ตอนที่ 4 : PARADISE #4 เค้กนี่ของใคร ? [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1727
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    7 มี.ค. 59





SCHOOL FOR BOY .

 PARADISE #4






       มาร์ค จ้องหน้าร่างเล็กอย่างไม่สบอารมณ์ หลังจากที่เขากำลังกินข้าวอยู่ดีๆ จู่ๆก็มีถาดเค้กลอยมาตกตรงที่เขานั่งพอดิบพอดี แล้วตอนนี้เสื้อเขาก็ต้องมาเปื้อนครีมเหลวๆพวกนี้ เพราะในถาดอาหารมี่ลอยมานั้นมีแต่เค้กกับพวกเบเกอร์รี่ แล้วแบบนี้ใครมันจะไปมีอารมณ์กินต่อ


      แบมแบมที่นั่งอยู่กับพื้นทำอะไรไม่ถูกได้แต่ทำตาปิปๆ แล้วปล่อยโฮออกมา TOT แบมทำอะไรผิดฮือออออ อ อีดำนั่นตังหากที่ผิด ฮือออ เซฮุนอยู่หนายยยย ~~~ ~ ช่วยแบมแบมด้วย

 


      “ แบมลุกขึ้นเร็ว จะร้องทำไมไม่อายคนเหรอ 




       เหมือนเสียงสวรรค์ ใครกันน้า มาช่วยแบม ไหนๆๆ ขอดูหน้าหน่อยซิ...

 



       กึก!




        เหมือนสวรรค์กลั่นแกล้งแบมแบมอีกครั้ง ไม่ได้ส่งเจ้าชายมาช่วยเขา แต่เป็น..

 





       จองกุก!

 



        แกมาทำไม ทำไมไม่เป็นเซฮุน คริส อูฮยอนก็ได้ ทำม๊ายยย ย  งื้ออออออออ อ T^T




        เอาวะลุกเองก็ได้ เชอะ!!

 



       “ มาร์คเป็นไรมากไหมอ่ะ เจ็บตรงไหนไหม ” จู่จองกุกก็พูดขึ้นก่อนจะหันไปถามมาร์คด้วยน้ำเสียงที่ฟังก็พอจะรู้ว่าเป็นห่วงเป็นใยแค่ไหน

       “ จองกุก!! เพื่อนล้มหัวจะฟาดพื้นตายอยู่แล้ว ยังจะมีหน้าไปถามคนอื่นอีก ” แบมแบมฟึดฟัดขึ้นทันทีเพราะคิดว่าจองกุกจะเดินมาถามเขา แต่ที่ไหนได้ดันไปถามมาร์คซะงั้น

       “ แล้วตายไหมหล่ะ..เอ้ย!  ก็แบมไม่ได้เป็นไรมากหนิ ดูดิแบมทำเสื้อมาร์คเปื้อนหมดแล้ว  

       “ แล้วมันใช่ความผิดฉัน ไหมห้ะ!! ต้นเหตุเพราะไคล้มมาโดนฉัน แล้วฉันก็เจ็บ โอ๊ยยยย~~ มันเรื่องบ้าอะไรเนี้ย ” แบมแบมพูดขึ้นอย่างโวยวายเสียงแหลมๆในแบบของเขาก่อนจะหันไปส่งรังสีอัมหิตให้ไค

       “ น้องแบมก็ไอ้จินมันผลักมาอ่ะ  มาร์คกูขอโทษเว่ย ” ไคพูดขึ้นเพื่ออยากให้เรื่องมันจบๆเพราะยังไงมาร์คก็ไม่สนใจ จะไปมีเรื่องอยู่แล้ว มันหนะชอบความสงบ

 


        แต่ทว่า….

 


        จู่ๆมาร์คก็ค่อยๆปลดกระดุมเสื้อนักเรียนของตัวเองออกก้อนจะถอดเสื้อออกอย่างไม่ใยดี เผยให้เห็นกล้ามเนื้อแน่นเป็นลอนๆที่ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อกล้ามสีดำนั่น อีกทั้งสายตาก็จับจ้องไปที่แบมแบม สายตาที่ไม่อาจคาดเดาว่ามาร์คจะสื่ออะไร แต่ที่แน่ๆเขาคงไม่พอใจมากกับเหตุการณ์นี้

 

        ทั้งแบมแบมและจองกุก ต่างก็มองไปที่มาร์ค ตายแล้ว ว~ มาร์คจะต้องโยนเสื้อใส่หน้าแบม แล้วพูดว่า เอาเสื้อฉันไปซักแล้วเอามาคืนก่อนกลับโรงเรียน ’ แน่ๆเลย

 

 


        แต่เปล่าเลย…..

 



       พอมาร์คถอดเสื้อเสร็จก็เดินออกจากศูนย์อาหารเลี้ยวไปทางห้องน้ำไม่ได้พูดหรือด่าอะไรแบมแบมสักคำ เฮ้ออ อ...โล่งงง น้องแบมรอดแล้ววววว ว ><


       จองกุกที่ยืนมองมาร์คเดินออกไป ก็เริ่มมีอาการหน้าแดง ให้ตายสิทำมันช่างฮอตขนาดนี้นะ มาร์คต้วนใครหละจะอดใจไหว อร๊ายยยยยยยย ย  >/////// <


       “ แกเป็นไรยิ้มน้อยยิ้มใหญ่  แบมแบมอดถามไม่ได้ เพราะเห็นจองกุกยืนบิดไปมา

       “ เปล่า ไปละ  

       “ อ้าว ไมไปง่ายขนาดนี้ ”   นั่นทำให้แบมยิ่งสงสัยอยู่ดีๆก็เข้ามาช่วย ปกติเห็นหน้ากันก็จะตบกันแย่งเซฮุนอยู่ละ หรือว่า....


        “ อ้อออออออ อ  อย่าบอกนะว่า …”

        “ อะไร! อะไร!! มั่วละ!!! ”  ไม่นะ จะให้แบมรู้ไม่ได้เป็นอันขาด

        “ แกชอบไคใช่ไหม แกถึงเข้ามาช่วยไม่ให้มาร์คหาเรื่องไคอะ 

            


         แป่ววว ว....นี่แบมแบมมันดูไม่ออกขนาดนั้นเลยเหรอเนี้ย ดีละจะได้ไม่มีใครมาแย่ง รอดไป



         “ แล้วแต่จะคิดงั้น ” พูดจบก็เดินกลับไปนั่งโต๊ะห้องB

         “ โหวววว ว แค่แบคฮยอนเข้ามาวันแรกก็เกือบเกิดศึกนองเลือดแล้ว  ” โฮย่าพูดขึ้น

         “ โหยย...น้องแบมกูเจ็บมากไหมนั่น ” แจ็คสันพูดพลางทำสายตาละห้อย สงสารแบมแบมจับใจ


          หึแบคฮยอนเข้ามาวันแรกก็ก่อเรื่องซะแล้วแบบนี้แม่ยังจะมาฝากให้เขาดูแลแบคฮยอน อีกเหรอ ช่างเหอะ ยังไงแม่เขาก็ไม่มีทางรู้ ไม่ได้อยู่บ้านซะหน่อย อยู่ใครอยู่มันละกัน


         “ ชานยอลช่วงนี้ดูเหมือนมึงมีอะไรให้คิดเยอะเนอะ ตั้งแต่แม่มึงแต่งงานใหม่มาเนี่ย ” เทาพูดขึ้น

         “ แลดูมึงจะสนใจชีวิตกูมากนะ 
         “ กูก็แค่อยากรู้ 

         “ แถวบ้านกูเรียก เ สื อ ก 

         “ โอเคครับ เรื่องนี้เทาจะไม่ยุ่ง 

 

 



รถลางของสวนสัตว์

 

       ตอนนี้ทุกๆคน กำลังนั่งอยู่บนรถลางเพื่อชมสัตว์ตามสองข้างทางของป่า เจอทั้งกวาง เจอทั้งช้าง จากนั้นมัคคุเทศก์ก็บรรยายไปเรื่อยๆแต่ก็ไม่ได้มีใครสนใจเป็นพิเศษแต่ก็มีบ้างเป็นบางส่วน 

       โดยเฉพาะส่วนนี้..

       “ เซฮุน แบมเจ็บไปหมดเลยนะ เค้กที่อุส่าห์ตั้งใจจะเอามาให้เซฮุนกินก็หกลงไปกองกับเพื่อนเพราะไคห้องAคนเดียว งื้อออออ  


        มาร์คได้ยินเสียงบ่นงุ้งงิ้งอยู่ด้านหลังตน ก็พอจะเดาได้ว่าคนข้างหลังนั้นเป็นใครเขาไม่น่าคิดผิดมานั่งด้านหลังของห้องเขาเลย เพราะมันทำให้ติดกับห้องB แต่ใครมันจะไปรู้ว่าคนที่ทำเค้กหกใส่เสื้อเขาจะมานั่งด้านหน้าสุดของห้องตัวเอง อะไรมันจะบังเอิญขนาดนี้  แล้วที่หอบเค้กมาเยอะๆเต็มถาดนั่นก็เพื่อเอามาให้ผู้ชายกิน เหอะ!เจริญหละสมองห้องBคิดได้แค่นี้จริงๆ   มาร์คถอนหายใจแล้วหันไปสนใจยีราฟคอยาวที่กำลังชะโงกหัวเข้ามาในรถลาง



              

     “ กรี๊ดดดดดดดดดดดดด ด เซฮุนแบมกลัวยีราฟ ฮือออ 



       คิดผิดจริงๆ ที่มานั่งตรงนี้..



         “ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด ด เซฮุนดูอูฐน่ารักมากเลยอ่า  




        บ้าไปละ มองว่าอูฐน่ารัก แล้วเขาไปคิดตามทำไมเนี้ย = =”



       “ อร๊ายยยยยยย ย แบมแบมดูนั่นดิเพื่อนแบมแบมอะเต็มเลย เซฮุนดูดิ 




           เสียงใครอีกวะเนี้ย ?= =



         “ ไหนอะ กระต่ายป่าเหรอ ? ” แบมแบมถามอย่างสงสัยแกมดัดจริต เพราะเขารู้ว่าซองจงจะเล่นไม้ไหนกับเขา

         “  น่ารักกว่านั้นอีก...ดูสิดูดี ที่มีนอ อ่ะ เขาเรียกว่าแรดใช่ม๊า ฮ๊าฮาาาา า  

 

        “ หึหึหึ  ” มาร์คเผลอหัวเราะออกมา ถึงจะไม่ดังมาก แต่คนข้างๆเขาก็พอจะได้ยิน

        “ มึงขำไรมาร์ค ” ยองแจเอ่ยถาม

         “ เปล่า..กูแค่คิดว่าแรดน่ารักดี ” 

         “ มาแปลกแห่ะ เออช่างแม่ง ” 

 

         “ แบมคนนั้นใช่คน ที่แกทำเค้กหกใส่เสื้อเขาป่ะ” ซองจงหันไปถามแบมแบม

         “ ไม่รู้ดิใช่มั้ง 
         “ แกเห็นหุ่นเขาป้ะ แซบเวอร์มากอ่ะ...กล้ามแขนเป็นมัดๆ นี่ไม่อยากจะจินตนาการถึงด้านในเลย เดี๋ยวนี้พวกหนอนหนังสือห้องเข้าฟิตเนสกันแล้วเหรอ แบบนี้ต้องตามไปดูซะแล้ว” ซองจงพล่ามยาว
         “ ไม่เห็นจะน่าดูตรงไหนเลยพวกห้องC แซบกว่าเยอะ 

         “ เออ ว่าแล้วเทอมนี้สมัครชมรมว่ายน้ำดีกว่า คริคริ  



40%



         เวลา 15.00 .(นับเวลาไทยเลยเนาะ)ถึงเวลาที่ต้องขึ้นรถบัสกลับโรงเรียน หลังจากที่ชมสัตว์ป่ามานานกว่า ชั่วโมงทุกคนทุกห้องต่างรีบทยอยกันขึ้นรถเพราะอยากกลับบ้านเต็มที

 


ขณะเดินทางกลับ บนรถบัสของห้อง5-C...


      “ เห้ย! คืนนี้ว่าไงฉลองเปิดเทอมใหม่ของห้องเรา พอดีเลี้ยงต้อนรับลู่หานด้วยเลย  ” แจ็คสันพูดใส่ไมค์พร้อมกับรอคำตอบจากเพื่อนๆ

      “  ไมไม่รอให้ถึงวันศุกร์ก่อนว่ะ วันนี้เพิ่งจะวันจันทร์ ” โฮย่าพูดขึ้น

      “ แค่ฉลองเปิดเทอมนิดหน่อยๆ ไม่เป็นไรหรอกมั้ง ” แร็พม่อนพูดขึ้นบ้าง

      “ แต่พรุ่งนี้คาบแรกคณิตศาสตร์ อาจารย์คิบอมห้องเลยนะเว่ย พวกรุ่นพี่ก็เตือนแล้วหนิ ” โฮย่าพูดขึ้นมาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงจริงจังเพราะมีรุ่นพี่คนหนึ่งได้เล่ากิตติศัพท์ของอาจารย์คิบอมให้ฟังถ้าตกวิชาของแกก็ไม่ต่างอะไรกับตกนรกทั้งเป็น

       “ เอาหน่า..นิดหน่อยๆ มึงอ่ะคิดมาก  ” เทาพูดขึ้นบ้าง เพื่อให้โฮย่าสบายใจ

       “ พวกเราลืมถามเจ้าตัวเขารึเปล่าวะ ลู่หานคืนนี้ว่างป้ะ ถ้าไม่ว่างโดนแบนนะ  ” แจ็คสันพูดแบบขำๆ

       “ เอาดิ ที่ไหนอ่ะ ” ลู่หานตอบแจ็คสัน  ก็ดีเขาจะได้รู้จักเพื่อนในห้องมากกว่านี้
       “ บ้านไอ้โฮย่า    แจ็คสันตอบ 

       “ เห้ยๆ นี่มึงถามความเห็นกูยัง? ” โฮย่าค้านขึ้น

       “ ก็มึงไม่อยากให้พวกกูหนักอ่ะ มึงก็ดูแลพวกกูดิ อีกอย่างบ้านมึงแม่งก็อยู่ใกล้โรงเรียนด้วยจะได้ตื่นมาทันคาบแรกไง กูพูดมีเหตุผลป่ะ  ” แจ็คสันอธิบายให้โฮย่าฟัง

       “ เออๆกูเห็นด้วย  ” เทาพูดขึ้นมา

       “ กูก็เห็นด้วย งั้นวันนี้พวกเราไปนอนบ้านไอ้ย่ากัน พวกมึงก็ต้องมาไอ้จินไอ้จีมิน  ” แร็พม่อนหันไปบอกจินกับจีมินที่นั่งเล่นเกมส์ในโทรศัพท์อย่างเมามันส์

       “ แล้วพวกกูเคยพลาดไหมหล่ะ ”  จีมินบอกแล้วกลับมาสนใจเกมส์ต่อ
       “ โอเค!! ตกลงตามนี้คืนนี้บ้านไอ้โฮย่า น้องเปาอย่าลืมชวนน้องน้ำตาลกับยอมมี่มาด้วยหล่ะ แจ็คสันบอกมินซอก

       “ ไม่รับปากนะ ขนาดเปิดเทอมวันแรกยังไม่มาเลย ” มินซอกพูดน้ำเสียงน้อยใจเพื่อนสนิทสองคนนั้น

       “ เอ่อ.. แล้วชานยอลมึงว่าไง  ” แจ็คสันลืมชานยอลไปได้ยังไงเนี้ย เดี๋ยวเหอะ! 
       “ กู.. ไม่ว่าง ” ชานยอลตอบแบบไม่ได้มองหน้าเพื่อน มองไปข้างทาง

       “ มึงมีนัดแล้วหรือยังไง อะไร ? ” เทาอดสงสัยไม่ได้

       “ กู..ต้องเลี้ยงน้อง 
        “ ลูกพ่อใหม่มึงอ่ะนะ กี่ขวบแล้วอ่ะ ผู้หญิงผู้ชาย 
        “ ผู้ชาย  
         “ เออ งั้นวันหลังละกันมึง  ” เทาไม่อยากถามมากเดี๋ยวโดนด่าว่าเสือกอีก
         “ สรุป คืนนี้พวกเราห้องไปบุกบ้านไอ้โฮย่ากัน เฮ้ !!!  ” แจ็คสันร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น แหงหละ... ปิดเทอมไม่ได้สังสรรค์กับเพื่อนนาน เปิดเทอมทั้งทีขอเต็มที่ละกัน




60%




ใต้ตึก PARADISE 5.

 

    “ เออๆ คืนนี้เจอกัน กูไปละรถบ้านกูมารับละ ” แจ็คสันบอกลาเทาก่อนจะเดินไปขึ้นรถ

    “ อ้าว! ท่านประธานห้องมึงเลี้ยงไหนกันวันนี้  ” เทาถามคริสที่เดินผ่านมา

    “ แลดูห้องมึงรีบกันเนอะ ห้องกูนัดกันวันศุกร์  

    “ ตอนแรกก็กะจะจัดวันศุกร์แหละ พอดีมีเด็กใหม่ไงเลยจัดแม่งวันนี้เลย  

     “ คนตัวเล็กๆ หน้าหวานๆที่ออกไปยืนหน้าเวทีวันนี้อ่ะนะ  

     “ เออนั่นแหละ  

     “ แม่งน่าสนว่ะ ขอห้องกูแจมด้วยได้ป้ะ พอดีช่วงนี้เป็นเซงๆว่ะ 

     “ เออๆมาเลยบ้านไอ้โฮย่า มึงรู้จักใช่ป่ะที่ไปก่อนปิดเทอม เทอมที่แล้วอ่ะจำได้ใช่มะ อย่ามาแต่ตัวนะมึง  

     “ เออกูรู้หน่า เดี๋ยวกูไปชวนเซฮุนก่อน 

     “ ชวนสามดอกไม้งามแห่งพาราไดซ์นั่นมาด้วย คืนนี้จะได้มีสีสัน 
     “ มึงหมายถึง จองกุก แบมแบม ซองจง อ่ะนะ 

     “ เออนั่นแหละๆ ชวนมาแม่งให้หมดเลย  

     “ ถ้าห้องกูไปหมดแล้วห้องมึงจะหนาว  

     “ เอองั้นคืนนี้เจอกันสองทุ่มบ้านไอ้ย่า กูไปละพี่กูมารับละ 

 

 

ลานจอดรถหลังโรงเรียน

 

      ชานยอลที่ยืนพิงประตูรถแล้วควงกุญแจรถเล่น ระหว่างรอน้องชายต่างแม่ เพื่อรอกลับบ้านพร้อมกัน ให้ตายสิ รถบัสก็กลับมาพร้อมกัน ทำไมช้าอย่างนี้ แม่นะแม่ทำไมไม่ให้คนอยู่บ้านมารับ จะกลับพร้อมกันได้ไง อีกอย่างเขาไม่อยากให้ใครเห็นว่ากลับบ้านพร้อมกับแบคฮยอนขี้เกียจตอบคำถาม

 


     15 นาทีผ่านไป

 

 

     “  นี่.. ” แบคฮยอนที่เพิ่งรีบวิ่งมาถึงเอ่ยทักขึ้น เพราะเห็นว่าชานยอลมองหน้าเขาแบบไม่พอใจ

     “ พอดีว่าฉันคุยกับเพื่อนอยู่...  ” แบคฮยอนอธิบายเหตุผลที่มาช้า

     “ ขึ้นรถ! ” ชานยอลพูดจบก็เปิดประตูเข้าไปนั่งฝั่งคนขับ


      ระหว่างทางกลับบ้านภายในรถ เป็นอะไรที่อึดอัดมากสำหรับแบคฮยอน เพราะชานยอลไม่ได้ชวนคุย เพลงก็ไม่เปิด แถมยังทำหน้าไม่รับบุญอีก พอถึงบ้านปุ้บ ชานยอลก็รีบตรงเข้าไปในห้องนอน ไม่รู้จะลึกลับอะไรนักหนา คนครอบครัวเดียวกันก็ต้องคุยต้องรู้จักกันดิ หรือว่าเขาไม่พอใจที่พ่อเรามาแต่งงานกับแม่เขานะ ก็ไม่หนิแม่ชานยอลก็บอกชานยอลโอเคที่จะมีพ่อใหม่ ช่างเหอะ ไปอาบน้ำแล้วมาคุยไลน์กับคยองซูเพื่อนใหม่ดีกว่า

 

 


เวลา 19.00 ณ บ้านแบคฮยอน


     “ ตาชาน...ไปเรียกน้องมาทานข้าวลูก ” เสียงแม่บอกชานยอลขณะที่เขากำลังเดินเข้ามาโต๊ะอาหาร

     “ ครับ ”  มาเองไม่ได้รึไง ทำไมต้องให้คนอื่นไปตามทำตัวเป็นเด็กไปได้ แล้วแม่บ้านก็มีเยอะแยะ แม่นะแม่ทำไมเขาต้องเดินขึ้นมาตามแบคฮยอนด้วยมันใช่เรื่องไหม ตอบ!



 

      ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 




       “ ไปกินข้าว  




         เงียบ

 



       “ แบคฮยอน 




         ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 






      เงียบอีก







 

      ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก






      พลั่ก !!




      แบคฮยอนเปิดประตูออกมา เขาได้ยินตั้งนานแล้วเพียงแต่กำลังอยากแกล้งพี่ชายก็เท่านั้น

 

      “ ได้ยินแล้ว จะเคาะจนประตูพังเลยรึไง  

      “ ครั้งหน้าก็ลงมาเอง อย่าให้อื่นมาตาม 

      “ แล้วใครใช้ให้มาตาม 

      “ รีบลงมา คนอื่นเขารอนายคนเดียว ยุ่งยากว่ะ ” ชานยอลไม่อยากต่อปากต่อคำกับแบคฮยอน พูดตัดบทแล้วเดินลงบันไดไป




 โต๊ะอาหาร


     “ ไปเรียนวันแรกเป็นยังไงบ้างลูก โอเคไหม  ” พ่อแบคฮยอนถามลูกด้วยความเป็นห่วง
     “  ก็โอเคนะครับ วันนี้เราไปสวนสัตว์ของโรงเรียนกันมาด้วย ” 
     “ ทำไมไม่เห็นตาชานบอกแม่เลย ว่าไปสวนสัตว์ 
     “ แม่ไม่ได้ถามผมหนิครับ ” 

     “ ตาชาน!!  ”

      “ ชานยอลพ่อฝากดูน้องด้วยนะลูก ถึงจะอายุเท่ากันก็เหอะแต่ก็เห็นๆตัวแค่เนี้ยทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง ขนาดขับรถยังไม่เป็นเลย  

      “ ผมขับเป็นแล้วเหอะ ป๊าแหละไม่ยอมให้ผมขับเอง  ” แบคฮยอนเถียงขึ้นฟึดฟัด

      “ ป๊ายังไม่อยากได้เงินประกันแกตอนนี้ ไม่ต้องเลย ไปกับชานยอลแหละป๊าจะได้สบายใจ 

      “ ผมไม่อยากปะ.. ”

      “ ชานยอลป๊า ฝากน้องด้วยนะลูก 

      “ แต่คุณค่ะ ตาชานมีซ้อมเทควันโดทุกเย็นนะคะแล้วแบคฮยอนจะรอได้เหรอ  

       “ งั้นก็ไปพร้อมกัน เดี๋ยวตอนกลับให้คนที่บ้านไปรับละกัน  

      “ ครับ เอาอย่างงั้นก็ได้ครับ ผมอิ่มแล้ว ขอตัวเลยละกัน  ” ชานยอลพูดจบก็เดินออกไป

       “ ตาชานก็เป็นแบบนี้แหละแบคฮยอน ภายนอกดูขรึมๆ แต่ที่จริงแล้วเขาอ่อนโยนมากเลยนะ ”แม่ชานยอลหันมาพูดกับแบคฮยอน

        “ ครับ งั้นผมขอตัวไปอ่านหนังสือก่อนนะครับ ไนส์คิสครับป๊า ม๊วฟ  ”แบคฮยอนพูดจบและมาจุ๊บแก้มป๊า แบบที่เคยทำทุกครั้งก่อนจะขึ้นไปอ่านหนังสือ

        “ ไปจุ๊บ ม๊าด้วยดิ  ” ป๊าบอกแบคฮยอนที่กำลัง ลังเลว่าจะทำดีไหม







       สุดท้ายก็..

                 .

                  .


.



       “ ไนส์คิส ครับม๊า ม๊วฟ <3 ”



             

 


       แม่ชานยอลรู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก เพราะชานยอลไม่เคยมาทำอะไรแบบนี้ตั้งแต่เลิกกับพ่อชานยอลมา ได้3ปี แม่ชานยอลก็ไม่เคยเห็นชานยอล ทำตัวร่าเริง  เหมือนเด็กทั่วไปในวัยเดียวกันเลยสักครั้ง หวังว่าความสดใสของแบคฮยอนจะช่วยเปลี่ยนชานยอลได้นะ


    “ ถ้าตาชานน่ารักแบบแบคฮยอนก็ดีสินะ เหมือนมีลูกสาวเลยเนอะคุณ 

     “ ผมบอกคุณแล้วว่าแบคฮยอนหนะน่ารัก ถึงแม่เขาจะจากเขาไปตั้งแต่เขายังเด็กมาก เขาก็ยังร่าเริง สดใส เขาบอกเขาไม่เสียที่ใจแม่ไม่อยู่กับเขา เพราะเขายังมีผมอยู่ทั้งคนผมเลยรักเขามากแบบนี้ไง  

      “ แล้วแบคฮยอนจะไม่น้อยใจ ที่คุณมีฉันเข้ามาเหรอคะ 

      “ ไม่หรอก ดูเหมือนเขาจะชอบคุณมากนะ  


100%

** หูยยยยย ย ครอบครัวสุขสันต์อิจฉาจังเลย >< ครบ100% เย่ๆ 

ตอนหน้าจะไปบุกบ้านโฮย่ากัน ฮี่ๆ มีใครอยากไปด้วยไหม^^

( #ชานแบค #มยองยอล #วีกุก #มาร์คแบม #ฮุนฮาน )

 






Free Lines - Help Select
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

255 ความคิดเห็น

  1. #70 EB2M (@pangntmca) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 15:18
    จองกุกชอบพี่มาร์คเหรอออออ สามสาวดอกไม้งามแห่งพาราไดร์น่ารักอ่ะแถมฮาอีกตอนนี้ชอบห้องบีกับซีมากเลยห้องเอนี่ปล่อยเค้าอ่านหนังสือต่อไปเถอะ พี่ชานนี่ไมไม่สดใสเลยดูเงียบๆ
    #70
    0