ตอนที่ 9 : ตกครั้งที่ ๘

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 25782
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3090 ครั้ง
    6 ก.ค. 62


ตกครั้งที่ ๘



            ระหว่างที่ผมกับตรัยคุณกำลังนั่งดูทีวีอยู่ที่ห้องโถง ลีโอที่น่าจะคุยกับช่างเสร็จแล้วก็เดินเข้ามา สีหน้าของเขาดูเคร่งเครียด เขาเหมือนลังเลอยู่ว่าควรพูดหรือไม่พูดดี



            “พูดมาเถอะ”



            นั่นสิ คนกันเองทั้งนั้น มีปัญหาอะไรจะได้ช่วยคิดช่วยแก้



            “แน่ใจนะว่ารายนั้นน่ะ...ฟังได้”



            ตรัยคุณหันมามองผมแวบหนึ่งแล้วย้ำคำเดิม “พูดมาเถอะ”



            ที่หน้าจอโทรทัศน์มีข่าวด่วน รายงานข่าวโดยผู้ประกาศข่าวสาวคนหนึ่ง เนื้อหาคือตำรวจจับกุมรถบรรทุกอาวุธสงครามในคราบรถขนแป้งข้าวโพดที่กำลังลำเลียงขึ้นไปทางภาคเหนือ นายตำรวจใหญ่ให้ข่าวว่าเป็นการจับกุมสมาชิกแก็งค์ค้าอาวุธข้ามชาติชื่อดัง ต้องขยายผลในการจับกุมต่อไป



            “ข่าวออกแล้ว” ลีโอถอนหายใจ “กูคุยกับเสี่ยซ่ง เสี่ยแกยืนยันว่าไม่มีทางสาวมาถึงเราแน่”



            ตรัยคุณเอ่ยเสียงราบเรียบพอๆ กับสีหน้า “นั่นเป็นเรื่องที่ต้องทำอยู่แล้ว ประเด็นคือเราส่งของล่าช้า สินค้าถูกยึด ใครรับผิดชอบกับชื่อเสียงที่เสียหาย”



            “นั่นแหละที่จะคุย เสี่ยซ่งบอกว่าแกก็เสียหายหนักเหมือนกัน”



            “ลีโอ โลกของธุรกิจไม่มีคำว่ามิตรสหาย” ตรัยคุณปิดทีวี เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ใบหน้าหล่อเหลาทอประกายเย็นชาจากแววตา “ส่วนคนขับ อย่าให้รอดไปถึงเรือนจำ”



            “แล้วจะไปไหน”



            “ไปเรียกค่าเสียหายไง”



            “นั่นเสี่ยซ่งนะเว้ย”



            “แล้วไง เสี่ยซ่งไม่ใช่พ่อฉัน”



            ตรัยคุณคว้าแจ็กเก็ตเหมือนจะออกไปข้างนอก ผมดึงแขนเขาไว้ สมองยังประมวลผลไม่ครบว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ดูจากสถานการณ์แล้วไม่น่าใช่เรื่องดี



            “รออยู่นี่”



            “ผมจะไปด้วย”



            “งั้นมื้อเย็นรอกินผัดเผ็ดเต่า”



            ตรัยคุณไม่ใช่คนดี... เขาซื้อเต่าให้ผมอ่ะ ให้สร้างบ่อเลี้ยงเต่าที่บ้านด้วย แต่ตอนนี้เขาจะผัดเผ็ดเต่าให้ผมกินถ้าผมตามไป ทำไมเป็นคนแบบนี้นะ...



            ทำไมโหดเหี้ยมกับน้องเต่าได้ลงคอ T^T



            เอ๊ะ ผมมีวิธีตามไปได้อยู่นี่นา



            ผมรีบวิ่งขึ้นห้องนอน จากนั้นก็ออกจากร่างทิพย์ ผมแอบมองเขาห่างๆ ค่อยวาร์ปไปตามเส้นทางที่เขาขับรถไป ตรัยคุณจอดรถหน้าบ้านหลังหนึ่ง กำแพงสูงใหญ่มาก ไม่นานประตูก็เปิด เขาขับรถเข้าไปด้านใน ผมชะโงกมองจากยอดตึกตรงข้าม ไม่เห็นศาลพระภูมิก็สบายใจ



            แต่พอผมจะวาร์ปผ่านกำแพง เจ้าที่สามีภรรยาผิวขาวชุดสีทองถือไม้เท้า พวกเขาพูดภาษาอะไรที่ผมก็ไม่เข้าใจ รู้แค่ว่าพวกเขาพยายามเอาไม้เท้าโขกศีรษะผม น่าจะเป็นเจ้าที่จีน



            อันตรายกว่าเจ้าที่ไทยอี๊กกกกก ไม่พูดไม่จา ตีเอาๆ หัวผมบวมปูดแล้วมั้งเนี่ย



            “อ้าวนนท์ นายรับงานนี้เหรอ” เสียงมิ่งขวัญที่อยู่ด้านในเอ่ยถาม มิน่าผมถึงโดนตี ที่นี่จะมีคนตาย แต่มียมทูตมารับแล้ว เจ้าที่จึงไม่ยินดีให้ผมเข้าไปอีกคน มิ่งขวัญหันไปคุยอะไรสักอย่าง เจ้าที่สามีภรรยาจึงยอมให้ผมเข้าไปด้วย



            “พวกอนุรักษ์นิยมน่ะ พูดไทยได้แต่ไม่ยอมพูด”



            “ตีแรงชะมัด” ผมบ่น ร่างเจ้าพนักงานของผมก็เจ็บเป็นนะ



            “ว่าแต่มารับเคสนี้เหรอ” มิ่งขวัญถามอีกครั้ง



            ผมส่ายหน้า “มาตามดูพฤติกรรมทาร์เก็ตน่ะ”



            “โอเค นึกว่าได้งานซ้อน ว่าแต่ทาร์เก็ตของนนท์ชื่ออะไร”



            “ตรัยคุณ”



            “อ้อ ฆาตกรของวันนี่เอง”



            ผมรีบเอาแท็ปเล็ตประจำตัวขึ้นมาดู ด้านล่างชื่อของตรัยคุณขีดแดงซัดไปถึงแปดสิบนิดๆ แล้ว โอย ตกนรกแน่ๆ งานนี้ ผมรีบเข้าไปในตัวบ้าน เห็นช็อตเด็ดเข้าพอดี



            เด็ดจริงๆ ครับ เด็ดชีวิตคน กระสุนเจาะกลางหน้าผากอย่างแม่นยำทั้งที่ไม่ได้หันกลับมามอง ดวงตาของตรัยคุณยังจับจ้องอยู่ที่ชายวัยกลางคนรูปร่างอ้วนท้วน เขาถอดวิกออก เอาทิชชู่ซับเหงื่อบนศีรษะที่มันเลื่อม

 


           “เฮ้ ไปก่อนนะ” มิ่งขวัญคล้องดวงวิญญาณผู้ตายออกไป ที่ร่างเขามีรอยสักมากมายแบบพวกยันต์ อักขระโบราณ ห้อยพระรอบคอด้วย



            ผมว่าพระท่านไปตั้งแต่เห็นปืนแล้วล่ะ...



            ผมไม่แก่ใจจะอำลามิ่งขวัญ ทาร์เก็ตของผมฆ่าคนตาย เขาทำบาปหนัก หนักมาก แต่ผมไม่สามารถเปิดเผยได้ว่าต้องชดใช้เท่าไหร่ เพราะมันเป็นความลับของนรกภูมิ



            “ค่าเสียหายทั้งหมด ฉันต้องได้คืนในสามวัน” ตรัยคุณเอ่ยอย่างเย็นชา



            “อาคุณตรัย อั๊วไม่ไหวหรอก ค่าอาวุธของลื้อก็ยี่สิบกว่าล้านแล้ว ลื้อยังเรียกค่าเสียชื่อเสียงกับคู่ค้าของลื้อและค่าจ้างคืนอีกเป็นสิบล้าน ลื้อทำแบบนี้มันเท่ากับปล้นอั๊วชัดๆ”



            “สรุปคือจะชดใช้เป็นชีวิต?”



            “อาคุณตรัย นี่บ้านอั๊วนะ ถ้าลื้อฆ่าอั๊ว ลูกน้องอั๊วไม่ปล่อยลื้อรอดออกไปแน่”



            ตรัยคุณไม่มีท่าทีจะแยแสต่อคำขู่ เขาแค่เปิดแจ็กเก็ตให้เสี่ยหัวล้านเห็นบางอย่างที่เอว เอ่ยอย่างเย็นชาว่า “กล้ายิงก็ตายด้วยกันทั้งหมดนี่แหละ”



            เสี่ยหัวล้านเหงื่อแตกยังกับน้ำไหล เขาทำท่าเหมือนจะร้องไห้ “ได้ สามวันอั๊วจะรีบหามาคืน”     



            “ถ้าเสี่ยไม่จบเรื่องนี้แค่ที่นี่ รู้นะว่าตลบหลังแล้วจะเกิดอะไร”



            “อั๊วรู้ อั๊วไม่โง่เป็นศัตรูกับคุณโอวหยางหรอก”



            ผม...พอจะเข้าใจหลายๆ อย่างชัดเจนขึ้น ผมมองตามแผ่นหลังของตรัยคุณด้วยความรู้สึกที่หนักอึ้ง ประวัติของเขาที่ผมมี ไม่เห็นเขียนไว้เลยว่าเขาเกี่ยวพันกับพวกมาเฟียต่างชาติ



            ถ้าผมรู้แต่แรกว่าเขาอันตรายขนาดนี้ ผมคงไม่กล้ารับแฟ้มงาน



            ผมกลับมาที่บ้านด้วยจิตใจที่ห่อเหี่ยว หลังกลับเข้าร่างทิพย์ก็ล็อกประตูห้องเอาไว้ ผมอยากใช้เวลาคิดเงียบๆ น่ะ



            ตอนเย็นตรัยคุณกลับมา เคาะประตูให้ผมเปิด ผมแกล้งทำเป็นหูทวนลม เปิดทีวีในห้องเสียงดังกลบเสียงเขา คิดไปคิดมาก็คิดไม่ออกอยู่ดีว่าควรทำยังไงต่อไป ผมเลยตัดสินใจนอน เผื่อตื่นมาจะได้สมองโล่ง คิดอะไรดีๆ ออก



            “เมียให้นอนนอกห้องหรือไง”



            “....”

     

       “งอนที่แกไม่ให้ตามไปล่ะสิ”                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                   

            “อืม”


        

            “กุญแจสำรองก็มีนี่ ระดับแก พังห้องก็ไม่ใช่เรื่องแปลก ทำไมไม่ทำ”



            “ทำแล้วได้อะไร”



            ลีโอมองตามร่างสูงของเพื่อนที่เดินไปนอนอีกห้องอย่างงุนงง ยกมือเกาศีรษะแกรกๆ ตรัยคุณยอมคนระดับนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?



            OMG!



……………………………….



            ผมตื่นแต่เช้า ออกมาสูดอากาศที่ระเบียง มองไปไกลๆ เห็นบ่อเต่าและบ่อปลาคาร์ฟทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว ผมค่อนข้างทึ่งฝีมือคนจัดสวนนะ เห็นอยู่ว่าเต่ากับปลาคาร์ฟมันไม่เข้ากัน แต่เขาก็สามารถแยกบ่อให้เข้ากับสไตล์สวนได้



            อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ผมก็เดินลงมาด้านล่าง เห็นแม่บ้านสองสามคนเดินอยู่ กำลังจัดโต๊ะอาหาร จะว่าไปผมก็เพิ่งรู้ว่าที่นี่มีแม่บ้านด้วย



            ตรัยคุณนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร ใบหน้าหล่อเหลาจ้องมองผมนิ่ง ผมเลยเบนหน้าไปทางอื่น หน้าผม ผมหวง ผมไม่ให้คนบาปมองหรอก!



            “ยังงอนว่ะตรัย” ลีโอที่นั่งกินข้าวต้มเอ่ยขึ้น



            ใคร...ใครงอน ผมน่ะเหรองอน ผมไม่ได้งอนเสียหน่อย ผมแค่ยังไม่อยากคุยไม่อยากเห็นหน้าตรัยคุณเท่านั้นเอง เมื่อวานเขาทำบาปหนักลับหลังผม จะไม่ให้ผมเคืองได้ยังไง



            “ใจจริงก็อยากดูนะว่าจะเป็นยังไงต่อ แต่เครื่องจะลงแล้วเลยต้องรีบไปรับน้องฟานคนสวย  ลูกชายฉันเหงามาหลายวัน ต้องพาไปให้ฟานปลอบโยนซะหน่อย”



            “รีบไสหัวไป”



            พอลีโอไม่อยู่ ถ้าไม่นับแม่บ้านที่ทำงานเงียบๆ เหมือนไม่มีตัวตน ทั้งบ้านก็มีแค่ผมกับตรัยคุณ ผมนั่งลงกินข้าวต้ม เป็นข้าวต้มปลา อร่อยเลยล่ะ ไม่มีกลิ่นคาวปลาสักนิด



            “จะงอนถึงวันไหน” ตรัยคุณเป็นฝ่ายเปิดฉากสนทนาก่อน



            “เมื่อวานคุณฆ่าคนตาย”



            เขานิ่งไปครู่หนึ่ง “จะแจ้งตำรวจหรือไง”



            “ไม่ครับ” ถึงผมแจ้งก็ไม่ได้แปลว่าเขาจะเป็นคนดี บทลงโทษทางกฎหมายของมนุษย์มันไม่ส่งผลกับบทลงโทษของนรกภูมิ นำมาหักล้างกันไม่ได้ ผมหยิบแท็ปเล็ตประจำตัวออกมาดู แปลกๆ แฮะ “ความจริงมาตรวัดควรเอนไปทางบาป ผมคาดไว้ที่90% แต่มันกลับหยุดที่60% ทั้งที่เมื่อวานยังเห็นว่าเป็น82% สงสัยแท็ปเล็ตผมจะเสีย”



            ทำไงดี แท็ปเล็ตนี่ของใครของมันนะครับ ไม่ใช้ร่วมกัน ส่งซ่อมทีนี่เป็นเดือนกว่าจะได้คืน



            “นนท์ กินยาแล้วนอนซะ



            กินยาอะไร ผมไม่ได้ป่วยซะหน่อย ผมส่ายหน้า อย่ามองผมเหมือนมองคนสติไม่ดีสิ “ถ้าแท็ปเล็ตไม่เสีย ผมว่ามันแปลกๆ



            “สรุปหายงอนหรือยัง”



            “ผมไม่ได้งอน”



            “ถ้ายอมหายงอน จะรับปากหนึ่งเรื่อง”



            “จริงๆ นะครับ”



            “ไหนว่าไม่งอน ทำไมเมื่อกี้ยิ้ม” ตรัยคุณมองผมด้วยแววตาล้อเลียน เขาใช้มือค้ำคางจ้องมองผมนิ่ง “ว่ามาสิ”



            “คุณต้องไม่ฆ่าคนอีก”



            “ได้”



            “สัญญากับผมแล้วนะ ผิดสัญญาเป็นคนโกหก บาปนะครับ” พอตรัยคุณยอมรับปากผมว่าจะไม่ฆ่าคนอีก ผมก็รู้สึกว่าตัวเองหายหนักใจเป็นปลิดทิ้ง ข้าวต้มก็อยากกินเพิ่มอีกชาม ว่าแล้วก็ตักเพิ่มเลยดีกว่า



            “ชอบเหรอ”



            “อร่อยครับ” รับรู้ถึงรสชาติของอาหาร นี่เป็นข้อดีของร่างทิพย์ ปกติผมอยู่ในร่างวิญญาณของเจ้าพนักงาน มีอาหารทิพย์กินแต่ก็ไร้รสชาติ ได้แต่เฝ้าอิจฉารุ่นพี่ยมบาลที่กินอย่างเอร็ดอร่อย



            “ระวังอ้วน พออ้วนแล้วแก้มจะเบียด ขาก็เบียด เบาหวานถามหา”



            มือที่ถือช้อนกำลังจะส่งข้าวต้มเข้าปากของผมชะงัก ผมมองตรัยคุณอย่างตัดพ้อ ทำไมต้องขัดความสุขในการกินของผมด้วย...



            “ฮึฮึ”

........................................................

พาคนคิ้วท์มาอีกครั้ง ค่าอาหารแมวแพงงงง

ลูกสาวก็ฮีทอยากได้ผัว ทาสก็ต้องคอยจับแยกสลับเวลาขังกับพี่ทูนหัว

ที่รักอายุยังไม่ถึงปี อยากให้น้องมีลูกตอนปีครึ่งมากกว่า

ทาสก็กลัดกลุ้มกันไป   


โฉมหน้าแมวแฮ่ดดดดดดด อยากมีปั๋วววววว


ปล.สำหรับนักอ่านที่พรีล่ามรักอสุรา

อย่าลืมอ่านอัพเดทจากสนพ.นะคะ ต้องขออภัยจริงๆค่ะ

คิวหลุดในช่วงใกล้งาน เรื่องยาวเลยทีนี้


ปล.ขอฝากนิยาย คุณอาของเดียร์ ด้วยนะคะ

จิ้มเลยยย https://writer.dek-d.com/dekd/writer/view.php?id=1928957


คนอ่านขยันเม้นท์ คนเขียนก็จะไฟแรงอยู่น้าาาาาา ><


ถ้าเล่นทวิตก็ติด 

#พญายมตกบ่วง #ตรัยนนท์

ได้นะคะ หย่งช่างคนกากเข้าไปส่องตลอด ><


ติดต่อสอบถาม  พูดคุยกันได้ที่


ทวิตเตอร์

https://twitter.com/SweetyLiqueur

เฟสบุ๊ก

https://web.facebook.com/sweetyliqueur/

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.09K ครั้ง

9,616 ความคิดเห็น

  1. #9597 Paradai​🌙 (@2jaeyugeun1777) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2562 / 13:20
    เอ็นดูน้องงงง
    #9597
    0
  2. #9471 Emphirical (@Emphirical) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 17:06
    งอนต่อสิรุ้กกกกกก
    #9471
    0
  3. #9470 Emphirical (@Emphirical) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 17:05
    งอนต่อสิรุ้กกกกกก
    #9470
    0
  4. #9286 Plankton J (@jthida) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 01:14
    น้องงงงง น้องงอน แถมพี่ก็ยอมอีก เทอออ ใจเราบางแล้วนะ
    #9286
    0
  5. #8796 Phonphanchaisit9 (@pornthipchaisit9) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 17:48

    ชอบพี่ตรัยตรงปากรวั้ยๆๆๆดุๆกับคนอื่นแต่กับน้องนนท์นั้นอะไรก็ยอม5555

    #8796
    0
  6. #7615 แม่ม๑น้oe (@kunlanid_far) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 22:58
    ว่าแต่ทำไมตรัยอ่อนโยนกับน้องจัง ติดใจน้องตรงไหนค่า
    #7615
    0
  7. #7591 DaylightLA (@DaylightLA) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 15:46

    รู้สึกว่าตรัยคุณน่ารักจัง ยิ่งตั้งแต่วันที่น้องออกจากกายทิพย์ไปถามเรื่องนั้นกับท่านสุวรรณสุวานปลอมมาตรัยคุณยิ่งน่ารัก

    #7591
    0
  8. วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 17:47
    ตรัยคุณอ่อนโยน คือดี
    #7573
    0
  9. #7554 Ammiee_Ammiee (@Ammiee_Ammiee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:29
    พี่ตรัยยอมน้องจริงๆเลยย น้องน่ารักอ่ะดิ้
    #7554
    0
  10. #7542 sakura17 (@thelufy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 12:37
    ตรัยคุณน่ารักนะ ยอมขนาดนี้
    #7542
    0
  11. #7534 Beautyploy30752 (@ploysuperjunior4) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2562 / 23:40
    เอ็นดูแมวแฮ่ดดด 555
    #7534
    0
  12. #7487 SATANGnaphatsorn (@SATANGnaphatsorn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 14:19
    น่ารักมากอะ คือชอบบบบ
    #7487
    0
  13. #7464 mnxwyx (@mnxwyx) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 05:28
    เอรนดรูวนเองล่ะสิ ฮี่ๆๆๆ
    #7464
    0
  14. #7226 Aunnabell'z (@inooballza) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 11:14
    ง้อเมีย อุ๊ย! ไม่ใช่เมียค่ะ
    #7226
    0
  15. #7165 it's me (@natnareejaa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2562 / 23:24
    เออ สรุปคืองอนจริง ฮ่าๆๆๆ ตาพี่ก็มองออก ยอมง้ออี๊กกกก มีใจให้แล้วแน่ๆ ว่าแต่ทำไมบาปลดลงทั้งที่ฆ่าคน หรือเป็นเพราะฆ่าคนเลวเลยเหมือนทำบุญหรออออ สงสัยๆ
    #7165
    0
  16. #7055 jiab155 (@jiab155) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 10:41
    เข้าใจง้ออ่ะ5555
    #7055
    0
  17. #6576 katekate (@fairykate27) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 22:40
    ตามใจน้อลขั้นสุดด หลงแรงงงง
    #6576
    0
  18. #5992 Scret-mn (@Scret-mn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 13:56
    พี่ตรัยพูดซะน้องกลัว มีแววจะได้อยู่สมาคมคนหลงเมียรึเปล่า
    #5992
    0
  19. #5974 panayjorn (@heawpanayjorn) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 18:22

    จะติดตามทั้งซีรี่ย์เลยจ้า ชอบแนวนี้ 5555

    #5974
    0
  20. #5915 pote16 (@pote16) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 23:39

    พี่ตรัยแกล้งน้อง ทำน้องไม่กล้ากินต่อเลย

    #5915
    0
  21. #5858 JDPPSJIN (@JDPPSJIN) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 20:49
    เเมมมมม่,///,
    #5858
    0
  22. วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 20:37
    ฮืออออออ น่าร้ากกกก
    #5786
    0
  23. #5776 MINERVA09 (@morakot3014) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 18:01
    เขายอมน้อง!!#อย่ามุสานะเธอ
    #5776
    0
  24. #5756 satori102 (@satori102) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 09:47
    เอาน้องมาปาจานตาไมมมม
    #5756
    0
  25. #5675 pronatchaleerach (@pronatchaleerach) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มีนาคม 2562 / 04:05
    แมวน่าร้ากก
    #5675
    0