ตอนที่ 19 : ` h a l f - h e a r t e d : CHAPTER 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2000
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    13 มี.ค. 58


 

 

ผมเห็นแทฮยองที่อยู่ในห้องรับรองแขกนั่งนิ่ง เขาคงจะตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมากเลยสินะ ทำไมผมถึงปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้? ผมไม่น่าทำลายกำแพงนั้นลงเลย ถ้าผมไม่ใจอ่อน ถ้าผมคิดให้ดีกว่านี้ ถ้าผมอดทนต่อไป แทฮยองคงไม่ต้องมาเจออะไรแบบนี้ ทั้งที่ผมรู้อยู่แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นแต่ผมก็ยังจะเห็นแก่ความสุขของตัวเองมากกว่า...ผมขอโทษนะแทฮยอง ผมหลับตาลงก่อนจะสูดลมหายใจเข้าและปล่อยมันออกพร้อมกับลืมตาขึ้นเพื่อปรับอารมณ์ของตัวเองแล้วค่อยเดินเข้าไปหาแทฮยอง

 

แทฮยอง เป็นไงบ้าง? ผมถามขึ้นเมื่อก้าวเข้าไปในห้อง แก้มของแทฮยองเป็นรอยแดงไม่จางเลย ผมได้แต่โกรธภรรยาตามกฎหมายของผมที่เธอทำกับคนที่ผมรักที่สุดอย่างนี้ แต่ก็แค่อีกไม่นานเท่านั้นแหละ ผมทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว...พอกันที

 

ผมไม่เป็นอะไรแล้วเขาลุกขึ้นมาหาผมก่อนจะยิ้มให้ ทำไมจะไม่เป็นอะไรล่ะ? ผมดูออกนะว่าเขาเป็นแต่เขาแค่ไม่พูดออกมาแค่นั้น แทฮยองคงจะไม่อยากให้ผมเป็นห่วงเขาสินะ

 

แทฮยองไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว ถึงผมจะพูดอย่างนั้นแต่ผมก็ไม่โล่งใจเลยซักนิด ผมมองรอยแดงนั้นอีกครั้งก่อนจะใช้มือลูบมันเบาๆ แก้มของเขาเย็นเฉียบเพราะถุงน้ำแข็งที่ใช้ประคบแก้บวมเมื่อครู่ ทำไมผมถึงปกป้องเขาไม่ได้เลย? ผมดึงตัวเขาเข้ามากอดแน่น...ผมขอโทษนะแทฮยอง แทฮยองกลับโรงแรมไปก่อนนะ

 

ไม่เป็นไร ผมทำงานได้ เขาดื้ออีกแล้ว ผมไม่อยากให้เขาเข้าในออฟฟิศตอนนี้เลย พนักงานคนอื่นๆคงจะมองเขาไม่ดีแน่ แต่พอผมจะค้านเขากลับไม่ยอมฟังซักนิดจนผมต้องปล่อยให้เขาทำตามใจ

 

เมื่อเขาเดินออกไปแล้วผมจึงเดินไปที่ห้องทำงานของตัวเอง ตอนนี้ซูจินกลับไปแล้วและนายปาร์คที่ผมให้คนติดต่อไปเมื่อครู่ก็รออยู่ในห้องเรียบร้อย ผมเดินไปที่โซฟากลางห้องก่อนจะทักทายเขา ทนายปาร์คลุกยืนเพื่อให้ผมนั่งก่อนแล้วเขาค่อยนั่งลงตาม

 

คุณจองกุกเรียกผมมามีอะไรหรือเปล่าครับ?เขาถามผมอย่างสุภาพถึงแม้เขาจะมีอายุมากจนเกือบเท่าพ่อผมแล้วก็ตาม

 

ผมอยากจะหย่าครับผมตอบออกไป เขาดูจะตกใจเล็กน้อยกับคำพูดของผม

 

แล้วคุณท่านรู้เรื่องนี้หรือยังครับ?ผมส่ายหน้าแทนคำตอบ คุณจองกุกคิดดีแล้วใช่ไหมครับ?

 

ครับ คุณอาเขาทำงานกับครอบครัวของผมมานานมากเลย และลูกชายของเขายังเป็นเพื่อนของผมอีกด้วย ผมก็เลยเคารพเขาเหมือนญาติผู้ใหญ่คนหนึ่งผมอยากให้เรื่องนี้เงียบที่สุด มันคงจะดีกับซูจินด้วย

 

งั้นผมจะจัดเตรียมเอกสารให้นะครับเมื่อบทสนทนาจบลงทนายปาร์คก็ลุกขึ้นก่อนจะเดินออกไป ผมทิ้งตัวพิงกับเบาะแล้วถอนหายใจออกเบาๆ จะได้จบเรื่องกันซักทีสินะ

 

ผมนั่งทำงานของผมต่อจนถึงเวลาเลิกงานแล้วค่อยลงไปหาแทฮยองก่อนจะพบว่าเขากลับโรงแรมไปแล้ว ตอนแรกผมกะจะไปหาเขาแต่พอคิดดีๆแล้วผมควรปล่อยให้เขาได้พักผ่อนคงจะดีกว่า ผมจึงตัดสินใจโทรหาพี่ซอกจินเพื่อชวนไปดื่มเพื่อคลายเครียดสำหรับเรื่องในวันนี้

 

ตอนนี้ผมอยู่ที่ผับของจีมินซึ่งเพื่อนของผมและเป็นลูกชายของทนายปาร์ค ผมรู้สึกอิจฉาเขานะที่เขาสามารถใช้ชีวิตได้อย่างอิสระ ทนายปาร์คไม่บังคับจีมินเหมือนกับที่พ่อบังคับให้ผมทำนู่นทำนี่เลย แถมทนายปาร์คยังคอยสนับสนุนเรื่องต่างๆที่เห็นว่าเหมาะสมอีก

 

ถึงจะพูดว่าเป็นผับแต่ก็มีส่วนที่เป็นห้องอาหารสำหรับลูกค้าที่ไม่ต้องการเสียงดังๆซึ่งอยู่อีกส่วนหนึ่งของบริเวณร้าน เสียงเพลงจากฝั่งผับไม่เล็ดลอดมาให้ได้ยินซักนิด ซึ่งห้องวีไอพีที่ผมกับพี่ซอกจินนัดกันก็อยู่ในส่วนนี้ด้วย

 

ว่าไงจองกุก หายไปนานเลยนะจีมินเดินเข้ามาทักทายผมทันทีที่ผมเดินเข้ามาในบริเวณห้องอาหาร

 

ก็ยุ่งๆนิดหน่อยผมตอบในขณะที่เดินไปยังห้องในสุดซึ่งเป็นห้องประจำของพวกผมเลยก็ว่าได้

 

ยุ่งๆหรือติดแฟนครับผม?จีมินแซวเรื่องแทฮยอง นิสัยไม่เปลี่ยนตั้งแต่เด็กเลยจริงๆ รู้จักกันมาเกือบทั้งชีวิตก็เป็นอย่างนี้ตลอดเลย ถึงช่วงสองสามเดือนที่ผ่านมาผมจะไม่ค่อยได้เจอเขาเท่าไหร่ก็เถอะ

 

อิจฉาก็ไปหามาสิครับผมตอบกลับไปก่อนจะยักคิ้วให้เล็กน้อย

 

เดี๋ยวค่อยละกัน ตอนนี้ขอหาเงินก่อนนะนี่แหละครับสาเหตุที่ปาร์ค จีมินคนนี้ไม่ยอมหาแฟนก็เพราะมัวแต่หาเงินนั่นแหละ

 

แล้วแต่ละกันนะผมพูดพลางยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเปิดประตูห้องวีไอพีแล้วเข้าไปนั่งรอพี่ซอกจิน ซึ่งระหว่างนั้นผมกับจีมินก็ได้คุยกันไปหลายเรื่องเลยล่ะ

 

ไม่นานพี่ซอกจินก็มาถึง ท่าทางพี่เขาดูนิ่งๆยังไงก็ไม่รู้ สงสัยจะยังคิดถึงเรื่องเมื่อตอนบ่ายอยู่สินะ ขนาดจีมินทักทายพี่เขาก็ยังเหมือนเดิมเลย ธรรมดาสองคนนี้คุยกันถูกคอจะตายไป แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้พี่เขาดูจะไม่มีอารมณ์เท่าไหร่

 

ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ทำให้ผมรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น ถึงแม้ว่าโดยปกติแล้วผมจะไม่ค่อยแตะมันเท่าไหร่ แต่ขอเว้นวันนี้ไว้วันหนึ่งเถอะ ผมกับพี่ซอกจินต่างเล่าเรื่องในวันนี้ให้จีมินฟัง เขาก็พยักหน้าอย่างเข้าใจ

 

จองกุก...ฉันขอโทษนะ ถ้าเมื่อก่อนฉันทำดีกับซูจินกว่านี้ ซูจินคงจะฟังฉันบ้างอยู่ๆพี่เขาก็พูดขึ้นมา ผมกับจีมินหันหน้ามองกันก่อนจะหันไปมองพี่ซอกจิน

 

พี่ไม่ผิดอะไรหรอกครับพี่ไม่จำเป็นต้อขอโทษเลยพี่ซอกจิน ผมก็ไม่ได้ทำในสิ่งที่ถูกนักหรอก

 

ถ้าฉันเปลี่ยนความคิดซูจินได้ก็คงจะดีทำไมพี่ถึงต้องรู้สึกผิดอย่างนี้ด้วยล่ะ? พี่ไม่ได้ทำอะไรผิดซักหน่อย

 

ไม่หรอกครับ ถึงยังไงพ่อก็ต้องจับพวกเราแต่งงานกันอยู่ดีคิดแล้วผมก็รู้สึกโมโหขึ้นมาซะเฉยๆ ถ้าพ่อไม่บังคับผมเหมือนตอนนี้ ผมก็คงจะได้มีความสุขกว่านี้แล้วล่ะ พี่ทำดีที่สุดแล้วต่างหาก

 

ฉันขอโทษนะพี่เขาพูดก่อนจะดื่มเข้าไปอีกแก้ว ผมได้แต่เงียบและแกว่งแก้วไปมาพลางมองของเหลวที่เคลื่อนไหวตามแรงแกว่งในแก้ว

 

พี่ครับ พี่จะว่าอะไรมั้ย ถ้าผม...หย่ากับซูจิน?

 

ไม่หรอก ความจริงพวกนายไม่ควรแต่งงานกันแต่แรกแล้วล่ะผมคงจะทำให้พี่ไม่สบายใจอยู่ใช่มั้ย? ผมขอโทษนะครับ ทั้งที่พี่ดีกับผมมาตลอดแต่ผมกลับทำให้พี่ต้องไม่สบายใจอย่างนี้

 

พอๆๆ เลิกเศร้ากันเถอะ มาร้านฉันก็ผ่อนคลายกันหน่อยสิเอ้อจีมินพูดขึ้นหลังจากเงียบมาซักพัก ผมเข้าใจเขาดีว่าเขาไม่อยากให้บรรยากาศมันตึงเครียดไปมากกว่านี้ พี่จินก็อย่าเอาแต่ซึมดิ พี่ไม่ผิดอะไรซักหน่อย จองกุกก็ไม่ต้องคิดมากหรอก อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด ถ้ามีอะไรเดี๋ยวฉันช่วยเอง

 

ขอบใจมากนะผมพูดกับจีมิน พี่ซอกจินก็ทำแบบเดียวกับผมก่อนที่ผมจะพยายามเปลี่ยนอารมณ์ของตัวเองไปเป็นไปตามที่จีมินต้องการ

 

ผมกับพี่ซอกจินตัดสินใจนอนกันที่บ้านของจีมินที่อยู่ไม่ไกลจากที่นี่นัก เพราะไม่อยากรบกวนคนอื่นให้มารับผมก่อนที่จะปล่อยให้วันนี้มันผ่านไปและขอให้วันต่อไปมันดีกว่านี้

 

เช้าวันใหม่ที่มาถึงไม่ทำให้ผมสดชื่นเท่าไหร่ เพราะอาการปวดเข้าวเล่นงานผมแต่เช้าเลย ผมไม่รู้ว่าเมื่อวานผมดื่มไปมากแค่ไหนแต่มันก็มากพอที่จะทำให้คนอย่างผมมึนได้ ผมมองไปรอบๆห้องก็ยังเห็นพี่ซอกจินกับจีมินยังหลับอยู่ ผมจึงตัดสินใจกลับบ้านไปเงียบๆโดยทิ้งโน้ตเอาไว้ให้พวกเขา

 

ผมโบกแท็กซี่แล้วตรงไปที่บ้านเพราะไม่อยากให้คนขับรถต้องตื่นแต่เช้าเพื่อมารับผม เมื่อถึงบ้านที่ผมต้องมาอยู่ชั่วคราว ผมก็เปิดประตูเข้าไปก่อนจะพบว่าพ่อของผมนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ที่ห้องรับแขกเหมือนทุกวัน

 

กลับมาได้แล้วเหรอ?เสียงของพ่อฟังดูไม่เข้าหูซักเท่าไหร่ และนั่นก็ทำให้ผมรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย ผมจึงเลือกที่จะเงียบแล้วเดินต่อไป ฉันถาม แกไม่ได้ยินหรือไง?

 

ได้ยินครับผมตอบกลับไปนิ่งๆแต่ก็ยังไม่หยุดเดิน

 

ทำไมพึ่งกลับมาตอนนี้?พ่อผมถามขึ้นในขณะที่ผมเดินผ่านเขาไป ผมก็เงียบต่อไปเพราะถึงผมตอบไปยังไงก็ต้องโดนว่าอยู่ดี ไม่คิดจะพูดอะไรหน่อยหรือไง?

 

ผมไปดื่มมา พอใจหรือยังครับ?ผมตอบปัดไปก่อนที่จะได้ยินเสียงหนังสือพิมพ์กระทบกับโต๊ะรับแขก

 

มีอะไรให้เครียดนักหรือไง!?” ถึงแม้คำพูดจะฟังดูเหมือนเป็นห่วงผม แต่พอมันออกมาจากปากของพ่อแล้วมันกลับไม่เป็นอย่างนั้นเลย คงเป็นเพราะน้ำเสียงที่เขาเลือกใช้กับผมด้วยที่ทำให้มันเป็นอย่างนั้น คิดว่าแกเครียดเป็นคนเดียวหรือไงห๊ะ!?”

 

พ่อจะเครียดเรื่องอะไรล่ะ!? ผมก็ทำตามที่พ่อต้องการทุกอย่างแล้วนะครับ!” ผมหยุดเดินก่อนจะหันกลับมามองพ่อ ผมต้องมาเจออะไรอย่างนี้ตั้งแต่เช้าอีกแล้วเหรอ?

 

สร้างเรื่องแล้วหายตัวไปเลยนะ โผล่มาอีกทีก็ตอนเช้า ให้มันได้อย่างนี้สิ!” พ่อเคยสนใจผมด้วยหรือไง?ฉันรู้เรื่องที่แกคิดจะหย่ากับซูจินแล้ว!”

 

รู้ก็ดีแล้วล่ะครับ ผมจะได้ไม่ต้องบอกผมพูดก่อนจะหันกลับไปแล้วเดินต่อ

 

คิดว่าฉันจะให้แกหย่าเหรอ?คำพูดของพ่อทำให้ผมชะงัก ผมค่อยๆหันไปหาเขาช้าๆ

 

แล้วพ่อรู้หรือยังว่าลูกสะใภ้พ่อท้อง? แล้วรู้หรือเปล่าว่าผมมีลูกไม่ได้?ผมถามกลับไปเพราะหวังว่าเขาจะเข้าใจผมบ้าง

 

อย่าพูดเหมือนหนูซูจินเป็นคนผิดฝ่ายเดียวสิ คิดว่าฉันไม่รู้เรื่องที่แกแอบคบกับสถาปนิกเหรอ?ประโยคสุดท้ายทำให้ผมพูดอะไรไม่ออก พ่อรู้เรื่องของแทฮยองแล้วอย่างนั้นเหรอ? ฉันอุตส่าห์ยอมอยู่เฉยๆ แต่ในเมื่อแกจะหย่าฉันคงจะเงียบต่อไปไม่ได้

 

พ่อรู้อย่างนี้แล้ว พ่อยังคิดว่าเราควรเป็นแบบนี้ต่อไปเหรอครับ?ผมไม่เข้าใจพ่อเลยจริงๆ ทำไมพ่อถึงต้องทำแบบนี้ด้วยล่ะ?

 

ตอนนี้แกไม่เข้าใจหรอก แต่อีกหน่อยแกก็จะเข้าใจว่าความรักมันไม่มีประโยชน์อะไรในเรื่องธุรกิจหรอกอีกแล้วสินะ...พ่อเห็นผมเป็นแค่หมากในการทำธุรกิจอีกแล้วสินะ

 

ใช่ครับ ผมไม่เข้าใจ แต่ผมรู้อย่างหนึ่งแล้วล่ะว่าธุรกิจมันทำให้คนไม่มีหัวใจ!” ผมเริ่มหัวเสียยิ่งกว่าเดิม บางทีการไม่ลงรอยกันระหว่างผมกับพ่อมันคงจะไม่มีวันดีขึ้นถ้าพ่อยังไม่เข้าใจผมแบบนี้ แล้วพ่อรู้มั้ยว่าพ่อก็เป็นอย่างนั้น!”

 

ฉันเคยสอนให้แกหยาบคายกับผู้ใหญ่อย่างนี้เหรอ!?” พ่อตวาดจนเสียงดังลั่นบ้าน ผมจึงมองหน้าเขาเหมือนกับที่เขามองหน้าผม

 

พ่อเคยสนใจแม่บ้างมั้ย? พ่อเคยคิดจะหันมาดูแลแม่บ้างหรือเปล่า? พ่อเคยคิดถึงอะไรนอกจากธุรกิจของพ่อบ้างมั้ยครับ!?” ผมเริ่มทนไม่ไหวอีกต่อไป คำถามมากมายที่ผมเคยนึกขึ้นมาแต่ก็ไม่เคยได้รับคำตอบเพราะผมไม่เคยถามออกไป แต่ตอนนี้ผมพูดมันออกมาทั้งหมด พ่อเคยมองผมเป็นลูกบ้างหรือเปล่า? ลูกที่เป็นลูกจริงๆ ไม่ใช่ทายาทธุรกิจพันล้านของพ่อ!”

 

จองกุก!”

 

ทั้งชีวิตพ่อก็มีแต่เรื่องธุรกิจนั่นแหละ! ไม่มีเวลาให้ผมกับแม่บ้างเลย! ผมไม่อยากเป็นเหมือนพ่อ!” ผมเผลอกำมือแน่นโดยไม่รู้ตัว แล้วพ่อก็เลิกเอาเรื่องพวกนั้นมายัดใส่หัวผมซักทีเถอะครับ! ผมจะไม่ทำตามที่พ่อสั่งอีกต่อไปแล้ว!”

 

พอพูดจบผมก็เดินขึ้นไปบนห้องนอนของผมก่อนจะกลับลงมาพร้อมกับข้าวของบางส่วน แล้วออกจากบ้านไปเพื่อไปที่ห้องพักของโฮซอก ทำไมผมถึงอยู่ที่บ้านตัวเองแล้วไม่มีความสุขกันนะ? แต่ว่าให้มันจบตรงนี้น่ะดีแล้วต่อไปผมจะได้มีความสุขซักที ผมกับแทฮยองจะได้มีความสุขซักที

 

แทฮยอง...รอหน่อยนะ เรื่องทุกอย่างมันกำลังจะดีขึ้นแล้ว

 

- - - - - - - - - - - - - - - - - - -TO BE CONTINUE  - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

ง่อววว มันจะเป็นไปตามที่จองกุกคิดหรือเปล่านะ? อิอิ
อยากรู้เป็นไงก็ต้องคอยติดตามนะเออ
ส่วนเรื่องแท็ก มีเอาไว้ก่อนแล้วกัน เผื่อเวลาอัพเดทจะได้เห็นเนอะ

#ฟิคมตจกุกวี (มตจ=ไม่เต็มใจ=Half-hearted)
ใครจะไปบ่นอะไรก็ได้เบย อยากให้ไรท์อัพเร็วก็ไปตามซะนะ
ขอบคุณที่ติดตามกันนะคะ รักรีดเดอร์ทุกคนนะเออ
~
(2015.03.10)


© themy  butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

486 ความคิดเห็น

  1. #475 Ppttyc_ (@Preeyaporn123Noo) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2561 / 23:14
    ฮือต้องอดทนทั้งคู่เลยนะสู้ๆด้วยนะ
    #475
    0
  2. #395 Amm-V- (@Amm-V-) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 เมษายน 2558 / 22:13
    คือแบบเข้าใจหัวนักธุรกิจส่วนหนึ่งก็เป็นแบบนั้นเยอะ มัวแต่ห่วงเรื่องธุรกิจแต่เรื่องครอบครัวไม่เคยใส่ใจ ดีแล้วที่จองกุกทำแบบยอมเป็นคนที่มีหัวใจเพื่อรักใครคนหนึ่งแต่ถ้าเลือกไม่มีหัวใจแบบนี้ก็เเย่อ่ะ ชอบที่จองกุกพูดอ่ะตรงงงงงใจมากกกกก^.^
    #395
    0
  3. #379 Hinklay (@-iyb-) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 22 เมษายน 2558 / 19:42
    จองกุกใจเด็ดมาก โอยยเราเชียร์นายเต็มที่!!!!
    #379
    0
  4. #284 skywards (@lilily-ploy) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 มีนาคม 2558 / 12:08
    เอาเลยยยยจองกุกสู้ๆ
    #284
    0
  5. #260 PLOY POLY PLUS (@chadaploy123) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 มีนาคม 2558 / 23:08
    แฮปป้ๆนะยูว
    #260
    0
  6. #259 Panathit (@means3321) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 17:47
    ต้องดีสิไรท์ เรื่องมันต้องดีขึ้นนน ><

    มาต่อเร็วๆน้าไรท์ ><
    #259
    0
  7. #257 gpwgift (@galipgiftt) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 12:39
    ตบผู้ใหญ่แบบพ่อจองกุกนี้ผิดมั้ยค่ะ คือแบบ -_____________-
    #257
    0
  8. #256 pataran (@pataranan) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 02:53
    พ่อจองกุก ต้องการอะไรรรรรรรรรรรรร
    #256
    0
  9. #255 - chokimanook。 (@cloudevil) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 01:15
    จองกุกสู้ๆนะคะ เราเป็นกำลังใจให้ เนื้อเรื่องแอบเครียดด
    #255
    0
  10. #254 YuKiNoMoUsOu (@o-mue-mudesu) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 19:55
    จะจะจองกุกกกกกรักน้าาา ฮือออออย่าดราม่ามากกว่านี้เบยสงสารแทแท
    #254
    0
  11. #253 Jung Tien-In (@tienin) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 18:56
    มันไม่น่าจะจบง่ายๆนะกุก พ่อต้องไม่ยอมแน่อ่ะ แล้วผญ.ท้องนี่พ่อไม่รู้สึกอะไรเลยหรอ มีแต่เรื่องธุรกิจจริงๆสินะ
    #253
    0
  12. #252 envynun (@envy-nun) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 16:30
    พ่อกุกคือแบบ... =_=
    #252
    0
  13. #251 FernForFun (@chananchidafern) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 14:06
    สงสารจองกุกมากอ่ะตอนนี้บอกเลย ทำไมพ่อถึงเป็นแบบนี้อ่ะ บังคับแต่จองกุก จองกุกออกมาจากบ้านนั้นมาก็ดีแล้วหล่ะจะได้เริ่มต้นใหม่กับวีสักที
    #251
    0
  14. #250 KIM-KIM (@panny1990) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 13:43
    ทุกอย่างจะต้องดีขึ้น สู้ๆ ถ้าไม่ดีพาแทแทหนีแม่มเลย 555
    #250
    0
  15. #249 B2UTYZ (@b2utykg) (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 มีนาคม 2558 / 13:35
    จองกุก สู้เค้านะ พาแทฮยองหนีไปเลยยยน เย้ ! 555555
    #249
    0