คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

WHITE MARSHMALLOW หวานนุ่มลิ้น...นี่แหละเหยื่อฉัน!

ตอนที่ 15 : White Marshmallow OO 2012 Valentine's Special Chapter : Do It By Yourself! [2/2]


     อัพเดท 29 ส.ค. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักดราม่า
Tags: romance, drama, suspense
ผู้แต่ง : ZEPIA ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ZEPIA
My.iD: https://my.dek-d.com/tanh
< Review/Vote > Rating : 98% [ 38 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 38,020
1,566 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 600 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
WHITE MARSHMALLOW หวานนุ่มลิ้น...นี่แหละเหยื่อฉัน! ตอนที่ 15 : White Marshmallow OO 2012 Valentine's Special Chapter : Do It By Yourself! [2/2] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2674 , โพส : 31 , Rating : 76% / 5 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



White Marshmallow

‘Do It By Yourself!’ -- Part 2

2012 Valentine’s Special Chapter

 

หลังจากพลาดหวังมาจากร้านอาหารบนยอดหอคอยโรงแรม ฉันกับเมเจอร์ก็มาสิ้นสุดกันที่คอนโดฯ ฉัน (เมเจอร์ขอมาเองละ เขาบอกว่าถ้าเขากลับคอนโดฯ อาจจะทนไม่ไหวไขเข้าไปทลายเฟอร์นิเจอร์ห้องเจ๊อินก็เป็นได้)

            “คอยดูนะ ถ้ายัยเจ๊นั่นโผล่หน้ามาให้ฉันเห็นเมื่อไร ฉันจะหยิก จิก ข่วน ตบ ทุบ ตี ถีบ ทำมันทุกอย่างเลย! กล้าดียังไงกันมาทำลายเดตวาเลนไทน์สุดพิเศษของฉัน!

            “แล้วฉันจะคอยดูละกันว่านายจะกล้าทำอย่างที่พูดหรือเปล่า”

            เมเจอร์เบะปากเซ็งๆ ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟาห้องรับแขก “ไม่กล้าว่ะ” ร่างสูงเอนตัวนอนแผ่บนโซฟาทั้งๆ ที่ยังสวมชุดสูทสีเทาดำ วันนี้เขาแต่งตัวซะเป็นทางการเชียว ฮ่าๆ “ทำอะไรยัยบ้านั่น ฉันโดนกลับมาคูณร้อย”

            “เอาน่า” ฉันทรุดตัวนั่งลงบนโซฟาแล้วหยิกแก้มเมเจอร์เล่น “วันหลังนายก็จัดการเรื่องอย่างนี้เองสิ ถ้าไม่ได้ทำด้วยตัวเอง...จะรู้ได้ยังไงว่าทุกอย่างเป็นไปตามที่เราคาดไว้”

            เมเจอร์ผุดลุกขึ้นมานั่ง เขาเหลือบมามองใบหน้าเปื้อนยิ้มของฉัน ริมฝีปากแดงสดเอ่ยถามด้วยความสงสัย

            “เธอไม่โกรธฉันเหรอ”

            “โกรธทำไม ไม่เห็นมีอะไรให้โกรธนี่”

            “ฉันไม่สามารถพาเธอไปเดตบนหอคอยได้ ฉันเสียใจอะ” สีหน้าหงอยๆ ของเขายิ่งทำให้ฉันยิ้มมากขึ้น น่ารักโคตรรร!

            “ฉันก็ไม่ได้หวังตั้งแต่แรกอยู่แล้วว่านายจะพาฉันไปที่แบบนั้นได้”

            “ม...หมายความว่าไงเนี่ย!” แก้มขาวๆ พลันแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงนิดๆ อย่างน่าเอ็นดู “เธอไม่เชื่อฉันตั้งแต่แรกแล้วงั้นเหรอ เธอคิดว่าฉันไม่มีปัญญาหาสถานที่แบบนั้นหรือไง!

            “ไม่ใช่ๆ” ฉันรีบออกตัว น้ำเสียงของหมอนี่เริ่มไม่พอใจนิดๆ แล้วอะ ถ้ายืดเยื้อต่อต้องทะเลาะกันแน่เลย “คือ...ฉันไม่ได้คาดหวังไว้ร้อยเปอร์เซ็นต์น่ะ แค่ห้าสิบ ฉันเลยไม่ผิดหวังมากไง”

            ฉันลูบหลังเมเจอร์อย่างปลอบใจไปด้วย ถ้าเป็นสาวๆ หลายคนอาจจะงอนเขานะที่ไม่จัดการให้เป็นเรื่องเป็นราว สัญญาซะดิบดีต้องมาเป็นหมันซะได้ แต่ฉัน...ไม่โกรธเขาเลยนะ แอบรู้สึกดีนิดๆ ด้วยซ้ำที่สุดท้ายเรากลับมาฉลองวาเลนไทน์สองต่อสองในห้องของฉัน

            “ฉันพอมีไวน์อยู่ในตู้เย็น นายอยากดื่มไหม”

            “ขอสักแก้วละกัน”

            “อืม! โอเค”

เมเจอร์ส่งยิ้มให้ฉันในขณะที่มืออบอุ่นของเขาก็ยังคงกุมมือฉันอยู่ จังหวะที่ฉันกำลังจะลุกขึ้นไปหยิบขวดไวน์ เขาก็ถามคำถามที่ตอนนี้...จำเป็นสำหรับชีวิตมาก

“แล้วอาหารเย็นจะกินอะไรดีล่ะ”
 

OOO

 

“เยี่ยม...”

ตรงหน้าเราสองคนบนโต๊ะทานข้าวคือบะหมี่เกี๊ยวสองถ้วยจากรถเข็นด้านล่างคอนโดฯ เมเจอร์อุทานขำๆ พลางเหลือบมองขวดไวน์ที่ตั้งอยู่บนโต๊ะ นั่นสินะ กินบะหมี่กับไวน์? นี่มันฉลองวันวาเลนไทน์ของชาติไหนวะเนี่ย

“สูงสุดกลับคืนสู่สามัญ” ฉันว่าติดตลกพลางใช้ตะเกียบคีบบะหมี่ขึ้นมา “แต่เห็นอย่างนี้ก็เถอะ ฉันลงไปสั่งบะหมี่เกี๊ยวมากินบ่อยมากเลยนะ อร่อยมาก! นายลองทานดู”

แล้วมันก็ไม่ผิดจากที่ฉันโม้ไว้ เพราะเมเจอร์เองก็ชมเปาะว่าบะหมี่อร่อยมากกก เขาบอกว่าจะมาที่คอนโดฯ ฉันบ่อยๆ จะได้มากินบะหมี่เจ้านี้ (คุณคงรู้ใช่ไหมว่าเขาแค่อ้าง เหอๆ)

เมื่อทานบะหมี่หมดแล้ว เมเจอร์ก็รินไวน์ใส่แก้วทรงสูงของฉันและเขา

“เอ้อ...ลืมไปเลย! แล้วงี้งานกลุ่มเธอจะเป็นไงบ้างเนี่ย”

ขอบคุณที่เพิ่งถาม ฉันกังวลจนหยุดกังวลไปนานแล้วเฟ้ย!

“ช่างมันเหอะ” ฉันจิบไวน์ในแก้วอย่างละเลียดรสชาติ “...ฉันคงบังคับแคลไม่ได้แล้วละ ถ้าเขาอยากฉุดพวกเราลงเหวก็ทำไปเลย แต่ฉันก็จะทำงานให้เต็มที่ที่สุดละนะ อย่างน้อยก็ในส่วนของฉัน...”

“มันต้องมีทางละน่า...” เมเจอร์ตอบหลังกลืนไวน์ลงคอ “ไอ้หลงตัวเองนั่นไม่ได้ของดีๆ เสมอไปหรอก ถ้ามันไม่ตั้งใจ มันก็ไม่ได้ ฉันเชื่ออย่างนั้น”

“ฉันก็พยายามจะเชื่ออย่างนั้น” ฉันว่าก่อนจะยักไหล่ ชักเริ่มเบื่อที่จะคุยประเด็นนี้แล้ว คิดไปก็เครียดเปล่าๆ

บทสนทนาของฉันกับเมเจอร์ดำเนินไปเรื่อยๆ จนกระทั่งปริมาณไวน์ไม่เหลือแม้เพียงหยดเดียวในขวด และด้วยความที่เราคุยไปด้วยจิบทีละนิดๆ ไปด้วย ธรรมชาติเลยปราณีไม่บันดาลให้เราเมาเละ! (แค่เคลิ้มๆ นิดหน่อยน่า)

“คืนนี้ขอค้างห้องเธอนะ” เมเจอร์ลุกขึ้นยืนแล้วเดินแกว่งแขนไปมาในห้องเหมือนคนไม่รู้จะทำอะไร แต่สุดท้ายเขาก็นึกขึ้นได้ว่าเขาจะทำอะไร! “ขอยืมห้องน้ำหน่อยนะ ไปอาบน้ำละ!

“เชิญเลย”

เมเจอร์หยิบผ้าเช็ดตัวผืนใหม่ในตู้เก็บเสื้อผ้าของฉันแล้วตรงไปยังห้องน้ำ ส่วนฉันก็เปิดทีวีดูเล่นระหว่างรอเขา แต่อยู่ดีๆ...ภาพในจอโทรทัศน์ก็ดับวูบไป...พร้อมๆ กับไฟทุกดวงที่พร้อมใจกันดับสนิท!

“อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก”

เฮ้ย!

จะตกใจก็เพราะเสียงโหยหวนนี้ละ คือตอนไฟดับนี่ก็เฉยๆ นะ ไม่รู้จะกลัวอะไรทำไม แต่เสียงไอ้คนที่อยู่ในห้องน้ำนี่สิ...มันเป็นไรมากเปล่าวะนั่น อ๊ากซะยาวเชียว

“เมเจอร์ นายเป็นอะไรหรือเปล่า!

ฉันถามเผื่อเขาได้รับอุบัติเหตุ เช่นลื่นล้มตอนไฟดับ เป็นต้น

“เพลงรักกก ฉันกลัวความมืดดด”

โอเค ฉันคิดผิด และตอนนี้สิ่งที่ฉันคิดอยู่ในใจคือ...มันจะเด็กไปไหน! ร้องเพราะกลัวความมืดเนี่ยนะ!

ฉันพุ่งตัวไปที่ประตูห้องน้ำแล้วเคาะประตูเรียกเขา ก๊อกๆๆ

“นายโอเคไหมเนี่ย” ฉันแนบหน้าถามผ่านประตูแล้วลองขยับลูกบิดดู เฮ้! ไม่ได้ล็อกซะด้วย “งั้นฉันเข้าไปละนะ!

ฉันเปิดประตูห้องน้ำเข้าไปพบกับความมืดสลัว แทบมองไม่เห็นอะไรเลย แต่ฉันก็ชินทางมากพอที่จะไม่สะดุดหกล้มถังขยะหรือเผลอเตะโถส้วม เมื่อลำตัวสัมผัสกับบางอย่างนุ่มนิ่มๆ ฉันก็หยุดแล้วรวบแขนกอดเอาไว้ ร่างสูงยืนอยู่ใกล้ๆ กับอ่างอาบน้ำและกำลังสั่นงกๆ เหมือนเด็กขี้กลัว

“พ...เพลงรัก ฉันกลัว...” น้ำเสียงสั่นเครือจนฉันอดคิดในใจไม่ได้ว่า...ความมืดมันน่ากลัวขนาดนั้นเลยเรอะ

“ฉันอยู่ข้างๆ นายแล้วนี่ไง...” ฉันกระซิบเสียงแผ่วเบาข้างๆ หูเขา (มั้ง) สัมผัสที่แขนบอกฉันว่าคนข้างๆ ฉัน...ตอนนี้ไม่ได้สวมเสื้อ!

“ขอบใจนะ...ขอบใจมากนะ” เสียงทุ้มกล่าวหงุงหงิงๆ อย่างน่ารักเหมือนลูกแมวขี้อ้อน วงแขนกว้างโอบกอดฉันเช่นกัน “รักเธอจังเลยอะ”

“รักนายมากเหมือนกันนน”

ฟึ่บ...

ฉับพลันนั้นเองแสงสว่างก็มาเยือน ฉันแทบปรับม่านตาไม่ทันแน่ะ และด้วยความที่ห้องน้ำเวลาเปิดไฟมันจะสว่างมาก ฉันถึงกับหน้าแดงเมื่อได้เห็นสภาพของคนที่กอดฉันอยู่เต็มตัว...

“เมเจอร์...”

“ถ้าไม่ได้เธอฉันอาจบ้าตายไปแล้วก็ได้ ตอนเด็กๆ ฉันมีความทรงจำไม่ดีกับความมืดน่ะ”

“เมเจอร์...-_-///

“ฮ่า...ดีจังเลยที่ฉันไม่ได้ล็อกประตูไว้ ไม่งั้นฉันคงสะดุดล้มระหว่างไปปลดล็อกแน่ๆ”

“เมเจอร์...-////-

“ทำไมหน้าแดงอ่าเพลงรัก ไม่สบายหรือเปล่า” มือเรียวสวยทาบลงบนหน้าผากฉันเบาๆ แต่นั่นกลับทำให้ฉันรู้สึกร้อนฉ่าไปทั้งตัว!

“เอ่อ...นายคงรู้ตัวเองดีมั้ง”

ฉันก้มหน้างุดๆ สายตาไม่ได้มองเขาแม้แต่นิด...เพราะฉันมองร่างกายเปลือยเปล่าของเขาอยู่ ใช่!! โรคบ้าเรือนร่างผู้ชายยังไม่หายโว้ย!

“เอ๋? หมายความว่างะ...”

เมเจอร์อ้าปากหวอเมื่อรับรู้ได้ถึงสภาพสุดเซ็กซี่ล่อแหลมของตัวเอง นัยน์ตากลมสั่นเล็กน้อยเหมือนจะร้องไห้ มือที่ถอนออกมาจากลำตัวฉันก็สั่นเช่นกัน

เขาเม้มริมฝีปากแน่น...เหมือนพยายามกลั้นอะไรไว้สักอย่าง ในขณะที่ใบหน้าก็แดงขึ้นเรื่อยๆ เรื่อยๆ เรื่อยๆ...

“เพลงรัก...”

ฉันไม่ได้รู้สึกไปคนเดียวใช่ไหมว่าเสียงเขามัน...เข้มขึ้น

“อะไรเหรอเมเจอร์”

ฉันตอบโดยไม่มองหน้าเขา แต่มอง... เออ นั่นแหละ

“เมื่อกี้เธอกอดฉัน...”

“อ่าฮะ”

“เธอก็น่าจะรู้ตั้งแต่ตอนนั้น...สินะ ว่าฉัน...โป๊...อยู่”

“อ่า...ใช่สิ”

“แล้ว...ตอนนี้...เธอก็ยัง...มองฉัน...มองฉันที่กำลังโป๊อยู่”

“เอ่อ...”

            เมเจอร์ปิดตาแน่น ริมฝีปากเม้มสนิท ก่อนจะ...

            “ทะลึ่ง!! ลามก!! ออกไปจากห้องน้ำเดี๋ยวนี้เลยนะ!!

            ผัวะ! ตุบ! พลั่ก! ตึง!!!

            ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ตั้งสติ หมอนี่ก็เริ่มอาละวาดด้วยการปาสารพัดสิ่งของในห้องน้ำใส่ฉัน ไม่ว่าจะเป็นขวดแชมพู ขวดสบู่เหลว ฝักบัว ขันน้ำ บลาๆๆ นอกจากนั้นยังประทุษร้ายร่างกายฉันไปหลายนัดด้วย! ส่วนฉันน่ะเหรอ...ก็สู้กลับสิจ๊ะ! ดันตัวหมอนี่กลับเข้าไปในห้องน้ำนั่นแหละ เพราะเขากำลังจะโยนฉันออกไปจากห้องน้ำด้วยเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี

            ยิ่งเห็นหน้าแดงๆ ของเมเจอร์แล้วยิ่งอยากแกล้ง น่ารักน่าหยิกชะมัด!

            “อะไรกัน! นี่ไม่ใช่ครั้งแรกสักหน่อยที่ฉันเห็น...ของนาย” ฉันลอยหน้าลอยตาสวนด้วยคำพูดกลับ นั่นยิ่งทวีคูณความแดงบนใบหน้าเขายิ่งขึ้นไปอีก หุๆๆ

            “หยุดพูดนะ ออกไปเดี๋ยวนี้เลย ไปๆๆ! ฉันอาย!!

            “แหม...ทีตอนนั้น...ครั้งแรกของเราน่ะจำได้ไหม นายยังไม่เห็นอายเลย อายอะไรเอาตอนนี้เล่า”

            “บ้า! ครั้งแรกอะไร อย่ามามั่ว” เมเจอร์เบือนหน้าหนีไปทางอื่นเมื่อฉันยื่นหน้าเข้าไปหมายจะหอมแก้มเขา “ไปไกลๆ ฉันเลยนะยัยบ้า! ตอนนี้เธอน่ากลัวเกินไปแล้ววว”

            “ไม่ไปอะ จะอยู่ๆๆ ร่างกายนายมันน่ามองจะตาย” ฉันยิ้มเจ้าเล่ห์พลางเลื่อนสายตาขึ้นลงๆ ไปตามร่างเปลือยเปล่าของเขา โอ๊ย โคตรหื่นเลยฉัน! ฮ่าๆๆ “ทั้งขาว ทั้งเนียน ทั้งนุ่ม น่าฟัดเกินไปแล้วน้า”

            “หยุดทะลึ่งใส่ฉันเดี๋ยวนี้เลย ถ้าไม่หยุดฉันจะจิ้นหน้าเธอเป็นเจ๊อินแล้วตบเธอจริงๆ ด้วย”

            “นายไม่ทำหรอก”

            เพียะ!

            ...มันทำจริงๆ ว่ะ

            ไหนเมื่อกี้นายยังบอกรักฉันอยู่เลยไม่ใช่หรือไง!
 

OOO

 

            แล้วปัญหาก็บังเกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อฉันออกมาจากห้องน้ำได้สักพัก เมเจอร์ที่อาบน้ำเสร็จก็ตะโกนออกมาว่าเขาไม่มีเสื้อจะเปลี่ยน... เออเนอะ เพิ่งนึกได้ ก็ไม่ได้เตรียมตัวจะมาค้างที่นี่ตั้งแต่แรกนี่ ฉันเลยให้เขายืมชุดคลุมอาบน้ำของคอนโดฯ (ที่ฉันไม่เคยใช้) ยื่นมันให้เขาผ่านทางประตูห้องน้ำที่แง้มนิดๆ แบบหวงแหนทิวทัศน์ภายใน เชอะ...

            แต่การที่เขาสวมชุดคลุมอาบน้ำเดินโฉบไปมาในห้องฉันน่ะ เขาคงไม่รู้ตัวเลยนะว่ามันยั่วฉันมากกก!

            “นี่เธอไม่มีชุดอื่นแล้วเหรอเนี่ย” เมเจอร์บ่นพลางกระชับเสื้อคลุมให้แน่นขึ้น เพราะชายเสื้อคลุมมันหย่อนลงมาจนเห็นแผ่นอกขาวๆ หมดแล้ว หุๆ

            “หรือนายอยากใส่ชุดเดรสลายการ์ตูนล่ะ?

            “ขอบใจ ไม่เป็นไร” เขาตอบประชดประชันก่อนจะทิ้งตัวนอนเล่นบนเตียงของฉัน “ว่าแต่...เราจะทำอะไรกันดี นี่เพิ่งสองทุ่มเองอะ เธอคงยังไม่นอนตอนนี้หรอก”

            “แน่สิ” ฉันว่าพลางเขยิบขึ้นไปนั่งบนเตียงข้างๆ เขา สายตาลากไปตามเรือนร่างเมเจอร์อย่างกะลิ้มกะเหลี่ยอีกครั้ง “...หรือว่า...มาฉลองวาเลนไทน์กันแบบผู้ใหญ่ๆ ดี ^_^

            “หา?” เมเจอร์ผุดลุกขึ้นนั่ง มองฉันด้วยแววตาไม่วางใจ สองมือก็กระชับเสื้อคลุมตัวเองไปด้วย “ม...ไม่นะ...ไม่มีทาง...เธอไม่ได้แอ้มฉันหรอกคืนนี้ เชอะ!

            “แปลว่าคืนอื่นได้ใช่ม้า *O*

            “บ้า -///-” เมเจอร์ผลักหัวฉันเบาๆ ทีนึง “แต่ถ้าเธออยาก...ขอฉันนั่งทำใจสักพักนะ เดี๋ยวสนองให้”

            “อือหือออ ดูพูดเข้า ขอฉันนั่งทำใจ เหอะๆ” ฉันหัวเราะฝืดเฝื่อนล้อเมเจอร์ จะมีผู้ชายคนไหนอ่อนหัดเท่าหมอนี่อีกเนี่ย! “นายก็คิดไปได้ ฉันเป็นผู้หญิงนะ เรื่องอะไรจะขอมีอะไรกับนายง่ายๆ เล่า!

            “ไม่ขอ...แต่พอโดนยั่วเข้าหน่อยก็เครื่องติดเลยน้า *O*

            “อะ...เฮ้ย...เออ! ช่างเหอะน่า -_-///

            อยู่ดีๆ เมเจอร์ก็ยกเรื่องในอดีตมาล้อโดยที่ฉันไม่ทันตั้งตัว ไอ้ตอนนั้น...โอ๊ยๆๆ หยุดคิดๆ ไม่เล่าๆๆ!

            “แต่ฉันก็อยากกอดเธอนะ...อะแฮ่ม! กอดเฉยๆ” เมเจอร์รีบปรามเมื่อเห็นฉันทำตาลุกวาว “งั้นเธอก็รีบไปอาบน้ำสิ เราจะได้มานอนกอดกัน”

            “ตอนนี้เนี่ยนะ! นี่มันเพิ่งสองทุ่มเอง จะนอนแล้วเหรอ”

            “นอนกอดกัน ไม่ใช่นอนหลับสักหน่อย! รีบไปอาบน้ำเลย ก่อนที่ฉันจะหมดอารมณ์!

            “จ้าๆ”

ฉันแลบลิ้นให้เมเจอร์แล้วเดินเข้าไปในห้องน้ำ พออาบน้ำเสร็จเราก็...เอ่อ...นั่นแหละ นอนกอดกันเล่นอยู่บนเตียง... ดูบ้าเนอะ แต่ฉันมีความสุขมากเลยละ การได้กอดใครสักคน ก้าวเดินข้ามผ่านคืนวันวาเลนไทน์ไปด้วยกันช่างเป็นช่วงเวลาที่พิเศษจริงๆ

แล้วฉันกับเมเจอร์ก็ผล็อยหลับกันไปทั้งคู่เลย...
 

OOO

 

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป...

ใกล้จะถึงวันพรีเซ้นต์งานแล้วละ ฉันยิ้มกริ่มให้กับรายงานในมือที่กำลังจะเอาไปส่งอาจารย์ หึๆ แคลเอ๊ย งานนี้นายจะต้องมาอ้อนวอนแทบเท้าฉันแน่ๆ แค่คิดก็สะใจแล้ว!

“เพลงรักกก!!

นั่นไง! ยังไม่ทันขาดคำ เสียงร้องของแคลดังก้องสะท้อนโถงทางเดินมาแต่ไกล เขาหยุดยืนหอบแฮกๆ ตรงหน้าฉันก่อนจะยกมือไหว้ท่วมหัว

“เพลงรัก ขอร้องล่ะแฮก” แคลว่าเสียงขาดห้วง “ใส่ชื่อฉันลงไปในรายงานกับพรีเซนเทชั่นด้วยเถอะนะ”

ฉันยิ้มแล้วก้าวเดินไปยังห้องพักอาจารย์อย่างสบายใจ ทำเหมือนเสียงแคลเป็นแค่เสียงสายลมพัดหวิว

“อย่าทำอย่างนี้สิเพลง! แล้วทำไมเกมกับพราวถึงมีชื่อล่ะ พวกนั้นก็แทบไม่ได้ทำงานเลยนี่!

“พวกเขามาเร่งปั่นเมื่ออาทิตย์ที่แล้วเพราะหมิวไปขู่ไว้น่ะสิ สองคนนั้นเอาเข้าจริงก็รักเกรดตัวเองเหมือนกันนั่นแหละ”

ฉันตอบอย่างไม่ใส่ใจแล้วก้าวเดินต่อไป แต่แล้วแคลก็ขวางทางฉัน สองแขนอ้ากว้างเป็นสัญญาณไม่ปล่อยให้ฉันหนีไปไหน

“อย่าเพิ่งไป! โอเค ฉันขอโทษ ฉันขอโทษที่ไม่ได้ช่วยงานเลย ฉันรู้สึกแย่จริงๆ นะ แล้วฉันก็อยากจะขอโทษเรื่องเมื่อวันวาเลนไทน์ด้วย

“ไม่ต้องขอโทษหรอก” ฉันขัดเสียงเย็น “ฉันเอาคำขอโทษของนายไปเปลี่ยนเป็นพื้นที่ว่างเปล่าที่ควรจะเป็นชื่อของนายแล้ว”

“หา!? ไม่นะ!!” แคลรีบพุ่งมาจับแขนฉันไว้ ฉันมองมือเขาอย่างตำหนิก่อนจะพยายามสะบัดออก “สงสารฉันหน่อยเถอะเพลง! ฉันผิดไปแล้ววว เธออยากให้ฉันทำอะไรเป็นการชดใช้ก็บอกมาได้เลย ฉันขอแค่ชื่อฉันบนงานด้วย เท่านั้นแหละ นะ

เพราะถ้าไม่มีชื่อบนรายงานหรือพรีเซ็นเทชั่น อย่างใดอย่างหนึ่ง คนคนนั้นจะได้ศูนย์สำหรับคะแนนงานกลุ่มไปเลย (ส่วนคนอื่นในกลุ่มยังได้เกรด) แล้วโอกาสที่จะได้เอวิชานี้ก็จะริบหรี่มากๆ ไม่สิโอกาสกลายเป็นศูนย์เหมือนคะแนนเลยต่างหาก

และแน่นอนว่าคนอย่างแคลคงไม่มีทางยอมปล่อยให้เอจากวิชาช่วยนี้ลอยนวลไปแน่นอน แต่ทำไมก่อนหน้านี้เขาถึงไม่ใส่ใจกับงานเลยล่ะ!

งานกระดาษก็ไม่แตะ งานบนคอมก็ไม่เอา

มันก็สมควรแล้วนี่ ที่ฉันทำกับเขาแบบนี้

“นายทำตัวเองนะแคล ฉันก็ไม่อยากทำอย่างนี้หรอก แต่” ฉันมองเขาด้วยสายตาสมเพชเวทนา “มันจะไม่แฟร์สำหรับคนอื่นถ้าฉันใส่ชื่อนายลงไป แต่นายแทบไม่ช่วยอะไรเลย”

แคลปล่อยมือออกจากแขนฉัน เขาก้มหน้าต่ำลงด้วยดวงตาเศร้าหมอง เฮ้ออย่ามาเล่นมุกนี้หน่อยเลย เพิ่งจะสำนึกได้ตอนนี้ก็สายไปซะแล้วละ

“งั้นฉันขอตัวล่ะ” ฉันเดินผ่านไหล่เขาไป ก่อนจะหันหน้ากลับไปมอบประโยคสุดท้ายกับเขา “จำไว้นะ ถ้านายอยากได้อะไรต้องทำเอง อย่านึกว่าคนอื่นเขาจะช่วยนายเสมอ นายไม่ทำงาน นายก็ไม่ได้เกรด พึ่งให้คนอื่นใส่ชื่อลงไปไม่ได้หรอก”

เสียงฝีเท้าของฉันดังอย่างสม่ำเสมอ ระยะห่างของฉันกับเขาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ฉันใจร้ายไปหรือเปล่านะ นี่ฉันกำลังทำลายชีวิตการเรียนของเขาอยู่หรือเปล่าอยู่ดีๆ ความรู้สึกผิดก็ถาโถมเข้ามาเต็มอก เป็นเวลาเดียวกับที่ปลายเท้าหยุดอยู่หน้าห้องพักอาจารย์พอดี
 

OOO

 

“โห! เธอกล้ามากเลยอะ แล้วอย่างนี้ไอ้แคลมันจะไม่เอาเรื่องเธอทีหลังเหรอ”

เมเจอร์ถามพลางนั่งดูดไอศกรีมแท่งบนม้านั่ง ลมเย็นๆ ช่วยทำให้บรรยากาศในสวนสาธารณะยามบ่ายดูร่มรื่นเหมาะแก่การมานั่งพักผ่อนหย่อนใจ

“ไม่รู้เหมือนกัน แต่พอฉันปรึกษากับอาจารย์เรื่องนี้ อาจารย์ก็บอกว่าฉันตัดสินใจถูกต้องแล้ว” ฉันเอนหลังพิงพนักม้านั่ง สายตาเลื่อนลอยจ้องมองท้องฟ้าสีสวย

“เป็นฉันฉันก็คงทำแบบเธอละ” เมเจอร์ที่เพิ่งทานไอศกรีมเสร็จคาบไม้ไอศกรีมไว้ในปาก เขาเอนหลังพิงพนักเช่นเดียวกันกับฉัน “ท้องฟ้าสวยดีเนอะวันนี้”

“อ๋ออืม” ฉันงงเล็กน้อยเมื่อเขาเปลี่ยนเรื่องกะทันหัน แต่ก็ดีแล้วละ เพราะฉันไม่อยากเครียดเรื่องแคลแล้ว หมอนั่นไม่ใช่เพื่อนสนิทฉัน ไม่จำเป็นที่จะต้องไปแคร์มากหรอกมั้ง

“ไม่ต้องเครียดนะ” เมเจอร์ดึงไม้ไอศกรีมออกจากปาก อีกมือก็เลื่อนมากุมมือฉันไว้ ส่งผ่านความอบอุ่นมาให้ “ทำใจสบายๆ นี่ไง! ถึงฉันจะพาเธอไปเดตที่ชั้นสูงสุดของโรงแรมไม่ได้ แต่วันนี้ฉันก็พาเธอมานั่งพักผ่อนในสวนสาธารณะข้างๆ โรงแรมเชียวนะ! แหะๆ หวังว่าพอจะทดแทนได้”

เมเจอร์ยิ้มแหยๆ เขาดูตั้งใจจะเชียร์อัพฉันมาก ซึ่งนั่นก็ทำให้ฉันรู้สึกเชียร์อัพจริงๆ นั่นแหละ มีเขาอยู่ด้วยข้างๆ นี่มันดีจังเลยเนอะ อารมณ์ฉันเบิกบานขึ้นมาทันตาเห็นเลยละ

“ยังยังทดแทนไม่ได้หรอก”

ว่าแล้วก็แกล้งเด็กน้อยสักหน่อยดีกว่า หุๆ

“อ้าว” สีหน้าเมเจอร์แปรเปลี่ยนเป็นความผิดหวังเล็กน้อยจนฉันเกือบหลุดยิ้ม “แล้วแล้วเธออยากได้อะไรอีกล่ะ บอกฉันมา ฉันจะจัดให้เลย! เพราะฉันรู้ว่าเธอคงผิดหวังมากที่ฉันพาเธอไปทานข้าวไม่

            น้ำเสียงของเมเจอร์ขาดห้วงไปเมื่อฉันยื่นหน้าไปครอบครองริมฝีปากนุ่มเหมือนมาร์ชแมลโลว์ที่กำลังพูดเจื้อยแจ้วของเขา เมเจอร์สะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะตอบรับจูบของฉันอย่างดูดดื่ม รสชาติของไอศกรีมมะนาวที่เขาเพิ่งทานยังคงหลงค้างอยู่ในปากของเขา เมเจอร์ประคองใบหน้าฉันไว้เพื่อให้เราสามารถเข้าถึงกันและกันได้มากขึ้น จากเดิมที่ฉันเป็นฝ่ายเข้าหาเขา ตอนนี้เขากลับรุกฉันอย่างอ่อนหวาน แต่มันไม่สำคัญหรอกที่ว่าใครเป็นฝ่ายมอบ ใครเป็นฝ่ายรับ เพราะไม่ว่าจะให้หรือรับต่างล้วนสร้างความสุขด้วยกันทั้งนั้น

            “จริงสินะ” เมเจอร์พึมพำหลังถอนริมฝีปากอุ่นออกมา “เราไม่ได้จูบกันในวันวาเลนไทน์เลย ฉันลืมไปได้ไงเนี่ย!

            “คงเพราะวันนั้นยุ่งๆ ด้วยละมั้ง” ฉันหัวเราะเบาๆ จ้องเมเจอร์ด้วยแววตาขบขัน “แต่จูบเดียวมันไม่พอหรอกนะ เมื่อกี้น่ะชดเชยที่เราไม่ได้จูบกัน

            “หาหมายความว่า

            “วันวาเลนไทน์น่ะนายทำร้ายร่างกายฉันไปเยอะเลยไม่ใช่หรือไง” ฉันหลุดหัวเราะออกมาอีกครั้ง คราวนี้เมเจอร์หน้าแดงแจ๋เลยละ ฮ่าๆ วินาทีที่เขาโป๊ต่อหน้าฉันนั่นเอง

            “ลแล้วมันเกี่ยวอะไรด้วยเล่า!” น้ำเสียงตวัดขึ้นเล็กน้อย ความขวยเขินฉายชัดบนใบหน้าจิ้มลิ้มของเขา ฉันอดไม่ไหวเอื้อมมือไปหยิกแก้มเขาเบาๆ ด้วยความมันเขี้ยว

            “กลับไปที่คอนโดฯ ฉันกันเถอะ

ฉันแตะมือเมเจอร์ ส่งยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุขให้เขา

“ฉันทนรอจูบครั้งที่สอง ที่สาม และที่สี่ของเราไม่ไหวแล้ว








 

(The End)


 

 

4:12 p.m.

18/01/2012

 




 

____________________________________

14/02/2012
Happy Valentine's Day !!!
50 % หลังเป็นอะไรที่เขียนไปเสียวไป
อิจฉาเพลงรักง่ะ!
ถึงจะโดนทำร้ายต่างๆ นานา แต่ถ้าได้แลกกับการได้เห็นเรือนร่างเมเจอร์ก็ยอม !
โอเค รู้ว่ามันประหลาด ยอมรับก็ได้ ชอบอะไรที่มันสลับเพศ lol
(ฉันรู้.... : คนอ่านที่ติดตามอ่านกันมานานแสนนาน)
สะใจอิแคล สุดท้ายก็ไม่มีใครใส่ชื่อมัน เอฟซะ !!
ขอบคุณสำหรับทุกคอมเม้นท์ค่ะ


 

Ha .ha


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
WHITE MARSHMALLOW หวานนุ่มลิ้น...นี่แหละเหยื่อฉัน! ตอนที่ 15 : White Marshmallow OO 2012 Valentine's Special Chapter : Do It By Yourself! [2/2] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 2674 , โพส : 31 , Rating : 76% / 5 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 31 : ความคิดเห็นที่ 1550
เมเจอร์น่ารักอ๊าาา^^
Name : บอบี เฉยเฉย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ บอบี เฉยเฉย [ IP : 171.6.111.144 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 กันยายน 2556 / 13:13
# 30 : ความคิดเห็นที่ 1494
ลองเปลี่ยนเป็นนางเอกหื่น พระเอกเขินบ้าง ก็น่ารักแบบแปลกๆดีนะคะ อดนึกถึงเมเจอร์ตอนเขินไม่ได้ อ๊ากกก เคลิ้มเลยทีเดียว อิอิ
Name : TiNa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ TiNa [ IP : 58.8.17.127 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤษภาคม 2556 / 16:39
# 29 : ความคิดเห็นที่ 1475
ไวน์กับบะหมี่ น่ารักมาก *0*
แบบอิจฉาเพลงรักมาก มากจนบรรยาไม่ถูก 555
ใจนึงก็สงสารแคลอีกใจก็สมน้ำหน้า ทำตัวเองนี่ -..-
ประโยคสุดท้ายชวนมายคิดไกล -///-
Name : Justsmile Ql < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Justsmile Ql [ IP : 171.97.25.94 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 พฤษภาคม 2556 / 18:13
# 28 : ความคิดเห็นที่ 1425
สมน้ำหน้าอีตาแคล เอฟไปเลย โฮะๆ
พี่ตาณรู้ไหมว่าพี่ตาณทำให้มายเขินอยู่หน้าคอมคนเดียว
กรี๊ด!! ฟินค่ะฟิน
อิจฉาเพลงรัก T__T555
Name : Justsmile Ql < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Justsmile Ql [ IP : 58.9.125.174 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 เมษายน 2556 / 18:08
# 27 : ความคิดเห็นที่ 1392
เอาอีกแล้วเว้ยเฮ้ยยยยย
เมย์อ่านเรื่องนี้มก เมย์เขินทุกบทจริงๆนะ -////////////-
อยากจูบกับเมเจอร์จัง เด็กน้อยยย อะคึๆ

PS.  ตราบใดที่ยังไม่ตาย กรุณาเอา "หัวสมอง" อันมีค่าไว้พัฒนาตัวเองดีกว่าไปดูถูกคนอื่น..นะคะ จิบิ
Name : MA-NELL < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MA-NELL [ IP : 49.49.208.134 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2556 / 04:23
# 26 : ความคิดเห็นที่ 1264
เอาจริงป่ะ
ถ้าใครเพิ่งอ่านบทนี้บทแรก
คงคิดว่านิยายเรื่องนี้สลับร่างกันชัดๆ
นางเอกบรมหื่น พระเอกโคตรหวงตัว
บร๊ะเจ้าวววว
Name : พอเพียง [ IP : 171.101.176.64 ]

วันที่: 7 กุมภาพันธ์ 2556 / 17:43
# 25 : ความคิดเห็นที่ 1230
เพลงรักยังคงไม่ยอมทิ้งคอนเส็ปสินะ
หื่น จัดไปตลอด ฮ่าๆ
ส่วนนายแคลจะสงสารดีไหม
แต่ทำตัวเอง ก็สมควรล่ะเนาะ
PS.  >>>Paparazzi Mission ภาระกิจท้า...ปาปารัซซี่จำเป็น<<< http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=623052 เรียนผู้ใจดีแวะเข้าไปสักนิดนะ
Name : Devil Angel cry < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Devil Angel cry [ IP : 125.26.167.46 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 ธันวาคม 2555 / 21:15
# 24 : ความคิดเห็นที่ 1185
ถึงเพลงจะโดนทำร้าย แต่ถ้าแลกกับการได้เห็นเรือนร่างของอิเมแล้ว
ณ จุดนนี้ ยอมรับว่า อิจฉามากกกกกกกก *0* (ดูหื่นขึ้นมาทันใด)

แอบสงสารแคล แต่ก็ทำตัวเองจริงๆ ไม่มีใครช่วยนายได้

ตอบจบ เอิ่ม .. ให้ไปฟินกันเอาเองชิมิไรท์ อ๊ากกกกกก  



PS.  ' # YONGHWA.MBLA+Q.KHUNDONG2PM ,,❤❤
Name : 【` Fanziful* 】 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ 【` Fanziful* 】 [ IP : 115.87.206.5 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤศจิกายน 2555 / 16:30
# 23 : ความคิดเห็นที่ 1130
ถ้าเมเจอร์มันกล้าตบ จิก ข่นเจ๊อิน พนันเลย มาเอาตังค์พัน(สตางค์) ที่กิ๊ฟท์เลย 
แหม นายก็พูดไปนั่นเมเจอร์ กล้าๆหน่อยว้อยย 
ฉากห้อง หนูให้เต็มพัน ผู้ชายบ้าอะไรไปดับดันแหกปากดังไปถึงปากซอย
(เมเจอร์ ทำไมนายไม่ล็อกประตู ห๊าาาา?)
เอาไปเลยให้เพลงรัก หล่อนเป็นผู้หญิงที่กล้ามากจริงๆ ฉันล่ะขนลุกแทนเมเจอร์
สะใจ สมน้ำหน้าอิแคล เป็นไงล่ะ~ กินไข่ไปเลยน้อง ผลจากการกระทำนายเองทั้งนั้นแหละย่ะ :p 

PS.  ฝากนิยายเรื่อง The Destination(?) จัดการรักป่วนใจยัยคุณหนู ด้วยนะคะ
Name : Gifz_Jelly5 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Gifz_Jelly5 [ IP : 113.53.205.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ตุลาคม 2555 / 13:03
# 22 : ความคิดเห็นที่ 1069
อีายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
PS.  หนู นอยด์ จะสอบแล้ว T^T
Name : ϟแดทูบิบิ ‡✖✖ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ϟแดทูบิบิ ‡✖✖ [ IP : 171.7.112.177 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 ตุลาคม 2555 / 18:42
# 21 : ความคิดเห็นที่ 1029
ถ้าจะแต่งยังงี้ฆ่ากันให้ตายเลยดีกว่ามั้ย(?)
5555+
ถามจริงเถอะเมเจอร์ นายกล้าหรอ?ที่จะ
หยิก จิก ข่วน ตบ ทุบ ถีบ ขนาดนั้น
เชื่อเถอะเอาเข้าจริง
"เจ๊โป้งแล้ว"แล้วก็เดินหนีไป เชื่อดิ100%
55555+###

กินบะหมี่กับไวน์ มันชั่ง...โรแมติก(?)
อะไรขนาดนั้น

555###กลัวความมืดหรอเมเจอร์
นายโคตรเด็กอ่ะ แถม...
โป๊!!!#ด้วย

แต่= =**เมเจอร์ถึงอ๋องจะเด็กนะแต่อ๋องมีอะไรจะบอก
คำว่า"ทะลึง ลามก"เนี่ยะ!!!มันไว้ให้เพลงรักใช่นะเธอ

และเพลงรักเธอไม่มีคว่ฃามเป็นผู้หญิงเลยนะดูแล้ว555555
มีแอบมองด้วย...สงสารเมเจอร์ที่สวดอ่ะ###
 

PS.  นีโม่ที่รัก
Name : เตี๋ยวเล็กแห้ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เตี๋ยวเล็กแห้ง [ IP : 101.108.118.149 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ตุลาคม 2555 / 10:33
# 20 : ความคิดเห็นที่ 1027
ฮ่าาาๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
มันเป็นอาหารสากลจริงๆ
ไวน์กับบะหมี่
ก็คงดีกว่าต้มมาม่ากินเองละกันค่ะไรเตอร์
คิดในแง่บวกไว้
555555555555555555555







อร๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
เมน่าร๊ากกกกก
เหมือนเด็กเลยยยย
ชอบบบบ
ง้องแง้งดี
5555555555555555555






เอาล่ะสิเพลงรัก
จ้องอยู่นั่นล่ะ
เออว่าแต่จ้องไรคะ แบ่งรีดเดอร์จ้องมั่ง
ฮ่าาาาาาาาๆๆๆๆๆๆ






โดนเมปาของใส่ - -;;
สงสารหรืออะไรดีคะคุณเพลง
55555555555555555555555
ว๊ายยย หื่ยจังเบยยย
ความเป็นกุลสตรีอยู่ที่หนายยยย





อ้าว เมทำจริง
-0-
ตบหน้าซะงั้นน
555555555555555
โหดร้ายยย






โหยยยยยย
สองคนนี้ เถียงกันนน่ารักอีกแล้วววววววววว
ชักจะอิจฉาขึ้นมาครามครัน
5555555555555555555555





แคลลลลล
น่าสงสารจัง
หรือจะมาไม้ไหน?
55555555555555555
ยัยเพลงก็ใจกล้ามากกก






กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
สองคนนี้!!
มาทำให้อิจฉาอีกแล้ววว
แล้วนั่นจะไปไหน พาเมของรีดเดอร์ไปไหน
ไม่เอานะ ไม่ยอมจริงๆ ด้วย
แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
PS.  Imagination is more important than knowledge.
Name : Eveeva < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eveeva [ IP : 1.4.194.205 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 ตุลาคม 2555 / 09:06
# 19 : ความคิดเห็นที่ 992
555 กรี๊ดกร๊าดดดด >//[]//<
แต่...อิแคลคงไม่คิดแก้แค้นหรอกนะ =.=??
PS.  love u everyone mak mine jaaa ^+++^ (PS. ชีวิต...มันต้องสู้ ย๊ากกกกกกกกก )
Name : opel_zuza < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ opel_zuza [ IP : 1.2.162.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 กันยายน 2555 / 19:23
# 18 : ความคิดเห็นที่ 907
บางทีก็นึกว่าคำพูดของเสียง้พลงคือคำพูดของเมเจอร์ดิ้ ื-,.-  555555
Name : Pudtae < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pudtae [ IP : 27.55.7.124 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 สิงหาคม 2555 / 02:19
# 17 : ความคิดเห็นที่ 794
 เพลงรักเธอ ก็ยัง... " หื่น " ได้ใจมากอ่ะ !!
Name : sunnew-new < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sunnew-new [ IP : 110.49.241.248 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2555 / 22:00
# 16 : ความคิดเห็นที่ 742
 กรี๊ดดดดดดดดดด><

ณ จุดนี้อิจฉาเพลงรักที่สุด

อาร๊ายย เลื่อนร่างสุดเซ็กซี่ของเมเจอร์เธอได้สัมผัสมันอ่ะ T^T

ม่ายยอมม …

 

จะว่าไปเมเจอร์กับเพลงรักเหมือนสลับนิสัยกันยังไงยังงั้น….

ไฟดับ นายกลัวเฉย -*- 

ส่วนเพลงรักก็ยังหื่นตลอดเวลา ฮ่าๆ


PS.  เคยไหมเสียใจแต่ทำเหมือนไม่รู้สึกอะไร เคยไหมเจ็บปวดแต่กลับพูดไปว่าไม่เป็นอะไร? "KSFC"ฝากนิยายด้วยนะ
Name : Pink Girl < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Pink  Girl [ IP : 115.67.32.142 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มิถุนายน 2555 / 17:42
# 15 : ความคิดเห็นที่ 738
ละ..ลเลือดกำเดาจะไหล =.,=
เพลงรักแอบคิดลึก หุหุ 
PS.  Life is too short .. Smile while you still have a teeth .. ยิ้มให้มากๆ โอกาสมีแค่ครั้งเดียว
Name : FoReVeR - 9 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ FoReVeR - 9 [ IP : 125.27.90.72 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 มิถุนายน 2555 / 10:38
# 14 : ความคิดเห็นที่ 714
 กรี้ดดดดด เขินอ่าา  >/////<
เมเจอร์กลัวความมืด ={}= น่ารักอ่า 555 ><

PS.  happy life =w=
Name : MidNightmare < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MidNightmare [ IP : 58.8.122.129 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มิถุนายน 2555 / 18:48
# 13 : ความคิดเห็นที่ 644
นางเอกของเรา หื่น ค่าาา \(>[  ]<)/ 
PS.  เพื่อนที่ดีอยู่ใกล้แค่เอื้อม
Name : kaimuk_D < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ kaimuk_D [ IP : 79.102.87.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2555 / 19:46
# 12 : ความคิดเห็นที่ 592
คุณครูมักจะสอนให้พวกเรา..คิด 'ลึกลึ๊กกกกกก' -.,- ชักจะติดโรคหื่นยัยนางเอง = =;

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 17 พฤษภาคม 2555 / 20:19

PS.  บอกเกลียด ” เกลียดฉัน ” 1,000,000 ครั้ง ไม่เจ็บเท่าบอก ” รักมัน ” แค่ครั้งเดียว
Name : A'saiZa Huo'z < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ A'saiZa Huo'z [ IP : 171.7.121.57 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤษภาคม 2555 / 20:13
# 11 : ความคิดเห็นที่ 544
ชอบคำเนี่ย สูงสุดกลับคืนสู่สามัญ 555555555555

สุดท้ายก็ไม่ได้เดตบนหอคอยหรูๆ

แต่โอ๋ๆ ไม่เป็นไรน่ะ แค่เรามีกันและกันก็พอแล้ว

ก๊ากกกก///โดนตบหัวววววววว

อ่านถึงตอนจบของตอนพิเศษแล้วแบบ เอิ่ม มันสลับเพศมั่กมากกกกกก
Name : FreZinPrince < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ FreZinPrince [ IP : 223.207.202.67 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2555 / 22:42
# 10 : ความคิดเห็นที่ 515
ทะลึ่ง? ลามก?

ศัพท์อย่างงี้นี่ผู้หญิงเค้าใช้ว่าผู้ชายไม่ใช่หราคะ  คุณเมเจอร์
แต่ก็นะ  เพลงรักนี่ก็สมควรให้ว่าอยู่หรอก!!


ก็เล่นหื่นซะ  ดูจิๆๆๆ....เมเจอร์น้อยๆงอนหมดเลย
PS.  ไม่ชอบก๊อปใคร ก็ไม่ใช่เกรียน!!
Name : LuKtArN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ LuKtArN [ IP : 180.183.187.198 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤษภาคม 2555 / 20:39
# 9 : ความคิดเห็นที่ 480
 5555555555 เขาก็ว่าอยู่
บทมันผิดกันนะเนี่ย XD พี่ตาณหลงทางรึเปล่า? ไม่ๆ
ความสุขเจ้เลยแหละ ชิมิ? 55555
แอร๊ย! ถ้าเค้าเป็นเพลงรัก โดนเหอะ! ยอมโดนอ่ะ~
กับการที่ได้เห็นเรือนร่างอันน่าแตะต้องของเมเจอร์แล้วมัน...
คุ้มซะยิ่งกว่าคุ้ม! <3
แอร๊ยยยยยยยยยยย~ อันสุดท้ายนี้เอาไว้ให้จิ้นเองช้ะ? 55

PS.  Shoot! Shoot! Shoot!  ' แค่เธออยู่ข้างๆ แอ๊ะเเอ๋?
Name : กะลาน้อย ' < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กะลาน้อย ' [ IP : 101.109.217.46 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 30 เมษายน 2555 / 21:27
# 8 : ความคิดเห็นที่ 376
เหมือนอ่านนิยายสลับเพศ 555
เมเจอร์เหมือนหญิง เพลงรักเหมือน ชาย
ชอบฉากไฟดับเป็นที่สุด -.,- 555
แอบสมน้ำหน้าแคล สมน้ำหน้าอยากเล่นสกปรกนัก
เจอเมเจอร์เข้าไปแล้วหนาวเลยอะเด่ - -+

Name : PorPam < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PorPam [ IP : 1.1.206.88 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 เมษายน 2555 / 20:47
# 7 : ความคิดเห็นที่ 355
ปกติเขามีแต่พระเอกหื่นแล้วนางเอกเขินไม่ใช่เหรอออ
ทำไมนางเอกถึงหื่นแบบนี้ล่าาาา


PS.  Brownieny
Name : brownieny < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ brownieny [ IP : 124.122.223.29 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 เมษายน 2555 / 10:31
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android