One More Chance : การกลับมาของริชาร์ด

ตอนที่ 28 : บทที่26:หลบหนี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 341
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    28 ก.พ. 61


ภายในบ้านนั้นมีเหล่าทหารที่กำลังพักผ่อนบนเก้าอี้อย่างสบายใจ ทุกคนล้วนมีอาวุธครบมือแต่บางคนก็ได้ถอดชุดเกราะออกเนื่องจากเป็นเวลาส่วนตัวของพวกเขา


งานแบบนี้มันน่าเบื่อชะมัด ข้าอยากกลับบ้านจะตายแล้วเนี่ย


ทหารนายหนึ่งที่นอนบนโต๊ะบ่นออกมาด้วยสีหน้าอันเบื่อหน่ายกับหน้าที่การงานของเขาที่ต้องมาเฝ้าฐานทัพเป็นประจำ


อย่าบ่นเลยฮันส์ สัปดาห์หน้าเราก็จะได้ผลัดเวรแล้ว


ทหารอีกคนที่นั่งบนเก้าอี้ข้างๆพูดออกมาด้วยอารมณ์ที่ไม่ได้ต่างจากฮันส์ซักเท่าไร


นี่ก็ผ่านมาตั้งหลายเดือนแล้วนะ ที่พวกมนุษย์กับคนแคระไม่ได้บุกมาหลังการโจมตีกลับครั้งนั้นน่ะ


ฮันส์ได้พูดคุยกับชายที่นั่งเก้าอี้ใกล้ๆเขา


พวกมันคงจะกลัวจนไม่กล้ามาอีกแน่ๆ กองทัพของพวกมันทำอะไรเราไม่ได้หรอก


ปึง!!”


!!!


เมื่อกลุ่มทหารที่กำลังนั่งพักผ่อนอยู่ๆก็ได้ยินเสียงปริศนาจากทางประตูทางเข้า

 

พวกเขาเห็นมนุษย์คนหนึ่งสวมฮู้ดสีดำคลุมหัวเอาไว้ พร้อมดาบสั้นในมือพร้อมจะคร่าทุกชีวิตที่ย่างกรายมา


แกเป็นใครกั----


ฮันส์ไม่ทันได้พูดจบ ริชาร์ดก็พุ่งเข้ามาพร้อมใช้ดาบแบล็คควอตซ์ฟันหัวของเขาจนขาดกระเด็นออกไป ทำให้พื้นรอบข้างถูกย้อมไปด้วยสีแดงจากเลือดของทหารคนนี้


เหล่าทหารทุกคนในบ้านต่างถูกริชาร์ดฆ่าทิ้งอย่างไม่ใยดี แม้บางคนจะสวมชุดเกราะไว้แต่ก็มิอาจทนรับความคมของดาบได้แม้แต่น้อย


ริชาร์ดเดินข้ามศพทหารเหล่านั้นและเดินไปยังชั้นใต้ดินของบ้านเพื่อมองหากล่องไม้ที่เขาตามหา


ข้างในชั้นใต้ดินเต็มไปด้วยลังฟืนและถ่านหินที่มีฝุ่นที่เกาะเต็มไปหมด แต่แล้วเขาก็เลือบไปเห็นแสงอัญมณีสีเขียวสะท้อนมายังตาของเขา


ริชาร์ดเดินไปหาที่กล่องนั้นและพบว่ามันมีรูปลักษณ์เหมือนกับข้อมูลที่เขาได้จากลุงชาวดวอร์ฟไม่มีผิด


ริชาร์ดสังเกตว่ากล่องใบนี้ถูกล็อกด้วยเวทย์มนต์บางอย่าง ถึงจะใช้ดาบงัดออกก็ไม่สามารถเปิดมันออกได้  จนสุดท้ายเขาก็นำกล่องนี้ใส่ในกระเป๋าเป้ของตัวเองและเดินออกจากชั้นใต้ดินนี้

 

แต่แล้วในขณะที่ริชาร์ดกำลังเดินขึ้นมา เขาก็ได้ยินเสียงระฆังดังสนึ่นจากนอกบ้าน


ตอนนี้ริชาร์ดคิดว่าเขาน่าจะถูกเจอแล้วแน่ๆ


“ฉิบหายล่ะ ต้องรีบหนีแล้ว


ริชาร์ดเปิดประตูออกไปจากบ้านและเตรียมใช้เวทย์ ดาร์กแฟลชออกไปจากเมืองนี้

 

แต่แล้วมันกลับไม่ได้ผล ตอนนี้ตัวเขามีพลังเวทย์น้อยเกินไปที่จะใช้เวทย์ดาร์กแฟลช 


จริงๆแล้วผู้ที่ใช้เวทย์นี้จะใข้ได้เพียงระยะเวลาไม่กี่วินาทีเท่านั้น ไม่มีใครสามารถใช้มันเกินสามนาที เว้นแต่ผู้ที่สามารถควบคุมพลังได้อย่างดี


แต่ริชาร์ดใช้มันเป็นชั่วโมงจนพลังเวทย์ของเขาแทบจะหมดเกลี้ยง 


พลังเวทย์หมดหรอ แล้วจะออกยังไงเนี่ย


ทันใดนั้นเองริชาร์ดก็ได้ยินเสียงฝีเท้ามากมายดังจากข้างหลังเขา


ชิ!!”


ริชาร์ดรีบวิ่งหลบจากถนนใหญ่และเข้าไปยังซอยเล็กๆเพื่อหลบหลีกกำลังเสริมที่กำลังจะมาหาเขา


-----------



ในใจกลางเมืองเคิร์กมีคฤหาสน์หลังโตอยู่หลังนึง ซึ่งเป็นศูนย์บัญชาการชั่วคราวของจักรวรรดิเพริอุส


ท่านพันตรี เราได้รับรายงานจากทหารกองหนุนว่าพบผู้บุกรุกชาวมนุษย์ที่เขต 23 ครับ


"พวกมันมากันกี่คน"


พันตรีเผ่าซิลเทียร์ที่มีหน้าตาคล้ายกับมนุษย์เว้นแต่หูและจมูกที่เหมือนกับหมาป่าสีเงิน พูดออกมาอย่างไม่สบอารมณ์นัก


"มีคนเดียวครับท่าน แต่มนุษย์คนนั้นเป็นนักผจญภัยและฆ่าคนที่รายงานกับทหารอีกห้านายครับ"


"พวกนักผจญภัยมันกล้ามาหาเรื่องถึงที่นี่เลยหรือไง"


"กระผมก็ไม่ทราบครับ"


พันตรีคนนี้หัวเสียไม่น้อยกับการที่มีมนุษย์สกปรกๆมาโจมตีฐานทัพของพวกเขาด้วยตัวคนเดียว


"ส่งหน่วยฮันเตอร์ไปเก็บมันซะ ข้าไม่คิดหรอกว่ามนุษย์โสโครกนั้นจะหนีรอดจากพวกเราไปได้"


"ทราบครับท่าน"


หลังร้อยโทคนนั้นรายงานสถานการณ์เสร็จสิ้น เขาก็เดินออกจากห้องไปติดต่อกลุ่มฮันเตอร์ให้ไปตามล่าริชาร์ดในทันที


ในขณะนี้ทางฝั่งเพริอุสได้ส่งหน่วยฮันเตอร์ไปหาริชาร์ดที่กำลังหลบหนีออกจากเมืองอยู่ 


ทหารในหน่วยล้วนมีอาวุธและชุดเกราะคุณภาพดี ต่างจากพวกทหารกองหนุนที่ริชาร์ดฆ่าไปอย่างสิ้นเชิง


"หัวหน้า คราวนี้เป็นคำสั่งอะไรคะ"


บรรดาลูกทีมในหน่วยฮันเตอร์กล่าวกับหัวหน้าด้วยสีหน้าไร้ซึ้งอารมณ์ราวกับหุ่นยนต์ไม่มีผิด


" คำสั่งคือ ฆ่ามนุษย์ที่บุกมายังเมืองนี้และนำร่างของมันไปให้ร้อยโทกิลเลี่ยน  "


" รับทราบ!!! "


ลูกทีมห้าคนตอบกลับหัวหน้าของพวกเธออย่างพร้อมเพรียงกัน 


ทหารพวกนี้ต่างจากทหารทั่วไปหลายๆเท่า พวกเธอจะถูกฝึกให้ตัดอารมณ์ความรู้สึกออกไป เพื่อไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดต่อคำสั่ง



-----------



"เหนื่อยชะมัดกว่าจะออกมาได้เนี่ย"


ริชาร์ดหลบหนีออกจากเมืองเคิร์กด้วยความยากลำบาก เพราะเสียงระฆังทำให้มีทหารออกมาลาดตะเวนเต็มไปหมด 


เขาต้องใช้เวลากว่าชั่วโมงถึงจะหนีออกจากเมืองมาได้สำเร็จ โดยใช้เส้นทางใกล้เคียงกับทางที่เขามา 


"เราต้องออกไปห่างๆเมืองก่อนแล้วค่อยตั้งแคมป์รอพลังเวทย์ฟื้นตัวทีหลัง"


ริชาร์ดเดินทางออกจากเขตซานเมืองไปอย่างเงียบๆ แต่ในขณะที่เขากำลังเดินเข้าไปในป่านั้น เขาก็สัมผัสได้ถึงจิตสังหารอันแรงกล้าพุ่งตรงมาหาเขา


ริชาร์ดรีบคว้าดาบสั้นขึ้นมาตั้งการ์ดในทันที


"พวกมันต้องมีมากกว่าสามคนแน่"


หลังจากนั้นเพียงไม่กี่วินาที ริชาร์ดได้พบเห็นทหารที่ดูคล้ายๆกับพวกเผ่าเสือวิ่งมาหาเขาด้วยความเร็วสูง 


เธอขว้างลูกดอกอาบยาพิษสามดอกเข้าใส่ริชาร์ดที่กำลังตั้งรับอยู่


ลูกดอกทั้งสามพุ่งเข้ามาหาริชาร์ดในเวลาอันรวดเร็ว แต่เขาสามารถปัดลูกดอกเหล่านั้นทิ้งลงได้ โดยหนึ่งในนั้นถูกปัดและแทงเข้าที่คอของทหารที่ขว้างมันมาอย่างจัง


ทหารคนนั้นทรุกล้มลงไปในทันทีและสี่คนที่เหลือดูไม่ได้จะสนใจกับการตายของเธอเลยแม้แต่น้อย


ทหารทั้งสี่เข้าล้อมริชาร์ดที่ยืนอยู่ตรงกลางอย่างทันที พวกเธอพยายามเว้นระยะห่างจากริชาร์ดให้น้อยที่สุดเพื่อจะจัดการเขาให้สิ้นซากเสีย


หัวหน้ากลุ่มฮันเตอร์ได้ร่ายเวทย์มนต์สีเหลืองบริสุทธิ์ออกมาเป็นทรงกลมกลางอากาศและพูดบางอย่างออกมา


" รายงาน อลิซ-23 ตายในหน้าที่"


เมื่อเธอเอ่ยจบลง พลังเวทย์สีเหลืองนั้นก็ยุบหายไปในทันที 


บรรดาทหารที่กำลังยืนเฝ้าริชาร์ดได้ร่ายเวทย์มนต์ออกมาเป็นลูกเปลวไฟสีแดงลอยข้างๆหัวของแต่ละคน


"ทุกคนเตรียมยิง "


หัวหน้ากลุ่มฮันเตอร์เอ่ยคำสั่งอย่างเด็ดขาดกับลูกทีมของตน


" รับทราบ!! "


ตอนนี้เหล่าทหารเตรียมเล็งลูกไฟไปที่ริชาร์ดพร้อมจะยิงออกไปทุกเมื่อ


" เออ...ผมขอเจรจาก่อนได้ไหมเนี่ย "


เมื่อหัวหน้าฮันเตอร์ได้ยินถึงความต้องการของริชาร์ด เธอจึงตอบกลับไปอย่างไร้ความปราณี


" ยิงเลย ไม่ต้องไปฟังพูด "



" ไอ้ชิบหา--- "


ตูม !!!!!!!


****************************



รอบนี้ผมทำร่างแผนที่มาด้วย รีททุกคนจะได้รู้ว่าตอนนี้ริชาร์ดอยู่ตรงไหน



(แผนที่ยังไม่สมบูรณ์นะ จะค่อยๆอัพเดตไปเรื่อยๆ)







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

53 ความคิดเห็น

  1. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(