวขาขึ้นซ้อนท้ายไม่พูดไม่จา แพงแล้วไงล่ะ ใครขอ ผมไม่ได้ขอซะหน่อย ตัวเองโรคจิตซื้อมาเป็นภาระคนอื่นชัดๆ



            ไม่ได้ๆ ผมต้องไม่โกรธ เดี๋ยวเขาจะบาปเพิ่ม



            พอกลับถึงบ้าน ลงจากรถมอเตอร์ไซค์ผมก็เอาแท็ปเล็ตประจำตัวออกมาตรวจเช็คดูระดับบาปบุญของตรัยคุณ ผมไม่ได้ดูหลายวันเพราะกลัวตัวเองจะท้อแท้ใจ



            “ไอ้ท่าทางวาดอากาศคืออะไร”



            “คุณเป็นมนุษย์ คุณไม่รู้หรอก” ผมบอก แท็ปเล็ตของชาวนรกภูมิมีแค่เจ้าของที่ใช้งานได้ ชาวหิมพานต์มองเห็นแต่ใช้งานไม่ได้ ส่วนมนุษย์ที่สถานะล่างสุดมองไม่เห็น ใช้งานไม่ได้ ของดีก็งี้แหละครับ มันเลือกปฏิบัติ



            ห๊ะ....



            ผมขยี้ตาตัวเองแล้วมองใหม่



            อะไรคือมาตรวัดระดับบาปบุญของตรัยคุณอยู่กึ่งกลาง? ผมยืนงงไปชั่วขณะ สงสัยคงต้องส่งซ่อมจริงๆ แล้วล่ะ ไม่มีทางที่จู่ๆ เขาจะอยู่ระดับกึ่งกลาง ผมอยู่กับเขาแทบไม่ห่างกาย เขาไปไหนทำอะไรผมรู้ทั้งหมด ผมสามารถคาดคะเนได้ด้วยซ้ำว่าที่เขาทำเป็นบุญหรือเป็นบาป



            ดังนั้น...แท็ปเล็ตผมเสียอย่างแน่นอน!



            “เดี๋ยวผมตามขึ้นไป” ผมเดินไปทางห้องน้ำของชั้นล่างที่เอาไว้ให้แขกใช้งาน แต่ที่นี่ไม่มีแขกมาหรอกครับ ก็เป็นพวกผมแหละที่ใช้



            ตรวจเช็กกลอนว่าปิดล็อคดีแล้ว ผมก็ถอดวิญญาณออกจากร่างทิพย์มุ่งหน้าไปแดนต้นสังกัด



            ผมเดินมาที่สำนักงานใหญ่ของนรกภูมิ จากนั้นตรงไปฝ่ายซ่อมบำรุง เห็นรุ่นพี่สองท่านกำลังเคร่งเครียดกันอยู่ ผมได้ยินแว่วๆ ว่าความปลอดภัยของสำนักงานถูกละเมิด มีใครบางคนเข้ามาโดยที่เจ้าพนักงานไม่ทราบ



            “มีอะไรเหรอเด็กใหม่”



            “ผมเอาแท็ปเล็ตมาซ่อมครับ”



            “เสียเหรอ? ปกติมันควบคุมด้วยมนตร์ครึ่งนึงนะ แถมมนตร์นั้นก็พ่วงกับข้อมูลของท่านสุวรรณสุวานกับสองตุลาการผู้ช่วย”



            “เสียจริงๆ ครับ” ผมยืนยัน “มาตรวัดน่าจะเสีย” จากนั้นผมก็เล่าให้ฟังว่ามันเป็นอาการยังไง พวกเขามองหน้ากันแล้วรับแท็ปเล็ตไปจากผม



            รุ่นพี่ที่ถือแท็ปเล็ตของผมเงยหน้าขึ้นหลังจากดูข้อมูล สีหน้าค่อนข้างประหลาด เหมือนแบ่งรับแบ่งสู้อยู่ “ก็คงเสียแหละ”



            “ใช้เวลาซ่อมนานไหมครับ”



            “นานเหมือนกัน หลังปีใหม่ค่อยมารับ”



            “โห นานขนาดนั้นเลยเหรอครับ” เจ้าพนักงานที่ไม่มีอุปกรณ์คู่กาย ผมก็ไม่ต่างอะไรจากคนหูหนวกตาบอดน่ะสิ ไม่รู้ไม่เห็นอัพเดทอะไรไม่ทันคนอื่นเขา



            “ใช่”



            ผมจากไปด้วยหัวใจที่ห่อเหี่ยว...


........................................



            “มันแปลกๆ ตั้งแต่มีแฟ้มของเขามาปรากฏในแผนกแล้วนะท่าน” หนึ่งในยมบาลนั่งลงบนเก้าอี้เอ่ยขึ้น สีหน้าไม่สู้ดีนัก



            “วันที่แจกจ่ายงานแผนกใหม่ เราได้ตรวจคนนอกไหม?” อีกคนเอ่ยถามก่อนจะวางแท็ปเล็ตลงบนโต๊ะ “เป็นไปได้ไหมว่า...”



            “ไม่ได้ตรวจหรอกท่าน ผมว่าต่อให้ตรวจก็ป้องกันการแทรกแซงครั้งนี้ไม่ได้อยู่ดี ท้าวท่านผู้นั้นครองนรกภูมิมาก่อน รู้จักที่นี่ดีกว่าพวกเราทั้งหมดรวมกันเสียอีก”



            “ท่านว่าเราควรรายงานเรื่องนี้กับเบื้องบนไหม”



            “รายงานไปแล้วจะทำอะไรได้? อะไรที่เป็นของเขาสุดท้ายมันก็กลับไปหาเจ้าของเดิม หลายแสนปีก่อนแย่งชิงมายังไงใช่ว่าพวกเราไม่รู้ ระหว่างนั้นก็พยายามแล้วไม่ใช่เหรอที่จะให้คนๆ นั้นไม่อยากมาที่นี่”



            “พวกเราควรทำยังไงกันดี”



            “ขยับตัวตอนนี้บอกตามตรงว่ายาก เด็กใหม่ล้วนเห็นแฟ้มข้อมูลเขาผ่านตาไปแล้ว เราปกปิดการคงอยู่ของเขาไม่ได้หรอก”



            “ท่านว่า...เจ้าแห่งดาวดึงส์จะมีแผนสำรองไหม”



            “ปีนี้ท้าวอสุราก็จะเปลี่ยนจากท่านเมธาสิทธิ์เป็นท่านกษิติธร ท่านคิดว่าเจ้าแห่งดาวดึงส์จะควบคุมเรื่องนี้ทันเวลาหรือไง แต่จะว่าไปแล้วก็แปลก นรกภูมิจะเปลี่ยนนาย แดนอสุราจะเปลี่ยนผู้ปกครอง เกมนี้...ท่านผู้ครองทิศใต้ของจาตุมหาราชิกาคงวางแผนยึดอำนาจคืนมานานแล้ว”



            “เฮ้อ”



            “บอกตามตรงนะ ผมแอบคิดว่าหากมีเทวาสุรสงคราม แดนป้องกันทางอากาศอย่างเหล่าครุฑและกุมภัณฑ์จะว่างมาทำหน้าที่ไหม กุมภัณฑ์ยังพอฝากความหวังได้ว่าจะไม่หักหลังธรรมเนียมศึกแต่โบราณในการปกป้องดาวดึงส์ แต่เจ้าแห่งครุฑตระกูลใหญ่อย่างธาดาธิปกสนิทกับเหล่าอสุรามาก กลัวก็แต่จะเปิดทางให้ขึ้นไปถึงดาวดึงส์อย่างง่ายๆ น่ะสิ”



            “แต่ก็มีอีกสามท้าวแห่งจาตุมหาราชิกานี่นา”



            “สองท้าวจะถูกกว่า ได้ยินมาว่ามหรรณพ ตระกูลวิรูปักษ์จะเกี่ยวดองกับแดนอสุราแล้ว เผ่านาคคงไม่ช่วยปกป้องดาวดึงส์เท่าที่ควร”



            คะเนศึกครั้งหน้าจากต้นทุนและความสัมพันธ์ที่ซับซ้อน ผู้นำเทวาอย่างท้าวมัฆวานตกอยู่ในสถานะเสียเปรียบแล้วจริงๆ



            หรือดาวดึงส์จะหวนกลับสู่มือของเหล่าเทวาตกสวรรค์...




...............................................................


เดี๋ยวนี้คนคิ้วท์รู้จักแกล้งทำเป็นลืมแล้วนะคะ

กลับไปถามว่าต้องใส่ไหม ไม่ใส่ไม่ได้หรอก

เอากลับมาถึงบ้านขนาดนี้ ตรัยคุณคนบาปเองก็อยากดู อิ____อิ



แอบรอคอมเม้นท์อยู่นะจ๊ะ คนอ่านจะเม้นท์ไหมนะ (´・ω・`)


ถ้าเล่นทวิตก็ติด 

#พญายมตกบ่วง #ตรัยนนท์

ได้นะคะ หย่งช่างคนกากเข้าไปส่องตลอด ><


ติดต่อสอบถาม  พูดคุยกันได้ที่


ทวิตเตอร์

https://twitter.com/SweetyLiqueur

เฟสบุ๊ก

https://web.facebook.com/sweetyliqueur/


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2.777K ครั้ง

9,618 ความคิดเห็น

  1. #9609 bwp_k (@bwp_k) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 17 กรกฎาคม 2562 / 06:54
    ถ้าไม่เคยอ่านเรื่องอื่นนี่ต้องตั้งสติดีดีเลย เริ่มซับซ้อนละ ตกลงตรัยคุณเป็นใคร เกี่ยวกับนรกแน่ๆ น้องจะรู้ตัวไหมมมมม
    #9609
    0
  2. #9525 Sspringlove (@Sspringlove) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 07:09
    ส่วนตัวเดาว่า สองท่านนั้นที่น้องไปปรึกษา อยากให้พี่ไตรกละบมา แต่ดูเหมือนว่า ยิ่งทำบาปจะยิ่งลดใช่ไหมคะ เช่นตอนฆ่าคน เพราะสองท่านนั้นรู้ว่ายังไงน้องก็ทำไม่สำเร็จ พี่ก็จะทำบาปเรื่อยๆ ก็จะลดเรื่อยๆ แต่ไม่มั่นใจว่าเดาถูกไหม เำราะเริ่มสับสนว่าอะไรยังไง ใครจะไปสวรรค์ ใครจะไปนรก งงมากๆ เลยค่ะ
    #9525
    1
  3. #9523 Sspringlove (@Sspringlove) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 07:07
    ก็คือไม่รู้ดีเทลอะไรเลยอะ บอกตรงๆ เลย งงค่ะTT
    #9523
    0
  4. #9300 Plankton J (@jthida) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 01:46
    หรือว่าพี่ตรัยยิ่งทำบาป ค่าบาปยิ่งลด
    #9300
    0
  5. #8845 fb040686 (@fb040686) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2562 / 04:32
    ฮือออ เราควรกลับไปอ่านพี่ครุฑน้องนาคานาใช่มั้ยคะ มีความสับสน ยอมรับว่าลืมดีเทล
    #8845
    0
  6. #8822 Phonphanchaisit9 (@pornthipchaisit9) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 22:23

    ขำตอนน้องนนท์เห็นท่าเต้นนึกว่าไฟดูดเนี่ย????????????

    #8822
    0
  7. #8540 Jinnapat26 (@ammc456) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 01:29
    ไฟช็อตไปอีก ฮาแบบnon-stop
    #8540
    0
  8. #7618 แม่ม๑น้oe (@kunlanid_far) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 23:35
    ท้าวนั่นโดนคิดบัญชีย้อนหลังแน่ๆ
    #7618
    0
  9. #7593 DaylightLA (@DaylightLA) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 16:28

    แกล้งลืม555 ยังไงก็ต้องใส่ทำใจซะเถอะลูก

    #7593
    0
  10. #7558 Ammiee_Ammiee (@Ammiee_Ammiee) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:54
    แกล้งลืมไปอี๊กกกก 55555
    #7558
    0
  11. #7525 YIm (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 22:14

    งงืออออ น้อนน่ารักกกก

    #7525
    0
  12. #7229 Aunnabell'z (@inooballza) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 11:35
    55555555555555 ท่าเต้นนะน้องงงง
    #7229
    0
  13. #7177 it's me (@natnareejaa) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 09:13
    ฮ่าๆๆๆ น้องแกล้งลืมนี่บาปไหมคะคนคิ้วท์ ฮ่าๆๆๆ แล้วยังไปสับสวิทไฟเค้าอี๊กกกก ไฟดูดซะงั้นนน น้องท่าเต้นว้อยยย ฮ่าๆๆๆ
    #7177
    0
  14. #7161 ท่านธาดาคือครุฑ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 23:06

    เราชอบการโยงความสัมพันธ์และเกมส์การเมืองของแต่ละเรื่องมาก ถึงแม้จะไม่ค่อยเข้าใจหรือเข้าไปอ่านโลกของหิมพาต์หรือสวรรค์และอื่นๆจริงจัง บอกตามตรงว่าสับสนกับชื่อและตำแหน่งบ้าง ยอมรับเลยว่าไรท์สุดยอดจริงๆค่ะ

    #7161
    0
  15. #7106 Mhhope_LB (@Bird--gg) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 21:59
    เต้นนนน
    #7106
    0
  16. #7071 Hiroyosha (@kanokthon59) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 12:44
    ภาษาสสนมากกกก
    คนโง่อย่างเราเข้าไม่ถึงงง..แต่ต้องิ่านต่อไปถึงจะรู้5555
    #7071
    0
  17. #7064 jiab155 (@jiab155) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 11:53
    เอ็นดูมากขึ้นทุกตอนเลยอ่ะ55555
    #7064
    0
  18. #6653 Lucky-Puppy (@poopo555) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 เมษายน 2562 / 21:51
    น้องงงงงงง
    #6653
    0
  19. #5999 Scret-mn (@Scret-mn) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 21:06
    อยากรู้แล้วสิ
    #5999
    0
  20. #5918 pote16 (@pote16) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 12 เมษายน 2562 / 01:50

    ท้าวมัฆวานศัตรูเยอะนะคะ

    รอวันที่ลุงกานต์จะบุกไปอัดท้าวมัฆวานค่ะ เอาคืนให้หลานไอทีนะคะลุง


    ส่วนน้องยมคนคิ้วท์ เดี๋ยวนี้พัฒนาขึ้นนะคะ มีแกล้งลืม

    แต่พี่ตรัยเค้าลงทุนไปแล้ว เค้าอยากดูค่ะ เค้าไม่ปล่อยให้คุณยมลืมง่ายๆ หรอก 555

    #5918
    0
  21. #5837 Fleur Rose (@spash) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 13:35

    ท้าวมัฆวานควรเตรียมใจไว้แน่เนิ่นๆ ทำชั่วอะไรไว้ต่อให้นานแค่ไหนก็ต้องมีการมาเอาคืน แอบสะใจเบาๆ

    #5837
    0
  22. #5832 POil (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 11:04

    น้องนนท์ต้องใส่แล้วล่ะค่ะ เราก็อยากเห็น อุ๊ปส์!! แค่กกก

    #5832
    0
  23. #5813 Khanom (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มีนาคม 2562 / 20:08

    โอ้ยยยยยัยน้องรู้จักแกล้งลืมด้วย

    #5813
    0
  24. #5791 aim42404 (@aim42404) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 22:57
    ชอบภาษาของเรื่องนี้มากแลดูอลังการดีภาษาก็สวย
    #5791
    0
  25. วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 20:48
    อิ้___อิ้
    #5788
    0