ตอนที่ 13 : ` h a l f - h e a r t e d : CHAPTER 11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2438
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    27 ม.ค. 58



 

ผมเดินเข้ามาในห้องก่อนจะนอนแผ่บนเตียงหลังจากทำกิจกรรมมาทั้งวัน โชคดีที่หลังจากเกมนั้นผมก็ไม่ต้องคู่กับจองกุกอีกเลย พี่ซูก้าเดินตามผมหลังผมมาและปิดประตูให้แล้วอยู่ในสภาพเดียวกับผม

 

เป็นไงบ้าง?พี่เขาพูดขึ้นทำให้ผมหันไปมองก่อนที่จะตอบ

 

ก็มันอ่ะดิถามได้ ไม่ได้สนุกอย่างนี้มานานแค่ไหนแล้วก็ไม่รู้ความจริงผมก็พูดเว่อร์ไปงั้นแหละครับ มันก็สนุกนะแต่ผมปล่อยวางเรื่องจองกุกไม่ได้เลยทำให้มันฉุดอารมณ์ผมเป็นพักๆก็เลยสนุกแต่ไม่สุดอย่างที่เห็นนี่แหละ

 

แล้วตอนได้คู่กับประธานนี่แกโอเคใช่มั้ย?ผมเงียบไปซักพัก โอเคมั้ยน่ะเหรอ? ผมพูดออกมาตรงๆได้ใช่มั้ย?

 

ก็โอเคนะพี่เอาตรงๆพอผมมามองย้อนกลับไปมันก็มีความสุขนะมันทำให้ผมนึกถึงเมื่อก่อนที่เราได้สนุกกัน ถ้าเรื่องของเรามันไม่เป็นแบบนี้ซะก่อนผมว่า...เราคงจะมีความสุขกันมากกว่านี้

 

ถ้าแกโอเคก็ดีแล้วถึงตอนอื่นพี่เขาจะดูพึ่งพาไม่ได้ แต่ตอนนี้ผมรู้สึกได้เลยว่าพี่เขาเป็นห่วงผม บางทีสำหรับพี่เขาการแสดงออกในเรื่องบางเรื่องมันคงจะยาก

 

พี่...ผมพูดก่อนจะเงียบจนพี่เขาต้องเร่งให้ผมพูดต่อ ขอบคุณมากนะครับ

 

เอ้อ ไม่เป็นไรหรอก ยังไงแกก็น้องฉันโหย อย่างเท่อ่ะพี่ มาๆขอกอดทีนะ ผมไม่พูดเปล่าผมยังย้ายตัวเองไปยังเตียงของพี่เขาก่อนจะกอด พี่เขาตบตูดผมเบาๆเหมือนผมเป็นเด็กยังไงยังงั้น

 

พี่...เอามือออกผมบอกพี่เขาพลางทำหน้าเอือม ก็เล่นจับตูดผมขนาดนี้!

 

แกก็ปล่อยฉันก่อนสิ ไม่ใช่โฮซอกอย่ามากอดพร่ำเพรื่อแหม่ เอางี้เลยเหรอ? ผมลุกขึ้นนั่งก่อนจะมองหน้าพี่เขาจนพี่เขาถาม มีอะไร?

 

พี่จริงจังกับพี่โฮซอกจริงดิ?เอาตามตรงนะ ตั้งแต่ผมรู้จักพี่ซูก้ามานี่ผมไม่เคยเห็ยพี่เขาจริงจังกับใครเลย จริงๆพี่เขาก็แค่คุยด้วยเฉยๆไม่เห็นคบกับใครซักคนจนผมเองก็เริ่มสงสัย

 

ถ้าใช่...แล้ว?ผมคิดคำที่จะตอบพี่เขาแต่พี่เขาก็พูดแทรกขึ้นมา ก็ฉันสนใจเขานี่

 

แต่มันไม่แสดงออกมากไปหน่อยเหรอพี่?ผมพูดออกมาตามที่คิด คนอื่นคงหมั่นไส้พี่กันหมดละ

 

แล้วไงล่ะ? ก็เรื่องของคนอื่นไปสิ ฉันไม่แคร์อื้อหือ...มั่นมากครับพี่ แต่มันมั่นเกินไปหน่อยมั้ย? ฉันชอบฉันก็แสดงออก ฉันเกลียดฉันก็แสดงออก ตรงๆเคลียร์ๆกันไปเลย ให้มาเก็บไว้ฉันไม่ไหวหรอก

 

ก็จริงนะถึงผมจะเห็นด้วยแต่ผมก็ทำอย่างพี่เขาไม่ได้หรอก ความจริงผมก็อยากทำแบบพี่เขาบ้างนะ ไม่ต้องแคร์ใคร ทำตามใจตัวเอง คิดอะไรก็บอกออกมาตรงๆ ผมว่ามันเคลียร์ดี แต่ด้วยความที่ผมไม่มั่นเหมือนพี่เขานี่แหละถึงทำไม่ได้

 

แล้วแกไม่อึดอัดหรือไงที่เก็บไว้อย่างนี้อ่ะ?โคตรๆอ่ะพี่...อึดอัดจนจะระเบิดออกมาอยู่แล้ว หลายๆครั้งที่ผมรู้สึกว่าเขาไม่ได้เกลียดผมอย่างที่เขาบอก ผมสงสัย...ผมอยากรู้...แต่ผมไม่กล้าถามออกมาอีกแล้ว เพราะผมกลัว...กลัวคำตอบที่ได้รับมันจะไม่ใช่อย่างที่ผมต้องการ กลัวคำตอบนั้นจะทำให้ผมรับไม่ได้ กลัวที่จะเสียใจเมื่อได้รู้คำตอบถ้าสงสัยก็ถามออกไปตรงๆ บางทีมันอาจจะไม่ได้แย่อย่างที่คิดก็ได้

 

ก็เคยถามแล้วไงพี่ จำไม่ได้เหรอที่ผมเล่าไปอ่ะ?พอพูดขึ้นก็ทำให้นึกถึงอีกจนได้ วันนั้นทำให้ผมลืมไม่ลงจริงๆ ตั้งแต่วันนั้นผมพยายามสร้างกำแพงเพื่อกันตัวเองออกมา สุดท้ายก็มาพังวันนี้เพราะเล่นเกมพวกนั้นนั่นแหละ

 

จำได้ดิ แต่แกจะเชื่อสิ่งที่พูดหรือสิ่งที่แสดงออกล่ะ?หมายความว่ายังไง? ผมได้แต่มองหน้าพี่เขาอย่างไม่เข้าใจ มันก็ชัดเจนอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ? แกคิดว่าอะไรมันจะโกหกง่ายกว่ากัน

 

ก็คำพูดดิถามได้โอ๊ย สับสนไปหมดแล้วเนี่ย ผมควรทำยังไงดี? ถาม? ไม่ถาม? หรือจะถามดี? หรือไม่ถาม?

 

ในระหว่างที่กำลังจะเป็นบ้าเพราะตัดสินใจไม่ได้เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น พี่ซูก้าจึงลุกขึ้นแล้วเดินเปิดประตูผมได้ยินเสียงพี่โฮซอกพูดอะไรบางอย่างกับพี่ซูก้า

 

อยู่คนเดียวได้มั้ย?แหน่ะ จะทิ้งน้องอีกแล้วใช่มั้ย? น้อยใจแปปดิ นี่น้องกำลังสับสนอยู่นะ

 

เชิญเลยครับสุดท้ายผมก็ให้พี่เขาไป ความจริงมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรที่ผมจะเถียงกับตัวเองต่อไปโดยไม่มีพี่เขานั่งบ่นอยู่ข้างๆ

 

พี่ซูก้าเดินมาหยิบมือถือก่อนจะออกไปจากห้อง ผมทิ้งตัวลงบนเตียงของพี่เขาแล้วคิดเรื่องที่คาใจผมอยู่ต่อจากเมื่อกี๊

 

 

ผมมองออกไปบนท้องฟ้าเพื่อรอดูฝนดาวตกที่กำลังจะเกิดขึ้นตามคำพยากรณ์ ถึงอากาศในตอนนี้จะค่อนข้างเย็นแต่ไออุ่นจากจองกุกและผ้าห่มที่คลุมตัวพวกเราอยู่ก็ไม่ทำให้ผมหนาวเลย

 

จองกุก รักผมมากแค่ไหนเหรอ?ผมถามขึ้นอย่างนึกสนุก แต่เขาก็เงียบไปทำให้ผมรู้สึกสงสัย

 

ไม่...

 

จองกุกไม่รักผมเหรอ?ผมรีบพูดขึ้น ผมไม่เชื่อหรอก...เขาโกหกผม จองกุกรักผม ผมรู้นะ

 

ทำไมถึงคิดอย่างนั้นล่ะ?ผมคิดผิดเหรอ? ทำไมจองกุกพูดอย่างนี้ล่ะ? ผมรู้สึกไม่ดีเลยนะ

 

ก...ก็...ทุกอย่างที่จองกุกทำไง ผมรู้สึกได้จริงๆนะ ผมรู้สึกอย่างนั้น ผมรู้สึกถึงความรักของจองกุกนะ อย่าบอกว่าสิ่งที่ผมคิดมันผิดเลยนะ

 

แล้วแทฮยองเชื่อะไรมากกว่ากันเหรอ? คำพูด...หรือการกระทำ

 

การกระทำสิผมตอบมันออกมาอย่างรวดเร็ว เขายิ้มให้ผมเล็กน้อยก่อนจะลูบหัวผมเบาๆ ทำให้ผมรู้ว่าเขาแค่แกล้งผมเล่นๆ จองกุกจะบอกไม่รักผมจริงๆเหรอ?

 

ก็เปล่า...แล้วทำไมพูดออกมาอย่างนั้นล่ะ? เล่นแบบนี้มันไม่สนุกเลยนะ

 

แทฮยองไม่ยอมฟังผมพูดให้จบเองนี่นาเขาบีบจมูกผมเบาๆจนผมทำหน้ามุ่ย ยังจะแกล้งผมอีกนะ ผมจะบอกแทฮยองว่า...

 

ว่าอะไร?ผมเร่งให้เขาพูดก่อนที่เขาจะฉวยโอกาสจุ๊บปากของผมอย่างรวดเร็ว

 

ไม่...น้อยจองกุกคนบ้า...ฮือ ทำผมเขินไปหมดแล้วเนี่ย ผมแกล้งทำเป็นมองออกก่อนที่เขาจะกอดผมจากข้างหลังทำให้ผมรู้สึกอบอุ่นมากขึ้น

 

จองกุกเอาคางมาเกยไหล่ของผมไว้หลังจากนั้นไม่นานฝนดาวตกก็ปรากฏขึ้น ผมกับจองกุกรีบหลับตาและอธิฐานในสิ่งที่ต้องการ ผมขอให้จองกุกมีความสุขมากๆ เวลาเจอเรื่องแย่ๆก็ผ่านไปได้เสมอ สุขภาพแข็งแรง ผมขอแค่นี้แหละ

 

 

ผมวางแขนก่ายหน้าผากของตัวเองไว้ เรื่องในตอนนั้นทำให้ผมตัดสินใจได้ง่ายขึ้น ผมเลือกแล้วล่ะ...เลือกว่าจะเชื่อสิ่งที่ตัวเองรู้สึก ผมอยากจะรู้ความจริงจากใจของเขา ไม่ใช่เรื่องที่เขาโกหกจากปากของเขา สาเหตุที่ผมยังตัดใจจากเขาไม่ได้ก็คงเพราะผมยังไม่รู้สึกเชื่อในสิ่งที่เขาพูดนั้นร้อยเปอร์เซ็นต์นี่แหละ

 

หลังจากโทรไปถามเบอร์ห้องของจองกุกจากโฮซอกผมก็เดินไปที่บังกะโลของเขา ผมรู้สึกว่าสองขาของผมมันขยับได้ไม่ทันใจเท่าไหร่จนผมทนไม่ไหวจึงเปลี่ยนจากเดินเป็นวิ่งแทน

 

ผมใกล้จะถึงห้องของเขาแล้วแต่ยังไม่ทันที่ผมจะได้เข้าใกล้ไปมากกว่านี้ สิ่งที่ผมเห็นก็ทำเอาผมก้าวไม่ออก จองกุกอยู่กับ...ภรรยาของเขา ใช่สิ ผมคงลืมไปแล้วว่าเขาแต่งงานแล้ว เขาไม่ใช่จองกุกคนเดิมที่รักผมได้อย่างเมื่อก่อน แล้วทำไมทุกสิ่งที่เขาทำถึงเหมือนกับว่ามันเป็นเหมือนเดิมล่ะ?

 

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ผมเดินออกมาจากตรงนั้น ผมเดินมาไกลแค่ไหนแล้วนะ? แล้วผมปล่อยให้ตัวเองร้องไห้นานแค่ไหนแล้ว? ทุกๆครั้งที่ผมคิดว่ากำลังจะมีอะไรดีๆเกิดขึ้นมันกลับไม่ใช่อย่างนั้นตลอดแถมมันเป็นไปตรงกันข้ามอีก

 

ผมเหยียดยิ้มให้กับความน่าสมเพชของตัวเองก่อนจะรู้สึกถึงหยดน้ำที่โดนตัวผม ไม่นานมันก็เทลงมายกใหญ่ ผมมองซ้ายมองขวาเพื่อหาทางกลับแต่ผมจำทางไม่ได้ ซวยซ้ำซวยซ้อนจริงๆ ผมจึงรีบหาที่หลบฝนก่อนซึ่งก็เป็นชายคาที่ยื่นออกมาจากร้านค้าที่ปิดไปแล้ว

 

ผมนั่งลงมองฝนที่ตกลงมาอย่างไม่ให้สุ้มให้เสียงและไม่มีทีท่าที่จะหยุด โชคดีที่ยังไม่มีเสียงฟ้าร้องที่ผมกลัวยิ่งกว่าอะไรดี แต่ดูเหมือนมันอยากจะแกล้งผมเพราะไม่นานฝนมันก็ตกหนักขึ้นเรื่อยๆ ทำไมผมต้องเจออะไรแบบนี้ด้วย? ก่อนที่เสียงฟ้าร้องจะดังขึ้นจนผมรู้สึกได้ถึงแรงสั่นของร้าน ผมยกมือขึ้นมาปิดหูและหลับตาสนิทด้วยความกลัว

 

ช่วยด้วย...ช่วยผมด้วย...เอาผมออกไปจากตรงนี้ที ผมกลัว...ผมกลัวแล้ว แต่มองไปรอบๆก็มีแต่ตึกที่ปิดไฟสนิท ไฟตามถนนก็แทบจะไม่ได้ช่วยให้แถวนี้ดูสว่างขึ้นเท่าไหร่เพราะฝนที่ตกลงมา ผมได้แต่หวังว่าจะมีใครซักคนที่บังเอิญผ่านมาทางนี้แล้วพาผมไปส่งหรือแค่อยู่เป็นเพื่อนผมก็ยังดี

 

จองกุก...จองกุกอยู่ไหน? อยู่ๆผมก็คิดถึงเขาขึ้นมาซะอย่างนั้น เวลาอย่างนี้ผมยังจะคิดถึงเขาอีกนะ เมื่อก่อนเวลาฝนตกเขาจะคอยกอดและปลอบผมเสมอ...แต่ตอนนี้มันไม่มีอีกแล้ว อ้อมกอดที่อบอุ่น หรือคำพูดที่อ่อนโยนของเขา...ไม่มีแล้ว

 

ผมนั่งกอดเข่าตัวเองเพราะความหนาวจากฝน ผมรู้สึกได้ว่าตัวของผมกำลังสั่นจากความหนาวและความกลัว เหนื่อย...ง่วง...ผมอยากจะหลับแล้วนะ แต่ผมก็กลัวว่าจะไม่มีใครมาเห็นผมและช่วยผม ถึงอย่างนั้นผมก็รู้สึกว่าตาผมมันจะลืมไม่ไหวอยู่แล้ว งีบซักหน่อยคงจะไม่เป็นไรนะ?

 

แทฮยอง! แทฮยอง!” ผมรู้สึกเหมือนมีใครเรียกชื่อผมเลย แต่เปลือกตาของผมก็หนักเกินไปที่จะยกมันขึ้น แถมเสียงฝนก็กลบจนแทบจะแยกไม่ออกว่าเป็นเสียงของใครกัน คนๆนั้นกอดผมเอาไว้แน่นแต่ความอบอุ่นที่ผมคุ้นเคยทำให้ผมนึกถึงใครคนนึง

 

...นี่ผมคิดถึงเขาจนคิดว่านี่คืออ้อมกอดของเขาเลยเหรอ?

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - -TO BE CONTINUE  - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ตอนที่ 11 มาแว้วววว เป็นไงกันบ้างเอ่ย?
หลังจากซอฟท์มาซักพัก ตอนนี้เริ่มมีอะไรๆแล้วเนอะ
จะเกิดอะไรขึ้นต่อไปหรือใครกันที่มาหาแทฮยอง
ลองเดากันในใจดูเนอะ แล้วมาดูกันว่าใครถูกใจตอนหน้า
ซึ่งไม่รู้จะมาเมื่อไหร่
55555555 ช่วงนี้ไรท์งานเข้าแหละ
การบ้านและช่วยเพื่อนทำงาน ที่เห็นรีๆก็เล่นในมือถือนะเออ
แต่ถ้าจะอัพต้องใช้คอม ฉะนั้นถ้าไรท์มาอัพช้าไปบ้างไม่ว่ากันเนอะ
แต่ไรท์ก็ขอโทษนะเออ อีกอย่างกลัวอัพบ่อยแล้วแต่งไม่ทัน
แบบลงจนหมดแล้วไม่มีตอนลงต่อ
5555555
และเพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนั้น ไรท์เลยแต่งบ้างลงบ้าง
อันนี้ก็อย่าโกรธไรท์เลยนะ ยังไงก็ขอบคุณทุกคนมากนะคะ
รักรีดเดอร์ทุกคนจริงๆนะเออ
*ซารางแฮโย*

(2015.01.23)


© themy  butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

486 ความคิดเห็น

  1. #470 Ppttyc_ (@Preeyaporn123Noo) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 13:35
    ฮือออช่วยแทด้วย
    #470
    0
  2. #391 Amm-V- (@Amm-V-) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 เมษายน 2558 / 21:07
    เชียร์ให้เป็นจองกุกอย่างด่วนเพราะเขาเป็นคนเดียวที่ช่วยน้องวีได้และเป็นคนเดียวที่เข้าถึงใจน้องวีได้
    #391
    0
  3. #215 envynun (@envy-nun) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มีนาคม 2558 / 09:36
    กุกมาแล้วใช่ไหม T_______T
    #215
    0
  4. #167 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มกราคม 2558 / 01:15
    ซูจินมาทำไม จองกุกมาตามแทฮยองใช่ไหม
    #167
    0
  5. #148 KKIN6S (@kkin6s) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มกราคม 2558 / 12:49
    กุกแน่ๆ /-
    #148
    0
  6. #147 _mattyvo (@_mattyvo) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มกราคม 2558 / 01:13
    กุกเถ้อะะะ
    #147
    0
  7. #144 SeulKi (@seulki) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 03:09
    เป็นกุกทีเถิด คนอ่านลุ้นนน
    #144
    0
  8. #143 Panathit (@means3321) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 02:00
    รออยู่น้าาา

    กุกมะ?? TT
    #143
    0
  9. #142 valentineloza (@zattlecaramel) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 มกราคม 2558 / 08:42
    กุกใช่ม้อยยยยย อย่าทำให้ค้างสิเตงงง=3=
    #142
    0
  10. #141 PLOY POLY PLUS (@chadaploy123) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 มกราคม 2558 / 07:14
    แทฮยองอ่าาT^T
    #141
    0
  11. #140 FernForFun (@chananchidafern) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 มกราคม 2558 / 05:37
    คนที่ช่วยวีใช่จองกุกรึเปล่าคะไรต์
    #140
    0
  12. #139 - chokimanook。 (@cloudevil) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 มกราคม 2558 / 02:36
    โง้ยยยย รู้สึกตื่นเต้นนนน คาดหวังเอาไว้ว่าคนที่มาจะเป็นเขาคนนั้น
    ขออย่าผิดหวังเลยแง้
    แต่ก็นะ สงสารแทฮยองทั้งๆที่เปิดใจสู้อีกครั้งแล้วแท้ๆ
    กลับต้องมาเจออะไรเจ็บปวดอีกแล้ว
    ㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠㅠ
    ขอให้ทั้งสองลองทำตามหัวใจตัวเองกันไวๆด้วยเถ๊อออะ 
    เป็นกำลังใจให้ทั้งแทฮยองจองกุกและไรท์เล้ยย 
    เรารอได้เสมออ ขอแค่ไม่ทอดทิ้งเป็นพออ
    ติดเรื่องนี้เข้าอย่างจังแล้วฮะ ไฟท์ติ้งๆ ;0; ♡

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 24 มกราคม 2558 / 02:41
    แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 24 มกราคม 2558 / 02:43
    #139
    0
  13. #138 kaTanghaeyo (@satang-hae-yo) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 มกราคม 2558 / 02:05
    กรี๊ดดดดดดดดด อารมณ์นี้ต้องจองกุกแล้วล่ะ ออกมาตามหาแทแทนี่ เป็นห่วงใช่ป่ะล่ะ อรั๊ยยยยย XD ทำตามหัวใจตัวเองกันบ้างก็ได้น้าา อนาคตเป็นไง ช่างมันก่อน ชิลๆ 55555 รอตอนหน้านะคะไรท์ สู้ๆค่ะ ^^
    #138
    0
  14. #137 B2UTYZ (@b2utykg) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 มกราคม 2558 / 00:48
    จองกุกใช่ไหมที่มาช่วยแทฮยอง ไรท์เราค้างอ่ะ แงง
    #137
    0
  15. #136 Love (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 มกราคม 2558 / 00:14
    ไรท์ต้องอัฟตลอดนะ ไม่งั้นมันค้าง คึคึ สุดท้ายนี้เป็นกำลังใจให้ร้าย สุ้ต่อไป ฮึบบบ
    #136
    0