One More Chance : การกลับมาของริชาร์ด

ตอนที่ 8 : บทที่8: เวททั้งสาม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1600
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    13 มี.ค. 62

ริชาร์ดก้าวไปที่หน้าบ้านและได้เห็นบ้านเมืองรอบข้างที่สกปรกทรุดโทรมไปมากต่างจากที่เขาอยู่ในชาติที่แล้วอย่างสิ้นเชิง


ในความทรงจำของริชาร์ดได้ระบุไว้ว่า เมืองนี้เป็นเมืองเล็กๆในเขตทางเหนือของจักรวรรดิคอนแสตนติน


ที่นี่แบ่งเป็นสองโซนคือ เขตสลัมกับเขตปกติ ตัวเขาได้อยู่ในเขตสลัมตั้งแต่เด็กจนปัจจุบันก็ยังไม่เคยได้ออกไปนอกเมืองแม้แต่ครั้งเดียว


อ่าว? เธอเป็นใครล่ะนิ หน้าคุ้นๆเหมือนริชาร์ดเลย


คุณป้าที่กำลังตากผ้าอยู่ข้างๆบ้านของริชาร์ดเข้าซักถามเขา


ถ้าเราบอกชื่อจริงไป คงจะดูแปลกๆเนอะ โกหกไปก่อนละกัน


ริชาร์ดยืนคิดอยู่ครู่ก่อนที่จะตอบกลับคุณป้าไป


หนู..ชื่อริเอล เป็นญาติห่างๆของริชาร์ดค่ะ


อย่างนี้เองหรอ แล้วตัวริชาร์ดเขาไปไหนล่ะ ป้าไม่ได้เห็นเขามานานมากเลย


หนูให้เขาพักอยู่ข้างนอกเมืองก่อน เพราะตอนนี้ดูเหมือนตัวเขาจะป่วยเป็นโรคซึมเศร้าค่ะ


โรคซึมเศร้าหรอ มันคืออะไรล่ะหนู


คุณป้าถามริเอล ด้วยความสงสัย เพราะเธอเองไม่เคยได้ยินชื่อโรคนี้มาก่อน



มันคือโรคที่เกี่ยวกับภาวะความเศร้าในจิตใจค่ะ เขาเริ่มเป็นตั้งแต่ที่น้องสาวเขาถูกทำร้ายแล้ว


น่าสงสารริชาร์ดจังเนอะ แล้วเธอเป็นหมอหรือไง ถึงรู้เรื่องพวกนี้น่ะ?”


คุณป้าเอ่ยถามด้วยความสงสัยในตัวริเอล


เออ...ถึงฉันจะไม่ใช่แพทย์ แต่ก็เคยเรียนการฝังเข็มที่จีนมาก่อน งั้นบอกไปว่าเป็นละกัน


ใช่ค่ะ... หนูเป็นแพทย์เมืองนอกน่ะ


จริงหรอหนู!! อาชีพแพทย์มันไม่ได้เป็นกันง่ายๆนะ แปลว่าเธอต้องมีเวทย์รักษาที่ดีพอสินะ


เราจำได้ว่าตัวริชาร์ดเองก็เคยอ่านหนังสือเล่มนึงที่เกี่ยวกับเวทมนต์


เวทรักษาก็คือหนึ่งในประเภคของเวทศักดิ์สิทธิ์  ที่นี่จะแบ่งเวทมนต์เป็นสามอย่างคือ


1.เวทศักดิ์สิทธิ์ จะเป็นพวกการรักษาและการป้องกัน ซะส่วนใหญ่


2.เวทปกติ เป็นเวทมนต์ทั่วไปที่คนปกติสามารถใช้ได้ง่าย


3.ศาสตร์มืด จะเป็นพวกการทำลายและลอบสังหาร เป็นชนิดเวทที่หาได้ยากในปัจจุบัน ทำให้นักเวทผู้ใช้ศาสตร์มืดค่อนข้างหายากทีเดียว


แต่เรายังไม่รู้เลยว่าเรามีเวทศักดิ์สิทธิ์ไหม คงต้องไปวัดระดับที่ทางสมาคมเอา


“ขอโทษนะคะคุณป้าพอดีหนูรีบมาก.... ขอไปก่อนนะคะ” 


เธอพยายามที่จะเลี่ยงในการตอบคำตอบนี้เพราะตัวเธอเองก็ยังไม่รู้ว่ามีเวทศักดิ์สิทธิ์บ้างไหม


เมื่อเธอพูดจบ ริเอลก็รีบเดินออกไปจากบริเวณนั้น เธอเดินไปเข้าไปในซอยแห่งหนึ่ง มันตรงกับความทรงจำของริชาร์ดที่โดนพวกเกรฟส์รุมซ้อมจนเป็นแผลทั้งตัว เมื่อประมาณปีที่แล้วได้


“ตรงนี้ริชาร์ดเคยโดนพวกมันรังแกสินะ พวกมันนี่เลวจริงๆแฮะ "


เธอกำมือแน่นมากหลังจากได้เห็นภาพความทรงจำที่เขาถูกทำร้ายอย่างสาหัส


ตึกๆ!! 


 ริเอลได้ยินเสียงฝีเท้ามาจากด้านหลังและสัมผัสได้ถึงความไม่หวังดี เธอจึงรีบหันหลังกลับไป เธอเห็นผู้ชายคนนึงรูปร่างอ้วนท้วมเดินเข้ามาหาเธอพร้อมกับขวดเหล้าที่อยู่ในมือ


ว่าไงน้องสาว!! รอพี่อยู่หรอจร้า...?”


เขาคนนั้นพูดใส่ริเอลด้วยสีหน้าอันหื่นกามด้วยอาการเมาอย่างหนัก


เออ...ช่วยถอยไปห่างๆได้ไหมคะ...


เธอพยายามพูดด้วยความใจเย็นและสุภาพแต่ดูเหมือนเขาจะไม่ฟังอะไรเลย ชายอ้วนคนนั้นพุ่งเข้ามาหาริเอลด้วยความเร็วสูง 

แต่เธอไหวตัวทันจึงเตะเข้าที่คางเต็มๆ จนตัวลอยกระเด็นออกไปในทันที   

ชายคนนั้นล้มนอนสลบคาพื้น จนริเอลถึงกับอึ้งไปชั่วครู่


ร่างกายนี้มันแข็งแรงขนาดนี้เลยหรอเนี่ย ถึงจะดูบอบบางแต่เตะเจ้าอ้วนนั้นปลิวได้เลยแหะ


แต่มันจะตายไหมเนี่ย? ไหนลองตรวจที่ชีพจรหน่อยสิ


ริเอลนำมือข้างที่ถนัดแตะเข้าที่ต้นคอของชายคนนั้น แลพนังสัมผัสได้ถึงจังหวะชีพจรอยู่


เห้อ...ก็ยังชั่วอย่างน้อยมันก็ยังไม่ตาย ฉันก็ไม่อยากฆ่าใครมั่วซี่วหรอกนะ


เธอลุกขึ้นจากการตรวจดูชีพจรและเริ่มเดินทางต่อเพื่อจะตามหาน้องสาวของเขาในสถานรับเลี้ยงเด็ก



--------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

53 ความคิดเห็น

  1. #7 TAKARA KUN (@TAKARAKUN) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2560 / 16:52
    แรงเตะรุนแรงดีมาก
    #7
    0