One More Chance : การกลับมาของริชาร์ด

ตอนที่ 19 : บทที่17:ความขัดแย้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 788
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    4 ม.ค. 61

 

ณ คฤหาสน์แห่งหนึ่งในเขตขุนนางแห่งจักรวรรดิเพริอุส 


มีเหล่าอมนุษย์หลายสิบตนนั่งล้อมเป็นวงกลมเพราะมีการเรียกประชุมจาก 

"ต้าหลง" ผู้นำตระกูลมังกรฟ้าแห่งอาณาจักรเพริอุส


เหล่าผู้เข้าร่วมการงานครั้งนี้ต่างก็มีอิทธิพลต่อตระกูลและประเทศเป็นอย่างมาก แต่ก็ไม่มีใครมีอำนาจเท่าไปกับอดีตมือขวาของจักรพรรดิตนก่อนที่กำลังนั่งอยู่กลางโต๊ะประชุมหรอกได้หรอก


"ท่านต้าหลง ท่านแน่ใจแล้วหรอว่าจะปฎิเสธองค์จักรพรรดินีแบบนั้นน่ะ?"


ชายหนุ่มผู้หนึ่งถามออกมาด้วยความไม่สบายใจ

ตอนนี้ทุกตนในห้องต่างก็ตกใจในการกระทำของต้าหลงที่ตัดการสื่อสารกับจักรพรรดินีอย่างไม่ใยดี ต้าหลงผู้มีรูปร่างสูงใหญ่ ผมสีขาวเข้มปล่อยยาวมาถึงหัวไหล่ นัยน์ตาสีแดง ดูจะไม่รู้สึกเกรงกลัวเลยแม้แต่น้อย

 

"มีอะไรให้กลัวล่ะ ยังไงเธอก็ไม่กล้าทำอะไรข้าหรอก"


"นี่ท่านเอาจริงใช่ไหมคะ ดิฉันกลัวว่ามันจะเกิดความขัดแย้งกับพวกเรานะ"


หญิงสาวคนหนึ่งพูดออกมาด้วยความตึงเครียดไม่ต่างกับชายคนนั้นเลย


"เอาหน่า!! ช่างมันเถอะ ไหนๆการประชุมของพวกเราก็จบลงแล้ว พวกนายจะไปไหนก็ไป ข้าจะไปดูแลดอกไม้ของข้าต่อแล้ว"


ครับ/ค่ะ!!!


ผู้คนในห้องลุกขึ้นจากเก้าอี้และเดินออกไปยังประตูทางออกไปจนหมด

เหลือเพียงต้าหลงที่นั่งอยู่ตรงกลางเท่านั้น


"จบสักทีนะ การประชุมแบบนี้ ข้างีบสักหน่อยดีกว่า ง่วงชะมัดเลย "


ต้าหลงฟลุบลงนอนกลางโต๊ะประชุมอย่างเหน็ดเหนื่อย


ไม่นานนัก ก็มีเสียงเคาะประตูอย่างต่อเนื่องดังออกมาจากด้านนอกของห้อง ทำให้ต้าหลงรู้สึกรำคาญเป็นอย่างมาก


"ใครมันเคาะอะไรนักหนาวะ เข้ามา!!"

ชายสูงวัยพูดตะโกนออกมาด้วยความหัวเสีย


"ข้าไง!! ต้าหลง ไม่ได้เจอกันตั้งนานแน่ะ"


ไททัสเปิดประตูออกมาและพูดตอบกลับต้าหลงที่กำลังรู้สึกหงุดหงิดไม่น้อย


"แกอีกแล้วหรอเนี่ยไททัส มาเลียแข้งเลียขาเธออีกแล้วหรอ?"


"พูดว่าอะไรนะตาแก่ ฟังไม่ค่อยชัดเลย สงสัยข้าอายุมากจนหูหนวกแล้วล่ะสิ"


"นี่!! อย่ามาวอนให้มันมากไอ้เด็กใหม่ คิดว่าบรรลุราชันย์ขั้นที่5แล้วจะมาท้าทายข้าได้หรือไง"


ต้าหลงเริ่มรู้สึกถูกกระตุ้นความโกรธยิ่งกว่าเดิม จากที่ได้ยินการพูดจาล้อเลียนจากไททัส


"คิดว่าข้ากลัวหรือไง ตาเฒ่าหูหนวกเอ้ย"


คราวนี้เมื่อต้าหลงได้ยินคำพูดที่ออกจากปากไททัส ทำให้เขาโมโหเป็นอย่างมาก


"ได้!!! แกได้เจอข้าแน่ไอ้กระจอกเอ้ย"


เพล้ง!!!!


ต้าหลงได้ปล่อยพลังจิตของตัวเองออกมาอย่างมหาศาลจนบานกระจกทั้งหมดในห้องแตกเป็นเสี่ยงๆไม่มีชิ้นดี  แต่ก็ไม่ได้ทำให้ไททัสรู้สึกผิดเลยแม้แต่น้อย


"ถ้าทำได้แค่นี้ก็กลับบ้านขายดอกไม้ไปไอ้แก่หัวหงอก!!!"


"แกท้าทายข้าเองนะ ไททัส!!!"


แขนของต้าหลงเริ่มกลายเป็นเกล็ดและนิ้วของเขาก็กลายเป็นกงเล็บมังกรอันมหึมา

พร้อมจะขยำศัตรูให้ละเอียดเป็นผุยผง


"แกพร้อมจะเจอของจริงหรือยัง ไอ้เด็กใหม่!!"


ต้าหลงเอ่ยขึ้นมาด้วยสีหน้าที่โกรธอย่างขีดสุด


"มาสิ ข้ากำลังรอเจ้าอยู่เนี่ย"


"งั้นไว้เจอกันที่ปรโลกล่ะกัน ไอ้นกสองหัวเอ้ย!!!!"

ต้าหลงง้างหมัดและต่อยออกไปที่กลางใบหน้าของไททัสอย่างรวดเร็ว


แต่จู่ๆก็เกิดควันสีดำออกมากันหมัดของต้าหลงเอาไว้จนสามารถหยุดหมัดของต้าหลงได้


"ถังหยิน!! มาห้ามข้าทำไม ข้ากำลังจะสั่งสอนไอ้เด็กปากดีนี่อยู่เนี่ย"


ทันใดนั้นเองก็ปรากฎชายสวมชุดคลุมสีดำพร้อมหน้ากากสีขาวคลุมหน้าของเขา


"ต้าหลง ใจเย็นลงหน่อย นี่บ้านของแกนะ อยากให้ที่นี่พังพินาศหรือไง"


"มันมาหยามข้าก่อนถังหยิน!! "


"งั้นข้าว่าพวกแกควรมาทะเลาะกันที่นี่ดีกว่านะ"


เมื่อถังหยินพูดจบ เขาก็นำมือทั้งสองข้างจับแขนของแต่ละคนไว้และสลายหายไป เหลือเพียงไอควันสีดำจางๆของถังหยินที่เหลือเอาไว้ 


ฟรึ่บ!!!


จากที่ทั้งสามอยู่กลางห้องประชุมของต้าหลงก็เปลี่ยนกลายเป็นท้องพระโรงของจักรพรรดินีในทันทีทันใด ซึ่งเธอกำลังนั่งรอพวกเขาอยู่ที่บัลลังก์ด้วยอารมณ์ไม่ค่อยจะดีนัก


"ไททัส!!! ข้าบอกให้ไปตามต้าหลงมา นี่เจ้าไม่เข้าใจคำสั่งข้าหรือไง!!"


(sorry  ที่ทิ้งไปนานนะ พอดีมีสอบอยู่เลยไม่สามารถแต่งได้ทัน

ถ้ามีตรงไหนผิดพลาดก็พิมพ์บอกได้นะ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

53 ความคิดเห็น