ตอนที่ 27 : PARADISE #19 ตบมั๊ยจะได้จบ? [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 960
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    26 มี.ค. 59








SCHOOL FOR BOY .

 PARADISE #19


ตัวละครเสริม(เด่นๆ)ที่จะมาสร้างสีสันในตอนนี้ และ(คาดว่า)น่าจะเป็นรุ่นต่อไป..



        1.มินฮยอก(มินนี่) ห้อง4-B : เคะร่างบาง ร่าเริงสดไสย(?) คติประจำใจ..มินนี่ไสยไสย จริงๆนะ ถ้าไม่เชื่อก็ลองถาม.. 

        2.ฮยองวอน ห้อง4-B : เจ้าชายแห่งพาราไดซ์ผู้ที่มีหน้าตางดงามราวกับเทพบุตร หล่อ ฉลาด ควรค่าแก่การที่จะได้อยู่ห้องA แต่ทำไมนะ..เขาถึงกลับเลือกที่จะอยู่ห้องB

        3.จินฮวาน(จินนี่) ห้อง4-B : เพื่อนสนิทมินนี่ ให้เพื่อนได้ทุกอย่าง ยกเว้น..ผู้ชาย!! ของแบบนี้ใครดีใครได้นะคะเพื่อนขา

        4.คิม ฮันบิน ห้อง4-A : ผู้ชายที่กำลังฮอตและเป็นที่กรี๊ดกร๊าดของบรรดาเคะน่ารักในพาราไดซ์ตอนนี้ เด็กหนุ่มที่ดีเสียจนไม่มีที่ติ ดีจนเกินเหตุและอาจจะดีจนเกินไป นั่นก็เพราะความสามารถที่เขามีนั้นสามารถเข้าได้ทุกๆห้องของพาราไดซ์ไม่ว่าจะเป็นเรียนร้องเต้นเล่นกีฬา เขาคนนี้ทำได้หมดทุกอย่าง(งานอวยก็มา555)

      ** ปล.บรรดาพระเอกรุ่นนี้ไม่หยิ่งนะค้าาาาา า และนายเอกของเราก็จะวุ่นวายไปนิดแรดไปหน่อย(?) ฮาาาา คาแรกเตอร์ก็คล้ายๆกลุ่มสาวดอกไม้งามแห่งพาราไดซ์



และแล้ววันที่ทุกคนรอคอยก็มาถึง..วันไปค่ายอาสาปลูกป่าชายเลน       

 

        “เหลืออี้เอิน(มาร์ค)กับกันต์พิมุกสินะที่ยังไม่มาอาจารย์คิบอมยืนอยู่หน้ารถบัสของพาราไดซ์คันหนึ่งที่คาดว่าน่าจะเป็นของห้องไหนสักห้องของระดับชั้นที่4 และเหตุผลที่อาจารย์คิบอมมาอยู่รถคันนี้นั่นก็เพราะที่ปรึกษาของห้องนี้ป่วยเรื้อรัง อาจารย์คิบอมจึงได้เป็นตัวแทนของนักเรียนห้องนี้ จะพูดง่ายๆคือคนคุมชั่วคราว  

         “ทำไมจะต้องไปนั่งกับเด็กๆด้วยครับอาจารย์ ทำไมเราไม่..”

        “อย่าถามมาก ซองจง

        “T^T”

        “อ้อ..แล้วอย่าลืมที่บอก ห้ามใช้อภิสิทธิ์ที่ตนเป็นรุ่นพี่ข่มขู่รุ่นน้องเป็นอันขาด ง่ายๆคือถ้าครูรู้ว่าพวกนายเอาเปรียบน้องคนไหน พวกนายรู้ใช่มั้ยว่าครูจะทำยังไง

        “ครับ

        “ขึ้นไปกันได้ละ เดี๋ยวครูจะลองโทรตามสองคนนั้นดู” 



(10%)




        “ขาดไปสอง..เพื่อนไปไหน? ทำไมยังไม่มา” อาจารย์คิบอมถามหัวหน้าห้องที่นั่งอยู่หน้าสุดขึ้นทันทีที่เช็คชื่อเด็กๆชั้นปีที่4ห้องนี้เสร็จ 

        “กำลังมาครับอาจารย์” 

        “อีกห้านาทีรถจะออกแล้วรีบๆโทรตามเพื่อน” อาจารย์คิบอมว่าพลางกดยิกๆที่โทรศัพท์ของตน เพราะเด็กห้องเขา(มาร์ค)ก็ยังไม่มาเหมือนกันโทรศัพท์ก็ไม่ยอมรับ หรือว่ามาร์คจะไม่มาจริงๆ.. ถ้าเป็นแบบนั้นจริงเขาก็คงไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนเพราะห้องBเล่นมากันหมดเกือบจะทุกคน ถึงจะเหลือแต่กันติ์พิมุกก็เถอะ แต่ก็อย่างที่รู้ๆ..อย่าไปเอาไรมากกับกันติ์พิมุก มาไม่มาเขาก็ไม่ได้สน

         เพราะความจริงแล้วต้องการเด็กชั้นปีที่5ไปแค่4คนเท่านั้น เรื่องเด็กชั้นปีที่4ที่ประสบอุบัติเหตุอะไรนั่นเป็นเรื่องที่พวกเขาสร้างขึ้นเท่านั้น เพราะพวกเขากลัวว่าหนึ่งใน4คนอาจจะมีใครสักคนหรือสองคนเบี้ยวไม่มาพวกเขาจึงจับเพิ่มอีก2เผื่อเอาไว้ และที่ไม่ได้ใส่ชื่อห้องCไปนั่นก็เพราะไม่อยากให้พวกมันมาสร้างความวุ่นวายให้กับค่ายนี้ บรรดาที่ปรึกษาและผอ.จึงตัดสินใจเอาแค่ห้องAและB และก็เป็นไปตามที่พวกเขาคิด..ไม่มา2 มา4 แต่มึงจะเป็นหนึ่งในคนที่ไม่มาไม่ได้ มาร์ค ต้วน! มึงอยู่ห้องA กูเป็นที่ปรึกษาให้เกียรติกูด้วย!! รับโทรศัพท์สิโว๊ย!!!! 

        

        “แฮ่กๆๆๆ อุย!!”

        “!!?” ในตอนนั้นเองมีร่างเล็กวิ่งขึ้นมาบนรถ และทำหน้าตกใจราวกับเห็นผีเมื่อเห็นว่าเขายืนอยู่ด้านหน้า

        “ขอโทษที่มาช้าครับอาจารย์เมื่อคืนผมดูซี่รี่ย์..เอ๊ย! อ่านหนังสือดึกไปหน่อย^^แห่ะๆ”

        “ชื่ออะไรหน่ะเรา” อาจารย์คิบอมถามแต่ก็ไม่ได้สนใจนักเรียนชั้นปีที่4ที่เพิ่งวิ่งขึ้นมาแต่อย่างใดเพราะเขามัวแต่ยุ่งอยู่กับโทรศัพท์ที่กำลังโทรตามมาร์ค

        “มินนี่!! วันนี้ฮันบินหล่อมากเลยอ่ะ จินนี่อยากด้ายย ย อร๊ายยยยย >O< ”


        ตุ๊บ!


        “โอ๊ย! มินนี่จะหยุดไมไม่บอก แล้วทำไมไม่รีบๆขึ้นไปหละ” จินฮวานที่วิ่งตามกันมาติดๆแต่ต้องสะดุดก็เพราะเพื่อนรักเขาไม่ยอมเข้าไปสักที

        “มาช้าแล้วยังเสียงดังกันอีก”

        “??” จินฮวานชะโงกใบหน้าเล็กเข้ามาตามเสียงที่เพิ่งจะดุพวกเขาไปหมาดๆเมื่อครู่นี้ เอ๊ะ..เสียงนี้ไม่น่าจะใช่เสียงของที่ปรึกษาพวกเขานี่

        “ขอโทษครับ อาจารย์คิบอม” มินฮยอกโค้งให้อาจารย์และยิ้มตาหยีน่ารักๆตามฉบับของเขาเพื่อหวังว่าอาจารย์คิบอมจะไม่ดุพวกเขามากไปกว่านี้

        “ลี มินฮยอก กับ คิม จินฮวาน ใช่มั๊ย?”

        “ครับ^^”

        “ไปๆรีบไปนั่ง รถจะออกแล้ว” 


        หลังจากที่เช็คชื่อเสร็จจินฮวานและมินฮยอกก็รีบเดินไปหาที่ว่างด้านหลัง รถคันนี้แบ่งออกเป็นสองฝั่ง ฝั่งหนึ่งมีที่นั่ง2 และอีกฝั่งหนึ่ง3 ตอนแรกจินฮวานก็แอบงงอยู่หรอกว่าอาจารย์คิบอมมาทำไม แต่พอเขามองไปยังที่ว่างของฝั่งสองคนและคนที่นั่งไม่น่าจะใช่เพื่อนในห้องของพวกเขาและก็ไม่น่าจะใช่นักเรียนชั้นปีที่4 เอ..หน้าคุ้นๆแห่ะ เหมือน..กรี๊ดดดด พี่วีห้อง5-A 


        พรึ่บบบบ ~~~ 


        “ขอจินนี่นั่งด้วยคนนะคะ..ครับ” หลังจากสแกนเรด้าเสร็จสรรพพบว่าเป้าหมายคือใคร จินฮวานก็รีบตรงดิ่งวิ่งไปโดยไม่ได้สนใจมินฮยอกเพื่อนรักตัวเองแต่อย่างใด และเขาก็นั่งลงแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยจนคนที่นั่งอยู่ก่อนแล้วถึงกับตกใจนิดหน่อยกับการกระทำของคนตัวเล็ก วีถอดหูฟังออกข้างหนึ่งและหันมาตอบคนตัวเล็กที่เพิ่งนั่งลงเมื่อครู่

        “อ่อ..ได้สิครับ^^” 

        “นั่งลงซะนาดนั้น ยังจะกล้าถามเขาอีกเหรอ?” ซองจงที่นั่งอยู่อีกฝั่งที่นั่งสามคนพูดขึ้นจิกรุ่นน้องห้องเดียวกันกับพวกเขา ทำไมเขาจะไม่รู้หละว่าจินฮวานเป็นยังไง แต่ไม่คิดว่าจะออกหน้าออกตาแบบนี้ถ้าเป็นแบมแบมก็ว่าไปอย่าง แล้วนี่ทำไมแบมแบมมันยังไม่มาอีก นั่งคนเดียวก็ช่วยไม่ได้นะอยากมาช้าเอง เพราะที่ที่เขานั่งอยู่นั้นมีเขาจองกุกและเซฮุนนั่งอยู่ด้วยกันสามคนและคงไม่ต้องบอกเซฮุนนั่งตรงไหน^^        

        “อุ๊ย! พี่เซฮุนก็ไปด้วย...คงเป็นค่ายที่สนุกแน่ๆเลย^O^” ทันทีที่ได้ยินเสียงคู่กัดเก่าจินฮวานก็หันไปยังด้านหลังที่มาของเสียงและพบว่าใช่จริงๆด้วย รุ่นพี่ซองจง จองกุก แหม..มากันเกือบครบทำไมไม่เอาแบมแบมมาด้วยเลยหละ! แต่จะหันไปต่อปากต่อคำกับก็ไม่ได้เดี๋ยวเสียภาพพจน์น้องจินนี่ผู้น่ารักหมด เดี๋ยวพี่วีจะมองเราไม่ดีไม่เอาไม่พูดดีกว่า จินฮวานเปลี่ยนเป็นยิ้มหวานโปรยเสน่ห์สุดฤทธิ์ใส่เซฮุนและหันกลับมาสนใจคนที่นั่งข้างๆต่อ

        “ทำไมพี่วีถึงได้..”

        “จินนี่!! แล้วฉันจะนั่งกับใคร!??” มินฮยอกที่เดินมาถึงรีบต่อว่าเพื่อนสุดที่รักของเขาทันที มีที่ไหนกันรีบวิ่งมาตอนแรกก็นึกว่าจะมาหาที่นั่งด้วยกันแต่ที่ไหนได้วิ่งมาหาผู้ชาย

        “มันก็เหลือตั้งสามที่แกก็เลือกเอาดิ” จินฮวานบอกมินฮยอกแบบไม่ได้ใส่ใจ เพราะตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่เขาจะมาสนใจเพื่อนแต่อย่างใด โอ๊ยยย พี่วีน่ารักเวอร์อ่ะ>< ทำไมห้องAถึงได้มีแต่แบบนี้กันนะ ฮันบินต๋า..เขาขอนอกใจตะเองแปปนะ

        “เฮอะ!” มินฮยอกถอนหายใจ กับความบ้าผู้ชายของเพื่อนก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งอีกฝั่งเป็นนั่งติดหน้าต่าง ดีเหมือนกัน..นั่งคนเดียวก็สบายไปอีกแบบ แต่..อย่าให้ถึงทีฉันบ้างนะ นังจินฮวาน!! นังเพื่อนบ้า!!!

        “ไม่มาพรุ่งนี้เลยหละอีบวม” ซองจงเอ่ยทักเพื่อนที่(เกือบ)สนิทขึ้นทันทีที่แบมแบมเดินมายังที่พวกเขานั่งอยู่

        “แกลุกออกมาจากเซฮุนฉันเลย!!”

        “ของแบบนี้ ใครมาก่อนก็ได้ก่อนดิ”

        “ก่อนมา ตกลงกันว่าไง?”

        “แกพูดเองเออเองอยู่คนเดียว อย่ามามั่ว!!”

        “ซองจง!”

        “แกก็นั่งข้างๆน้องมินฮยอกดิ คริคริ^^” ซองจงพูดพลางชี้ไปยังมินฮยอกที่เสียบหูฟังกำลังดูซีรี่ย์ในจอไอแพดอย่างใจจดใจจ่ออยู่และดูเหมือนว่ามินฮยอกจะไม่รู้ว่าใครมา เพราะถ้ามินฮยอกรู้ละก็..อิอิ ^^

        “จินฮวาน..มานั่งข้างเพื่อนตัวเอง เดี๋ยวนี้!”

        “หาวววว…พี่แบมพูดอะไรอ่ะ จินนี่ไม่ค่อยได้ยินเลย ทำไมจินนี่รู้สึกง่วงนอนยังไงก็ไม่รู้ หาววว~~~” จินฮวานทำหน้าตาใสซื่อ(ร้าย)เดียงสาใส่แบมแบมก่อนจะเอนซบลงที่ไหล่ของอีกคนที่นั่งข้างๆเขา 

        “แกไปนั่งกับเพื่อนแก เดี๋ยวนี้!!”

        “พี่วีอ่า..ทำไมพี่แบมเสียงดังจัง น้องปวดหูอ่า” เสียงแหลมเล็กทะเลาะกันเสียงดังเล็ดรอดเข้ามาในหูฟังของมินฮยอก จนทำให้มินฮยอกต้องถอดหูฟังออกและมองไปยังต้นเหตุที่ทำให้เขาต้องละจากพระเอกในซีรี่ย์

        “อ้าววว!! พี่แบมก็มาด้วยเหรอ^^” มินฮยอกรีบทักคู่กัดเก่าขึ้นทันทีที่เห็นว่าเสียงแหลมๆนั่นเป็นใคร หึๆๆมาค่ายครั้งนี้สนุกแล้วสิ และที่บอกว่าสนุกนั่นก็เพราะเขากับแบมแบมเคยบังเอิญต้องตาผู้ชายโรงเรียนอื่นคนเดียวกัน  และก็อย่าถามนะ!!ว่าใครเป็นคนได้ผู้ชายคนนั้นไป.. เพราะคำตอบมันก็แน่อยู่แล้ว อิอิ^^ เพราะมันจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจาก..มินฮยอกกี้คนสวยคนนี้เองคร่าาา า และนี่ก็เป็นสาเหตุที่แบมแบมและเขาไม่ค่อยจะถูกกันซะเท่าไหร่เจอหน้ากันทีไรเป็นต้องไฝ้ว เอาให้ตายกันไปข้างนึงและค่ายอาสานี้ก็คงจะเหมือนกัน!!

        “เหอะ!!” แบมแบมไม่ตอบคำถามที่น้องมินฮยอกถาม ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงอย่างไม่สบอารมณ์ตรงที่นั่งถัดมาจากมินฮยอก เป็นว่าตอนนี้มีเพียงที่นั่งตรงกลางที่กั้นพวกเขาอยู่


        ตึก ตึก ตึก


        เสียงฝีเท้าของคนสุดท้ายที่ก้าวขึ้นมาบนรถและเดินตรงมายังที่นั่งสุดท้ายที่ว่างอยู่ มาร์ค..มองไปยังที่นั่งตรงนั้นก่อนจะลอบถอนหายใจ เพราะเขาตั้งใจจะนั่งคนเดียวและอ่านหนังสืออย่างสงบๆ แต่ทว่ามันไม่เป็นตามที่เขาหวัง และตอนนี้รถก็เริ่มเคลื่อนตัวแล้วเขาจึงต้องฝืนเดินไปยังที่ตรงนั้นเพราะเขาไม่มีทางเลือก 


       ฟุบ!  


        “จองกุก แกไปขอเปลี่ยนที่กับแบมดิ” ทันทีที่มาร์คนั่งลงซองจงก็หันไปกระซิบกับจองกุกข้ามหัวเซฮุน 

        “ไม่อะ..”

        “นี่เป็นโอกาสของแกเลยนะ!!”

        “ไม่อ่ะ”

        “แล้วแกจะเสียใจ!!” 



        “พี่มาร์คขยันจัง~ ไม่แปลกทำไมถึงได้อยู่ห้องA” มินฮยอกถอดหูฟังเก็บไอแพดลงทันทีที่รุ่นพี่สุดหล่อที่เป็นที่หมายปองมานานมานั่งข้างเขา โอ๊ยยย~จะอยากกรี๊ดดด ด แต่ก็ทำไม่ได้เพราะน้องมินนี่ไสยไสยค่ะ อย่างที่บอกไปตั้งแต่แรก^^

        “…” คนถูกถามไม่ตอบ ทำเพียงแค่ชำเลืองไปมองคนที่ถามก่อนจะหันกลับมาสนใจหนังสือของตัวเองต่อ

        “หึหึหึหึ ฮ่ะๆ” แบมแบมเห็นสีหน้าของมินฮยอกที่มาร์คไม่ตอบเขาก็อดขำไม่ได้ เพราะมินฮยอกไม่ได้ถามมาร์คแค่รอบเดียวหนะสิ นี่ถ้าเขานับอยู่ก็ราวๆคำถามที่สิบสี่ละ ทันทีที่ได้ยินเสียงหัวเราะคิกๆคักๆของคนที่นั่งถัดไปมินฮยอกก็ตวัดสายตาไปยังอีกคนทันที



        เดี๋ยวก็รู้..พี่มาร์คเมินฉันได้ไม่นานหรอก คอยดูเถอะ! แบมแบม



        “พี่มาร์คกินขนมมั๊ย มินนี่มีเยอะเลยนะ^^”

        “…”

        “กินมั๊ย เดี๋ยวมินนี่ป้อนนะ^O^”

        “…”

        “นะนะนะนะ น้าา า”

        “…”

        “น้าาา า”

        “น้อง.” มาร์ควางหนังสือลงที่หน้าตักของตัวเองและหันไปหามินฮยอกที่นั่งอยู่ด้านขวาของเขา

        “มินฮยอกครับ ..มินฮยอกห้อง4-B” มินฮยอกยิ้มร่าทันทีที่มาร์คหันมาพูดกับเขา เห็นมั๊ย? เขาบอกแล้วว่าพี่มาร์คเมินเขาได้ไม่นานหรอก^^

        “น้อง..”

        “มินฮยอกอาจจะยาวไป พี่มาร์คเรียก มินนี่ ก็ได้นะครับ^^ ”

        “น้อง..ช่วยอยู่เงียบๆสักสองชั่วโมง จะได้มั๊ยครับ”

        “…//…”

        “เอ่อ..” มินฮยอก อ้าปากค้างทันทีที่ได้ยินพี่มาร์คบอกเขาออกมาแบบนั้น แต่สตั๊นได้ไม่นานเท่าไหร่เสียงหัวเราะเยาะเย้ยซ้ำเติมจากคนถัดไปก็ดังขึ้นมา

        “คิก คิก คิก คิก”

        “หัวเราะไร พี่แบม!!” มินฮยอกถามขึ้นเสียงดังเพราะเขาเริ่มที่จะทนไม่ไหวแล้ว นี่ขายหน้าใครก็ไม่ว่าหรอก แต่ดันมาเป็นมาเป็นนังรุ่นพี่แบมแบมคู่อริเก่าซะนี้

        “อะไร? ฉันจะหัวเราะแล้วมันเกี่ยวอะไรกับแก” แบมแบมหันมาตอบตามคำเรียกร้องของมินฮยอก และเขาก็ไม่ลืมที่จะตะคอกกลับเสียงดังเช่นกัน

        “ก็เห็นอยู่ว่าหัวเราะ มินนี่อ่ะ!!”

        “นี่แกอย่าสำคัญตัวเองได้มั๊ย แกไม่เห็นเหรอฉันดูซีรี่ย์อยู่”

        “อย่ามาแอ๊บ!”

        “นี่! มินฮยอกใครกันแน่ที่แอ๊บ!! โถ โถ โถ..บอกคนอื่นว่าชื่อมินนี่ คิดว่าน่ารักมากใช่มั๊ย?”

        “น่ารักไม่น่ารัก พี่แทมินก็เลือกหนู! ไม่ใช่พี่!!!


        “อีมินฮยอก!!!” แบมแบมตะคอกดังลั่นจนทำให้คนบนรถด้านหลังหันมาสนใจพวกเขา และเขาก็ไม่สนใจด้วยว่ามาร์คจะนั่งคั่นพวกเขาแต่อย่างใด ตอนนี้อารมณ์เขาขึ้นสุดขีดและคาดว่าจะหาที่ลงใกล้ๆนี่หละ หน้าอีมินฮยอกนี่เป็นไง


        “ว่าไงคะ..พี่แบมแบม” มินฮยอกยิ้มออกทันทีเพราะเขารู้ว่าถ้าเอาเรื่องนี้มาพูดเขาจะต้องเป็นฝ่ายชนะ และดูเหมือนตอนนี้พี่แบมแบมกำลังขึ้นด้วยสิ มาเลยค่ะมินฮยอกพร้อม!!!



(50%)



       “แกจะเอายังไงกับฉัน ห๊ะ!!” แบมแบมตะคอกเสียงดังขึ้นไปอีกและดึงหูฟังออกจากหูอย่างแรงด้วยอารมณ์สุดโมโหพร้อมกับหันขวับไปประจันหน้ามองคู่กรณีที่นั่งถัดไปอย่างจังๆ อีมินฮยอก! แก!!!  

        “แล้วพี่แบม จะเอายังไงว่ามา!!!” ตุ๊บ! มินฮยอกทิ้งถุงขนมที่เคยพยายามจะป้อนมาร์คลงพื้นอย่างไม่ใยดี พร้อมกับหันไปหาแบมแบมด้วยอารมณ์ที่เดือดไม่ต่างกัน พี่มาร์คก็พี่มาร์คเถอะ! ไม่สนแล้ว 

        “แล้วแกจะเอายังไง?”

        “แล้วพี่แบมจะเอายังไง!!”

        “แกอย่าคิดว่าฉันไม่กล้านะ มินฮยอก!”

        “ก็เห็นเก่งแต่ปากตลอดแหละ” 

        “รถจอดเมื่อไหร่แกกับฉัน เจอกันแน่!” แบมแบมไม่พูดเปล่าชี้นิ้วไปยังหน้าของมินฮยอกพร้อมกับสีหน้าที่เดือดปุดๆ

        “ไม่ต้องรอให้รถจอดหรอก ตอนนี้เลยมั๊ย!?” และมินฮยอกเองก็ไม่มีทีท่าว่าจะยอมแต่อย่างใด ก็เขาบอกแล้วไง ว่าเขาพร้อม! และก็พร้อมมากมาก!! 

        “ตบมั๊ยจะได้จบ!!”

        “..!!..”

        “?”

        “…//...” ทั้งมินฮยอกและแบมแบมที่กำลังเถียงกันอย่างดุเดือนตอนนี้จู่ๆก็หุบปากเงียบและ เ งิ บ! ทันทีที่ เพราะประโยคเมื่อครู่นี้ถูกเอ่ยขึ้นมา จาก…


       คนที่นั่งคั่นกลางระหว่างพวกเขา ด้วยน้ำเสียงที่ฟังก็พอจะรู้ว่าเขาหงุดหงิดและรำคาญมากแค่ไหน บวกกับสีหน้าที่รำคาญเต็มที มาร์ค..เป็นคนพูดสวนสองคนที่นั่งข้างเขา นั่นก็เพราะเขาทนไม่ไหวจริงๆที่จะมานั่งฟังคนตัวเล็กสองคนเถียงกันไปมาข้ามหัวข้ามหางเขาแบบนี้ เขาเลยตัดสินใจโพล่งออกไปเพื่อที่จะให้มันจบๆ อยากตบกันมากใช่มั๊ย เชิญ!!


        “เงียบทำไม ไม่ตบกันละเหรอ?” มาร์คหันไปถามคนตัวเล็กสองคนที่นั่งข้างๆเขาด้วยสีหน้าประประชัน 

        “พะ พี่มาร์คอย่าเข้าใจผิดนะ มันไม่ใช่ความผิดมินนี่ พี่แบมมันหาเรื่องมินนี่ก่อน”

        “เหอะ! เลิกตอแหลได้แล้ว แกคิดว่าคนอื่นเขาดูแกไม่ออกเหรอ”

        “พี่แบมพอเถอะ เลิกหาเรื่องมินนี่ได้แล้ว”เพียงเสี้ยววินาทีอยู่ๆมินฮยอกก็เสียงอ่อนลง และเปลี่ยนสีหน้าประหนึ่งว่าเขายอมแบมแบมแล้ว ไม่มีการต่อปากต่อคำกันอย่างใด

        “หาเรื่องเหรอ!? ฉันจะควรจะพูดคำนั้นมากกว่ามั๊ย”

        “มินนี่ไม่เคยหาเรื่องพี่แบมเลยนะ ฮึก..”จู่ๆมินฮยอกก็น้ำตาตกออกมาง่ายๆซะงั้น นี่เล่นบ้าอะไรของมันอีก? เรียกคะแนนสงสารงั้นเหรอ?? 

        “กันพิมุกต์,,ลุกขึ้น!”

        “!!?” 

        เสียงเข้มของอาจารย์คิบอมดังขึ้นตรงหน้าเขาแบบไม่ให้ซุ่มให้เสียงพร้อมกับสีหน้าที่พร้อมจะเขมือบเขาทุกเมื่อ เหอะ! อีมินฮยอก เพราะแบบนี้สินะ 

        “ทำไมผมต้องลุกด้วยครับอาจารย์?”ใช่..ทำไมเขาจะต้องเป็นฝ่ายลุกขึ้นคนเดียว

        “จอน จองกุก! ย้ายที่มานั่งแทนกันติ์พิมุก”อาจารย์คิบอมไม่ได้สนใจคำถามจากแบมแบมและหันไปสั่งจองกุกที่นั่งอยู่ด้านหลังพวกเขา

        “(O_O)”คนที่ถูกเรียกชื่อได้แต่เบิกตาโพลงด้วยความไม่เข้าใจ เพราะทั้งๆที่..

        “เดี๋ยวผมย้ายที่แทนเองครับอาจารย์”..วี เอ่ยออกมาพร้อมกับลุกขึ้นด้วยและจะเดินมาเปลี่ยนที่กับแบมแบมแต่ทว่าเสียงร่างเล็กที่นั่งข้างเขากลับขัดขึ้นเสียก่อน

        “ไม่เอาอะ! จินนี่ไม่ให้พี่วีของจินนี่ไปไหน”จินฮวานไม่พูดเปล่าพร้อมกลับดึงแขนของวีไว้

        “ถ้าพวกนายยังไม่เลิกทำตัวมีปัญหา ครูจะจับแยกกันให้หมด!!”อาจารย์คิบอมขู่เสียงดังพร้อมกับสายตาที่รำคาญพวกเด็กๆเต็มที



        “เพราะแก อีจินนี่!”

        “เออหน่า..อีกแค่สามชั่วโมงก็ถึงแล้ว พี่มาร์คไม่หนีแกไปไหนหรอก^^” จินฮวานหันมาโอ๋เพื่อนรักของเขาสุดฤทธิ์ นั่นก็เพราะว่าหลังจากที่เขาโวยวายไปอาจารย์คิบอมจึงเปลี่ยนที่นั่งใหม่หมด มินฮยอกมานั่งข้างจินฮวาน ส่วนแบมแบมนั้นย้ายที่กับเซฮุน เป็นอันว่าตอนนี้มาร์คนั่งอยู่กลางระหว่างเซฮุนกับวี




สถานที่จัดกิจกรรม : ค่ายอาสาปลูกป่าชายเลนพาราไดซ์ ครั้งที่1



        “จองกุก นั่นน้องฮันบินใช่มั๊ย อร๊าย~~ ๓#%$G%$U&^U^H&U*”ซองจงกรี๊ดกร๊าดขึ้นทันทีที่เห็นฮันบินกำลังเดินลงมาจากรถบัสอีกคันและหันไปสะกิดจองกุกที่กำลังลงมาจากรถให้ดูตาม

        “ใช่มั้ง”จองกุกตอบด้วยน้ำเสียงเหนื่อยๆพลางบีบเบาๆที่ไหล่เล็กของตัวเองไปด้วย และที่ตอบซองจงด้วยเสียงเหนื่อยๆนั่นก็เพราะว่าเขาเพิ่งจะตื่น และส่วนที่ต้องบีบนวดไหล่นั่นก็เพราะแบมแบมหลับและมาซบไหล่เขา จะบอกก็ไม่ได้เพราะเขาเองก็หลับเหมือนกัน รู้ตัวอีกทีก็ถึงที่หมายแล้ว

        “นี่มันสวรรค์ชัดๆ *O*”เสียงแบมแบมเอ่ยขึ้นหลังจากลงมาตามกันติดๆ และที่บอกว่าสรรค์นั่นก็เพราะเขาได้เห็นเด็กๆ4A 4C 4Bบนรถที่ว่าเด็ดแล้วพอลงมาเจอด้านล่างนี่เด็ดยิ่งกว่าไหนๆ อร๊ายย><

        “เดินไปรวมกับพวกเด็กๆ วันนี้มีแค่กิจกรรมเข้าฐาน และพวกนายจะต้องทำกิจกรรมทุกอย่างที่ระดับชั้นที่4ทำ ไม่มีกรณียกเว้นใดใดทั้งสิ้น”และคงไม่ต้องบอกว่านี่เสียงใคร อาจารย์คิบอมเดินลงมาเป็นคนสุดท้ายและสั่งพวกเขาก่อนจะเดินไปรวมกับพวกอาจารย์อีกฝั่ง


        “เอาหล่ะ..สำรวจแผนที่กันละเอียดแล้วใช่มั๊ย? แต่ละจุดจะมีธงที่พวกนายต้องตามหากระจายกันออกไป ทีมไหนหาธงที่เป็นสีของทีมตัวเองได้ครบ3ธง แล้วค่อยกลับมายังฐาน เข้าใจที่สั่งใช่มั๊ย?”หลังจากรับประทานอาหารเที่ยงเสร็จ เหล่าอาจารย์ก็เรียกเด็กๆมารวมตัวอีกรอบ และอธิบายถึงกิจกรรมที่จะทำในตอนบ่ายนี้ให้เด็กๆชั้นปีที่4ฟังและรวมเด็กๆชั้นปีที่5ด้วย

        “คร้าบบบบบบบ บ”

        “อย่างที่รู้ๆที่นี่เป็นป่า ดังนั้นห้ามเล่นอะไรแผลงๆ หรือคิดจะแกล้งกลุ่มอื่นโดยการเปลี่ยนป้ายบอกทางเป็นอันขาด ย้ำ! ห้ามคิดและห้ามทำ”อาจารย์คิบอมกำชับอีกครั้งเพราะเขาเป็นห่วงว่าพวกเด็กๆจะเล่นพิเรนทร์กันจริงๆ เพราะถ้าเป็นอย่างที่เขากังวลจริงๆคงจะไม่ใช่เรื่องดีแน่ เพราะที่นี่เป็นป่าปิด ไม่ได้ให้ใครเข้ามาใช้นานแล้วดังนั้นอาจจะเจอสัตว์ป่าดุร้ายก็เป็นได้ แต่แผนที่ที่พวกเขาให้พวกเด็กๆไป ทางทีมงานของพาราไดซ์ได้เคลียเส้นทางไว้หมดแล้วดังนั้นจึงรับรองว่าปลอดภัย



        แต่..เขาก็อดห่วงไม่ได้อยู่ดี



        “ 1 2 3 ปัง!!! ” เสียงปืนแก๊บดังขึ้นเป็นสัญญาณปล่อยตัวให้ทุกๆทีมเริ่มเข้าป่าและหาธงกันได้

        “ฮื้ออออT^Tมีกันตั้งหลายคนทำไมฉันต้องมาอยู่กับแกด้วย”เสียงเล็กของแบมแบมบ่นขึ้นทันทีที่เพิ่งจะเดินเข้าป่าไปได้ไม่นานพร้อมกับกลุ่มตัวเอง ในตอนแรกเขาก็ดีใจอยู่หรอกจะได้แบ่งกลุ่มคละกลุ่มไปเล่นกับเด็กๆ แต่..มันไม่ใช่อย่างที่เขาหนะสิ! เพราะเขาจับสลากได้อยู่กลุ่มกับจองกุก อะไรมันจะบังเอิญขนาดนี้นี่เขาไปผูกเวรผูกกรรมไว้กับจองกุกตั้งแต่ชาติปางก่อนหรืออย่างไร และที่เขาเครียดอีกรอบนั่นก็คือในตอนที่เขารู้ว่าสมาชิกอีกสองคนในกลุ่มคือใคร ตอนนั้นเขาแทบจะกระอักเลือดออกมา แต่ก็ทำไม่ได้เพราะกลัวคนแถวนี้จะหาว่าเขาเวอร์ เหอะ!

        “จากแผนที่เราต้องเดินไปทางทิศตะวันตกอีก400เมตร แล้วจะเจอลำธาร มึงว่าใช่มั๊ยวะ?”วีและกลุ่มของเขาหยุดเดินกันได้สักพักและหันไปพูดกับอีกคนที่กำลังดูแผนที่อยู่ด้วยกัน

        “อืม..” คนที่ยืนดูแผนที่อยู่ด้วยกันตอบเพียงสั้นๆ แต่ก็ยังคงไม่ละสายตาจากแผนที่

        “แบมแบม จองกุก พร้อมยัง?”วีหันมาถามสมาชิกตัวเล็กๆน่ารักๆของพวกเขา เพราะตอนนี้พวกเขาเริ่มจะเดินเข้าป่าอย่างจริงจังแล้ว ดังนั้นถามเพื่อความแน่ใจ

        “กูว่ามันทิศตะวันออกวะ”หลังจากที่ยืนดูแผนที่อยู่นาน มาร์ค..ก็พูดขึ้นขณะที่พวกเขากำลังจะก้าวเดิน

        “มึงแน่ใจ?”วีหยุดและถามย้ำมาร์คอีกครั้ง

        “…”

        “ป้ายบอกทางของทีมเรามันบอกอยู่ว่าให้ตรงไป ทำไมจะต้องมายืนเสียเวลาเถียงกันด้วยว่าไปทางไหน”เสียงเล็กของแบมแบมเอ่ยขัดขึ้นทันที เพราะวีกับมาร์คหยุดเดินได้สิบกว่านาทีและยืนดูแผนที่โง่ๆที่ไม่รู้จะมีทำไมเพราะป้ายบอกทางก็มีอยู่แล้ว แดดก็แรง! ถ้าผิวขาวๆของแบมดำมาจะทำไง ใครจะรับผิดชอบ เสื้อคลุมก็ไม่ได้เอามาT^T

        “ถ้าอยากหลงอยู่ป่านี่ก็ตามใจ”มาร์คไม่ได้สนใจคำค้านใดใดของร่างเล็กและเดินนำไปโดยไม่สนว่าแบมแบมจะว่าอะไรตามหลังเขาหรือเปล่า


75%


        “ต้องเดินไปอีกไกล แค่ไหนเนี้ย..” น้ำเสียงหงุดหงิดของคนตัวเล็กบ่นมาตลอดทาง และดูเหมือนว่าจะยังไม่หยุดบ่นง่ายๆ

        “พักก่อนไหม?” วีหันไปบอกมาร์คเพราะพวกเขาเดินมาน่าจะราวๆหนึ่งกิโลเมตรได้แล้ว แต่ก็ยังไม่พบธงที่เป็นสีของทีมตัวเอง ทั้งๆที่น่าจะเจอได้แล้วถ้าดูจากแผนที่ในมือที่พวกเขาถืออยู่

        “ไม่ต้องพักหรอก เดินต่อเลย” จองกุกพูดขึ้นเพราะเขาไม่อยากให้ทุกคนมาเสียเวลากับแค่แบมแบมคนเดียว และอีกอย่างเขาก็ไม่อยากให้มาร์คเสียอารมณ์เพียงเพราะความเอาแต่ใจของแบมแบมด้วย

        “จองกุก! แกไม่เหนื่อยแต่ฉันเหนื่อยนะ” แบมแบมหยุดยืนเถียงกับจองกุก แต่ทว่าอีกคนที่นำทางก็ยังคงเดินต่อไปไม่ทีท่าว่าจะสนใจพวกเขาแต่อย่างใด

        “ถ้าแกไม่รีบเดิน มันก็ยิ่งจะค่ำ อยากออกจากป่าเป็นกลุ่มสุดท้ายหรือไง”

        “แต่ฉันเหนื่อย ฉันเหนื่อย ฉันเหนื่อย! แกได้ยินมั๊ยว่าฉันเหนื่อย!! ”

        “เปรี้ยง!!”

        “อร๊าย~” แบมแบมจองกุกกอดกันกลมดิกทันทีที่ได้ยินเสียงฟ้าผ่าเมื่อกี้ 

        “?” ท้องฟ้าก็สว่าง แต่ทำไม..ถึงมีฟ้าผ่าได้ มาร์คเกิดคำถามขึ้นในใจ แต่เขาก็ไม่ได้สงสัยมาก เพราะยังไงแล้วพวกเขาก็ต้องออกจากป่านี้ก่อนเย็นอยู่แล้ว ถ้าฝนจะตกจริงก็คงเป็นเย็นๆค่ำๆนั่นแหละ

        “จองกุก..เมื่อกี้เสียงระ ระ  ระเบิดใช่มั๊ย TOT”

        “หื้ม?” เมื่อกี้แบมแบมมันถามเขาว่าไรนะ เขาได้ยินอะไรผิดไปรึเปล่า

        “เราเดินเข้ามาในเขตเกาหลีเหนือใช่ไหม อีกสักพักทหารจะเข้ามาจับเราใช่ไหม ไม่นะ! ฉันยังไม่อยากตายอยู่ในป่า..TOT ฮืออ อ บิ๊กบอสจ๋า ช่วยแบมด้วยยย ย~”

        “+_____+” ชัดเลย! เขาได้ยินไม่ผิดจริงๆด้วย แบมแบมคิดว่าเสียงที่ได้ยินเป็นเสียงระเบิด ให้ตายสิ! แบมแบมมันโง่กว่าที่เขาคิดจริงๆด้วย แค่แยกเสียงฟ้าผ่ากับเสียงระเบิดก็ยังแยกไม่ออก แล้วนี่อะไรอีก? เรียกบิ๊กบอสมาช่วย ไม่เรียกทั้งทีมอัลฟ่ามาด้วยเลยหละ

        “เราจะตายอยุ่ในป่าไม่ได้นะ เราต้องรีบหนี!”

        “แบม..”

        “จองกุก เร็ว! เราต้องหนีแล้ว”

        “แบม..”

        “ถ้าแกไม่วิ่ง ฉันจะวิ่งแล้..”

        “มันเสียงฟ้าผ่า ไม่ใช่เสียงระเบิด!!!

        “!?!” แบมแบมชะงักฝีเท้าทันทีที่จองกุกตะโกนบอกเขาที่กำลังเตรียมจะวิ่งหนีกลับไปยังทางเดิม ห่ะ.. มะ มะเมื่อกี้ จองกุกบอกเขาว่าไงนะ? รีเพลย์ใหม่อีกทีดิ๊

        “หึ! โง่กว่าที่คิดไว้จริงๆ” มาร์คหันมาพูดเพียงแค่นั้นและกลับหลังเดินนำไปต่อ 

        “T^T” คงไม่ต้องถามจองกุกอีกรอบแล้วว่าจองกุกพูดอะไร เพราะแค่มาร์คหันมาพูดแค่นั้นเขาก็รู้แล้ว หื๊ยยย!! อย่าพลาดบ้างละกัน! มาร์ค ต้วน! แบมแบมฟึดฟัดขึ้นเพราะเขาอายและไม่รู้ว่าจะเอาหน้าไปไว้ไหน ยังดีนะที่วีจ๋าไม่ตอกย้ำเขาอีกคน แต่เขาก็แอบเห็นวีกลั้นหัวเราะตอนที่จองกุกบอกเขาว่ามันเป็นเสียงฟ้าผ่า หื๊ยยยย ย ตอนไหนจะเจอธงบ้าๆนั่นสักที แบมไม่อยากอยู่กับคนพวกนี้แล้ว

        “เห้ย! นั่นไงๆ ธงของกลุ่มเรา” ราวกับเสียงสรรค์เพราะหลังจากที่เขาบ่นได้ไม่นาน วีก็ร้องขึ้นพร้อมกับชี้ไปยังธงที่แขวนห้อยลงมาจากต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง 

        “แล้วเราจะเอามันลงมายังไงอ่ะ?” แบมแบมถามขึ้นเพราะทุกคนต่างหยุดยืนดูธงที่สูงจากศีรษะพวกเขาประมาณเกือบเมตรได้ ถ้าจะกระโดดดึงธงลงมาก็ไม่น่าจะถึง และถ้าจะปืนต้นไม้ขึ้นไปเอาธงก็ไม่น่าจะใช่เรื่อง เพราะคนอย่างพวกเขาคงไม่มีใครปืนต้นไม้เป็น เอ..แล้วจะเอาธงลงมายังไงอะ??

        หื้ม? ทำไมมาร์คถึงมองมาทางเขา เขาไม่ได้มองผิดไปใช่ไหม มาร์คมองมาที่เขาจริงๆ แบมแบมหันซ้ายขวามองไปข้างตัวเพราะคิดว่ามาร์คอาจจะมองอย่างอื่น แต่..ข้างๆเขาก็ไม่มีอะไรหนิ อ้าว? แล้ววีจ๋าเดินมาหาแบมทำไมอะ 

        “แบมขี่คอเราขึ้นไปหยิบธงนะ”

        “+______+” เก็ทละ! ที่มองมาก็เพราะเหตุนี้สินะ เพราะเขาตัวเล็กกว่าจองกุก มาร์คถึงได้มองมาทางเขาและวีจ๋าก็เดินมาหาเขา จะพูดง่ายๆคือจะใช้ให้เขาขึ้นไปหยิบธง แหม..แต่จะมาใช้แบมแบมง่ายๆก็ไม่ได้นะ ขอเล่นตัวนิ้ดนึง

        “ไม่เอาอะ แบมกลัวความสูง”

        “แปปเดียวเอง แค่หยิบธงก็เสร็จแล้ว” วีจ๋าหันมาบอกเขาราวกับว่าไม่ต้องกลัวว่าวีจ๋าจะทำเขาตก

        “ถ้าแบมตกมา ทำไง ใครจะรับผิดชอบ?” แบมแบมไม่พูดเปล่าเน้นย้ำคำว่าใครจะรับผิดชอบหันไปทางที่มาร์คยืนอยู่

        “ไม่ตกหรอกหน่า เชื่อใจวีดิ^^”

        “ก็ได้” เพียงแค่รอยยิ้มที่วีส่งมาทางเขา หัวใจเขาก็แทบจะละลายเผลอตอบตกลงไปเสียดื้อๆ จนลืมไปว่ารอคำตอบจากอีกคนอยู่


        “นับถึงสาม จะขึ้นไปเลยนะ” ตอนนี้วีและแบมแบมอยู่ในท่าที่เตรียมพร้อมจะขึ้นไปเอาธงที่อยู่เหนือหัวพวกเขา

        “อะ อื้ม!” แบมแบมขานรับ แต่ในใจเขาก็แอบหวั่นๆอยู่เหมือนกันเพราะขี่คอนะคะ ไม่ใช่ขี่หลัง ถ้าตกมาจริงๆคอเขาหักตายทำไง

        “สาม!” 

        “มะ มะ มันไม่ถึงอะ” แบมแบมพยายามยืดแขนสุดชีวิต แต่ทว่าก็ไม่ถึงธงอยู่ดี

        “อีกนิดเดียว แกลองยืดแขนอีกนิดเดียว ก็จะถึงแล้ว”

        “ฮึบ!” แบมแบมพยายามแขนตามที่จองกุกบอกอีกครั้งและ ครั้งนี้ดูเหมือนว่าเขาจะเริ่มๆแตะที่ปลายธงแล้ว ฮึบ ฮึบ อีกนิดเดียว อีกนิดเดียว!

        “ฮึบ!!” แบมแบมเขย่งแขนเฮือกสุดท้ายขึ้นไปแตะเอาธง และเขาก็ก็ได้มันมาสำเร็จ แต่ทว่า..

        “กรี๊ดดด~” เพราะเขาเขย่งแรงไปจนทำให้เขาก็เกิดทรงตัวไม่อยู่เอนไปทางด้านหลัง ราวกับว่าเขากำลังจะตก และเขากำลังจะตกจริงๆ จะตกจริงๆแล้วว ว~~ ฮืออออ 

        “ตุ๊บ!”

        “โอ๊ย//อ๊ะ” สองเสียงร้องออกมาตามๆกัน นั่นก็เพราะคนหนึ่งตกลงมาจากที่สูงและอีกคนกำลังจะไปรับแต่ว่าเกิดพลาดรับไม่ทันทำให้แบมแบมตกลงมาจากหลังวีลงพื้นเต็มๆ 

        “ฮืออออ”

        “แบม แกเจ็บตรงไหน” จองกุกถามขึ้นเป็นคนแรกเพราะเขารู้ว่าแบมแบมมันร้องไห้จริงๆ ไม่ได้เสแสร้งแน่นอน ดูจากน้ำตาและตาที่กำลังบวมขึ้นๆของมันตอนนี้

        “ฮืออออออ อ”

        “ไม่ร้องนะ บอกมาก่อนมาเจ็บตรงไหน” วีถามขึ้นอีกคนเพราะเขาอดสงสารไม่ได้ และอีกอย่างมันก็เป็นความผิดเขาด้วยที่จับแบมแบมไม่ดีพอ จนทำให้ตกลงมาเจ็บแบบนี้

        “ฮืออออออออออ อ”

        “เจ็บขารึเปล่า หรือว่าแขน?” มาร์คนั่งยองๆลงข้างๆกับคนเจ็บ เพราะเขาเองก็รู้สึกผิดเหมือนกัน ถ้าเขาระวังด้านหลังวีแต่แรกแบมแบมก็อาจจะไม่ได้เจ็บเท่านี้

        “ฮืออออออออออออออออ อ”

        “แบม! ถ้าแกร้องแบบนี้คนอื่นเขาก็ไม่รู้หรอกนะว่าแกเจ็บตรงไหน” จองกุกเริ่มจะโมโหเพราะแบมแบม ไม่เอาแต่ร้องอยู่ท่าเดียวไม่สนใจคนรอบข้าง และอีกอย่างที่ทำให้เขาโมโหนั่นก็เพราะสายตาของมาร์คตอนนี้ ราวกับว่าเขาห่วงใยแบมแบมจริงๆ เขารู้นะว่าที่มาร์คทำแบบนี้เพราะอาจจะรู้สึกผิดที่ทำให้แบมเจ็บ และถ้าเป็นอย่างนั้นจริงๆเขาขอเจ็บแทนแบมแบมได้ไหม? เขาอยากให้มาร์คมองเขาแบบนั้นบ้าง สักครั้งก็ยังดี..

        “ฮืออออ ฮึก เจ็บไปหมดเลย จองกุก ฉันจะ จะ เจ็บTOT”

        “แล้วแกเจ็บตรงไหน หัว แขน หรือขา?”

        “ขะ ขะ ..ขา ฮืออออออออออ ฉันเจ็บขาจองกุก ขาฉันจะหักไหม ฮืออออออออออออออออ อ ”

        “ซ้ายหรือขวา?” มาร์คถามขึ้นพร้อมกับจับเข้าที่ข้อขาเล็ก ราวกับกำลังดูอาการ พลางถอดรองเท้าผ้าใบและถุงเท้าเขาออกด้วย

        “ซะ ซะ ซ้าย อ๊ะ!!”

        “ตรงนี้ใช่ไหม”

        “ฮือออ ปล่อย แบมเจ็บ ปล่อย!” แบมแบมร้องขึ้นทันทีที่มาร์คจับเข้าตรงที่เขารู้สึกเจ็บ เขาพยายามจะแกะมือมาร์คออกเพราะเขาเจ็บมากจริงๆ นี่มาร์คจะฆ่าหรือช่วยเขากันแน่

        “อยู่นิ่งๆ” 

        “ฮือออ มันเจ็บจริงๆนะ”

        “ก็อยู่นิ่งๆสิ”

        “ฮึกกก ก”

        “กระดูกไม่ได้หัก แต่..” มือมาร์คยังคงจับอยู่ที่ข้อเท้าของคนตัวเล็ก พลางเงยหน้าขึ้นมาบอก และดูเหมือนว่าคนตัวเล็กกำลังตั้งใจฟังสิ่งที่เขาจะพูดต่อ

        “อาจจะแตก” เพราะเขาสังเกตได้จากรอยสีเขียวที่กำลังบวมอยู่ตอนนี้ และอีกไม่นานรอยช้ำสีเขียวพวกนี้ก็จะกลายเป็นสีม่วงและคล้ำ

        “ฮือออออออออออออ” หลังจากที่มาร์คพูดจบแบมแบมก็ปล่อยโฮเสียงดังออกมาอีกรอบ ตอนแรกเขาก็ดีใจนะกระดูกไม่ได้หัก แต่..ความจริงแล้วมันแตก แล้วมันต่างกันตรงไหนหักกับแตกนี่ เพราะยังไงแล้วเขาก็เจ็บอยู่ดี ฮืออ แม่จ๋า~~ แบมอยากกลับบ้านT^T

        “อ๊ะ!” อยู่ๆมาร์คก็เอาธงที่เขาเสี่ยงชีวิตขึ้นไปเอามาพันเข้าที่ข้อเท้าเขาไว้ หึๆฉันควรจะดีใจใช่ไหมที่แกมีประโยชน์กับฉัน อีธงบ้า!

        “เอาไงทีนี้ กลับกันเลยไหม” วีถามความเห็นขึ้น เพราะยังไงซะพวกเขาคงไม่บ้าที่จะหาธงที่เหลือต่อ

        “มึงกลับไปก่อน”

        “ห๊ะ?” เห้ย! มาร์คมันบ้ารึเปล่าจะอยู่หาธงต่อหรือยังไง ถึงบอกให้เขากลับไปก่อนแบบนี้

        “กลับไปบอกจารย์ว่ามีคนเจ็บอยู่นี่” อ่อ..ไอ้เราก็เข้าใจผิด ที่แท้มาร์คมันจะบอกให้เขากลับไปตามคนมาช่วยแบมแบม แล้วมันบอกเขาแบบนี้แสดงว่ามัน..

        “มึงจะรออยู่นี่?” กับแบมแบมและจองกุก(ของเขา)..?

        “หรือมึงจะให้กูกลับ”

        “เดี๋ยวกูไปเอง เออ..แล้ว?”

        “ให้จองกุกกลับไปกับมึง” ผมไม่ตอบที่มาร์คมันบอก ทำได้เพียงหันไปหาคนที่อยู่ในบทสนทนาของพวกผมและดูเหมือนว่าจองกุกเองก็คงจะรู้ว่าพวกผมจะสื่ออะไร

        “ฮืออออ จองกุกแกรีบกลับไปตามคนมาช่วยฉันนะT^T เอาเฮลิคอปเตอร์มารับฉันเลยยิ่งดี ฉันเจ็บจะตายแล้ว”

        “รีบไปกันเถอะ เดี๋ยวมันจะค่ำซะก่อน” จองกุกว่า พร้อมกับเปิดกระเป๋าหยิบเอาขนมและน้ำที่ตัวเองเอาติดตัวมาวางไว้ข้างๆแบมแบม และไม่ลืมที่จะหันไปบอกว่ามาร์คว่าถ้าหิวก็กินเลยนะ และเตรียมท่าพร้อมที่จะเดินกลับทั้งๆที่ในใจเขาไม่อยากไปเหลือเกิน.. แต่เขาจะมางี่เง่าตอนนี้ก็ไม่ได้เพราะแบมแบมเจ็บอยู่ เขารู้ว่าอะไรเป็นอะไร

        “ฝากแบมแบมด้วยนะมึง” วีหันไปบอกมาร์คและเดินกลับไปยังทางเดิมที่พวกเขาเดินมา




        วีและจองกุกเดินมาได้สักพักอยู่ๆพวกเขาก็สังเกตเห็นเส้นทางที่แปลกผิดไปจากเดิมที่ที่พวกเขาเดินมา ราวกับว่ามันเป็นคนละทางซะอย่างนั้น


        “หยุดทำไมอะ” จองกุกถามขึ้นเพราะจู่ๆวีก็หยุดเดินและทำสีหน้าที่กลืนไม่เข้าคลายไม่ออก และกำลังจะพูดบางคำที่เขาไม่อยากได้ยินในตอนนี้เป็นที่สุด


        “เราหลงทาง..”




(100%)

        หลงทางหรือหลงรักจีะ วีจ๋า>,< อิอิ #อย่าตบเราที่มาเท่านี้ ดีกว่าไม่มาเนอะ^^

กว่าจะหาหนทางให้ มาร์คแบม วีกุก แยกกันได้เกือบตาย = {}=

*ตอนหน้าก็คงจะเดากันไม่ยากเนอะ แค่ฝนตกปรอยๆอยู่ด้วยกันท่ามกลางฟ้าที่มืดสนิท

ไร้เสียงรบกวนใดใด มีเพียงแค่สองเรา..*


(นี่กะจะไม่ลบรูปนี้เลยใช่มั๊ย?ถถถ ให้แม่ยกมาร์คแบมเจ็บใจเล่น^^)

** รับสมัครคนเข้าฟาร์มออดิชั่นค่ะ หรือจะมาเล่นกับไรท์เฉยๆก็ได้นะ**














Free Lines - Help Select
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

255 ความคิดเห็น

  1. #206 Mai Mono (@mai1271) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 20:31
    อ่านเรื่องอื่นแบมแรดชอบหมดแต่อ่านเรื่องนี้รู้สึกว่ามีแบมตัวร้ายก้อไม่จำเป็นแล้ว #ทีมกลาง
    #206
    0
  2. #151 Aiai (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 22:47
    วีกุก กรี๊ดดดดดด-/- มาร์คแบม แบมทนก่อน+.+

    ชอบบ วีกุกก มาร์คแบมม ต่อนะค่าา
    #151
    0
  3. #150 Aiai (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 6 เมษายน 2559 / 22:46
    วีกุก กรี๊ดดดดดด-/- มาร์คแบม แบมทนก่อน+.+

    ชอบบ วีกุกก มาร์คแบมม ต่อนะค่าา
    #150
    0
  4. #148 Nattinatzy (@Nattinatzy) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 เมษายน 2559 / 13:19
    ต่อนะไรต์
    #148
    0
  5. #147 so-is_mine (@mine_fine_fine) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 07:52
    อร๊ายๆๆๆๆ วีกุกเรียลสุดๆ
    #147
    0
  6. #146 KimJunmyun (@kimjunmyeon) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 28 มีนาคม 2559 / 00:53
    มาร์คแบมมาแย้ววว มาร์คจะชอบแบมไมนะะะ
    วีกุกก็มาา หลงทางในใจกุกนะสิ้ 5555
    #146
    0
  7. #145 ooh.priaw (@oohwattha) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 21:47
    อร้ายย!! วีกุกหลงทาง ฮิ้วววว
    #145
    0
  8. #144 นัคมน ศรีมูลดา (@horm) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 17:02
    อ้าวแล้วจะทำไงกันละทีนี้ ต่อคะไรทืค้าา
    #144
    0
  9. #143 Byemon Baimon (@slorypop) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 14:23
    มาร์คแบมๆๆๆ
    #143
    0
  10. #142 Byemon Baimon (@slorypop) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 14:22
    มาร์คแบมเย้ๆๆๆ
    #142
    0
  11. #141 4XnFn6X1tvJVaPo (@4XnFn6X1tvJVaPo) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 11:41
    ต่อค่ะไรท์ รอ~~
    #141
    0
  12. #140 Benz1107 (@Benz1107) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 26 มีนาคม 2559 / 22:46
    วีกุกหลงทางงงงง ทำไงๆ แบมจะตายมั้ยเนี่ย/โดนตบ อั้กก!! ชงวีกุก มาร์คแบมแปป
    #140
    0
  13. #139 Byemon Baimon (@slorypop) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 21:17
    มาร์คแบม วีกุก ^^ รออ
    #139
    0
  14. #138 นัคมน ศรีมูลดา (@horm) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 19:19
    ไรท์รีบๆมาเลย ไม่มาเขางอลนะ55555 เขารอมาร์คแบม วีกุกน้าา
    #138
    0
  15. #137 ooh.priaw (@oohwattha) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 09:24
    มาต่อด่วนเลย รอ มาร์คแบม วีกุกอยู่น่ะไรท์
    #137
    0
  16. #136 ooh.priaw (@oohwattha) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 09:21
    ฮยองวอนอยู่หนายยยย
    #136
    0
  17. #135 Benz1107 (@Benz1107) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 08:16
    ต่อด่วนนนค้าาาาา รอวีกุกน้าา
    #135
    0
  18. #134 Byemon Baimon (@slorypop) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 24 มีนาคม 2559 / 20:10
    มาร์คแบมอ้ะมาร์คแบม เรารอมาร์คแบมมมมมมมมม ToT
    #134
    0
  19. #132 kamonchanok-777 (@kamonchanok-777) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มีนาคม 2559 / 22:32
    สี่ชั่วโมงยี่สิบกว่าตอน โหยไรท์คือเราเพิ่งติดตามอค่ะแล้วชอบอ่ะ ชอบมากกด้วยย >< มาต่อไวๆเลยน๊าาา
    #132
    0
  20. #131 Benz1107 (@Benz1107) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 22 มีนาคม 2559 / 18:56
    ตบเลยๆๆๆ ต่อนะค้าาา
    #131
    0
  21. #128 คริสมาส (@natthawantoey) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 21 มีนาคม 2559 / 00:31
    น้อยไปนะคะ ^^
    #128
    0